Widzieliście siostry Kelly?
Wchodzisz za 5 minut.
Reszta dla ciebie.
- Gdzie byłaś? Gdzie Veronica? - Jest nie w sosie.
- Ludzie zapłacili za duet! - Poradzę sobie sama.
Szybciej! Dobijasz mnie!
Panie i panowie!
Klub Onyks z dumą przedstawia najgorętszy duet Chicago,
dwie jazzujące ślicznotki - siostry Kelly!
Chodźmy.
Nie przedstawiłeś mnie kierownikowi klubu.
O nic się nie martw.
- Mówiłeś mu o mnie? - Wszystko załatwione.
Pani Borusewicz...
To jest Fred.
Mój brat.
Powtórz to.
Jesteś moją gwiazdeczką.
Powtórz to.
Pali się czy co? Amos wróci o północy.
Nie sądzisz, że powinnam już poznać twojego kumpla z Onyksa?
Rozmawiałeś z nim miesiąc temu.
Velma Kelly kropnęła wtedy swoją siostrę i męża.
Podobno nakryła ich w łóżku.
Gdyby Amos mnie zdradził, urządziłabym mu scenę.
- Scenę rozstania. - Późno już.
Wymyśliłam rewelacyjną rzecz. Zapisałam ją w pamiętniku.
Najlepsze estradowe artystki zawsze się czymś wyróżniają.
Mają swój znak rozpoznawczy.
Ja mogłabym być powściągliwa.
Rozpalałabym wyobraźnię widzów, ale nie zaspokaja ich apetytu.
Kiedy stanę się sławna, otworzymy własny klub.
Ty będziesz kierownikiem, a ja gwiazdą.
Co cię ugryzło?
- Nigdy się nie przebijesz. - Dlaczego?
Masz chude nogi, a ja sprzedaję meble.
- A twój znajomy z klubu? - Lipa.
Byłem tam pierwszy raz. Puzonista wisiał mi forsę.
Nikomu o mnie nie mówiłeś?
Powiedziałbym wszystko, żeby się do ciebie dobrać.
- Co teraz? - Było miło, ale się skończyło.
Nie możesz mi tego zrobić.
Zostaw mnie!
Bo stłukę na kwaśne jabłko!
Umyj się, nim wylądujesz w łóżku z mężem.
- Jesteś oszustem. - I co z tego?
Okłamałeś mnie!
Takie jest życie.
Ty sukinsynu...
Sukinsyn!
Wszystko jasne.
I mamy nowy rekord: wyznanie w ciągu godziny.
- Gdzie pan trzyma broń? - W szufladzie.
- Proszę podpisać. - Z przyjemnością.
- My pana nie cisnęliśmy. - Sam oddałem się w wasze ręce.
- Rozkoszny morderca? - Zastrzelił włamywacza.
- To nie morderstwo. - Liznęliśmy trochę prawa...?
Jazda. Pani też.
Siadajcie.
Od początku.
Człowiek ma prawo chronić swych bliskich.
Wróciłem z warsztatu, a on właził przez okno.
- Roxie spała jak aniołek. - To prawda?
Klnę się na Boga! Roxie muchy by nie skrzywdziła.
Zbudził ją pierwszy strzał.
Nie wie pan, jaki ma mocny sen.
Co by się stało, gdybym skoczył na piwo?
Wolę nawet nie myśleć.
Panna Roxie Hart rozpocznie występ piosenką o miłości,
którą dedykuje mężowi, Amosowi.
Nastawał na mnie, więc strzeliłem po raz drugi.
i w ciemię bity jest
Przypuśćmy, że by ją skrzywdził albo co, rozumie pan?
Albo co. Dobrze, że mu przeszkodziłem.
Proszę tylko pomyśleć.
Nazywał się Fred Casely.
Moja żona go zna. Sprzedał nam meble.
Dostaliśmy 10% rabatu.
- Mówiła, że to włamywacz. - Nie pan go zabił?
Owinęła go w prześcieradło i wcisnęła mi tę bajeczkę.
Miałem wziąć winę na siebie. Błagała, żebym ją ratował.
Uwierzyłem wywłoce.
Zdradziła mnie?
Nie będę jej dłużej osłaniał.
Haruję po 14 godzin dziennie,
żeby ona mogła się puszczać na prawo i lewo?!
Nie urodziłem się wczoraj.
Szmata przeciągnęła strunę.
Byłem idiotą!
Judaszu! Przeklęta paplo! Miałeś mnie kryć.
Mówiłaś, że to włamywacz, a był twoim kochankiem.
Jesteś nielojalny!
Strzelałam w samoobronie. Chciał mnie obrabować.
Robił to 3 razy w tygodniu.
- To on? - Nie inaczej.
Podejrzewam, że było tak:
Casely panią zabawiał, a gamoń utrzymywał.
- Do baru mnie nie zapraszał. - A Casely zapraszał?
Mimo że miał żonę i pięcioro dzieci?
Wszystkie jego.
Łajdak!
Ukatrupiłabym go po raz drugi!
Zabierzcie ją na posterunek!
Wychodzą!
Nie chowaj tej ślicznej buzi.
Czemu go zastrzeliłaś? Uśmiechnij się do aparatu!
Korzystaj, póki możesz.
Z-ca prokuratora, Harrison. Pani Hart grozi stryczek.
- Jutro wniosę oskarżenie. - Stryczek?
Mina ci zrzedła? Do więzienia!
Znęcał się nad tobą?
Jak to - "stryczek"?
Morfina? Opium?
Długość ręki: 78 cm.
Pani Morton już do was idzie.
Zgaś papierosa!
Miałaś z nią do czynienia?
Jest w porządku, jeśli grubo posmarujesz.
Przed państwem
wielka klucznica, pani pudła, matrona wśród morderczyń -
Mamuśka Morton!
Wstać!
Witajcie.
Nie chcę zamienić waszego życia w piekło.
Pragnę być waszą przyjaciółką.
Jeśli coś was niepokoi albo martwi,
nie zawracajcie mi kontrafałdy!
Idziemy!
Ty jesteś Hart? Ale kwiatuszek...
Mów mi "mamo". Zaopiekuję się tobą.
Posiedzisz w bloku wschodnim, w skrzydle morderczyń.
Tam jest ładniej?
W sumie nie zrobiłam nic złego.
Nie znam faceta, który zginął za niewinność.
Ty jesteś Velma Kelly.
- Tamtego dnia byłam w klubie. - Ty i połowa Chicago.
Spójrz... Wstępniak w Redbook Magazine.
"Było to jedno z najkrwawszych podwójnych morderstw."
- Takiej reklamy nie kupisz. - Czyżby?
- Więc mogę to zatrzymać? - Nie kombinuj.
Straszna tu zimnica. Czy ogrzewanie się nie zepsuło?
Nie żebym narzekała, ale może znajdą się dodatkowe koce?
Gasimy światło!
A teraz 6 wesołych morderczyń z hrabstwa Cook
wykona "Więzienne Tango".
Ludzie mają irytujące nawyki.
Bernie, na przykład, lubił żuć gumę.
Nie żuć - robić balony.
Raz wróciłam z roboty, łaknąc odrobiny współczucia.
Bernie leżał z piwem na sofie i żuł.
Nie żuł - robił balony.
Mówię: jeszcze jeden "trach", a...
Nie przejął się.
Wzięłam giwerę i oddałam 2 strzały ostrzegawcze.
W głowę.
Ezekiala Younga poznałam 2 lata temu.
Powiedział, że jest kawalerem. Między nami zaiskrzyło.
Zamieszkaliśmy razem.
Co wieczór przygotowywałam mu drinka i kolację.
Wtedy odkryłam prawdę. Kawaler? Dobre sobie.
Nie tylko był żonaty, ale tych żon miał sześć.
Był mormonem.
Gdy wrócił z pracy, podałam mu drinka, jak zwykle.
Niektórym arszenik szkodzi.
Stoję w kuchni, kroję kurczaka, pilnuję swojego nosa.
Nagle wpada mój mąż Wilbur.
"Puszczasz się z mleczarzem!" - wrzeszczał jak opętany.
I nadział się na nóż.
Dziesięć razy.
- Zrobiła to? - Nie-e...
Niewinna!
W tournee po kraju mnie i Veronice towarzyszył mój mąż.
Nasz numer kończył się 20 akrobacjami.
Szpagat, orzeł, przewrót do tyłu, wolta...
Tego wieczora balowaliśmy w hotelu "Cicero".
Gdy skończył się lód, zeszłam na dół po nową porcję.
Wracam, otwieram drzwi...
I widzę, że Veronica i Charlie ćwiczą pozycję nr 17:
orła w locie!
To był szok. Nie pamiętam, co zdarzyło sie później.
Dopiero gdy zmywałam krew, zorientowałam się, że nie żyją.
Kochałam Ala Lipschitza nad życie.
To była artystyczna dusza, malarz.
Wciąż szukał samego siebie - i przy okazji znalazł Ruth,
Gladys, Rosemary i Irvinga.
Różniły nas poglądy na sztukę.
On widział się żywym, ja jego - martwym.
- Czyje to szmatki? - A bo co?
- Słyszałam, że Velmy. - Hunyak pierze jej ciuchy.
- Czyste ręczniki. - Pospiesz się.
Rozprawa odbędzie się 5 marca. 7. cię uniewinnią.
- 8. wrócisz na estradę. - Zostałaś agentką?
To ja podnoszę słuchawkę.
- O jakiej forsie mówimy? - Świat oszalał.
Babe Ruth zgarnia 5 tysięcy tygodniowo.
Ja mam talent.
Chłopcy od Morrisa twierdzą,
że po twoich ostatnich wyczynach mogą ci dać 2500.
- Zarabiałyśmy góra 350. - Grunt to dobry menedżer.
Marzę o występie u Dużego Jima. Załatwiłabyś to?
U Dużego Jima?
- Muszę wykonać telefon. - Za ile?
Wiesz, że mam do ciebie słabość.
- 50 dolców. - Za telefon?
Wykręcasz zły numer.
Twoja bielizna, świeża i pachnąca.
Nie trzeba.
Mogę o coś spytać?
Harrison zażąda dla mnie najwyższego wymiaru kary.
- I co z tego? - Boję się.
Przyda mi się rada od kogoś, kogo podziwiam.
Chciałabym pracować w wodewilu.
- A co umiesz? Prasować?
- Nim poznałam Amosa. - Udzielić ci rady?
Oto ona: nie dotykaj mojej bielizny.
Wielkie dzięki.
Za nic.
Może się stroić w piórka damy - i tak będzie babą z gminu.
Pragnę ci pomóc.
Zrzuć ciężar z serca.
Jaką masz linię obrony?
- Co powiesz w sądzie? - Prawdę.
Prawdę?
- To bilet na szubienicę. - Matko Przenajświętsza!
Spokojnie, w Chicago morderstwo jest formą rozrywki.
A w naszym hrabstwie od 47 lat nie powieszono kobiety.
- Jezu Chryste! - On cię nie uratuje.
Potrzebujesz Billy'ego Flynna.
To najlepszy adwokat w Illinois.
- Spec od prawa i kobiet. - Jak do niego dotrzeć?
Nie modlitwą. Dasz mi stówę, a ja wykonam telefon.
Stówę? Przecież...
- Kosztowna usługa. - Warta swojej ceny.
Nie przegrał ani jednej sprawy.
A Temida nie pozostanie obojętna na twoje wdzięki.
- Nie przegrał sprawy? - Żadnej.
Każda dziewczyna marzy, by ją reprezentował.
Przed państwem złotousty Książę Sali Sądowej-
niepowtarzalny Billy Flynn!
Dzień dobry.
- Niewinna! - Mnie to mówisz?
miłość on ceni
- Co się właściwie wydarzyło? - Nie pamiętam dokumentnie nic.
- Ale ja tego nie zrobiłam. - Domyśla się pani, kto?
Wyznaczyliśmy nagrodę za pomoc w ujęciu sprawcy.
- W jakiej wysokości? - Nie wiem.
To ustalimy po rozprawie. Państwo wybaczą.
- Jaka znowu nagroda? - Powiemy, że coś pokręcili.
dla niego miłość liczy się
Jestem Roxie Hart.
- Mama mówiła panu o mnie. - Kwiatuszek!
- Będzie mnie pan bronił? - Masz pięć tysięcy?
Kupa forsy. Mama mnie nie uprzedziła.
Nie znam się na tym...
ale może uda się nam dojść do porozumienia?
- Potrafię być milutka. - Jak widać, nie zawsze.
Zadzwoń, gdy zbierzesz 5000.
Proszę wejść.
- Witaj, Andy. - Mam na imię Amos.
Siadaj.
Jesteś niezwykłym człowiekiem.
Żona próbowała cię wrobić w zabójstwo kochanka.
Ty jednak trwasz przy jej boku. Jesteś bohaterem.
- Zgadza się. - Przyniosłeś pieniądze?
Poszło mi gorzej niż sądziłem, ale poprawię się.
- Tu jest tylko 1000. - 300 dorzucili kumple z pracy.
- I 700 pod zastaw mieszkania. - 2 tysiące.
To na razie wszystko. Będę płacił 20 USD tygodniowo.
Oddam panu co do centa.
Nie pytałem,
czy twoja żona jest winna, czy była pijana lub naćpana.
Pytałem, czy masz 5000. Twierdziłeś, że tak.
Jesteś zwykłym oszustem i marnujesz mój czas.
Przykro mi, panie Flynn.
Z drugiej strony, wzrusza mnie twoje przywiązanie.
Przyjąłem sprawę, więc zatrzymam pieniądze.
Nie chcę się chwalić, ale gdyby Chrystus żył w Chicago
i zgłosił się do mnie, nie skończyłby na krzyżu.
Sprawimy, że w ciągu tygodnia Roxie zainteresują się gazety.
"Słodka morderczyni z Chicago". Tak to sobie wyobrażam.
Zorganizujemy licytację, by zebrać fundusze na obronę.
Kupią wszystko, czego dotykała.
- Buty, suknie, perfumy. - Płytę, przy której zginął.
- Nie słyszałem. - Miałam swoje powody.
- Jakie? - Nieważne.
Ważne, by ludzie przejęli się twoim losem.
Dziennikarze nie są tak naiwni jak Mary Sunshine.
Jednemu nie umieją się oprzeć: skruszonej grzesznicy.
- Ulubiony przedmiot? - Byłam nieukiem.
- Z czego miałaś dobre stopnie? - Z zachowania i higieny.
Chciałaś zostać zakonnicą.
- Gdzie się urodziłaś? - Na kurzej fermie pod Lubbock.
Wykwintny dom na Południu...
- Gdzie są twoi rodzice? - Pewnie siedzą na werandzie.
Nie żyją. Majątek przepadł. Trafiłaś do szkoły klasztornej.
Wplątałaś się w nieszczęśliwe małżeństwo.
Wabiły cię uciechy miasta: jazz, kabaret, alkohol...
Jak ćmę - światło.
Motyl został porwany przez tornado.
Jestem ćmą czy motylem?
- Żałujesz za grzechy. - Boże, jakie to piękne!
Boga w to nie mieszaj.
Nie tylko cię uniewinnią, ale będą się chcieli żenić.
Urodziłam się w klasztorze na Południu.
Psiakrew! Nie opanuję tego.
Nie używaj przekleństw gorszych niż "O, rety".
Urodziłam się...
Łzy staną mi w oczach. Poproszę cię o chusteczkę.
Później spojrzę na przysięgłych i odsłonię udo.
Znakomicie.
- Nie wysłuchasz reszty? - Jesteś na początku listy.
Przepraszam za spóźnienie.
- Nie nudził się pan? - To mi się podoba...
Jutro masz konferencję prasową.
- Co ci do tego? - Prosiłaś o radę.
Pamiętaj, że klientem nr 1 Billa Flynna jest Billy Flynn.
- To znaczy? - Pcha się przed orkiestrę.
A to ciebie chcą oglądać.
Wszystko po kolei.
Pamiętam jego wściekły wzrok.
- Oboje sięgnęliśmy po broń. - Właśnie.
Gotowa?
Witam.
Moja klientka nie przyznaje się do winy.
Jakieś pytania?
Panno Sunshine?
Czy młode dziewczyny powinny unikać spelunek i jazzu?
Winę za upadek panny Hart ponoszą jazz i alkohol.
Jestem zaszczycona, że się zjawiliście.
Byłam ćmą, porwaną przez tornado.
Motylem, zwabionym...
- Czemu kropnęłam szuję? - Przymknij się.
Billy Flynn i "Konferencyjny Rag".
Nie porusza ustami. Prawie.
Biedactwo! Klasztor, potajemne małżeństwo...
Nie słyszę.
OBOJE SIĘGNĘLI PO BROŃ
ROXIE PODBIJA CHICAGO
Wietrzne miasto nie kocha już Ala Capone.
Idolką stała się Roxie Hart, słodka morderczyni.
Kobiety chcą ją przypominać, mężczyźni - uwodzić,
dziewczynki - mieć na własność.
Z-ca prokuratora zarzeka się, że wyśle ją na szubienicę.
Jeśli dotrzyma słowa, może zostanie gubernatorem?
Każdy chce posiadać coś, co do niej należało.
Krem sprzedano za 20 USD.
Nowa właścicielka już naśladuje styl Roxie.
Wszyscy kibicują Roxie Hart.
Zwiędłe róże odeślij do sierocińca.
Co będziesz robiła po wyjściu z więzienia?
- Spróbuję sił na scenie. - Tak myślałam.
Dzwoniłam do Morrisa.
- Ile ze mnie zedrzesz? - 10 % dochodów.
Zobaczymy. Nie mam numeru.
Wystarczy, że zabiłaś Freda. Ludzie chcą cię oglądać.
Też mi numer!
- Stać mnie na więcej. - Jesteś jak Sophie Tucker.
- Jak Cantor i Jolson zarazem. - Chciałam, by o mnie pisali.
Nim poznałam Amosa, spotykałam się z przemytnikiem.
Lubił się mną chwalić. Jak to brzydal.
Raz napisali: "Gangsterowi towarzyszyła piękna blondynka".
To byłam ja. Zachowałam ten wycinek.
Całe życie pragnęłam mieć własny numer. Nic z tego.
Zawsze słyszałam "nie". Świat był pełen "nie".
Wtedy napatoczył się Amos.
Troskliwy, słodki Amos,
który nie potrafił odmawiać.
Nigdy tego nie robiłam.
Ale to wyjątkowy wieczór, i wyjątkowa publiczność!
Chyba mogę się wam zwierzyć.
Zapomnijcie o tym, co czytaliście i słyszeliście.
Wyznam wam prawdę. Nie, żeby prawda się liczyła...
Ale i tak wam powiem.
W sypialni
Amos był
zerem.
Uprawiał seks, jakby regulował gaźnik.
"Kocham się, skarbie!"
Zaczęły się randki,
a później schadzki, czyli randki bez kolacji.
Fred Casely miał mnie wkręcić do rewii.
Z moich planów nic nie wyszło.
Z planów Freda też.
Porzuciłam myśl o karierze.
Uznałam, że po tylu latach moja godzina minęła.
Jeśli Flynn mnie wybroni, dzięki tej całej wrzawie
świat będzie pełen "tak"!
Jestem gwiazdą.
Publiczność mnie uwielbia, a ja uwielbiam publiczność.
Kochają mnie, bo ja ich kocham za to, że mnie kochają.
W dzieciństwie brakowało nam miłości.
I to jest showbusiness...
...kiciu.
Wszyscy zbzikowali na punkcie tej oślicy!
Ty też?
Odwołali twoje tournee.
Zniknęłaś z gazet. Sensacją jest Hart.
Mam się jej podlizywać?
- Nie zaszkodzi. - Po moim trupie.
- Mogę się przysiąść? - Za 10 minut cisza nocna.
Zapalisz?
Prezent od jakiegoś Johna: karmelki z San Francisco.
Muszę dbać o figurę.
- Znowu dziś o tobie pisali. - Tyle tego jest...Nie nadążam.
Kostiumy mojej siostry leżałyby na tobie jak ulał.
Zdobyłyśmy spory rozgłos.
Gdy Billy nas wyciągnie, powinniśmy wystąpić razem.
Tak myślisz?
Przed państwem Velma Kelly - w akcie rozpaczy.
Patrz.
Wyobraź to sobie w wykonaniu dwóch osób.
Mówiłyśmy: podciągnijcie skarpetki.
To dopiero początek.
Co ty na to?
Szczerze.
Pierwsza część to szajs.
Druga jest naprawdę szykowna.
Mówiłyśmy: nim się pożegnamy, pokażemy wam kilka sztuczek.
Pełna synchronizacja!
- A kiedy rozwalasz jej dyńkę? - Powiem prawdę.
Nie kłopocz się.
Nie dam się nabrać. To mnie pragną.
Jestem gwiazdą - w pojedynkę.
Byłabym zapomniała. O tobie też dziś pisali.
Obok nekrologów.
"Sprawę Velmy Kelly odłożono na czas nieokreślony".
Siedem słów.
Udzielić ci dobrej rady?
Oto ona: zrezygnuj z karmelków.
Wszystkim nocnym markom, którzy ożywiają się po zmroku,
dedykujemy utwór
"Chicago po północy".
W Lakeshore Drive?
Niesamowite.
Aresztowali kobietę za potrójne morderstwo.
Dziedziczkę fortuny.
Jej rodzina uprawia ananasy albo grejpfruty.
Kitty mieszka w North Side z niejakim Harry'm.
Nie wiadomo, co robi Harry - rachunki reguluje Kitty.
Kitty wraca do domu. Harry jak zwykle leży w łóżku.
Kitty idzie się przebrać i dostrzega coś dziwnego.
Bardzo dziwnego.
Znika na chwilę, nie tracąc zimnej krwi.
Budzi delikatnie Harry'ego.
Facet mówi: jestem sam!
Kitty pyta: a te dwie ladacznice?
Gość na to: wierzysz mi czy własnym oczom?
Dobranoc.
Dwa słowa dla czytelników Evening Star?
Nawet trzy: idźcie w cholerę!
Nie dręczcie mojej klientki.
- Jakiej klientki?! - Twoja matka mnie opłaciła.
- Czuje pani żal? - Że mnie złapali.
Panno Sunshine?
Jakiś chłopak będzie głodował, póki mnie nie uwolnią.
Znała je pani osobiście?
- Pyta pan, czy je znałam? - Otóż to.
Co za temperament!
- Cześć, Trixie. - Roxie.
- Żartowałem. - Wyznaczono termin rozprawy?
Jestem na początku listy?
Diablica...Z socjety. Jej matka uprawia ananasy.
Co mnie obchodzą ananasy?
Panna Baxter jest zmęczona. Odpowiem na wasze pytania.
Jakie to uczucie?
Nawet Hoover nie znalazłby twojego nazwiska.
Panie Flynn?
- Otwórzcie kratę! - Co się stało?
O mnie się nie martwcie.
Byle dzidziuś nie ucierpiał.
Dzidziuś?
- Jest brzemienna czy nie? - Jest.
Potwierdzisz to w sądzie?
Zapnij rozporek.
Chciałabym powiedzieć,
że najważniejsze jest życie mojego dziecka.
Poród w więzieniu? Czytelnicy podniosą larum.
Rozprawa odbędzie się w najbliższym terminie.
Pierwsza więźniarka z brzuchem!
Właśnie się dowiedziałem!
Jestem ojcem!
- Kto jest ojcem? - Co za pytanie!
Jak pan śmie obrażać tę dzielną, młodą kobietę?
To ja, tatuś!
Szybciej nie mogłem.
Nie zauważyłem cię. Siadaj.
Chciałbym, Andy, byś zniósł ten cios z godnością.
- Mam na imię Amos. - Kto mówi, że nie?
Myślałem o dziecku.
Urodzi się we wrześniu.
Zapal. Nie przejmuj się, gdy ludzie będą...
Się śmiać.
- Z czego? - Potrafią liczyć.
A ty? Wrzesień.
Roxie zeznała w prokuraturze,
że spółkowała z tobą 4 miesiące przed zabójstwem.
Możliwe. Nie spółkowaliśmy od...
Coś się tu nie zgadza. Nie ja jestem ojcem.
- Potrzebuje cię. - Moich pieniędzy.
Tym razem posunęła się za daleko.
Rozwiedziesz się z nią?
Żeby pan wiedział!
I tak tego nie zauważy.
Łącz.
- Jeszcze tu jesteś? - Jestem.
Chyba.
Dziękuję za poświęcony mi czas.
Spóźniłaś się 10 minut.
Nie założę kiecki, w której przypominam abażur.
- Założysz. - Nigdy!
I będziesz robić na drutach.
Wyprawkę dla dziecka.
- Nie umiem. - Naucz się.
- Żeby straszyć przysięgłych? - Nie potrzebujesz mnie.
Słuchaj, cwaniaczku...
Ostatnio to ja miewam błyskotliwe pomysły.
Ty natomiast traktujesz mnie jak miotłę!
- Jak pospolitą morderczynię! - Bo nią jesteś.
- A ty jesteś kanalia. - Która ratuje twoją skórę.
Żeby się nachapać!
- Wolisz bronić się sama? - Czytałeś prasę? Kochają mnie!
Kochaliby bardziej, gdybyś zawisła na szubienicy.
- Zwalniam cię. - Rezygnuję.
Prawnicy będą o mnie walczyć.
Jesteś lipną gwiazdką. Słuch o tobie zaginie.
Takie jest Chicago.
- Co z Hunyak? - Odrzucili jej apelację.
- Co to oznacza? - Że w przyszłym tygodniu...
Jesteśmy dziś świadkami epokowego wydarzenia.
Katalin Halenscki będzie pierwszą kobietą,
która zostanie stracona w Illinois.
Panie i panowie, specjalnie dla was
Katalin Halenscki wykona swój słynny numer ze znikaniem!
Nie jest taka zła.
- Pamiętasz, co uzgodniliśmy? - Powtarzałam całą noc.
- Gdy zaatakuje cię Harrison... - Patrzę prosto przed siebie.
- I? - Zachowuję się skromnie.
I nie odzywasz się.
Ty mnie ściągnęłaś, więc ja będę mówił.
Jak sobie życzysz.
Możemy zaczynać.
Gotowa?
Boję się.
Niepotrzebnie.
Siedzę w tym bagnie od lat.
To jeden wielki cyrk.
Sądy, cały świat... to showbusiness.
Pamiętaj -
masz do czynienia z gwiazdą.
- Sprzeciw! - Podtrzymany.
Nie zadałem pytania.
Witaj, Amosie.
Zgadza się, panie Flynn,
- Kiedy wystąpiłeś o rozwód? - Miesiąc temu.
- Gdy dowiedziałeś się...? - O małym nieznajomym.
- Nie ucieszyłeś się? - Jest mi zbyt obcy.
Wątpisz w swoje ojcostwo?
- Dzieliłeś z żoną łoże? - Co noc.
Sypiałeś z tą kobietą, nie korzystając ze swoich praw?
- Mógłbym, gdybym chciał. - Nie chciałeś.
- Nie, chciałem. - Nie?
- Chciałem. - Tak czy nie?
- Ale co? - Właśnie.
Pogubiłem się.
Rozmawiałeś z Roxie?
Pytałeś, kto jest ojcem?
Potrafiłbyś się przyznać do błędu?
Gdyby przysięgła, że to twoje dziecko?
Naprawdę?
Ależ tak!
Nie mam więcej pytań.
Gratuluję, Andy.
Wybacz mi.
Czekaliśmy na tę chwilę: Roxie Hart przemówi
w swojej obronie.
Spokój!
Proszę kontynuować.
Zeznałaś, że z denatem łączyły cię niedozwolone stosunki.
- To prawda? - Obawiam się, że tak.
Jesteś uczciwą dziewczyną.
- Jak poznałaś Freda? - Sprzedał nam meble.
- Kiedy się zbliżyliście? - Gdy odprowadził mnie do domu.
Pozwoliłam mu na to, bo pokłóciłam się z mężem.
Pokłóciliście się?
- Z jego winy? - Z mojej.
- Zadręczałam go. - To znaczy?
Chciałam, żeby spędzał ze mną więcej czasu.
Chciałam prasować koszule... i dać mu dziecko.
Zbliżyłaś się do Freda, bo byłaś nieszczęśliwa?
Bardzo.
Roxie Hart!
Oskarżono cię o morderstwo. Jesteś winna czy nie?
Jestem niewinna!
Zabiłam go, ale nie jestem morderczynią.
Pamiętasz dzień 14 stycznia?
Powiedz, co się wtedy zdarzyło.
- Oznajmiłam Fredowi nowinę. - Jaką?
Że noszę dziecko Amosa i że między nami koniec.
Jak zareagował?
Groził ci?
- Sprzeciw! Naprowadza świadka! - Podtrzymany.
Co rzekł, gdy to usłyszał?
"Nie pozwolę, byś urodziła dziecka innemu".
I co dalej?
Zdarł ze mnie ubranie i przewrócił na łóżko.
Między nami leżał pistolet.
Oboje sięgnęliśmy po broń. Byłam szybsza.
Dziwnie na mnie patrzył. Wpadł w szał!
W szał!
Bałaś się, że cię zabije?
- Nie miałaś wyboru? - Zamknęłam oczy i strzeliłam!
- By ratować życie? - I dziecię mego męża!
Bingo!
Cisza!
W sali panuje zamieszanie.
- Pani Hart była dzielna. - Na pewno.
Otwiera oczy i wachluje się chusteczką.
Rozgląda się wokoło... Prosi o wodę.
To miał być mój popisowy numer!
Zatrzepotała powiekami i osunęła się na ziemię.
Spod spódnicy wystaje niebieska podwiązka z kryształową klamrą.
- Buchnęła mi podwiązkę. - Uspokój się!
Odebrała mi sławę, prawnika, termin i podwiązkę.
A coś ty myślała?
Ludzie zapominają o swoich dobroczyńcach.
Nie ma sprawiedliwości na tym świecie.
Święte słowa, ale transmisja to pryszcz.
W samotności pisze się ciekawe rzeczy.
Wzywamy świadka oskarżenia.
Czy przyrzeka pani mówić prawdę?
- Się rozumie. - Proszę usiąść.
- Pani godność? - Velma Kelly.
Przedmiot ten znalazła pani w celi u oskarżonej?
Wnoszę o włączenie dziennika do materiału dowodowego.
Sprzeciw! Moja klientka nie prowadzi dziennika.
A gdyby nawet, byłoby to pogwałcenie 4. poprawki.
- Rewizja bez nakazu. - Zniszczyła zameczek!
Dopuszczam.
Przecież to stek bzdur.
- Proszę czytać. - Wyszłam z wprawy.
"Hurra! Fred Casely nie żyje. Sam się o to prosił".
-"Zabiłabym go jeszcze raz". - Ja tego nie napisałam.
Spokój!
- Proszę upomnieć klientkę. - To się nie powtórzy.
Nie pogrążaj się.
- Nie mam więcej pytań. - Świadek do dyspozycji obrony.
Panie i panowie - step!
Harrison zaproponował ugodę?
- Wolność za zeznania? - Pewnie, nie jestem idiotką.
Wcieli się pani ponownie w rolę lektorki?
Z rozkoszą.
"Fred Casely obiecał mi casting w klubie Onyks.
Nie wywiązał się z umowy. To był motyw."
A nie: "Wykiwał mnie, więc go kropnęłam"?
"Amos oskarżył mnie o romans.
Powiedziałam, że wyciąga błędne wnioski."
Sprzeciw! Pan Flynn chce, by ława wyciągnęła...
Błędne wnioski?
Spokój!
Wie pani, czym jest krzywoprzysięstwo?
I że jest karalne?
Jeśli maczała pani palce w tej komedii,
na 10 lat utraci pani świeżo odzyskaną wolność.
Wiem tyle, ile mi powiedzieli.
Nie znalazła pani dziennika?
Dostałam od pani Morton. Ktoś go jej przysłał.
- Domyśla się, kto? - Nie.
Używa sformułowań typu:
"wywiązać się z umowy"
i "błędne wnioski".
Wygląda mi na prawnika.
Który miał próbkę pisma mojej klientki.
Roxie spisała swoje zeznania?
- Sugeruje pan, że to ja? - Niech pan nie kpi.
Niedorzeczna myśl.
- Choć z drugiej strony... - To skandal!
Prokurator nie mógłby dogadać się z Velmą Kelly
i sfabrykować dowodu,
dzięki któremu morderczyni odzyskała wolność.
To po prostu niewyobrażalne!
- Ostrzegam pana. - Zupełnie niepojęte!
A jeśli jednak?
Trzeba by powiedzieć: niech się pan przyzna!
Nawet w Chicago takie praktyki są niedopuszczalne!
- Dosyć! - Zgadzam się!
Nie mam więcej pytań.
Tu Mary Sunshine z sądu hrabstwa Cook.
Chicago wstrzymało oddech -
i czeka na wynik procesu stulecia.
Pani Hart siedzi bez ruchu.
Zastanawia się, co przyniesie jej los.
W sali zapadła cisza. Przysięgli skończyli naradę.
Czy ława uzgodniła werdykt?
Tak, Wysoki Sądzie.
Oskarżona, proszę wstać.
- Jaki brzmi werdykt? - Stwierdzamy, że...
WINNA
NIEWINNA
Roxie Hart uniewinniona!
Roxie Hart odzyskała wolność!
Sprzątnęła męża i prawnika!
Nie zrobicie mi zdjęcia?
Jestem Roxie Hart.
Co się dzieje?
- Chicago lubi świeżą krew. - A prasa? Liczyłam na rozgłos.
- Ocaliłem ci życie. - Zgarnąłeś 5 tysięcy.
- Od Velmy dostanę drugie tyle. - A ja co? Nic?
Pamiętaj o dzienniku. Dopisałem kilka błędnych zdań.
Nie mogłem ryzykować.
Nigdy nie przegrywam.
Jesteś wolna.
Niech Bóg ma w opiece Illinois!
- Czego chcesz? - Wracajmy do domu.
Pragnęłaś tego. No a dziecko...
Jakie dziecko?
Za kogo ty mnie uważasz? Nie ma żadnego dziecka.
Nie ma?
Nawet nie zrobili mi zdjęcia.
Czemu nie zrobili mi zdjęcia?
Panie i panowie, Roxie Hart mówi "dobranoc".
- Ona kiedyś kogoś ukatrupiła. - Z babami nie ma żartów.
- Odezwiemy się. - Jeszcze nie skończyłam!
Mogłabym...
Psiakrew!
- Dziękuję! - Twoje nuty.
Jesteś całkiem niezła.
Gadanie...
Co tu robisz?
- Podobno szukasz pracy. - Ty zafundowałbyś mi stryczek.
Wiedziałam, że Billy wygra. Naucz się zapominać urazy.
Najpierw znajdę robotę i mieszkanie z wc.
- Przymknij się. - Co za tupet!
Zjawiasz się tu, by udzielać oślicy dobrych rad?
Powiem ci coś.
Mam nowe życie, ale ciebie w nim nie ma.
- Myślałam, że sobie pomożemy. - Byłaś w błędzie.
Rozmawiałam z kolegą. Teraz w modzie są duety.
Kilkaset dolców tygodniowo.
Zdjęcia w gazetach, nazwiska na markizach:
Velma Kelly i Roxie Hart.
- Nie w porządku alfabetycznym? - Może być.
Kilkaset dolców?
- Zażądamy tysiąca. - Jesteśmy tego warte.
To się nie uda.
- Dlaczego? - Nienawidzę cię.
Jest branża, w której to nie stanowi problemu.
Panie i panowie, Chicago Theatre prezentuje
pierwszy numer tego rodzaju - nie jedną artystkę, lecz dwie.
Czytaliście o nich w prasie, dziś zobaczycie je na żywo!
Słodkie grzesznice - Roxie Hart i Velma Kelly!
Podkręćmy tempo.
Przedłużmy imprezy, skróćmy spódnice -
hulaj dusza, piekła nie ma!
Chcemy wam podziękować.
Nie dokonałybyśmy tego bez was.