RUCHOMY ZAMEK HAURU
Sophie?
Właśnie zamknęliśmy sklep, napracowałaś się dzisiaj wystarczająco.
Może tym razem poszłabyś z nami?!
Nie, lepiej to dokończę. Wy idzcie i bawcie się dobrze.
No dobrze, jak uważasz.
- Idziemy dziewczęta!
- Spójrzcie, to zamek Hauru!
- Gdzie?
Zniknął!
Nie, schował się tylko we mgle.
Słyszałaś o tej dziewczynie, Marcie, z Południowego Miasta?
Mówią, że Hauru skradł jej serce.
Teraz będę się bała wychodzić.
Nie martw się, zabiera tylko ładne dziewczyny.
No dobrze, idziemy.
Wygląda na to, że mała myszka zgubiłą drogę.
Nie, nie zgubiłam się.
Ta mała myszka wygląda na spragnioną. Powinniśmy zabrać ją na filiżankę herbaty.
Nie, dzięki. Moja siostra mnie oczekuje.
Jest naprawdę śliczna jak na myszkę.
Tak w ogóle, to ile masz lat? Mieszkasz w tym mieście?
Zostawcie mnie w spokoju!
Twoje wąsy płoszą wszystkie dziewczyny.
Gdy się boi, robi się jeszcze słodsza.
Tu jesteś, kochanie, przepraszam za spóźnienie.
Wszędzie cię szukałem!
Jesteśmy tu zajęci!
Naprawdę?
Jak dla mnie, wasza dwójka właśnie nas opuszcza.
Hej... co... nie... możemy... się... zatrzymać...
Nie miej im tego za złe,
tak naprawdę nie są tacy źli.
Tego wieczora będę twoją eskortą.
Ja tylko idę do piekarni.
Nie przestrasz się, ale ktoś mnie śledzi.
Zachowuj się normalnie.
Przepraszam, wygląda na to, że cię w to wplątałem.
Tędy!
Teraz rozprostuj nogi i zacznij iść.
Widzisz? To nie takie trudne, prawda?
To w tobie naturalne.
Upewnię się, że ich odciągnąłem.
Poczekaj chwilę, zanim wyjdziesz.
Dobrze.
Dobra dziewczynka.
Proszę.
Proszę tę bombonierkę.
Co?
Sophie?
Lettie.
Co się stało? Ktoś mi właśnie powiedział, że wylądowałaś na balkonie.
Więc to się wydarzyło naprawdę, to nie był sen.
Lettie, możesz przyjść do mojego biura?
Powinnam wracać do pracy. Dzięki, Lou!
W takim razie to musiał być czarodziej.
Ale był dla mnie bardzo miły.
Uratował mnie, Lettie.
Oczywiście. Próbował skraść twoje serce.
Miałaś dużo szczęścia, Sophie. Gdyby tym czarodziejem był Hauru, pożarłby je.
Nie zrobiłby tego. Hauru robi to tylko pięknym dziewczętom.
Przestań!
Musisz bardziej uważać, tam jest niebezpiecznie.
Nawet o Czarownicy z Pustkowia słychać teraz częściej.
Słuchasz?
Lettie, czekolada, którą zamówiłaś jest gotowa.
Bobra, jużidę.
Dzięki.
Lepiej jużpójdę. Chciałam się upewnić, czy u ciebie wszystko w porządku.
Cześć, Lettie. Dzień dobry, jak się pan miewa?
Sophie, naprawdę chcesz spędzić resztę swojego zycia w tym sklepie z kapeluszami?
Ten sklep był tak ważny dla taty, a ja jestem najstarsza.
Nie pytam, czego chciałby tata, pytam, czego ty pragniesz.
Widzisz...
Do zobaczenia, Lettie.
Dobrze było pana widzieć!
Ciebie też.
Lepiej jużpójdę.
To twoje życie, Sophie! Zrób raz coś dla siebie, dobrze?
Pa, Lattie.
Przepraszam panią, ale sklep jużzamknięty. Mogłabym przysiąc, że przekręciłam klucz w zamku.
Musiałam zapomnieć.
Co za marny sklep. Nigdy nie widziałam tak marnych, małych kapeluszy.
Zostało tak po twoim marnym ojcu.
Obawiam się, że musi pani wyjść.
Drzwi są tutaj, proszę pani. Zamykamy!
Stoisz przed Wiedźmą z Pustkowia, to odważne.
Wiedźma z Pustkowia?
Najlepsze w tym zaklęciu jest to, że nie możesz nikomu o nim powiedzieć.
Pozdrowienia dla Hauru.
To naprawdę ja, czyżnie?
Tylko się uspokój.
Uspokuj się.
Nie ma powodu do paniki, Sophie.
To tylko zły sen.
Wejdź do środka i idź spać.
Wszystko będzie dobrze, Sophie. Wszystko będzie dobrze.
Popatrzcie, kto wrócił.
Witamy panią.
- Wróciła pani. - Witamy w domu.
Co o tym myślicie? To fason popularny w Kingsberry.
Urocza.
Wiem, nasi klienci będą zachwyceni.
Sophie! Sophie?
Obawiam się, że pani córka jeszcze dzisiaj nie zeszła.
To dziwne, ciekawe co się stało?
Sophie?
Nie wchodź tutaj!
Bardzo sie przeziębiłam.
Nie chcę, żebyś się zaraziła.
Masz straszny głos.
Jak 90-cio letnia kobieta.
Zdecydowałam się nie wychodzić dzisiaj z łóżka. Możesz iść.
Cóż... jeśli nalegasz.
No dalej...
Nie jest jeszcze tak źle, prawda? Jesteś w dosyć dobrym stanie,
a twoje ubranie wreszcie na ciebie pasuje.
Ale nie możesz pozostać tutaj dłużej.
Starość jest gorsza niżmyślałam.
Piszą, że księżniczka zaginęła. I obwiniają o to nas.
Przepraszam, nie przydałaby się pani pomoc?
Poradzę sobie. Dziękuję za dobre chęci. To bardzo uprzejme.
Jasne, z tyłu jest trochę miejsca, jeśli pani chce. A gdzie się pani wybiera?
Tylko trochę dalej, niżwy się wybieracie.
Jesteś szalona, jeśli tam idziesz, babciu.
Nie ma tam nic oprócz wiedźm i czarodziejów.
Dziękuję! Będę o tym pamiętała!
Czy ona wybiera się na pustkowia sama?
Powiedziała, że szuka swojej młodszej siostry.
Z tymi nogami nigdy tam nie dotrę.
Przynajmnie zęby mam jeszcze swoje.
Z tego byłaby dobra laska.
Ruszamy.
Może jest zbyt duża.
A to uparty badyl.
Nie poddasz się tak łatwo, babuniu!
Ty tylko strach na wróble. Myślałam, że to jeden z tych dziwolągów.
Ale jakim cudem ty tak sam stoisz?
Twoja głowa jest zrobiona z rzepy!
Od dziecka nie lubię rzepy.
Przynajmniej teraz tak nie leżysz.
Bywaj.
Jest za zimno.
I nadal widać miasto, ledwie się poruszam.
Odejdź! Nie idź za mną! Nie musisz mi dziękować!
Nie jesteś mi nic winien!
Jestem pewna, że jesteś pod wpływem jakiegoś zaklęcia,
a ja mam dość wiedźm i zaklęć.
Znajdź sobie lepiej jakieś pole i stań tam!
Dziękuję. Ta laska jest doskonała! Właśnie tego potrzebowałam.
Jeśli chcesz wyświadczyć mi jeszcze jedną przysługę, to mógłbyś pobiegać i znaleźć miejsce na nocleg.
Chyba na starość znalazłam sobie przyjaciela.
Statek bojowy.
Dlaczego na starość jest tak zimno?
Jestem gruba jak nigdy a wiatr przeze mnie przelatuje.
Ktoś rozpalił ogień. Czyżby w pobliżu stał jakiś dom?
Sprowadziłeś zamek Hauru, Rzepia Głowo.
Niedokładnie to miałam na myśli, gdy prosiłam, żebyś znalazł mi schronienie.
Popatrz na to. Nazywają to zamkiem?
Czy to wejście?
Zwolnij!
Wielkie nieba!
Zdecyduj się, czy chcesz mnie wpuścić, czy nie.
Mój szalik!
W środku jest miło i ciepło, więc wejdę. Mój szalik, dziękuję.
Jestem pewna, że Hauru nie zjada serc takich starych kobiet jak ja.
Miło było cię poznać.
Od dzisiaj jesteś moim ulubionym warzywem.
Uważaj na siebie, Rzepia Głowo.
Ale rudera. Inaczej wyobrażałam sobie zamek.
W byciu starą dobre jest to, że nic nie może cię przestraszyć.
Nie zazdroszczę pani, to bardzo zła klątwa.
Trudno będzie ją zdjąć i minie dużo czasu zanim się jej pani pozbędzie.
Ogień przemówił.
Niech zgadnę, nie może pani nikomu o niej powiedzieć, prawda?
Ty jesteś Hauru?
Nie, jestem niesamowicie potężnym demonem ognia o imieniu Calucifer. Lubię to robić raz na jakiś czas.
Ognisty demon. W takim razie powinieneś być zdolny do złamania mojej klątwy.
Może tak a może nie.
Jeśli znajdziesz sposób na zdjęcie zaklęcia ze mnie, ja zdejmę zaklęcie z ciebie.
Zgoda?
Jeśli jesteś demonem, skąd mogę wiedzieć, czy można ci zaufać?
Obiecujesz mi pomóc, jeśli ja pomogę tobie?
No nie wiem, paniusiu, demony nie składają obietnic.
Więc poszukaj kogoś innego.
Przestań! Powinnaś mi współczuć?
Przez to zaklęcie utknąłem w tym zamku i jestem traktowany jak niewolnik.
To mnie doprowadza do szału. Podgrzej wodę, przesuń ścianę...
Poruszałaś kiedyś zamkiem?
Jeśli odkryjesz tajemnicę wiążącą mnie z Hauru, złamiesz moje zaklęcie.
Po tym ja z łatwością zdejmę zaklęcie z ciebie.
No dobrze, umowa stoi.
Hej, paniusiu!
Lepiej wrócę.
Pomóżmi, to ja pomogę tobie.
Kim jest ta pani?
Nadbrzeżne Miasto!
Jak ona się tu dostała?
Chwilka!
Pan burmistrz, dzień dobry.
Dzień dobry, sir. Czy wielki czarodziej Jenkins jest w domu?
Obawiam się, że w tej chwili mój mistrz jest nieobecny.
Podczas jego nieobecności, ja mówię za niego.
Oto zaproszenie od jego wysokości króla.
Czas wojny nadszedł.
Jego wysokość wymaga stawienia się każdej wiedźmy i czarodzieja naszej ziemi.
Czarodziej Jenkins musi natychmiast stawić się w pałacu. To wszystko.
Nie mogę uwierzyć, że do tego doszło.
Co ty tu niby robisz, babciu?
Calucifer powiedział, że mogę wejść.
Nieprawda. Przyszła tu tak z Pustkowia.
Ona jest z Pustkowia?
Skąd możemy wiedzieć, że nie jest wiedźmą?
Naprawdę myślisz, że wpuściłbym tu wiedźmę?
Znowu Nadbrzeżne Miasto.
To musi być jakiś klient.
Chwilka.
Tak, drogie dziecko?
Mama przysłała mnie, żebym odebrała zaklęcie.
A tak, wejdź proszę. - Dobrze.
Tylko bądź cicho i nie sprawiaj mi kłopotów, babciu.
To nie jest Pustkowie.
Przepraszam, babciu, czy ty teżjesteś wiedźmą?
Pewnie. Jestem najstraszliwszą wiedźmą ze wszystkich.
Rozsypcie ten proszek na waszym statku, a dobry wiatr będzie wdzięczny.
Dzięki.
Do zobaczenia, dziecko.
Przestań okłamywać naszych klientów.
A ty niby co? Nosisz przebranie.
Muszę. Ćwiczę magię!
To Jagodowe Królestwo!
Chwilka.
Dzień dobry. Czy to rezydencja czarodzieja Smocze Pióro?
Tak.
Przynoszę zaproszenie od Jego Wysokości króla.
Poinformuj proszę pana Smocze Pióro, że wszystkie wiedźmy i czarodzieje mają obowiązek stawić się w pałacu.
Poinformuję go natychmiast.
To Królewskie Miasto, prawda?
Przesuń się babciu, albo stracisz swój nos.
I przestań się zastanawiać.
Zostaw to, babciu. Zaczynam się gniewać.
To magiczny dom, czyżnie?
Powiedz mi, dokąd prowadzi czarny znak?
Tylko mistrz Hauru to wie.
Potrzebuję jakiegoś śniadania, umieram z głodu.
Nie chciałbyś bekonu na jajkach?
Tak, ale nie możemy użyć ognia, nie ma mistrza Hauru.
Nie martw się. Ja mogę gotować.
To nieważne, czy potrafisz gotować.
Calucifer jest posłuszny tylko mistrzowi Hauru.
To prawda, paniusiu. Nie przyjmę od ciebie żadnego rozkazu.
Mój kapelusz tu leży.
Tak lepiej.
No dobrze, Caluciferze, pogotujmy trochę.
Ja nie gotuję!
Jestem przerażającym i potężnym ognistym demonem.
Co powiesz na wiadro zimnej wody na twarz?
A może powinnam powiedzieć Hauru o naszej umowie?
O ja głupi. Nie powinienem cię tu wpuszczać.
No to jak będzie?
Właśnie tak. To dobry ogień.
Masz następną klątwę: niech cały twój bekon spłonie!
Calucifer robi to, co ona mu karze.
Myślę, że napiłabym się teżherbaty. Masz imbryczek?
Pewnie.
Hej, co ty robisz? Nie przynoś czajnika! Po której ty wogóle jesteś stronie?
Mistrzu Hauru, posłańcy króla tu byli.
Powiedzieli, że musisz zgłosić się do pałacu.
Tak Smocze Pióro, jak i Jenkins.
Calucifer, jakiś ty grzeczny.
Nie celowo. Ona na mnie naciska!
Nie każdy to potrafi.
A ty jesteś... kim?
Możesz do mnie poprostu mówić babcia Sophie.
Jestem nową sprzątaczką i zaczęłam dzisiaj pracę.
Daj mi to.
Podaj mi dwa płaty bekonu i sześć jajek.
Więc kto cię zatrudnił?
Calicifer. Jest zniesmaczony tym całym bałaganem.
Marker, przygotuj talerze!
Chwila, wszyscy będziecie jeść, kiedy ja muszę pracować?!
Chodź na śniadanie, Sophie!
Usiądź.
Który chcesz? Wybierz jeden, bo reszta jest brudna.
Wygląda na to, że praca sama do mnie przychodzi.
Chleb, Marker.
Dzięki.
Tak, dziękuję.
Smacznego, przyjaciele.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio mieliśmy prawdziwe śniadanie.
Nawet dobre maniery ominęły ten dom.
Więc co masz w swojej kieszeni, Sophie?
Co to jest?
Daj mi to.
Wypalone znaki! Jak? Potrafisz je odczytać?
To starożytna magia,
bardzo potężna.
Od Wiedźmy z Pustkowia?
Ty, któryś połknął spadającą gwiazdę, bez serca człowieku...
...twe serce wkrótce należeć będzie do mnie.
To nie może być dobre dla stołu.
Zniknęło!
Znak może zniknął, ale zaklęcie nadal tam jest.
Wybaczcie, przyjaciele. Kontynuujcie posiłek.
Caluciferze, przemieść zamek o 100 kilometrów na zachód.
Jak jużzjesz, podeślij mi gorącą wodę do kąpieli.
Jesne, jakby poruszanie zamkiem nie było wystarczająco trudne.
Nie pracujesz chyba dla Wiedźmy z Pustkowia, co?
Nigdy bym nie pracowała dla tej wiedźmy, to przez nią...
Kiedy dostanę w swoje ręce tę wiedźmę, skręcę jej ten gruby kark.
Dokończ śniadanie!
Mam tego dość!
Lepiej uciekajcie, zanim urwę wam głowy!
Mam dość tego jak w tym domu traktuje się starszą panią.
Dzień dobry, sir. Czy moja mikstura jest jużgotowa?
Proszę przyjść później.
W domu szaleje w gniewie wiedźma.
Sophie, proszę!
Sophie, ja gasnę.
Daj mi trochę drewna, szybko!
Proszę.
Co robisz? Nie! Zaczekaj! Spadnę! Jesteś szalona, paniusiu.
Nic ci się nie stanie.
Tylko wymiotę stary popiół.
Stanie mi się.
Proszę! Ja gasnę!
Proszę, spadam!
Spadam, spadam!
Sophie, pospiesz się! Proszę, Sophie!
Byłbym ci wdzięczny, gdybyś nie dręczyła mojego przyjaciela.
Mistrzu Hauru, wychodzisz?
Marker, przypilnuj, by nasza sprzątaczka nie sprzątnęła za dużo, kiedy mnie nie będzie.
Sophie, co tym razem zrobiłaś?
Prawie mnie zabiła!
Jeśli ja umrę, to Hauru także, mam nadzieję, że o tym wiesz.
Cicho bądź. Nic ci nie jest.
Przestań mi zawracać głowę, mam pracę do zrobienia.
Zaczekaj! Nie możesz tu wejść!
Jeśli nie chcesz, żebym coś sprzątnęła, lepiej ukryj to teraz.
Zachowaj mój pokój na koniec, dobrze?
Wygląda na to, że ten mały, przywraca mi energię.
Co za bałagan.
Niewiarygodne!
Caluciferze, Caluciferze?
Czy to naprawdę ty poruszasz tym zamkiem?
Oczywiście, że tak. Nikt inny tutaj nie pracuje.
Jestem pod wielkim wrażeniem!
Jesteś pierwszorzędnym demonem ognia. Podoba mi się twoja iskierka!
Podoba jej się moja iskierka!
Jeszcze nie! Jeszcze nie!
Piękne.
Tak. Nazywamy je Gwiezdnym Jeziorem.
Co robi tu ten badyl?
Ojej, pomórz mi, Marker.
Strach na wróble!
Ma na imię Rzepia Głowa.
Jakimś cudem lubi tak tkwić do góry nogami.
Wszędzie za mną chodzi.
Wygląda na to, że mnie polubił.
To dziwne, jesteś pewna, że nie jesteś wiedźmą, Sophie?
Jestem najgorszą wiedźmą z tych najschludniejszych.
Ciągniesz za mocno, Rzepia Głowo!
Chyba lubi pranie?
Dzięki niemu szybciej wyschnie.
Założę się, że to jakiś demon.
Caluciferowi wogóle nie przeszkadza.
Masz rację, prawdopodobnie to demon.
Ale doprowadził mnie tutaj, więc może jest z tych dobrych.
Zaniosłem całe pranie do zamku, Sophie.
Dziękuję, Marker. Kiedy jesteś stary, chciałbyś tylko podziwiać widoki.
To takie dziwne, nigdy nie czułam się taka spokojna.
Wszystko w porządku? Okropnie śmierdzisz.
Nie powinieneś tak tego przedłużać.
Wkrótce nie będziesz mógł wrócić do ludzkiej postaci.
Czy to nie wspaniałe? Sophie położyła je tu dla mnie.
Ta wojna jest straszna.
Od południowego wybrzerza do północnej granicy...
...wszędzie są tylko płomienie.
Nie znoszę ognia i prochu strzelniczego.
Ci szaleńcy nie mają żadnych manier.
Zaatakował mnie dzisiaj mój własny gatunek.
Kto? Wiedźma z Pustkowia?
Nie. Jacyś szaleni magowie, którzy dla króla przemienili się w monstra.
Ci czarodzieje będą tego żałować.
Jużnigdy nie wrócą do ludzkiej postaci.
Po wojnie nie będą wiedzieli, że byli kiedyś ludźmi.
Czy ty także nie miałeś się zgłosić do króla?
Jestem zmęczony.
Podeślij mi gorącą wodę do kąpieli.
Co? Nie znowu!
Hauru wrócił? Tak, znowu marnuje moją gorącą wodę.
Nie wiem, po co to robimy, mistrz Hauru zje cokolwiek.
Tym gorzej.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Nie lubisz porannego rynku?
I popatrz na wodę.
Nigdy wcześniej nie widziałam oceanu, jest piękny. Nie jest zły.
Nie cierpię ziemniaków.
Płać.
Dziękujemy, miłego dnia!
Dziękuję i zapraszam ponownie.
Wszystkie ryby tego ranka są świeże.
Nienawidzę ryb.
Flota wraca!
Czy to dym?
Wygląda na to, że mają poważne uszkodzenia.
Co się stało? Przepraszam panią, ale zamykamy.
Tonie!
Sophie, podejdźmy bliżej.
Zobaczyłam jużdosyć. Chodźmy do domu.
Nie mogę uwierzyć, to miały być niezniszczalne okręty...
Wiedźma ma tu swoje uszy.
- Co? - Cicho!
Jest tylko kilka metrów stąd.
Odszedł.
Nie rozumiem, dlaczego nikt inny go nie zauważył.
Tam! Tam! Patrzcie!
Zrzuca bomby!
Sophie, patrz! To statek wojenny wroga!
Sophie, stój.
To wroga propaganda, nie zbierać wrogich ulotek!
Sophie, w porządku?
Potrzebuję tylko szklanki wody.
Przyniosę.
Sophie, sabotowałaś mnie! Patrz!
Patrz, co zrobiłaś z moimi włosami. Paaatrz!
Piękny kolor.
Okropny!
Całkowicie zrujnowałaś moje mikstury w łazience.
Poprzelewałam je tylko. Nic nie zrujnowałam.
Dokładnie ci powiedziałem, żebyś się za to nie zabierała!
Jestem zbyt impulsywny...
...nie mogę tak żyć.
Daj spokój, nie jest tak źle.
Powinieneś spojrzeć teraz, kolor jest lepszy.
Poddaję się, nie widzę celu w życiu, w którym nie mogę być piękny.
Hauru, uspokój się!
Przywołuje duchy ciemności.
Widziałem to jużwcześniej, kiedy rzuciła go dziewczyna.
Dobrze Hauru, po prostu zmień znowu kolor włosów.
No dobra. Myślisz że masz tak źle?
Ja przez całe swoje życie nigdy nie byłam piękna!
Mam jużdość tego miejsca!
Dziękuję, Rzepia Głowo. Jak to jest, że jesteś taki miły?
Sophie, wróć do środka, potrzebujemy twojej pomocy. Hauru ma kłopoty.
Hauru, przestań, albo się utopię! Hauru!
Sophie, pomórz mu, proszę!
Zrób coś!
Taki dramat?
Czy on nie żyje?
Nic mu nie jest. Trochę się rozkleił.
Pomórz mi.
Przygotuj dużo gorącej wody. Dobrze.
Dalej Hauru, nadal możesz chodzić.
Umyj go, Marker.
Jasne.
No i znowu muszę umyć podłogę.
Piszą, że wylądowali na południowym wybrzeżu. Chyba na północnym?!
Hauru, wchodzę!
Przyniosłam ciepłego mleka.
Postawię je tutaj. Postaraj się wypić, zanim wystygnie.
Zaczekaj, Sophie.
Chcesz trochę mleka?
Wiedźma z Pustkowia próbuje znaleźć mój zamek.
Widziałam jej pachołka na nabrzeżu.
Jestem takim tchórzem, tylko się ukrywam,
a cała ta magia ma tylko trzymać wszystkich z dala.
Nie mogę zwalczyć swego strachu.
Hauru, dlaczego Wiedźma z Pustkowia próbuje cię złapać?
Kiedyś była piękna, dlatego zdecydowałem się ją zdobyć, ale okazało się, że nie jest,
więc jak zwykle uciekłem.
Nie mogę jużdłużej uciekać, muszę zgłosić się w pałacu,
tak jak Smocze Pióro i Jenkins.
Tak w ogóle, to ile imion nosisz?
Tak wiele, ile potrzebuję, by pozostać wolnym.
Po prostu odrzuć zaproszenie króla.
Spójrz tam.
To kontrakt, który podpisałem, gdy wstąpiłem do Królewskiej Akademii Magii.
Muszę zgłosić się w pałacu na każde wezwanie.
Wiesz Hauru, myślę, że powinieneś zobaczyć się z królem.
Co?
Powiedz mu to, co o tym sądzisz.
Przekonaj go, że ta wojna jest bezcelowa i odmów dalszego uczestniczenia w niej.
Widocznie nie wiesz, jacy to są ludzie.
Ale to nasz król, powinien posłuchać poglądów swoich obywateli.
Mam!
Dlaczego ty nie pójdziesz za mnie do pałacu?
Powiedz tylko, że jesteś matką Smoczego Pióra,
a twój syn jest tak tchórzliwym czarodziejem, że boi się pokazać swoją twarz.
Może wtedy Madame Saliman da mi spokój.
Kim jest Madame Saliman?
Nosisz ten kapelusz?
Po tym jak użyłem swojej magii, by twoja sukienka była ładna?
Uważaj na niego, Marker.
Powodzenia.
Ten urok zagwarantuje twój szczęśliwy powrót.
Nie martw się, będę podążał za tobą po niebie.
W drogę!
Dlaczego mam wrażenie, że to nie zadziała?
Ciekawe, co Hauru miał na myśli, mówiąc o tym niebie, chyba nie zmienił się w kruka?
Gołąb nie pasuje do takiego chudzielca.
To mógłby być on.
Popatrz, jak daleko musisz jeszcze iść.
Hauru, zamieniłeś się w takiego starego psa?
Nie mogłeś pomyśleć o czymś bardziej użytecznym?
Wiesz, jak trudne jest iść tak, kiedy jest się starym?
Popatrzcie, kto tu jest, marna dziewczyna ze sklepu z kapeluszami.
Wiedźma z Pustkowia!
Dziękuję za doręczenie Hauru mojego wypalonego listu.
Tak przy okazji, co u niego?
Zachowuje się jak duże dziecko
i zatrudnił mnie jako sprzątaczkę.
Rozkoszne.
Powiedz mi, jaki ty masz interes tutaj w pałacu?
Szukam zajęcia, mam jużdość pracy u Hauru.
A ty co tu robisz?
Otrzymałam królewskie zaproszenie.
Ta idiotka Saliman wreszcie zdała sobie sprawę, jak bardzo potrzebuje moich mocy.
Jeśli jesteś taka wspaniała, dlaczego nie zdejmiesz zaklęcia, które na mnie rzuciłaś?
Przykro mi, kochanie,
mój telent to rzucanie zaklęć, a nie ich łamanie.
Pa, babciu.
Zaczekaj chwilę! Wracaj tu natychmiast!
Gdybym nie musiała martwić się o ciebie, chętnie bym jej przyłożyła!
Co się z wami dzieje?
Przykro mi, pani, ale magia od tego miejsca jest zabroniona.
Musisz pani iść pieszo.
To Saliman.
Używa swojej magii, by zmusić mnie do wspinania się po tym zapomnianych przez Boga schodach.
Dalej, Hauru. Możemy to zrobić, tylko zachowuj się naturalnie.
Hauru, dlaczego jesteś taki ciężki?
Zaczekaj! Pomóżmi, nie dam rady.
Co mówisz?
Przypomniałaś sobie nagle, jak zdjąć ze mnie zaklęcie?
Powiedziałam ci już, że nie wiem jak!
Więc zacznij się uczyć!
Nie rozumiem...
...skąd ona ma jeszcze tyle sił?
Odpocznijmy chwilkę.
Dlaczego poprostu nie zrezygnujesz, zabijesz się.
Pięćdziesiąt lat czekałam, od czasu,
gdy Saliman wygnała mnie na pustkowia.
Zdarza się.
Szkoda, że nie jestem młodsza, pomogłabym ci.
Chodź, Hauru.
Ty babo bez serca!
Następnym razem zmienię cię w jeszcze starszą!
Jużprawie jesteś!
Goście proszę za mną.
Powinieneś pomóc jej tam na schodach.
Surowo zakazano mi udzielać jakiejkolwiek pomocy.
To niegrzeczne! Król sam ją tutaj zaprosił.
Dalej! W górę!
Nie poddawaj się teraz.
Jesteś przecieżwiedźmą, prawda?
Poprostu się zamknij!
Co się stało? Wyglądasz na dużo starszą.
Pani Smocze Pióro i Wiedźma z Pustkowia!
Zbierz się do kupy.
Czy nie na to czekałaś?
Pani Smocze Pióro i Wiedźma z Pustkowia!
Nazywasz się Smocze Pióro? Dlaczego to nazwisko wydaje mi się znajome?
Dlatego, że to nazwa taniego sklepu z kapeluszami. Nie pamiętasz?
Tak się nazywał?
Poczekajcie tutaj!
Krzesło!
Jest moje!
Hauru, wracaj tu!
Tędy, proszę pani.
Więc jesteś matką Hauru, prawda?
Tak, nazywam się Smocze Pióro.
Musisz być zmęczona, usiądź, proszę.
Dziękuję.
Jestem Madame Saliman, królewska czarodziejka.
Ten pies nie należy do pani, prawda?
Wabi się Hean, to mój ulubiony pies.
Kazałam mu cię tu eskortować.
Hauru do nas nie dołączy?
Jest takim leniwym synem, przyszłam zamiast niego.
Obawiam się, że dla króla będzie całkowicie bezużyteczny.
Bardzo przykro to słyszeć.
Hauru był moim ostatnim uczniem, którego wzięłam pod swoje skrzydła.
Nigdy nie widziałam tak utalentowanego studenta.
Byłam tak ucieszona, że wreszcie znalazłam kogoś wystarczająco zdolnego, by mnie zastąpił.
Wtedy pewnego dnia jego serce skradł demon,
nigdy nie doszedł do końcowego sprawdzianu.
Od tamtego dnia zaczął używać magii z całkowicie samolubnych pobudek.
Pani Smocze Pióro... Tak?
Ten chłopak jest bardzo niebezpieczny.
Jego moc jest zbyt wielka, jak na kogoś z takim sercem.
Jeśli pozostanie samolubny, obawiam się, że skończy jak Wiedźma z Pustkowia.
Wprowadzić ją!
Co ci się stało?
Przywróciłam jej wiek, w jakim jest w rzeczywistości.
Wszystkie jej moce odeszły.
Ona teżbyła tak dobrze zapowiadającą się czarodziejką.
Ale wtedy sprzymierzyła się z demonem chciwości,
który powoli pochłonął jej ciało i duszę.
Nasze królestwo nie może dłużej tolerować tych krótkowzrocznych wiedźm i czarodziejów.
Jeśli Hauru zgłosi sie do mnie i odda swoje moce pod służbę królestwu,
pokażę mu, jak złamać jego demona.
Jeśli nie, odbiorę mu wszystkie moce, tak jak jej.
Wystarczy tego!
Teraz rozumiem, dlaczego Hauru obawiał się spotkania z panią.
To pułapka!
Zwabia tu pani ludzi pod pretekstem spotkania z królem,
a później odbiera wszystkie moce.
Hauru nigdy by nie był taki bezlitosny.
Może jest samolubny i tchórzliwy i czasami trudno go zrozumieć,
ale jest przepełniony dobrocią i chce być wolny.
Hauru tutaj nie przyjdzie, on tylko potrzebuje twojej pomocy.
Sam pokona swoje problemy z demonem. Jestem tego pewna.
Teraz rozumiem, zakochałaś się w Hauru.
Powiedziałaś, że Hauru tu idzie?
Chcę jego serce. Jego serce należy do mnie.
Przestań! Uspokój się! Hauru tu nie przyjdzie.
Ja myślę, że jednak.
Znam jego słabości, pani Smocze Pióro.
Wasza Wysokość.
Nie wstawaj.
Więc, jak się czujesz? Dobrze, dziękuję.
Pomyślałem, ze wpadnę, zamiast siedzieć na tych nudnych spotkaniach.
To zaszczyt.
Kim są twoi goście?
To matka Hauru, pani Smocze Pióro
Dziękuję za przybycie,
ale zdecydowałem się nie używać magii by wygrać tę wojnę.
Próbowaliśmy użyć magii madame Saliman, by osłonić pałac przed bombami wroga,
ale zamiast tego bomby zaczęły spadać na zabudowania cywilne.
Taki jużproblem z magią, prawda Saliman?
Jakiś ty dzisiaj elokwentny, wasza wysokosć.
Saliman!
Mam nowy plan bitwy, tym razem pobijemy ich.
Saliman, jak do tej pory to moja najlepsza kopia.
Oby tak dalej!
Wasza wysokość.
Zebrać generałów!
Dobrze cię znowu widzieć, Hauru.
Dobrze pani wygląda, madame Saliman.
W naszych rozmowach nie uczyłam cię lepiej?
Nie próbuję rzucić na ciebie uroku, pani.
Zatrzymałem swoją młodość, zgłosiłem się na wezwanie,
a teraz mama i ja odejdziemy.
Obawiam się, że nie.
Cokolwiek robisz, nie patrz w dół.
Czas pokazać twojej matce, kim naprawdę jesteś, Hauru.
Przestań Hauru, to pułapka!
Trzymajcie się!
Sophie, usiądź tutaj!
Musiałaś brać ze sobą tych dwoje?
Miły piesek.
Nie mogę uwierzyć, że pracowałaś dla Saliman.
Chyba za póżno na zemstę.
Sophie, przejmij ster.
Co? Nie umiem tym kierować! Żartujesz sobie.
Doganiają nas!
Rozproszę ich. Ty leć do zamku na Pustkowiu.
Jak? Nie znam drogi!
Nie martw się. Pierścień, który ci dałem zaprowadzi cię do domu.
Wszystko co musisz zrobić, to zaufać Caluciferowi.
Calucifer?
Zadziałało.
Leć za tym światłem, a przed zmrokiem powinnaś dotrzeć na miejsce.
Nie mogę tego zrobić. Po co kazałeś mi iść, skoro sam mogłeś?
Świadomość że tam jesteś dała mi odwagę do pokazania się.
Ta kobieta mnie przeraża. Sam bym nie stawił jej czoła.
Uratowałaś mnie, Sophie. Byłem tam w wielkich kłopotach.
Nie odlatuj.
- Dobrze ci idzie! - Zwariowałeś?
Mamy teraz lekką przewagę.
Mogę dać ci 5 minut niewidzialności. Wykorzystaj ją mądrze.
Hauru!
Powodzenia!
Nie, nie teraz.
Dziękuję. To była najlepsza zabawa od wielu stuleci.
Przypuszczam, że Hauru wierzy, iżsię mnie pozbył.
Założę się, że jego matka pomoże mi go znaleźć.
Prawie jesteśmy, pod nami jest moje miasto.
Nie próbuj być miły, psie. Nadal ci nie ufam.
Zamek wyszedł nam na spotkanie!
Sophie, tutaj!
Marker, pomóżmi Jak mam tym czymś wylądować?
Sophie!
Miły piesek.
Marker!
Jestem w domu!
Jesteś ranna?
Tęskniłem!
Ja teżtęskniłam. To miło, że nas powitałeś.
Nie jest dobrze! To było zbyt długo, Hauru!
Ciekawe, czy to Hauru wrócił do domu.
Hauru?
Hauru, czy to ty?
Cierpisz? Powiedz mi, co się dzieje.
Odejdź.
Nie. Nie odejdę!
Zamierzam pomóc ci przełamać zaklęcie, które na tobie ciąży!
Ty? Nie możesz złamać swojego zaklęcia.
Nie rozumiesz. Kocham cię.
Spóźniłaś się.
Hauru, nie!
Caluciferze, czy Hauru właśnie wrócił?
Tak i wyglądał okropnie. Powinnaś czym prędzej wymyślić, jak zdjąć z nas te klątwy.
Czas Hauru się kończy, mam nadzieję, że o tym wiesz.
Chodzi ci o to, że zmienia się w potwora, prawda?
Nie mogę zdradzić ci szczegółów klątwy. Do tego czasu sama powinnaś się domyśleć!
Wiesz, co powiedziała madame Saliman?
Powiedziała, że serce Hauru zostało skradzione przez demona.
Powiedz mi, co o tym wiesz?
Przykro mi, ale to zastrzeżone informacje.
A co, jeśli chlusnę cię wiadrem zimnej wody?
Jeśli mnie utopisz, Hauru także zginie.
Cześć, Rzepia Głowo.
To nie będzie łatwe.
Gotowe!
Dobrze. Caluciferze, otwórz szerzej!
Uwaga!
Powiedziałam: ruszaj się!
Jeśli zawieszę tu jakieś firanki, to może Hauru nie zauważy.
Chodźcie do środka! Pora coś zjeść!
Masz, chcesz więcej?
Nie karm jej, to przecieżWiedźma z Pustkowia.
Wszystko w porządku.
Cały czas się na mnie gapi, to mnie doprowadza do szału.
Jaki piękny ogień...
Hauru, dzień dobry.
Dobrze, że jesteś w domu.
Witam wszystkich!
Mistrzu Hauru, możemy zatrzymać tego psa, prawda?
Wiedźma z Pustkowia i pies Saliman na moim stole?
Co cię opętało, że wpuściłeś do mojego domu demona, Caluciferze?
Ja ich tu nie wpuszczałem, Sophie rozbiła mi na twarzy samolot!
Wiedziałem, że będzie niezłym pilotem!
Wygląda na to, że mamy kolejnego członka rodziny.
Na tobie teżciąży brzydka klątwa, co?
Chyba każdy w tej rodzinie ma jakiś problem.
Jaki przystojny młodzieniec.
Mamy dużo pracy. Przenosimy się.
Przenosimy?
To dobrze. Mam jużdość tkwienia pośrodku niczego.
Saliman jest na naszym tropie, więc musimy się pospieszyć.
Obawiam się, że twoja klątwa jest zbyt mocna na przeprowadzkę, będziesz musiał zostać z tyłu.
Wszystko gotowe.
Dobrze, Caluciferze, ustawiaj
Gotowe, powinno wystarczyć.
Nie ruszajcie się przez chwilę.
Bądź delikatny, proszę.
Na mój znak.
Przeprowadzka skończona, możecie jużzejść!
To wspaniałe, mistrzu. Jest ogromny.
Jaki piękny ogień...
To jest...
No i mamy drugą łazienkę, nasza rodzina się przecieżpowiększyła.
Chodź tutaj, Sophie!
Zrobiłem teżdrugą sypialnię. Zobacz.
Dlaczego to zrobiłeś?
Żeby pokój pasował do ciebie. Podoba ci się?
Oczywiście. Jest doskonały dla sprzątaczki.
Mam teżdla ciebie nowe ubrania, ale możesz obejrzeć je później.
Chodź, Sophie, popatrz na to!
Super, podwórko!
Są tu teżsklepy.
Heen, do nogi!
Zauważyłaś nowy kolor na kółku?
To nowy portal.
To prezent dla ciebie. Chodź i zobacz.
Podoba ci się? To mój sekretny ogród.
Niesamowity.
Użyłeś swojej magii, by to stworzyć?
Tylko trochę, żeby pomóc kwiatom rosnąć.
To miejsce jest urocze, Hauru!
Jak we śnie.
Sophie?
Wszystko wydaje się tak znajome, a przecieżnigdy tutaj nie byłam.
Czuję się jak w domu.
Chodź ze mną.
Popatrz tam!
Jaki śliczny domek.
To była moja sekretna kryjówka.
Spędziłem tu dużo czasu, kiedy byłem młodszy.
Byłeś sam?
Mój wujek, który był czarodziejem, podarował mi to miejsce na mój osobisty gabinet.
Teraz ty możesz tu przychodzić, kiedy zechcesz.
O co chodzi?
Przerażasz mnie. Cały czas mam to uczucie, że za chwilę odejdziesz.
Hauru, powiedz mi, co się dzieje.
Nie dbam o to, czy jesteś potworem.
Poprostu robię wszystko, żeby żyło ci się wygodnie, Sophie.
Z tymi wszystkimi kwiatami w dolinie, możesz z łatwością otworzyć kwiaciarnię.
Prawda? Jestem pewien, że byłabyś w tym dobra.
Więc odchodzisz.
Proszę, Hauru, wiem, że mogę ci pomóc,
nawet, jeśli nie jestem ładna, a wszystko co potrafię, to sprzątanie.
Sophie, jesteś piękna.
Miłe w starości jest to, że nie masz nic do stracenia.
Co on tutaj robi?
Okręt wojenny! Nadal szuka kolejnych miast do spalenia.
Jest wrogi, czy nasz? Jaką to robi różnicę?
Głupi mordercy.
Nie możemy pozwolić, by odlecieli z tymi bombami.
Co się dzieje?
Co zrobiłeś?
Narobiłem im trochę bałaganu. Nie rozbiją się.
Hauru.
Nadlatują.
To sługusy Saliman. Chodźmy!
Szybciej! musimy się oderwać!
Dobrze, wskakuj!
Nie puszczaj mnie!
Sophie, co się stało?
Jestem za stara na takie traktowanie!
Dobranoc, Sophie.
Dobranoc, Marker.
Nie martw się o mistrza Hauru, Sophie. Czasami opuszcza dom na kilka dni.
Dziękuję, dobrze wiedzieć.
Potrzebujesz czegoś? Nie, wszystko w porządku.
W takim razie dobranoc.
Jesteś zakochana.
Nie zaprzeczaj, wygladasz cały dzień.
Tak jak myślałam.
Czy ty kiedykolwiek kogoś kochałaś?
Oczywiście, że tak. Wciążjestem zakochana.
Uczucia młodych, to coś, z czym ciężko sobie poradzić,
ale ich serca po prostu uwielbiam.
Jesteś okropna.
I są teżpiękne.
Co to?
Alarm przeciwlotniczy.
Przeciwlotniczy?
To daleko stąd, ale dzisiaj lepiej nie wychodzić, moja droga.
Jestem pewna, że potwory Saliman wszędzie szukają tego domu.
Jaki dobry ogień. Tak dobrze ukrywa ten dom.
Sophie, jest tu jakaś dziwna pani.
Mama?
Sophie!
Dobrze, że jesteś. Wszędzie cię szukałam.
Ojej spójrz na swoją twarz, wyglądasz tak staro.
Wszyscy mówią, że odeszłaś z mojego powodu.
Wybaczysz mi, prawda?
Mamo.
Ledwie rozpoznaję to miejsce.
Kim jest ta kobieta?
Właścicielka?
Zapomniałam ci powiedzieć; ponownie wyszłam za mąż.
On jest takim miłym człowiekiem i jest okropnie bogaty,
więc możemy znowu zamieszkać razem.
Nie musisz jużpracować jako sprzątaczka.
Wszystko w porządku, mamo. Właściwie mnie się tu podoba.
Naprawdę?
Zapomniałam.
Czeka na mnie samochód, muszę lecieć.
Sophie, tak się cieszę, że cię odnalazłam.
Jadowity wąż? Saliman mogła się bardziej postarać.
Powiedz aaa, Cal.
Mam nadzieję, że będziesz szczęśliwa ze swoim nowym mężem.
Dziękuję, Sophie. Pa Pa, mamo.
Zrobiłam, co mi kazano, zabierz mnie teraz do mego męża.
Oczywiście, proszę pani. Jestem pewien, że madame Saliman będzie z pani bardzo zadowolona.
Wybacz mi, Sophie.
Spójrz na nich.
Jeśli nadal będą tak szybko się wyprowadzać, miasto wkrótce opustoszeje.
Chcesz teżodejść, Sophie? Co?
- Ta pani powiedziała, że chciałaby, żebyś zamieszkała teraz z nią.
Tak... Cóż, przynajmniej zdobyła się na odwiedziny.
Nie odchodź, Sophie!
Kocham cię! Musisz zostać.
Ja teżcię kocham, Marker. Zostanę.
Naprawdę?
Jesteśmy teraz rodziną.
Tak, jesteśmy rodziną.
Dziękuję, Sophie.
Nigdy nie pozwolę Saliman schwytać Hauru.
W gazecie piszą, że wygraliśmy.
Tylko głupcy wierzą w to, co wypisują w gazetach.
To dziwne, ale nie mogę znaleźć Calucifera.
Musisz to palić?
Okropnie śmierdzi.
Nie odmawiaj wiedźmie ostatniej przyjemności, młoda damo.
Marker, mógłbyś otworzyć okno?
Nie otwierałabym tego okna na twoim miejscu, kochanie.
Calucifer jest teraz zbyt słaby, by ochronić to miejsce. Sługusy Saliman mogłyby się tu dostać.
Marker?
Marker, wracaj do środka. Ja sprawdzę sklep.
Spadają na nas bomby. Dlaczego nie zaczniecie gasić ognia?
Hauru, nie!
To ekscytujące.
Hauru!
Przepraszam, Sophie. Powinienem pojawić się wcześniej.
Żyjesz! Dzięki niebiosom.
Mistrzu Hauru, Sophie! Nic wam nie jest!
Caluciferze, obudź się!
Powiedz mi, czy jest szansa, że to cygaro jest darem od Saliman?
Hauru, ona dała mi do zjedzenia coś okropnego. Chyba jestem chory.
Czyżto nie Hauru?
Myślę, że moglibyśmy odbyć długą, gorącą rozmowę od serca.
Nie pragnę niczego bardziej. Jednak w tej chwili toczy się wojna.
Jest środek nocy, a ja nigdzie jużsię nie wybieram.
Do zobaczenia więc.
Zostań tu. Calucifer będzie cię bronił przed sługusami.
Ja będę trzymał strażna zewnątrz.
Zaczekaj, Hauru! Nie wychodź tam! To zbyt niebezpieczne!
Zbliża się następna fala. Calucifer jest za słaby, by zatrzymać bomby.
Ucieknijmy. Nie walcz z nimi, Hauru!
Przykro mi. Mam jużdosyć uciekania, Sophie.
A teraz mam coś, co chciałbym chronić.
Ciebie.
Wróć!
Tam stoi nasz sklep!
Hauru ma chyba kłopoty.
Puść go!
Co się dzieje? Rzepia Głowa!
Marker, potrzebuję twojej pomocy.
Oszalałaś? Nie mogę przesunąć portali bez pomocy Hauru!
Musisz spróbować. Jeśli tego nie zrobimy, jak ochronimy sklep z kapeluszami?
Wolę go jako tchórza.
Wszystko w porządku? Musimy iść.
Idziemy...
Nie możemy tego zrobić. Będziemy zbyt narażeni!
Jużjesteśmy i jeśli nie zrobimy tego szybko, Hauru nie będzie miał szans.
Sophie! Sługusy wdarły się do sklepu.
Szybko, zabierzcie babcię na zewnątrz, dobrze?
Ty idziesz z nami. Wskakuj!
Nie mogę. To niemożliwe. Nikt oprócz Hauru nie może zabrać mnie z tego paleniska.
Nie ma czasu do stracenia, Caluciferze. Musimy czegoś spróbować.
Nie! Jesteś stuknięta! Uważaj z tą łopatką!
Jeśli wyniesiesz mnie przez te drzwi, cały zamek się zawali.
Dobrze!
Jesteśmy gotowi!
Dobrze, cofnij się. Upewnij się, że ja wyjdę ostatni, Sophie.
Nie wiem, co się stanie. Jestem pewien, że to nie będzie dobre.
A mówiłem, że się zawali.
Deszcz! Deszcz!
Te statki kierują się w stronę miasta.
Marker, pilnuj jej.
Rzepia Głowo, pomóżmi znalaleźć wejście.
Nie martw się, babciu. Dobrze się tobą zaopiekuję.
Marker, tutaj jest wejście.
Sufit przecieka.
Zostawię cię tu na chwilę samego. Tu jest mokro, Sophie!
Pośpiesz się.
Marker, szybko. Wejdź do środka.
Ten zamek to ruina.
Mówiłem, żeby się nie ruszać. Jak ja mam sobie teraz z tym poradzić?
Musimy dać znać Hauru, żeby nie zbliżał się do sklepu.
Rusz ten zamek i zabierz nas do Hauru.
Co?
Wiem, że możesz to zrobić. Nigdy nie widziałam ognia z taką iskrą.
Ale nie ma ko... Ale tu nie ma komina.
I może mnie zalać. Kapie na mnie!
Mówią, że najlepsi błyszczą, gdy okoliczności są najgorsze.
Tak, ale tak naprawdę nikt w to nie wierzy.
Bądźmy poważni.
Jaki piękny ogień.
Usiądź.
No dobrze. Potrzebuję czegoś twojego, Sophie.
Dlaczego? Nie mogę zrobić tego sam.
Może twoje oczy?
A może to?
Dzięki, Caluciferze! Jesteś fantastyczny!
PomyśI, co mógłbym zrobić z twoimi oczami albo z sercem.
Właśnie! Masz serce Hauru!
Znalazłam!
Widzę tam Hauru! Jest w pułapce!
Caluciferze, pospiesz się.
Nieeee!
Babciu!
Puść go!
Serce Hauru jest moje!
Odłóżgo!
Gorąco!
Parzy!
Puść go!
Puść go albo spłoniesz!
Nie! Jest mój! Mój!
Sophie!
Sophie przepadła... Serce przepadło!
Heen, co ja zrobiłam? Polałam Calucidera wodą.
Co, jeśli zabiłam także Hauru?
Zaświecił się! Czy Hauru nadal żyje?
Możesz mnie do niego zaprowadzić!
Drzwi wejściowe.
Heen?
To Hauru!
Wiem gdzie jestem. Jestem w dzieciństwie Hauru.
Hauru! Caluciferze!
To ja, Sophie! Jużwiem, jak wam pomóc!
Znajdźcie mnie w przyszłości!
Przepraszam, Heen. Próbuję się pospieszyć.
Po prostu nie mogę przestać płakać.
Hauru.
Przepraszam. Czy przybyłam za późno?
Nie chciałam, żebyś czekał tak długo.
Musisz zaprowadzić mnie do Calucifera.
Nie żyje?
Nie, Marker.
Musisz mi go oddać.
Nie patrz tak na mnie. Ja go nie mam. Nie wiem, o czym ty mówisz.
Proszę.
Proszę, oddaj go.
Naprawdę tego pragniesz?
Tak.
W porządku. Dobrze się nim opiekuj.
Proszę, kochanie.
Dziękuję, masz wielkie serce.
Caluciferze.
Sophie... Jestem taki zmęczony.
Jeśli oddam mu jego serce, co stanie się z tobą?
Nic mi nie będzie, jeśli je przyjmie. Chyba.
Oblałaś mnie wodą, a obaj przetrwaliśmy.
Więc się postaram.
Ciepłe, jakbym trzymała małego ptaszka.
To ciągle tylko serce dziecka.
Proszę, pomóżCaluciferowi żyć,
a Hauru odzyskać jego serce.
Żyję!
Jestem wolny! Wolny!
Poruszył się, widzisz?
Nie może stać bez Calucifera.
Rzepia Głowo!
Jego żerdź pękła.
Nic ci nie jest? Znajdę ci nową żerdź, dobrze?
Uratowałeś nas, Rzepo.
Dziękuję, Sophie.
Jestem księciem, który zaginął w sąsiednim królestwie.
W jakiś sposób pokonałaś zaklęcie, pod którego byłem wpływem.
Znam to zaklęcie. Tylko pocałunek prawdziwej miłości może je pokonać.
Właśnie. Gdyby nie Sophie, byłbym Strachem na wróble do końca życia.
Co tu się dzieje? Co ja tutaj robię?
Czuję się okropnie, jakbym miał wielki ciężar na piersi.
Serce to ciężki bagaż.
Sophie, twoje włosy mają kolor gwiazd.
Są piękne.
Tak uważasz? Ja też.
Wygląda na to, że twoja prawdziwa miłość, to miłość do kogoś innego.
Powinieneś wrócić do domu i powiedzieć swojemu królowi, żeby zakończył tę głupią wojnę.
Tak. Właśnie to zrobię.
To, na co zawsze możesz liczyć, to to, że serce może się zmienić.
Więc tak szybko, jak ta wojna się skończy, wrócę.
Lubię, gdy tak mówisz.
Będę za tobą wyglądała, wielkoludzie.
Tutaj jesteś. Powinieneś dać o sobie znać wcześniej.
Czym ty się tam zajmujesz?
Hauru znalazł swoją prawdziwą miłość.
Ty mały zdrajco.
Gra skończona.
Sprowadź premiera i szefa sztabu.
Czas zakończyć tę idiotyczną wojnę. Tak, pani.
To Calucifer!
Nie musiałeś wracać, Caluciferze.
Brakowało mi was i wygląda na to, że zanosi się na deszcz.
Mnie ciebie teżbrakowało, Caluciferze.