Detektywie Sheppard.
Detektywie. Dalej John, powiedz coś.
Skąd ona się tu wzięła?
Ludzie mają prawo wiedzieć,
jeśli seryjny morderca jest na wolności.
Ofiarą jest prawdopodobnie biały mężczyzna.
- „Prawdopodobnie”? - Nie ma ubrania ani dowodu.
Zginął w innym miejscu.
Widać ślady opon. Rozpoznałem starszy model pickupa.
Ta plama świadczy o wycieku z chłodnicy.
Wszystko wygląda podobnie.
- Taka sama rana klatki piersiowej. - Tak.
A sądziłem, że nic mnie już nie zdziwi.
Ja też. Jeszcze zmądrzejemy.
GWIEZDNE WROTA: ATLANTYDA
LAS VEGAS
Thomas Green trzy dni temu zgłoszono zaginięcie. 39 lat.
- Kto by pomyślał. - Jak zginął?
Przyspieszona degeneracja komórek.
Wcześniejsze ofiary też miały takie rany i zestarzały się.
Widziałam raporty z autopsji.
- Wiem tylko, że to nie choroba. - Ślady chemiczne?
Zobaczy pan w raporcie.
Wszystkie poprzednie ofiary miały na sobie osad radioaktywny.
Jak skończę.
- Zapomniałem pani nazwisko? - Keller... Jennifer.
W trzy miesiące zginęło osiem osób.
Nie podoba mi się,
że sprawę przejął koroner wyglądający na niepełnoletniego.
Dziękuję za komplement.
Zlecono mi tę autopsję.
Jeśli to panu nie odpowiada,
proszę porozmawiać z przełożonymi.
Już to zrobiłem.
Może potrzebne było świeże spojrzenie.
Czemu nie zastąpią mnie?
Znalazł pan jakieś tropy?
Tylko zwłoki na pustyni, które wyglądają jak wyssane.
- Sądzi pan, że to możliwe? - Tu nic nie jest niemożliwe.
Wystąpiły u was przypadki choroby popromiennej?
Nikt się nie dowie, przyrzekam.
Cześć. ...nie mam pojęcia...
To musi być jakiś wirus albo zatrucie.
Siedzę w motelu.
Ta podróż była do niczego.
Znów mam krwawienie.
Muszę kończyć.
Też cię kocham.
Wyłącz to!
Gnojek.
Sheppard. Poznaj agenta Woolseya z FBI.
Miło mi.
Co z twoim okiem?
- Przejmuje pan sprawę? - Jeszcze nie.
W tej chwili zależy mi tylko na pana współpracy.
Nic nie znalazłem.
Nie rozumiem dlaczego. Morderstwa są coraz częstsze.
- To postępuje. - Pierwsze zwłoki zakopano.
Odkryliśmy je dlatego, że dobrały się do nich kojoty.
WIADOMOŚĆ TEKSTOWA
- Teraz zostawia je na wierzchu. - Zabójca jest coraz pewniejszy siebie.
Wiecie, dlaczego ostatnia ofiara według
raportu nie miała radioaktywnych... tych tam?
Izotopów. Bo ich pewnie nie było.
A przy pierwszych siedmiu były.
- A ty dokąd? - Do pielęgniarki.
- Wczoraj go widziałam. - Gdzie jest?
- W karcie jest adres motelu. - Pozwoliliście mu wyjść?
Miał zwykłe objawy grypy.
- Coś jeszcze? - Krwawienie z nosa.
To mogło być nieistotne,
ale gdy powiedziałeś o chorobie popromiennej...
Dzięki.
To nie żarty, jeśli był napromieniowany...
Odszukam go.
- Chcesz, żebym obejrzała to oko? - Nic mi nie jest.
- Odezwiesz się? - Pewnie.
Poznaje go pan?
Wymeldował się wczoraj.
- To raport medyczny? - Nie.
Muszę wiedzieć.
Jeśli był chory, trzeba będzie wyprać pościel.
To wypierz. Chcę zobaczyć książkę meldunkową.
Rzuciły się na siebie.
- Chciała je rozdzielić. - To wypadek.
- A co z palcem? - Całą noc go szukaliśmy.
Znalazł się?
Zobaczyłem go na trawniku, jak wstało słońce.
Jest w lodówce.
- Gdzie jest sprzątaczka? - W szpitalu. Straciła dużo krwi.
- Udało się przyszyć palec? - Było za późno.
- Który to był palec? - Mały.
Nadal go masz?
A co miałem z nim zrobić? Może będzie go chciała.
- A co z psami - Co ma być?
Musisz się ich pozbyć.
Co ty mówisz! Kocham je.
Wiem.
Sprawdzam.
Niezłe karty.
- Prawie jakbyś czytał w myślach. - Tylko twoich.
Nawet na mnie nie patrzy, a przez cały wieczór zgarnia moje pieniądze.
Przestań. To jakiś dziwak.
- Nie powinieneś tu przychodzić. - Gadasz jak moja matka.
Wchodzę.
22 tysiące.
To blef.
Cicho bądź.
Nie miał.
A ty dokąd? Nie możesz wyjść!
Co za koleś! Hej!
A niech to.
Można się tym zarazić?
Jego sąsiad się wymeldował?
Po prostu wyjechał. To on?
- Niczego nie dotykaj. - Pewnie.
- Co tam jest? - Miejsce zbrodni. Wynoś się.
Detektywie.
- Mamy kolejne zwłoki. - Słyszałem, co się stało w kasynie.
- Śledzicie mnie? - W pana samochodzie jest lokalizator.
- Przejedziemy się? - A mam wybór?
Właśnie.
Nie jestem z FBI.
- Nie podpisze tego. - I tak musi wiedzieć.
Nie można mu ufać.
Mógłby pomóc.
Warto spróbować.
Detektywie. Jestem doktor Rodney McKay.
Zadam kilka pytań o śledztwo i kontakt z podejrzanym,
potem może pan iść.
Niczego nie podpiszę ani nic nie powiem, dopóki nie wyjaśnicie, co jest grane.
Wiem, że nic pan z tego nie rozumie,
ale jeśli nie zechce pan współpracować,
mogę zrujnować panu życie.
Niewiele zostało do rujnowania.
Wszystko o panu wiem.
Kawaler.
Samochód jest wszystkim, co pan posiada,
2363 dolary na koncie i zadłużenie
na ponad 13 tysięcy dolarów u niejakiego Mikeya.
Co jeszcze?
Trzy razy musiał pan podchodzić do egzaminu na detektywa.
Z trudem przechodzi pan kwartalne oceny.
Czasem rozwiązuje pan sprawy.
Zarzuty nie zawsze pozostają w mocy, bo niechlujnie gromadzi pan dowody.
Nie ma pan partnera, bo koledzy pana nie znoszą.
- Coś jeszcze? - Lubię miętową gumę do żucia.
- Proszę się częstować. - Żartowałem.
Wcale nie.
Może trochę historii.
Był pan pilotem helikoptera w Afganistanie,
ale wyleciał za brak dyscypliny.
Chciał pan wydostać lekarkę zza linii wroga.
Zginęło przy tym czterech żołnierzy i ośmioro cywilów.
Udało się panu uniknąć więzienia,
sprawę zatuszowano ze względów politycznych.
To się zdarza.
Pan może z tym żyć,
ale czy inni będą mogli, jak się dowiedzą?
Nie obchodzi mnie to.
Szkoda.
Poznałem pana inną wersję.
Bardzo się różnicie.
- Co? - Nic nie jest takie, jak się wydaje.
- Nic nowego. - Proszę posłuchać...
Nie mamy złych zamiarów. Chronimy planetę.
Nie sądzę.
Na początku trudno w to uwierzyć.
Opowiem panu o podprzestrzennych podróżach przez Gwiezdne Wrota,
starożytnych rasach z odległych planet, innych wymiarach czasu i przestrzeni,
równoległych światach,
w których żyją alternatywne wersje nas samych.
Ufoludki?
Został znaleziony na Antarktydzie.
Pracuje dzięki zasilaniu modułem,
który pobiera energię próżni, czyli MPZ.
Przepraszam, MPZ – jestem Kanadyjczykiem.
Z fotela można posługiwać się niesamowitą bronią.
To ona pozwoliła nam zniszczyć statek Widm.
Jest tego więcej?
- Foteli? - Nie, kosmitów.
Dużo więcej.
Żyją w innej galaktyce i na szczęście nie wiedzą, gdzie leży Ziemia.
Detektywie?
Nazywają je Żądłami. To małe i zwinne myśliwce.
Dobrze, że udało nam się opanować Rój.
Tam są ich setki.
302-ki miały twardy orzech do zgryzienia.
Nasze własne myśliwce kosmiczne
zbudowane dzięki technologii obcych.
A gość, który porzuca zwłoki na pustyni?
To Widmo.
Genetyczna hybryda człowieka i robala zwanego Iratus.
Żeruje na ludziach, wysysając energię przez otwór żerny w dłoni.
- Pewnie myślisz, że to science-fiction. - To nie moje klimaty.
Wyłapaliśmy niedobitki, ale co najmniej jeden nam się wymknął.
Zwykle pracujemy w galaktyce Pegaza,
ale wezwano nas na Ziemię w związku z tą sprawą.
Mamy doświadczenie z Widmami. To dobrze się wtapia w otoczenie.
Przebiera się za człowieka.
Widzieliśmy nagrania z kasyna.
Jak wygląda bez przebrania?
Zwykle tak.
Dlaczego to robią?
Żywią się ludźmi? Jesteśmy dla nich jak bydło.
„W stawie śnięte ryby płyną...”
Myśli, że jest poetą. Marnie mu idzie.
„Choć ten staw jest pustynią”.
Bredzi z głodu.
„Kiedy zjem, odzyskam siły. Nie śpij, wymyśl coś mój miły!”
Śpijcie,
a Wasze życie musi mieć jakiś cel.
Czegoś się dowiedzieliście?
Nie. Już wszystkiego próbowaliśmy.
Opór zastępuje mi życie.
Żadnej rzeki, żadnej wody.
Umrzeć na pustyni. Ciemność.
Księżyc żeru wstał...
Niezliczone Widma.
Wiem, co się wydarzy.
Chodź.
Poznasz swoją przyszłość, Johnie.
Potrafią czytać w myślach.
Nic ci nie jest?
Powiecie o wszystkim ludziom?
Będą szczęśliwsi, jeśli nie poznają prawdy.
Pewnie wolą jej nie znać.
- Jennifer. - Rodney.
Co z radioaktywnym osadem na zwłokach?
Musimy to zatuszować.
Ale pan namierzył ofiarę, gdy jeszcze żyła.
Chciałem znaleźć kogoś, kto ocalał.
Człowiek z rzekomą chorobą popromienną.
Mieszkał obok Widma.
Nie wpadliśmy na to, by szukać napromieniowanych osób.
Obcy to robi?
Radioaktywny osad na ciele ofiar musi pochodzić od napastnika,
ale nie wiemy, co jest źródłem radiacji.
Jakie są możliwości?
Widma nie potrzebują żerować aż tak często,
a zwykle nie zabijają dla przyjemności.
Więc czemu?
Widmo potrzebuje więcej energii, by się regenerować, gdy coś mu dolega.
To cierpi na chorobę radiacyjną.
Skąd ją ma?
Buduje jakieś urządzenie. Nie wiemy, po co.
Wykorzystuje do tego części rozbitego Żądła.
Musi mieć coś więcej?
Widma są mądre. Poznało naszą technologię.
Może mieć już dużo materiałów, ale trochę mu brakuje.
Potrzebuje pieniędzy. Więc gra w karty.
Mógł znaleźć lepszy sposób.
Mogło napaść na bank, ale to zwróciłoby uwagę.
Widma kochają gry. Są w tym dobre.
Przerabiamy najgorszy scenariusz na wypadek detonacji.
Proszę tu zaczekać.
Analizując materiały, które mógł zdobyć...
To nie bomba.
Trzeba być na wszystko przygotowanym.
- Po co miałby wysadzać Stany? - Z zemsty.
Najpierw wyśle Widmom wiadomość o położeniu Ziemi.
Przepraszam.
Nie potrzebowałby do tego takiej mocy.
Potrzebowałby, żeby sygnał dotarł do Pegaza.
- Do tego trzeba mnóstwa energii. - Nie ma jej.
- Nawet MPZ... - Wiem.
- Tyle energii... - ...spowoduje anomalie...
Pomiędzy wymiarami?
Przestań mi to wypominać przy ludziach!
- Jak dziecko! - Ale mądrzejsze od ciebie!
Spokojnie. Wszystko jest pod kontrolą.
Dziękuję za pomoc.
Gdyby chciał pan coś jeszcze dodać, proszę dzwonić.
Dlaczego nie ukrywa już ciał?
Jest przekonany, że nie można go złapać?
Nie wziął pieniędzy.
- Dużo? - Kilka tysięcy.
To za mało.
Rozumiem, że nie jest to dla pana łatwe.
Odezwę się.
Tymczasem musi nam pan zaufać, że opanujemy kryzys.
Zastanawia mnie, dlaczego wy mi zaufaliście.
Wiem o panu coś jeszcze.
Nie przeczytałem tego w aktach i mówię nieoficjalnie.
Ta lekarka, którą pan ratował,
była dla pana kimś więcej.
Wszystko już wiecie.
To był trudny wybór.
Szkoda, że nie potoczyło się to inaczej.
Nie zawsze sprawy układają się zgodnie z planem.
Mogę tak zwyczajnie odejść?
Wiemy, gdzie pana szukać.
Detektywie.
Mówiłem, że znam pana alternatywną wersję.
- Tak. - Pomyśli pan, że to głupie, ale...
Jakiś czas temu niechcący otworzyliśmy szczelinę między wymiarami.
Znalazłem się w alternatywnej rzeczywistości.
Była podobna pod wieloma względami.
Był tam zespół podobny do mojego, ale to pan był jego dowódcą.
Bohaterem, który wiele razy ratował świat.
To do mnie niepodobne.
Nie różni się pan tak bardzo od tamtego Shepparda.
Niezwykłe, jak jedno wydarzenie może odmienić życie.
Wierzę, że można panu ufać. Dlatego poznał pan prawdę.
- Co powinienem powiedzieć? - Jeszcze nic.
Obowiązują blokady graniczne i powiadomiono służby lotniskowe.
Poszukiwania trwają.
Dedal na razie niczego nie wykrył.
Biorąc pod uwagę możliwy promień rażenia...
Ile razy mam powtarzać? To nie bomba.
Nie zawsze masz rację.
- Częściej niż ty. - Serio?
To Widmo wymyka nam się od wielu miesięcy.
Nie wiem, jak tego dokonało,
ale może zagrozić bezpieczeństwu całej planety.
Pomimo całej wiedzy i technologii, jaką dysponujemy,
najbliżej złapania go był jakiś podrzędny detektyw.
Wyjaśnijcie mi, proszę,
jak to możliwe?
No cóż, uważam...
Nie zamierzam czekać z nadzieją,
że Widmo popełni błąd i się ujawni.
Znajdźcie je, zanim zrealizuje swój niecny plan.
Co się dzieje?
Żeruje na ludziach, wysysając energię przez otwór żerny w dłoni.
„Choć ten staw jest pustynią”. Umrzeć na pustyni.
Najpierw wyśle Widmom wiadomość o położeniu Ziemi.
Niezliczone Widma.
Wiem, co się wydarzy.
- Do tego trzeba mnóstwa energii. - Nie ma jej.
Poznasz swoją przyszłość, Johnie.
Pomiary wykazują, że cała pustynia jest napromieniowana.
Robiono tam testy broni nuklearnej.
- Setki kilometrów kwadratowych. - Szukanie wiatru w polu.
Może Widmo sobie odpuści?
Znajdzie pracę jako Klingon w parku rozrywki „Star Trek”?
- Już go nie ma. - Szkoda!
Doktorze, telefon. To Sheppard.
- Halo. - Znalazłem je.
- Mówi, że je znalazł. - Jak?
Pamiętam przyczepę kempingową z motelu.
Podobno Widmo potrzebuje dużo energii.
Jechałem wzdłuż linii wysokiego napięcia.
Harriman. Chce się podpiąć do sieci energetycznej.
Zlokalizuj Shepparda.
Wiem, co mówiłem, ale nie angażuj się w to.
BRAK ZASIĘGU
Cholera.
Do celu zostały trzy minuty.
Problemy z zasilaniem pojawiają się w całym stanie.
- Przekaz z Dedala. - Odebrałem.
Nasila się zaburzenie podprzestrzenne.
- Co to takiego? - Zaszyfrowany przekaz.
- Namierzyłem cel. - Zlikwidować go.
Trafiony. Cel został unieszkodliwiony.
Transmisja przerwana.
Była w niej lokalizacja Ziemi.
- Mogła dotrzeć do Pegaza? - Nie.
Widziałem już tę sygnaturę.
Nadajnik stworzył dziurę w osnowie rzeczywistości.
- Specjalnie? - Raczej nie.
Większa część transmisji przeszła przez szczelinę.
- Dokąd? - Nie wiadomo.
Do równoległych światów.
Interesuje mnie tylko nasz.
Gdyby Sheppard nie powstrzymał Widma, przekaz trafiłby do Pegaza.
Uratował nas.
Przekaz trafił do Pegaza, ale w alternatywnej rzeczywistości.
Są w niebezpieczeństwie.
Wersja Polska SDI Media Polska
Tekst: Agnieszka Wajszczyk