-Ποιος θέλει να δει; -Εγώ... εγώ...
-Είκοσι πέντε πένες το άτομο. -Μπείτε στη γραμμή.
Πήγαινε πίσω εσύ. Τα λεφτά!
Δε θες να δεις; Στην ουρά!
Πλήρωσες; Σίγουρα;
Βλέπεις τίποτα;
Το βλέπεις το μεγάλο; Είναι ο Κρόνος.
-Το βλέπεις; -'Οχι.'Αστρα βλέπω.
-Τώρα; -Το ίδιο.
Πάντως, το μεγάλο είν' ο Κρόνος. Φαίνονται οι δακτύλιοι.
Πληρώσανε αυτοί;
Μόνο για πέντε δευτερόλεπτα. Δώσανε τα μισά λεφτά.
-Τι βλέπεις; -'Αστρα.
-Βάζω 25 πένες στην τσέπη σου. -Φύγε από δω.
Ξερεις ποσο κρατα η μερα εκει; Δέκα ώρες και 14 λεπτά.
'Ο,τι κι αν θες να κάνεις εκεί, την εχεις πατησει.
Αρκετά. Ο επόμενος.
Θέλετε φτηνά τσιγάρα;
Θέλετε εσείς φτηνά τσιγάρα;
Είναι φάρμακο για την καρδιά!
Και για τους εξηντάρηδες, ό,τι πρέπει γι' αφροδισιακό!
Τομ, ξανάρθανε οι μικροί.
'Ει, εσείς οι δυο!
Είναι η δεύτερη ή τρίτη φορά που έρχεστε αυτή τη βδομάδα.
Θέλουμε να εξυπηρετούμε τους πελάτες σου.
'Αντε, δρόμο, Σάιμον και Γκαρφάνκελ!
Ηρέμησε, θα πάθεις τίποτα!
"Με τις υγείες σας, κυρία Ρόμπινσον"!
-Πώς τα πήγατε; -Σκίσαμε.
-Εσύ; -Την άδειασα την τσάντα.
Φτου! Μπάτσοι!
Τι θα κάνετε; Κάνουμε καμιά γύρα;
-Μια στιγμή. -Πού πας;
Εντάξει, φίλε;
-Θα μου λες να κάνω όπισθεν; -Ναι, ναι. 'Ελα!
Τι διάολο... ρε κωλόπαιδο...!
Καθρέφτη δεν έχεις;
Πού ήθελες να τη δω τη μηχανή εκεί που την έβαλες;
Κοίτα τα χάλια της τώρα!
Κι εσύ την είχες αφήσει πάνω στο δρόμο.
-Πού είναι το κράνος μου; -Πού να ξέρω εγώ;
Εκείνο το καθίκι το φοράει.
Μας κυνηγάει! Γρήγορα!
Κουνηθείτε!
Κοίτα την ώρα.
Ξερεις τι ώρα ειναι; Ξερεις;
'Εχουμε αργήσει, μαλακισμένο.
Τι σου έχω πει; Δεν ακούς ποτέ.
-Πού ήσουνα; -'Εξω.
Αυτό έχεις να πεις μόνο;
Σου μιλάει ο παππούς σου.
Δεν ξέρεις ότι θα 'χει σκάσει τώρα η μανα σου;
Θα 'χει σκάσει που δε θα ξέρει πού είμαστε.
Βάλε αυτό στο στόμα σου.
Πάνω απ' τα δόντια.
Να το βάλει αυτός.
Κάνε ό,τι σου λένε. Αρκετά σ' ανέχτηκα σήμερα.
Κόλλα το στα ούλα. Γρήγορα.
Πίεσέ το να μη φουσκώνει.
Κι απ' την άλλη μεριά.
Για να δω. Κοίτα με.
Χαμογέλασε.
Χαμογέλασε, σου λένε, ρε!
Ωραία! Σαν χαμστεράκι είσαι τώρα!
Θα μπούμε όλοι μες στην καλή χαρά, εντάξει;
Εγώ πάω να φέρω καφέ, και γυρνώντας...
ενα ατυχηματακι και μου χυνεται ο καφες.
Σηκώνομαι πάνω, κανει πισώ ο παππους σου...
και μες στο χαμό, φιλάς τη μάνα σου και της το δίνεις.
Κατάλαβες;
Βγάζεις και το καπέλο;
Σήκωσε τα χέρια.
Ωραία. Πάρε τα πράγματά σου.
Τραπέζι πέντε.
Γεια σου, αγόρι μου. Τι κάνεις, μπαμπά;
Είσαι καλά, κούκλα μου; Χαίρομαι που σε βλέπω.
Είσαι καλά, άγγελέ μου; Πώς τα πας;
Δε μας περίμενες;
Χαίρομαι που σε βλέπω. Καθυστερήσαμε λιγάκι.
Είναι στις κακές του.
Τι κάθεσαι εκεί πέρα; 'Ελα κοντά.
Δεν είναι στα κέφια του. 'Ετσι είναι όλη μέρα.
Πώς πάει το σχολείο;
Το σχολείο;
Τύπος και υπογραμμός! Εννιά μήνες έχει να πατήσει.
Ποιος θέλει καφέ;
-Εγώ θα ήθελα έναν. -Μέτριο με γάλα;
Μας λείπει πολύ, ψέματα, αγόρι μου;
Είσαι καλά, μαμά; Τι έχεις; Πες μου εμένα.
Καλά είμαι.
Σ' έχει βάλει κανείς στο μάτι εδώ;
Είσαι καθαρή;
Χρόνια είμαι καθαρή, το ξέρεις. Τι ρωτάς;
Τι διάολο γίνεται τότε;
Το κάνει για τις κρατούμενες ο Σταν, όχι για μένα.
'Ετσι βγάζει μια περιουσία απ' τους φίλους τους.
Αν σε πιάσουν, θα φας έξι μήνες το λιγότερο.
Δεν μπορείς να μείνεις άλλους έξι μήνες εδώ μέσα.
Δε σας κάνουν σωματική έρευνα;
Επιλέγουν κάποιες στην τύχη.
Κι αν τύχει να 'σαι εσύ;
Το καταπίνω. Το' χω ξανακάνει.
Δεν πρόκειται να ξαναγίνει. Τέρμα.
Πλήρωσες μια φορά για παρτη του.
Θα σκυλιάσει όταν δεν το κάνω.
'Ο,τι κι αν πει, μην εκνευριστείς.
Λίαμ, μην αρχίσεις!
Στο διάβολο!
Συγγνώμη, δεν υποφέρομαι. Σαν ταύρος σε υαλοπωλείο!
Είμαι απίστευτος!
Ο καφές σου.
Ραμπ, πας να φέρεις έναν άλλο καφέ;
Θα κάτσω εδώ με τον κανακαρη μας.
Πώς σου φαίνεται ο γιόκας σου;
Δε δίνεις ένα φιλάκι στη μαμα σου;
Πες του.
'Ελα να φιλήσεις τη μαμά σου.
Τι λες, παππού; Γελάμε ή όχι;
Μπαγασάκος, ο ηθοποιός μας. Δε χρειάζεται καν σκονάκι.
Φίλα τη μάνα σου, ρε!
Θα τα ξαναπούμε, μαμά.
Λίαμ, σε παρακαλώ... μη!
'Ακου δω, αρχίδι, αν δε φιλήσεις τη μάνα σου...
θα σε κάνω τόπι στο ξύλο μεχρι να γυρισουμε σπιτι.
Φίλα την, αρχίδι!
Σταν, ηρέμησε!
Τα λέμε, μαμά.
'Ασ' τον να φύγει.
Ξερεις ποσο εκανε αυτο;
Φέρ' το δω.
Το θέλεις; Τράβα να το πάρεις.
Φέρ' το δω, ρε...
Μην τον χτυπάς στο πρόσωπο. Θα το καταλάβει η μάνα σου.
Ηλίθιο πλάσμα!
Φτάνει!
Πού διάολο είναι;
Την άλλη φορά, θα σε κάνω να περπατάς σαν τον Σαρλό.
Θα σ' τα σπάσω τα πόδια, μαλακιστήρι.
Δεν πήγε τόσο μακριά.
Εκεί στο φράχτη είναι.
'Αου, γαμώ το!
Οικογένεια να σου πετύχει! Ο Χοντρός κι ο Λιγνός!
-Τράβα στο φράχτη, άντε! -Μου πιαστήκανε τ' αρχίδια, ρε!
'Αντε ρε, χαραμοφάηδες.
-Γεια σου, Λίαμ. -Γεια σου, Χέιζελ.
-Τι έχεις; -Τίποτα.
Σ' έψαχνα. Είσαι καλά;
Σίγουρα;
Δώσ' μου μια τσάντα. Είπα στη Σαντέλ ότι πάμε.
Μάζεψε τα πράματά σου και μην ξαναπατήσεις εδώ.
Το καθίκι ο παππούς μου.
Κι είναι αίμα μου! Ο κωλόγερος!
Εμένα μ' αρέσει. 'Εχει πλάκα.
Ρε κωλόγερε, σε ξεπονέσανε τ' αρχίδια σου;
Δρόμο. Δε γουστάρουμε αλήτες εδώ.
Τα βάφεις κι εσύ τα μαλλιά σου, ξανθούλη;
-Τι ήταν όλα αυτά; -Αυτοί άρχισαν πρώτοι.
Ξεχνάτε ότι εγώ μένω εδώ;
Αυτοί άρχισαν να μας πειράζουν.
Τι κοιτάτε έτσι;
Ποια είναι η κούκλα;
Μπορεί να μιλήσει και μόνη της.
-Είμαι η Σουζάν. -Ωραίο όνομα.
Ο αδερφός μου, ο Λίαμ κι ο φίλος του, ο Πίνμπολ.
Πάμε με τη Σουζάν στη νυχτερινή σχολή.
-Ποια σχολή; -Για τηλεφωνήτριες.
-Εκεί δε θα πηγαίναμε κι εμείς; -Τι μαθαίνετε; Ροζ τηλέφωνα;
Πού πας κιόλας; Τι βιάζεσαι; Κάτσε λίγο.
-Να φτιάξουμε ένα τσάι. -'Οχι, δεν πειράζει.
Θα σου τηλεφωνήσω. Γεια χαρά.
Θα σου τηλεφωνήσω κι εγώ, αν βρω το τηλέφωνό σου.
Είστε με τα καλά σας;
'Εφυγε;
-Λίαμ, τι πήγες κι έκανες; -Σκόνταψα κι έπεσα, σου λέω.
Δεν έπεσες. Γύρνα απ' την άλλη.
-Τι έγινε; -'Επεσα.
Δεν είναι πέσιμο αυτό.
Θα σε τσούξει.
Σιγά, Σαντέλ.
-Δε με ρώτησες για τη μαμά. -Δε χρειάζεται.
Αν παίζεις με τον Κάλουμ, μπορεις να μεινεις.
-Θα πληρώνω το μερίδιό μου. -Δε μ' ακούς;
Αν παίζεις με τον Κάλουμ, μπορεις να μεινεις.
Και δε θα κάνω την κοινωνική λειτουργό.
Δε θα με κοροϊδεύεις. Δουλειές, μαγείρεμα, μισά μισά.
Δε θα βρίζεις, για το καλό του Κάλουμ.
Ούτε θα καπνίζεις, για το καλό του Κάλουμ.
Ούτε θα κλάνω, για το καλό του Κάλουμ.
Γύρνα.
-Δε σε ξαναπαίρνουν σχολείο; -Πλάκα έχει όπως το λες!
-Κι η Επιτροπή Ανηλίκων; -Θα με δεχτούν...
μόνο όταν βγει η μαμά.
Γιατί δεν έρχεσαι στη σχολή; Δεν κοστίζει τίποτα.
Και μπορεί να σε πάρουν όταν κλείσεις τα δεκάξι.
Πιο εύκολα θα γίνει παπάς ο Πίνμπολ.
Κοίτα τα χάλια σου.
Κοίτα πώς είσαι.
Πότε θα βάλεις μυαλό;
Λίαμ...
κοιτα με.
Θα βάλεις μυαλό;
-Ναι. -Μου υπόσχεσαι;
Πιάσ' την!
Κάλουμ, τι κάνεις;
Ποιος είναι αυτός; Ο χαζούλης ο Πίνμπολ είναι;
Πού το κονόμησες τ' αμάξι;
'Ολη μέρα έψαχνα ένα με κάθισμα μωρού.
Ούτε συζήτηση. Θα μας σκοτώσει η Σαντέλ.
Σιγά! Πού θα το μάθει;
Θα μπεις μέσα, Κάλουμ; Αν θα μπει, λέει!
'Ελα με τον Πίνμπολ.
Σ' το ξαναλέω, κομμένες οι μαλακίες.
Αν το μάθει, θα φρικάρει.
'Ετοιμος, Κάλουμ;
'Ετοιμος, μικρούλη;
Οδήγα σαν άνθρωπος, ρε μαλακισμένο!
Ρε ούφο!
'Εχουμε το μωρό πίσω.
-Είσαι καλά, μικρούλη; -Συγγνώμη, Κάλουμ.
Τι το ψηλώνεις;
Κράτα λίγο το τιμόνι.
Σταμάτα εδώ.
Περίμενε, Κάλουμ. Γυρνάω σ' ένα λεπτό.
-Πού πας; -Να ρίξω μια ματιά.
-Πού πας; -'Εξι χιλιάδες.
Τι πας να κάνεις;
Πω πω! Κοίτα δω! Πάμε να δούμε.
Κοίτα δω. Δυο υπνοδωμάτια.
Μικροκύματα.
'Ανετα κάθονται έξι στο τραπέζι.
Κοίτα μια θέα.
Αυτός είσαι! Φαντάσου τη νύχτα εδώ με ξαστεριά!
Ψάρεμα, μπιρίτσες, γκομενες...
Να 'χεις δίπλα σου τη Σουζάν.
Να μη σου λέει κανένα αρχίδι τι να κανεις.
Πίτσες στην κατάψυξη για ενα χρονο.
Θ' άρεσε πολύ στη μάνα μου, υστερα απο τοσο καιρο μεσα.
Παράδεισος, αγόρι μου!
Γεια σου, μαμά, σου μιλάει ο κανακάρης σου...
Σου στέλνω μια κασέτα για να ξεσκάσεις.
Είμαι με κάτι φιλαράκια εδώ. Τον Πίνμπολ, τον Νάιτ-Τάιμ...
τον Σάιντ-Κικ, συνεργατες αυτο το μηνα.
Οι πιο γρήγοροι πιτσαδόροι στη Δύση όλη.
Αλήθεια, αλήθεια!
Πήγαμε σήμερα με τον Πίνμπολ στην εξοχή.
Που να 'βλεπες ένα μέρος που βρήκαμε. Δίπλα στο νερό.
Τέλειο για πικνίκ, μαμά.
Θα σε πάω εκεί μόλις βγεις. Δέκα βδομάδες ακόμα.
-Πώς σου φάνηκε, Πίνμπολ; -Θα σ' αρέσει πολύ, Τζην.
Θα σε πάω μόλις βγεις.
Πρέπει να δεις τον Κάλουμ πλάκα που την έχει.
Γεια σας, παιδιά. Πρέπει να γυρίσω σπίτι.
Γράφω μια κασέτα στη μαμά μου. Θες να της πεις ένα "γεια";
Γεια σας, με λένε Σουζάν...
ελπίζω να σας δω σύντομα, και καλή τύχη.
Τι γίνεται εδώ πέρα;
Πού πάτε; Τι κάνετε εκεί;
Εκεί είναι; ...Ναι.
Δεν είναι γκομενάρα;
Είναι καθαροί οι φακοί σου;
'Ο,τι καλύτερο μπορούν να δουν τα μάτια σου.
-Θα τη ρίξω, όπου να 'ναι. -Σιγά μην την ρίξεις!
Είναι δική μου.
Σάιντ-Κικ, πες κάτι κι εσύ.
Ελπίζω να μην τα περνάς και πολύ άσχημα, Τζην.
Τι; Σοβαρά μιλάω.
Τι γελάτε;
Μια γκόμενα αλλάζει εκεί πέρα.
-Φέρε να δω. -'Εφυγε.
'Εφυγε, σου λέω.
-Τι είδες; -Τίποτα.
-Είδες τα βυζιά της; -'Οχι.
Ο πατέρας σου κι ο παππούς σου.
-Δεν είναι πατέρας μου. -Συγγνώμη, φίλε.
-Θα μπορούσε να ήταν. -Σκάσε.
Ο μαλακισμένος!
-Ποιος είναι εκείνος; -Ο Σλόμπονταν.
-Ποιος; -Ο Σλόμπονταν ΜακΤάβις.
-Ποιος είναι αυτός; -Ο Σκάλιον, βλήμα.
Κράτα δω. Τώρα θα δεις πώς θα του τη φέρω, του μαλάκα.
Του παππού σου;
Τι διάολο το θέλει ο παππους μου το κινητο;
Φέρ' τα δω.
Σταν, παρακαλώ;
Συγγνώμη, να σας απασχολήσω για μια προσφορά σε διπλά τζάμια;
'Οχι σήμερα, αγόρι μου.
Για ντουλάπια κουζίνας, τότε;
'Οχι, δε θέλω σου είπα.
Κανένα δονητή, μήπως; Σαν αδερφή μιλάς.
Ποιος μαλάκας...
μουνοπανο.
-Κοίτα τσατίλα! -Δες τα μούτρα του.
-Λες να με κατάλαβε; -'Οχι.
Του δίνει λεφτά.
'Αρα, θα πάρουν πράμα.
Και γαμώ την τύχη μας!
Την κάναμε, αγόρι μου. Πιάσαμε την καλή.
Ξέρω πού τα κρύβουν τα ναρκωτικά. Θα τα πάρουμε χωρίς πρόβλημα.
-Είσαι με τα καλά σου; -Ξέρω πού τα κρύβουν.
-Θα μπεις κρυφά στο σπίτι; -Να πάρω τα ναρκωτικά.
'Ελα, ρε. 'Ασ' τις σαχλαμάρες.
Τι έπαθες; Δεν ξέρεις να κάνεις δόσεις;
Χαζός μπορεί να 'μαι, μα όχι ηλίθιος.
'Ετσι θ' αγοράσω το τροχόσπιτο για τη μαμα μου.
Ξερώ γιατι το κανεις, μα ούτε συζήτηση!
-Τα τσιγάρα δεν αφήνουν τίποτα. -Εμένα, μια χαρά μ' αρκούνε.
-Κοίτα ένα χάλι το σπίτι εδώ. -Το βλέπω.
Σκέψου το τροχόσπιτο και τα λεφτά που θα βγάλουμε.
Μιλάμε για πολύ χρήμα.
Παίρνουμε το τροχόσπιτο και μας μενουν κι ενα σώρο.
Μ' αυτά που βγάζουμε, δεν πάμε πουθενά.
Μισά μισά;
-Ναι, ρε, τι νόμισες; -Εντάξει.
-Πού τα βάζουν, λοιπόν; -Κάτω από ένα ντουλάπι.
-Στο σπίτι; -'Οχι, στο σπιτάκι των σκυλιών.
Των σκυλιών; Τότε, σίγουρα δεν πάω.
-Χέσε με! Τα κωλόσκυλα είν' εκεί. -Μην είσαι χέστης!
-Δε θα τα ξεφορτωνόσουνα; -Κουνήσου και σκάσε.
-Λίαμ, θα σε κάνουν κομματάκια. -Σκάσε κι έλα δω.
Φέρε τα γλυκά.
-Δώσ' τους τα. -Δεν τους δίνω τίποτα.
Δε σ' αγγίζουν.
Μπολς, έλα δω.
Περίμενε εκεί.
Τι πας να κάνεις;
Λίαμ, σοβαρά σου μιλάω. 'Ελα!
Λίαμ, γύρνα πίσω.
Τι είπες στην αστυνομία;
-Κάτι για να τσιμπήσουν. -'Αρα, ήταν καλό μήνυμα.
-Βγάζουν πρώτα έξω τα σκυλιά. -Οι μπάτσοι δεν τα πλησιάζουν.
Γι' αυτό ήρθαν και γαλονάδες.
Θα τραβήξει μεγάλο τάραχο!
Κοίτα έναν ηλίθιο!
Πολύ στα σοβαρά το πήραν. Είναι απ' το Εγκληματολογικό.
Θα σπαστούνε όμως γιατί δε θα βρουν τίποτα.
Κοντεύει να φλιπάρει. Θαρρεί πως του πήραν τη σκόνη.
Και γαμώ!
Κάτσε, ρε!
Παππού, σε πονάνε ακόμα τα καρύδια σου;
Κοίτα τα δικά μου.
'Ηταν στο στόμα του, ρε και μου το βάζεις στα μούτρα;
Θες μια δόση;
'Οχι, δε θέλω να χαραμίσω καθόλου.
Πόσο λες ότι έχουμε εδώ;
Μπόλικο. Καλό πράμα. Μπορούμε να το πουλήσουμε.
-Δυο χιλιάδες λίρες. -Θ' αγοράσουμε το τροχόσπιτο.
Μη σκας!
'Εβλεπα τον πατέρα μου που το 'κανε αυτό.
'Ηταν πολύ καλός.
Η καθηγήτριά μου αναρωτιόταν πώς ήμουν καλός στα μαθηματικά.
Μακάρι να μπορούσα να της έλεγα.
Σίγουρα δεν είναι επικίνδυνα εδώ;
Μόνο εγώ κι ο αδερφός μου ερχόμαστε εδώ. Κανείς άλλος.
Δεν ασχολείται μ' αυτά.
Αυτό θα το χρειαστείς σίγουρα.
Δεν το θέλω. 'Εχω το μυαλό μου.
Δεν πουλάς τσιγάρα. Αυτοί οι τύποι είναι ζόρικοι.
-Εγώ κρατάω το δικό μου. -Δε θέλω, είπα.
Και κάτι άλλο... μακριά τα χέρια απ' αυτό.
Σοβαρά σου μιλάω.
Δεν είμαστε πρεζόνια, έτσι; Πάνε όλα για το τροχόσπιτο.
Μην ανησυχείς.
Κόλλα το.
Σ' το φιλάω.
-Σοβαρά σου μιλάω. -Κι εγώ. Ορίστε.
Κόλλα το.
Θες πρέζα;
'Οχι, την τελευταία φορά μου τη φέρανε εδώ πέρα.
-Θες να το δεις; -'Οχι.
Θέλετε πρέζα, παιδιά;
Κι οι κάμερες;
Γεια σου, μαμά, εγώ είμαι. Μόλις έβαλα το μικρό για ύπνο.
Η Σαντέλ είναι στη σχολή κι έμεινα εγώ μαζί του.
Πού να τον δεις πόσο μεγάλωσε.
Καμιά φορά σε κοιταει καταματα...
σε καρφώνει τόσο πολύ...
σαν να βλέπει άνθρωπο πρώτη φορα.
Τα νέα είναι ότι πουλάμε τσιγάρα με τη σέσουλα.
'Εχουμε χεστεί στα φράγκα.
Μπορεί να σου 'χω μια έκπληξη όταν βγεις.
Εξήντα μια μέρες ακόμα, μαμά.
Την παραμονή απ' τα γενέθλιά μου.
'Αλλο ένα απ' τ' αγαπημένα σου τραγούδια τώρα.
Θα 'ρθω σύντομα να σε δω. 'Ισως φέρω και τον μικρό.
Γιατί είσαι τόσο λυπημένος;
Βλέπω δάκρυα στα μάτια σου Μίλα μου εμένα
Μην ντρέπεσαι που κλαις
'Ανοιξέ μου την καρδιά σου Ξερώ τι ειναι να πονας
'Οταν πέφτει νύχτα μέσα σου δεν ξέρεις τι να κάνεις
'Ο,τι κι αν πεις δε θα με κάνει να σ' αγαπώ λιγότερο
Θα είμαι πάντα πλάι σου
Κανένα δε θ' αφήσω κακο να σου κανει
Αν θυμώσεις πολύ μην το κρατας μεσα σου
'Ελα σ' εμένα να μιλήσεις
Μένουν 4.500 λίρες πληρωτέες στις 30 Νοεμβρίου.
Πρέπει να υπογράψει εδώ η κυρία Μαγκουάιαρ.
Πότε γυρνάει;
Σε έναν δυο μήνες. Κάνει κάτι σεμινάρια στην Αγγλία.
Το τηλέφωνό της;
Δε θέλει να την ενοχλούν. Είναι πάρα πολύ απασχολημένη.
Με τι ασχολείται, αν επιτρεπεται;
Με το σωφρονιστικό σύστημα.
Λίαμ, δεν το παρακάνεις; Πώς θα το πληρώσεις;
Σε ρωτάω εγώ για τα οικονομικα σου;
-Το πήρες; -Με σφραγίδα κι υπογραφή.
Πού θα βρεις τα λεφτά;
-Είμαι επιχειρηματίας. -Σε τι πράγμα;
'Εκλεισα συμφωνία με τον τύπο απ' το Μπρίστολ.
Θα μας φέρει φορτηγά τσιγάρα.
Με τα τσιγάρα θα βγάλεις τόσα λεφτά;
Πώς τα βγάζω μέχρι τώρα;
Από εφτά χρονών πουλάει. Πάντα σκόνταφτα σε κούτες.
'Ανοιξε την πόρτα.
-Τρέξε, τρέξε. -Περίμενε ν' ανοίξω.
Θα δώσω κλειδιά σ' όλους. Ακόμα και στον Νάιτ-Τάιμ.
'Εχουμε να κάνουμε κάτι πικνίκ εδώ!
Καθήστε όλοι να βγάλουμε μια φωτογραφία.
Πάρε τα χέρια σου απ' την αδερφή μου.
Το πουλάκι!
Τα έχω με την αδερφή σου, αν θες να ξέρεις.
Θα πέσεις, Κάλουμ. Δώσ' μου το χεράκι σου.
Αυτή ήταν καλή.
Πήδησε δεκαπέντε δεκάξι φορές.
Πού θα βρούμε τα λεφτά; Τεσσερισήμισι χιλιάδες;
Θα τα βρούμε.
-Μέχρι το Νοέμβρη; -Ναι.
-Δε νομίζω, Λίαμ. -'Ακου με που σου λέω.
'Εχει τα μάτια της Σαντέλ.
'Ηταν κούκλα σ' αυτή την ηλικία.
Πολύ καλό μωρό.
Συνέχεια για σένα του μιλάω.
-Ψέματα. -Αλήθεια.
Του έχω τη φωτογραφία σου πάνω απ' το κρεβατάκι του.
Κούκλα είναι.
-'Ομορφη δεν είναι; -Σου μοιάζει.
Η Σαντέλ πεθαίνει να μάθει τι κάνεις, μαμά.
Πρέπει να της γράψεις κάτι.
Αφού δε μ' ανέχεται.
Σου έχω μια μικρή έκπληξη. Μεγάλη έκπληξη, δηλαδή.
-Τι είναι; -Πάρ' το.
-Δώσε μου να δω. -'Οχι, την επόμενη φορά.
Δώσε μου να δω. Τι είναι;
-Τι είναι αυτό; -Τροχόσπιτο.
Το ξέρω, αλλά...
Δεν είναι της τράπεζας, ούτε της Πρόνοιας... δικό μας.
Τ' αγόρασα.
-Θα κάνει μια περιουσία. -Βγάζω καλά λεφτά.
Πόσο κάνει;
Πλήρωσα την προκαταβολή και την πρώτη δόση.
Τι ωραίο!
Κανείς δε θα μας ενοχλεί. Ούτε πρεζάκηδες ούτ' αστυνομία.
Εσύ κι εγώ. Κι η Σαντέλ κι ο Κάλουμ, αν θέλουν.
Θέλω μόνο να μου υπογράψεις.
Είναι στ' όνομά σου. Δικό σου.
Υπόγραψε. Είναι δικό μας.
Το 'χεις σκεφτεί στα σοβαρά;
-Είσαι σίγουρος; -Απολύτως. Υπόγραψε.
Υπόγραψε.
Κι άλλοι δυο. Πόσοι συνολικά;
Σαράντα δυο.
Τα κωλόπαιδα. Μια περιουσία θα βγάζουν.
Αν πλευρίζουμε τα πρεζόνια στο μονοπατι...
σ' ένα απόγεμα θα κάνουμε την μπάζα της βδομάδας.
Ξερεις ποιος μενει εκει; Ο μαλάκας ο 'Ελις. Θεόμουρλος.
Θα προσέχουμε. Θα στηθούμε εδώ μια δυο μέρες για παρακολούθηση.
Θες να σε πετάξουν απ' το παράθυρο;
Να σου στείλουν τα σκυλιά; Μην είσαι χαζός.
Μια δυο μέρες θέλουμε μόνο για τα κονέξια.
Παίρνουμε τους πελάτες και την κάνουμε από δω.
Και να πάμε πού; Σε κανέναν πλανήτη σου;
-Μπορεί να χάσω το τροχόσπιτο. -Χέσε το τροχόσπιτο.
Εσύ να μας χέσεις. Το κάνω μόνος μου.
-Να μη μου ξαναμιλήσεις. -'Αντε ρε χέστη!
Σιγά μην το κάνεις. Παλαβιάρη!
Πού πας, φίλε;
-Να πάρω μια δόση. -'Εχω εγώ μαζί μου.
-Καλό; -Πρώτο. Το καλύτερο.
-Σίγουρα; -Καλύτερο απ' του 'Ελις.
Δώσ' μου μια δόση.
-Τι έγινε, παιδιά; -Γεια σου, φίλε.
-Ψάχνετε πρέζα; -Τι έχεις;
Καλή ιδέα.
Φέρ' το δω, ρε μαλακισμένο!
Είσαι ζόρικος, ε;
Φέρ' το δω, ρε!
Φέρε δω την πρέζα, ρε!
Μαλάκα!
Κάτσε ήσυχος αυτή τη φορά, αλλιώς σε καθάρισα!
Μαλάκα!
Μου 'σπασε τη μύτη.
Κι εμένα.
Δεν είναι τίποτα.
-Φέρε πίσω την πρέζα μου. -Είναι θεόμουρλος αυτός.
Θα το σκοτώσω το καθίκι.
-Δώσ' του την πρέζα. -Δώσ' του την.
Φέρε την πρέζα.
'Αντε χέσου, ρε!
Θα το σκοτώσω!
Το θες το τροχόσπιτο; Είσαι θεοπάλαβος.
Πόσες φορές το έχω κάνει αυτό;
-Ποιο; -Αυτό.
"Εμπρός, εμπρός, να φύγει ο ορφανός."
Θυμάσαι;
Στο ορφανοτροφείο;
Ποια είναι η μαμά σου;
Θυμάσαι που τα είχες βάλει με τρεις μεγάλους;
'Ολοι σ' είπανε παλικάρι.
Εγώ, όχι.
Ούρλιαζα πίσω απ' το παράθυρο.
'Ακουσα το χέρι σου να σπάει.
Κι όταν σ' αφήσανε εκείνοι, εσύ τους κορόιδευες ακόμα.
Και δεν τα 'βαλες μαζί τους επειδή ήσουνα παλικάρι.
Τα 'βαλες επειδή δε σ' ένοιαζε ό,τι κι αν πάθαινες.
Αυτό μου ράγισε την καρδιά.
'Ετρωγες ξύλο άλλη μια φορά.
Πώς θα νοιαστείς για μας, αν δε νοιάζεσαι για σένα;
Γύρνα απ' την άλλη.
Τι θα πω του μικρού το πρωί;
'Οτι σκόνταψες;
'Οτι σου 'κλεψε τα τσιγάρα ένας πρεζάκιας και σ' έδειρε;
Μόνο εσένα κι εμένα έχει ο Κάλουμ στον κόσμο.
Κανέναν άλλον.
Δε θα τραβήξει αυτός ό,τι τραβήξαμε εμείς.
Ποτέ.
Μόνο πάνω απ' το πτώμα μου, και τ' ορκίζομαι.
Θέλω ησυχία σ' αυτό το σπίτι.
-Γεια σου, Σουζάν. Τι κάνεις; -Αλλού αυτά.
Θα μου στείλει μήνυμα, λέει. Θέλει να βγούμε.
-'Ασε τις μαλακίες. -Αλήθεια!
Μπείτε μέσα.
Κουνήσου!
Και όμορφα, γιατί δε θα φταίμε μετά εμείς.
Το μπαρ είναι εντάξει.
Σταθείτε εκεί.
Μη σπάσετε τίποτα.
Και κλειστό το στόμα!
Σταμάτα να κοιτάς έτσι στην πισινα.
Κι όχι πολλά πολλά!
Πώς είστε, κύριοι;
Τι σου 'πα; Ο Αλ Καπόνε.
Τι είπες; Για ξαναπές το, ρε νιάνιαρο.
Ο Αλ Καπόνε.
'Ακου ένα μαλακισμένο! Κάν' του ένα κρύο ντους.
Δεν έχει σχέση αυτός. Εμένα θες. Εγώ τα οργάνωσα όλα.
-Κάτσε κάτω. -Τι θα του κάνεις;
Χέσ' τον και κάτσε κάτω.
Δείξε μου τα μπράτσα σου.
-Καθαρός είναι. -Εντάξει.
-Πόσων χρονών είσαι; -Δεκαπέντε.
Ποιος σε προμηθεύει;
Φοβάσαι μη σε καρφώσουμε;
Εγώ δεν κάνω τέτοια. Ποτέ.
Δε χρειάζεται. Θέλω όμως να μάθω ποιος σε προμήθεψε.
-Ξερεις γιατι σε ρώταώ; -Σου πήρα τους πελάτες.
'Ετσι είναι;
Το 'κλεψα απ' τον Σταν.
Τον Σταν 'Ερβινγκ;
Βγαίνει με τη μάνα μου. 'Ηξερα πού το είχε και του το 'κλεψα.
Και τη μασέλα του παππού μου.
Μπορεί να 'ναι αλήθεια. Κατηγορεί έναν μπάτσο.
Αλήθεια. Του την έστησα. Εγώ πήρα την αστυνομία.
Ο Σταν δεν είναι κανένα σαϊνι.
Νόμισες ότι θα του το λέγαμε και θα σ' έσπαγε στο ξύλο;
Δε με νοιάζει για μένα.
Να μην ξεσπάσει στη μάνα μου.
Τα 'παιξες όμως όλα για όλα.
-Μακριά απ' τους δικούς μας. -Ειδικά τον Τζέι 'Ελις.
Και μπορεί εσύ να 'σαι καινουργιος στην πιατσα...
μα ειναι καποια πραγματα που μου τη δίνουν.
Ξερεις τι;
Να γελάς με τ' αστεία τ' αφεντικού σου;
'Ισως και να τα βρούμε.
Φέρ' εδώ τα παπούτσια μου.
Την επόμενη φορά θα φύγεις με σπασμένα πόδια.
Δρόμο! Δεν έχει παπούτσια.
-Θα παγώσω, γαμώ το μου. -Τι ήθελες και μιλούσες;
-Φέρε μου το μπουφάν σου. -Να μου το κάνεις μούσκεμα;
-Κοίτα ένα χάλι. -'Αντε χέσου!
Να τος, ο κολλητός σου.
Θα σ' τον μάθω εγώ.
Αυτός μάλλον σ' την έφερε.
Αν δει ότι τα καταφέρνουμε, και λέω "αν"...
μπορεί να μας προμηθεύει τακτικα.
'Οσο πουλάμε, τόσο θα βγάζουμε. 'Οπως στο εμπόριο.
Θέλουν καλούς εμπόρους.
'Οχι πρεζάκηδες που καταναλώνουν το μισό.
Γιατί δε συνεχίζουμε οπώς ειμαστε τώρα;
Κι άμα τελειώσει, πού θα βρούμε;
Πού θα ξέρουμε ότι δε θα 'ναι σκατά;
-Ο τύπος είναι ντόμπρος. -Μουνόπανο είναι.
Δεν είδες το γυμναστήριο; Είναι πολύ "χάι" τυπάς.
Και μετά θα σε κάνει τόπι. 'Ακου με.
Και τι μας νοιάζει; 'Ενα δυο μήνες θέλουμε μόνο.
Μένουμε μαζί και τιγκαρουμε στο φραγκο.
Και τι θ' απογίνουμε μετά;
Μαζί δεν το κάνουμε; Συνεταιράκια δεν είμαστε;
-Δε μου γεμίζει το μάτι. -Θα μας μάθει πολλά.
Να γλείφουμε κώλους;
Αποφάσισε τι θα κάνεις, αλλιώς βρίσκω άλλον.
Θες να 'χεις την κατάντια του γερου σου;
-'Ασκημα θα 'τανε; -Δε θες να κάνεις κάτι;
-Φάε ένα πατατάκι. -Είναι μουνόπανο, πάντως.
-Πλούσιο μουνόπανο. -Λοιπόν, τι κάνουμε;
Χρειάζεται αποτελεσματικότητα.
Να πουλάμε όσο πιο πολύ, χώρις να μας πιασουνε.
Σβελτάδα! Εκεί είναι το μυστικό.
-Μπορώ να βρω αμάξι. -'Οχι, θα καρφωθούμε έτσι.
-Το βρήκα. -Τι;
Θα μου πεις;
Μοτοσακό.
'Ερχομαι σε δυο λεπτά.
Γρήγορα, έχουμε κι άλλη παράδοση.
Βιάσου!
Δέκα λίρες; Είναι άλφα άλφα.
'Εχεις τηλέφωνο που μπορώ να σε βρίσκω;
Πού είναι;
-'Αντε, γρήγορα! -Δυο λεπτάκια.
Κουνήσου! 'Αντε!
Στο δεύτερο στενό αριστερά, και μετά δεξιά.
Χέσε μας, δεν προλαβαίνω.
Πήγαινε πιο γρήγορα. Πρέπει να το παραδώσω.
Νάιτ-Τάιμ, αυτός ο μαλάκας καθυστερεί πολύ.
Είμαι έξω 20 λεπτά και παρέδωσα μόνο μια πίτσα.
Να τος! Κλείνω! Κουνήσου, ρε!
-Δυο λεπτάκια σου είπα. -Πέντε έκανες όμως.
'Αντε, κουνήσου!
Στο διάολο! Το μαλακιστήρι!
Δε φταίω εγώ και σ' το λέω. Θα την πατήσουμε.
Κατεψυγμένες γίνανε οι πιτσες μου.
Αν οδηγούσες αντί να μιλάς, θα κάναμε πιο γρήγορα.
-Πού διάολο ήσουνα; -Συγγνώμη για την καθυστέρηση.
Σκέτη καθυστέρηση; Μιάμιση ώρα έχω τηλεφωνήσει.
'Ηθελα να βγω για μπίρα και περιμενα την πιτσα.
Πιο γρήγορα θα την φέρνανε απ' την Ιταλία.
-Με καθυστερήσανε κάπου. -Σε καθυστερήσανε; Χαζός είσαι;
-Συγγνώμη. -Ελπίζω να 'ναι η σωστή πίτσα.
Κι είναι και παγωμένη. Να σου πω τι θα κάνεις;
Βάλ' την στον κώλο σου να τη ζεστάνεις.
Χάσου από μπροστά μου.
-Τι γράφεις εδώ; Μανιτάρια; -Ναι.
Δε βγάζω τα γράμματά σου.
Πού ήσουνα;
'Εξι παραγγελίες περιμένουν παράδοση.
Μίλα του εσύ. Αυτός με καθυστερεί.
-Κάναμε μια μικρή παράκαμψη. -Μέσω Ευρώπης;
'Εχουμε βγάλει ένα όνομα.
Οι πιο νόστιμες πίτσες κι η πιο γρήγορη παράδοση.
Πάει περίπατο το όνομα. Ξέρεις τι πουμπουάρ βγάζουμε;
-Πόσα βγάζεις τη βραδιά; -Τι σε νοιάζει εσένα;
Πόσα έβγαζες από πουρμπουάρ προτού έρθω εγώ;
Πέντε έξι λίρες. Ανάλογα.
Τι μαλακίες!
Θες τα λεφτά σου ή δεν τα θες; 'Ελα δω.
Θα 'χει κι άλλα, αν κόψετε την κλάψα.
-Για μένα είναι; -Και γι' αυτόν.
Αν είναι έτσι, μπορούμε να τα βρούμε.
Ορίστε, ευχαριστήθηκε τώρα.
Και το βούλωσε.
-Ετοίμασες τις δόσεις; -'Οχι, αργότερα.
Τι τεμπελιάζεις τότε; Τράβα να τις ετοιμάσεις.
Τεμπελιάζω; 'Ηρθα εδώ πριν από σένα.
'Ισα ίσα. Τράβα να τις ετοιμάσεις.
-Αργότερα. -Απόψε, πάντως.
Βγες έξω!
Κοίτα πώς μεγάλωσε το μικρό μου αδερφάκι.
Κοτζάμ άντρας!
Δεν μπορεί κανείς να μεινει μονος;
Ξυρίζεσαι, αγόρι μου;
Ορίστε τι έκανα. Δεν είναι αστείο.
-Σου ξέφυγε; -Βγείτε έξω.
-Θες να σ' το κάνω εγώ; -'Εξω.
-Σοβαρά, θες βοήθεια; -Σοβαρά το λέω. Βγείτε έξω.
-Ρώτησες τι μας θέλουνε; -Είπε να είμαστε εδώ στις 9.30.
Ανησυχείς;
Δεν ανησυχώ, όχι. 'Ητανε καθόλου εκνευρισμένος;
Γιατί να είναι; Μια χαρά κάνουμε τη δουλειά μας.
Πιάνουμε και καλή μπάζα. Χαλάρωσε.
Είναι στην ώρα τους, πάντως. Κούλαρε, εντάξει;
Γεια σας, παιδιά.
Για πού το 'βαλες εσύ;
Τι διάολο θέλεις; Λίαμ, μίλα του.
Τι συμβαίνει, Τόνι;
Γαμώ το κέρατό μου!
Στο διάολο!
Να το ξεφορτωθείς αυτό το μαλακιστήρι.
Είναι ο καλύτερός μου φίλος.
Αν θες να καταφέρεις τίποτα, ξεφορτώσου τον.
Καλά σ' το λέει, Λίαμ.
Τον ξέρεις αυτόν;
Ναι, ο Σκάλιον.
Κοίτα να θυμάσαι το πρόσωπό του.
Εμπρός, Μορίν, ο Τόνι είμαι.
Είμαστε εκεί σ' ένα λεπτό. Περίμενε στην πίσω πόρτα.
Βλέπεις εκείνη την πόρτα; Η Μορίν δουλεύει στο μπαρ.
Θα σ' ανοίξει αυτή κι έχει κάτι να σου δώσει.
Είναι μέσα ο Σκάλιον με την παρεα του.
Περίμενε να ψιλομεθύσει και να παει για κατουρημα.
Πήγαινε πίσω του και φρόντισε να μην μπει κανείς άλλος μέσα.
Εσένα δε θα σε ψυλλιαστεί.
-Και μετά; -Τον καθαρίζεις.
-Να τον σκοτώσω; -Ναι.
Θα τον καθαρίσεις, ναι.
Είσαι με τους μεγάλους πια. Πήγαινε.
'Ολα καλά;
'Ελα από δω.
Εδώ μέσα είναι το μπαρ. Εκεί κάθεται ο δικός σου.
Η τουαλέτα είναι από κει. Κατάλαβες;
'Εχω κάτι για σένα.
Πάω στο μπαρ και σ' ειδοποιώ πότε θα πάει. Εντάξει;
Λίαμ!
Πήγε!
'Ασ' το κάτω!
Παρά τρίχα να μου τα φας τ' αρχίδια.
'Εχεις κότσια, μικρέ. Μπήκες στην ομάδα.
Ρε καθίκια!
Νόμιζα ότι θα μου το 'κοβες το εργαλείο μου.
Το βλέπεις αυτό; Κράτα το. Είσαι και ο πρώτος.
Φέρτε ένα ποτό του παιδιού!
Σαντέλ, τι έφερες; 'Εφερες κανένα σάντουιτς;
Εσύ τι λες; Για πικνίκ δεν πάμε;
-'Εφερες και χυμό; -Ναι.
Μακριά τα χέρια σου.
-Πεθαίνω της δίψας. -Είναι για το πικνίκ.
-Τι μου λέει τώρα; -Πες του, Κάλουμ.
Θα πιεις όταν φτάσουμε εκεί.
Λίαμ, τι έγινε;
Ποιος να σ' το 'κανε αυτό;
Κάτσε εδώ με τη Σουζάν.
Μην αναστατώσεις τον μικρό.
Θα τον σκοτώσω, το μαλάκα.
'Ανοιξε την πόρτα, γαμώ το μου. Ξόφλησες, Σταν!
'Ανοιξε την πόρτα, γαμώ το μου.
-Εξαφανίσου. Δεν είναι εδώ. -'Ανοιξε την πόρτα, κωλόγερε!
-Φύγε από δω, ρε νιάνιαρο. -Πες του να τσακιστεί να 'ρθει.
Χάσου από δω.
Αλίμονό του, πες του, και πεσει στα χερια μου.
Τι λες, ρε κωλόγερε; Φόρα τη μασέλα σου.
Τόλμησε να πετάξεις τίποτα και θα δεις.
Τόλμα, αν σου βαστάει!
Ρε μαλακισμένο! Θα σε πιάσω, πού θα μου πας;
Θα σε πιάσω και θα δεις. Μαλακιστήρι!
Κοίτα τι μου έκανες εδώ!
'Οχι, μαμά. Καλά είμαι. Θα μείνουμε μέσα.
Ο Λίαμ, εγώ κι η Σαντέλ. Κάτι συνέβη στον Λίαμ.
Τίποτα, μην ανησυχείς. Θα σου πω αύριο.
Μην σκας, σου λέω. Θα σου πω αύριο.
Καλά είμαι, μαμά.
Δε θέλω τις πιτζάμες μου. Θα φορέσω της Σαντέλ.
Δεν έχω καθαρές. Θα φορέσεις του Λίαμ.
Ναι, έχουμε κλείσει την πόρτα.
Αντίο, μαμά.
'Αμα αρχίσει την πάρλα...
Εντάξει είναι.
Σκέτος εφιάλτης.
Ποιος κορνάρει;
Θα ξυπνήσει τον μικρό.
Ποιος είναι, Λίαμ;
-Ο Ντάγκλας. -Ποιος;
-Τώρα, μάλιστα! -Ποιος είναι ο Ντάγκλας;
Κανείς. Μείνετε εσείς εδώ.
Μη μου φέρεις φασαρίες εδώ. Ποιος είναι;
Τ' αμάξι του Ντάγκλας. Ποιος το βούτηξε; Ο Πίνμπολ!
Δε σου 'πα ότι θα του την έφερνα;
-Τι μαλακίες πας και κάνεις; -Είναι και γαμώ.
-Σου 'χει στρίψει εντελώς; -'Αντε παράτα μας, ρε γλείφτη!
-Είπα ότι θα του την έφερνα. -Ξερεις τι πηγες κι εκανες;
Θα μας καθαρίσουν, ρε μαλάκα, αν δεν το πας πίσω.
Τι σε κόφτει εσένα; Ο καθένας κάνει ό,τι γουστάρει.
-Είσαι ηλίθιος. -Αυτό θα το δούμε.
Ξερεις ποιος ειναι αυτος; Κάνεις μαλακίες.
'Αντε χέσου. Εγώ έφυγα.
Περίμενε, γαμώ το μου!
Φύγε από μπροστά μου.
Γαμώ το μου!
Αρχίδη, που θα μου κάνεις εμένα κρύο ντους!
Φύγαμε!
ΠΟΥΣΤΑΡΙΟ
Είσαι καλά, μικρέ;
Να σας φέρω κάτι;
-'Εναν εσπρέσο. -Εσείς, κύριε;
Το ίδιο, παρακαλώ.
Στην υγειά του ανιψιού μου, θα ξεπληρώσω μέχρι δεκάρα.
Μη σε νοιάζει αυτό.
Αγόρασα την πιτσαρία. Την έβαλα στο όνομα του Τόνι.
-Την πιτσαρία του Φράνκο; -Ναι.
Θέλω να πάρεις τρία καινούργια μοτοποδήλατα...
να βρεις εντάξει παιδιά και να τα οργανώσεις όλα.
-Πότε βγαίνει η μαμά σου; -Σε τρεις βδομάδες.
-Και τι θα κάνεις; -Ξερώ κι εγώ;
Αν ξαναπάει στου Σταν, ας μεινει κι εκει που ειναι.
-Θέλω να πάρω άλλο τροχόσπιτο. -Ξεχνα το.
Νοικιάζω κάτι διαμερίσματα. Μόλις άδειασε ένα.
Είναι πολύ απλό, μα έχει ωραία θέα στο ποτάμι.
Καθώς πρέπει γείτονες. Εκεί να πας τη μάνα σου.
Κι αν τα πας καλά, όπως νομίζω...
θα τ' αγοράσεις σιγά σιγά.
Γιατί το κάνετε αυτό;
Δουλεύεις για μένα και σε φροντίζω. Τόσο απλά.
Μπορείς να τα πάρεις μόλις ξεφορτωθείς τον Πίνμπολ.
Κύριε Ντάγκλας, δεν ήξερε τι έκανε.
Περνάει δύσκολα. Ο πατέρας του ήταν πρεζάκιας.
Μόνο εμένα έχει.
Θα τον βάλω να ζητήσει συγγνώμη και θα τα ξεπληρώσουμε όλα.
Αν δε δέχεσαι, καλύτερα να βγεις απ' το παιχνίδι τώρα.
Τον έχω σαν αδερφό μου.
Μια τέτοια ευκαιρία για ατομα σαν κι εσενα...
παρουσιάζεται μόνο μια φορά.
Συγγνώμη, μένουν εδώ πουθενά κατι ναρκομανεις;
-Στο βάθος. -Ευχαριστώ.
-Είδε κανείς σας τον Πίνμπολ; -'Οχι.
Σοβαρά μιλάω. Αν ξέρει κάποιος, ας μου πει.
Δεν τον έχουμε δει.
Θες να υπογράψεις το γύψο μου;
Βγείτε όλοι έξω. Θέλω να του μιλήσω.
-Μείνετε εδώ, παιδιά. -Βγείτε έξω, είπα.
'Εξω. Δεν έχω κέφια.
Το παίρνω μη μου το κλέψει κανείς.
Παίρνω κι εγώ το μπουφάν μου.
Μην κουνηθείς, γλείφτη. Τι έχεις στη μύτη;
Σκατά λεφτάδων.
Σκάσε, μαλακισμένο. Πρέπει να μιλήσουμε.
Για να με καθαρίσεις δεν ήρθες;
Καθάρισέ με, έλα!
Χτύπα με στην πλάτη. Θα σε βοηθήσω.
Τον Μοχάμεντ 'Αλι παίζεις;
"Ελαφρύς σαν πεταλούδα, με κεντρί σαν μέλισσα."
Την έχουμε βάψει, γι' αυτό, σκάσε.
Πίνμπολ, άκου με.
Σ' άρεσε αυτό; Δώσ' μου τα χέρια σου.
Δεν έχεις πρέζα πάνω σου;
-Τι είν' αυτό; -'Ασ' το κάτω.
Στιλέτο. Τι το θέλεις;
'Ετσι θα μου κάνεις; Κι έτσι;
'Ασ' το κάτω.
'Ηρθες να με καθαρίσεις; Ορίστε.
Πάρ' το. Τι άντρας είσ' εσύ; 'Ελα, πάρ' το.
Θα σε βοηθήσω εγώ. 'Ετοιμος;
Το τροχόσπιτο...
σ' το 'καψε ο μαλάκας ο Πίνμπολ.
Δεν ήταν ο Σταν. Εγώ ήμουνα.
Μην κουνηθείς.
'Εκλεψα ένα αμάξι και πήρα τη βενζίνη.
Μπουμ και πήρε όλο φωτιά.
Πάει το τροχόσπιτο! Κρίμα! Μην κουνηθείς, είπα.
Μ' έκανες κομμάτια. Εγώ θα 'κανα τα πάντα για σένα.
Τα πάντα, γαμώ το μου! Μα εσύ μ' έχεσες.
Δε με πιστεύεις; Κάνε πίσω, γαμώ το μου!
Θες την ευκαιρία τώρα; Ορίστε. Κάν' το.
Δεν το κάνεις εσύ, ε; Να το κάνω εγώ τότε.
Μ' έκανες κομμάτια, ρε! Ν' αρχίσω από δω;
Τι διάολο κάνεις εκεί;
Βλέπεις τι έχεις κάνει;
Τι διάολο πήγες κι έκανες;
Φέρε δω το μαχαίρι.
'Ηρθες να με καθαρίσεις, μαλάκα. Γι' αυτό ήρθες.
Γιατί το έκανες;
'Ηρθες να καθαρίσεις το φιλαράκι σου;
'Ετοιμος ήσουν να το κάνεις.
'Ενα ασθενοφόρο, παρακαλώ. Μίτσελ 119.
-Να το χέσω τ' ασθενοφόρο σου. -Γρήγορα, παρακαλώ.
Τι μαλακισμένος που είσαι! 'Ασε με να δω!
-Θα το 'κανες. -Τίποτα δεν θα 'κανα.
Τόνι...
Πώς πάει; Το 'κανα.
Ναι.
Τρεις φορές πήρε τηλέφωνο η γυναίκα.
Εγώ φταίω;
Εμείς τ' ακούμε πάντα όλα.
-Αυτή είναι η διεύθυνση; -Σαν ατζέντα με διευθύνσεις.
Δυο δόσεις; Ορίστε.
Ορίστε κι η πίτσα σου.
Δε χρειάζεται σφραγίδα.
-Τι κάνεις εδώ εσύ; -Μοιράζω πίτσες.
-Εμένα μου λες! -Πίτσες μοιράζω.
Δε μοιράζεις πίτσες, πουλάς ναρκωτικά. Σε είδα.
-Πίτσες μοιράζω. -Σε είδα. Κι έχει και μωρό.
-Είμαι βιαστικός τώρα. -Δεν τέλειωσα μαζί σου.
Δυο χρονώ παιδί έχει. Ξερεις τι της κανεις;
Ξεχασα να σου πώ.
-'Ηρθα πρώτη στο διαγώνισμα. -Αλήθεια;
Με πήραν σαν τηλεφωνήτρια.
Μπράβο, αδερφούλα. Συγχαρητήρια.
Με μειωμένο ωράριο όμως.
Θα κρατάει τον Κάλουμ η μαμά της Σουζάν. Χάρηκα πολύ.
Αυτός που μας προμηθεύει τα τσιγαρα...
νοικιάζει και διαμερίσματα.
Είναι πολύ ικανοποιημένος με τη δουλειά μου στην πιτσαρία.
Μου προσφέρει ένα διαμέρισμα όταν βγει η μαμά.
Τέλεια. Αυτό δεν ήθελες πάντα;
'Εχει τα πάντα μέσα. Πλυντήριο, κεντρική θέρμανση.
'Εχει χώρο και για σένα και τον Κάλουμ.
Γιατί δεν της δίνεις άλλη μια ευκαιρία;
Λίαμ, δεν μ' αγαπούσε. Ούτ' εσένα αγαπούσε.
Κοριτσάκι ήταν ακόμα τότε, για το Θεό.
-Τίποτα δεν έχει αλλάξει. -Δεν της δίνεις την ευκαιρία.
Πόσες ευκαιρίες μπορεί να δίνει το παιδί στο γονιό;
Το πρόβλημά σου είναι ότι είσαι πολύ σκληρή μαζί της.
-Πεθαίνει να δει τον μικρό. -Ψέματα.
Σου 'φτιαξα ένα ζευγάρι κλειδιά. Είναι δικά σου.
-'Ελα. -Λίαμ, δεν ξέρω.
Πού κολλάς;
Φοβάμαι.
Ξέρω πως το κάνεις για καλό...
Για καλό. Καινούργια αρχή για όλους μας.
Εσείς θα φύγετε από δω, η μαμά θα βγει απ' τη φυλακή.
Δεν ξέρω.
Σαντέλ!
'Ανοιξέ μου.
Δεν ήθελα να σ' αναστατώσω. Εσένα και τον Κάλουμ σκέφτομαι.
-'Ανοιξέ μου. -Καλά είμαι.
Σαντέλ, άνοιξέ μου, σε παρακαλώ.
Να σ' αγκαλιάσω θέλω.
-Τι ώρα βγαίνει; -Στις 10.30.
Γεια σου, Τόνι, τι κάνεις;
Είδες τον Σταν;
Σίγουρα δε θα σκάσει μύτη;
Εντάξει, σ' ευχαριστώ. Τα λέμε. Γεια.
Πόσο καιρό έχω να δω αυτή τη μεριά της πόλης!
-Φρόντισε να τη συνηθίσεις. -Γιατί; Πού πάμε;
'Εκπληξη. Θα δεις όταν φτάσουμε εκεί.
-Ξερετε εσεις που παμε; -Μη ρωτάτε εμένα.
Εγώ είμαι τάφος.
-Λίαμ, πού πάμε; -Είναι έκπληξη.
Ποιος μένει εδώ;
Σ' εκείνη τη σκάλα.
Εδώ. Εντάξει.
-Με δουλεύεις; -'Οχι. 'Ανοιξε.
Εγώ νομίζω ότι με δουλεύεις ακόμα.
Θα σου δείξω την κουζίνα.
Ηλεκτρικός φούρνος, μικροκυματα...
πλυντήριο πιάτων...
Μοντέρνα όλα.
Μπαλκόνι.
Φαντάσου εδώ το καλοκαίρι.
Πολύ ωραίο.
Η τουαλέτα σου.
Το ατομικό σου μπάνιο.
Μπάνιο στο δωμάτιό μου!
-Και ντους. -Σ' αρέσει;
Δεν ξέρω τι να πω.
Δε χρειάζεται να πεις τίποτα. Δικό σου είναι.
Το ξέρει ο Σταν;
Καλωσορίζουμε όλοι μαζί την Τζην μας.
Την περιμέναμε πώς και πώς. Τζην, ένα τραγούδι από μένα.
Μια κομματάρα του Ρόμπιν Γουίλιαμς.
-Είδες πουθενά τον Σταν; -'Οχι.
-'Εχε το νου σου. -Εντάξει.
Είμαστε στον τρίτο. Σε περιμένω στο ασανσέρ.
Είσαι κούκλα. Ευχαριστώ που ήρθες.
-Τι κάνεις, μικρούλη; -Πρόσεχε τα δάχτυλά σου.
Πού πάμε; Εδώ;
Κοίτα, η Σουζάν.
Σαντέλ, κούκλα μου, χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Τι ωραίο κουστουμάκι είν' αυτό που φοράς;
'Ηρθες να δεις τη γιαγιά, Καλ;
Δεν τον φωνάζουμε, Καλ. Κάλουμ τον λένε.
-Τι εννοείς; -Κάλουμ τον λένε.
Θες να πιεις κάτι;
Για να δω όλον τον κόσμο να χορευει.
'Ελα να σου δώσω μια μπίρα εγώ.
-Τι κάνεις; -Καλά.
Πάω να δω τον Λίαμ, εντάξει;
-Κοιμήθηκε; -Ναι.
-Μην τον ξυπνήσεις. Μείνετε εδώ. -Ναι, είναι κρίμα. Θα μείνουμε.
Καλημέρα.
-Γιατί σηκώθηκες τόσο νωρίς; -Εσύ άργησες.
-Πού είναι ο Κάλουμ; -Κοιμάται ακόμα.
Θα πρέπει να εξαντλήθηκε χτες το βράδυ.
Πάει να σπάσει το κεφάλι μου. Θα βράσεις νερό;
Σηκώθηκε η μαμά;
Τι έχεις εσύ;
'Εφυγε.
Καλά έκανε και βγήκε. Παρήπιε χτες το βράδυ.
'Οχι, Λίαμ. 'Εφυγε. Πήγε εκεί που πάει πάντα.
'Οπως πάντα.
Λίαμ, ηρέμησε.
Εσύ φταις. Τι της είπες;
Τίποτα δεν της είπα.
-Φύγε από μπροστά μου. -Ηρέμησε, Λίαμ.
Πού διάολο είναι το άλλο παπούτσι;
Λίαμ, άσ' την.
Θα σε τρελάνει. 'Ασ' την, για το Θεό.
Λίαμ, άκου με.
Δεν είναι ότι δε μας αγαπά. Δεν μπορεί να μας αγαπήσει.
Δεν είναι στα καλά της, και θα σε καταστρέψει κι εσένα.
Σας είδα που μιλούσατε χτες. Τι της έλεγες;
Μα το Θεό, αν την έκανες να γυρίσει στον Σταν...
Αν δεν είναι ο Σταν, θα είναι κάποιος άλλος ή κάποιος άλλος.
Ποτέ δεν την είδα τόσο χαρούμενη όπως χτες βράδυ.
Πάψε να παραμυθιάζεσαι, Λίαμ.
Πού διάολο ειναι το παπουτσι μου;
-Φέρ' το δω. -Λίαμ, ηρέμησε.
Σαντέλ, δώσ' μου το κωλοπάπουτσο.
-Εγώ σ' αγαπώ. -Αυτό είναι το παιχνίδι σου;
-Το έπαιξες πολύ ύπουλα. -Σε χρειαζόμαστε.
-Την έδιωξες με τα ψέματά σου. -Δεν κάνω τέτοια εγώ.
Ποτέ σου δεν την χώνεψες, ούτε της έδωσες μια ευκαιρία.
Της έδωσα πάρα πολλές, και το ξέρεις.
"Δεν τον φωνάζουμε έτσι. Κάλουμ τον λένε."
Της το πέταξες κατάμουτρα μπροστά σ' όλους.
'Ακου πώς μιλάς!
-Τι της είπες; -Τίποτα δεν της είπα.
-Δώσ' μου το παπούτσι. -'Οχι.
Φέρε δω το παπούτσι, προτου μετανιώσώ για ο,τι κανώ.
-Κάν' το, λοιπόν. -Μη μ' αναγκάσεις.
Κάν' το! Σαν τον παππού. Σαν τους γονείς μας.
Σαν τον Σταν. Καταστρέφουν ό,τι αγγίξει το χέρι τους.
Σαν τη μαμά μας. 'Ιδιος είσαι κι εσύ.
Σκέτο φαρμάκι στάζει η γλώσσα σου.
Και μα το Θεό... Κοίτα με...
Μόλις γυρίσω, να 'χεις ξεκουμπιστεί. Ακούς;
Ελεύθερος; Οδός Γκίλμορ, στο Γκρίνοκ.
-Πού είναι η μάνα μου; -Τι διάολο θες εδώ;
'Ηρθε να σε δει ο κανακαρης σου.
Μαμά, τι γυρεύεις εδώ;
-Για τη δόση σου ήρθες; -'Οχι.
-Μαμά, πάμε να φύγουμε. -Δεν μπορώ.
Μην ακούς τι λέει αυτός, η Σαντέλ, ή όποιος άλλος.
-Τι μαλακίες! -Εσύ κι εγώ, μαμά.
-Δεν καταλαβαίνεις, παιδί μου. -Μη σε νοιάζει τίποτα.
Δεν μπορώ...
Σταμάτα, Σταν.
Μην τον φοβάσαι αυτόν. Δεν μπορεί να μας κάνει κακό.
'Ελα! Πού είναι η τσάντα σου;
Λίαμ, έλα εδώ.
Χάνεις το χρόνο σου, αγόρι μου.
-Πάψε. Μην τον κουρντίζεις! -Εμένα λες να πάψω;
Μπουκάρει εδώ μέσα, και...
-'Ελα, μαμά! -Δεν μπορώ.
-Θα κάνουμε καινούργια αρχή. -Δεν μπορώ.
Ξεφορτώθηκα τη Σαντέλ. Θα είμαστε οι δυο μας.
Μαζί σου θα 'ρθει η μάνα σου; Σε σιχαίνεται, ρε.
Πήγαινε, Λίαμ. Θα 'ρθω να σε δω αργότερα.
-'Ελα, μαμά, πάμε. -Δεν μπορώ. Δεν καταλαβαίνεις.
Πες αντίο στη μάνα σου. Κάτσε κάτω εσύ, στο διάολο.
Μη μιλάς έτσι στη μάνα μου.
Να της στείλεις από κείνες τις μαλακισμένες τις κασέτες.
"Σ' αγαπώ, μαμά..."
Πες του για το τροχόσπιτο. Τι είπες για το τροχόσπιτο;
"Στη μέση του πουθενά..."
-Δεν το είπα. Μην τον ακούς. -Το είπες.
Πες του τι θες να πεις. Πες του την αλήθεια.
Είναι η αλήθεια, αγόρι μου.
Εσύ και το κωλόσπιτό σου. Θαρρείς πως έγινες κάποιος, ε;
Με θέα στο ποτάμι, ε; 'Οχι, δεν σταματάω.
Εγώ σ' αγαπώ, μαμά, όχι αυτός. Σε χρειάζομαι.
"Σ' αγαπώ..."
Εγώ την αγαπώ τη μάνα σου και μ' αγαπά κι αυτή.
Χώσ' το βαθιά στο ξερό σου. Εκεί είναι η πόρτα. Πάρε δρόμο.
-Σταματήστε! -Κάνε ό,τι σου λέω.
Φύγε από δω, ρε καθίκι.
Τι έκανες εκεί;
Τι έκανες;
Σταμάτα.
Λίαμ, σταμάτα!
Θεέ μου!
Τι πήγες κι έκανες; Θεέ μου!
Κάλεσε ασθενοφόρο.
Με μαχαίρωσε το καθίκι!
-Εμπρός; -Γεια σου, Λίαμ.
Η Σαντέλ είμαι. Είσαι καλά;
-Πού είσαι; -Δεν ξέρω.
Αλήθεια είναι;
Σε ψάχνουν οι πάντες. Κι η αστυνομία.
Τι αδικία... τι αδικία...
Είναι τα γενέθλιά σου σήμερα. Γίνεσαι δεκάξι, το ξέρεις;
Τι θα κάνεις;
Σαντέλ, μου τελειώνει η μπαταρία.
Σ' αγαπώ, Λίαμ.
Απόδοση: Γιάννης Παπαδάκης
Τεχνική Επεξεργασία "ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΗ"