Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Cześć!
Hej!
Hej, ty!
Ślicznotko!
Podoba mi się, jak się poruszasz.
Masz jakiś problem?
Tylko sobie idę.
Czemu łazisz za mną jak pies?
Ja łażę? To ty mnie prowadzisz.
Odczep się albo spuszczę ci łomot.
Naprawdę?
Taka jesteś gorąca? Chodź tutaj!
Może poproś mamę? Ona cię rozgrzeje.
Ty suko!
Soni, puść go!
Przepraszam...
Wybacz...
Przestań!
Ty świnio!
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Co tak długo? - Facet oberwał.
...spisz zeznania, ale nie używaj siły!
Dwa ciosy i zmieniają się w beksy.
- Soni! - Tak?
Chodź tutaj.
Możecie odejść.
Ustaliłyśmy coś, prawda?
Jakie miałaś rozkazy?
Ten posunął się za daleko.
To znaczy, że zasady cię nie dotyczą?
Idź do samochodu.
Tak jest.
- Odjeżdżamy. - Tak jest!
Czemu się zatrzymujemy?
Pójdę do domu piechotą.
Dlaczego? Odwieziemy cię.
Kupię mleko i pójdę już.
Niech Govind kupi. Chcę z tobą porozmawiać.
Co mam kupić?
Mleko i chleb.
Co w ciebie wstąpiło?
To, jak się na mnie rzucił, wytrąciło mnie z równowagi.
Wiem, że czasem jest ostro, gdy się bronisz,
ale tym razem przesadziłaś.
Proszę pani...
to naprawdę było konieczne.
Nie usprawiedliwiaj się!
A gdyby miał przy sobie broń?
Gdyby coś ci się stało?
Nie uważasz, że byłaś lekkomyślna?
Pójdę już.
Przemyśl to, co powiedziałam.
Tak jest.
- Proszę. - Dziękuję.
Soni.
Przypinaj pranie klamerkami.
To leżało rozrzucone na moim patiu.
Dziękuję, Humo.
Ta koszula leżała tam całe wieki.
I słusznie.
Uspokój się.
Kładę ciuchy na łóżku.
Dobra.
Co się stało?
Gaz w butli się skończył.
Nie martw się, poproszę męża, by załatwił ci nową.
- Nie, poradzę sobie. - To nie problem.
Nie zjadłaś wczorajszej kolacji?
Odgrzeję ją sobie później.
Zawsze masz na wszystko odpowiedź.
Pójdę już.
Nie chcę, by mąż spóźnił się do pracy.
Daj znać, jeśli czegoś ci trzeba.
Dzięki!
- Posłuchaj... - Tak?
Chciałam zapytać...
Dzwoniłaś już do Naveena?
Możemy o tym nie rozmawiać?
Dobrze.
Bardzo panu dziękuję.
Tak.
Wydział kryminalny.
Zaraz będę jadł śniadanie.
- Khushboo! - Tak?
- Przyniesiesz mi szklankę wody? - Tak.
Żona dobrze sobie radzi.
Pracuje na nocne zmiany.
Khushboo!
Jak się ma Nishu?
Dobrze?
Cześć, mamo.
Jesteś w domu!
Tak.
- Jak się masz? - Dobrze.
- Wszystko w porządku? - Tak.
- Sandeep już wyszedł? - Rozmawia przez telefon.
Dobrze.
- Słońce już wyszło? - Tak.
Chciałabym wyjść na słońce.
Daj mi rękę.
Kalpano,
zmień te dziwne godziny pracy.
Dość już tych nocnych zmian.
Chciałabym, ale mam mnóstwo pracy.
Nie obchodzi mnie to. Deleguj zadania innym!
Od czego masz podwładnych?
Powiem ci tak:
twój teść był oddanym funkcjonariuszem,
ale zawsze wracał do domu na kolację.
Chodzi mi o to, że w domu też masz obowiązki.
Co cię tak śmieszy? Masz mnie za błazna?
Ile jeszcze potrwa to szaleństwo?
Ty przychodzisz, on wychodzi. On wraca, ty wychodzisz.
Zabawa w chowanego.
Dobrze, uspokój się.
Czujecie jakieś zobowiązanie wobec rodziny?
Mamo, jesteś głodna. Zjedz śniadanie.
Nie wymądrzaj się.
Khushboo! Przynieś talerz dla mamy.
Skoro dostałeś awans,
spróbuj załatwić jej dzienną zmianę.
- Ona kłamie. Nic nie zrobiłem. - Napastował mnie!
Jedna osoba naraz. Proszę się uspokoić.
Proszę go aresztować!
Jedna osoba naraz. Bardzo panią proszę!
To kłamca i zboczeniec...
Cisza!
Jesteście na posterunku policji!
Nie róbcie scen!
Dołącz wyniki obdukcji.
Bądźcie ciszej.
- Co się stało? - Ja pani wyjaśnię.
- Włamał mi się do domu... - Ona kłamie...
Proszę się uspokoić i cofnąć!
- Proszę zostać za linią. - Cofnijcie się!
Za linię.
- Jak się pani nazywa? - Neeru.
Co się stało?
Włamał się do mojego domu i mnie zaatakował...
To pani znajomy?
Właściciel mieszkania.
Proszę pani...
- Pana nazwisko? - Ale...
Nazwisko!
Vishwanath.
Co się stało?
Wynajmujemy od niego od lat.
Zaczęło się od podwyżki czynszu.
Mówiłam mu, że ledwie wiążemy koniec z końcem.
Powiedział, że nam odpuści, jeśli się z nim prześpię.
To kłamstwo!
Gdy odmówiłam, wszedł do domu...
Ty zdeprawowany sukinsynu!
Cisza!
Nie odzywajcie się niepytani.
Proszę mówić dalej.
Rzucił się na mnie i zaczął obmacywać.
Rozumiem.
- A ten mężczyzna? - To mój mąż.
Pana nazwisko?
Tilukaat.
Rodzina obejmuje kogoś jeszcze?
Mamy syna.
- Był w domu? - Nie, w szkole.
- A pan? - Byłem na targu.
Kto zadzwonił na policję?
Ja.
Rozumiem.
Kiedy?
Gdy wróciłem do domu
i zobaczyłem go na mojej żonie.
Ja nigdy...
Myślisz, że jestem ślepy? Złapałem cię na gorącym uczynku!
Dość tych wrzasków!
Jeśli ktoś zacznie krzyczeć, zamknę was w celi.
Zadzwonił pan i co dalej?
Zobaczyłem, że żona mu się opiera
i bez wahania zadzwoniłem po policję.
Rozumiem.
Teraz może pan mówić.
Wynająłem im część mojej ziemi.
Jednakże...
Gdzie pan mieszka?
W tej samej okolicy.
Zajmują dużo większą część ziemi, niż im wyznaczyłem.
Opowiada bzdury. Chce nas wyrzucić.
Miała pani swoją szansę. Proszę nie przerywać!
Gdy mówiłem, że podnoszę czynsz, zrobił się agresywny.
Ta pani poszła za mną do mojego domu
i zrobiła awanturę na całą okolicę.
Proszę spojrzeć, co ten potwór mi zrobił!
Czy porwane ubrania kłamią?
Proszę się ubrać.
Prosiłam o obdukcję.
Proszę pani, to nie wszystko!
Wysłucham was. Cierpliwości!
- Ma pan rodzinę? - Żonę i córkę.
Ten człowiek nie jest właścicielem ziemi.
Dzierżawi ją od państwa i nie ma prawa wynajmować.
Proszę pani...
Mam ją od lat.
Wynajem pomaga mi się utrzymać.
Nie zrobiłem nic złego.
Że co? Chory człowiek!
Chce zabrać biednej kobiecie dom
i atakuje ją przy jej mężu.
- Proszę ciszej. - Nie będę ciszej.
Żądam, byście aresztowali tego mężczyznę!
Proszę mi nie mówić, co mam robić!
- Gdzie pan był? - Na targu.
Od kiedy targ jest czynny w soboty?
Nie róbcie ze mnie głupka. Wszyscy wyjdźcie!
Ale mówiliśmy...
Ani słowa więcej!
Usiądźcie na zewnątrz.
Ruszajcie się!
Nie ma herbaty?
Zaraz kogoś poproszę.
Co mam z nimi zrobić?
Kobieta ewidentnie zmyśla.
Tak naprawdę chodzi o ziemię.
Może pomożesz im się dogadać?
Dobrze.
Świadka nie było na miejscu zbrodni.
Jak może zeznawać?
Jeśli jesteśmy jedynymi świadkami, sprawa się nie utrzyma.
Mam to gdzieś! Tak się nie robi.
Widziałaś wyniki obdukcji?
Złamana szczęka, podbite oko!
Wstyd.
Na czym polegał problem z tą kobietą?
- To spór o ziemię. - Co?
Pokłócili się o czynsz.
Dlaczego miała podartą bluzkę? Pokażcie mi zgłoszenie.
Ona tylko udawała.
To była farsa.
Sprzeczała się z właścicielem o czynsz.
Nie wiedziałam, że prowadzimy tu sąd!
Czy ty kiedykolwiek robisz to, co mówię?
Zawołajcie tę kobietę. Chcę, by zgłosiła sprawę.
Tak?
Rozumiem.
Wyślijmy jednego funkcjonariusza.
Wyślijcie kogoś trzeźwo myślącego.
To biedni ludzie, zajmijcie się nimi rozsądnie.
Dobrze.
Dmuchnij!
Porządnie!
Nie ma pan wdychać powietrza, tylko wydmuchiwać!
No dalej!
Szybciej! Odczytaj wynik i odholuj samochód.
Tak jest!
Stój prosto.
Dlaczego to auto stoi na środku drogi?
Proszę zjechać na bok!
Szybciej!
Proszę go aresztować.
Mamy herbatę. Chce pani?
Nie mam czasu oddychać, a co dopiero pić herbatę.
Musi pani podejść i się tym zająć.
O co chodzi?
Piją w samochodzie i nie chcą wysiąść.
W tym?
- Ilu ich jest? - Dwóch.
Co tu się dzieje?
Są pijani i nie chcą współpracować.
O rety!
Proszę opuścić szybę. Dokumenty.
- Co? - Poproszę dokumenty.
Komandor podporucznik Vikram Rathore. Marynarka wojenna.
Świetnie. Poproszę dowód.
Proszę nauczyć tego pana manier.
To jego praca. Dokumenty proszę.
Potrzebujemy kobiet takich jak pani w marynarce.
- Jest bystra i piękna... - Dokumenty.
...i pewna siebie!
Podam pani mój numer telefonu: 989153745.
Poproszę pana dowód.
Pokaż, co ci szkodzi.
Jest pani mężatką?
Ma pani męża?
Wypił pan trochę za dużo?
Mam dziś urodziny, a jutro się żenię.
Rozumiem.
Świętujemy mój wieczór kawalerski.
Poświętujemy razem. Proszę wysiąść z auta.
Niech pani wskakuje. Napijemy się!
Zbadajmy go.
Ostatni dzień jestem kawalerem.
Proszę wysiąść z auta.
Niech pani posłucha!
- Chodź tu! - Proszę wysiąść.
Słuchaj, gnojku! Cofnij się.
- Proszę zabrać ten palec. - Nie mówię do ciebie.
Proszę, by wysiadł pan...
Niech mnie pani aresztuje!
- Nie krzycz na panią. - Niech mnie pani zabierze!
Proszę wysiąść.
Chcę spędzić noc w więzieniu.
- Nie dotykaj mnie. - Nie wymachuj palcem.
Nie mówię do ciebie.
- Proszę pana... - Odczep się.
Proszę wysiąść.
- Posłuchaj... - Musi pan wysiąść.
Byłem grzeczny, ale tracę cierpliwość.
Jestem oficerem. Szanuj mnie albo zostaniesz zawieszona.
- Mówię.... - Proszę wysiąść.
- Kim jesteś? - Proszę wysiąść.
Kim jesteś?
- Jest pan uparty... - Nie słuchasz mnie.
Wykonujemy naszą pracę.
Kochanie, mówię szczerze. Chodź.
Proszę pana...
Uwierz mi, zostaniesz zawieszona.
Wytrzeźwiałeś?
Co ty wyprawiasz?
Arogancka świnia.
Niech się pani uspokoi.
Odłóż ten telefon!
Proszę się opanować!
Proszę.
Proszę pani.
Oni są z marynarki, na miłość boską. Ludzie nas nagrywają.
Zastrzelę ją!
Nie chce pani wywołać skandalu.
Dajcie mi broń!
Masz zadyszkę!
Przez te cholerne schody!
Dlaczego tak się wysilasz?
Nie martw się o mnie.
Gotowanie dla przyjaciół to żaden wysiłek.
Co to jest? Nic wczoraj nie jadłaś?
Jadłam.
Zjadłaś tylko dwie kromki.
Ciężko pracujesz i prawie nic nie jesz.
Tak jest wygodnie. Wrzucasz do maszyny i gotowe.
A mnie bolą plecy po praniu ręcznym.
Możesz prać tutaj.
Nie ufam praniu w pralce.
Wolę szorować i wyżymać własnymi rękami.
- Powiedz mi coś. - Tak?
Słyszałam dziś twoje nazwisko.
Do mojego męża zadzwonił inny funkcjonariusz
i kilka razy o tobie wspomnieli.
Czy coś się stało?
Nic takiego.
Pewien mężczyzna źle się zachował.
- Mogę ci coś doradzić? - Tak.
Zacznij nosić sindur na czole.
Gdy chodziłam na zajęcia z szycia,
musiałam przejść przez getto.
Byli tam mężczyźni, którzy pożerali mnie wzrokiem.
Pewnego dnia nałożyłam sindur.
Mimo że nasza religia tego zabrania.
Ale wiesz co? Przestali się gapić!
- Czy ty mnie słuchasz? - Tak.
Nie kiwaj głową! Przyjmij moją radę...
i pożegnaj się ze zmartwieniami. Na zawsze.
Napijesz się zielonej herbaty?
Nazywasz to herbatą?
Podziękuję za twoją herbatę.
Nie ma ani smaku, ani koloru.
Czemu nie zasłaniasz okien?
- Wszystko widać z zewnątrz. - Kogo to obchodzi?
Wariatka! Zachowuj się poważnie.
Soni!
Posłuchaj!
Naveen tu jest.
Widziałam go przez okno.
Posłuchaj!
Spójrz na mnie.
Nie bądź taka zgorzkniała.
Naveen idzie na górę. Porozmawiajcie.
Wystarczy już tego.
Do zobaczenia.
Zostań jeszcze chwilę.
Nic z tego. Nie zostanę.
Dzień dobry!
- Gdzie się podziewałeś? - Jak się pani ma?
Nie widziałam cię od dwóch miesięcy.
Dużo pracowałem.
To żadna wymówka! Nie powinna sama zajmować się domem.
Już wróciłem.
Dobrze. Idź do niej.
- Niech pani o siebie dba. - Jasne.
Jak się masz?
Przyszedłem wczoraj, ale drzwi były zamknięte.
Pomyślałem, że pewnie wciąż robisz nocki.
Posłuchaj...
Coś ci przyniosłem.
Nie wchodź w butach do kuchni!
Przepraszam. Chciałem ci to pokazać.
- Nie chcę nic z twojego sklepu. - Nie są z niego!
Kupiłem to dla ciebie.
Ale tutaj ciepło.
- To twój lunch ma stole? - Tak.
Zjedz, póki jest ciepły.
Zjem.
Przyniosę ci wody do posiłku.
- Buty! - Przepraszam.
Zapomniałem.
Zdejmę je.
Przestań.
Co? Dlaczego?
Wybacz, zapomniałem, że lubisz ciepłą wodę do posiłku.
Zabierz torbę.
Oczywiście.
Ciepła woda jest dobra dla organizmu.
Co robiłeś wczoraj w okolicy Civil Lines?
Wczoraj?
Tak, wczoraj. Widziałam cię na motocyklu z policjantem.
A, on...
Wydzwania do mnie po radę. Chce, bym znalazł mu kupca na mieszkanie.
Mam go dosyć.
Chwila.
Ty też tam byłaś?
To tam była ta zadyma.
Po co tu przyszedłeś?
Chcę tylko porozmawiać.
Skończyłeś?
POLICJA DELHI
Dzień dobry!
Dzień dobry.
Zrobię jeszcze jedno.
- To było złe? - Było dobre, ale na wszelki wypadek.
Muszę pracować. Masz, czego ci trzeba.
Cześć!
- Witaj! - Dziękuję!
Jak ci się podoba nowe biuro?
Na razie nieźle.
- Dwie filiżanki herbaty. - Nie trzeba.
Spróbuj. Zasmakuje ci.
Usiądziemy tutaj?
Nie bądź taki formalny.
Jak poszło spotkanie z komisarzem?
Dobrze.
Zaprosił nas na kolację.
Odparłem, że muszę cię spytać.
Nowe biuro wygląda świetnie.
Farba jeszcze dobrze nie wyschła.
- Zapach jest irytujący, nie? - Tylko trochę.
Czy komisarz...
mówił coś o tej sprzeczce w punkcie kontrolnym?
Jest zdenerwowany.
Wszczynają postępowanie dyscyplinarne.
Przeniosą ją?
Dowiemy się za kilka godzin.
To też moja wina.
Nakrzyczałam na nią na odprawie.
Jesteś winna tylko jednego.
Masz za miękkie serce.
Gdybyś widział, jak na nią naskoczyłam...
Za bardzo im pobłażasz.
Dlatego tak się zachowują.
Ja przez 15 lat pracy nie miałem takich problemów.
Przechodzi teraz trudny okres w życiu osobistym.
To inna kwestia.
Nawiązujesz z nimi relacje.
Nie daj się zwieść emocjom.
Nie ma co tego roztrząsać.
Trudno, żyje się dalej.
Ci oficerowie byli kompletnie pijani.
To daje policji prawo, by ich bić?
Nie, to było niestosowne.
Ale...
To nie miało nic wspólnego z akcjami na wabia.
Rozumiem. Przepraszam.
Tak jest.
Miłego dnia.
Proszę pani...
Przepraszam.
Za co?
Za to, że płaci pani za mój błąd.
Tak to działa. Jesteś moją podwładną.
To niesprawiedliwe!
Nie powinna pani za mnie odpowiadać.
Gdyby tylko tak to działało, Soni.
Wpłynie to na naszą operację?
Wezwałam cię,
by ci powiedzieć, że przenoszą cię do dyspozytorni.
Zaczynasz jutro. Wszczęto też postępowanie.
Nie przeszkadza mi to, ale musi pani znać fakty.
Gdy byłam w 8. klasie,
widziałam, jak trzech policjantów poturbowało młodego mężczyznę.
Wył z bólu,
ale bili go, aż stracił przytomność.
Później dowiedziałam się, że śledził dziewczyny z mojej szkoły.
Ale to wycie przyprawiało mnie o mdłości.
Sto lat!
Teraz kolej taty.
Przestań karmić ją wiśniami.
Moja laleczka.
Wszystkiego dobrego.
Teraz moja kolej.
Uwaga! Zróbcie miejsce dla wujka.
Chodź, Kalpano.
Sto lat. Niech cię Bóg błogosławi.
Wszystkiego najlepszego!
Tak to się robi!
Nishu, wystarczy!
Ciekawe, gdzie podziała się pokojówka.
Czasem ci ludzie to prawdziwe obiboki.
Jesteście z Nishu prawdziwymi Koziorożcami!
Sprzątacie czyjś bałagan.
Skończyłaś w tym roku 30 lat?
Trzydzieści dwa.
I co?
Jakieś decyzje?
Kiedy planujecie pierwsze?
Jeszcze tego nie przemyśleliśmy.
Powinniście.
Powinniście zdecydować.
Nie ma sensu tego opóźniać.
Wiesz...
Moja znajoma jest ginekologiem. Dam ci jej numer.
Jest pomocna.
Gdybyście potrzebowali pomocy.
Chcecie mieć dziecko, prawda?
Mamo!
Nie zapomnij spakować ciasta do szkoły.
Na pewno go wystarczy.
Ładna sukienka!
#KalpanaRządzi!
Nishu...
Przestań mówić do Kalpany po imieniu.
To „ciocia Kalpana”. Bądź grzeczna!
- Nie będę jej mówić „ciociu”. - Dobra dziewczynka.
Idź się przebrać, bo ubrudzisz sukienkę.
Dobrze!
Ciocia i siostrzenica zawsze trzymają razem.
Nie przeszkadzają mi zabawy, ale ciekawe,
kiedy pobawi się z własnym dzieckiem?
Pogadaj z nią!
Wszystko w swoim czasie. Nie martw się!
Chciałabym się nie martwić.
Ale mądry człowiek słucha rad starszych.
Zegar biologiczny tyka.
Trzeba działać, póki czas!
Czemu tu stoicie? Herbata wam stygnie.
Chodźmy. Musisz odpocząć, mamo.
Idę!
Moim obowiązkiem jest doradzać, ale co kto lubi.
I tak nikt mnie nie słucha.
Już wystarczy.
- Nalejesz wszystko? - Pij, mój drogi.
Patrzcie, kto przyszedł. Witaj, Kalpano!
Mamy dziś szczęście!
Możemy wykraść trochę twojego czasu.
Zawsze mam czas dla Nishu.
Gdzie byłaś, Wasza Wysokość?
Sprzątałam i chowałam jedzenie.
Przepraszam.
Co nowego u królowej wściekłości?
Wszczęto dochodzenie. Zobaczymy.
Ci ludzie łakną uwagi mediów.
Myślą, że będą sławni jak ta policjantka, Kiran Bedi.
Sęk w tym,
że codziennie dokonują przemocy domowej.
Więc są z natury agresywni.
Masz rację.
Chodź, usiądź.
Te specjalne autobusy dają kobietom wybór.
Chcemy, by czuły się bezpieczne, korzystając z transportu publicznego.
Segregacja bywa niezbędna, by zapewnić bezpieczeństwo.
Jeśli dopiero zaczęliście słuchać, to właśnie rozmawiamy
z ministrem ds. turystyki, panem Devim Dayalem Doshim.
Słuchacie „Głosu Delhi”. Mówi Arun Roy.
- Govind, zjedz kolację. - Tak jest!
Dobry wieczór.
Co się tu dzieje?
Funkcjonariusz znalazł tę dziewczynę płaczącą na parkingu.
Nie chce nic powiedzieć. Już długo ją przesłuchujemy.
Odsuń się, proszę.
Wyjdźcie. Obaj.
Jak się nazywasz, kochanie?
Nie bój się. Jak masz na imię?
Gdzie mieszkasz?
Mieszkasz w Delhi?
To gdzie?
W Ranchi.
Znasz kogoś w Delhi?
Z kim przyjechałaś do Delhi?
Nie bój się. Zabierzemy cię do rodziców.
Wszystko będzie dobrze.
Na słówko.
Proszę pani...
Tak?
Nie widzisz, że się boi?
Przesłuchuje ją trzech mężczyzn.
- Proszę pani... - Zadzwoniłeś po policjantkę?
Właśnie miałem zadzwonić.
- Znasz zasady? - Dopiero co ją...
Daruj sobie wyjaśnienia!
Zadzwoń po policjantkę, niech ją zabierze na obdukcję.
- Tak jest! - Pośpiesz się.
A one co tu robią?
- Mój mąż nic nie zrobił. - Proszę usiąść.
Ta kobieta kłamie.
- Przysięgam na córkę. - Proszę usiąść.
Puśćcie go. Jest niewinny.
Chwileczkę!
O co chodzi?
O tę sprawę z czynszem, którą mieliśmy zbadać.
Aresztowaliśmy właściciela. To jego żona.
Byłam wtedy w domu z mężem.
Kazałem pani usiąść!
- Zapytajcie sąsiadów. - Siadaj.
Ta kobieta kłamie.
- Muszę się zająć domem. - Proszę zaczekać.
Proszę mi uwierzyć. Już jest nam ciężko.
Proszę nie robić scen!
- Błagam. Wypuśćcie go. - Dosyć już...
Proszę się opanować!
Gdzie papiery?
Kobieta odmówiła zgłoszenia sprawy.
Złożyła jakieś zeznania?
Nie. Myślę, że Soni miała rację.
Chodziło o ziemię i rozwiązali problem między sobą.
Już ją to nie obchodzi.
Dobrze, wypuść go.
Tak jest!
Czy mógłbyś...
przywrócić Soni?
Mówiłaś, że szukacie kogoś na jej miejsce.
Ale nikt nie jest dobry. Kiepsko to wygląda.
Rozumiem.
Przyślę ci kilku kandydatów.
Ale ich też odprawisz.
Nie wierzę, że znowu jesteś sentymentalna.
Nie mogę zatrudnić kogokolwiek.
Trudno jest znaleźć kogoś takiego jak ona.
- Wiem, że ma dobre serce. - Jej głowa mnie martwi.
Tym razem będę jej doradzać.
Kalpano,
nie zaprzyjaźniaj się z podwładnymi!
- Nie jest łatwo przenieść... - Porozmawiaj z komisarzem.
To nie była tylko jej wina.
Na tym ekranie pokaże się połączenie przychodzące.
Naciśnij spację, by odebrać.
Musimy prowadzić dziennik i zapisywać jak najwięcej informacji.
Zwłaszcza adresy.
Tutaj wpisuj notatki ze zgłoszeń. To ważne.
Mikrofon służy do nagłych ogłoszeń.
- Rozumiesz? - Tak.
Ktoś dzwoni. Załóż słuchawki.
Dyspozytornia policji Delhi. Dobry wieczór!
Czujemy jakiś dziwny zapach w naszej okolicy.
Proszę podać adres.
Dzwonię z Sanjay Enclave.
Proszę podać dokładny adres.
Budynek numer 22, Sanjay Enclave.
To gnijące zwłoki psa. Smród jest nie do wytrzymania!
Zadzwoni do pana ktoś z najbliższego komisariatu.
Następnym razem lepiej dzwonić do urzędu miasta.
Do urzędu miasta?
Tak, oni się tym zajmą.
Nikt się niczym nie zajmie. Chcę rozmawiać z pani przełożonym.
Nie ma go tutaj.
O co panu chodzi?
Skoro pani pyta... Mogę prosić pani numer telefonu?
Moglibyśmy pogadać...
Dziękuję za telefon.
Takie telefony to standard.
Soni!
Bułeczki?
- Dwie. - Może trzy?
Dobrze.
Coś jeszcze?
- Dwie kwarty mleka. - Jasne!
- Coś jeszcze? - To wszystko.
- Dodać do rachunku? - Tak.
Dodaj.
Do zobaczenia.
Dokąd się wybierasz?
Mój najstarszy syn potrzebuje pomocy z przeprowadzką.
Chciałabym, żeby się ożenił i dał mi już spokój.
Co ty robisz?
Ubierz się ciepło! Przeziębisz się.
To ciepłe ubrania.
Zaniesiesz to wszystko sama?
Niech ktoś ci pomoże.
Dam sobie radę.
Wymieniłaś już tę butlę z gazem?
Nie, ale dzwoniłam do firmy i powinni już ją przywieźć.
Zadzwonię dziś jeszcze raz.
Kto ci będzie gotował?
Za dużo się martwisz. Zawsze mogę coś kupić.
Jak sobie chcesz.
- Spóźnisz się. - Do zobaczenia.
Dobry wieczór!
Tu Radio Narodowe i wieczorne wiadomości!
Premier Modi powiedział, że instytucje naukowe
powinny prowadzić więcej badań, tak jak robią to inne kraje rozwinięte.
Pan Modi powiedział to dziś podczas Kongresu Naukowego.
Naczelny dowódca armii stwierdził,
że armia musi znaleźć innowacyjne sposoby walki z problemami w Kaszmirze.
Opady deszczu i porywiste wiatry wystąpią w kilku stanach na wschodzie.
W stanie Orisa wydano ostrzeżenie przed powodziami i cyklonami.
Rozmowy pokojowe w Syrii proponowane przez Rosję i Turcję
zostały zerwane przez rebeliantów.
Tu Radio Narodowe. Czas na szczegółowe informacje.
Premier Modi powiedział, że do 2030 roku
Indie będą jednym z trzech najlepszych krajów w zakresie nauki.
Pan Modi inaugurował dzisiaj 104. Kongres Naukowy.
Podkreślił, że musimy pokazać naszym uczniom
potęgę pomysłów i innowacji
oraz że nowi eksperci pojawią się,
jeśli teraz zainwestujemy w naszych ludzi.
Naczelny dowódca Bipin Rawat powiedział, że naszą armię
czeka wojna w Dżammu i Kaszmirze,
którą trzeba toczyć w innowacyjny sposób.
W dzisiejszym oświadczeniu powiedział, że znalezienie rozwiązania
wymagać będzie zaangażowania wszystkich stron.
Mówił też, że rolą armii jest zapobieganie przemocy
i ochrona ludzi, którzy od niej stronią.
Syryjscy uzbrojeni rebelianci odmówili udziału w negocjacjach
zainicjowanych przez Rosję i Turcję.
Halo?
Tak, jestem w domu, ale zaraz wychodzę.
Przywrócili mnie.
Jadłam już kolację.
Naveen, nie mogę teraz o tym rozmawiać.
Tak, może jutro, ale nie wiem.
Gdzie nasz zespół?
Właśnie dzwonił Chauhan.
Musieli jechać do jakiegoś wypadku.
Ofiara śmiertelna bez dokumentów.
W takim razie nie przyjadą.
Odwołujemy akcję.
- Proszę pani! - Tak?
Niedaleko jest miejsce,
z którego dostaliśmy kilka zgłoszeń.
Sprawdźmy je.
Moja pierwsza taka sprawa dotyczyła Afrykanina.
Żadnych dokumentów!
Dwóch moich ludzi pokłóciło się o to,
czy go pochować, czy skremować.
Proszę pani...
takie sprawy odbijają się na ludzkiej wrażliwości.
Ale czy ciała nie powinny...
Czy to jest burdel? Co tu robicie?
Jesteśmy tylko studentami.
Jasne!
Ty gnoju!
Myślisz, że mnie to obchodzi?
Tego teraz uczą na studiach?
Proszę...
A wydawałoby się, że pochodzisz z przyzwoitej rodziny.
Nie masz wstydu?
- Poinformuję rodziców. - Proszę, nie.
- Więcej nie wrócimy. Przepraszam! - Dość mam przepraszania!
W dupę sobie wsadź te przeprosiny!
Nie odzywaj się, dupku.
Nie rozumiesz, co mówię?
Daj mi numer do rodziców!
Albo zapłać grzywnę.
Jasne... Dobrze!
Proszę to wziąć.
- Ile tu jest? - Dwieście.
Spuszczę ci łomot, sukinsynu.
Masz nas za żebraków?
Oskarżymy cię o obnażanie się w miejscu publicznym.
Co powiesz na wyprawę do paki?
Będziesz stamtąd patrzył, jak rodzina błaga, by cię wypuścić.
- Zamknijmy ich na noc. - Proszę, nie!
Kochanie, masz coś przy sobie?
Kochaś ma pusty portfel i prosi dziewczynę o pieniądze.
Proszę, weźcie więcej.
- Ile? - Dajemy wszystko, co mamy.
Nie mniej niż 3000! Zrozumiano?
Więcej nie mamy. Weźcie.
Co to ma być? Nie jestem alfonsem!
O co chodzi? Weźcie pieniądze!
Nie chcecie łapówki od kobiety?
Ta dwójka robiła coś nieprzyzwoitego.
Rozumiem.
- Idźcie do domu. - Ale...
- Wynocha! - Ale...
Powiedziałam!
Dalej pójdę piechotą.
Pójdę już.
Dobrze.
- Mają tu dobrą herbatę? - Bardzo dobrą!
- Govind, weź nam dwie herbaty. - Tak jest!
- Sobie też weź. - Dobrze.
Proszę pani...
Powiem sprzedawcy, by zaparzył tę dobrą.
Zna mnie.
Dobrze.
- Cześć! Jak się masz? - Dobrze.
Daj tę dobrą z koprem włoskim.
Jasne!
Świetnie!
- Weźmiesz swoją? - Tak.
- Zapakuj mi też omlet. - Jasne.
Dziękuję.
Niezła.
Nie lubisz gotować w domu?
Lubię.
Ale gaz w butli mi się skończył.
Dzwoniłam kilka razy do dostawcy.
Schodzi im się.
Govind może ci załatwić.
- Nie, poradzę sobie. - To nic takiego. Żaden problem.
- Govind! - Tak?
- Załatw jej butlę z gazem. - Tak jest!
- Nie musiała pani. - Daj spokój.
Dziękuję.
Wciąż jestem zła na tych policjantów w parku.
- Spisałaś ich nazwiska? - Tak.
Proszę pani...
ale ich pani zbeształa!
Nigdy tego nie zapomną.
Tak sobie myślałam...
Nawet jeśli nie chcieli łapówki...
mamy mnóstwo zaległych spraw,
a oni tak wykorzystują czas w pracy!
Zgadzam się.
Jaką radę dałaś tej dziewczynie?
By ubierała się jak mężczyzna?
Rzecz w tym...
Sama tak robiłam, gdy byłam na studiach.
Pójście na randkę jest prostsze.
Nie zaczynaj znowu!
Przepraszam.
U mojej świętej pamięci babci
zdiagnozowano infekcję ucha.
Konieczna była operacja,
która wymagała zgolenia włosów wokół ucha.
Odmówiła. Włosy były dla niej święte.
Operacja się nie odbyła.
Infekcja się rozprzestrzeniła...
i nie dało się jej uratować.
Soni!
Chcę ci coś powiedzieć.
Otwieram aptekę.
- Sklep się już zamknął? - Dostawca uciekł.
Znajomy lekarz powiedział, że marża wynosi 300%.
To będzie kopalnia złota.
Jak zawsze.
Ta sama historia od pięciu lat.
Pośpieszcie się!
Znowu się spóźniają.
Co się stało?
Kończą papierkową robotę. Potrzebują 20 minut.
Rozumiem.
Jesz za dużo fast-foodów.
Nie miałam czasu dziś gotować.
Masz już nową butlę z gazem?
Pójdę po nią jutro.
- Govind! - Tak?
Gdzie jest jej butla z gazem?
Powinna być w drodze. Złożyłem zamówienie.
Dałam ci proste zadanie. Daruj sobie wymówki.
Dam sobie radę.
- Nie później niż jutro! - Tak jest.
Rozkazy nie są rozkazami, póki nie podniosę głosu.
- Mówiłaś 20 minut? - Tak.
Napijemy się herbaty?
Pewnie.
Sto lat, sto lat.
Dobry wieczór.
- Dla dwóch? - Tak.
Witamy!
Niech żyje, żyje nam.
- Wszystkiego najlepszego! - Dziękuję!
Nie musi się pani o mnie martwić.
Chyba będzie tu drogo.
Nie martwię się.
Co chcesz zjeść?
Poproszę tylko herbatę.
Niech pani zamawia.
Co powiesz na dosę?
Chętnie.
- Tak? - Dwa placki dosa i dwie herbaty.
- Coś jeszcze? - Nie, dziękuję.
Dziękuję!
- Dziękuję! Sto lat! - Proszę!
Dziękuję.
Za co?
Wiem, że pani o mnie walczyła.
Robiłam, co mogłam.
W domu jest lepiej?
Nie wiem.
Czasem mam wrażenie, że tak.
A czasem jest gorzej.
Nigdy nie będzie tak samo.
Czy łatwiej kogoś zaakceptować, gdy naprawdę się go pozna?
Skoczę do łazienki.
Dobrze.
Tędy.
- Łazienka? - Słucham?
- Gdzie jest łazienka? - Prosto i za tą ścianą.
Dziękuję.
Hej!
- Jak się nazywasz? - Veronica.
Veronica!
Piękne imię!
- Ile masz lat? - Cztery.
- W której jesteś klasie? - W szkole publicznej.
Jesteś najważniejsza w domu?
Muszę siku!
Przepraszam, trochę już czeka.
- Długo? - Tak, ale jest zamknięte od środka.
Ktoś tam pewnie jest.
Kto tam?
Powiedz, żeby się odpierdolił.
Jasna cholera.
Dzień dobry!
Jak możemy pomóc?
Wyjdźcie z damskiej łazienki.
- Panowie! - Tak?
Posłuchajcie jej głosu!
Pewnie śpiewa w operze.
Ma piękny głos.
Może się pani do nas przyłączy?
Wtedy zobaczymy też inne piękne rzeczy.
Nie zwracaj na nich uwagi.
Lepiej trzymać dzieci od nich z daleka.
Poczekaj jeszcze 30 minut.
Wtedy skończymy.
Jeszcze jedno.
Powiedz menadżerowi, że J. B. nie dzieli się łazienką.
Suka.
Zajmę się tym.
Pani ma humorki.
- Wynocha, wszyscy! - Bo co?
Przysięgam, że gdzieś ją widziałem!
Trzepałeś sobie wczoraj do jej zdjęcia!
Twoja ulubiona strona internetowa!
Chciałbym cię zobaczyć na żywo.
- Świnia! - Pieprzona suka!
Tak.
Rozmawiałem z pańskim asystentem.
Tak jest.
Zajmę się tym.
Tak jest!
Czy ktoś przyszedł?
Sandeepie?
Co się dzieje?
To ty mi powiedz,
co się dzieje.
Czy operacja nie miała być przy metrze?
Tak.
Ale twój zespół
zdemolował restaurację z synem Badwala?
Kim jest Badwal?
Przyjacielem ministra Doshiego...
i sponsorem kampanii jego partii.
Wielokrotnie cię ostrzegałem.
Teraz widzisz rezultat.
Doshi wysłał asystenta, by poniżył mnie we własnym domu.
Jego syn miał przy sobie kokainę.
Już widzę, jak to udowodnisz!
Możemy go dorwać za zażywanie narkotyków.
I co? Dostanie 20 tysięcy grzywny?
Zanim to się stanie, wciągną cię w kolejne śledztwo.
Jak na kogoś, kto robi to cztery lata,
jesteś potwornie naiwna!
Jesteś zadowolona?
Czy jeszcze ci mało?
Teraz jesteś chamski.
Czego oczekiwałaś?
Zrzucisz winę na mnie?
Nie.
To ja popełniłem błąd...
że cię posłuchałem.
Mam dość powtarzania, że musisz być stanowcza!
Jesteś gliną. Zachowuj się jak glina.
W każdym autobusie będzie kobieta ochroniarz
i sprzedawczyni biletów.
W autobusach będzie monitoring
i inne środki bezpieczeństwa.
Dobry wieczór. Proszę wejść.
Proszę.
Nie musiała pani tego robić.
To tylko jedzenie.
Jak twój nadgarstek?
Lepiej. Przyniosę pani wody.
Nie trzeba. Zjedz.
Pójdę po talerze.
Ten facet uderzył pierwszy?
Soni, zadałam ci pytanie.
Czy ty mnie słuchasz?
Facet okupuje damską toaletę,
nazywa mnie suką, bierze narkotyki...
i to ja muszę się tłumaczyć?
Też tam byłam.
Dlaczego po mnie nie przyszłaś?
Mogłyśmy go aresztować.
I tak go aresztowano.
Puścimy go wolno.
Słucham?
Nie kłóć się, gdy nie znasz faktów.
Nie możecie go wypuścić.
Wiesz, jakie będą konsekwencje?
A jakie mogą być?
Kolejne dochodzenie?
Koniec naszych operacji?
Nie dość widziałyśmy tej polityki?
Specjalne taksówki, autobusy...
Ogrodzone getta...
Rzuć jeszcze jeden!
Za późno. Jedź!
Gnoje!
Sukinsyny!
Szybko!
Stać!
Skurwysyn!
Tchórze!
Sukinsyny!
Dorwę tych skurwieli!
Poradzę sobie.
Poradzisz sobie?
Cały czas to powtarzasz.
To nazywasz radzeniem sobie?
Nie byłoby tak, gdybym tu mieszkał!
Ci skurwiele byliby martwi!
Nie podnoś głosu.
Posłuchaj mnie!
Czego mam słuchać? Powiedz!
Czy ty sam siebie słuchasz?
Budujesz zamki na piasku.
Żyję na własnych warunkach.
Nie kiwam głową i nie przytakuję jak ty.
Pewnie, bo po co?
Kiedy wziąłeś na siebie odpowiedzialność?
Nigdy nie chciałeś, by coś cię uziemiło.
Soni...
Wiem, że mi nie wybaczyłaś.
Masz prawo mnie karać.
Zaakceptuję każdą karę.
Ukarałabym cię dawno temu, gdybym sądziła, że to pomoże.
Daj mi szansę wszystko naprawić.
Wiem, że cię zraniłem. Przyznaję.
Nie wiem, co mam jeszcze zrobić.
Czułem się tak zignorowany, że nie sądziłem, że mnie potrzebujesz.
I co się zmieniło?
Posłuchaj...
Potrzebuję cię.
I gdy widzę ten bałagan...
sądzę, że ty mnie też potrzebujesz.
Masz czelność to sugerować?
To przez ciebie tak bardzo cierpiałam.
Ufałam ci bezgranicznie.
Podążałam za tobą bez słowa,
z zamkniętymi oczami.
A gdy je otworzyłam...
ciebie nie było.
Nawet twojego cienia.
Ta aborcja wstrząsnęła moim życiem tak samo jak twoim.
A pomogłeś mi się pozbierać?
To była twoja decyzja.
Tak, była!
To była moja decyzja!
Ale chciałeś, żebym to zrobiła.
Nie było cię tu, by mnie powstrzymać.
Możemy spróbować ponownie.
Czy to dla ciebie żart?
Robiłem to z dziewczyną w aucie,
a ten pieprzony gliniarz zapukał w szybę!
Powiedział: „Auto się trzęsie jak pralka!”.
Hej, ty!
Przestań, stary!
Następnym razem idź do hotelu.
Tylko kretyni tacy jak ty idą do hotelu.
Hotel to pułapka.
Zadzwonią po policję,
która nie wypuści cię, póki nie dasz łapówki.
Do hoteli cały czas przychodzą panienki.
Tylko głąby takie jak ty dają się złapać.
To nie jest zabawne.
Burdele działają pod ich nosem.
Nie można nic z tym zrobić.
Zapal mi papierosa.
Będziemy tam za godzinę.
Do zobaczenia.
Ofiara dla ognia.
Wszystkiego dobrego!
- Wesołego Lohri! - Wszystkiego dobrego!
- Dawno was nie widziałam! - Mamy wnuka!
- Gratuluję! - Dziękujemy!
- Świętujecie jego pierwsze Lohri? - Tak!
Wszystkiego dobrego!
Czemu światła są wyłączone?
Co to za bałagan?
Twoja mama mówiła, że się zamknęłaś po powrocie ze szkoły.
Chłopak?
Stresujesz się ocenami?
Co się dzieje?
Powiedz mi.
Nishu!
Przez okres
często chodziłam do łazienki w szkole.
Kiedy...
Gdy wróciłam do klasy po przerwie na lunch,
na moim biurku była podpaska
i kartka z napisem: „Na te dni”.
Wiesz, kto to zrobił?
Nie.
Zgłosiłaś to nauczycielowi?
Komu? Wszyscy się śmiali.
Moi przyjaciele też.
Chciałam ich wszystkich zastrzelić.
Spójrz na mnie, skarbie.
Zgłoś to nauczycielowi. Dowiedz się, kto to zrobił.
Skonfrontuj się z nim!
Ale pamiętaj...
Będą się starali zdobyć nad tobą przewagę,
bo wiedzą,
że jesteś od nich silniejsza.
Boją się ciebie.
Wody?
Dziękuję.
- Zaparzę herbaty. - Nie trzeba!
- To zajmie chwilę! - Wolałabym porozmawiać.
Przyniosłam ci to.
„Akcyza”.
Czytałam opowiadania Amrity Pritam.
To dobrze. To jej pamiętnik.
To pani egzemplarz?
Tak, chcę, byś go miała.
Spodoba ci się.
Dał mi odpowiedzi na kilka pytań.
Dziękuję.
Co to jest akcyza?
To mały znaczek, który nakleja się na papierosy i alkohol.
Pewna poważana pisarka powiedziała Amricie Pritam,
że jej życie było tak nieistotne,
że można by je całe spisać na odwrocie akcyzy.
Nie możesz odejść.
Gdybym tylko coś zmieniała.
Mam trzynastoletnią siostrzenicę,
która bardzo mnie lubi.
Powiedziała dziś coś okropnego.
Że chciała zastrzelić swoich kolegów.
Zrobili jej okrutny dowcip.
W takiej sytuacji...
czy moje słowa wsparcia coś zmieniły? Kto wie?
Wiem tylko...
że ją pocieszyłam.
- Masz jego zeznania? - Ciągle tylko pyskuje.
- Przyprowadź go. - Tak jest!
- Puść mnie, dupku! - Idź prosto.
- Zabieraj łapy! - Wchodź!
- Chcę telefon. - Nie jestem służącym.
Nic nie powiem. Chcę telefon.
Zamknij się!
Nie zastraszysz mnie. Nie złożę zeznań!
Przestań gadać!
Chcę rozmawiać z komisarzem.
Chcę rozmawiać z komisarzem!
- Spisano zarzuty? - Tak. Próba porwania.
- Dodaj wtargnięcie. - Dobrze.
To jakiś żart?
Posłuchaj mnie!
Wiesz, kim jest mój ojciec!
Nie możesz zabierać mi telefonu! Muszę zadzwonić do ojca.
Pański telefon jest dowodem.
Mam to gdzieś. Połącz mnie z ojcem...
Cisza!
Wyślij jego ojcu kopię oficjalnego raportu.
Tak jest.
Oficjalnego raportu?
Powiedz, że musi się tu stawić.
Jesteś mi winna wyjaśnienia!
Siedzę tu od wielu godzin. Nie dostałem nawet wody.
Znam swoje prawa!
Trzeba było o nich pomyśleć, gdy zajął pan łazienkę.
Złożę skargę. Zobaczysz.
Dodaj też handel narkotykami
i napaść na funkcjonariusza.
Chwileczkę...
Pokażcie dowody!
Zobaczysz je w sądzie.
- Na ile dni aresztu był wniosek? - Siedem.
- Zmień na 14... - Proszę posłuchać...
Nie przerywaj mi!
Dołącz jego billing rozmów.
- Proszę posłuchać... - Idziemy!
Chwila, rozmawiam z nią. Zabieraj łapy!
Policja Delhi, słucham?
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska