SPI przedstawia:
Schowaj się! Uciekaj!
Szybko.
Tędy.
Szybciej! Tutaj!
Szybciej!
HANNIBAL PO DRUGIEJ STRONIE MASKI
Nad jezioro!
M.
Jak Misza.
Chodź! Szybko!
Zamek Lecterów. Litwa, rok 1944
Szybciej, Lothar.
- Daj wanienkę. - Tak, panie.
Hannibal! Misza!
Gdzieście byli? Wskakujcie.
Szybko!
Hannibal!
Chodź tu.
Szybciej.
Kochanie,
wóz załadowany. Wszystko gotowe.
Chodź, szybko.
Wio, koniku!
Pułkownik mówi, że walki będą się toczyć koło drogi.
Potrwają najwyżej parę dni.
W domku będziemy bezpieczni.
Szybciej.
Już niedaleko.
Nie. Wanienka jest na brudną bieliznę.
- Wchodź. - Są tu jeszcze nasze zabawki?
- Daj wanienkę. - Sam wniosę.
Nie trzeba. Jedź już.
Kuchnia pewnie już spakowana.
Misza.
Daj, synku. To perły mamusi.
Dmuchnij.
Perły przed wieprze.
Misza, dmuchaj.
Zamknij się!
Jesteś Żydem. Jak mam u ciebie jeść?
Zająć się nim.
Co robicie z miejscowymi,
skoro sami jesteście miejscowi?
Ponoć chcecie wstąpić do SS.
Zobaczymy, czy zasługujecie.
Zabijcie Żyda.
Przyprowadźcie mi chłopa.
Ruszaj się!
Rusz ten tłusty żydowski zadek!
Już!
Jesteś Cyganem?
Nie, proszę pana.
Żydem?
Nie, proszę pana.
Dobra robota!
Pokaż fiuta.
Panie majorze!
Sowieckie czołgi jadą na zachód.
Załadować żywność do wozów.
Szybko!
Co to?
Ruski czołg!
- Odsuń się od okna. - Lothar! Sowieci!
Wszyscy przed dom!
Chcemy tylko wody. Dzieci mogą tam zostać.
Weź je do środka.
- Hannibal, zajmij się Miszą. - Chodź, Misza.
Włącz pompę.
Czekajcie tu.
Mamo.
Mamo!
- Długo jeszcze? - Parę minut.
Uwaga!
Sztukasy!
Ognia!
Na ziemię!
Tato!
Misza!
Hannibal!
Mamo!
Hannibal!
Nie!
Nie! Misza!
Misza, zawracaj!
Wracaj do domu!
Mamo.
Nie! Do domu!
Szybko.
Chodź.
Kryć się, do cholery!
Sprężaj się, Grentz!
Kolnas, biegiem!
Szybciej!
Na tył z tym!
Pod plandekę!
Włączaj silnik!
- Mówiłem, że tu pozdychamy! - Nie, wzbogacimy się.
Szybko! Podaj worek!
Zamknij drzwi!
Grutas,
to chyba ten esesman?
Panie majorze, kazał pan zabijać Cyganów
i Żydów - to przyjmą nas do SS.
Gdyby dotrzymał pan słowa,
teraz bym panu salutował.
A tak...
to dbam o własny tyłek.
- Ruskie! - Zwiewamy!
Ruszaj!
Dawaj, dawaj!
Z rozkazu komisarza szabrownicy mają być rozstrzeliwani...
Za szaber jest kulka w łeb.
Stań i wyłącz światła.
No, dawaj.
Zostaw to!
Rzuć na ziemię!
Zostaw!
Bo ją zastrzelimy.
- Dawaj to! - Kolnas, radio.
Milko, przeszukaj kuchnię!
Spadaj!
Ja chcę do mamy!
Nie wstawać mi.
Mamy fart.
Same dzieciaki.
Gdyby przejeżdżał patrol,
to uratowaliśmy je...
i ich dobytek.
Grentz, pilnuj drzwi.
Pot Watcher, przeszukaj górę.
Znajdź coś do żarcia.
Same zgniłe kartofle.
Znajdź coś!
- Skontaktuj się ze Szwabami. - Sygnał zanika.
Ej!
Potrzebne mi informacje, kretynie!
- To nie jest zabawka! - Chwilę!
Znalazłem coś na ruskich falach.
Blokady na drogach.
Aż do Wilna, co 5 kilometrów.
Znaczy,
jesteśmy tu udupieni?
Drzwi!
- Masz coś? - Mróz jest jak diabli.
Otwieraj!
Myślisz, że to pieprz?
Nie, zamarznięte robale.
Bo to coś to zmrożone truchło!
Rozwalę ci łeb!
Grutas, przestań.
Chłopak nazywa się Hannibal Lecter.
A ta mała...
Misza.
Albo będziemy jeść,
albo pozdychamy.
8 LAT PÓŹNIEJ
Śpiewaj, paniczyku.
- On jest niemy. - W nocy jakoś nie jest.
Może krzyczeć,
to i może śpiewać.
To już nie jest pałac tatusia, tylko dom dziecka.
A ty jesteś zwykłym sierotą.
Lecter!
Do gabinetu!
Hannibalu,
nie przestrzegasz hierarchii.
Mścisz się na starszych.
Wiem.
To był pokój twojej matki.
Pewnie ciężko ci mieszkać w tym domu.
Idź spać.
Spać!
Wszystko w porządku?
Misza...
Misza!
Wstawaj!
Krzycz tu sobie do woli.
Zapłacisz mi za to.
Będziesz płacił
do końca swoich nędznych dni.
Lecter!
Nie ma go.
Jak uciekł?
ŚPIEWAJ
Sz.P. Hrabia Robert Lecter
Kto tam? Ładny z ciebie stróż.
Won!
- Kto to? - Jakiś chłopak.
Ma zdjęcie pani i męża.
Stryj ucieszyłby się na twój widok.
Zmarł niespełna rok temu.
Zostaliśmy tylko my dwoje.
Misza...
Misza!
Hannibal...
Obudź się!
Już wszystko dobrze.
We śnie
przychodzą wspomnienia?
Śni ci się Misza?
Jesteś podobny do stryja.
Chcesz spróbować?
Weź nóż.
Hannibalu!
Powiedz coś.
Dziękuję.
Hannibal.
Tutaj modlę się do mojego przodka o siłę i odwagę.
Tylko w dniu jego urodzin mam zaszczyt
czyścić mu zbroję
olejkiem goździkowym.
Tak było po bitwie o zamek Osaka.
Samuraje wystawiali głowy swoich wrogów.
Mam inne pergaminy, które cię zainteresują.
Bądź uprzejmy.
I odważny.
Jak twój ojciec.
I jak on.
Musisz być gotowy na wszystko.
Atakuj.
Jeszcze raz.
I jeszcze.
Brawo.
Jeszcze raz!
Filety za pół ceny!
Wyprzedaż towaru!
Te, Japonka!
Japonka!
Proszę pana...
- To wszystko? - Tak.
Te, Japonka,
przyznaj się.
Masz cipkę w poprzek?
A na niej kępkę prostych włosów?
Hannibal!
Nie ruszaj się!
Jeśli naszczałeś mi do baku,
ukręcę ci łeb!
Paul Momund. Rzeźnik.
Jesteś winien damie przeprosiny.
Mam przepraszać skośnooką?
Chyba zwariowałeś. Zaraz wrzucę cię do rzeki.
Albo rozetnę ci gacie i oberżnę coś,
czego byś nie chciał stracić.
Pytałeś o jej...
cipkę.
Jaka to niby...
miała być?
One mają w poprzek.
Zerżnij ją, to sam zobaczysz.
Tak w poprzek?
Czy bardziej w stronę kręgosłupa?
Widzisz, jak twój język plugawi powietrze?
Dodam to do rysunku.
Chcesz go zobaczyć?
Mniam.
Zaczekaj.
Tę ranę zadano jednym ciosem.
Panie inspektorze, dobrze, że pan przyjechał.
Pewnie mnie pan nie pamięta...
To pan przywiózł De Raisa do Norymbergi.
I siedział za nim.
A pan dostarczył dowody.
To dla mnie zaszczyt.
Kto to?
Paul Momund. A raczej jego część.
Macie jego dossier.
Tak.
Paskudne i grube.
Wywoził Żydów z Marsylii.
Niedawno się bił.
I często.
W zeszłą sobotę w karczmie. Miał wielu wrogów.
Poproszę listę jego przeciwników.
- Robił pan coś ze zwłokami? - Nic.
- Komendant wyraźnie... - To nie jest
zapach tutejszych chemikaliów?
Pachnie jak...
środek na ból zębów.
Olejek goździkowy.
Sprawdzimy u aptekarza.
Zobacz.
Najwyborniejsza część ryby to policzki.
Tak jak u wielu innych stworzeń.
Krojąc mięso przy stole,
jeden podajesz pani domu,
- a drugi gościowi. - Słyszeliście?
Nie znaleźli głowy rzeźnika.
Dobry wieczór.
Nie masz nic przeciwko?
Chciałem to zrobić jego nożem,
ale miecz był stosowniejszy.
Nie wyszczerbiłem go, przysięgam.
Wszedł w rzeźnika jak w masło.
Nie musiałeś tego dla mnie robić.
Grubiaństwo jest zaraźliwe.
Policja.
Dla nich to morderstwo.
Najwyżej zbrodnia namiętności.
Umyj ręce. Szybko.
Idź.
- Inspektor Popiel? - Popil.
Popil...
Hannibal Lecter?
Dobry wieczór.
Bił się pan na bazarze z Paulem Momundem.
On nie żyje.
Pojedzie pan ze mną.
Nazywa się pan Hannibal Lecter?
Tak.
Czy jest pan winny śmierci Paula Momunda?
- Winny? - Proszę odpowiadać "tak" lub "nie".
Nie.
Test czysty.
On na nic nie reaguje.
Potworne.
Rzeźnik był na rybach.
Znaleziono krew i łuski na nożu, ale ryby nie.
To wszystko jest na tej taśmie?
Nieprawdopodobne.
Nie.
Kucharz powiedział, że przyniosłeś na kolację piękną rybę.
- Skąd ją wziąłeś? - Złowiłem.
Za hangarem trzymamy w wodzie wędkę z przynętą.
Mogę panu pokazać.
Specjalizuję się w zbrodniach wojennych.
A te nie kończą się wraz z wojną.
Straciłeś całą rodzinę.
Tak jak ja.
Ale tobie wynagrodziła to piękna ciotka.
Jej zapach zapewne przyćmił woń obozu.
Więc zrozumiem, jeśli zabiłeś rzeźnika, który ją obraził.
Opowiedz, jak to było.
Wykażemy w sądzie, że...
Jej zapach przyćmił woń obozu.
Pisze pan wiersze?
Trzyma je pan pod poduszką?
Wybrał pan zbrodnie wojenne,
- bo na wojnie stracił pan rodzinę? - Tak.
Jak zginęli?
W walce albo w obozach.
Schwytał pan sprawców?
Nie.
Ale to kolaboranci, jak rzeźnik?
Tak.
A więc obaj jesteśmy podejrzani.
Może powiem, że wędkowaliśmy razem?
Powinien pan coś zobaczyć.
Mówiłem, żeby rozpędzić ten tłum.
- To rzeźnik? - Tak.
- Długo to tu jest? - Najwyżej 10 minut.
Tato... Mamo...
Jestem najmłodszym studentem medycyny.
Czesne odpracowuję na uczelni.
Bylibyście ze mnie dumni.
Przez podatek spadkowy
trzeba było sprzedać zamek stryja.
Pani Murasaki jedzie ze mną do Paryża.
Mogą jej odebrać prawo pobytu we Francji.
Instytut Medyczny St. Marie Paryż
Czesne odpracowuję, przygotowując zwłoki
do zajęć z anatomii.
Studia są fascynujące.
Całkowicie mnie pochłaniają.
Ale wciąż myślę o Miszy
i tych, którzy mi ją zabrali.
Hannibal!
Myślisz, że Bóg chciał zjeść Izaaka?
Dlatego kazał Abrahamowi go zabić.
Zjeść? Skądże.
Anioł interweniuje na czas.
Nie zawsze.
Muszę wiedzieć, co zrobili z Miszą.
W snach widzę ich twarze,
ale nie pamiętam, jak się do siebie zwracali.
Dałbym wszystko, żeby sobie przypomnieć.
Hannibalu,
pamięć jest jak nóż. Potrafi ranić.
Zostanę tu z tobą.
Nie. Musisz być na uczelni.
Louis, przypomnij sobie.
Kto powiedział Niemcom, gdzie ukryte są dzieci?
Musisz sobie przypomnieć.
Nie zniosę tego.
To odświeży ci pamięć.
Hannibal Lecter?
Co ty tu robisz?
Przyjechałem po ciało. Studiuję medycynę.
Wiem. Śledziłem twoje postępy.
Nie powtarzaj niczego, co tutaj usłyszysz.
Proszę cię, Louis.
Klaus Barbie deportował dzieci do Auschwitz.
Kto zdradził mu ich kryjówkę?
Ty?
Jak połamali mi palce, sypnąłem Pardou.
A on wiedział o dzieciach.
Teraz jest burmistrzem Belleville.
- Dziękuję. - Panie inspektorze...
Tak?
Gdzie wtedy była policja?
Nie... Proszę...
Od razu wiedziałeś, że chce
mieć krzyżyk na mózgu,
nie na sercu.
On panu odpowiedział, a pan jemu nie.
Gdzie była policja, kiedy Niemcy ładowali dzieci do ciężarówek?
Hannibal!
Chodź się pobawić.
Jeden policzek...
dwa policzki...
Zakasłaj.
Zapalenie płuc.
Bierzemy ją.
I tak umrze.
Hannibal!
Szybko!
Wychodźcie!
Grutas, zaczekaj!
Nieśmiertelniki!
Chodź!
Pot Watcher,
szybciej!
Bileciki do kontroli.
MIEDNIKI granica Związku Radzieckiego
Paszport.
- Student? - Tak.
Potrzebne nowe zdjęcie.
KOWNO, Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka
Tak.
Raport z nocy.
Wizy wjazdowe do Kowna.
Lecter.
Domek myśliwski.
Kolnas.
Grutas.
Misza.
Herr Dortlich.
W imieniu swoim...
i zmarłej rodziny dziękuję, że się pan zjawił.
Pamięta pan wanienkę, kipiącą na kuchni?
I tak już nie żyła, przysięgam.
Za dużo majonezu, Herr Dortlich.
- Gdzie są tamci? - Nie wiem.
Wiem!
Wiem, gdzie jest Grentz!
- Grentz? - W Kanadzie.
Uciekł na statku z Bremerhaven.
- Jak wyglądał? - Był śniady.
Nie przyjęliby go do SS.
No tak,
już wiem. To on zawsze dostarczał jedzenie.
A Milko?
Wszyscy zginęli na wojnie.
Pamiętam, jak śpiewał.
A wasz dowódca,
Grutas?
Nie wiem.
Puść mnie, błagam, to będę zeznawał w sprawie Grentza.
Pamięta pan tę piosenkę, Herr Dortlich?
Człowieczek stoi w lesie w bezruchu, cicho tak...
Misza ją uwielbiała.
Zaśpiewajmy jej.
Człowieczek stoi w lesie
w bezruchu, cicho tak.
Ma na sobie krótki
purpurowy płaszcz.
Nie śpiewa pan.
Śpiewać proszę, to zwolnię.
Kim być może ten człowieczek,
co sam stoi...
Co sam stoi...
Kolnas!
Kolnas robi z nim interesy!
...ma na sobie purpurowy płaszcz...
Robi z nim interesy.
A gdzie jest Kolnas?
W Fontainebleau.
Kim być może ten człowieczek,
co sam stoi sobie w lesie
i ma na sobie purpurowy...
płaszcz?
No i jest "purpurowy płaszcz".
Zebrał trochę grzybów
i zrobił sobie szaszłyk.
Z grzybów...
i policzków.
Gdzie byłeś?
Pachniesz dymem i krwią.
Gdzieś ty był?
Znalazłem ich.
Zabójców Miszy.
Znam ich nazwiska.
Są we Francji.
Gdzie?
W Fontainebleau.
Ortolany.
Wyłapuje je i przyrządza dla klientów.
Są jak my. Ich pobratymcy się gotują, a one śpiewają.
Kolnas nazywa się teraz Kleber. Widziałem koncesję.
Monsieur Kleber, zamieszkały na Rue Juliana.
Dzień dobry.
Spójrz tylko.
To on.
Zajrzał po drodze do kościoła, żeby sprawdzić utarg.
Jaki schludny i pulchny ten...
zbrodniarz.
Człowieczek stoi w lesie w bezruchu, cicho tak...
Znasz tę piosenkę?
Ma na sobie krótki purpurowy płaszcz...
Gdzie jest Natalka?
Zawsze gdzieś znika.
Natalka,
chodź.
Idziemy do kościoła.
On ma dzieci.
Mała nosi bransoletkę Miszy.
Wybierz pieniążek na tacę.
Włóż do kieszeni.
Ten błyszczący?
Schowaj.
Co to?
KANAŁ OURCQ
- Dobry wieczór. - Czekają pod pokładem.
Dzwoniłem do znajomych z ZSRR.
Dortlich miał swój nieśmiertelnik w ustach.
Co znaczy, że on ma wszystkie identyfikatory
- i listę Pot Watchera. - Nie.
Dortlich przeszukał zgliszcza.
Przed nim.
Grutas mu kazał.
Pewnie pogmerał pogrzebaczem, leniwa szuja.
Gdzie on jest?
Gdzie ten chłopak, co zabił Dortlicha?
Studiuje w Paryżu.
- Będą mieli zdjęcie z paszportu. - Jak się nazywa?
Hannibal Lecter.
Znasz go?
Ty też znasz.
Wszyscy...
jedliśmy z nim kolację w czasie wojny.
Wracaj do knajpy, Kolnas.
Na drugi raz przynieś żarcie.
Gdzie Dieter, u diabła?
Dieter!
Z siniakami i rozwalonymi wargami niewiele zarobią.
A ta na razie jest moja.
Milko, pojedziesz do Paryża.
Kolnas załatwił mi bösendorfera.
Fortepian.
I...
znajdź tego chłopaka.
Lectera.
Wiesz, co z nim zrobić.
Dziękuję.
Pan inspektor...
Proszę wejść.
Nie przyszedłem
w odwiedziny.
Gdzie on jest?
Nie wiem. Pewnie na uczelni.
Zna pani tego człowieka?
Nie.
To niejaki Dortlich.
Zbrodniarz wojenny.
Znaleziono go w pobliżu rodzinnej posiadłości Hannibala.
Miał nieciekawych kolegów.
Chcę się dowiedzieć, gdzie są.
Hannibal pewnie wie.
Bo się pan skaleczy.
Znam pani historię.
Straciła pani rodzinę,
kiedy na Hiroszimę spadła bomba.
Tak.
Chroni go pani dlatego, że też wszystko stracił?
To was łączy?
Śni się panu zmarła rodzina?
Tak.
Mnie też.
I jemu.
Jeśli pani pupil zaatakuje we Francji,
będę musiał go złapać.
Pójdzie na gilotynę.
Dobranoc.
Wybacz.
Grutas kazał ci mnie zabić.
Nie zabić.
Dać ci pieniądze.
Chciałbym ci je dać.
Nie!
Zabiłeś wielu ludzi.
Więcej niż jest tych trupów.
Czujesz ich wokół siebie?
Zjedliśmy ją,
żeby przeżyć.
Grutas był szybki. Nic nie poczuła!
Grutas ma dom?
Gdzie?
Nie słyszę cię.
Ma dom?
Nie!
No dobra.
W Milly-la-Foret.
Nie!
Nic nie czuła!
Nie!
Proszę!
Pan inspektor.
A to niespodzianka.
Znalezione w twoim pokoju.
Jeśli zabijesz we Francji,
twoja głowa wyląduje w koszu.
Nie będzie panu przeszkadzało, jeśli popracuję?
Zabiłeś Dortlicha w lesie,
w którym zginęła twoja rodzina.
Miał wygryzioną twarz.
Pewnie kruki.
Kruki zrobiły sobie kebab?
Kanibalizm.
Zdarzał się na froncie wschodnim.
Zresztą wiesz, bo tam byłeś.
To nie jest twarz tego trupa.
To Vladis Grutas.
Jest na rysunkach w twoim pokoju. Jego też zabiłeś?
Nie.
Odnalazłeś go?
Gdybym odnalazł,
dowiedziałby się pan pierwszy.
Nie igraj ze mną.
Wiedziałeś, że oderżnął głowę rabinowi z Kowna?
Zastrzelił w lesie cygańskie dzieci.
W Norymberdze go uniewinnili, bo ktoś wlał świadkowi kwas do gardła.
Potrzebne mi twoje zeznania.
Jedziemy.
Zaczynamy.
Zostaw to.
Bo ją zastrzelę.
Grutas ma oczy wilka polarnego.
Wiedział, że jeśli zagrozi Miszy, odłożę włócznię.
Z początku
byliśmy im potrzebni jako pretekst, gdyby zjawili się żołnierze.
A potem...
zaczęli nam obmacywać policzki i ramiona.
Przytrzymaj jej głowę!
Misza!
- Trzymaj. - Nie tutaj, szefie.
Nie tutaj.
Hannibal!
Przyrzekłem Miszy.
Że zapłacą za to własnym mięsem?
Skórą za skórę?
Gdyby cię zabili,
to kto by ich ukarał?
Ja.
I zrobię to.
Jeśli przysięgniesz mówić mi wszystko,
puszczę cię wolno.
Przysięgam.
Jacques?
On coś wie.
Zaprowadzi nas do Grutasa. Potem go aresztujemy.
Sąd stwierdzi niepoczytalność.
Jak zajmą się nim psychiatrzy, to może dojdą, kim jest.
Mały Hannibal umarł na śniegu w 1944.
Jego serce umarło wraz z Miszą.
Teraz może go opisać tylko jedno słowo:
potwór.
Wydaj ich policji.
Chodzi o dzieci Kolnasa, tak?
Nie.
Obiecaj mi.
Hannibal!
Nie mogę.
Już obiecałem Miszy.
- Milko się nie odezwał? - Nie.
Zamknij bramę!
Nie bój się, już cię nie uderzę.
Teraz cię lubię.
Najpierw do dentysty.
Mam ochotę na saunę.
Odkręć parę.
Dobrze, że jesteś.
Czuję, że jestem ci coś winien.
Myślałem, że jesteś większy.
Wszyscy, którym robiłem krzywdę, mieli twoją twarz.
Zabij go.
Powiedz mi coś.
Nakarmiłbyś mną siostrzyczkę, skoro tak ją kochałeś?
Tak.
No właśnie.
Masz odpowiedź.
Miłość.
Tak bardzo siebie kocham. Nie mam za co cię przepraszać.
Zarżnij go!
Czekaj.
Patrz na mnie,
to nie będzie tak bardzo bolało.
Dziwka!
Dorwij go!
Zadzwoń do Kolnasa.
Nawiązując do naszej rozmowy -
chcesz zobaczyć...
panią Murasaki żywą?
Tak.
Posłuchaj jej.
Powiedz coś kochasiowi.
Słuchaj uważnie.
Życie za życie. Przywieź mi wszystko, co masz.
Nieśmiertelniki, listę Pot Watchera - wszystko.
- Gdzie? - Na 36. kilometrze
drogi do Trilbardou jest budka telefoniczna.
O wschodzie słońca czekaj na telefon.
Jeśli cię nie będzie,
wyślę jej policzki.
Pocztą.
Życie za życie.
- Gotowi do wypłynięcia. - Chodź!
Przykro mi, kajuta dla pani jeszcze nie jest gotowa.
Skontaktuję się z obsługą.
Proszę.
Eva!
Sprzątnij pokój zabiegowy.
Poprzedni goście wyjeżdżają.
Mamy nowego.
Wynocha.
Dobry wieczór, Herr Kolnas.
Pija pan lepsze wino niż pańscy klienci.
Dzwonię po policję.
Połączyć pana?
Co ja panu zrobiłem?
Poza zjedzeniem mojej siostry, nic.
Nosi pan swój nieśmiertelnik?
Jest wielu podobnych do mnie. Z kimś mnie pan pomylił.
W czasie wojny byłem na przymusowych robotach.
Też straciłem rodzinę, więc rozumiem.
Żeby zrozumiał pan lepiej,
zaszedłem do pańskiego domu
na Rue Juliana.
Wszedłem do pokoju dziecinnego.
Spało tam dziecko.
Wziąłem coś na kolację.
To rostbef. Wiesz już, jakie to uczucie?
Gdzie ona jest?
Gdzie moja córka?
Co jej zrobiłeś?
Jest bezpieczna, Herr Kolnas.
Oddam ci ją, jeśli dasz mi panią Murasaki.
Jeżeli to zrobię, to już po mnie.
Nie.
Grutasa aresztują, a ja zapomnę, jak wyglądasz.
Pomóż mi,
bo mała umrze z głodu.
Gdzie jest pani Murasaki?
Grutas ma łódź mieszkalną.
- Barkę. Zmienia miejsca. - Gdzie ta łódź?
Na Kanale Ourcq. W zachodniej części Meaux.
Gdzie moje dziecko?
- Halo. - Słucham?
- Astrid? - Tak.
Zajrzyj do dzieci.
Zajrzyj!
- Po co? - Rób, co mówię!
Wszystko w porządku.
Oboje śpią.
Petras? Halo?
- Nabrałeś mnie. - Nie.
Dotrzymałem słowa.
Dla dobra dzieci daruję ci życie.
Twój kochaś
zjadł twarz Dortlicha.
Jean, załóż cumę. Ja idę na rufę.
Ratunku!
- Jean? - Pomóż mi!
Łap!
Trzymaj!
Trzymaj się!
Nie!
Hannibal!
Strzał w kręgosłup, człowieczku.
Nie masz czucia w nogach? Szkoda.
Nie poczujesz, jak oberżnę ci jaja.
To prezent dla ciebie. Aksamitna torebka.
Widzisz coś?
Świetnie.
To patrz.
Przywrócę jej rumieńce.
Gdzie jest Grentz?
Jeśli powiem,
zabijesz mnie szybko?
Tak.
Miasteczko w Kanadzie...
W pobliżu Saskatoon.
Przestań!
Oddaj go Popilowi.
Zjadł moją siostrę.
Ty też.
Też ją jadłeś.
Może siebie zabijesz?
- Nie... - Jadłeś rosół z niej.
Kłamca!
Musisz zabić...
wszystkich, którzy o tym wiedzą, prawda?
Jadłeś ją...
na wpół przytomny.
Ustami...
łapczywie obejmowałeś łyżkę.
Nie!
Przestań! Przestań!
"M" jak Misza.
Przestań już.
Teraz.
Wybacz im.
Nigdy.
Kocham cię.
A czy ty masz czym kochać?
Poszukaj kapitana. Dowiedziałem się przed chwilą.
Gdzie Hannibal?
Chodźmy.
Hannibal!
Wezwijcie straż pożarną.
Weź paru ludzi i idźcie.
Hannibal...
Już idę!
Tak?
Przyszedłem po głowę.
Człowieczek stoi w lesie, w bezruchu, cicho tak.
Ma na sobie krótki purpurowy płaszcz.
Kim być może ten człowieczek,
co sam stoi sobie w lesie
i ma na sobie purpurowy płaszcz...
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
HANNIBAL PO DRUGIEJ STRONIE MASKI
ZDJĘCIA
MUZYKA
WYSTĄPILI
Tekst polski: Katarzyna Wojsz