Połączenie przychodzące.
Rozpoczyna się transmisja.
Todd!
Nie spodziewałeś się mnie zobaczyć?
Ostatnio kiepsko wyglądałeś.
Terapia okazała się skuteczna, choć upiornie bolesna.
Tylko tak mówisz, żebym się lepiej poczuł?
Utrzymałem stanowisko wodza Sojuszu,
jednak stało się coś niefortunnego.
Spójrzcie na mój statek.
Dobrze wylądowałeś.
Nie bądź taki mądry.
Moje umiejętności pilotażu ocaliły wam życie.
Zostałem zaatakowany przez jednego z podwładnych.
Nie chcę być niegrzeczny, ale co nas to obchodzi?
Nie sam atak powinien was zainteresować,
ale to jak został przeprowadzony.
Więc jak?
Dzięki starożytnej technologii,
którą dobrze znacie.
MPZ?! Żartujesz?
- Tak twierdzi. - Nie wierzę.
Dlaczego?
To nie coś, co można zerwać z drzewa!
Własny człowiek go zdradził. Chce naszymi rękami wyrównać rachunki.
Możliwe, że powiedział to, żeby zwrócić naszą uwagę.
Przekonamy się prędzej czy później, ale teraz chce się oddać w nasze ręce.
Nie podoba mi się to. Coś przed nami ukrywa.
Na pewno. Ale to nie znaczy, że kłamie.
Jeśli to prawda, mamy kłopot.
Brak dobrego źródła zasilania był największą słabością Widm
i naszą główną przewagą.
Jeśli ten „podwładny” zasili Rój modułem...
...zagrożenie jest zbyt poważne, żeby je zignorować.
GWIEZDNE WROTA: ATLANTYDA
W jakim jest stanie?
WRÓG U BRAM
Chyba mówił prawdę. Nie ma śladów terapii ani wirusa.
Całkowicie zdrowy okaz Widma.
Czyli znowu żyruje na ludziach.
Jest taki jak dawniej.
Tego się obawiałem.
- Znów tu jesteśmy. - To miasto stało mi się bliskie.
Szkoda by było stracić takie sanatorium.
To sugestia, że miastu coś zagraża?
Więc od początku. Skąd się wziął moduł?
Pamiętasz urządzenia, które zabrałem z miasta Replikatorów,
zanim zostało zniszczone?
Przepadły podczas eksplozji w laboratorium.
Nie wszystkie.
Słucham?
Udało mi się kilka ukryć.
- Ile? - Nieważny drobiazg.
Lubię drobiazgi.
Nawet gdybym powiedział jakąś liczbę,
nie możesz sprawdzić, czy jest prawdziwa.
Czemu teraz? Byłeś w ich posiadaniu od roku.
Organiczna budowa Rojów nie współgra z technologią Starożytnych.
Trzeba temu zaradzić, aby skorzystać z modułów.
Dysponowałeś laboratorium.
Rój to zupełnie co innego.
Trzeba dostosować wiele systemów: hipernapęd, uzbrojenie, kadłub.
Moi najlepsi naukowcy nad tym pracowali.
Jednemu udało się rozwiązać problem.
Ale nie chciał się dzielić wiedzą i ukrył ten fakt.
Chcesz, żebyśmy pomogli ci utrzeć mu nosa.
To leży w waszym interesie.
Zna naszą lokalizację?
Kolejny nieważny drobiazg.
Jasne, że tak.
Oczywiście uważasz, że kłamię,
chociaż to bez znaczenia, bo nie możecie ryzykować.
Jego Rój jest w trakcie budowy.
Nie pracuje na sto procent.
Teraz można go pokonać.
Później stanie się niezniszczalny.
Zgodzimy się?
Komisja uważa, że warto to sprawdzić.
Mimo że zawsze nas wkręca w nieprzyjemne sytuacje?
Uważam, że kłamie.
Nawet jeśli nie, to ukrywa prawdziwy cel.
Pułkowniku, pan też ma obiekcje?
Komisja każe, więc sprawdzimy.
W porządku, do dzieła.
Pułkowniku.
Dobrze leży.
Czy to było koniecznie, żeby zabierać mi nadajnik i zmuszać
do noszenia tego głupiego przebrania?
Po tym, co tu zrobiłeś ostatnio, nie możesz nas winić.
Zatem gdybym chciał wejść na mostek?
- Nie. - Rozumiem.
Zawsze, gdy się pojawiasz,
czuję się jakbym miał w kieszeni tykającą bombę.
Za każdym razem coś przed nami ukrywasz.
- Tym razem nie... - Daruj sobie.
Znam to.
Jeśli tak uważasz, czemu ostatnio pozwoliłeś mi odejść?
Bo ci to obiecałem. Dotrzymałeś słowa.
I szczerze? Myślałem, że nie przeżyjesz.
Jeśli chcesz nas oszukać,
nie będę czekał na rozkazy
i formalności, po prostu cię zabiję.
- Jaki mamy status? - Już niedaleko.
- Co pan zamierza? - Wysiądziemy wcześniej.
Weźmiemy Skoczka i polecimy na zwiad.
Nie taki był plan.
Będziemy zamaskowani i w kontakcie.
Jeśli jest tak, jak mówi Todd, użyjcie broni.
Tylko uważajcie.
Jesteśmy prawie w zasięgu.
Maskowanie włączone.
- Jest odczyt. - To Rój.
Co?
Mają większą niż normalnie sygnaturę energetyczną.
- Taką jak MPZ? - Trudno ocenić.
Jesteśmy za daleko.
Status?
Sprzęt pokazuje ciekawe rzeczy. Przyjrzymy się.
Pokazuje ogromne zużycie energii.
- Co się stało? - Nadal wzrasta.
Co masz na myśli?
Dzięki tej energii mogą wyhodować większy i trwalszy kadłub.
Roje muszą być lekkie, żeby można było nimi manewrować,
zbyt duże rozerwałaby inercja.
- Ale mając MPZ... - Co to dla nas oznacza?
Po ukończeniu ten kadłub będzie niezniszczalny.
Więc lepiej ich zlikwidujmy.
Zwiększyli uzbrojenie.
- Nie mogą nas widzieć? - Na pewno nie. To jakiś test.
O Boże!
I przypadkowo leci dokładnie na nas?
To nie mógł być przypadek.
Zobaczyli nas.
Poprawili czułość skanerów.
- I pewnie to ma związek z MPZ? - Chyba tak.
Dedal, mamy kłopoty. Maskowanie zawiodło.
Lecimy.
- Aktywuj ciąg podświetlny i osłony. - Tak jest.
Maskowanie już się nie przyda.
- W przeciwieństwie do strzelania! - Po kolei.
Dostaliśmy! Tracę kontrolę!
- Zajmę się tym. - Jeśli nas teraz trafią, to po nas.
Osłaniamy ich. Tarcza się trzyma.
- Główne baterie na pełną moc. - Tak jest.
Trafienie.
- Straty? - Minimalne...
Przygotować rakiety. Zaatakujemy wszystkimi naraz.
Czujniki pokazują potężny wzrost energii.
Alarm uderzeniowy!
Tarcze padły! Rozległe zniszczenia!
- Brak hipernapędu i uzbrojenia. - Róbcie uniki!
Jak nas trafią, to po nas.
- Stery działają. - A broń?
Nie ma szans!
Coś się dzieje.
Mogli nas bez problemu wykończyć. Czemu odpuścili?
Już im nie zagrażamy.
Widma nie okazują łaski.
Ich statek jest w budowie.
Może bitwa była dla niego zbyt wyczerpująca.
Strach pomyśleć, co będzie, jak już go zbudują.
Kiedy będziemy mieli hipernapęd?
Próbujemy go naprawić,
ale to może potrwać nawet kilka tygodni.
Utknęliśmy.
- Pułkowniku? - Co takiego?
Mamy coś.
Kavanagh! Co ty tu robisz?!
W skrócie, przeżywam przygody i mam ubaw po pachy.
- Co pan znalazł? - Sygnał podprzestrzenny.
Dostrzegliśmy go przed samym skokiem Roju.
Był ledwo dostrzegalny, gdyby nie ja, nie zwrócilibyśmy na niego uwagi.
- To szyfr Widm. - Wiadomo!
Transmisję zakłóca radiacja. Nigdy takiej nie widziałem.
Ja widziałem.
Kiedy spotkaliśmy moje alter ego i drugiego Dedala.
Co pan ma na myśli?
Ten sygnał pochodzi z równoległej rzeczywistości.
Nadajnik zrobił szczelinę w czasoprzestrzeni.
Wysłał sygnał do różnych wszechświatów.
- Co to za przekaz? - Dajcie mi chwilę.
- No super. - Co?
- To lokalizacja. - Czego?
Ziemi.
- Widma odebrały przekaz? - To dlatego odleciały.
Wiedzą, że na Ziemi mogą się pożywić
lepiej niż na którejkolwiek planecie w galaktyce Pegazie.
Szukają jej od lat.
Pracujemy nad łącznością. Atlantyda musi ostrzec SGC.
Mam pomysł. Ile statków jest dostępnych?
- Apollo i Sun Tzu. - A Odyseja?
- Wykonuje jakąś tajną misję. - Więc dwa muszą wystarczyć.
Co chcesz zrobić?
Rój może być silny, ale musi kiedyś wyjść
z hiperprzestrzeni, by zregenerować kadłub.
Obliczę, gdzie to będzie.
- Może się pan pomylić... - Nie mogę.
Nie będziemy czekać, aż Rój trafi na Ziemię.
- Wtedy będą całkowicie zaadaptowani. - Dobrze.
- Dedal opuścił hiperprzestrzeń. - Nareszcie.
Już się zbliżają.
Pułkowniku. Dobrze was widzieć.
Co nas ominęło?
Żaden inny Rój nie zmierza na Ziemię.
To słaby sygnał. Inne Roje nie mają takich czujników.
- A zła wiadomość? - Pokaż im.
Pułkownik Ellis wysłał tę wiadomość z Apollo.
Nie zdołaliśmy zatrzymać Roju.
Sun Tzu jest uszkodzony.
Trzeba było ewakuować załogę.
Z zepsutymi silnikami nie dotrzemy do Wrót wcześniej niż za miesiąc.
Wróg nie doznał szkód.
Bez statków nie powstrzymamy Roju przed dotarciem na Ziemię.
Tu jesteś.
- Mam pomysł. - Ja też.
- Został jeszcze jeden statek. - Atlantyda.
- Jedyny problem... - To moduły.
Musimy mieć pełne zasilanie.
Myślisz, że dokąd idę?
No tak.
Nie wszystko poszło zgodnie z planem.
Tak słyszałem. Będziesz mnie o to obwiniał.
Ile razy się pojawiasz, wszystko idzie nie tak.
- Dziwny zbieg okoliczności? - Chcesz spełnić swoją groźbę?
Powiedz, gdzie schowałeś moduły. To poprawi twoją sytuację.
Mam się cieszyć?
Nie, pewnie i tak cię zabiję.
Ale jeśli nam powiesz,
zemścisz się na Widmie, które cię zdradziło.
Umiesz mnie wziąć pod włos.
Mamy je.
- Powiedział prawdę. - Może się zmienił...
- Dajcie to Zelence. - Tak jest.
- ...a może eksplodują po uruchomieniu. - Niech McKay to zbada.
Dobrze!
Idę na fotel.
Pan nie będzie pilotował. Nie leci pan z nami.
- Dlaczego? - Wróci pan na Ziemię przez Wrota.
My możemy nie zdążyć.
Posterunek Starożytnych jest ostatnią linią obrony.
Generał O’Neill chce, by pan pokierował walką.
- Powodzenia. - Nawzajem.
OŚRODEK CHEYENNE MOUNTAIN
- Witam Pułkowniku. - Ja również.
Miło cię znowu widzieć, John.
Rekalibracja fotela skończona. Radek?
- MPZ aktywowane. - Możemy zaczynać.
- Kto leci? - Ja.
- Carson?! - Rodney.
Ciebie wezwali?!
- Twój współczynnik jest wysoki? - Że co?
Dostrojenie. Stworzyliśmy system oceny.
Jestem na drugim miejscu za Sheppardem.
Zaraz sprawdzę.
- Dzięki za wsparcie! - Nic ci nie będzie.
Chyba mogę zaczynać.
Osłona.
Startujmy.
Jesteś dowódcą?
Tylko w zastępstwie generała Landry’ego. Jest w Waszyngtonie.
Niedługo mam objąć dowództwo nowego statku.
Phoenixa?
Będzie się nazywał „Generał Hammond”.
Słyszałem o jego śmierci. Przykro mi.
Atak serca. Nie było mnie wtedy.
- To był dobry człowiek. - Zgadza się.
Co dalej? Lecimy do McMurdo?
Nie całkiem.
To major Davis.
- Majorze. - Pułkowniku.
- Co to? - Rój jest na orbicie Księżyca.
Nie powinien tu być jeszcze przez kilka tygodni.
- To coś więcej niż Rój. - To wiem.
- Co robi? - Póki co nic.
Chcą skończyć adaptację, zanim zaatakują.
Mamy F-302-ki?
Cały dywizjon, ale w konfiguracji przechwytującej...
Dajcie im atomówki.
To zajmie trochę czasu.
Zajmę się tym.
- Macie doświadczonych pilotów? - Nie po to tu jesteś.
Mogę siedzieć w fotelu albo podjąć z nimi walkę.
Co wolisz?
Panie Woolsey. Chciał pan nas widzieć?
Zapraszam.
Mam dla was propozycję do przemyślenia.
Co?
Chodzi o zaangażowanie w tę misję.
Wkrótce opuścimy Pegaza.
Możecie jeszcze wrócić.
Panie Woolsey...
Jesteście częścią zespołu,
ale wiem, że wasze priorytety mogą być inne.
Nie musicie toczyć cudzej bitwy.
Zwłaszcza że może być przegrana.
A co wy robicie pięciu lat tutaj?
Dziękujemy za propozycję, ale nie ma takiej potrzeby.
- Zostajemy. - Dobrze.
- Wszystko gotowe. - Zmiana planów.
Jest już za późno. Z Roju wystartowały Żądła.
Wiadomo, gdzie się kierują?
Przekaz zawierał ostrzeżenie o dronach.
W równoległej rzeczywistości,
z której przyszedł przekaz, Fotel jest w Strefie 51.
- Tam się kierują Żądła? - Chyba tak.
Trzeba ewakuować bazę.
Kiedy Rój się tam znajdzie, zniszczymy go z Atlantydy.
Zgadza się?
- Nie powiedziałam ci czegoś... - Czego?
Traktat Antarktyczny wymógł na nas przeniesienie fotela.
Decyzja zapadła miesiąc temu.
- Dokąd? - Do Strefy 51.
Są już w atmosferze. Zaraz będzie je widać.
Na dwunastej, wysoko, osiem kilometrów.
Do dzieła, pułkowniku.
Żądeł jest za dużo. Nie damy rady ich powstrzymać.
Dwa Żądła się odłączyły. Lecą do celu.
- Riggs, ze mną. - Tak jest.
Jeszcze dwa na szóstej!
Riggs! Do diabła.
- Są za szybkie. - To jak atak kamikaze.
No dalej! Dalej!
SGC, tu Sheppard. Widzicie to, co ja?
Jest ich za dużo.
Już po fotelu.
- Co zamierzasz? - Mam pomysł.
Szybko się wznosi.
Wracaj do bazy... To rozkaz.
Mam jeszcze atomówkę. Kończę tę misję.
Nie starczy ci paliwa.
Rój do nas leci.
Ma rację. Zmieniły kurs.
Gdy wejdę na orbitę, wyłączę systemy.
Nie wykryją mnie.
Jedna atomówka to za mało na ten statek.
Z zewnątrz tak,
ale jeśli wlecę do hangaru
i wysadzę ją w środku.
Nie możemy tego od ciebie żądać.
Robię to na ochotnika. Ziemia jest teraz praktycznie bezbronna.
Zarządzam ciszę radiową. Bez odbioru.
- Co jest? - Opuściliśmy hiperprzestrzeń.
- Jesteśmy na miejscu? - Nie.
- Czemu wyszliśmy? - Bo...
- ...nie jestem pewien. - Doktorze.
Ten hipernapęd nie pracował na pełnej mocy od dziesięciu tysięcy lat!
- Możecie to naprawić? - Muszę chyba wiedzieć co!
Rekalibrujcie Wrota. Otworzymy tunel na Ziemię.
Tak jest.
Trzeba powiadomić Ziemię o naszej sytuacji.
- Jaki status? - Rój jest prawie na naszej orbicie.
Skanują nas.
- Jakieś wieści od Shepparda? - Nie.
Może dolecieć do Roju za jakieś 20 minut.
Jeśli za szybko włączy napęd...
- ...wyślą Żądła. - Nie będzie miał szans.
- Przepraszam. - Co takiego?
Jeśli chodzi o członków komisji, którzy chcieli się udać do bazy Alfa...
Na posterunku do końca.
- Jest jakiś problem? - Nie da się otworzyć tunelu.
Z jakiegoś powodu Wrota nie działają.
Otwórz kanał.
SGC, tu Atlantyda.
- Odbiór. - Nie zgłaszają się.
To sygnatura energetyczna Widm.
- Widma są w dowództwie SGC?! - To jakby odczyt z wnętrza Roju.
- Kontaktujemy się z Ziemi. - Myślisz, że...
Standardowa procedura Widm. Odcięły Wrota.
Co macie na myśli?
- W Roju są Wrota! - Co?!
Widma nie mają adresu ziemskich Wrót,
więc nie mogły ich zablokować i wpadły na to.
Jeśli dwoje Wrót jest za blisko siebie, jedne przestają działać.
Wrota z Pegaza są bardziej nowoczesne.
Ze Stacją Przesiadkową był ten sam problem.
Można było przejść tylko do Wrót z Pegaza.
- Zatem ten tunel... - ...prowadzi prosto do Roju.
- To wystarczy? - Zobaczmy.
Strażnicy unieszkodliwieni. Ruszamy dalej.
Trzeba było wysłać tam więcej żołnierzy.
To zły pomysł. Do sabotażu potrzeba małego zespołu.
- Nienawidzę siedzieć bezczynnie. - Mam pewien pomysł.
Rodney opracowywał projekt,
z którego zrezygnowali Starożytni.
- Co to? - Napęd tunelowy.
Działa podobnie jak podróż przez Wrota.
Gdyby się udało, bylibyśmy na Ziemi w kilka sekund.
Jednak w razie nieprawidłowych obliczeń, będzie... bardzo źle.
Którędy?
Chwila. Możemy uszkodzić wiele systemów,
ale tylko jeden rozwiąże problem raz na zawsze.
Znajdziemy MPZ, przeciążymy i rozwalimy cały Rój.
Mnie pasuje.
Nie wiem tylko, czy zdążymy opuścić pokład.
I teraz nam mówisz?
Bo dopiero na to wpadłem.
Co za różnica?
Rój trzeba zniszczyć za wszelką cenę.
Prowadź, Rodney.
Dobra.
No to w drogę.
McKay!
- Da się ich ominąć? - Tak myślę!
Szybko!
Tędy!
Ronon!
Dostał w płuco. Krwawi.
Ronon!
- Idźcie. - Nie zostaniesz tu sam.
Ronon! Ronon!
Wynośmy się. Szybciej!
- SGC, tu Sheppard. - Gdzie jesteś?
Dostałem się do środka.
Nie ma czasu.
Uzbrajam głowicę.
Usłyszałem „głowicę”?!
- John... - Mam prośbę.
Powiedz Atlantydzie do widzenia ode mnie.
Sheppard, to ja! Przestań natychmiast!
- McKay? - Jestem z Lornem i Teylą w Roju!
- Co?! - Długo by opowiadać!
Najważniejsze, żebyś nas nie wysadzał!
Rój atakuje Ziemię. Nie ma innego wyjścia.
Pomyślmy, jak zdetonować głowicę zdalnie.
Nie damy rady uciec ze statku.
Nieprawda. Tędy.
Doktor Keller, zaraz włączymy napęd tunelowy.
Jeśli zadziała, trafimy w środek bitwy.
Ambulatorium musi być w gotowości.
Co, jeśli nie zadziała?
Miasto zniknie.
Dobrze...
W życiu bym nie pomyślał, że tu jesteście.
My też nie. Dajcie mi chwilę.
Gdzie Ronon? Teyla?
Tak mi przykro.
Zwróciłem ci życie, człowieku.
Uprzejmie z twojej strony.
Odpowiesz na moje pytania.
Rój ukończył skanowanie.
Namierzą bazy wojskowe i sieć energetyczną.
Gdy je zniszczą, wyślą Żądła.
Ilu ludzi jest na moim statku?
Dokąd poszli?
Jak tam, Chewie?
Umarłeś!
Wynośmy się.
Załadowali uzbrojenie.
Sheppard, status?
- Musimy się dostać do Wrót. - Ile czasu?
Pięć minut drogi i pięć na kalibrację sterownika. Razem 10.
Rój załadował uzbrojenie. Nie ma czasu.
Rozumiem.
Daj detonator.
Jeszcze chwila. Zdążymy w dwie minuty!
Rodney.
Zaczekaj. Widzimy drugi statek.
Teraz, doktorze.
Rozumiem.
To Atlantyda. Atakują Rój!
Może damy radę.
Rój otworzył ogień.
Moc tarcz spada o 70 procent!
Nie przestawaj, doktorze!
- Szybciej, Rodney. - Robi się!
Za nami!
Wypychają nas z orbity!
- Osiągnęliśmy atmosferę! - To przeciąża tarczę!
- Da się zmienić kurs? - Moc jest za mała.
Trzeba wybrać: strzelanie albo sterowanie.
Proszę strzelać.
Jakieś postępy?
Gotowe! Tunel do bazy Alfa, teraz!
Tarcza zaraz opadnie.
W nogi!
GŁOWICA UZBROJONA
Zrobili to! Zniszczyli Rój.
Atlantyda, dobra robota!
Nie otwierajmy jeszcze szampana.
Schodzimy z orbity i nie możemy nic zrobić.
- Macie osłony, żeby wejść w atmosferę? - To się okaże.
Atlantyda, zgłoście się.
Z nasłuchu radiowego wynika,
że statki na Pacyfiku dostrzegły olbrzymi meteor.
Atlantyda, tu SGC.
Atlantyda, zgłoście się.
Tu Atlantyda. Miło was znowu słyszeć.
- Napędziliście nam stracha! - Przepraszam.
Jesteśmy cali.
Doktor Beckett spróbuje wodować.
Zawiadomcie marynarkę. Może być gorąco.
Rozumiem.
Namierzamy ich.
Znamy współrzędne lądowania.
Walter, dzwoń do Prezydenta. Atlantyda wraca do domu.
Jak się masz?
- Mógłbym już wyjść. - Spokojnie.
Miasto jest w kiepskim stanie. Prędko stąd nie odlecimy.
- Myślisz, że Atlantyda wróci do Pegaza? - Dopilnuję, żebyś dotarł do domu.
Mój dom jest tutaj.
Przeszkadzam?
Właśnie miałem wychodzić.
- Słyszałam, że umarłeś i ożyłeś. - Mniej więcej.
Mam tu jeszcze trochę do zrobienia.
- Masz siłę na spacer? - Pewnie.
Musisz to zobaczyć.
Szczęśliwe zakończenie.
Uratowałeś swoją planetę i przyjaciół.
I wszystko dzięki moim modułom punktu zerowego.
To prawda. Ale, co się stanie następnym razem.
Na pewno będzie następny raz?
- Macie jeszcze miejsce? - Pewnie.
Ronon, witaj na Ziemi.
Nie mogą nas zobaczyć?
Aktywowaliśmy maskowanie. Okolicę zabezpiecza wojsko.
Tu jesteście.
- Wszystko dobrze? - Żyję.
I mam ciebie. To już coś.
Ładnie tu.
To prawda.
Wersja Polska: SDI Media Polska
Tekst: Agnieszka Wajszczyk