රැටටූයී Ratatouille (රැටටූයී) යනු තම්බා ගත් එළවළු වර්ග සහිත දකුණුදිග ප්‍රංශයේ සම්භවයවූ ආහාරයකි එය තක්කාලි, ළූනු, ගම්මිරිස්, වම්බටු සහ සුකිනි යන එලවළු වර්ග ඔලිව් තෙලේ සෙමින් පිසගෙන පිලියෙල කරයි
ලෝකෙ හැම රටක්ම
මේ කාරණාව පිලිගන්න අකමැති වුනත්,
ප්‍රංශයෙ අපි දන්නව ඇත්ත:
ලෝකෙ හොඳම කෑම හදන්නෙ ප්‍රංශයෙ.
ප්‍රංශෙ හොඳම කෑම හදන්නෙ පැරිස් නුවර.
ඒවගේම සමහරු කියන්නෙ පැරිසියේ හොඳම කෑම හදන්නෙ චෙෆ් ඕගස්ට් ගුස්ටෝකියලයි.
ගුස්ටෝ අවන්හල තමා පැරීසියෙ හොඳම එක,
මාස පහක්වත් කලින් ආසන වෙන්කරන්න ඕන.
මේ කතාව ප්‍රංශයෙ අනිත් හෝටල්වලට ගියාම
මේ හෝටලේ තරඟකාරයො ඉරිසියාවෙ පැළුන.
තරුපහේ තත්වෙ ලබපු ලාබාලම අරක්කැමිය එයා.
චෙෆ් ගුස්ටෝ ගේ ඉවුම්පිහුම් පොත, සියල්ලෝ උයන්නෝ!
වැඩිම ආදායම් වාර්ථා දහය අතරට ගියා.
ඒත් හැමෝම ඒක අගය කලේ නෑ.
පොතේ මාතෘකාවම විකාරයක්, "සියල්ලෝ උයන්නෝ"!
ඊටත් වඩා විහිළුව තමා ගුස්ටෝ ඒක විශ්වාස කරන එක.
මටනම් උයමන මහ බරපතල කාරියක්.
මම නම් හිතන්නෙනෑ සියල්ලෝ උයන්නෝ කියල.
මේ තමා මම.
මට තේරෙන විධියට මම ජීවිතේ ගැන තවටිකක් හිතන්න ඕන.
මොකද්ද දැං මගේ ගැටළුව?
පලවෙනි කාරනේ, මම මීයෙක්.
ඒ කියන්නෙ ජීවිතේ හරිම කටුකයි.
දෙවනි එක, මට ගඳ සුවඳ රස ගැන අති විශේෂ සංවේදී හැකියාවක් තියනව.
පිටි, බිත්තර, සීනි, වැනිලා, කඩල පිටි...
අහ්! ලෙමන් සුවඳ.
හානේ, මේ සේරම සුවඳවල් දැනෙනවද? ඔයානම් අපට සම්පතක්.
මේ එමීල්, මගේ අයියා. එයාව නම් ලේසියෙන්ම සතුටු කරන්න පුළුවන්.
ඒ කියන්නෙ ඔයාට කෑමක් හැදුවෙ මොනව දාලද කියල ඉව කරන්න පුළුවන්? ඉතිං මොක්ද ඒකෙන් අපට ඇති පලේ?
මෙ මගේ තාත්ත. එයා ලේසියට සෑහීමට පත්වෙන්නෙ නෑ
අපේ කණ්ඩායමේ නායකයත් එයාමයි.
මට ගොඩක් හොඳට ගඳ සුවඳ හඳුනන්න පුළුවන්එකේ වැරැද්ද මොකද්ද?
-ඒ...යි...! ඕක කන්න එපා! -මොනවද මේ වෙන්නෙ?
ඔය අමුතු ගඳ, මී පාසානං.
එකපාරටම, තාත්ත මගේ දක්ෂතාව අගේ කරන්න ගත්ත.
මට ඒකගැන ටිකක් ආඩම්බරත් හිතුන,
තාත්ත මට අළුත් රාජකාරියක් පවරනතුරු.
හොඳයි.
ඒක හරි, රස පරීක්ෂක.
හොන්ඳායි.
හොන්ඳායිනේ.
දිව්‍යමය වගේ.
ඒ කිවුවෙ හොඳයි. දන්නවනෙ, පිරිසිදුකම දේවත්වයට...
වැඩක් නෑ, යනව යන්න.
මේකෙන් මගේ තාත්තට ආඩම්බර හිතුන.
සතුටු නැද්ද රැමී? ඔයා උතුම් අරමුනක් ඉටුකලා.
උතුම්? අපි හොරුනෙ තාත්තෙ.
එච්චරද, මොනවද අපි හොරකම් කරන්නෙ, කැලි-කසල.
කාටවත් ඔන නැති දේවල් නිසා හොරකමක් නෙවෙයි.
කාටවත් ඕන නැත්නම්, ඇයි අපි හොරකම් කරන්නෙ?
අපි මේක වෙන විධියටකට හිතල බලමු.
මට තේරෙන්නෙ මෙච්චරයි.:
ඔයාගෙ ඇඟ කියන්නෙ ඔයා කනදේනම්, මම කන්නෙ හොඳ කෑම විතරයි.
ඒත් මගෙ තාත්ත කියන්නෙ...
කෑම කියන්නෙ ඉන්ධන කියලයි.
ටැංකියට දාන දේගැන ඕනවට වඩා වද වුනොත් එන්ජිම ඉවරයි.
දැං කට වහගෙන, කනව ඔය ජරාව.
මේ බලන්න, අපි හොරු වෙනවනම්,
කුස්සියෙන් හොඳ කෑම හොරකම් නොකරන්නෙ ඇයි,
එතන කෑමට වස දාලත් නැති එකේ?
පලවෙනි කාරනේ, අපි හොරු නෙවෙයි.
දෙක, කුස්සියට යන්න එපා, මිනිස්සුන්ට කිට්ටුවෙන්න එපා.
ඒක භයානකයි.
මම දන්නව, අපි මිනිස්සුන්ට වෛර කරන්න ඕන,
ඒත් එයාලගෙත් ගතයුතු දේවල් තියනව.
එයාල ඉබේ කාල බීල ඉන්නව නෙවෙයි. එයාල අළුත් දේවල් නිර්මානය කරනව.
බලන්න, එයාල කෑම වලට කරන දේ.
කොහොමද ඒක පැහැදිල කරන්නෙ?
හොඳ ආහාර නිකං සංගීතය වගේ, රස බලන්න, පාට කරන්න, සුවඳ බලන්න පුළුවන්.
හැම කෑමකම විශිෂ්ඨත්වයක් තියනව.
ඔබට තියෙන්නෙ ඒක විඳින්නයි.
අහ්, ගුස්ටෝ හරි.
ආ..., හරි.
හ්ම්, නියමායි.
හැම රසයක්ම විෂේශිතයි.
ඒත් ඒව කවලම් කලාම,
අළුත් රසක් හැදෙනව.
දැං මට සැඟවුන ජීවිතයකුත් තියනව.
ඒක දන්නෙ එමීල් විතරයි.
මේ, එමීල්, එමීල්.
මට හත්තක් හම්බවුනා.
එන්න, ඔයා කෑම හංගන්න දස්සයිනෙ. මේක හංගන්න තැනක් හොයල දෙනවකො.
එයාට මාව තේරුම් ගන්න බෑ, ඒත් මට ඕන විධියට ඉන්න පුළුවන් එයා එක්ක.
ඇයි ඔයා ඔහොම ඇවිදින්නෙ?
මට හැමතිස්සෙම අත සෝදන්න බෑ.
අපි කෑම ගන්න අත් වලින්,
ඇවිදිනබව නිකමටවත් හිතුවද ඔයා?
අපි කටට දාගන්නෙ මොනවද කියල නිකමටවත් කල්පනා කරල තියනවද?
හැම තිස්සෙම.
මම කනකොට, මගේ කකුල් තියන හැමතැනකම රස දැනෙනවට කැමති නෑ.
එහෙනං ඉතිං එහෙමම කරනව.
තාත්ත ඔයා ඇවිදින විදියට කැමතිවෙනඑකක් නෑ.
ඔය මොනවද?
අහ්,
චීස් නේද?
නිකම්ම නිකං චීස් නෙවෙයි, හොඳම අනර්ඝ එළුකිරි චීස්.
මේ හත්ත හොඳට උයාගන්න පුළුවන්.
ඒකට...
මේ පිංචි කොල! මේ පිංචි කොල!
මේ තණකොල මිරිකපු බිංදු ටිකක්.
මේක, දුං කවුළුව උඩට දාල, දන්නවනෙ ඉතිං...
මේක කුනුත් එක්ක විසිකරන්න ඕන නෑ. මේක විශේෂ දෙයක්.
අපි දැං ගෙදර යන්න ඕන නේද...
ඉර බහින්න කලින්, දන්නවනනෙ, තාත්ත අපිව...
එමීල්!
අපි තවම නොදන්න දේවල් තියෙන්න පුළුවන්.
අපි මේක උයන්න ඕන.
අපි මේක උයන්නෙ කොහොමද කියන එක තමා අවුල...
හරී...
මෙහෙම කරකවන එක තමා රහස.
එතකොට දුම්වල සුවඳ රස ගානට හැම තැනටම වදින්න.
කුනාටුව ලඟම එනව.
මේ.., රැමී.., ඔයාට හිතෙන්නෙ නැද්ද අපි මේවගේ උඩක...
මේකෙ රස බලනවකො!
මේක..., හරියට නිකං... කර රස, පැණි බේරෙන...
දුම් රසමමත් නෙවෙයි. හරියට නිකං... නිකං මේ....
ඒක හරියට, මේ.., "ඩ්...ඩෝං.., හොම්බ රිවට්" වගේ රසක්. නේද?
-ඒ රසට මොකද්ද කියන්නෙ? -අකුණු රස?
ඔව්. ඒ අකුණු රසය! ඒක ආයෙමත් කරල බලන්න ඕන.
ඊලඟ කුනාටුව කොයි වෙලාවෙද එන්නෙ, අපි වහලට නගිමු...
මම දන්නව මොනවද මේකට ඕන කියල! කහ ටිකක්! කහ ටිකකින් මේක හරියයි!
කහ. මට හිතෙන්නෙ ඇයි...
-කහ තියෙන්නෙ කුස්සියෙ කියල? -ඒව කුස්සියෙ තියනව.
කහ. -එච්චර හරි නෑ.
කහ.
මට නම් බෑ. එයා ඇහැ ඇරෙයි.
මම මෙහේ කොච්චරවත් ඇවිත් තියනව.
එයා ලිප පත්තු කරල නිදාගන්නව, හෙන ගැහුවත්, ඇහැ ඇරෙන්නෙ නෑ.
මෙහේ නිතර යනව එනව?
මම කියන්නෙ, කහ තමා මේකට ඕන. ගුස්ටෝ පල්ල.
හරි ඉතිං, කවුද ඔය ගුස්ටෝ කියන්නෙ?
මේ ලෝකෙ හිටපු හොඳම කෝකිය. මේ පොත ලිවුවෙත් එයා.
මොකක්. ඔයා පොත් කියවනව?
-ඕනවට වඩා නෙවෙයි. -හපෝ, තාත්ත දන්නවද මේව?
තාත්ත නොදන්න දේවල් වලින් පොත් බර ගානක් ලියන්න පුළුවන්.
මේ පොතත් ඒවගේ එකක්. ඒක රහසක්, හරිද.
මම රහස් වැඩ වලට කැමති නෑ.
මේ උයමනයි, කියවීමයි, ටීවී බැලිල්ලයි...
අපි උයන සහ කියවන අතරෙ.
හරියට, අපරාධයකට හවුල් වෙනව වගේ, මම ඒකට ඉඩ දෙනව.
ඇයි මම ඔයාට ඒකට ඉඩ දෙන්නෙ?
ඇයි මේ ළමයි දෙන්න තාම නැත්තෙ
අහ්, ඇක්විලා කහ. ඉතාලි ඒව, හහ්?
ගුස්ටෝ කියන්නෙ ඒව අනර්ඝයි කියල. හොඳමදේ තමා මේ නාකි නෝන උයන්න ආස කෙනෙක්...
බොරු විශ්වාස අමතක කරන්න මේ ඔයාලගේ ඉවුම් පිහුම් පාඩම
ඒයි! අර තමා ගුස්ටෝ. එමීල්, අර බලන්න.
අනර්ඝ උයමනක් නම් හදවත් රෝග එන්න බෑ
හොඳට හිතන්න ඕන, ධෛර්ය්‍යවන්ත වෙන්න ඕන.
අසාමාන්‍ය දේවල් වුනත් උත්සාහ කරන්න ඕන
ඒ වගේම තමුන්ගෙ සීමාවල් අමතක කරන්න හොඳ නෑ.
තමුන් කවුද කියන එක මත.
ඔබගේ එකම සීමාව ඔබගේම ආත්මයයි.
මම කියන්නෙ ඇත්තක්. සියල්ලෝ උයන්නෝ, ඒත් බයනැති අයට විතරයි විශිෂ්ඨයෙක් වෙන්න පුළුවන්.
කවි පංතියක් වගේ.
ඒත් ඒක වැඩිකල් පැවතුනේ නෑ
ගුස්ටෝ අවන්හලට තිබුණ තරු 5න් එකක් නැතිවුනා
ප්‍රංශයේ නපුරු ආහාර විචාරක ඇන්ටන් ඉගෝ ගෙ විවේචනයෙන් පස්සෙ.
ඒක ගුස්ටෝට ලොකු පහරක් වුනා,
සිත බිඳුන කෝකිය ටිකකලකින්ම මියගියා,
සම්ප්‍රදායානුකූලව, ඒක නිසා තව තරුවක් අහිමි වෙනව.
ගුස්ටෝ මලා?
අහ්!
අහ්! අහ්!
ආහ්!
දුවන්න!
ඔය පැත්තට යන්න එපා.., එයා අපේ කොලනිය අහුවේවි!
-බේරගන්න, රැමී, බේරගන්න! -එමීල්! ලයිට් එක පද්දන්න!
-බේරගන්න, රැමී, බේරගන්න! -එමීල්! ලයිට් එක පද්දවන්න!
මම ඔයාව අල්ලගන්න බලන්නම්.
එමීල්, මේ පැත්තට පැද්දෙන්න.
පැනගන්නවා! හැමෝම, බෝට්ටු වලට.
මට ඉඩ දෙන්න! -පොත.
මට යන්න දෙන්න! -පොත.
සමාවෙන්න. යමු, යමු.
යනවලා, යනවලා.
පාලම පැත්තට! යමු! යමු!
ජොනී, ඉක්මනට!
පදිමු. ඉක්මනට.
අල්ලගන්න!
-බබා අරගන්න. මෙන්න! -ඔය අත දෙන්නකො.
මේ..., මං එනකල් ඉන්න!
කවුරුත් ආවද? හැමෝම ඉන්නවද?
-පොඩ්ඩක් ඉන්න, රැමී කෝ? -මේ එනවා.
මම එනවා!
ඔහොම එන්න පුතා. එයාට එල්ලෙන්න දෙයක් දාන්න.
ඉක්මනට ළමයෝ. හබල්ගාන්න, පුතා.
අයියෝ, ඒක අල්ල ගන්න.
ඔයාට පුළුවන්.
-රැමී! -තාත්තේ!
එන්න, ඔයාට ඒක කරන්න පුළුවන්.
කට්ටිය, ටිකක් ඉන්න. නවතින්න!
රැමී. එන්න, හයියෙන්.
ඉන්න! මම එනකල් ඉන්න.
තාත්තෙ?
මොන පැත්තටද?
මම බලා හිටිය
සද්දයක්,
කටහඬක්,
ලකුණක්,
මොකක්ම හරි.
බඩගිනිනම් උඩට ගිහින් කෑමක් සොයාගන්න, රැමී.
ඇයි කනස්සල්ලෙන් බලා ඉන්නෙ?
මගේ පවුලෙ අයයි යාළුවොයි සේරම මට නැතිවුනා,
සමහරවිට සදහටම වෙන්න ඇති.
-ඔයා කොහොමද එහෙම කියන්නෙ? -මම ඉතින්...
ඔයා දෘෂ්ඨි මායාවක්. මම මොටද ඕවට කතා කරන්නෙ?
හරි, ඔයාට පවුලයි, යාළුවොයි ඔක්කොම නැතිවුනා, දැං ඉන්නෙ තනිවෙල.
හරි. ඉතිං, ඔයා මැරිලනෙ.
අහ්, ඒත් ඇයි ප්‍රාර්ථනාවල් නොකර ඉන්නෙ.
ගිය දේවල් ගැන හිතුවොත්,
ඉස්සරහට තියන දේවල් දකින්න බෑ.
දැං උඩට ගිහින් කෑමක් හොයන්න.
ඔහ්!
ෂැම්පේන්!
ඔය මොකද කරන්නෙ?
මට බඩගිනියි.
මම මේ කොහෙද ඉන්නෙ කියල මම දන්නෑ,
ආයෙ කවද කෑමක් ලැබේද කියල දන්නෙත් නෑ.
රැමී, ඔයා ඔයිටවඩා දක්ෂයි, ඔයාට උයන්න පුළුවන්.
කෝකිය කෑම හදනව, හොරා කෑම හොරකම් කරනව. ඔයා හොරෙක් නෙවෙයි.
ඒත් මට බඩගිනියි.
කෑම ලැබෙයි, රැමී.
කොහොමටත්, උයන්න ආස අය හොයාගෙන කෑම එනව.
-මම සෙල්ලම් කරනව කියලද හිතන්නෙ? -ඔයාට හයියක් නෑ.
පැරීසිය?
මෙච්චරවෙල හිටියෙ පැරිසිය යට?
මාරයි.
ලස්සනයි.
බලන්නකො ගොඩක්ම ලස්සන එක.
ගුස්ටෝ? ඔයාගෙ අවන්හල?
ඔයා මාව යැවුවෙ ඔයාගෙ හෝටලේට.
මම එහෙම කලා වගේ තමා පේන්නෙ. ඔව්. මේතියෙන්නෙ! මම ඔයා එතනට යවල!
මට මේක බලන්නම ඕන.
මේස අංක 7 ට යන්න සූදානම් වෙන්න. හරි.
දුම් ගහල තම්බපු එකක් ඕන. ගේනවා.
මට තව සුප් එකක් ඕන, ඉක්මනට...
බැටළු මස් ඕන. තව ලීස් ටිකක් දෙන්න.
සැමන් දෙකයි, සරසපු සැලඩ් තුනයි, මස් තීරු තුනයි.
සරසපු සැලඩ් තුනයි.
කරකරපු සැමනන් දෙකක්, ඉක්මනට ඕන.
සරසපු මස් තීරු තුනක්. මට පිඟන් ඕන.
හත්වෙනි ඕඩරේ. සරසපු සැලඩ් එක හරි.
මා එක්ක හැප්පෙන්න එපා!
හෙමිහිට අරින්න.
මෙහේ මගෙ වැඩ ඉවරයි.
හලෝ, චෙෆ් ස්කිනර්. කොහොමද වැඩ?
හානේ, චෙෆ්. හලෝ, චෙෆ් ස්කිනර්.
-සුභ සන්ධ්‍යාවක්, චෙෆ්. මස් තීරු ඇනවුම් කරනව.
මේ, බොස්, බලන්න මේ කවුද කියල.
ඇල්ෆ්රඩෝ ලින්ග්විනී, රෙනාටගේ කොලුපැටිය.
-කොහොමද. -දැං ලොකුයිනෙ, ආ?
මතකද රෙනාටා, ගුස්ටෝගේ පරණ කෑල්ල?
-ඔව්. කොහොමද... -ලින්ග්විනී.
ඔව්, ලින්ග්විනී. ආපු එක කොච්චර එකක්ද. කොහොමද...
-අම්මද? -රෙනාටා.
-ඔව්. රෙනාටා. එයාට කොහොමද? -හොඳයි.
ඇත්තටම.., එයාට දැං ටිකක් හොඳයි, කියන්නේ...
එයා මැරුන.
අහ්.
කණගාටුයි ඒ ගැන.
ඕන නෑ, එයා දිව්‍යලෝකෙ විශ්වාස කලා, දැං එහේ ඇති.
දන්නවනෙ, පුනර්භවය වගේ එකක්?
-මේ මොකද්ද? -අම්ම මේක ඔයාටයි ලියල තියෙන්නෙ.
මම හිතන්නෙ අම්ම හිතන්න ඇති ඒකෙන් මට උදවුවක් වෙයි කියල,
දන්නවනෙ, මෙතන පොඩි රස්සාවක් ගන්න.
සත්තකින්ම. ගුස්ටෝ කලබල වෙන එකක් නෑ.
රෙනාටාගෙ පුතෙක්නම් ඉතින් වෙන...
හරි, අපි සුදුසු රස්සාවකට මෙතන ඇබෑර්තුවක් ආවම...
අපි දැනටමත් එයාව කුලී වැඩට අරන් තියෙන්නෙ.
මොකා? තමුසෙ කොහොමද මගෙ අවසර නැතිව...
අපට සුද්ධ කරන කෙනෙක් ඕන.
අහ්, කසල ශෝධක. එහෙනම්...
ඒකනම් වරදක් නෑ.
හ්ම්...
මට ඒක අදහන්න බෑ.
නියමම සුපිරි කුස්සියක්, මට ඒක බලන්න පුළුවන්.
ඔයා මගේ පොත කියවල තියනවනෙ. බලමු කොච්චර ඉගෙනගෙන තියනවද කියල?
කවුද මෙතන චෙෆ්?
ආ! හ්ම්...
-ඔහ්, අරය. -බොහොම හොඳයි.
කවුද ඊලඟට වැඩ බලන්නෙ?
අර ඉන්න දෙවනි චෙෆ්.
චෙෆ් නැති වෙලාවට වැඩ බලන්නෙ එයා.
සෝස් බාස්, සෝස් වැඩ භාර එයාට. හරිම වැදගත් කෙනෙක්.
සාද අවස්ථා චෙෆ්, එයාගෙ දෙවනියා, දෙන්නම වැදගත් වෙන අය.
පහල නිලධාරීන්, කෝකියො. හරිම වැදගත්.
ඔයා දක්ෂ මීයෙක්, එතකොට අර කවුද?
ආ.., එයා? එයා නිකමෙක්.
නිකමෙක් නෙවෙයි. කුස්සියෙ කොසක්.
එයා සුළුසේවක වගේ කෙනෙක්.
එයා පිඟන් හොදනව, කුනු අරන්දානව. එයා උයන්නෙ නෑ.
-ඒත් එයාට උයන්න පුළුවන්. -අහ්, බෑ.
ඔයා දන්නෙ කොහොමද? මොකද්ද මම නිතරම කියන්නෙ?
සියල්ලෝ උයන්නෝ.
හ්ම්, හරි, ඕනම කෙනෙකුට. ඒක අනිවාර්ය නෑ.
ඒත් ඒකෙන් එයා නවත්වන්න බෑ, දැක්කනෙ?
ඒ මොනවද කරන්නෙ? අයියෝ.., මේක නම් මහ අවුලක්!
එයා සුප් එක සවුත්තු කරනව. ඒක කවුරුවත් දන්නෙත් නෑ.
මේ ඔයාගෙ අවන්හල. මොනවහරි කරන්න.
මම මොනව කරන්නද? මම ඔයාගෙ හිතේ ඇතිවුන මායාවක් විතරයි.
ඒත් එයා සුප් එක වනසනව! අපි කාටහරි කියන්න වෙනව...
මේස අංක හතරට කවුරුහරි, දැන්මම.
මේ එනවා, හදන්න.
අහ්!
උනුවට! උදුන දාන්න!
අහ්!
දැං හරි.
ඕහ්!
ලපටි හරක්මස් එකයි, බැටළු තුනයි, තාර මස් දෙකයි.
ඔය පුඩින්, මේස අංක හයට.
මිනිත්තු පහක් දෙන්න. -හොඳයි.
අද රෑට, මම කැමතියි පාත්ත අක්මා (foie gras) කන්න.
ඒකෙ පෙනුමත් ලස්සනයි.
ඕහ්! -අහ්!
හ්ම්.
මේස අංක හත ලේස්ති කරන්න. එන්න! යමු!
චෙෆ්.
රැමී! ඇයි බලා ඉන්නෙ?
මේක ඔයාට අමුතු දෙයක්ද?
දන්නවනෙ ඕක හරිගස්සන්න. මේක තමා ඔයාගෙ අවස්ථාව.
සුප් එක! කෝ සුප් එක? පැත්තකට වෙනව.
පැත්තකට වෙයං කුනු කොල්ලෝ!
උඹ උයනව?
උඹ කවුද මගේ කුස්සියෙ උයන්න?
කොහෙන්ද උඹට හයියක්...
මේ වගේ අමු මෝඩ වැඩක් කරන්න?
උඹව දොට්ට දාන්නයි තිබුනෙ!
මම ඒක කරනව. නීතිය තියෙන්නෙ මට වාසි අතට.
ලාරෝස්, මේක පන්නල දානව...
ඔලු කට්ට පුපුරල තෙල් බේරෙන්න දීල.
-මොනවද ඔය දොඩවන්නෙ? -සුප් එක!
සුප් එක?
ඔය සුප් එක නවත්තන්න!
එපා!
වේටර්.
ලින්ග්විනී!
උඹ රස්සාවෙන් අස්කලා!
"දො" - යන්න, අල් "ට" - යන්න "ට" - යන්න! දොට්ට!
එයා චෙෆ්ට එන්න කියනව.
ඒත් එයා...
-මොකද්ද නෝන කියන්නෙ? -එයා නිකංම කන්න ආව කෙනෙක් නෙවෙයි. විචාරක වරියක්.
-ඊගෝද? -සොලේන් ලෙක්ලෙයාර්.
-ලෙක්ලෙයාර්? එයා මොකද කියන්නෙ? -එයා සුප් එකට කැමතියි.
-ඉන්න. -මොකට ඉන්නද?
ඔයා නිසා තමා මං මේ අමාරුවෙ වැටුනෙ.
කවුරුහරි සුප්එක ගැන අහනව.
උඹ මොකාටද එන්න හදන්නෙ?
තාමත් මම රස්සාවෙන් දොට්ට දාලද?
ඔයාට බෑ එයාව දොට්ට දාන්න. -මොකක්?
ලෙක්ලෙයාර් ඒකට කැමතියි, නේ...හ්...? ඔයාට එහෙම කිවුවෙ හේතුවක් ඇතිව.
එයා ඒක ගැන ලිපියක් දැම්මොත්,
ඒ වගේම ඔයා ඒක හදපු කෝකිය අස් කලොත්...
-මෙයා සුළු සේවකයෙක්. -එයා කැමතිවුන දෙයක් හදපු.
අපි ගුස්ටෝගෙ නම පාවිච්චි කරන්නෙ කොහොමද...
එයා නිතරම කියපු වචන ටිකට ගරු නොකර?
මොකද්ද ඒ වචනටික ටැටෝ මෙනවියනි?
සියල්ලෝ උයන්නෝ.
සමහවිට මම අපේ අළුත් පිහදාන කොල්ලට නපුරුවුනා වෙන්න පුළුවන්.
එයා නිර්භීත අවදානමක් ගත්තෙ.
ඒ වගේම අපි ඒකට තෑග්ගක් දෙන්න, චෙෆ් ගුස්ටෝ කරන්න තිබුණ වගේ.
එයා අවදානම ගන්න ආසනම්...
අපි කවුද ඒන නවත්වන්න?
-පැනගන්න නේද හැදුවෙ? -ආ, ඔව්.
මෙතන වැඩකරන අයගෙ අවධානය දිනාගත්ත නිසා...
ඒ වගකීම ඔයා ගන්න ඕන.
තව කවුරුවත් ඉන්නවද?
එහෙනම් වැඩ පටන්ගන්නවා.
උඹ එක්කො හරි වාසනාවන්තයි, නැත්නම් අවාසනාවන්තයි.
ආපහු සුප් එක හදනව, මේ වතාවෙ මම බලා ඉද්දි.
හොඳට බලා ඉන්නව.
එයාල හිතන්නෙ ඔයා අරක්කැමියෙක් කියල. ඒත් මම හිතනදේ දන්නවද, ලින්ග්විනී?
මට හිතෙන්නෙ තමුසෙ මහ ගුප්ත වැඩකට නැති පුංචි...
මී...යේ...ක්...!
-මීයෙක්! අල්ලගන්න.
ලින්ග්විනී. ඌ අල්ලන්න මොකක්හරි ගේන්න.
ඌ පැනගන්න හදන්නෙ. අල්ලනව, අල්ලනව, අල්ලනව.
-දැං මොකද කරන්න ඕන? -මරන්න.
-මෙතනම? -නෑ, කුස්සිය ඇතුලෙ නෙවෙයි. පිස්සුද තමුසෙට?
දන්නවද අපට වෙන දේ...
කවුරුවත් දැනගත්තොත්, කුස්සියෙ මීයෙක් හිටිය කියල?
මේ හෝටලේ වහල දාවි.
අපේ පිලිගැනීම නූලෙන් එල්ලිල වගේ තියෙන්නෙ.
මෙහෙන් ගෙනියව. ඈතට. ඌ මරල, විසිකරනව. යනව!
හෝව්!
ඕහ්!
ඔය වගේ මගේ දිහා බලා ඉන්න එපා! උගුලෙ වැටිල ඉන්න උඹ විතරක් නෙවෙයි.
මමත්, ඒ සුප් එක ආයෙත් හදල පෙන්නන් ඕන, උංට!
මම කැමති නෑ. මම උයන්න හිතුවෙවත් නෑ.
මම හැදුවෙ ඉහිරුන එක හංගන්න විතරයි.
උඹ තමා අර තුනපහ එක්ක පිස්සු කලේ!
මොනවද ඒකට දැම්මෙ? සැල්දිරිද? නෑ? මොකක්? රෝස්මේරි?
ඒක කුළුබඩුවක්, නේද? රෝස්මේරි?
උඹ රෝස්මේරි දැම්මෙනෑ?
මොනවද එතකොට අර දැම්මෙ...
මට මේ රස්සාව ඕන. ගොඩක් රස්සාවල් නැති වුනා.
මම උයන්න දන්නෙ නෑ, ඒ මදිවට දැං මම මීයෙකුට කතා කරනව, හරියට නිකං...
උඹ ඔළුව වැනුවද?
ඔළුව වන වනද හිටියෙ?
ඔයාට මම කියනදේ තේරෙනවද?
එහෙනං මට පිස්සු නෙවෙයි!
පොඩ්ඩක් ඉන්න, පොඩ්ඩක් ඉන්න.
මට උයන්න බෑ, නේද?
ඒත් ඔයාට...
ඔයාට පුළුවන්, හරිද?
බලන්න, ඔච්චර නිහතමානි වෙන්න එපා. ඔයා මීයෙක්, දෙයින්ගෙ නාමෙට.
ඔයා මොනව හැදුව වුනත්, එයාල ඒකට කැමති වුනා.
ඔව්, මෙක සමහරවිට හරියයි.
මේ, එයාල සුප් එකට කැමති වුනා!
එයාල සුප් එකට කැමති වුනා. හිතනවද ආපහු ඒක හදන්න පුළුවන් කියල?
හරි, මම දැන් ඔයා එලියට ගන්නව.
ඒත් මේකෙදි අපි දෙන්න එකට ඉන්නෙ, හරිනෙ?
හරි.
ඔහ්...අහ්...
ජ්..හේ...යි...
අසත්පුරුෂ උලව්ව.
හි-ට-පි-ය, ඔහො....ම...අ...
ඔන්න එහෙනම්.
එච්චර ලොකු තැනක් නෙවෙයි, ඒත්, දන්නවනෙ...
ලොකු තැනක් නෙවෙයි.
මීටත් නරක වෙන්න තිබුණ.
මෙතන හීටරයක්, ලයිට්, කවිච්චියක්, ටීවී එකක් තියනව.
දන්නවනෙ, මගෙ හැම දේම ඔයාගෙ.
ඔයා...
මේක හීනයක්ද?
හොඳම හීනයක්.
හවුලෙ බලන්න පුළුවන්.
ඒත් ඇයි මෙහේ?
ඇයි දැංමම?
වෙන කොහේද?
වෙන කවදද?
පැරිසියේ නැතුව වෙන කොහෙද හීන දකින්න හොඳම තැනක්?
සුභ උදෑසනක්, පුංචි චෙෆ්, ඇහැ ඇරල...
අයියෝ.
තකතිරුව! මට හිතුන මේක වෙයි කියල!
මම ගෙදරට මීයෙක් දාගත්ත මගේ හැමදේම එයාගෙත් කිවුව!
බිත්තර, නැතිවෙල!
බූරුව! ඌ කෑම හොරකං කරල පැනගෙන! දැං මොනව කරන්නද?
මීයෙක් විශ්වාස කලාට, මේක තමා මට ලැබුනෙ...
ආ... ඒක මටද?
හ්ම්!
ඒක හොඳයි. මේකට මොනවද දැම්මෙ?
කොහෙන්ද ඒව හොයාගත්තෙ?
මේ බලන්න, මේක හරි රසයි. ඒත් හොරකම් කරන්න එපා. මම තුනපහ ටිකක් අරන් එන්නම්, හරිද?
අයියෝ, අපි පරක්කුයි. පළවෙනි දවසෙම!
එනන්, පුංචි චෙෆ්!
මා අනෙක් ආහාර විචාරකයන් සේම...
ගුස්ටෝ අවන්හල ගැන තදින් ලිපි ලීවද.., ඒ මහා චෙෆ්ගේ මරණින් පසු එය සුදුසු නොවේ
එම සූපය අනර්ඝ ආහාර කලාවක රහසක් බඳුය. කුළුබඩු රැසක් යෙදූ සියුම් රස පහසකි.
-සොලෙන් ලෙක්ලෙයාර්? -ඔ-ව්....!
සියළු දුර්මත අභිබවමින්, ගුස්ටෝ අවන්හල අපගේ අවධානය නැවත දිනා ගත්තා
එය ඔවුනට ගැලපෙන්නක් බැවු කාලය විසඳනු ඇත.
ඉතිං...
දන්නවනෙ.
බලන්න, මම දන්නව මේක මහ මෝඩ පිස්සු වැඩක්, ඒත් අපි එක්කෙනෙක්ටවත් තනියම කරන්න බෑ.
එකතු වෙලා තමා කරන්න වෙන්නෙ, හරිනෙ? මොකද කියන්නෙ?
එහෙනම් අපි මේක කරමු!
මම...
ආ.., වර.., තොගෙ මලගෙට... දැං, ආයෙමත් අර සුප් එක හදනව.
ඕන තරම් වෙලාව අරගෙන, සතියම වුනත් කමක්නෑ.
සුප්.
පුංචි...
ආවු!
උඹ නං මහ...
උඹට...
මේක හරියන්නෑ, පොඩි චෙෆේ!
මට රස්සාව නැතිවෙනව මේ විධියට දිගට ගියොත්.
අපට වෙන විධියක් සොයාගන්න වෙනව.
හපන්නෙ කොනිත්තන්නෙ නැති විධියක්,
මගේ ඇඟ දිගේ දුවන්නෙ නැතිව, ඔය පුංචි කකුල් වලින්.
විකන්න එපා! දුවන්න එපා!
දුවන්න පනින්න බෑ ඇඟදිගේ, තේරුනාද පොඩි චෙෆ්?
පොඩි චෙෆ්?
අහ්, බඩගිනිද.
හරි. අපි මේක කල්පනා කරමු.
ඔයා උයන්න දන්නව, මම පෙනුමට ඉන්නම්.
මිනිහෙක් වගේ.
ඔයාට ඕනදේ මම කරන විධියක් සොයාගන්න වෙනව.
මම පුංචි මී චෙෆ් කෙනෙක් ගෙන් පාලනය වෙනබව පිටට නොපේන්න.
මට ඇහුම්කන් දෙනවද? මට පිස්සු! මට පිස්සු! මට පිස්සු!
ෆිජ් එක ඇතුලෙ මීයෙකුට කතා කරනව ලොකු හෝටලේක උයන හැටි ගැන.
-මට මේක කරන්න වෙන්නෙ නෑ! -ලින්ග්විනී?
අපිට අදහස් හුවමාරු කරගන්න වෙනව.
මට කොච්චරවත් බලා ඉන්න බෑ, ඔව්-නෑ කියල ඔළුව වනනකං...
මීයෙක්! මම ඌ දැක්ක!
-මීයෙක්? -ඔව්, මීයෙක්. තමුසෙ ගාවම.
තමුසෙ මෙතන මොකද කරන්නෙ?
මම මේ එලවළු වගේ බඩුමුට්ටු තියන තැන් බලා ගන්න ආව, දන්නවනෙ.
යනය යන්න.
සමහරවිට තියනතැන් ඕනවටත් වඩා දැනගන්න පුළුවනි, දන්නවනෙ!
යන්තං බේරුනා. ඔයා උඩ ඉන්නව නේද?
හෝ..ව්!
ඔයා කොහොමද එහෙම කලේ?
පුදුමයි, ඒක ඉබේමයි වෙන්නෙ!
පලමු බැල්මෙම මට තේරුනා අපි දෙන්නටම එකම පිස්සු අදහස ආව කියල.
හරි.
හහ්?
කොහෙද මාව ගෙනියන්නෙ? ඉන්න.
හෝව්!
ඉන්න. සමාවෙන්න.
හෝව්!
හරි.
ම්...හ්ම්...
හරි.
හෝව්!
චියර්ස්!
හරි.
දැන් හරියන්න ඕන.
ම්...
සන්තොෂයි! අහම්බෙන් වගේ හැදිච්ච සුප් එක ආයෙ හදන්න පුළුවන් වුනා එහෙනම්.
සුප් විතරක් හදන්න දැනගෙන මදි මගේ කුස්සියෙ වැඩ කරන්නනම්, කොල්ලෝ.
කොලට් තමුසෙට මෙතන වැඩ උන්වන වගකීම භාරගනීවි.
මේ බලන්න, මට දැනගන්න ඕන වුනේ...
මෙච්චර දක්ෂ කෙනෙක් යටතෙ...
නවත්තගන්නව! තමුසෙ අහගන්නව! තමුසෙ වැඩ කරන්න යන්නෙ කා එක්කද කියල හරියටම දැනගන්නව.
මේ කුස්සියෙ ගෑනු කී දෙනෙක් ඉන්නව දැක්කද?
මම.., දැක්කෙ...
-මම විතරයි. ඒ ඇයි කියලද තමුසෙ හිතන්නෙ? -මම හිතුවේ...
මෙතන නීති රීති හැදිල තියෙන්නෙ.
හනමිටි අදහස් තියන නාකි රැලක් අතින්.
ගෑනියෙකුට මේ ක්ෂේත්‍රයට එන්න බැරි විධියට.
ඒත් මම මෙතන වැඩ. කොහොමද ඒක වුනේ?
ඒ ඉතිං.., ඔයා...
මේ කුස්සියෙ ඉන්න අමාරුකාරම කෝකිය මම නිසා.
මම ගොඩක් කල්, හරි අමාරුවෙන් වැඩ කලා මේ තැනට එන්න.
කොහෙවත් යන කුනු අදින වාසනාව තියන කොල්ලෙක් නිසා මට ඒක සව්ත්තු කරගන්න බෑ.
තේරුනාද?
හපෝ
උයන්න ලේසියි. කන්නත් ලේසියි ගුස්ටෝගේ චීන කෑම.
චයිනීස්-ලේසීයිස්.
-නියමෙට කරල, ෆ්රැන්කොයිස්, කවදත් එහෙමයිනෙ -ඒක හොඳයි නේද?
මගේ ශීතකල ආහාර සංකල්පයට මොකක්හරි හොඳ ප්‍රචාරක පිලිවෙලක් ඕන.
ගුස්ටෝගේ කෝන් පපී.
ඒව සාමාන්‍ය කෝන් ඩෝග් ම තමා, ටිකක් පොඩියි. එක කටකට.
මොනවද කෝන් ඩෝග් කියන්නෙ?
ලාබ සොසේජ් ජාතියක්, බටර් වල ගිල්ලල බැදල. දන්නවනෙ ඇමරිකාවෙ කෑම.
පොඩි පෝස්ටරයක් හදනවකො.
ගුස්ටෝ ඉන්නව කබායත් දාගෙන චෙෆ්ලගෙ තොප්පියත් එක්ක.
නැත්නම් ලොකු බඩඉරිඟු කරලක්, බල්ලෙක් වගේ පේන්න.
කමක්නෑ, ඒත් පොඩි ගරුසරුවක් ඇතිව.
මගේ නීතීඥයා ගෙන්නනවා!
අන්තිම කැමැත්ත අනුව...
මරණයෙන් වසර දෙකකට පසුව...
උරුමක්කාරයෙක් ආවෙ නැතිනම්...
ගුස්ටෝගේ ව්‍යාපාර හිමිකම් උප ප්‍රධාන චෙෆ්ට අයිති වෙනව, ඒ කිව්වෙ ඔයාට.
මම දන්නව අන්තිය කැමැත්ත.
මට දැනගන්න ඕන මේ ලියමන... අර කොල්ල නිසා වෙනසක් වෙනවද!
එච්චර සම්බන්ධයක් පේන්නෑ.
කිසිම සම්බන්ධයක් නෑ. එයා ගුස්ටෝගෙ පුතා නෙවෙයි.
ගුස්ටෝට ළමයි හිටියෙ නෑ, මේ සේරම හරියටම එකම වෙලාවෙ වෙන්නෙ ඇයි?
තව මාසයක් නෑ, අන්තිම කැමැත්තෙ දීපු දවස ඉවරයක් වෙන්න!
එකපාරටම, ලියුමක් එක්ක එකෙක් එනව...
මේ ලඟදි මැරුන අම්මගෙන් ලියුමකුත් අරන්, එයා ගුස්ටෝ උගෙ තාත්ත කියල?
හරිම සැකයි!
-මේ ගුස්ටෝගෙ ද? -ඔව්, ඔව්, ඔව්...
-මම පොඩ්ඩක් බලන්නද? -බලන්න.
ඒත් කොල්ල දන්නෑ.
ගෑනි කියනව එයාවත්, ගුස්ටෝවත්, ඌට ඒක කිවුවෙනෑ කියල, මටත් කියන්න එපා කියනව.
-ඇයි ඉතින් ලියුම ඔයාටම එව්වෙ? ඈට මොනවද ඕන වුනේ? -කොල්ලට රස්සාවක්.
-රස්සාව විතරද? -ඔව්, එහෙම තමා.
ඇයි එහෙනම් ඔයා බයවෙන්නෙ? එයා මෙතන වැඩ කරනව,
එයා ගැන ඇහැ ගහගෙන ඉන්න, ටිකක් තොරතුරු හොයන ගමන්.
මේක කොච්චර දුරට ඇත්තද බලන්න.
ඔයා මට DNA සාම්පලයක් අරන් දෙන්න
කොල්ලගෙන්, කෙස් ගස් ටිකක් වගේ.
මම කිවුව කියල හිතාගන්න. මේ සේරම හරිම සැකකටයුතුයි.
ඌ මොනවහරි දන්නව.
කලබල වෙන්න එපා, ඌ සුළු සේවකයෙක්. ඌ ගැන බලාගන්න ඔයාට පුළුවන්නෙ.
මෙකද ඔය කරන්නෙ?
එලවළු කපනව. එලවළු කපනව?
නෑ! තමුසෙ ශක්තියයි කාලයයි නාස්ති කරනව!
අම්ම ඉව්ව වගේ මේකත් ලේසියි කියලද හිතන්නෙ?
අම්මට කවදාවත් සිද්ධවුනේ නෑ...
ඕඩර් ගොඩක් එනකොට ඒවට උයන්න...
එක එකකට වෙනස්, මහ සංකීර්න ඕඩර් වලට උයන්න.
එකකට එකක් වෙනස් වෙලාවල් ගතවෙන උයමන්...
ඒත් සේරම ටික එක වෙලාවට මේසෙට යවන්නත් ඕන.
උණුවට, වැරදි මොකවත් නැතිව!
හැම තත්පරයක්ම වටිවව, අම්ම වගේ වෙල බෑ!
මේ මොනවද? වැඩකරන තැන පිරිසිදුව තියාග්නව!
ඉවරයක් නැතිව ඕඩර් එනකොට මොකද වෙන්නෙ?
මෙතන අවුල්වෙල තියනකොට, වැඩ කෙරෙන්නෙ හෙමින්.
කෑමටික යවාගන්න බෑ, ඕඩර් ගොඩ ගැයෙනව. අවුලක්නෙ.
මේක ලේසියෙන් මතක හිටින විධිය කියන්නම්...
මෙතන පිරිසිදුව තියාගනිං, නැත්නම් මං තෝ මරනව!
ඔය කමීසෙ අත් උඩින් ට්‍රැක්ටරයක් ගිහින් වගේ.
අත්දෙක ඇඟ කිට්ටුවෙන් තියාගන්න, මේ වගේ.
වැඩේ ඉවරවුන ගමන් ආයෙත් මුල් තැනටම ගන්න.
කෝකියො වේගවත්. ආයුධ මුවහත්, කෑම උනුයි, අත්දෙක හරියට තියාගන්න.
එතකොට කැපෙන්නෙ පිච්චෙන්නෙ අඩුවෙන්. කමිසෙ අත් කිළුටු වෙන්නෙත් නෑ.
චෙෆ් කෙනෙකුගෙ ලක්ෂනය: ඒප්‍රන් එකේ කුනු, කමිස අත් පිරිසිදුයි.
ගුස්ටෝගේ වැඩපිලිවෙල තද එකක් නෙවෙයි.
මේසෙට යවන හැම කෑමකටම, ගුස්ටෝ බලාපොරොත්තු නැති වෙනසක් කරනව.
මම පෙන්නන්නම්. එයාගෙ සේරම කෑම වට්ටෝරු මට මතකයි.
-හැමතිස්සෙම වෙනසක් කරන්න. -නෑ. වට්ටෝරුවෙ තියන විධියට හදන්න.
-ඒත් ඔයා දැං කිවුවෙ.. -නෑ, නෑ, නෑ.
ඒ එයාගෙ රාජකාරිය, වෙනස්කම් කරන එක. අපේ රාජකාරිය තමා...
-එයාගෙ කෑම වට්ටෝරු අනුගමනය කරන්න. -වට්ටෝරුව අනුගමනය කරන්න.
කාල නොබල පාං හොඳයි කියන්නෙ කොහොමද?
සුවඳ නෙවෙයි, පෙනුම නෙවෙයි, පාන් ලෙල්ල පොඩිවෙන සද්දෙ.
අහන්න.
පොඩිවෙන හඬ. ඒක හොඳම පාන් වල විතරයි.
හොඳම එලවළු ගන්න තියන එකම විධිය මුලින්ම නෙලන අස්වැන්නෙන් ගන්න එකයි...
මුල්ම අස්වැන්න ගන්න විධි දෙකයි තියෙන්නෙ.
තමුන්ම වවා ගන්න, නැත්නම් ගොවියට පගාවක් දෙන්න.
ආ.., මෙන්න..., හොඳම අවන්හලට මුල්ම අස්වැන්න.
මිනිස්සු හිතන්නෙ සාම්ප්‍රදායික උසස් ප්‍රංශ උයමන ආඩම්බරයක් කියල. ඒ නිසා උයන චෙෆ්, එයත් ආඩම්බර කාරයෙක් වෙන්න ඕන.
ඒත් එච්චරටම නෙවෙයි. අර ලලෝ ගෙදරින් පැනල ගියේ වයස 12 දි.
පස්සෙ සර්කස් කණ්ඩායමකට වැඩ කලා කරණම් කාරයෙක් විධියට.
පස්සෙ රස්සාවෙන් දොට්ට දැම්ම...
නායකයගෙ දුව එක්ක පිස්සු නටල.
දැං ඉතින් කල් පැනල.
මොකටද?
කවුරුවත් හරියට දන්නෑ. අහන අහන වතාවට එයා වෙනස් කතාවක් කියනව.
මම බරපතර වංචාවක් කලා.
මම පෑනක් විතරක් පාවිච්චි කරල ප්‍රංශයෙ ප්‍රධාන, ලොකු බැංකුවක් කැඩුව.
මම ඇවිඤ්‍ඤෝ වල අහසෙ ඕසෝන් සිදුරක් හැදුව.
මේ මහපට ඇඟිල්ලෙන් මිනිහෙක් මැරුව.
පොම්පිඩෝ එක්ක කවදාවත් කාඩ් සෙල්ලම් කරන්න එපා.
එයා ලාස් වේගාස් වලයි මොන්ටිකාලෝ වලයි තහනම් වුන කෙනෙක්.
-ලරෝස් කැරලි කරුවන්ගෙ යුධ භටයෙක්. -මොන කැරලිකාරයොද?
එයා කියන්නෙ නෑ. පේන විධියටනම් පරාද වෙල.
දැක්කනෙ.
අපි කලා කාරයො, මංකොල්ල කාරයො, කෝකියොම විතරක් නෙවෙයි.
-අපි? -ඔයා දැන් අපේ කෙනෙක්?
ඒකට ස්තුතියි, ඒවගේම ඉවුම් පිහුම් පංතියටත්.
-ඔයාටත් ස්තුතියි. -මොකටද?
ඒව ඉගෙනගත්තට.
අහ්?
මීය!
-ඒත් එයා... -මගේ යතුරු බිම වැටුන.
ගන්න කෑම මොනවද, මහත්වරුනි?
-ඔයාලගෙ සුප් එක නම් ඉස්තරම්. ඒත්... -අපි ඒක හැමදාමත් ගන්නව.
-වෙන මොනවද ඔයාල දෙන්නෙ? -අපී.., පාත්ත අක්මා (foie gras) හදනව.
මම ඒව දන්නව.
පරණ කෑම වට්ටෝරු, ඒවට මෙතන හරි ප්‍රසිද්ධයිනෙ.
අළුත් දේවල් මොනවද තියෙන්නෙ?
-අළුත් කෑම ජාති මොනවද තියෙන්නෙ කියල අහනව! -අළුත්?
ඔව්. මම මොනවද කියන්න ඕන?
-ඉතිං, මොනවද තමුසෙ කිවුවෙ? -මම කිවුව අහල කියන්නම් කියල!
මොන මොඩ කතාද ඔය කියවන්නෙ?
-මිනිස්සු අහනව අළුත් කෑම ජාති තියනවද කියල. -මම මොකක්ද කියන්න ඕන?
-තමුසෙ මොකද්ද කිවුවෙ? -මම කිවුව අහල කියන්නම් කියල!
මේක හරි සරලයිනෙ.
ගුස්ටෝගෙ පරණ කෑම වට්ටෝරුවක් හොයල ගන්නව.
කාලෙකින් අපි නොහදපු එකක්...
එයාල පරණ ඒව දන්නව. එයාලට ලින්ග්විනීගෙ සුප්එක ඕනලු.
උංට ලිංගිවිනීගෙ කෑම ඕන?
ගොඩක් අය ඒකට ආසයි. අපිත් ඒකමයි කියන්නෙ.
අපි එහෙම කිවුවද?
හොඳයි, එයාලට ඕන ලින්ග්විනී නම්...
එයාලට කියන්න, චෙෆ් ලින්ග්විනී එයාලටම විශේෂ කෑමක් හදල තයනව කියල.
වට්ටෝරු වල නැති එකක්.
අහ්, අමතක නොකර කියන්න...
-ඒක ලින්ග්විනී එකක් කියල. -හරි, චෙෆ්.
දැං තමුසෙට පුළුවන් මොලේ කල්පනා කරල හොඳ දෙයක් හදන්න, ල්න්ග්විනී.
අමතක වුන ගුස්ටෝගේ ස්වීට් බ්‍රෙඩ්
-කොලිට් ඔයාට උදව් කරයි. -හරි, චෙෆ්.
ඉක්මන් කරනවා, එයාලට බඩගිනියි.
ඔයාට ෂුවර්ද? ඒ වට්ටෝරුව මහ අවුලක්නෙ.
ගුස්ටෝම ඒක කියල තියනව.
ඒක නිකමට මේ නැගඑන චෙෆ්ට පොඩි අභියෝගයකුත් එපායැ.
"ගුස්ටෝගෙ ස්වීට් බ්‍රෙඩ්".
"ස්වීට් බ්‍රෙඩ් හදන්නෙ මුහුදු ශාක ලුනු එක්ක දාල.
"ඒකට දැල්ලන්ගෙ අඬු එක්ක ඩෝග්රෝස් සෝස්,
"බෙල්ලො, වියලි දිලීර?
"වැල්මී හාල්මැසි සෝස්."
මම මේ වට්ටෝරුව දන්නෑ ඒත් ඒක ගුස්ටෝගෙ, ඉතිං...
ලිලෝ! බාබත් පෙඟෙන්න දැම්ම, නේද?
ඔව්! වහුපැටියෙක්ගෙ ආමාශය, තේරුනා.
වහුපැටියෙක්ගෙ ආමාශය?
ඔහ්!
හරි.
මම ටක්ගාල එනව. කොහෙද...
මට ඕන..., මේ!
ගනං ගන්න එපා. මට මේක ටිකකට ඕන, ඉක්මනින්ම.
බලමුකෝ, මෙහේ...
මම ආපිට දෙන්නම්.
ස්තුතියි.
සමාවෙන්න. මම යනව...
මම හිතන්නෙ මට මේක ඕන. මම ඉක්මනටම...
මම ඕක ගන්න එනව.
මට ඔයින් තුනපහ ටිකක් ඕන.
හරි.
මොනවද ඔය කරන්නෙ? ඔයා ගුස්ටෝගෙ...
වට්ටෝරුව නේද හදන්න ඕන.
මේක තමා වට්ටෝරුව.
ඒකෙ සුවඳ සුදු හතු තෙල් නෑ!
වෙන මොනවද මෙතන තියෙන්නෙ... ඔයා හිතල කෑම හදනව?
මේක අත්හදාබලන වෙලාවක් නෙවෙයි. අරෙහෙ කෑම ගේනකල් බලා ඉන්නව.
ඔයා හරි. මම ඔයාට ඇහුම්කන් දෙන්න ඕන!
-ඕක නවත්තනව! -මොකද්ද?
මාව බයකරනව! මොනව කරකර හිටියත් ඒක නවත්තනව.
කෝ විශේෂ කෑම එක හරිද? -එනවා!
-මම හිතුවෙ අපි දෙන්න මේක එකතුවෙල කරනව කියල. -අපි එකතුවෙල තමා.
-ඉතිං ඔය මොකද කරන්නෙ? -ඒක විස්තර කරන්න අමාරුයි.
-විශේෂ එක? -එන්න ගන්න!
හෝව්, හෝව්. මට වැල්මී හාල්මැස්සො සෝස් අමතක වුනා.
-මා එක්ක නටන්න ලේස්ති වෙන්න එපා. - නෑ, මම එහෙම නෑ, මම...
සමාවෙන්න.
ලින්ග්විනීගෙ කෑම එක තාම හදල නැද්ද?
මම කාල බැලුව, ඒක ඉස්සර වගේම ජරාවක්.
-ඒක කාල බැලුවද? -ඔව්, එයා වට්ටෝරුව වෙනස් කරන්න කලින්.
හොඳයි. මොකා? එයා කොහොමද ඒක වෙනස් කරන්නෙ?
එයා ඒක දොරෙන් එලියට යනකොටම තමා කලේ!
ආ!
එයාල ඒකට කැමතියි!
අනිත් අයත් දැනටමත් ඒක ගැනයි, ලින්ග්විනී ගැනයි අහනව.
තව හතක් ඔන!
ඒකනම් මරු.
මමත් එයින් එකකට කැමතියි.
විශේෂ කෑම එකක්!
එක මොකද්ද?
විශේෂ එකක්! විශේෂ එකක්! විශේෂ එකක්!
ලින්ග්විනී වෙනුවෙන්.
-සන්තෝෂයි, ලින්ග්විනී මහත්තයා. -චියර්ස්.
බොන්න, තව මහ ගොඩක් තියනව.
පොඩි විවේකයක් ගන්න, පොඩි චෙෆ්. ටිකක් එලියෙන් ඉන්නකො.
අපි අද ඒක නියමෙට කලා.
අහ්!
තොප්පිය ගත්තා!
ඇත්තටම, දැන්.
ඔයා එක්ක ටිකක් කතා කරන්න ආසයි ලින්ග්විනී මගේ ඔෆිස්එක ඇතුලෙ.
-මට කරදරයක්වත්ද? -කරදර? නෑ...
වයින් ටිකක් බීල, පොඩි කතාවක් දාමු. අපි විතරයිනෙ, කුක්ස්ල.
එයා ආයෙත් ඔයාගෙන් අහගන්න එන එකක් නෑ නේද කොලිට්?
එයාට ඕන සේරම දැන් ලැබුණ.
ඔයාගේ දිනුමට සවුදිය පුරමු?
හොඳක්ම වෙන්න.
මම බිවුවෙ හරි නැති නිසා ඇත්තටම මම බොන්නෙ නෑ, දන්නවනෙ.
ඇත්තෙන්ම. මම වුනත් ඔය ජරාව බොන්නෙ නෑ.
ඒත් ඔයා ගොං අලියෙක් වෙන්න ඕන...
මේ 61 කල්දේරමේ වයින් එපා කියන්න.
ඔයා මෝඩයෙන් නෙවෙයි ලින්ග්විනී මහත්තයා.
ඔයාගෙ නුවන සමරමු.
-රැමී! -එමීල්?
මට හිතාගන්නවත් බෑ! ඔයා පණපිටින් ඉන්නව!
-ඔයා බේරිලා ඉන්නව! -මම හිතුවෙනෑ කවදාවත් ඔයා දකින්න ලැබෙයි කියල!
අපි හිතාගත්ත ඔයා රැල්ලට අහුවුනා කියල.
මොනවද ඔය කන්නෙ?
ඇත්තෙන්ම මම දන්නෑ.
මංද, මොනව හරි ඔතල තිබුණ දෙයක් වෙන්න ඇති.
මොකක්? එපා. ඔයා ඉන්නෙ පැරීසියෙ, බබා. මගේ ටවුමෙ.
මගේ මල්ලි අහකදාන කෑම කන්න ඕන නෑ.
රැමී! ඔයා හොරකම් කරනව? ඔයා ලින්ග්විනීට කිවුව එහෙම කරන්නෙ නෑ කියල.
-ඔව්, ඒක හරි. මේ මගේ මල්ලිට. -ඒත් කොල්ලගෙ රස්සාව ගහලයයි.
ඒ කියන්නෙ මගෙත් රස්සාවනෙ. ඒකෙ අවුලක් නෑ. මොකවත් වෙන්නෑ.
-තව වයින්? -තවනම් බෑ, ඒත්... කමක්නෑ.
ඔයා කොහෙද පුහුණු වුනේ, ලින්ග්විනී?
පුහුණු? හරි.
ඇත්තෙන්ම මේ ඔයා කෑමක් හදපු පලවෙනි වතාව නෙවෙයි නේද?
-නෑ -මට හිතුන!
මේ මගේ...දෙවනි, තුන්වෙනි, හතරවෙනි... පස්වෙනි වතාව.
සඳුද තමා මුල්ම වතාව.
ඒත් ඊට කලින් මම කුනු ඇදල තියනව ගොඩ වතාවක්...
හරි, හරි, ගන්න තව වයින් ටිකක්.
කියන්න, ලින්ග්විනී, ඔයා කැමති දේවල්.
සත්තුන්ට කැමතිද?
මොකක්? සත්තු? මොනවගේ උංද?
සාමාන්‍ය, බල්ලො, පූසො, අශ්වයො, ගිනිපිග්ස්ල.
මීයො.
මම ඔයාට මොනව හරි...
එපා, එපා, එපා, එපා!
විසිකරනව ඕව දැංමම!
-නිකම්ම ගිලදාන්න එපා! -දැං ප්‍රමාද වැඩියි.
ආ.., මෙන්න.
මේක හෙමින් විකන්න. රස ගැන විතරක් හිතන්න.
-දැක්කද? -ඇත්තටම.., නෑ.
ක්‍රීම් රස, ලුනු රස, ඕක් ඇට වගේ.
-ඔයාට ඒව දැනෙනව? -අහ්, මට දැනෙන්නෙ පිස්සු බව.
ඇස් වහගන්න. දැං මේ රස බලන්න.
එහෙම්පිටින්ම වෙනස්, හරිනෙ? පැණිරස, ක්‍රිස්පි ගතිය, අන්තිමේ ටිකක් සැරයි.
-හරි. -දැං ඔය දෙකම එකට කන්න.
හරි.
මම හිතන්නෙ මට යමක් තේරෙනව.
-පිස්සුව ඒක වෙන්න ඇති. -දැක්කද?
-ඒ සැර රස වෙන්න ඇති. -ඒක තමා.
හිතන්න, ලෝකෙ තියන හැම මිහිරි රසයක්ම...
එකට එකතු කරල සංයෝග අනන්තයක් හැදෙනව.
කවුරුවත් තාම බලල නැති රස ජාති! සොයා ගැනීම් කරන්න පුළුවන්!
මම හිතන්නෙ...
-ආයෙමත් නැතිවුනා. -ඔව්.
ඒත් ඒක නියමයි.
මම කැමතිම කුනුගොඩ, මෙච්චර කාලෙකඑ මම... අනේ! අපි මේ මොනවද කරන්නෙ?
ඔයා ජීවතුන් අතර කියල තාත්ත තවම දන්නෑ!
අපි කොලනියට යන්න ඕන! හැමෝම පුදුම වෙයි.
-ඔව්! ඒත්... -ඇයි, මොකද?
වැඩේ කියන්නෙ, මට නිකං...
ඔයාට නිකං මෙකක් වගේද? තමුංගෙ පවුලට වඩා?
ඊටත් වැදගත් දේ මොකද්ද මෙහේ?
මම...
ගිහින් ආවට වරදක් නෑ.
-තමුසෙට මී හුරතලෙක් ඉන්නවද? -නෑ
-පර්යේෂණාගාරයක මීයො එක්ක වැඩ කරල තියනවද? -නෑ.
කවදහරිවත් මුඩුක්කුවක හිටියද?
නැන්නැ, නැන්නැ, නෑ...
තමුසෙ මීයො ගැන යමක් දන්නව! දන්නව නේද?
මීයා..., රැට්..., රැ-ට්-ට..., ට-ටෝ...
-මේ! ඇයි එයාල ඒකට එහෙම කියන්නෙ? -මොකද්ද?
රැටටූයී ඒක නිකං මී මස් තම්බල වගේ, නේද? ඇයි ඒකට එහෙම කියන්නෙ?
කෑමකට නමක් දෙනවනම්...
රසයි වගේ හිතෙන එකක් දෙන්න එපායැ.
රැටටූයී කියන එක රසයක් නෑ ඒක හරියට මීයොයි අර්තාපලුයි වගේ. (Rat patootie)
මී අර්තාපල් (Rat patootie). රස බවක් තේරෙන්නෙ නෑ.
අනේ අපේ වයින් ඉවරයිනෙ.
මගේ පුතා ආපිට ඇවිත්!
ඔයා වෙනුවට රස පරීක්ෂක කෙනෙක් හොයල ඇතිවෙලයි හිටියෙ.
මොකවත් විසවුනේ නෑ දෙයියන්ගෙ පිහිටෙන්. ඒත් ලේසි වුනේ නෑ ඒක.
-ඔයා ඒක කලේ නෑනෙ. -මම දන්නව. සමාවෙන්න, තාත්තෙ.
ඒත්, වැදගත් දේ තමා ඔයා ආපිට ආව එක.
ඔව්, ඒක ඉතිං...
ඔයා කෙට්ටුවෙල. ඇයි ඒ?
කන්න නැතුවද, කමකට නැති වැඩ නිසාද?
ලෝකෙ තනියම ජීවත් වෙනඑක අමාරුයි නේද?
ඇත්ත, ඒත් මම දැං පොඩි ළමයෙක් නෙවෙයි.
-මේ, මේ, කොල්ලෝ. මොකද අවුල? -මට තනියම ජීවත් වෙන්න පුළුවන්.
මට හොඳ තැනක් ලැබුණ. වැඩි ඈත නෙවෙයි. මට නිතර යන්න එන්න පුළුවන්.
සත්‍යයේ සීතල කැලතෙනව වගේ නෑ ඔයාට මෙහේ...
-ඇවිත් යන්න? -මම එනව. පොරොන්දු වෙන්නම්. නිතර.
-ඔයා ඉන්නෙ නෑ? -නෑ. ඒක එච්චර ලොකුවට ගන්න එපා තාත්තෙ, මම...
ඔයා හිතුවෙ නෑනේද මම සදාකාලික මෙහේ ඉඳියි කියල?
කොහොමටත් කුරුල්ලො, පියාඹල යනව.
අපි කුරුල්ලො නෙවයි, මීයො.
අපි කූඩුව දාල යන්නෙ නෑ. කූඩුව ලොකු කරගන්නව මිසක.
-සමහරවිට මම ටිකක් වෙනස් මීයෙක් වෙන්න ඇති. -සමහරවිට ඔයා මීයෙක් නෙවෙයි වෙන්න ඇති.
සමහරවිට එහෙම වුනානම් හොඳයි.
මේ! අද සංගීතෙ හොඳට යනව නේද?
මීයො. අපි කරන්නෙ හොරකම විතරයි, තාත්තෙ.
මට ඒක ඇතිවෙල. මට යමක් හදන්න ඕන.
මේ ලෝකෙට යමක් දෙන්න ඕන.
-ඔයා කතා කරන්නෙ මනුස්සයෙක් වගේ. -එයාල ඔයා කියන තරම්ම නරක නෑ.
-ආ!, ඇත්තද? කොහොමද ටක්කෙටම දන්නෙ? -අයි...යෝ! ඉවරයි.
මම එයාල දියා බලා හිටිය.
ටිකක් ලඟින් බලා හිටිය.
-ඇත්තද? කොච්චර ලඟින්ද? -ප්‍රමාණවත් තරම්.
එයාල ඔයා කියන තරම් නරක නෑ.
එනව මා එක්ක. දෙයක් තියනව පෙන්නන්න.
දන්නවනෙ, මම එන්නෑ.
බිමයි, කවුන්ටරෙයි අතුගාල පිහදාල තියනව දොර ලොක් කරන්න කලින්.
ඉන්න. ඔයා කියන්නෙ මම ඉඳල අතුගාන්න කියලද?
ඇයි ඒක ප්‍රශ්ණයක්ද?
-නෑ. -හොඳ කොල්ල. හෙට හමුවෙමු.
මෙතනයි තැන.
හොඳට බලනව රැමී.
මේකයි වෙන්නෙ...
මීයෙක් ඕනවට වඩා මිනිස්සුන්ට ලංවුනාම.
අපි ජීවත්වෙන ලෝකෙ අයිති සතුරන්ට.
අපි පරිස්සම් වෙන්න ඕන.
අපි අපේ වර්ගයා බලාගන්න ඕන.
අන්තිමේ අපිට අපි විතරයි.
-නෑ. -මොකක්?
නෑ, තාත්තෙ, මම ඒක විශ්වාස කරන්නෑ. ඔයා කියන්නෙ අනාගතේ...
මේ වගේම තව ගොඩක් දේවල් එයි කියලද?
මෙහෙමයි දේවල් වෙන්නෙ. ඔයාට ස්වභාවධර්මය වෙනස් කරන්න බෑ.
වෙනස්වීම තමා ස්වභාවය, තාත්තෙ. අපට බලපෑමක් කරන්න පුළුවන් කොටස.
ඒක පටන්ගන්නෙ අපි තීරණය කරන වෙලාවට.
-කොහෙද ඔය යන්නෙ? -ඉදිරියට, වාසනාවත් එක්ක.
හා...ලෝ...!
නවතිනව.
සුභ උදෑසනක්.
ඒ කියන්නෙ චෙෆ්, ඔයාට බීමකට එන්න කිවුව?
ඒක ලොකු දෙයක්.
ලොකු දෙයක්. මොකද එයා කියන්නෙ?
ඇයි?
ඇයි, මට කියන්න බැරිද?
අහ්!
ඔයා චෙෆ් එක්ක තියන බරපතල පුද්ගලික ගනුදෙනුවට අතදාන්න ආවට සමාවෙන්න.
අහ්, මට තේරෙනව.
මාව ඕන වුනේ වැඩ ටිකක් අහගන්න විතරයි...
ඒකෙන් බොසා සතුටු කරල මාව අමතක කරල දැම්ම?
නැගිටින්න. නැගිටින්න.
මම හිතුවෙ ඔයා වෙනස් කෙනෙක් කියල.
මම හිතුව ඔයා මම වෙනස් කෙනෙක් විධියට හිතනව කියල.
මම හිතුවෙ...
මම ඔයාට උදවු නොකර ඉන්නයි තිබුණෙ!
මම මං ගැන විතරක් බැලුවනම්, ඔයාට රස්සාවත් නැති වෙන්න ඉඩ තිබුණ!
ඒත්...
මට ඕන වුනේ ඔයා සාර්ථක වෙනව දකින්න. මම ඔයාට කැමැත්තෙන් හිටියෙ.
මටයි වැරදුනේ.
කොලිට්. ඉන්න, ඉන්න. කොලිට්!
සේරම ඉවරයි, පොඩි චෙෆ්. මට මේක තවත් කරගෙන යන්න බෑ.
කොලිට්! ඉන්න, ඉන්න! යන්න එපා.
අහන්න, මම හොඳට කතා කරන්නවත් උයන්නවත් දන්නෙ නෑ.
ඔයාගෙ උදවු ඇතිවවත් බෑ.
බොරු උජාරු මට පේන්න බෑ. ඒක තවත් එක බොරු කියන විධියක්.
-ඔයාට හැකියාව තියනව. -නෑ, ඇත්තටම ඒ මම නෙවෙයි.
මම අර වැඩිපුර දේවල් දානකොට...
වට්ටෝරුව මගහැරල, ඔයා කිවුව වගේම...
ඒකත් මම නෙවෙයි කලේ.
-මොනවද මේ දොඩවන්නෙ? -කියන්නෙ, ඒක නොකර ඉන්නයි තිබුනෙ.
මම වට්ටෝරුව අනුව යන්නයි තිබුනෙ.
උපදෙස් පිලිපදින්නයි තිබුනෙ.
ඔයාගෙ උපදෙස් හිස් මුදුනින්ම පිලිපදින්නයි තිබුනෙ.
-මම ආදර්....ඒ....නිසා ඔයාගෙ උපදෙස් වලට. -ඒත්...
ඒත් මම...
එපා, එපා, කියන්න එපා.
මට රහසක් තියනව. ඒක හිතට වධයක්.
-මට තියනව... -මොකද්ද? ඔයාට...
-මට තියනව රැ... (Rat) -ඔයාට කුශ්ඨයක් තියනව? (Rash)
නෑ, නෑ.., නෑ..., මට ඉන්නව... මේ පුංචිම පුංචි...
පුංචි...
පුංචි චෙෆ් කෙනෙක් මම කරන්න ඕන දේ කියන.
පුංචි චෙෆ් කෙනෙක්?
ඔව්. ඔව්. ඉන්නව.
-එයා ඉන්නෙ මෙතන. -ඔයාගෙ මොලේ ඇතුලෙ?
මේක කියන්න මෙච්චර අමාරු ඇයි? හරි. මෙච්චරයි.
ඔයා මාව පොලඹවනව. මම ඒ අවදානම ගන්නයි යන්නෙ.
ඔයා දන්න ලොකුම මෝඩ පිස්ස වගේ ඒ අවදානම ගන්නයි යන්නෙ.
දන්නවද ඇයි මම මෙච්චර ඉක්මනින් ඉගෙනගන්නෙ කියල?
ඇයි මම මෙච්චර හොඳට උයන්නෙ කියල?
හිනා වෙන්න එපා! මම පෙන්නන්නම්!
එපා! එපා!
-මොකදඇම්බ්‍රිස්ටර් -ගුස්ටෝ අවන්හල.
-වහනවද අන්තිමේ? -නෑ.
-මූල්‍යමය ගැටළු? -නෑ ඒකෙ...
අළුත් මයික්‍රො වේවු බිත්තර රොල් වගයක් හදනවද?
මොකද්ද? මොකද්ද? කියනව.
ඒක ආයෙත් ප්‍රසිද්ධවෙනව.
-මම ගුස්ටො අවන්හල ගැන ලිවුවෙනෑ කාලෙකින්. -නැ, මහත්තය.
මගේ අන්තිම ලිපිය ඒක හෙලාදැක්ක එකක්...
-සංචාරක ව්‍යාපාරයට හොඳනෑ කියල. ඔව්, මහත්තය.
මම ලිවුවෙ ගුස්ටෝල අවසානයේ ඉතිහාසයට එක්වුනා
තවත් සමානව ප්‍රසිද්ධ චෙෆ් කෙනෙක් ඒ තැනට ආව
මොන්සයිර් බොයාඩී
අසමසම.
අන්න එතනයි එයාලව මම තිවුවෙ. ඒකයි මගේ අවසාන වචනටික.
-අවසාන වචන ටික. -ඔව්.
ඉතිං කියන්න, ඇමබ්‍රිස්ටර්...
එයා කොහොමද ජනප්‍රිය වෙන්නෙ?
නෑ, නෑ, නෑ, නෑ...!
DNA ගැලපෙනව, කොල්ලගෙ වයසයි ගතවුන කාලයයිත් හරි.
ඒ ගුස්ටෝගෙ පුතා තමයි.
එහෙම වෙන්නෙ කොහොමද! මේ සේරම මාව කොටු කරල!
කොල්ල දන්නව!
බලන්න අරෙහෙ ඌ මෝඩයෙක් වගේ පෙන්නනව.
එයා මගේ එක්ක සෙල්ලම් කරනව. පූසෙක් මොකක් හරි බෝලයක් එක්ක වගේ.
-නූල් බෝලයක්ද? -ඔව්! සද්ද නැතිව.
-අර මීයත් එක්ක මට හිනා වෙනව. -මීයා?
ඔව්. මිනිහ ඌ එක්ක පවුල් කනව.
හිතා මතාම මට පෙන්නන්න හදනව ඒක වැදගත් කියල.
-මීයා. -හරියටම හරි!
ඒ මීය වැදගත්ද?
නැතුව! එයාට ඕන මට එහෙම හිතවන්න.
මට තේරුනා, ඒකෙ තියන සිද්ධාන්තමය පැත්ත.
මීයෙක් ආව කොල්ල ආපු මුල්ම දවසෙ, මම ඌට අණ කලා ඒක මරන්න.
දැං මීය හැම තැනම ඉන්නව, මට පේනව.
ඕ..හ්!
ඌ මේ ඉන්නව! නෑ, මේ නෑ, මේ ඉන්නව!
මට මේව පේනවද, මට ඔල්මාදෙද? ඒක මී හොල්මනක්ද නැද්ද?
ඒත්, අනේ...
මේකට මම කැමති වුනේ නෑ, මේක මහ...
මම මේක ගැන සොයා බලන්න ඕනද? ඔයා ගැන?
හහ්?
මට ඌ රස්සාවෙන් අස් කරන්න බෑ. ඌ ටිකටික ජනප්‍රිය වෙනව.
දැං දොට්ට දැම්මොත් කවුරුත් බලයි ඇයි කියල.
මට ඕන කරල තියෙන්නෙ මිනිස්සු මේ දිහා බලන්න.
ඇයි ඔයා ඔච්චර වද වෙන්නෙ?
පත්තරේට යන එක හොඳ නැද්ද?
ගුස්ටෝ නම පත්තරවල යනඑක හොඳ නැද්ද?
ඒව පලවෙන්නෙ මේකගෙ මූන එක්ක නම්, ඕනනෑ!
ගුස්ටෝට හොඳ පෙනුමක් තියනව, මහත, ආදරනීය ඒවගේම කවුරුත් දන්න.
ඒ නිසා කෑම හොඳට විකිනෙනව! මිලියන ගනං විකිනෙනව!
තව දවස් තුනෙන්, නියමිත කාලය ඉවර වෙනව.
ඊටපස්සෙ එයා ඕනනෑ කියල පෙනුනම ඔයාට පුළුවන් එයා අස් කරන්න.
කවුරුවත් දැනගන්න එකක් නෑ.
මට තියන ගැටළුව, අර ඔයා දීපු කෙස් සාම්පලේ.
-මට ඒක ආපහු පර්යේෂණාගාරයට යවනුන වුනා. -ඇයි?
මුල් වතාවෙ ඒකෙ රිපෝට් එකේ තිබුනෙ මීයෙක් වගේ සතෙකුකෙ ලෝම කියල.
-නෑ, නෑ, නෑ. -මොකක්?
මේක බලන්න. ඒක මීට හොඳයි.
ඉතිං, ඔයා...
හෝව්!
මීයෙක්!
හිරිකිත පුංචි සත්තු.
ඒකෙන් මට මතක්කරල දුන්න මේ හැමදේම කොච්චර අස්ථිරද කියල.
ලෝකයා ඇත්තටම මාව දකින්නෙ කොහොමද කියල.
ඒක ටිකක් හොඳවේගෙන ආව විතරයි.
රැමී!
ෂ්...! ෂ්...!
මේ, මේ, මේ..., මල්ලී!
අපි බයේ හිටියේ ආයෙත් ඔයා දකින්න ලැබෙන එකක් නෑ කියල.
-මේ, රැමී! කොහොමද ඉතිං? -ඔයා එයාලට කිවුවද?
එමීල්, මම කිවුවනේද ඒක කරන්න එපා කියල!
දන්නවනෙ මේ කාලෙ. එයාල මගේ යාළුවො.
මම හිතුවෙ ඔයා කිවුවෙ මෙයාල ගැන නෙවෙයි කියල.
මේ බලන්න, සමාවෙන්න.
මගෙන් නෙවෙයි එයාලගෙන් සමාව ගන්න.
-ඔතන ප්‍රශ්නයක්ද? -නෑ, අවුලක් නෑ.
මෙතනම ඉන්න.
ඒක අගුළු දාල?
හ්ම්...
රැමී, ඔයා මෙකද මෙහෙ කරන්නෙ?
එමීල් ආව කට්ටියක් එක්ක...
මම එයාට කිවුව එපා කියල... මම කිවුව... එයා ගිහින් කට දොඩවල...
ඔව්, ඒක මහ අවුලක්.
කොහොම වුනත් එයාලට බඩගිනියි, කෑම කාමරේ යතුරු දාල, මට යතුර ඕන.
-ඔයාට හොරකම් කරන්න කිවුවද එයාල? -ඔව්. නෑ! ඒක මේ...
ඒක ටිකක් අවුල්සහගතයි. ඒ මගේ පවුලෙ අය. එයාල හිතන්නෙ ඔයා වගේ පරමාදර්ශීව නෙවෙයි.
පරමාදර්ශී? විකාර ඇඳුම් අඳින චෙෆ්ට පරමාදර්ශයක් තිබුණනම්,
මම මෙතන මස් පුච්චල විකුනනවද?
නැත්නම් මයික්‍රොවේව් කරපු සොසේජ්?
නැතිනම්, දත්, මම කිවුවෙ. ටූත් පික් ගහපු කුකුළුමස්?
ප්‍රංශ කෝන් ඩෝග් ගැන!
ලඟදීම එනවා!
අපි විකුනුම කරන අළුත් ක්‍රම සොයනව.
සොසේජ් ටිකක් ඕනවෙයිද?
මට පාලනය කරන්න බෑ එයාල මගේ ප්‍රතිරූපය භාවිතා කරන විධිය.
-මම මැරිල! -කටවල් වහගන්නවලා?
මම හිතන්න ඕන! කතන්දර පැතිරෙනව. මට එයාලගෙ කටවල් වහන්න බැරිවුනොත්...
මුළු පරම්පරාවම එයි මගෙ පස්සෙ කටවල් බලියගෙන, ඊට පස්සෙ...
මේ තියෙන්නෙ.
මේ..., ඔයාගෙ අන්තිම කැමැත්ත!
-මේක නියමයි. කමක්නැද්ද මම... -අපොයි මගෙ මොකෝ.
ලින්ග්විනී?
ඇයි අන්තිම කැමැත්ත ලින්ග්විනීට දෙන්නෙ?
මේක තමා මම වැඩකල කණ්තෝරුව.
එයා ඔයාගෙ පුතා?
-මට පුතෙක් ඉන්නව? -ඔයා නොදන්නෙ කොහොමද?
මම ඔයාගෙ හිතේ ඇතිවුන මායාවක් විතරයි. ඔයා දැනගෙන් හිටියෙ නැද්ද ඒක වුන විධිය?
එහෙනම්, ඔයාගෙ පුතා තමයි මේ අවන්හලේ නීත්‍යානුකූල අයිතිකාරය!
අයියෝ! මීයා!
-සමාවෙන්න, චෙෆ්. -මීයා! ඌ මගේ ලියුම් හොරකම් කලා!
-ඌ පැනගන්නව! ඒයි..., මේ..., චෙෆ් මහත්තය!
උඹ!
-පලයං මගේ කණ්තෝරුවෙන් එලියට. -එයා නෙවෙයි, තමුසෙයි එයාගෙ කණ්තෝරුවෙ ඉන්නෙ.
සුභ පැතුම්, ලින්ග්විනී!
චියර්ස්.
නැගීඑන චෙෆ්, ගුස්ටෝ අවන්හලේ අයිතිය තහවුරු කරයි.
ගුස්ටෝ ශීත කල ආහාර නිශ්පාදනය නවතයි
නව අයිතිකරුවෙක්, නව ගුස්ටෝ අවන්හලක්
චෙෆ්! චෙෆ්! චෙෆ් ලින්ග්විනී!
ඔයා එකපාරටම මේ ක්ෂේත්‍රයට ආවෙ, තවමත් නිසි පුහුණුවක් නෑ.
මේ දක්ෂතාවයේ රහස කියනවද?
රහස? ඇත්ත නේද ඕන?
මම ගුස්ටෝගෙ පුතා. මම හිතන්නෙ ඒක ලේ වලින් එන්නෙ.
ඒත් ඔබ මෑතක් වනතුරු මේව දැන සිටියේ නෑ.
නෑ.
ඔබ මේ අවන්හලේ අයිතිකරු බවට පත් වුනා.
ඔබ කොහොමද මේව දැනගත්තෙ?
කියන්නෙ, සමහර දේවල් දැනං හිටිය.
ගුස්ටෝ කොටස?
-ඔබ ඔබේ හැකියාව ලබාගත්තෙ කාගෙන්ද? -හැකියාව කියන දේට විවිධ නම් තියනව.
-මගේ හැකියාවේ නම තමා කොලිට්. -මොකක්?
මගේ දතක මොකද්ද හිරවුනා.
සෞක්‍ය පරීක්ෂක.
මට මීයන්ගෙන් දූශිත තැනක් ගැන පැමිණිල්ලක් තියනව.
ඒක වෙලා තියෙන්නෙ මගේ අවන්...
ගුස්ටෝ අවන්හලේ.
ගුස්ටෝ හෝටලේ, නේ?
මට ගිහින් බලන්න පුළුවන්. කෝ බලන්න. මුල්ම පැමිණිල්ල මාස තුනකට කලින්.
දැන් පරීක්ෂා කරල තියෙන්න ඕන! ඒක සුපිරි අවන්හලක්!
මහත්තයා, මම මේක දන්නව. කවුරුහරි පලවෙනි පැමිනිල්ල අවලංගු කලොත්, මම ඔයාට ඉඩ දෙන්නම්.
ඒත් මීයා! ඔයා මේක කරන්නම....
ඌ මගේ ලියුම හොරකම් කලා.
විවෘත කරන වෙලාව පහුවෙල.
එයා පැයකට කලින් ඉවරකරන්නයි තිබුනෙ.
ඔයත් එන්න සුදෝ.
අපි මේ මගේ හැකියාව ගැනයි කතා කලේ.
ඔව්, එයා ඒකට කියන්නෙ පොඩි චෙෆ් කියල.
ඒක නෙවෙයි, පැටියෝ. මම කිව්වෙ ඔයා ගැන.
-එයා තමයි. -ඉගෝ?
ඇන්ටන් ඉගෝ
ඒ ඉගෝද?
මට මේක අදහගන්වත් බෑ.
-ඔබ ලින්ග්විනී මහත්තයාද? -හලෝ.
සමාවෙන්න ඔයාගෙ අපරිනත සැමරුමට බාධා කලාට...
ඒත් ඔයාට පොඩ්ඩක් සෙල්ලම් කරන්න අවස්ථාව දුන්නනම් හොඳයි කියල හිතුව...
ඔබ මේ සෙල්ලමට අළුත් නිසා.
-සෙල්ලම? -ඔව්.
මෙච්චර කාලයක් ඔයා සෙල්ලම් කලේ ප්‍රතිවාදියෙක් නැතිවයි.
ඒ කියන්නෙ, නීති රීති වලට පිටින්.
ඔබ ඇන්ටන් ඉගෝ.
ඔයා මේ වේගවත් පාරෙ යන්න හෙමින් වැඩියි.
ඔයා, කෑමවලට ආස කෙනෙක් ලඟ කැහැටු කොටෙක්.
මම කෑම වලට ආස නෑ, ආදරෙයි.
මම කෑමවලට ආදරේ නැතිනම්, මම ගිලින්නෙ නෑ.
මම හෙට රෑ එනව, ඉස්තරම් කෑමක් තදින්ම බලාපොරොත්තුවෙන්.
මගේ බලාපොරොත්තු කඩන්න එකක් නෑ කියල හිතාගෙන.
මේ බලන්න, නපුරු වෙනව නෙවෙයි, ඒත් අපි ප්‍රංශ ජාතිකයො, ඒ වගේම දැන් රෑ කෑම වෙලාව.
එයා කියන්න හැදුවෙ, දැන් රෑ කෑම වෙලාව ඒ වගේම අපි ප්‍රංශ අය කියල,
ඔහොම බලන්න එපා.
ඔයා ජනමාධ්‍ය ඉස්සරහ මාව හෑල්ලු කලා.
මම කොහොමද සිහියෙන් වැඩ කරන්නෙ ඔයා කොච්චරවත් මගේ කොන්ඩෙ අදිනකොට?
ඒක තවත් එකක්.
ඔයාගෙ මතේම විතරක් නෙවෙයි මෙතන වැදගත්.
කොලෙටුත් දන්නව උයන්න. ඔයා දන්නවනෙ.
හරි එහෙමනම්!
ඔයා පොඩි විවේකයක් ගන්න, පොඩි චෙෆ්.
මම ඔයාගෙ රූකඩයක් නෙවෙයි...
ඔයා රූකඩ නටවන්නෙකුත් නෙවෙයි.
මීය තමා උයන්නෙ.
ටිකක් තරහ අඩුකරගෙන, හිත නිස්කලංක කරගන්න.
ඉගෝ එනව, මට වැඩ තියනව.
තෝ මෝඩ...
මම මේව කලින් දැකල නෑ.
ඔයා නිකං එයාගෙ හුරතලා වගේ පේන්නෙ.
සමාවෙන්න, රැමී.
මම දන්නව කට්ටිය වැඩිවුනා.
-මම ඒක නවත්තන්න බැලුව... -ඔයා දන්නනවනෙ?
ඒකට කමක් නෑ. මමත් ආත්මාර්ථකාමී වුනා.
-තමුසෙලට බඩගිනිද? -ඔයා බොරුවට නේද ඔය?
හරි. මම කෑම දෙන්නම්. අපි වැහුවට පස්සෙ යමු.
-ඒ වගේම... -හරේ.
...තාත්තට කියන්න මුළු කොලනියම එක්ක එන්න කියල.
පොඩි චෙෆ්?
මේක නියමයි, පුතා. ඇතුලටම පැන්න. මම ඉල්ලීම සලකා බලන්නම්.
ඌහ්!
පොඩි චෙෆ්?
මම හිතුවෙ ඔයා ගෙදර ආව කියල.
ඔයා එහේ නැති වුනාම, මංද...
මේව මෙහෙම වුන එක හරිනෑ...
මට රන්ඩු වෙන්න ඕන නෑ.
මම ගොඩක් බයවෙල හිටියෙ.
හිතන්නත් කලින් ගොඩක් දේ වෙනස් වුනා.
මම එකපාරටම ගුස්ටෝ වුනා.
මට ගුස්ටෝ වෙන්න වුනා.
නැතිනම් මිනිස්සුන්ට එපා වෙයි.
මේක මහ අවුලක්.
මීට ඉස්සර මම කාවවත් මෙහෙම අසරන කරල නෑ...
කවුරුවත්, කවදාවත් මගෙන් මොකවත් බලාපොරොත්තු වුනේ නැති නිසා.
කවුරුහරි දැං එහෙම බලාපොරොත්තු වෙනවනම්...
ඒ ඔයා නිසා.
මම ඔයාට සාධාරනය කලේ නෑ.
ඔයා කවදාවත් මාව වැටෙන්න දුන්නෙ නෑ, මම ඒක අමතක කරන්න හොඳනෑ.
ඔයා හොඳ යාළුවෙක්.
හොඳම ගෞරවාන්විත යාළුවෙක්, කිසිදාක...
මේ මොකද?
මොකද මේ වෙන්නෙ?
මොකා...
මේ...
ඔයා...
තමුසෙ හොරකම් කරනව, කොහොමද එහෙම කරන්නෙ?
මම හිතුවෙ තමුසෙ මගෙ යාළුව කියල! මම විශ්වාස කලා තමුසෙව!
යනව යන්න! තමුසෙයි සේරම මී යාළුවොයි.
ආයෙ එන්න එපා.
ආවොත් හෝටලේක මීයන්ට කරනදේම කරනව!
ඔයා හරි තාත්තෙ, කාවද මම මේ රවට්ටන්නෙ?
අපි අපිම තමා, අපි මීයො.
එයා දැන් යයි, ඔයාල දැන් දන්නව ඇතුලට යන්න.
ඇති තරම් හොරකම් කරන්න.
-ඔයා එන්නෙ නැද්ද? -මට දැං කෑම පිරියක් නෑ.
අද කෑමට කැමති මොනවද මහත්තය?
ඔව්, මම කැමතියි තමුසෙගෙ කැවුත්ත කෙල තලියක බැදල ගේනවනම්.
එන්න!
අද තමා දවස. එයාලට මොනවහරි කියන්න.
-මොනවගේ දෙයක්ද? -ඔයානෙ ලොක්ක. දිරි ගැන්වීමක් දෙන්න.
මේ අහන්න.
කවුරුත් අහන්න.
අද තමා අපේ මුල් දවස.
කෑම රුචිය දැනෙනව, ඒ වගේම එයා ලොකු පොරක් බව (ego) පෙන්නන හදනව.
මං කිවුවෙ, ඉගෝ. අර ආහාර විචාරකය
එයා මොනවහරි කෑමක් ඉල්ලයි.
අපේ වට්ටෝරු වලින්.
අපට ඒක හදල දෙන්න වෙනව, එයා ශීත කල දෙයක් නොඉල්ලුවොත්.
එතනට නොගිහින් ඉන්නබෑ නේද?
ඔයා හෝටලේ ඇරල තියන වෙලාවල් වල මෙතන ඉන්න හොඳනෑ. අනාරක්ෂිතයි.
මට බඩගිනියි!
මට ඔය ඇතුලෙ තියල කෑම ඕනනෑ, සතුටින් ඉන්න.
වැදගත් දේ තමා, යාළුවා, වධකාරයෙක් නොවී සිටීම.
-බලන්න. -එපා, ඉන්න!
-අනේ, අපි මොකද කරන්නෙ? -මම තාත්ත එක්ක එන්නම්.
තමුසෙ හිතාගෙන ඉන්නෙ චෙෆ් කියල නේද, ඒත් උඹ නිකංම නිකං මීයෙක් විතරයි.
එයා මේ හෝටලේ ගැන ලියල, එක තරුවක් අඩු කලා, ගිය වතාවෙ.
ඒ කෙන් තමා මගේ තාත්තත් මලේ...
-ඒක මෙතනට කොඩිවිනයක් වුනා. -ඒත් මම එකක් කියන්නම්...
-ඉගෝ ඇවිත් ඉන්නෙ. -ඉගෝ? එයා ආව?
ඇන්ටන් ඉගෝ කියන්නෙ තවත් එක පාරිභෝගිකයෙක් විතරයි. අපි උයමු!
ඔව්! අපි...
හරි.
මගේ වැඩ පිලිවෙල හරි සරලයි.
උඹ මට අළුත් පාරක් හදල දීපං, ස්කිනර් ශීතකල ආහාර වලට.
ඒ වෙනුවට, මම, උඹ නොමර ඉන්නම්.
ආයෙ හම්බවෙමු, මීයෝ!
අද රෑ කෑමට ඕනදේ තීරණය කලාද, මහත්තයා?
ඔව්, මම හිතන්නෙ.
තමුන්ලගෙ කෝකිය ගැන මහලොකු පුරාජේරු කියෙවුවට පස්සෙ,
දන්නවනෙ මම ආස කරන දේ?
පොඩි තක්සේරුවක්.
ඒක තමා. මම කැමතියි නැවුම්, පිරිසිදු, ලුනු ඇඹුල් ඇති තක්සේරුවකට.
ඔයාට පුළුවන්ද ඒකට හරියන වයින් ජාතියක් කියන්න?
-මොකකට හරියන වයින්ද, මහත්තය? -තක්සේරුවකට. අරන්එනව, මම ඒක බොන්නම්?
මම...
බොහොම හොඳයි. තමුසෙල කිසිකෙනෙකුට තක්සේරුවක් නැති නිසා...
මේ උලවු නගරෙ කාටවත් ඒක තියන බව නොපේන නිසා...
මම කියන්නම් කෙරෙන විධිය.
තමුසෙ කෑම හදනව, මම තක්සේරුකරල දෙන්නම්.
ඒක චැවෙල් බ්ලැන්ක් 1974 වයින් බෝතලයක් එක්ක හොඳට ගැලපෙනව.
මට...
ඔයාගෙ රෑ කෑමට මොනවද?
තමුසෙගෙ චෙෆ් ලින්ග්විනීට කියනව එයා මට දෙන්න හදපු කෑම එක එවන්න කියල.
එයා හදන්න දන්න හොඳම කෑමෙන්.
එයා ගන්න ඕනම එකක් මටත් ගේන්න.
-ඒ කියන්නෙ, අපි වැඩේ අතඇරිය. -ඇයි එහෙම කියන්නෙ?
අපි මේ කාර් එකක ඩිකියේ කූඩුවක් ඇතුලෙ...
ශීතකල ආහාර වලින් අනාගතයක් හිතාගෙන.
නෑ, මමයි කූඩුවෙල ඉන්නෙ. මම වැඩේ අතඇරල ඉන්නෙ.
ඔයා නිදහස්.
මගේ නිදහස ඔයාගෙ හිතේ විතයයි තියෙන්නෙ.
ඔයා වගෙම.
නවත්තගන්න, මට මේ රඟපෑම එපා වෙල. තාත්ත ඉස්සරහ මීයෙන් වගේ රඟපානව.
ලින්ග්විනී හවුල් කරන් මිනිහෙක් වගේ රඟපානව.
ඔයා ඇත්තට ඉන්නව වගේ පෙන්නගෙන රඟපානව, මට කතා කරන්න කෙනෙක් ඕන නිසා!
ඔයා කියන්නෙ මම දැනටමත් දන්න දේවල්නෙ!
මම දන්නව මං කවුද කියල! ඔයාට මම කියන්නෙ මොකටද?
මම රඟපාන්නෙ මොකටද?
ඒත් ඔයා රඟපාන්නෙ නෑ, රැමී.
කවදාවත් එහෙම කලේ නෑ.
නෑ. මගේ අනිත් වම් පැත්තෙ එක!
තාත්ත? තාත්ත, මම මෙහේ!
මම ඩිකිය ඇතුලෙ! මොකද්ද...
තාත්තේ!
-හා, මල්ලී! -එමීල්!
මම ඔයාලට ආදරෙයි!
කොහෙද ඔයා යන්නෙ?
හෝටලේට, එයාල මං නැතිව අමාරුවෙ වැටිල.
-ඉතිං ඔයාට මොකද? -මම කෝකියෙක්.., ඒකයි!
ඒ ඔයා හදපු වට්ටෝරුව.
ඔයා ඔයාගෙම කෑම වට්ටෝරුව නොදන්නෙ කෙහොමද?
මම ඒක ලියාගත්තෙ නෑ, නිකමට හිතුන විතරයි.
ඒක ආපහු මතක්කරගන්න. අපට මේව දෙන්න බැර් නිසා!
මගේ ඕඩරේ හරිද?
අපට වෙන දෙයක් දෙන්න බැරිද? මම හදපු දෙයක් නෙවෙයි?
මේකයි එයාල ඉල්ලන්නෙ.
එයාලට වෙන දෙයක් ඉල්ලන්න කියන්න. කියන්න අද වැඩිය කවුරුවත් නෑ කියල වැඩට.
වැඩට කට්ටිය නැති වෙන්නෙ කොහොමද. අපි මේ දැං හෝටලේ ඇරිය විතරනෙ.
මට තව අදහසක් තියනව. අපි එයාල ඉල්ලනදේ දුන්නොත් කොහොමද!
අපි ඒක හදමු. ඔයා කොහොමද කලේ කියල විතරක් කියන්න.
මම දන්නෑ ඒක හැදුවෙ කොහොමද කියල.
අපි මිනිස්සුන්ට මොනවහරි කියන්න ඕන.
එයාලට කියන්න... කියන්න...
හ්ම්?
-එපා, යන්න එපා. -රැමී. රැමී.
එපා! නවතින්න! උං ඔයාව දකීවි. නවතින්න.
අපි කතා කරන්නෙ මම ගැන නෙවෙයි. අපි කතා කරන්නෙ මොකද්ද දැං කරන්...
මීයො!
-රැමී! -පිහිය ගන්න.
එයාට අත තියන්න එපා!
ආපිට ආවට ස්තුතියි, පොඩි චෙෆ්.
මම දන්නව මේක පිස්සු කතාවක් වගේ පේනබව...
ඇත්ත සමහරවිට පේන්නෙ පිස්සුවක් වගේ,
ඒත ඒකෙන් කියවෙන්නෑ...
ඒක ඇත්ත නෙවෙයි කියල.
ඇත්ත තමා, මට මෙලෝ හැකියාවක් නෑ.
ඒත් මේ මීය, එයා තමා මේ හැම කෑමක්ම හැදුවෙ.
එයා තමා කෝකිය. ඇත්තම කොකිය. එයා මගේ තොප්පියෙ හැංගිල හිටියෙ.
එයා තමා මාව පාලනය කලේ.
එයා නිසා තමා මම හැමෝම ආස කරන කෑම හදන්න පුළුවන් වුනේ.
ඉගෝ අතන ඇවිත් ඉන්න හේතුව.
එයාගෙ හැකියාවටයි ඔයාල මං හොඳ කෝකියෙක් කියල කිවුවෙ.
මේක අදහන්නත් අමාරු බව මම දන්නව.
ඔයාල හිතුවෙ මම උයනව කියල නේ?
මේ බලන්න, මේක හරියනව. පිස්සු වගේ තමා, ඒත් ඒක හරියනව.
අපිට පැරීසියෙ හොඳම අවන්හල වෙන්නත් පුළුවන්...
මේ මීය: පුංචි චෙෆ්, අපිව එතනට ගෙනයාවි.
මොකද ඔයාල කියන්නෙ? මා එක්ක ඉන්නවද?
සියල්ලෝ උයන්නෝ
තාත්තා.
තාත්ත, මම දන්නෑ මොනව කියන්නද කියල.
මම ඔයා ගැනයි යාළුව ගැනයි හිතාගෙන හිටපු විධිය වැරදියි.
මම පවුල අතඇරල මේක ගැන හිතනව කියල හිත්න එපා.
මගේම ජීවිතේ එත පැත්තක් විතරක් තෝරගන්න මට බෑ.
මම කතා කරන්නෙ උයමන ගැන නෙවෙයි, හැඟීම් ගැන.
ඒක ඔයාට එච්චරම වැදගත්ද?
අපි කෝකියො නෙවෙයි, ඒත් එක පවුලක්.
ඔයා කියන්න කරන්න ඕන දේ, අපි ඒක කරන්නම්.
මහජන සෞක්‍ය පරික්ෂක, දිස්ත්‍රික් අංක 5, පැරීසිය.
-අර සෞක්‍යපරීක්ෂක අල්ලනවා! -ඩෙල්ටා කණ්ඩායම, ඉක්මනට!
ඉතිරි අය රැමීට උදව්වට ඉන්න.
කණ්ඩායම් අංක 3, මාළු ගැන බලන්න. අංක 4, රෝස්ට් කරන කෑම ගැන බලන්න.
අංක 5, ග්‍රිල් කරන්න හය සෝස් නියමිත තැන්වලට යන්න. ඉක්මන් කරන්න!
කෑම එක්ක වැඩ කරන අය කකුල් දෙකෙන් ඇවිදින්න.
කෑම මේස වලය යවන්න කෙනෙක් ඕන.
අද රෑ පොඩි ප්‍රමාදයක්, සමාවෙන්න.
කමක්නෑ, ඇතිතරම් වෙලාව ගන්න.
එයා තව සැරයක් ප්‍රමාදවෙලා ආව එක පාරටම එයා...
ඔය ස්ටේක් එක හොඳට මෘදුවෙන්න ඔන.
අන්න හරි, කරගෙන යන්න.
ඔය කෑම එක පරිස්සමෙන්. ලුනු අඩුවෙන්. බටර් වැඩියෙන්.
මිමොලෙට් බටර්ම විතරක් ගන්න.
හෝව! සැලඩ් එක හදන්න චිත්‍රයක් පාට කරනව වගේ.
ඔනවට වඩා සුවඳකාරක දාන්න එපා.
ඔය මිශ්‍රනේ වෙන් වෙන්න නොදී හොඳට ගසන්න.
බීක්කු කපපුව හොඳට තම්බන්න. රස බලන්න, හැඳි පහත් කරන්න.
හොඳයි. ලුනු වැඩියි. හොඳයි.
සුප් එක උතුරන්න දෙන්න එපා, එහෙම වුනොත් මස් ටික හයිවෙනව, එමීල්!
සමාවෙන්න.
කොලීට්, ඉන්න! කොලීට්.
-ඔයා ආව, කොලීට්... -එපා කියන්න වචනයක්වත්.
මම ඒ ගැන හිතුවනම්, තීරණයකට එන්නත් ඉඩ තිබුණ.
කියන්න මීයට මොනවද උයන්න ඕන කියල.
රැටටූයී ? මේක ගමේ කෑමක්.
ඔයා කියන්නෙ මේක ඉගෝට දෙන එක අවුලක් නෑ කියලද?
මොකද්ද...? මම රැටටූයී හදනව.
හරි, ඔයා කොහොමද ඒක හදන්නෙ?
රැටටූයි? එයාලට පිස්සුද?
හ්ම්...
නෑ, ඒක වෙන්න බෑ.
කවුද මේ රැටටූයී එක ඉවුවෙ? වහා...ම...! මට දැනගන්න ඕන!
මට මතකයක් නෑ...
අන්තිම වතාවට කවදද මම වේටර් ට කිව්වෙ චෙෆ්ට මගේ ස්තුතිය පිරිනමන්න කියල.
අනික තමා, හරිම අසාමාන්‍ය විධියට අද...
මගේ වේටර්ම, චෙෆ් වෙල.
ස්තුතියි, ඒත් අද රෑ මම ඔයගෙ වේටර් විතරයි.
එතකොට කාටද මම මේ කෑම එක ගැන ස්තුති කරන්න ඕන?
මට පොඩ්ඩක් මිනිත්තුවක් දෙන්න.
ඔයා චෙෆ් වෙන්න ඕන...
ඔයාට චෙෆ් මුනගැහෙන්නම ඕන නම් ටිකක් ඉන්න වෙනව...
මේ සේරම මිනිස්සු යනකල්.
කමක්නෑ.
මුලදි, ඉගෝ හිතුවෙ ඒක විහිළුවක් කියල.
ඒත් ලින්ග්විනී පැහැදිලි කලාම, ඉගෝගෙ හිනාව මැකිල ගියා.
අතරින් පතර ප්‍රශ්නයක් දෙකක් අහනවට වඩා දෙයක් එයා කලේ නෑ
කතාව කියල ඉවර වුනාට පස්සෙ, ඉගෝ නැගිටල, කෑම වලට ස්තුති කරලා...
කෑමට ස්තුතියි.
...මොකවත් නොකියා යන්න ගියා.
පස්සෙන්ද පත්තරවල එයාගෙ අදහස් තිබුණ.
බොහෝවිට, ආහාර විචාරකයෙක්ගෙ වැඩ කොටස ලේසියි.
අපට තියන අවදානම හරි අඩුයි ඒත් අපි ඉහලින් වැජඹෙනව...
අපේ විනිශ්චය බලාපොරොත්තුවෙන් වැඩ කරන අය නිසා.
අපි ගොඩක්ම ලියන්නෙ නරක විවේචන, ඒව ලියන්න වගේම කියවන්නත් මිනිස්සු ආසයි
ඒත් අපි වගේ විචාරකයො පැහැදිලිව දන්නා තිත්ත ඇත්ත තමයි,
වැඩකට නැති කුනු ගොඩක් වුනත් වඩා වැදගත් වගේ පේන්න පුළුවන්,
අපේ විචාරය ඒවිධියට ඒක පෙන්නුවොත්.
ඒත් සමහර කාලවල විචාරකයො ඇත්තෙන්ම සමහර දේවල් අනතුරේ දානව...
අළුත් සොයා ගැනීම් සහ නිෂ්පාදන සිදුවීම වලක්වමින්.
බොහෝවිට ලෝකය අළුත් නිර්මාන සහ අළුත් දක්ෂතා වලට අකාරුණික වෙනව.
නව අවශ්‍යතා මිතුරනි.
පෙරදින රාත්‍රියේ, මම අළුත් යමක් රසවින්දා...
හුදෙක්ම අනපේක්ෂිත පුද්ගලයෙකු සෑදූ අතිශය අසාමාන්‍ය කෑම වේලක්.
ඒ කෑම වේල සහ එහි නිර්මාතෘ ගැන යමක් සඳහක් කරතොත්...
ඔහු මගේ සිතේ තිබූ යහපත්, කෑම පිසීම පිලිබඳ මූලික සංකල්ප...
පුහු අවතක්සේරුවක් බවට පත් කලා.
ඔවුන් මා අතිශයින් සතුටට පත්කලා.
අතීතයේ, මම අවඥා සහගත ලෙස විවේචනය කලා...
චෙෆ් ගුස්ටෝ ගේ ජනප්‍රිය ආදර්ශපාඨය, "සියල්ලෝ උයන්නෝ."
ඒත් දැන් තමා මට තේරුම් යන්නෙ ඔහු ඉන් අදහස් කල දෙය.
ඕනම කෙනෙකුට විශිෂ්ඨ කලා කරුවෙකු වීමට හැකියාවක් නෑ...,
ඒත් විශිෂ්ඨ කලා කරුවෙකු ඕනෑම තැනකින් බිහිවිය හැකියි.
වෙනත් නිරහංකාර සම්භවයක් සිතාගැනීමට පවා අපහසු කිරීමට...
ගුස්ටෝ අවන්හලේ අද සිටින උත්කෘෂ්ඨ කෝකියන් සමත්ව තිබෙනවා.
මෙම විචාරකයාගේ නිගමනය අනුව...
ඔවුන් ප්‍රංශයේ සිටින උසස්ම කෝකියන්ට දෙවැනි නොවේ.
නොසන්සි‍‍ඳෙන කුසගින්නේ දැවෙමින් මා ඉක්මනින්ම ගුස්ටො අවන්හල වෙත නැවත නැවතද යනු ඇත.
එය ඉතා සුන්දර රාත්‍රියකි.
මගේ ජීවිතයේ සතුටුදායකම රාත්‍රියද එයයි.
නමුදු, ජීවිතයයේ නියතවන එකම දෙය එහි ඇති අනියත බවයි.
දැං අපි ස්කිනරුයි සෞක්‍ය පරීක්ෂකයි ලිහල දාන්න ඕන...
එයාල අවන්හල වහල දැම්ම තමා.
කෑම කොහොම වුනත් පලක් නෑ.
කුස්සියෙ මීයො හිටිය කියල ප්‍රචාරය වුන ගමන්...
අයියෝ, හෝටලේ වහල...
ඉගෝ එයාගෙ රස්සාවයි පිලිගැනීමයි දෙකම නැති කරගත්ත.
ඒත් එයා ගැන එච්චරම වදවෙන්න දෙයක් නෑ.
එයා සුළු ව්‍යාපාරික ආයෝජනයෙක් හැටියට සාර්ථකයි.
-එයා ගොඩක් සතුටින් වගේ. -ඔයා කොහොමද දන්නෙ?
දැං යන්න වෙනව. කෑම ඕඩර් ගොඩගැහිල.
ඔයා දන්නව එයා ඒකට කොච්චර කැමතිද කියල.
ස්තුතියි, පොඩි චෙෆ්.
මේ සන්ධ්‍යාවේ ඔබව අතුරුපසකින් කුල්මත් කරන්නද?
-ඔයා කොච්චරවත් එහෙම කරනව නේද? -මොන එකටද ඔබ කැමති?
මාව පුදුමයට පත් කරන්න.
මේ සන්ධ්‍යාවේ ඔබව අතුරුපසකින් කුල්මත් කරන්නද?
මේ.., විශ්වාස කරන්න, මම කිව්වට වඩා මේ කතාව ගොඩක් හොඳ වෙනව, හරිද?
අනේ..මේ.., කෑම ටිකක් ගේනව, මෙන්න මෙහාට... අපට බඩගිනියි!