The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (2005) 23.976 fps OCR runtime 01:48:46
เป็นที่รู้กันดีว่า
สิ่งต่างๆ มักไม่เป็นอย่างที่เราคิด
ตัวอย่างเช่น ในโลกนี้ มนุษย์สันนิษฐานเอาเอง
ว่าตนเองเป็นเผ่าพันธุ์ที่ฉลาดที่สุด ที่อาศัยอยู่ในโลก
แทนที่จะเป็นอันดับ 3
สิ่งมีชีวิตที่ฉลาดเป็นที่ 2 คือปลาโลมา ซึ่งเป็นที่น่าสงสัยว่า
ได้ล่วงรู้มานาน ถึงการทำลายล้างโลก ที่กำลังใกล้เข้ามา
มันพยายามเตือนมนุษย์ หลายวิธี
แต่คนมักเข้าใจผิด
ว่ามันสนุกกับการเล่นฟุตบอล หรือส่งเสียงเพื่อขออาหาร
ในที่สุด มันก็ตัดสินใจทิ้งโลกไป ตามแบบฉบับของมันเอง
ข้อความสุดท้ายของโลมา ถูกเข้าใจผิด
ว่าเป็นการพยายามตีลังกากลับหลัง
ลอดห่วง พร้อมทั้งผิวปากเพลงชาติ
ข้อความที่ถูกต้อง คือ
"ลาก่อน ขอบใจที่ให้ปลากินนะ"
"รวมพลเพี้ยนเขย่าต่อมจักรวาล"
ลาก่อน ขอบใจที่ให้ปลากินนะ
มันน่าเศร้าที่ต้องเป็นแบบนี้
เราพยายามเตือนคุณ แต่ โธ่เอ๋ย...
คุณอาจไม่ฉลาดเท่าเรา
คงเพราะอย่างนี้ คุณถึงไม่นับถือ
ความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ ที่อยู่รายรอบตัวคุณ
ลาก่อน ขอบใจที่ให้ปลากินนะ
โลกของคุณกำลังจะถูกทำลาย
ไม่มีประโยชน์ที่จะตกใจ
นอนดูโลกนี้ค่อยๆ สลายไปเถอะ
นอกจากพวกที่ใช้อวนจับปลาทูน่า
พวกคุณส่วนใหญ่ก็น่ารักดี
โดยเฉพาะพวกคุณหนูๆ กับว่าที่คุณแม่ทั้งหลาย
ลาก่อน
และขอบใจที่ให้ปลากินนะ
ถ้าให้ขอเป็นครั้งสุดท้าย
ก็ขอปลาอร่อยๆ ซักตัวนะ
ถ้าเราเปลี่ยนอะไรได้สักอย่าง
ขอให้เราร้องเพลงเพราะกว่านี้
มาร่วมใจกันเถิด
ทั้งคนและสัตว์ทั้งหลาย
เคียงข้างกันไป
เป็นเผ่าพันธุ์ชีวิตเดียวกัน
ลาก่อน
ขอบใจที่ให้ปลากินนะ
เรื่องราววิจิตรพิสดาร ของ "คู่มือนักโบก สู่จักรวาล"
เริ่มต้นขึ้นง่ายๆ
เริ่มจากชายคนหนึ่ง
ชาวโลกคนหนึ่ง ผู้ซึ่งไม่รู้ชะตาของตนเอง
เหมือนใบชา ที่ไม่รู้ประวัติ ของบริษัทอินเดียตะวันออก
เขาชื่อ อาร์เธอร์ เด็นท์
เขาสูง 5 ฟุต 8 นิ้ว สืบเชื้อสายมาจากลิง
มีคนพยายามจะตัดถนน ผ่านบ้านของเขา
อยากให้คุณทำยังไงน่ะเหรอ
หาตัวเขา แล้วบอกเขาว่า ผมกำลังนอนแผ่ อยู่หน้า...
ได้ ผมจะรอ
คุณนอนขวางรถแทรกเตอร์ ไม่ได้ตลอดไปหรอก
ลองดูสิ ว่าใครจะขึ้นสนิมก่อนกัน
เราต้องสร้างถนนเส้นนี้ และ เราจะสร้างมันให้ได้
- ทำไมต้องสร้างด้วยล่ะ - มันเป็นทางลัด
ทางลัดเป็นของจำเป็น แล้วก็ คุณควรคัดค้านตั้งนานแล้ว
เขาติดประกาศแผนโครงการ ไว้ที่สำนักวางแผนตั้งปีนึง
ติดประกาศในห้องใต้ดิน ใครจะไปเห็น
คุณเด็นท์ รู้มั้ยว่ารถแทรกเตอร์คันนี้ จะเสียหายแค่ไหน
ถ้าผมปล่อยให้มันแล่นทับคุณ
- เสียหายแค่ไหน - ไม่เลย
บังเอิญอย่างน่าประหลาด ที่ "ไม่เลย"
คือค่าความสงสัย ของทายาทลิงอย่าง อาร์เธอร์ เด็นท์
ที่สงสัยว่าเพื่อนสนิทของเขา
ไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากลิง แต่แท้จริงแล้ว มาจากดาวเล็กๆ
ที่อยู่ในบริเวณใกล้กับ บีเทิลจูส
อาร์เธอร์
- ฟอร์ด - ว่าไง
ทางนี้
อยู่นี่เอง
กินสิ เราต้องคุยกัน
ตอนนี้คงไม่เหมาะ พวกนั้นกำลังจะพังบ้านฉัน
รู้แล้วเหรอ รู้ได้ไง
อะไร...นาย...
อ๋อ พวกนั้น นายหมายถึงพวกนั้น เข้าใจแล้ว
ฟังนะ ฉันมีเรื่องสำคัญต้องบอก ต้องบอกเดี๋ยวนี้เลย
แล้วบ้านฉันล่ะ
ผู้ใช้แรงงานชาวโลก ผมมีถั่วอร่อยๆ กับเบียร์มาฝาก
เรียบร้อย ไปผับกันเถอะ
พวกนั้นจะไม่ทำงานต่อ จนกว่าเบียร์จะหมด
- ไว้ใจได้เหรอ - ไว้ใจได้ จนกว่าโลกจะถล่ม
- อีกนานมั้ย - อีกซัก 12 นาที
ขอเบียร์ 6 แก้วใหญ่ ด่วนเลยนะ โลกมาถึงจุดจบแล้ว
6 แก้วใหญ่ ได้แล้วครับ
ไม่ต้องทอน คุณมีเวลา 10 นาที ที่จะใช้เงินนี้
คนละ 3 แก้วใหญ่ ตอนกลางวันเนี่ยนะ
โทษที
เวลาคือภาพลวงตา
เวลาอาหารกลางวัน ลวงเป็น 2 เท่า
กินถั่วด้วย เพราะมันจำเป็น
- มันเรื่องอะไรกัน ฟอร์ด - อาร์เธอร์...
จะเชื่อมั้ย ถ้าฉันบอกนายว่า ฉันไม่ได้มาจาก กิลฟอร์ด
ฉันมาจากดาวเล็กๆ ที่อยู่ในบริเวณใกล้กับบีเทิลจูส
- นี่คือที่จะพูดเหรอ - จำตอนที่เจอกันได้มั้ย
หลบไป
หวัดดี
ไม่แปลกเหรอ ที่ฉันอยากจับมือกับรถ
ฉันนึกว่านายเมา
ฉันนึกว่ารถคือสิ่งมีชีวิต ที่มีอำนาจที่สุด ก็เลยอยากรู้จัก
นายช่วยชีวิตฉัน และตอนนี้ ฉันจะช่วยนายบ้าง ดื่มสิ
ต้องเป็นวันพฤหัสแน่ วันพฤหัสทีไรงงๆ ทุกที
- ถ้าเป็นเรื่องบ้านนาย... - ไม่ใช่เรื่องบ้าน
- เขาคือใคร - เธอ
ทริเชีย แม็คมิลแลน เราเจอกันในงานแต่งแฟนซี
ฉันเกลียดงานแบบนั้น
อยู่บ้าน รีดผ้าเช็ดหน้าเสียยังดีกว่า
- แต่ฉันก็ไป - คุณเป็นใครคะ
และเธอก็ไป
- อาร์เธอร์ เด็นท์ ครับ - ไม่ใช่ค่ะ คุณแต่งเป็นใคร
อ๋อ ชุดแฟนซี "ผมคิดว่า ลิฟวิงสตัน นะ"
ใช่ครับ มันไม่เท่เท่า ดาร์วิน แต่เวลามันน้อย ผมทำได้แค่นี้
คุณทายถูกเป็นคนแรกค่ะ
- จริงเหรอครับ - ค่ะ มีแต่คนเรียกฉันว่าซานตาคลอส
- เหรอครับ - นึกว่าถือหมาแล้วคนจะดูออก
ผมก็ว่างั้น
งานแบบนี้ มีแต่คนเมาซื่อบื้อ
อะไรนะคะ
พวกนี้ซื่อบื้อทุกคน, แย่แล้ว
คงอึดอัดน่าดู
แหงล่ะ
แต่เธอน่าทึ่งมากเลย ฟอร์ด
สวย ฉลาด ร่าเริงสุดเหวี่ยง
ถ้าไม่มีเครา คุณคงดูเด็กลง ไม่ต่ำกว่า 80 ปี
ฉันอาจจะวิวัฒนาการถอยหลัง
บอกคุณก่อนนะครับ ผมไม่จีบสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว
ไปเที่ยวกันเถอะค่ะ
เอาสิครับ คุณอยากไปไหนล่ะ
- มาดากัสการ์ - คลับใหม่ที่ ถ.ดีน ใช่มั้ยครับ
ไม่ใช่ค่ะ มันเป็นประเทศ อยู่นอกชายฝั่งแอฟริกา
มาดากัสการ์นั่นเหรอ เอาเลย รอทำไมล่ะครับ
เดี๋ยวนะ
ไปได้แล้ว
พระเจ้า คุณพูดจริงๆ นี่ ผมไปมาดากัสการ์ไม่ได้หรอก
- ทำไมล่ะคะ - เพราะผม...คุณก็รู้
- พูดจริงๆ เหรอครับ - ใช่ค่ะ
ฉันอยากไปที่ที่ไม่เคยไป และอยากให้คุณไปด้วย
ว่าไงล่ะคะ ดร.ลิฟวิงสตัน
ผมว่า มันคือข้อเสนอสุดพิเศษเลยล่ะ
ผมไปไม่ได้ ผมต้องทำงาน
ลาออกสิคะ กลับมาค่อยหางานใหม่
ผมยังไม่รู้ชื่อคุณด้วยซ้ำ
- ทริเชีย แม็คมิลแลน - เอาล่ะ คุณ ทริเชีย แม็คมิลแลน
ผมมีข้อเสนอให้คุณ
ทำไมไม่ไปใกล้ๆ ก่อนล่ะครับ อย่างเช่น คอร์นวอล
ดูว่าเราเข้ากันได้มั้ย
ใช่สินะ คอร์นวอล
นี่ โทษนะ
หมอนี่ทำคุณเบื่อใช่มั้ย มาคุยกับผมดีกว่า
ผมมาจากดาวอื่น
จริงนะ อยากเห็นยานอวกาศผมมั้ยล่ะ
"อยากเห็นยานอวกาศมั้ย" ใครเขาจีบผู้หญิงกันแบบนี้
มันก็มีอยู่นะ
พูดถึง...
มีเวลาอีก 2 นาที รีบดื่มเร็วๆ เข้า
นั่นบ้านฉัน
ชาวโลกทั้งหลาย ผมขอเลี้ยงเหล้าคุณทุกคน
โลกจะถึงจุดจบจริงๆ เหรอ
ใช่
ควรจะนอน เอาถุงกระดาษครอบหัว หรืออะไรแบบนั้นรึเปล่า
- ได้นะ ถ้าอยากทำ - มันจะช่วยมั้ย
ไม่เลย ไปล่ะนะ
งั้น ใครจะดื่มอะไรอีกมั้ย
- อะไรน่ะ - หนีเร็ว
ระวัง
"ปลาโลมาหายไป"
ผ้าขนหนู
อาร์เธอร์
นั่นมันอะไร
มันคือยานอวกาศ จากฝูงบินโยธาธิการโวกอน
ฉันรับสัญญาณมันได้เมื่อเช้า เอานี่ มันช่วยได้
- ทำอะไรน่ะ - โบกให้เขารับเราไปด้วย
ชาวโลกทั้งหลาย นี่คือ โพรสเต็ทนิค โวกอน เจ็ลซ์
แห่งกรรมาธิการวางแผน เพื่อพัฒนาการกลุ่มดาว
ท่านอาจจะทราบแล้วว่า
แผนสำหรับการพัฒนา ภูมิภาคส่วนนอกของกลุ่มดาว
สั่งให้ก่อสร้างทางด่วนย่นอวกาศ ผ่านระบบสุริยะของท่าน
ดาวของท่าน เป็นดาวดวงหนึ่ง ที่ถูกกำหนดให้ถูกทำลาย
ไม่มีประโยชน์ ที่จะมาตกใจตอนนี้
เขาติดประกาศแผนโครงการ
ไว้ที่สำนักงานเขตของท่าน ที่ดาวอัลฟาเซ็นทัวรี ตั้ง 50 ปีโลก
ถ้าท่านไม่ใส่ใจความเป็นไปในพื้นที่ มันก็ช่วยอะไรไม่ได้
ช่างเป็นดาวที่จืดชืด
ไม่น่าเห็นใจซักนิด
"เริ่มต้นการทำลายล้าง"
"คู่มือนักโบก สู่จักรวาล"
เป็นหนังสือยอดเยี่ยมอย่างสมบูรณ์
อาจจะยอดเยี่ยมที่สุดก็ได้ ที่แน่ๆ มันเป็นหนังสือที่ขายดีที่สุด
ที่เคยผลิตโดย สำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่ อย่าง เออซาไมเนอร์
โด่งดังยิ่งกว่า "รวบรวมวิธีดูแลบ้านแบบจีน"
ขายดียิ่งกว่า "อีก 53 สิ่งที่น่าทำ เมื่อไร้แรงดึงดูด"
และเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ยิ่งกว่า หนังสือไตรภาคของ อูลอน คอลลูฟิด
ที่ว่าด้วยเรื่องปรัชญา "พระเจ้าผิดพลาดตรงไหน"
"ความผิดของพระเจ้า ฉบับเพิ่มเติม"
และ "แล้วตกลง พระเจ้าคือใคร"
มันแซงตำแหน่ง "สารานุกรมแห่งจักรวาล"
ในฐานะแหล่งรวบรวมข้อมูล และความรอบรู้ทุกอย่าง
เพราะเหตุผล 2 ข้อ
ข้อแรก มันราคาถูกกว่านิดหน่อย
ข้อ 2 มันมีคำว่า "อย่าตกใจ"
พิมพ์บนปก ด้วยตัวหนังสือที่ใหญ่ และดูเป็นมิตร
"อย่าตกใจ"
ตกลงนายไม่ได้มาจากกิลฟอร์ด
นั่นอธิบายเรื่องสำเนียงของนาย ที่ฉันสงสัยมาตลอด
และนายก็ไม่ใช่นักแสดงตกงาน
แต่เป็นผู้เขียน เจ้าหนังสือเล่มนี้
ดีใช่มั้ยล่ะ
รู้สึกไม่ดีเลย อยากดื่มชาซักถ้วย
ถ้าถามว่าเราอยู่ไหน ฉันจะเสียใจมั้ย
- ตอนนี้เราปลอดภัย - ดี
เราอยู่ในสุขาของยานลำหนึ่ง ในฝูงบินโยธาธิการโวกอน
- พาฉันกลับบ้านที ฟอร์ด - อาร์เธอร์ บ้านนาย...
พระเจ้า บ้านฉัน บ้านฉันถูกทำลาย
นายจำไม่ได้
โอเค อาร์เธอร์ ฟังให้ดีนะ มันเป็นโชคร้าย แต่มันคือเรื่องจริง
ดาวของนายถูกระเบิดทิ้งแล้ว
ระเบิดทิ้ง
แล้วนายทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
ฉันช่วยชีวิตนาย โอเค เราหายกันแล้วนะ
จักรวาลมันอันตราย ถ้าอยากอยู่รอด
นายต้องมีผ้าขนหนู
โอเค ช่วยฉันหน่อย
ระวังนะ มันร้อน เราต้องหนีจากยานนี้
ก่อนที่พวกโวกอนจะพบเรา
พวกโวกอนเกลียดนักโบก ดึงเลย
- เรามีสัญญาณแล้ว - โวกอนคืออะไร
ถามคู่มือสิ พูดว่า "โวกอน"
โวกอน
โวกอนคือชนชาติหนึ่ง ที่ไม่น่าคบที่สุด ในจักรวาล
ไม่ถึงกับชั่วร้าย แต่ขี้โมโห เจ้ายศเจ้าอย่าง, เคร่งครัด, เย็นชา
ถึงขนาดไม่ยอมช่วยยายของตัวเอง
จากสัตว์ร้ายผู้หิวโหย บักแบล็ทเตอร์ แห่งทราล ถ้าไม่มีคำสั่ง
ที่ถูกเซ็น 3 ฉบับ ที่ต้องส่งไป, ส่งกลับ
สอบสวน, หายไป, หาเจอ, ไต่สวนโดยสาธารณะ,
หายไปอีก และในที่สุด ก็ถูกฝังปนกับถ่าน 3 เดือน
และนำกลับมาใช้เป็นเชื้อไฟ
อย่าให้โวกอนอ่านบทกวี ให้คุณฟังอย่างเด็ดขาด
มันคิดหรือจินตนาการไม่เป็น สะกดคำยังไม่ได้เลย แต่มันมีอิทธิพล
ถ้าหนีไปจากนี่ไม่ได้
เราจะรู้ว่าโวกอนไม่น่าคบแค่ไหน โดยไม่ต้องให้คู่มือบอก
วันนี้มันทำลายดาวไปแล้ว
นั่นมักทำให้มัน...
- อะไรน่ะ - เอานี่ใส่หูไว้
เรารับนักโบกมา 2 คนโดยไม่รู้ตัว
ปลามันจะแปลให้นาย
"ปลาเสียงสับสน" มีขนาดเล็ก สีเหลือง ลักษณะคล้ายกับทาก
มันอาจเป็นสิ่งประหลาดที่สุด ที่พบในจักรวาล
มันกินพลังงานคลื่นสมอง โดยซึมซับความถี่จากจิตใต้สำนึก
และขับลำดับความถี่ ของจิตสำนึกออกมา
ให้กับศูนย์กลาง การรับรู้ทางภาษาในสมอง
ประโยชน์ของมันก็คือ ถ้าคุณยัดมันใส่ในหู
คุณจะเข้าใจทุกภาษาที่ได้ยินทันที
ขัดขืนก็ไร้ประโยชน์
- เอาล่ะ - มีคนกำลังมา
ไปกันได้ ทำตัวให้ดี
ท่านครับ
- อะไร - พวกนักโบกครับ
"ใน ห้วงอวกาศ อันกว้างใหญ่..."
อย่าลำบากอ่านให้ฟังเลย
แค่นี้ เราก็รบกวนมากแล้ว
"...ทุบไป ทิ้งไป ไม่ครามครัน ทุกวัน มุ่งมั่น แต่ทำลาย"
บทกวีโวกอน ถูกจัดว่าไม่ได้เรื่อง เป็นอันดับที่ 3 ในจักรวาล
อันดับที่ 2 คือ แอซกอธส์แห่งเครีย
ระหว่างการท่องกลอนของกรุนโธส ผู้หยิ่งผยอง ยอดกวีของพวกเขา
ผลงานของเขาที่ชื่อว่า "แด่ ปูนสีเขียวก้อนเล็กๆ
ที่ฉันพบในรักแร้ ในเช้าวันหนึ่ง กลางฤดูร้อน"
ผู้ฟังของเขา 4 คน เลือดตกในจนเสียชีวิต
ประธานคณะกรรมการศิลปะ ของจักรวาลภาคกลาง
รอดชีวิตโดยการ กัดขาตัวเองทิ้งไปข้างหนึ่ง
"หรือข้าจะฉีกหูดของเจ้า..."
"ด้วยอวัยวะพิเศษของข้า..."
บทกวีที่เลวที่สุด แต่งโดย พอลล่า มิลสโตน เจ็นนิงส์ แห่งซัสเซ็กส์
โชคดีที่มันถูกทำลายไป พร้อมกับโลก
"ดูว่าข้ากล้ารึเปล่า" ใช่เลย
เอาล่ะ ชาวโลก ข้ามีทางเลือกให้เจ้า 2 ทาง
จะขาดอากาศตายในอวกาศ
หรือบอกว่าคิดยังไงกับกวีของข้า
ที่จริง ผมออกจะชอบนะ
ดีแล้ว ชมไปเรื่อยๆ
บางคำ ผมก็ไม่เข้าใจ
แต่ผมว่ามันให้จินตนาการที่ดี
พูดต่อไป
ได้ครับ ใช้จังหวะได้อย่างน่าสนใจ
ซึ่งดูเหมือนจะสอดคล้อง
กับคำอุปมาอันสำคัญ ของมนุษย์เกี่ยวกับ...
- ของโวกอน - ขอโทษครับ ของโวกอน
เกี่ยวกับวิญญาณของนักกวี
สิ่งที่เจ้าบอกก็คือ
ข้าแต่งบทกวีเพราะว่า
ภายใต้เปลือกนอก ที่ดุร้าย, เย็นชา, ไร้ความปรานี
ข้าอยากถูกรัก ใช่หรือไม่
บอกว่า ใช่
ใช่ ใช่ครับ
โยนพวกมันออกไปนอกยาน
- อย่า - ฟอร์ด
เอาล่ะ
ขัดขืนก็ไร้ประโยชน์
เงียบไปเลย หางานทำซะบ้าง ล้างมือสกปรกๆ ของแกด้วย
อย่าตกใจ
จบแล้วเหรอ เราต้องตายใช่มั้ย
ใช่ เราต้องตาย
ไม่นะ นี่อะไร
อะไรเนี่ย
อะไร ไม่ได้เรื่องเลย ใช่ เราต้องตาย
เหงื่อแตกเลย
- ให้กอดมั้ย - ไม่ต้อง
จากคำนำของ "คู่มือนักโบก" อวกาศ
มีขนาดใหญ่ ใหญ่มหาศาล
คุณต้องไม่เชื่อว่ามันกว้างใหญ่ อลังการ มโหฬารขนาดไหน
อะไรแบบนั้นแหละ
คู่มือบอกอีกว่า ถ้าคุณหายใจจนเต็มปอด
คุณจะรอดชีวิตในสุญญากาศ ของอวกาศ ได้ 30 วินาที
แต่เนื่องจากอวกาศใหญ่เสียขนาดนั้น
โอกาสที่ใครจะรับคุณ ขึ้นยานไปในช่วงเวลาดังกล่าว
มีเพียง 2 ยกกำลัง 2 พัน
79 ล้าน 4 แสน 6 หมื่น
347 ต่อ 1
เป็นความบังเอิญอย่างไม่น่าเชื่อ
ที่ตัวเลขนี้ตรงกับเบอร์โทรศัพท์ ของแฟลตอิสลิงตัน
ที่อาร์เธอร์ไปงานแต่งแฟนซี
และได้พบสาวสวยผู้น่ารัก ซึ่งเขาจีบไม่สำเร็จ
แม้ว่า โลก, แฟลตอิสลิงตัน, และโทรศัพท์
จะถูกทำลายหมดสิ้นแล้ว แต่ ฟอร์ดกับอาร์เธอร์ก็ถูกช่วยชีวิต
- ฟอร์ด - ว่าไง
- ฉันกลายเป็นโซฟา - ฉันเข้าใจความรู้สึกนาย
"ฟื้นฟูสภาพปกติ"
กฎฟิสิกส์ไม่เห็นจะได้เรื่องเลย
รับฟังข่าวใหญ่อีกครั้งนะคะ
ยานอวกาศที่มีค่าที่สุดในจักรวาล ได้ถูกขโมยไป
ยานอวกาศ ฮาร์ทออฟโกลด์
ถูกขโมยจากงานฉลองเปิดตัว โดยไม่ใช่ฝีมือใครที่ไหน
นอกจากประธานาธิบดีแห่งจักรวาล เซฟอร์ด บีเบิลร็อกซ์
ในนามของประชาชน, เสรีภาพ, และประชาธิปไตย อะไรทำนองนั้น
ข้าขอลักพาตัวเอง และข้าจะเอายานลำนี้ไปด้วย
สนุกกันหน่อย
บีเบิลร็อกซ์ถูกวิจารณ์โดยทั้งจักรวาล
ว่าเป็นดาวที่อับแสงที่สุด ในหลายระบบสุริยะ
เขาโด่งดังที่สุด จากชัยชนะอื้อฉาว เหนือ ฮัมมา คาวูลา
ที่อ้างว่าแพ้เพราะ คนนึกว่าต้องเลือกผู้ที่แต่งตัวแย่
ที่สุดในจักรวาล
แจ๋วไปเลย
คาวูลา โด่งดังที่สุดจากคำขวัญหาเสียง ที่มีลักษณะเหยียดหยาม
ที่บอกว่า "อย่าเลือกคนโง่"
เลิกชื่นชมตัวเองซักพักนะ มีเรื่องสำคัญเกิดขึ้น
ถ้ามีสิ่งที่สำคัญกว่าการชื่นชมผม ไปจับมันมาแล้วยิงมันทิ้ง
มาดูสิ ผมชอบมากเลย
เซฟอร์ดก็แค่คนธรรมดา
ทำอะไรน่ะ
- ผมกำลังดูตัวเองอยู่นะ - เรามีนักโบก 2 คนขึ้นยานมา
นักโบก คุณไปรับนักโบกมาทำไม
ฉันเปล่านะ ยานมันรับมาเอง
อะไร ว่าอะไรนะ
ตอนใช้การขับเคลื่อนที่ไม่น่าเป็นไปได้ ปุ่มใหญ่ๆ นี่
- ผมรู้ - พวกนั้นติดขึ้นมา
ในเขต ZZ9 หลาย Z อัลฟา, เดี๋ยว คุณรับฉันมาจากตรงนั้นนี่
- ที่โลก - เป็นไปไม่ได้
- ไม่ แค่โอกาสน้อยมาก - อย่าไปเสียเวลากับมันเลย
ถูกตำรวจครึ่งจักรวาลกำลังตามล่า ยังแวะรับนักโบก
มันเท่มากเลย แต่ว่า
ไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่นะ
คุณสวยเกินไปแล้วที่รัก พอเถอะ ผมจะบ้าตายอยู่แล้ว
อย่า ฉันจะส่งมาร์วินไป
มาร์วิน
บอกไว้ก่อนนะ ผมกำลังเครียดมากๆ
มีบางสิ่งที่น่าจะช่วย ให้สมองคุณปลอดโปร่ง
ไม่ได้ผลหรอก สมองผมมีขนาดใหญ่มาก
ใช่ เรารู้ แต่เราอยากให้คุณ ลงไปที่ทางเข้าหมายเลข 2
เพื่อจับผู้ที่ลอบโดยสารมา และนำตัวพวกนั้นมาที่นี่
แค่นั้นเอง ไม่เห็นน่าสนุกเลย
ใช่ นี่แหละชีวิต
ชีวิตเหรอ อย่าพูดถึงมันดีกว่า
- ผู้บัญชาการควัลซ์ครับ - ว่าไง
พบตำแหน่งยาน ฮาร์ทออฟโกลด์ และ ประธานาธิบดี บีเบิลร็อกซ์ แล้วครับ
- ที่ไหน - เขต ZZ9 หลาย Z อัลฟา ครับ
ขออนุญาต ใช้ความเร็วย่นอวกาศครับ
คงตำแหน่งไว้ก่อน กัปตัน จนกว่าจะได้รับอนุญาต
- ครับผม - ติดต่อรองประธานาธิบดีเคว็สทูลาร์
ใช้ความเร็วย่นอวกาศได้ กัปตัน
ไปได้แล้ว
ประตูมันถอนหายใจด้วย
น่ากลัวใช่มั้ยล่ะ
ประตูทุกบานในยาน ถูกตั้งคำสั่ง
ให้มีนิสัยแจ่มใสและร่าเริง
ช่างเถอะ มาสิ ผมได้รับคำสั่ง ให้พาคุณไปที่ห้องบังคับการ
น่าภูมิใจมั้ยล่ะ
อุตส่าห์มีสมองขนาดยังกับดาว
แต่เขาสั่งให้ผม มาพาคุณไปที่ห้องบังคับการ
งานแบบนี้มันน่าพอใจมั้ยล่ะ ผมว่าไม่หรอก
ต้องขอบคุณ บ.ซิริอุส ไซเบอร์เนติค ที่สร้างหุ่นยนต์ที่มี บ.ม.ส.
- บ.ม.ส.คืออะไร - บุคลิกที่ไม่เสแสร้ง
ผมคือบุคลิกต้นแบบ ดูไม่ออกใช่มั้ย
อาร์เธอร์เหรอ
สาวน้อย ใส่กางเกงในผมอยู่รึเปล่า เพราะผมใส่ของคุณอยู่
มันทำให้คึกคักมากเลยล่ะ มาหาผมเถอะ
ให้ตายสิ
พาผู้บุกรุกมาแล้วครับ ไม่ต้องขอบคุณผมก็ได้
อยู่เฉยๆ
อยู่เฉยๆ เหรอ ผมเป็นหุ่นยนต์นะ ไม่ใช่ตู้เย็น
- ฉันไม่ได้พูดกับนาย เจ้าหุ่นกระป๋อง - เออ ทำไมคิดแบบนั้นก็ไม่รู้
- เซฟอร์ด ใช่มั้ย - ฟอร์ด
นายเองเหรอฟอร์ด ไอ้บ้าอิ๊กซ์
มาทำบ้าอะไรที่นี่
ฉันเหยียดนิ้วโป้ง แล้วมันก็มาโผล่ที่นี่
- สมเป็นนายจริง - ดูนายสิ
ประธานาธิบดีแห่งจักรวาล ไม่น่าเชื่อว่านายจะชนะ ฮัมมา คาวูลา
ไอ้บ้าเอ๊ย
มารู้จักเพื่อนฉันสิ อาร์เธอร์ นี่ เซฟอร์ด บีเบิลร็อกซ์
ประธานาธิบดีแห่งจักรวาล นี่ลูกพี่ลูกน้องฉัน เป็นพี่แบบ 1/4
- เรามีแม่คนเดียวกัน - เราเคยเจอกันแล้ว
จริงเหรอ ขอโทษนะ ความจำเรื่องสายพันธุ์ผมไม่ค่อยดี
นี่แหละฟอร์ด คนที่พูดว่า "อยากเห็นยานอวกาศผมมั้ย"
- สวัสดี อาร์เธอร์ - ทริเชีย
- เป็นยังไงบ้าง - นี่ ทริลเลียน
นี่น้อง 1/4 ของผม อิ๊กซ์ ไม่ใช่โทษที ฟอร์ด
- หวัดดีค่ะ - หวัดดีครับ
ขอตัวเราซักครู่นะคะ
ลงไปดาวนั่น แล้วไม่โทรบอกฉันเนี่ยนะ
โทษที ฉันไม่รู้ ฉันต้องดูแลจักรวาลน่ะ
หวัดดี ทริเชีย แม็คมิลแลนใช่มั้ย
เห็นเขาเรียกคุณว่า ทริลเลียน ตกลงคุณชื่ออะไรกันแน่ครับ
ฉันย่อให้มันสั้นน่ะ จะได้ฟังเป็นอวกาศหน่อย
เข้าท่า ผมนึกจะเปลี่ยนชื่ออยู่เหมือนกัน
ไม่รู้นะ อย่างเช่น อาธูเลีย
ใช้ได้นี่ เออ มันแปลกจังเลยนะ
- คุณมานี่ได้ยังไง - ผมแค่เหยียดนิ้วโป้ง
- ในชุดนอนเนี่ยนะ - ตอนนั้นผมรีบ
โอเค รู้มาก่อนรึเปล่าว่าฉันอยู่ที่นี่
อย่าหลงตัวเองสิครับ ผมก็มีมนุษย์อวกาศของผม
ใช่ คล้ายๆ ท่าสลับเท้าแบบดิงโก
โอเค ฟังนะ
ฉันทิ้งคุณไว้ที่งาน ฉันรู้สึกผิด ว่าจะโทรหาคุณเมื่อกลับถึงบ้าน
แต่มันไม่มีให้กลับแล้ว ใช่มั้ยล่ะ
รู้ใช่มั้ยครับ ว่าเกิดอะไรขึ้น
ไม่มีเวลาคุยเล่นแล้ว เรากำลังหนีอยู่ จำได้มั้ย
ขอโทษนะ เรากำลังคุยกันอยู่
ผมว่าสาวคนนี้เขา...ผีหลอก
นายจีบพลาดไปแล้ว เจ้าชาวโลก ไปห่างๆ ดีกว่า ไม่งั้นจะโดนเตะ
- อยากมีเรื่องเหรอ - โอเค
- ไม่เอาน่า - ผมล้อเล่น
ผมชอบล้อเล่น เป็นเพื่อนกันนะ ผูกมิตรกันดีกว่า คุณกับผม
นึกไม่ถึงใช่มั้ยล่ะ
มาจากไหนไม่รู้เลย นี่ล่ะ หมัดเด็ด
สั่งสอนเพื่อนนายหน่อยนะ ฟอร์ด เขาเป็นแขกของยานฉัน
ไหนบอกว่าขโมยมาไง
ขโมยอะไร พูดเรื่องอะไรกัน
ฟังดูไม่ค่อยดีนะ
- เป็นไงบ้าง - ยอดเลย ขอบใจนะ ทริล
มาช่วยหน่อย ผมคนเดียวไม่ไหว
ฉันจัดการเอง เจ้า ซาร์คอน นี่ต้องทำหมดเลยใช่มั้ย
ใช่แล้ว
ปุ่มนี้สวยจริงๆ
- อย่าสิ - พวกมันไล่มาแล้ว
ยิงปืน ยิงจรวด ทำอะไรมันซักอย่างสิ
หยุดนะ
ล้อเล่นน่ะ ฉันชอบแรงๆ ตีฉันอีก
- คอมพิวเตอร์ - ว่าไงครับ
ผม เอ๊ดดี้ คอมพิวเตอร์ของคุณ
ยินดีที่จะรายงานว่า ฝูงบินทำลายโวกอน 100 ลำ
เขาส่งข้อความมาให้คุณ
นี่คือ รองประธานาธิบดี เควสทูลาร์ รอนท็อค
ฉันพูดกับผู้ลักพาตัว ท่านประธานาธิบดีใช่มั้ย
เธอชอบผม
จงมอบยานที่ขโมยมา ทันที
มิฉะนั้น เราจะจัดการ ตามที่กำหนดและอนุญาต
โดยมาตรา 1-8 ของ กฎหมายระหว่างดวงดาว...
เซฟอร์ด กลับมาเถอะค่ะ นี่มันน่าขำสิ้นดี
ใช้ความเร็วย่นอวกาศ เร็วสิ
ได้เลยเพื่อน
ไม่นะ
เขาได้รับอนุญาตให้ใช้ ความเร็วย่นอวกาศด้วยเหรอ
ไม่ครับ ผู้บัญชาการ
เอาแบบฟอร์มการขออนุญาต ติดตามผู้ร้ายหลบหนีมาซิ
มาแล้วครับ
โอยเหนื่อย นี่แบบฟอร์มครับ
ตกลงจะไปด้วยกัน หรือจะให้ไปส่งที่ไหน
ก็แล้วแต่ นายจะไปไหนล่ะ
ฉันไปไหนน่ะเหรอ
- ไม่เป็นไรนะ - ครับ ไม่มีชาเลยใช่มั้ย
มีค่ะ ตามมาสิ จะพาไปดูที่ครัว
เมื่อนายเห็นสิ่งที่ฉันกำลังจะให้ดู นายจะขอร้องให้ฉันพาไปด้วย
สุดยอดของเครื่องดื่ม คือ น้ำยากลั้วคอระเบิดจักรวาล
มันให้ผลเหมือนกับสมองถูกฟาดจนแหลก
ด้วยทองคำแท่งหุ้มมะนาวฝาน
- เบลเยียม รอแป๊ปนะ - เบลเยียม
มนุษย์ลิง ชาวโลก โทษที นายชื่ออะไรนะ
- อาร์เธอร์ - ใช่ เพราะมาก
เราไม่โกรธกัน โอเคมั้ย เสียใจเรื่องดาวนายด้วย ชื่ออะไรนะ
- โลก - ใช่ ฉันชอบโลก
ได้รองเท้าบู๊ทคู่นี้จากที่นั่น แต่อย่าบอกแม่สาวนั่นล่ะ
เพราะถ้านายบอก... ฉันจะดึงม้ามนายออกมาทางคอ
- เอาล่ะ ขอบใจนะ - โอเค
ดีเลย ชุดนอนเท่ดีนะ
นี่ เซฟอร์ด ทำไมนายมี 2 หัวล่ะ
อ๋อ ประธานาธิบดีมีสมองทั้งก้อนไม่ได้
บ้าดีนะ
- นายแบ่งมันออกเหรอ - ใช่
บางส่วนของบุคลิกฉัน ไม่เหมาะจะเป็นประธานาธิบดี
นายเข้าใจนี่
ชาเสร็จแล้วครับ
น่าจะเตือนคุณก่อน ว่ามันเป็นชาเลียนแบบ
สาวๆ ชอบคน 2 หัวสินะ
ถ้าผมมี 2 หัวหรือ 3...
หรือมียานอวกาศของตัวเอง
เขามีอะไร 2 อันอีกมั้ย
ไม่เอาน่าอาร์เธอร์ อย่าเป็นแบบนี้สิ
ผมควรเป็นแบบไหนล่ะ ตัวเขียว ทำเสียงแหลมๆ เหรอ
ผมกลับหนังตาได้นะ อยากเห็นมั้ย
โอเค เห็นนี่มั้ย
มันตรวจสอบว่าคุณอยากกินอะไร แล้วก็ทำให้คุณ
ทานโดนัทให้อร่อยนะครับ
เห็นนี่มั้ย
มันปิ้งขนมปัง ขณะที่คุณกำลังหั่น
เราอยู่ในยานอวกาศ อาร์เธอร์ ในอวกาศนะ
- ฉันบอกคุณแล้วว่าอยากไปเที่ยว - ไปมาดากัสการ์
คงเป็นการทดสอบสินะ
และผมก็สอบตก
- เจ็บมากแค่ไหน - ก็รู้สึกไม่ดีนักหรอก
ไม่ใช่ ฉันหมายถึงคางคุณ
ฉันอาจจะมียาแก้ปวด
ก็ดี
ทริเชีย... ทริลเลียน, โทษนะ ผมมีเรื่องต้องบอกคุณ
- อย่าเลยค่ะ - ได้เวลาแล้ว ทริล
ฉันจะตั้งระบบนะ ห้ามกดปุ่มเล่นนะ
ต่อนะ...เมื่อฉันเห็น สิ่งที่ฉันกำลังจะให้นายดู
ฉันก็นึกขึ้นมาได้ว่า ทำไมฉันต้องแบ่งสมองออกด้วย
มันอาจจะ...
น่าตกใจหน่อยนะ
"บรรจุข้อมูล"
ผมเห็นแล้ว ไม่เห็นได้เรื่องเลย
"คลังข้อมูลสาธารณะ แห่งแม็กกราเธีย"
หลายล้านปีก่อน
เผ่าพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตพหุมิติ ผู้ปราดเปรื่องเป็นที่สุด
รู้สึกระอากับการโต้เถียงที่ไม่รู้จบ ถึงเรื่องความหมายของชีวิต
พวกเขาจึงมอบหมาย ผู้ที่ฉลาดและเก่งที่สุด 2 คน
ให้ออกแบบและสร้าง ซูเปอร์คอมพิวเตอร์สุดมหัศจรรย์
เพื่อคำนวณคำตอบของชีวิต, จักรวาล, และทุกสิ่งทุกอย่าง
โอ้ ปัญญาอันล้ำลึก
จงบอกคำตอบกับเรา
คำตอบเรื่องอะไร
คำตอบของชีวิต, จักรวาล, ทุกสิ่งทุกอย่าง
เราอยากได้คำตอบมาก คำตอบที่เรียบง่าย
ข้าต้องขอเวลาคิดดูก่อน
อีก 7.5 ล้านปี จงกลับมาใหม่
- มีเท่านี้เหรอ - ไม่ยังมีอีก พวกนั้นกลับไป
- อีก 7.5 ล้านปีน่ะเหรอ - ใช่แล้ว เขาไปจริงๆ
ปัญญาอันล้ำลึก เจ้ามี...
คำตอบให้ท่านน่ะเหรอ ข้ามีสิ แต่ท่านคงไม่ชอบแน่
- ไม่เป็นไร เราต้องรู้ให้ได้ - ก็ได้
คำตอบของที่สุดแห่งคำถาม
เกี่ยวกับชีวิต, จักรวาล, และทุกสิ่งทุกอย่าง
คือ...
42
หา...อะไรนะ
42 เนี่ยนะ
ใช่ ข้าคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว มันคือ 42
คงไม่ยุ่งยากขนาดนี้ ถ้ารู้ว่าคำถามคืออะไร
แต่นั่นเป็นคำถาม ที่สุดแห่งคำถาม ของทุกสิ่งทุกอย่าง
นั่นไม่ใช่คำถาม
ท่านต้องรู้คำถามเท่านั้น จึงจะเข้าใจความหมายของคำตอบ
- ถ้างั้น ให้ที่สุดแห่งคำถามกับเรา - ข้าให้ไม่ได้ แต่มีผู้ที่ให้ได้
คอมพิวเตอร์ที่จะคำนวณ ที่สุดแห่งคำถาม
คอมพิวเตอร์ที่ซับซ้อน จนไร้ขอบเขต
ที่ชีวิตจะต้องมีส่วนร่วม ในศูนย์กลาง การปฏิบัติการของมัน
ตัวท่านเองจะต้องเปลี่ยน สู่รูปแบบใหม่ ที่ล้าหลังกว่านี้
และเข้าไปในคอมพิวเตอร์ เพื่อควบคุมโปรแกรม 10 ล้านปีของมัน
ข้าจะออกแบบคอมพิวเตอร์นี้ให้ท่าน มันจะมีชื่อว่า...
"ข้อมูลถูกลบ"
- มีเท่านี้เหรอ - มีเท่านี้แหละ
นายตามหาที่สุดแห่งคำถาม นายเนี่ยนะ ทำไมล่ะ
ฉันลองแล้ว ทำไมน่ะเหรอ 42 มันไม่ได้ผล
- เตรียมให้พร้อมนะจ๊ะ - ทำไม
ถึงอยากรู้เรื่องที่สุดแห่งคำถาม
ส่วนนึงเพราะความอยากรู้ ส่วนนึงเพราะอยากผจญภัย
แต่ส่วนใหญ่เป็นเพราะ ชื่อเสียงกับเงินทอง
นายเป็นประธานาธิบดี แห่งจักรวาลอยู่แล้ว
- ใช่แล้ว อาร์แมน - อาร์เธอร์
เออ นั่นแหละ ชื่อเสียงประธานาธิบดีมันแค่ชั่วคราว
ถ้าพบคำถามมันถึงจะถาวร
แถมดูเป็นคนลึกซึ้งด้วย ได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง
แค่กดปุ่มนั้น เราก็ไปอยู่ที่แม็กกราเธีย
ที่จริงกดไป 2 ทีแล้ว ยังไม่เห็นไปถึงเลย แต่ช่างเถอะ
- นายเอาด้วยรึเปล่า - แน่นอนอยู่แล้ว
- แจ๋ว - ฉันอยากลง
- ตกลงเราทำอะไรกันแน่ - นี่ไง
การขับเคลื่อนที่ไม่น่าเป็นไปได้ คือสุดยอดวิธีใหม่
ที่ใช้เดินทางผ่านหมู่ดาวใน 2-3 วินาที
โดยไม่ต้องเสียเวลาเลี้ยว เหมือนการย่นอวกาศ
เมื่อการขับเคลื่อนที่ไม่น่าเป็นไปได้ ขึ้นถึงจุดไร้ขอบเขต
มันจะผ่านทุกจุด ของทุกกลุ่มดาว
แทบจะพร้อมๆ กัน
ดังนั้น คุณจะไม่รู้ว่าไปถึงที่ไหน
หรือกลายเป็นตัวอะไร เมื่อคุณไปถึง
ดังนั้น ควรแต่งตัวให้เหมาะสม
มันถูกคิดค้นขึ้น ต่อจากการวิจัย เรื่องความไม่น่าเป็นไปได้ที่มีขอบเขต
มันถูกใช้เพื่อสร้างสีสันให้งานปาร์ตี้
โดยทำให้โมเลกุลในชุดชั้นใน ของผู้หญิงที่เป็นเจ้าภาพ
ตวัดขาข้างหนึ่งไปทางซ้าย
ซึ่งเป็นไปตามหลักทฤษฎีความคลุมเครือ
นักฟิสิกส์หลายคนคัดค้านเรื่องนี้
ส่วนหนึ่งเพราะมันทำวิทยาศาสตร์ตกต่ำ
แต่ส่วนใหญ่เป็นเพราะเขา ไม่ได้รับเชิญไปงานปาร์ตี้พวกนั้น
นี่มันจะเป็นแบบนี้ทุกทีใช่มั้ย ถ้าเรากดปุ่มนั้น
ก็คงจะอย่างนั้นแหละ
ผมว่า ชาวโลกกำลังจะอาเจียนนะ
ในถังขยะนะ มนุษย์ลิง ยานยังใหม่อยู่เลย
ไม่น่าเลย
กลับสู่สภาพปกติแล้ว
สำเร็จมั้ย เราถึงที่นั่นหรือยัง
"ฟื้นฟูสภาพปกติ"
ใช่ เราถึงแล้ว แม็กกราเธีย
ฉันว่าไม่ใช่ เอ๊ดดี้...
นี่ดาวอะไร
จะตรวจสอบให้นะ
นายดึงผมฉันรึเปล่า จากหัวฉันน่ะ
ขอบคุณที่รอนะครับ ขอโทษที่ทำให้ผิดหวัง
แต่ที่นี่ไม่ใช่ แม็กกราเธีย
เรากำลังอยู่ในวงโคจร ของดาววิลท์โวเดิล 6
ไอ้ฮัมมา คาวูลา
เรื่องแม็กกราเธียเอาไว้ก่อน ฉันมีบัญชีต้องสะสางที่ดาวนี้
ฮัมมา คาวูลา
ณ จุดเริ่มต้น จักรวาลถูกสร้างขึ้น
มีคนจำนวนมากไม่พอใจ และเรียกมันว่า ความผิดพลาด
หลายเผ่าพันธุ์เชื่อว่า มันคือผลงานของพระเจ้าอะไรซักองค์
แต่พวกแจ็ททราวาร์ทิด แห่งวิล์ทโวเดิล 6
เชื่อมั่นว่า จักรวาลทั้งหมด ถูกสั่งออกมาจากจมูกของสิ่งมีชีวิต
ชื่อว่า ยักษ์เขียว อาเคิลซีเชอร์
ฮัมมา คาวูลา
แจ็ททราวาร์ทิดจึงอยู่อย่างหวาดกลัว
ถึงช่วงเวลาที่พวกเขาเรียกว่า การมาถึงของผ้าเช็ดหน้ายักษ์สีขาว
พวกนี้มีขนาดเล็ก ตัวสีฟ้า แต่ละคนมีแขนมากกว่า 50 ข้าง
พวกเขาโดดเด่น ที่เป็น เผ่าพันธุ์เดียวในประวัติศาสตร์
ที่คิดค้นยาดับกลิ่นตัวชนิดสเปรย์ ได้ก่อนชนิดลูกกลิ้ง
ท่านประธานาธิบดี
ขอบใจๆ เป็นไงกันบ้าง
นี่อะไรเนี่ย แจ๋วดี
น่ารักมากจ้ะ ยอดเลย
เป็นญาติกันเหรอ อย่าไปไหนล่ะ
อาร์เธอร์ ฉันอยากดื่ม
ฉันว่าฉันเคยมาที่นี่นะ ฉันเคยมารึเปล่า
อิ๊กซี่
- ว่าแล้วว่าเคยมา - ฮัมมา คาวูลา
มานี่สิ
ทริเชีย ผม...
เราเฝ้ารอคอยด้วยความร้อนรน
ให้ผ้าเช็ดหน้าของท่าน นำเรากลับไปหาท่าน
หวัดดี ฮัมมา
- เชิญนั่งสิครับ - ยินดีที่รู้จัก ขอบใจนะ
ผ้าเช็ดหน้ากำลังจะมา
ช่วยกันสวดมนต์ให้ท่านผู้ยิ่งใหญ่ มอบลมหายใจแห่งรักให้เราทุกคน
นั่นเหรอ ฮัมมา คาวูลา นึกว่าด่าเป็นอย่างเดียว
เราเชิดจมูกขึ้น เต็มไปด้วยน้ำมูก โดยที่เราไม่สั่งออก
เพื่อเป็นการบูชาท่าน
ส่งผ้าเช็ดหน้ามาเถอะ ท่านผู้สูงส่ง เพื่อมันจะได้นำเราทั้งหมดไป
เราขอสิ่งนี้และทุกสิ่งๆ ในนามอันไพเราะและสูงค่าของท่าน
ความสุขจงมีแด่ท่าน
ในนี้เหรอ
ใช้ได้เลย ใหญ่ดี สีทองด้วย ฟู่ฟ่าดี กางเกงเท่มาก
เซฟอร์ด บีเบิลร็อกซ์ ประธานาธิบดีผู้ฉาวโฉ่ของเรา
คุณมีธุระอะไรที่ดาวอันต่ำต้อยของเรา
- คุณก็รู้ว่าผมมาทำไม - ผมไม่รู้หรอก
ผมไม่คิดว่า คุณคิดว่าตัวเองไม่รู้
แต่เราต่างรู้ดี ว่าคุณรู้
ยังคมคายเหมือนเดิมนะ
ความสามารถในการพูดจาของคุณ น่าทึ่งอยู่เสมอ
ตลกดีนะ ระหว่างการหาเสียง ฮัมมา
ตอนคุณเป็นคู่แข่งผม หาเสียงชิงตำแหน่งกับผม
คุณบอกว่าผมโง่
การเลือกตั้งมันจบไปนานแล้ว เซฟอร์ด แต่...
ถ้าจำไม่ผิด คุณชนะ
พิสูจน์ว่าหน้าตาและเสน่ห์
สามารถชนะความฉลาด และความสามารถในการปกครอง
และบังเอิญจริงๆ ที่คุณโง่ด้วย
ขอโทษครับ คุณฮัมมา
ผมอยากบอกว่า มันมีการสับสนอย่างแรง
เพราะที่จริง เขาไม่ได้มากับเรา
เรามาบูชาคุณ เขาตามเรามา...
เขาตัวยืดได้ใช่มั้ย เขาไม่สูงขนาดนั้น
คุณไม่ได้เดินทางครึ่งกาแล็กซี เพื่อสะสางความขัดแย้งตอนหาเสียง
ทำไมคุณถึงมาที่นี่
ไม่ใช่แน่นอน ตลกน่า
ผมติดอยู่ที่ดาวดวงนึงหลายปี ไม่ได้จะหลบหน้าคุณ
คุณดูดีนะ ท่าทางมีความสุข
คุณโตขึ้น เห็นได้ชัดเลย
เดี๋ยว เราก็ไม่รู้ว่ามาที่นี่ได้ยังไง
เราจะไปแม็กกราเธีย แต่ยานพาเรามาที่นี่
ไม่น่าเป็นไปได้จริงๆ
ผมเก็บของที่ระลึกจากอดีต
จากสมัยที่ผจญภัยเป็นสลัดอวกาศ
แต่แม้แต่การขับเคลื่อนที่ไม่น่าเป็นไปได้ อันไร้ขีดจำกัด ก็ต้องการพิกัด
ซึ่งบังเอิญผมมี
ไม่ได้
คุณไม่ได้มันฟรีๆ หรอก เซฟอร์ด
ต้องนำของแลกเปลี่ยนมาให้ผม
- อะไรล่ะ - ปืน
- ปืนที่พิเศษมาก
ออกแบบโดยสุดยอดแห่งคอมพิวเตอร์
แต่ทางเดียวที่จะได้มันมา คือต้องไปที่แม็กกราเธีย
ได้ ผมจะเอาปืนนั่นมาให้ เอาพิกัดมาสิ
จะให้อะไรเป็นหลักประกัน ว่าคุณจะกลับมา
ผมสัญญา ด้วยศักดิ์ศรีของประธานาธิบดี
ไม่เอา ผมอยากได้ตัวประกัน
เพียงแต่...อะไรที่ เซฟอร์ด บีเบิลร็อกซ์หวงแหน
อย่าเล่น
ไม่นะ
ใจเย็น คิดให้ดีก่อน
ไม่ หยุดนะ มันจั๊กจี้
2 หัวดีกว่าหัวเดียวนะ สนุกเป็น 2 เท่า
ไม่ยุติธรรมเลย นายต้องการฉัน
กลับมานะ อย่าทิ้งฉันไว้
"คนโง่"
กลับมานะ
นึกว่ามีแต่ผมคนเดียว ที่คิดว่าแฟนคุณ
เป็นไอ้งั่งที่หลงตัวเอง แต่ทั้งกาแล็กซีก็คิดแบบนี้
แล้วคุณล่ะ "ขอโทษครับ คุณฮัมมา"
"เราไม่ได้มากับเขา เรามาบูชาคุณ" กล้าหาญมาก
ฟอร์ดไปไหนเนี่ย
ซ้ายหัน หน้าเดิน ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา
ท่านประธานาธิบดี เรามาเพื่อคุ้มกันท่าน
ยิงใส่ผู้ลักพาตัว
เฮ้ย เดี๋ยวก่อน
ท่านประธานาธิบดีคือผู้ลักพาตัว คุณกำลังจะฆ่าเขา
มันล็อค
ขอบใจที่รัก แล้วผมจะติดต่อมา
ไปเร็ว เซฟอร์ด
- ฉันพลาดอะไรเนี่ย - มัวไปทำอะไรอยู่
วิจัยภาคสนาม ตกลงมันเจอเรา แย่เลย
มันยิงเราใหญ่แล้ว จะทำยังไงกันดี
- ฉันนึกออกแล้ว - ผลักเขาออกไปแล้วหนีใช่มั้ย
อะไรล่ะ ก็พวกมันต้องการเขา
ออกไปไม่ได้นะ จะทำอะไรน่ะ
- ถอยไปนะ - เกิดอะไรขึ้น
ประธานาธิบดีอยู่กับฉัน ฉันจะฆ่าเขา สาบานได้
- ไอ้นั่นมันฆ่าเขาได้จริงหรือ - ฉันว่าไม่นะ
มันคือสเปรย์กระป๋อง
โอเค กลัวหน่อยสิ
- หวัดดี ตัวเล็ก - จับเธอ
- เซฟอร์ด ไม่ ลุกขึ้น - อาร์เธอร์
- ทริเชีย
- อาร์เธอร์ - ทริเชีย เดี๋ยว
อาร์เธอร์
ขัดขืนก็ไร้ประโยชน์
กัปตัน นำเธอไปโว้กสเฟียร์ เพื่อผ่านกระบวนการ
ละครสัตว์อยู่ไหน
มันได้ตัวเธอ เป็นความผิดของฉัน เราต้องไป
ไปกันเลย
คอมพิวเตอร์ พาเราไปแม็กกราเธีย
อะไรนะ ไม่ใช่ เราต้องไปช่วยทริเชีย
- ใครนะ - ทริลเลียน
มันจับทริลเลียนไป ไอ้สมองครึ่งหน้าโง่
ดีแล้วที่คุณออกมา
คอมพิวเตอร์ เราไม่ไปแม็กกราเธีย เราจะตามยานพวกนั้นไป
ผมยินดีช่วย แต่ระบบนำร่องของผมถูกยกเลิก
ไม่น่าเลย
เสียใจด้วย ไม่ใช่ความผิดของผม
มาทำอะไรบนยานนี้
- ฟอร์ด - มาร์วิน
ผมคุยกับคอมพิวเตอร์ของยาน
แล้วไง
เขาเกลียดผม
อย่า เอ็ดดี้ คอมพิวเตอร์
มีทางอื่นที่จะตามยานพวกนั้นมั้ย
ใช้ยานหลบภัยฉุกเฉิน มันเจ๋งสุดๆ ขับสนุกมาก
ไม่น่าเชื่อเลย
ฉันเอาด้วย โอเค ฟอร์ด พอจะรู้บ้างมั้ย
- เรากดปุ่มนี้ - ไม่ใช่
"อย่ากดปุ่มนี้อีก"
- ปุ่มนี้ล่ะ - โอเค ไม่เกิดอะไร...โอเค
เก่งมาก
- โอเค เราโคลงเคลง - นายลืมผ้าขนหนู
เอาเขาออกไป ไม่งั้นฉันฆ่าเขาแน่
- โอเค ฟอร์ด นี่... - ดีขึ้นมั้ย
ไม่ แย่กว่าเก่า
- ทำอะไร...ไม่เอา - โอเค
ทำให้มันหยุดเขย่าได้มั้ย มาร์วิน มีความคิดอะไรมั้ย
ผมมีความคิดเป็นล้านเลย ทุกอันบอกว่าเราตายแน่
ขอบใจนะ มาร์ฟ
"ดาวโว้กสเฟียร์"
- แม็กกราเธีย - ไม่ใช่ เราอยู่บนดาวโวกอน
- ใช่ นี่แหละ แม็กกราเธีย - นี่มัน โว้กสเฟียร์
- ใช่ แม็กกราเธีย ฉันรู้ - มันไม่ใช่
- ไม่ใช่แม็กกราเธีย - นี่ล่ะใช่แล้ว
- นายทำอะไรน่ะ - มันเอาหัวฉันไป
ฉันเอานี่มาจากยานขนส่ง ของพวกอาร์คทัวแรน
เขาสวมมันเพื่อรวบรวมสมาธิ
- มันคืออะไร - หมวกใช้สำหรับคิด
เรียบร้อยแล้ว
น่าจะทำให้เขาสนุกได้ซัก 10 นาที
ผมรู้สึกดีขึ้นมาก เกี่ยวกับความลำบากของเรา
ฉันถามคู่มือ วิธีช่วยนักโทษ จากโว้กสเฟียร์ มันตอบว่า อย่า
หวังว่านายคงมีแผนดีๆ นะ
ฉันคิดว่า เราอาจจะ...
- เมื่อกี้ มีใครเห็นมั้ย - เห็นอะไร
อะไรเหรอ
ไม่มีอะไร ฉันคิดไปเอง
โอเค ตอนนี้...ทุกคนหยุดก่อน ช่วยมองที่ฉันหน่อย
มีบางอย่างเกิดขึ้นแน่ๆ
ดูไว้นะ
โอเค ฉันว่าเรา...
นายโดนเหมือนกัน
ใช่ มันคืออะไร
เซฟอร์ด นายคิดว่าไง
ฉันว่า...ซาร์ควอน นั่นมันอะไร
ผมอยากจะแนะหรอก แต่พวกคุณคงไม่ฟัง
- ไม่เคยมีใครฟัง - ฉันนึกออกแล้ว
ฟอร์ด ฆ่ามัน กำจัดมันซะ
โอเค อย่าคิดอะไร
ทุกคนห้ามคิด ไม่เอาความคิด
ไม่เอาทฤษฎี หรืออะไรทั้งนั้น
บ้าจริง ทริลเลียนต้องอยู่ในนั้น
- เราต้องหาทางช่วยเธอ - ฉันนึก...
วิ่ง
นี่ คุณควรจะหยุดนะ
โอเค ฉันไม่คิดอะไร ไม่คิด ไม่มีความคิดเลย
โอเค นี่ไม่ใช่ความคิดที่ดีเอาเลย
แต่ มาร์วิน ส่งมือมาหน่อยสิ
โอเค เธออยู่ที่ไหน
ใคร หัวหน้าฝ่ายซ่อมแขนหุ่นยนต์เหรอ
ทริเชีย ยักการ์สตัก แม็คมิลลานัส แห่งบลาร์ด ใช่มั้ย
ไม่ใช่ ทริเชีย มารี แม็คมิลแลน แห่ง โลก
อ๋อ ใช่
ขอโทษนะ ไม่มีข้อมูลของโลกเลย
เขตกาแล็กซี ZZ9 หลาย Z อัลฟา
- ใช่แล้ว - เธอโกหก
เธอหุ่นดี เธอสวย และเธอโกหก
เจอแล้ว นี่ไงโลก
"ถูกทำลาย"
มีดาวบ้านเกิด ดวงที่ 2 มั้ย
- ถูกทำลาย เป็นไปไม่ได้ - ข้อมูลบอกอย่างนี้
ถูกทำลาย เพื่อสร้างทางด่วนย่นอวกาศ
ใครจะบ้าสั่งให้ทำลายดาวทั้งดวง
- เขาว่าตึกสีเทาใช่มั้ย - มันสีเทาทุกตึกนั่นแหละ
"ส่งมือมาหน่อย" ตลกมากนะ
มีมือเดียวจะให้ขับยานได้ยังไง พวกมนุษย์สมองทึบ
ดังนั้น คุณต้องกลับไปกรอกให้ครบ
อย่าลืม เวลากรอกใบคำร้อง...
ให้ฉันเอง ฉันคือคนอังกฤษ ฉันเข้าแถวเก่ง
คุณกรอกเสียให้เสร็จ และส่งกลับมาให้เร็วที่สุด
- เครื่องเขียนอยู่ทางด้านซ้าย - เป็นประธานาธิบดีนี่ ทำอะไรบ้างสิ
ปธน.ไม่มีอำนาจหรอก แค่หุ่นเชิด ไม่ได้ว่านายนะ นายเป็นคนดี
สวัสดีทุกคน
ผมเอง ประธานาธิบดีของพวกคุณ เป็นไงบ้าง ขอบคุณที่มาใช้บริการ
ได้ ผมรู้จักหมอนั่น ได้เลย
- คนต่อไป - ประธานาธิบดีมาแล้ว หลีกหน่อย
ว่าไง พ่อหนุ่ม ไม่ นี่ผมจริงๆ
หน้าตาตลกดีนะ ดูนั่นสิ
หลบหน่อยๆ
ไหน หอมหน่อยซิ
ผมมาเรื่องการปล่อยนักโทษ
มีคำร้องขอปล่อยนักโทษหรือยัง
ฉันไม่เชื่อคุณหรอก
ดูคำสั่งนี่สิ
"ด้วยรัก จาก เซฟอร์ด"
"ด้วยรัก" เหรอ
ตามประมวลกฎหมายอาญาของกาแล็กซี
บทลงโทษสำหรับ การลักพาตัวประธานาธิบดี
คือ เป็นอาหารสัตว์ร้ายผู้หิวโหย บักแบล็ทเตอร์แห่งทราล
สวัสดี
ปล่อยฉันนะ นั่นอะไรน่ะ
อย่านะ เดี๋ยว เข้าใจผิดแล้วล่ะ
- ทำเครื่องหมายทุกช่องทางขวา - ได้ เข้าใจแล้ว
ไม่ใช่อันนั้น
จะทำอย่างไร เมื่อพบว่าตัวเอง ไม่มีทางรอดชีวิต
จงคิดว่าคุณโชคดีแค่ไหน ที่มีชีวิตที่ดี มาจนถึงบัดนี้
ในอีกแง่หนึ่ง ถ้าจนบัดนี้ คุณไม่ได้มีชีวิตที่ดี
ซึ่งคงจะใช่ ถ้าดูจากสถานการณ์ของคุณตอนนี้
จงคิดว่าคุณโชคดีแค่ไหน ที่มันจะจบลงในไม่ช้า
เรียบร้อยแล้ว
ลักพาตัวประธานาธิบดี
ไม่ได้ค่ะ เธอยังไม่มีสิทธิ์ ได้รับการปล่อยตัวในตอนนี้
โอเค ดูนี่สิ นี่คือประธานาธิบดี
โอเค เห็นมั้ย นี่ไง
เขาบอกว่าเรื่องการลักพาตัว เป็นการเข้าใจผิดอย่างมาก
เหรอคะ
เธอไม่ได้ตั้งใจจะทำ เขาสั่งให้คุณปล่อยเธอไป
นี่ไม่ใช่คำร้องขอปล่อยนักโทษ โดยประธานาธิบดี
ต้องใช้ใบสีฟ้า
- ฉันอยู่นี่เอง - ได้ ถือหน่อย โอเค
วันนี้ท่าทางหิวมาก
สีฟ้า ใช่แล้ว
- ผมไม่ใช่นักข่าว - เราแค่สนิทกันน่ะ
โอเค นี่ของ ทริเชีย แม็คมิลแลน
ทริเชีย แม็คมิลแลน โอเคค่ะ
ท่านครับ นี่คือคำสั่งปล่อยตัว
ขอบใจ
เธอเป็นอิสระ
ปล่อยตัวเธอ
เซฟอร์ดอยู่ที่นี่ ถ้างั้นก็ไม่เป็นไร
ไปเอาตัวเขากันเถอะ
นี่เรารอใครอยู่นะ
ฉันถามจริงๆ
ทริเชีย
- ทริเชีย - ทริล
- มานี่สิจ๊ะ - คุณมันปัญญาอ่อน
คุณเซ็นคำสั่งให้ทำลายโลก
- เขาเซ็นเหรอ - ผมเซ็นเหรอ
ใช่ "ด้วยรัก จาก เซฟอร์ด" คุณไม่ได้อ่านด้วยซ้ำ ใช่มั้ย
ที่รัก ผมเป็นประธานาธิบดีแห่งจักรวาล ผมไม่มีเวลามานั่งอ่านหรอก
ดาวทั้งดวง บ้านของฉัน
ถูกทำลายหมด เพราะคุณนึกว่าเขาขอลายเซ็น
- เขาหลอกผม - คุณปัญญาอ่อนรึเปล่า
- ทริลเลียน - คุณรู้ ทำไมคุณไม่บอกฉัน
- เขาขู่ผม - เลิกขี้ขลาดเสียที อาร์เธอร์
ขี้ขลาดเหรอ แล้วที่ผมมาช่วยคุณล่ะ ขอบใจนะ ความคิดผมเอง
งี่เง่าจริงๆ
- เอาแขนมาคืนแล้ว - ใจดีจริงนะ
ถ้างั้น ผู้โชคดีทุกคนที่มี 2 แขน เกาะให้แน่นๆ นะ
ท่านประธานาธิบดีชักทำให้ผมโมโหแล้ว
คราวนี้ผมจะตามจับเขาด้วยตัวเอง เตรียมยานฉันให้พร้อม
ยอดเลย ในที่สุด
สัญญาณพักเที่ยงนี่ ทุกคนกินข้าว
วันนี้กินซุปดีกว่า
สารานุกรมแห่งจักรวาล พูดถึงความรักไว้ว่า
มันซับซ้อนเกินกว่าจะให้คำจำกัดความ
คู่มือนักโบก สู่จักรวาล พูดถึงความรักว่า
"ถ้าเป็นไปได้ ห่างๆ ไว้ดีกว่า"
โชคร้ายที่ อาร์เธอร์ เด็นท์ ไม่เคยอ่าน
คู่มือนักโบก สู่จักรวาล
- ขอโทษครับ - ไม่เป็นไร เข้ามาสิ
ผมไม่ได้...
คือว่า...
ทริลเลียน ผมแค่อยากบอกว่า คุณถูก
ผมน่าจะบอกคุณ และผมก็เข้าใจ ถ้าคุณคิดจะโกรธผม
ยังไงก็รู้ไว้นะ ผมเข้าใจว่าคุณรู้สึกยังไง
- ส่งผ้าเช็ดตัวให้หน่อย - ได้สิ เอานี่
ขอบคุณ
ที่จริง ที่ผมจะบอกก็คือ
ถ้าผมตอบตกลง และไปมาดากัสการ์กับคุณ
เรา 2 คน คงไม่ต้องมาอยู่ที่นี่
ก็แค่คิดว่า มันน่าจะมีความหมายบ้าง
ช่างมันเถอะ
เอาล่ะ คอมพิวเตอร์ พาเราไป... เราจะไปไหนนะ
โอเค ไปเอามะนาวให้นายอีกลูกนะ
ไปนะ
เข้าสู่การขับเคลื่อนที่ไม่น่าเป็นไปได้
อย่า เซฟอร์ด เล่นปุ่มไม่ได้นะ นายทำอะไรไป
รับทราบพิกัดของ แม็กกราเธีย
ผมตื่นเต้นมากที่จะบอกคุณว่า
เราอยู่ในวงโคจรที่ความสูง 300 ไมล์
ของดวงดาวที่เป็นตำนาน แม็กกราเธีย
แม็กกราเธีย
ไม่น่าเชื่อ
เหลือเชื่อ
มันแย่กว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก
สวัสดี นี่คือบันทึกเสียงคำประกาศ เนื่องจากตอนนี้ไม่มีคนอยู่
กรรมาธิการพาณิชย์แห่งแม็กกราเธีย ขอขอบคุณที่ท่านมาเยือน
แต่เสียใจที่จะต้องบอกว่า ดาวทั้งดวงปิดทำการชั่วคราว
ถ้าท่านประสงค์จะทิ้งชื่อ และดวงดาวที่สามารถติดต่อกลับได้
กรุณากระทำหลังเสียงสัญญาณ
- ดาวมันจะปิดได้ยังไง - ถูกเผงเลย น้องชาย
โอเค คอมพิวเตอร์ ไปต่อ นำเราลงไป
ด้วยความยินดีครับ
เรารู้สึกปลื้มปีติ ที่ท่านให้ความสนใจ กับดาวของเรา อย่างไม่ลดละ
เพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ
หวังว่าท่านคงเพลิดเพลินกับ จรวดนิวเคลียร์จับความร้อน 2 ลูก
ที่เราเพิ่งส่งไปบรรจบกับยานของท่าน
เพื่อการบริการที่มีคุณภาพอย่างต่อเนื่อง
ความตายของท่านจะถูกศึกษา เพื่อใช้ในการพัฒนาบุคลากร ขอบคุณ
ผมยินดีรายงานว่ามีจรวดนิวเคลียร์ จับความร้อน 2 ลูกกำลังพุ่งเข้าใส่เรา
ถ้าคุณไม่รังเกียจ ผมจะปฏิบัติการหลบหลีกนะครับ
มีบางสิ่งรบกวนระบบนำร่องของผม
อีก 45 วินาทีจะเกิดการปะทะ
คอมพิวเตอร์ ทำอะไรซักอย่างสิ
ได้ครับ ผมส่งการควบคุมให้แล้วกัน โชคดีนะครับ
มาช่วยหน่อย
ถ้าไม่มีแขนข้างที่ 3 มันบังคับไม่ได้
อาร์เธอร์ คว้ามือฉันไว้
- หลบพ้นแล้วใช่มั้ย - ยัง มันตรงดิ่งมาหาเรา
- ผมลองกดนี่ดูนะ - อย่า เรายังไม่อยู่ในสภาพปกติ
- มันจะเป็นยังไงล่ะ - ฉันก็ไม่รู้
อย่า เรามาถึงที่นี่แล้ว มันจะพาเราไปไหนก็ไม่รู้
- ให้มันรู้แล้วรู้รอดไป - อย่า
เราอยู่ที่ไหน
- เรามาจากที่ไหนมากกว่า - แล้วจรวดพวกนั้นล่ะ
มันกลายเป็น...กระถางเพทูเนีย
กับ ปลาวาฬหน้าตาตื่น
ดัชนีความไม่น่าจะเป็นคือ 1 ต่อ 8,767,128
เข้าสู่สภาพปกติแล้ว
ใช่ สภาพปกติ
พูดเรื่องสภาพปกติ ให้วัวหลับยังได้เลย
- อะไรที่ปกติล่ะ - อะไรที่เป็นบ้านล่ะ
อะไรคือวัวล่ะ
ชาดีๆ ซักถ้วยคงช่วยฟื้นฟูฉัน ให้สู่สภาพปกติได้
โปรดสังเกตให้ดีว่า โดยฉับพลัน และโดยขัดกับความน่าจะเป็น
ปลาวาฬหัวเหลี่ยม ได้กลับมีตัวตนขึ้นอีก
สูงจากพื้นดาวที่ไม่ใช่ของมัน หลายไมล์
เนื่องจาก นี่ไม่ใช่สภาพของมันตามปกติ
สัตว์ผู้ไร้เดียงสาตัวนี้จึงมีเวลาสั้นมาก ที่จะรู้จักตัวตนของตัวเอง
นี่คือสิ่งที่มันคิด ขณะดิ่งพสุธา
เกิดอะไรขึ้น ฉันเป็นใคร
ทำไมถึงอยู่ที่นี่ ฉันอยู่เพื่ออะไร ทำไมฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
โอเค ใจเย็นๆ ตั้งสติก่อน
รู้สึกดีแบบแปลกๆ แฮะ จั๊กจี้ที่ตรง...
ต้องตั้งชื่อให้มันก่อน เรียกว่าหางก็แล้วกัน ใช่ หาง
แล้วเสียงอะไรดังๆ ที่ปะทะผ่าน... จะเรียกหัวฉันว่าอะไรดี
ลมแล้วกัน เพราะดี
ตื่นเต้นจริงๆ ฉันอยากรู้จนมึนไปหมดแล้ว
หรือว่าเป็นเพราะลม ตอนนี้มีมันเยอะจัง
แล้วอะไรนี่ พุ่งใส่ฉันเร็วมากเลย ใหญ่มาก แบนๆ กลมๆ
ชื่อมันต้องฟังกว้างๆ ใหญ่ๆ อย่างเช่น แผ่นดิน
ใช่แล้ว แผ่นดิน มันจะคบกับฉันมั้ยนะ สวัสดี แผ่นดิน
สิ่งเดียวที่กระถางเพทูเนียนี้คิด ขณะที่มันดิ่งพสุธา ก็คือ
"ไม่นะ อีกแล้วเหรอ"
หลายคนคาดว่า ถ้าเรารู้สาเหตุ ว่าทำไมเพทูเนียกระถางนี้คิดแบบนั้น
เราจะเข้าใจธรรมชาติของจักรวาล มากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่
พวกนั้นอะไรน่ะ
เป็นทางเข้าไปสู่มิติอื่น
ทางเข้าพวกนี้ติดที่ทำความร้อนรึเปล่า
อันนี้แหละ
มันต้องจบอย่างน่าเศร้าแน่ๆ ฉันรู้
ตรงนี้
โอเค เข้าไปกันเลย
จะเข้าไปได้ยังไง มันพาไปไหนก็ไม่รู้
ถ้าเราเลือกผิดอัน
เราก็กลับมา แล้วลองอันอื่น ไม่ใช่เรื่องใหญ่น่า
อะไรนะ เรื่องใหญ่สิ ฟอร์ด เรื่องใหญ่มากด้วย
แล้วถ้าเกิดมันฉีกเรา จนกลายเป็นอนุภาคเล็กๆ ล่ะ
อันนี้แหละ ฉันมีลางสังหรณ์
- ฟอร์ด - ลางสังหรณ์เขาดีนะ
อาร์เธอร์ ไปกันเถอะน่า
ไปเพราะลางสังหรณ์ของคนที่ บำรุงสมองด้วยมะนาวเนี่ยนะ
ฆ่าตัวตายชัดๆ
- ฉันว่านายดูถูกฉันนะ - นายจะว่ายังไง ฉันไม่สน
รู้สึกนายไม่ค่อยเป็นมิตรเลย อเล็กซ์
- อาร์เธอร์ - เคยลองเล่นโยคะมั้ย
- ทริลเลียน - นี่ล่ะ พรหมลิขิต
เธอไปแล้ว ฟอร์ด เธอไปแล้ว
อาร์เธอร์ อย่าตกใจ
- ฟอร์ด - เฮ้ย รอด้วย
กล้าหน่อยสิ
ไอ้บ้าเอ๊ย กล้าๆ หน่อย
ไม่ อย่าไปนะ เอาใหม่สิ
บอกแล้วว่าต้องจบอย่างน่าเศร้า
แก...แก...
มาแล้ว
สุดยอดจริงๆ
นี่แหละ
ปัญญาอันล้ำลึก ฉันมาแล้ว
ตกลง มันจะจบแบบนี้ใช่มั้ย
ตัวคนเดียวบนดาวร้าง กับหุ่นยนต์ที่มีแต่ความหดหู่
นึกว่ามันแย่นักเหรอ
แล้วถ้าคุณเป็นหุ่นยนต์ที่มีแต่ความหดหู่ล่ะ
ขอโทษนะ
- คุณเป็นใคร - ไม่ ผมชื่ออะไรไม่สำคัญ
คุณต้องมากับผม
- ไปให้พ้น - เรื่องเลวร้ายกำลังดำเนินอยู่
คุณต้องมา ไม่งั้นคุณจะสาย
- สาย สายเรื่องอะไร - อะไรนะ
ไม่นะ ชื่ออะไรล่ะ ชาวโลก
- เด็นท์, อาร์เธอร์ เด็นท์ - คือว่า...
สายเหมือน เด็นท์อาร์เธอร์เด็นท์ ผู้ล่วงลับ
นี่เป็นการขู่นะ ดูไม่ออกเหรอ โธ่
- ใช่ - เพื่อนๆ คุณปลอดภัย
- คุณไว้ใจผมได้ - คนที่ไม่ยอมบอกชื่อเนี่ยนะ
โอเค ผมชื่อ...
ผมชื่อ... สลาทิบาร์ทฟาสต์
บอกแล้วว่ามันไม่สำคัญ
ตกลง เพื่อนผมปลอดภัยใช่มั้ย
ผมจะให้ดู
คำนวณโอกาสรอดให้คุณได้นะ แต่คุณคงไม่ชอบแน่
รู้รึเปล่าว่าเราสร้างดาวต่างๆ
ใช่แล้ว เป็นงานที่มหัศจรรย์มาก
สร้างแนวชายฝั่งเป็นงานโปรดของผม
เราเคยสนุกมากในการทำรายละเอียด ให้หน้าผาริมทะเล
แต่แล้วเศรษฐกิจกาแล็กซีก็พินาศ และดาวแบบสั่งทำ
ก็กลายเป็นสินค้าฟุ่มเฟือย
มากับผมเถอะ เพราะมีการสับสน อย่างร้ายแรง เรื่องดาวของคุณ
4 ตีนก็ยังรู้พลาดน่ะ
- 2 เท้า - อะไรนะ
คนไงล่ะ มี 2 เท้า
ใช่ แต่ผมว่าคนไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ทางนี้
เตือนไว้ก่อนนะ
เราจะผ่านเข้าไปใน อะไรที่มันคล้ายๆ ประตูทางเข้า
อาจจะน่ากลัวหน่อย
มันทำผมกลัวหัวหดเลยล่ะ
ขอต้อนรับสู่โรงงานของเรา
เอาล่ะ
ใช่แล้ว นี่ล่ะ
เราเจอแล้ว
โอ้ ปัญญาอันล้ำลึก
เราเดินทางมายาวนาน...
และไกลมาก
เจ้าคำนวณ ที่สุดแห่งคำถามของชีวิต,
จักรวาลและทุกสิ่งทุกอย่างหรือยัง
ยัง
- อะไรนะ - ข้ามัวแต่ดูทีวี
ข้าออกแบบคอมพิวเตอร์เครื่องอื่น ให้ทำหน้าที่นั้น
เออใช่ ฉันลืมไป มันอยู่ที่นี่รึเปล่า
มันไม่ได้อยู่ที่นี่ มันเป็นอีกโลกหนึ่ง
มันอยู่อีกโลกหนึ่ง
มันเป็นอีกโลกหนึ่ง เจ้าโง่
เคยเป็น จนกระทั่งโวกอนทำลายมัน
เพื่อสร้างทางด่วนย่นอวกาศ
โอเค
แน่ใจนะว่าไม่มีคำถาม
หรือวิธีที่จะได้มัน หรืออะไรซักอย่าง
ฉันลำบากมากนะ กว่าจะมาถึงนี่
เงียบๆ รายการมาแล้ว
เอาล่ะ ไม่รบกวนแล้ว ฉันจะ...เออ ยอดเลยนะ
ฉันจะหาสิ่งอื่น เพื่อทุ่มเทชีวิตให้
เซฟอร์ด เรื่องปืน
- ปืนอะไร - ปืนที่ฮัมมาให้นายเอาไป
- นายให้หัวเขาไว้ - ทำไมฉันทำยังงั้น
- โอเค - โง่จังเลย
โอ้ ปัญญาอันล้ำลึก เรารู้มาว่า มีปืนกระบอกหนึ่ง
นั่นไงล่ะ
คุ้นๆ มั้ย
งั้นมันก็ไม่ได้โดนทำลาย
ที่จริง มันโดนนะ อันนี้เป็นดวงสำรอง โลกใบที่ 2
คุณเป็นคนสร้างโลกเหรอ
ไม่ใช่ผมคนเดียว แต่ผมทำส่วนของผม
เคยได้ยินที่ที่ชื่อ... รู้สึกจะเรียกว่านอร์เวย์นะ
เป็นผลงานหนึ่งของผม มันได้รับรางวัลด้วยนะ
สบายดีนะแฟรงค์ นั่นคือแฟรงค์
เขาทำมหาสมุทรจะเสร็จอยู่แล้ว
เซฟอร์ด
นี่ไง
อย่างที่ฮัมมาบอก
- กลับไปเอาหัวนายได้แล้ว - ฟอร์ด
ดีจริงๆ ที่ได้รู้จักนาย
อย่า
นี่ก็ล้มเหลวอีก
เฮ้ยเพื่อน รู้มั้ย นายคงหงุดหงิดน่าดู
ลำบากมาขนาดนั้น แต่กลับไม่ได้คำตอบ
ซึ่งแปลว่า ไม่ได้เงินหรือชื่อเสียง อย่างที่นายควรจะได้...
ปืนเปลี่ยนมุมมอง ทำหน้าที่เหมือนกับชื่อของมัน
ยอดเลย
ถ้าคุณเล็งไปที่ใครแล้วเหนี่ยวไก
เขาจะเห็นเรื่องราวต่างๆ ในมุมมองของคุณ
เอามาให้ฉัน
มันถูกออกแบบโดยปัญญาอันล้ำลึก
แต่สนับสนุนโดย สมาคมแม่บ้านเดือดระหว่างหมู่ดาว
ผู้ซึ่ง หลังจากทะเลาะกับสามี
รู้สึกเบื่อหน่ายเต็มที ที่จะต้องลงเอยด้วยประโยคว่า
"คุณไม่เข้าใจฉันหรอก"
นายพูดถูก ฉันไม่ควรมานั่งคร่ำครวญ
เพราะว่ายังไงชีวิตก็ดำเนินต่อไป ฉันจึงควรก้าวไปกับมัน
ยิงเขาอีกสิ
การโบกนี่ดีนะ ผ้าขนหนูก็ดี
- พูดอะไรเนี่ย - เข้าใจสร้างจริงๆ
เกิดอะไรขึ้น
รู้แล้วว่าทำไม ฮัมมา คาวูลา ถึงอยากได้ปืนแบบนี้
- กลับกันเถอะ อาร์เธอร์รออยู่ - ใครจะไปสน
ฉันสน เพราะเรากลายเป็นเผ่าพันธุ์ ที่ใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว เนื่องจากคุณ
อย่าโมโหสิจ๊ะคนสวย ใจเย็นๆ
อยากรู้มั้ยว่าทำไมฉันโมโห
คุณโมโหเพราะดาวคุณถูกระเบิด
และคุณมาเที่ยวไปมา กับคนที่เซ็นออกคำสั่ง
คุณอยากรู้คำถามนั่นจริงๆ
เพราะว่าคุณสงสัยมาตลอด ว่าชีวิตมีความหมายอะไรอีก
และคุณผิดหวังอย่างมาก เพราะคุณค้นพบว่ามันไม่มี
โอ้โห ยอดไปเลย เหมือนเมายาเลย
คุณไม่มีบ้าน ไม่มีครอบครัว ต้องมาติดอยู่กับผม
หนึ่งในผู้ชายหลายๆ คน ที่ไม่เข้าใจความเป็นคุณ
ไม่จริงนะ
และคุณกลัวว่าจะหมดโอกาส กับคนที่เข้าใจความเป็นคุณจริงๆ
คนสวยจ๊ะ
ส่งมันมานะ
ใช้กับฉันไม่ได้หรอก ฉันเป็นผู้หญิงอยู่แล้ว
ไม่มีอะไร แค่หนูตัวเล็กๆ 2 ตัว
นี่ไง ภูเขาหิมาลัย เยี่ยมใช่มั้ยล่ะ
ชาวโลก คุณต้องเข้าใจอย่างนึง
โลกที่คุณอาศัยอยู่ ถูกสั่งให้สร้าง,
ชำระเงิน, และควบคุม โดยหนู
หมายถึงหนูที่เป็นสัตว์ตัวเล็กๆ สีขาว
มีหนวด มีหู ชอบกินชีส ใช่มั้ย
ใช่ แต่เขาโผล่มายังมิติของเรา ผู้ที่ปราดเปรื่องเป็นอย่างยิ่ง
ผมไม่รู้จัก ชีส ที่คุณพูดถึง
แต่หนูเขาอยู่ที่โลก เพื่อทดลองพวกคุณ
เข้าใจแล้วว่าคุณสับสนตรงไหน เราต่างหาก ที่ใช้มันในการทดลอง
ไม่ใช่, ก็ใช่นะ, ไม่ใช่หรอก นั่นคือสิ่งที่เขาอยากให้คุณคิด
แต่ที่จริง คุณคือองค์ประกอบ ในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ของพวกเขา
นี่อธิบายได้หลายอย่างเลยนะ
ผมมีความรู้สึกแปลกๆ มาตลอดชีวิต
ว่ามันมีบางสิ่งที่ใหญ่และชั่วร้าย เกิดขึ้นในโลก
ไม่ใช่ นั่นคือวิตกจริตธรรมดา ทุกคนในจักรวาลเป็นกันทั้งนั้น
ผมอาจจะแก่และเหนื่อยล้า แต่โอกาสที่จะค้นพบจริงๆ
ว่ามันเกิดอะไรขึ้น มันแทบเป็นไปไม่ได้
จนทางเดียวที่เหลือก็คือ ปล่อยวาง และหาอะไรทำให้ยุ่งๆ เข้าไว้
ผมเลือกที่จะมีความสุข มากกว่าที่จะถูก
- แล้วมีความสุขมั้ย - ไม่นะ
นั่นล่ะ มันถึงใช้ไม่ได้
นี่ไงล่ะ
นี่คือ...
ทุกอย่างอยู่ครบ
เป็นเหมือนปกติทุกอย่าง
ขอต้อนรับกลับบ้านครับ
"ขอต้อนรับกลับบ้าน อาร์เธอร์"
- มาแล้วเหรอ - แปลกใจมั้ย
ทำอะไรกันน่ะ ไปยังไงมายังไง
นั่นชารึเปล่า
- ทีแรก เจ้าภาพเล่นงานเรา - แล้วไง
แล้วเขาก็ขอโทษ ด้วยการ
ทำอาหารสุดยอดพวกนี้ให้เรา
มัน...ทุกอย่างถูกต้อง ทุกอย่างอร่อยจริงๆ
โอ้โห ชื่นใจเหลือเกิน
ดีใจที่คุณชอบนะ สัตว์โลก
หนูพูดได้ เจ๋งดีนะ
- นั่งสิ ชาวโลก - ขอบคุณ ขอบคุณครับ
- เชิญดื่มเลย - ขอโทษครับ
- ต้องการอะไรอีกมั้ยครับ - ไม่แล้ว เราพอใจ ขอบคุณนะ
ดีครับ ผมจะรอข้างนอก ถ้า...
คุณพูดถูกนะ
- เชิญดื่มสิ - ครับ
เขาพูดถูก
เอาล่ะ คุยธุระกันได้แล้ว
คุยธุระกัน
กินไปสิ
โทษที
เราใช้เวลานานมากบนดาวของคุณ เพื่อค้นหาที่สุดแห่งคำถาม
แล้วมันก็ระเบิดใส่หน้าเรา จริงๆ นะ
นี่คือสาเหตุที่ให้คุณมา เราได้สัญญาค่าตอบแทนสูง
ให้ทำรายการสนทนาทางทีวี 5 มิติ
แต่จุดสำคัญก็คือ เราต้องมีจุดขาย
เราต้องมีที่สุดแห่งคำถาม หรืออะไรที่ฟังคล้ายๆ แบบนั้น
- แน่นอน - เราสร้างดาวนี้ขึ้นมาใหม่
เหลืออยู่อย่างเดียว คือองค์ประกอบอันสุดท้าย
- ซึ่งได้แก่ สมองของคุณ - ใช่
รับชาอีกมั้ย
โทษนะ เมื่อกี้บอกว่า อยากได้สมองผมใช่มั้ย
ใช่ เพื่อให้โปรแกรมเสร็จสมบูรณ์
ผมให้ไม่ได้หรอก ผมต้องใช้
- คุณแทบไม่ได้ใช้ - แทบไม่ได้ใช้รึ ไอ้หนูทะลึ่งนี่
เซฟอร์ด ทริลเลียน
ฟอร์ด
ใส่อะไรในอาหารน่ะ
ใส่อะไรในชาผม
ไม่ต้องห่วง ไม่เจ็บหรอก
เดี๋ยวก่อนสิ ให้ตาย
อยากได้คำถามของ 42 ใช่มั้ย
นี่ไง 6 คูณ 7 ได้เท่าไหร่
หรือ ต้องใช้โวกอนกี่คน เพื่อจะเปลี่ยนหลอดไฟ
นี่อีก ชายคนหนึ่งต้องเดินถนนกี่สาย
นั่นไม่เลวนะ
ได้ เอาไปเลย เพราะหัวผมเต็มไปด้วยคำถาม
และไม่มีคำตอบไหนเลย
ที่นำความสุขมาให้ผมซักนิดนึง
ยกเว้นคำถามเดียว
คำถามเดียวเท่านั้น ที่ผมต้องการรู้คำตอบ
เธอคือคนนั้นใช่มั้ย
คำตอบมันไม่ใช่"42" มันคือ"ใช่"
โดยไม่ต้องสงสัย, โดยไม่คลุมเครือ โดยไม่อายเลย, ใช่
และมี 1 อาทิตย์
1 อาทิตย์ของชีวิตสั้นๆ ที่น่าสงสารของผม
มันทำให้ผมมีความสุข
เป็นคำตอบที่ดีนะ
ไร้สาระ เราไม่ได้อยากมีความสุข เราอยากดัง
- "เธอคือคนนั้น" ไม่เห็นได้เรื่อง - เอาสมองเขาเลย
อย่า อย่าเอาสมอง อย่าเอาสมองผมไปนะ
ฉันไม่ได้ทำนะ ฉันดังแล้ว
ยิงเขาสิ เร็วๆ ยิงเขา
ซวยแล้วสิ
จะอ้วกแล้ว
แย่เลย
ตามมา
ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา
แถวหยุด
ขอบใจนะ ที่ทิ้งผมไว้
จะว่าไปก็โทษคุณไม่ได้หรอก
ท่านประธานาธิบดี เรามาเพื่อคุ้มครองท่าน
ขอบใจ ขอบใจมาก
ยิง
อย่า
จะหลบไปทำไม
โวกอนยิงปืนห่วยที่สุดในกาแล็กซี
- ให้ตายสิ หยุดนะ - หยุดยิง
ปวดหัวจังเลย
มาร์วิน
ไม่นะ
เขามีผ้าขนหนู หนีเร็ว
ฉันจะพาเราหนีไปจากที่นี่ ไอ้นี่มันขับยังไงล่ะ
ต้องใช้ปืนนั่น
เร็วสิ ติดเครื่องยานเร็วเข้า เร็วสิ ติดซะที
เร็วสิ เฮ้ย ไฟไหม้
ยิงเลย
เขาล็อคไว้จากอีกข้างนึง
เราต้องไปทางอื่น
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
หยุดนะ
หยุดนะ หยุดยิงเรา
ฉันรู้สึกหดหู่จริงๆ
ไม่อยากอยู่อีกต่อไปแล้ว
จะอยู่ไปทำไม
- ไม่เป็นไรนะ - ค่ะ
เสียใจเรื่องยานนายนะ อาร์เธอร์
มาร์วิน นายช่วยชีวิตเรา
ผมรู้ ไม่มีค่าใช่มั้ย
ต้องถามตัวเอง ว่าอยู่ไปเพื่ออะไร
เอาไปเลย
ทำอย่างนั้นก็ได้ แต่คงไม่... ผมถาม...แค่ถามน่ะ
เพื่อนผมเพิ่งบอกมาว่า
เนื่องจากเราใกล้จะเสร็จเต็มที
เราจะทำต่อไปจนโลกเสร็จ
เราทำให้เหมือนเดิมได้ทุกอย่าง เหมือนตอนที่คุณจากมา
เว้นแต่ว่า
มีอะไรที่คุณอยากจะเปลี่ยน
อะไรที่คุณคิดว่า ไม่จำเป็นกับดาวของคุณ
ครับ ผมเอง
ฮัลโหล
ไม่ต้องเปลี่ยน ใช่ ทิ้งไว้แบบนั้น
ไปเที่ยวกันเถอะ
เอาสิคะ คุณอยากไปไหนล่ะ
ผมรู้จักร้านอาหารดีมาก อยู่แถวๆ ปลายจักรวาล
ฉันชักหิวแล้วล่ะ
ผมต้องไปหาฮัมมา มันมีของของผม
- ผมว่านะ ผมสับสนจัง - ไม่ต้องห่วงค่ะ เราแก้ไขได้
เดินทางกันให้สนุกดีกว่าที่รัก แค่คุณกับผม
มาเร็ว
- มีผ้าขนหนูนะ - มี ทำไม ต้องใช้อีกเหรอ
- ต้องใช้ตลอดแหละ - ใช่
ฉันไม่ไปไหน โดยไม่มี ผ้าขนหนูผืนโปรดของฉันหรอก
โอเค เกาะแน่นๆ นะ
เตรียมพร้อมสำหรับการเริ่มต้น วงจรชีวิต ในอีก 3, 2, 1...
ยอดเลย
ที่จริงก็ไม่มีใครฟังผมอยู่แล้ว
แต่ร้านอาหารนั่น มันอยู่อีกฟากของจักรวาล...
ลาก่อน ขอบใจที่ให้ปลากินนะ
มันน่าเศร้าที่ต้องเป็นแบบนี้
เราพยายามเตือนคุณ แต่ โธ่เอ๋ย...
คุณอาจไม่ฉลาดเท่าเรา
คงเพราะอย่างนี้ คุณถึงไม่นับถือ
ความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ ที่อยู่รายรอบตัวคุณ
ลาก่อน ขอบใจที่ให้ปลากินนะ
โลกของคุณกำลังจะถูกทำลาย
ไม่มีประโยชน์ที่จะตกใจ
นอนดูโลกนี้ค่อยๆ สลายไปเถอะ
นอกจากพวกที่ชอบใช้อวนจับปลาทูน่า
พวกคุณส่วนใหญ่ก็น่ารักดี
โดยเฉพาะคุณหนูๆ กับว่าที่คุณแม่ทั้งหลาย
ลาก่อน ลาก่อน
ลาก่อน ขอบใจที่ให้ปลากินนะ
เย้
เอาเลย
ลาก่อน ขอบใจที่ให้ปลากินนะ
มันน่าเศร้าที่ต้องเป็นแบบนี้
เราพยายามเตือนคุณ แต่ โธ่เอ๋ย...
โธ่เอ๋ย
นอกจากพวกที่ชอบใช้อวนจับปลาทูน่า
พวกคุณส่วนใหญ่ก็น่ารักดี
โดยเฉพาะคุณหนูๆ กับว่าที่คุณแม่ทั้งหลาย
ลาก่อน ลาก่อน
ลาก่อน ขอบใจที่ให้ปลากินนะ
ที่ให้ปลากิน
เป็นที่รู้กันดีว่า การพูดจาไม่ระวัง ทำให้ตายได้
แต่คนไม่ค่อยตระหนักถึง ความรุนแรงที่แท้จริงของปัญหานี้
เช่นตอนที่ อาร์เธอร์ เด็นท์ พูดว่า
"ฉันไม่ไปไหน โดยไม่มี ผ้าขนหนูผืนโปรดของฉันหรอก"
ช่องทางเชื่อมมิติได้เปิดขึ้น ในห้วงเวลาของอวกาศ
และนำคำพูดเขา ย้อนเวลากลับไป
ข้ามผ่านอวกาศที่ไร้ขอบเขต ไปยังกาแล็กซีที่อยู่แสนไกล
ที่ซึ่งสิ่งมีชีวิตผู้ประหลาด และคลั่งสงคราม กำลังจดจ้อง
จะทำสงครามระหว่างหมู่ดาว
ผู้นำของทั้ง 2 ฝ่าย อยู่ในชุดศึก ขาสั้นเต็มยศสีดำ
กำลังเจรจากัน เป็นครั้งสุดท้าย
ขณะที่เกิดความเงียบขึ้น อย่างน่ากลัว
ณ ขณะนั้นเอง
คำพูด "ฉันไม่ไปไหน โดยไม่มี ผ้าขนหนูผืนโปรดของฉันหรอก"
ก็ได้ยินกันทั่วทั้งโต๊ะเจรจา
โชคร้าย ที่ในภาษาท้องถิ่นของพวกเขา
มันคือการเหยียดหยามที่รุนแรงที่สุด
กองทัพ 2 ฝ่ายที่กำลังจะรบกัน
จึงตัดสินใจยุติความขัดแย้งไว้ก่อน
เพื่อจะร่วมกันโจมตีกาแล็กซีของเรา
หลังจากมั่นใจว่าพบที่มา ของคำพูดดูหมิ่นอันนั้น
ฝูงยานรบอวกาศขนาดมหึมา จึงเดินทางผ่านอวกาศ หลายพันปี
และในที่สุดก็มาถึงโลก
แต่เนื่องจากมีข้อผิดพลาด ในการคำนวณเรื่องขนาด
กองยานรบอวกาศทั้งหมด ถูกหมาตัวเล็กๆ เขมือบไป
ผู้ที่ศึกษาเรื่องความซับซ้อน ของเหตุและผล
ในประวัติศาสตร์ของจักรวาล
บอกว่าเรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นเป็นประจำ
[THAI]