PIRACI Z KARAIBÓW SKRZYNIA UMARLAKA
Will!
- Dlaczego? - Nie wiem.
Ślicznie wyglądasz.
Źle jest oglądać pannę młodą tuż przed ślubem.
Z drogi! Przejście! Jak śmiesz?!
Odwołaj żołnierzy! Słyszysz, co mówię?!
Gubernatorze Swann, kopę lat.
- Cutler Beckett? - Teraz już lord.
Lord czy nie lord, nie masz powodu ani prawa go aresztować.
Tak się składa, że mam. Panie Mercer.
Nakaz aresztowania niejakiego Williama Turnera.
- Elizabeth Swann. - Czyżby? Mój błąd.
- Aresztować ją. - Za co?
Tu mam nakaz dla Williama Turnera.
l jeszcze jeden dla pana Jamesa Norringtona.
- Jest tutaj? - Zarzuty?
Komodor Norrington już dawno złożył dymisję.
To nie jest odpowiedź na moje pytanie.
Milordzie! Skoro mowa o pytaniach bez odpowiedzi...
Podlegamy władzy gubernatora.
Proszę nam przedstawić zarzuty.
Zarzuca wam się
spisek w celu uwolnienia więźnia winnego przestępstw przeciw Koronie
i skazanego na śmierć. Czyn również...
Czyn również, niestety, karany śmiercią.
Może pamiętasz pirata Jacka Sparrowa.
Kapitana!
Kapitana Jacka Sparrowa.
Tak, spodziewałem się, że pamiętacie.
Piętnastu chłopa na umrzyka skrzyni.
Ho-aj-ho! i w butelce rum!
Pij na zdrowie resztę czart uczyni.
Ho-aj-ho! i w butelce rum.
Więźniowie, idziemy.
Wybacz, kolego.
Pogniewasz się za mały skok w bok?
Nie, tak też myślałem.
- Niezbyt zgodnie z planem. - Pojawiły się komplikacje, wystąpiły,
znalazły rozwiązanie.
Zdobyłeś to, po co wyruszyłeś?
Kapitanie, załoga - w tym też i ja -
liczyła na coś bardziej... świecącego.
Po tym jak Isla de Muerta pochłonęło wraz ze skarbem morze.
l uciekamy przed marynarką.
- I huraganem. - Właśnie.
Tak czy owak, mija sporo czasu, odkąd ostatnio uczciwie piraciliśmy.
- Świecącego? - Ano tak.
Takie jest wasze odczucie?
Poczciwy stary Jack nie dba o wasze interesy?
Skacz z deski!
- Co ptaszysko powiedziało?! - Nie obwiniaj ptaka.
Pokaż, co jest na tym płótnie.
- To w niczym nie pomoże. - Mnie tam pomaga.
- To klucz. - Nie! Coś o niebo lepszego.
To jest rysunek klucza.
Panowie,
do czego służą klucze?
Klucze...
roztwierają różne takie?
A to, co ten klucz otwiera, kryje cenną zawartość.
Więc ruszamy, by odkryć to, co otwiera.
Bez klucza nie otworzymy tego, czego nie mamy i co otwiera.
Więc po co myśleć, co otwiera, i czego nie mamy,
nie znalazłszy wpierw klucza, który to otwiera?
Więc ruszamy po ten klucz!
Bredzisz.
Są jeszcze jakieś pytania?
Czy mamy zatem kurs?
Ha! Kurs.
Wypływamy w stronę...
ogólnie...
- ...w kierunku, o tam... - Kapitanie?
Z życiem, stawiać żagle. Wiecie, jak to się robi.
Zauważyłeś, że ostatnio
nasz kapitan zachowuje się dziwacznie... j?
Wypływać, nie znając kursu?
Coś mocno Jacka dręczy.
A co źle wróży Jackowi Sparrowowi, źle wróży nam wszystkim.
Lordzie Beckett! Więzień, wedle rozkazu.
Nie będą konieczne.
Kompania Wschodnioindyjska liczy na twoje usługi.
Będziesz nas reprezentował
w transakcji z naszym wspólnym przyjacielem, kapitanem Sparrowem.
Znajomym. Skąd go znasz?
Łączyły nas w przeszłości różne sprawy.
Jeden wycisnął na drugim piętno.
Jakie piętno wycisnął na tobie?
Wskutek twoich intryg Jack Sparrow został uwolniony.
Proszę, byś go odszukał
i odzyskał pewien przedmiot.
Odzyskał... Z pomocą szabli?
Wymiany.
Listy kaperskie.
Zaproponujesz mu ułaskawienie.
Jack będzie wolny. Jako korsarz w służbie Anglii.
Wątpię, by Jack utożsamiał służbę z wolnością.
Wolność.
Jack Sparrow to ginący gatunek.
Świat się kurczy, białe plamy na mapach wciąż się wypełniają.
Jack musi się odnaleźć w Nowym Świecie lub zginąć.
Tak jak ty, panie Turner.
Nad tobą i narzeczoną wisi widmo stryczka.
- Więc chcesz mieć Jacka i "Czarną Perłę". - "Czarną Perłę"?
- To, co mu chcesz odebrać. - Statek? Skądże.
Przedmiot, o którym mowa, jest mniejszy i cenniejszy.
Sparrow nigdy się z nim nie rozstaje.
Busola.
Wiesz, która.
Wróć tu z busolą, inaczej cały układ na nic.
Dlaczego wiecznie brakuje rumu?
Dlatego.
Nie podnoście się, panowie.
Czas minął, Jack.
Rzemyk?
Bill Turner?
Dobrze wyglądasz, Jack.
To sen?
Też tak myślałem. We śnie byłby rum.
Widzę, że znów masz "Perłę".
Odzyskałem ją nie bez pomocy.
Twojego syna.
Williama?
Więc jednak został piratem.
A czemuż to zawdzięczam tak znamienitego krościa?
On mnie przysłał.
Davy Jones.
Więc to ty.
Wziął cię siłą do służby, co?
To był mój wybór.
Wybacz mi rolę, jaką odegrałem w buncie.
Stanąłem w twojej obronie.
A potem wszystko szlag trafił.
Przytroczyli mnie do działa. Skończyłem na dnie oceanu.
Przygnieciony ciężarem wody,
unieruchomiony.
Pozbawiony łaski skonania.
Pomyślałem więc, że skorzystam z najniklejszej szansy uniknięcia fatum.
Byłem gotów oddać za to wszystko.
Czego też człowiek nie zrobi, by odwlec sąd za grzechy.
Ty też zawarłeś z nim układ.
Wyciągnął ci "Perłę" z głębin. Przez 13 lat byłeś jej kapitanem.
W praktyce...
Nie wykpisz się gadaniną.
Ty też przyjąłeś jego warunki.
Jedna dusza i sto lat służby na jego statku.
"Latający Holender" ma już kapitana...
Więc czeka cię dno!
Straszliwy lewiatan Jonesa odszuka cię
i zawlecze razem z "Perłą" z powrotem w głębiny.
A kiedy Jones planuje wypuścić tę straszliwą bestyjkę?
Już ci mówiłem.
Twój czas minął.
Już ruszyła,
wygłodniała jak stado wilków, po człowieka, który nosi... czarne piętno.
Wszyscy na pokład! Do lin i szotów!
Na pokład, żywo!
Żywo! Ruszać się! Ruszać! Ruszać się!
Rozwijać żagle! Napinać liki! Popuszczać szoty!
Popuszczać! Popuszczać, jakby gonił nas sam czart!
- A kurs? - Na ląd.
- Który port? - Nie port, tylko ląd. Jakikolwiek.
- Kapelusz Jacka! Do zwrotu przez rufę! - Zostaw go!
Naprzód.
Wracać na stanowiska, jazda!
Na miłość matki i dzieciątka, przed czym uciekamy?
Przed niczym.
- Nie wolno! - Wolno.
Panie Swann!
Gubernatorze Swann.
Sądzisz, że noszę perukę, by grzać czerep?
Busola Jacka? A na co ona Beckettowi?
Czy to ważne? Mam znaleźć Jacka i nakłonić go do powrotu.
Wówczas nas ułaskawią.
Musimy znaleźć inny sposób na zapewnienie ci wolności.
To brak wiary w Jacka czy mnie?
To, że narażasz życie dla ratowania Sparrowa,
nie oznacza, że on zrobi to samo dla innych.
Gdzie jest ten pies z kluczami?
Wierzę w ciebie.
W was obu.
Gdzie go znajdziesz?
Na Tortudze. Tam zacznę i nie spocznę, póki nie trafię na jego ślad.
A potem wrócę, by cię poślubić.
- Porządnie? - Pożądliwie, jeśli mnie zechcesz.
Gdyby nie te kraty, już bym była twoja.
- Będę czekać. - Wypatruj mnie bacznie na horyzoncie.
Jest mi winien cztery dublony. Podobno nie żyje.
Kipnął w Singapurze. Po pijaku, z uśmiechem.
Jest pewne jak przypływ, że Jack Sparrow znów zawita do Singapuru.
Nie widziałam go od miesiąca.
Jeśli się zjawi, przekaż mu wiadomość.
O Jacku nic nie wiem,
ale jest pewna wyspa na południe od cieśniny,
gdzie wymieniam przyprawy
za przepyszne mięsko białych świń.
O Jacku nic nie wiem, ale znajdziesz tam statek.
Statek o czarnych żaglach.
Mój brat zabierze cię na brzeg.
Co jest? Już prawie ląd.
Co?
Marty!
Cotton!
Jest tu kto?
Znajoma facjata.
- Nie zjadaj mnie. - Ani myślę cię jeść.
Gibbs.
No, dalej!
Kto chce się bić?!
Mogę tak cały dzień!
Powiem szczerze, że rad cię widzę.
To ja! Will Turner!
Niech mnie rozwiążą!
Potrzebuję busoli!
Elizabeth zagrożona. Aresztowano nas za pomoc tobie.
Grozi jej stryczek!
Kapewu?
Ratuj.
Co im powiedziałeś?
A co z Elizabeth?
Grzeczna dziewczynka. Troszkę bliżej.
- Nie gryziemy. - No już. Nie gryziemy.
Chodź szybko.
- Co się dzieje? - Nasze nazwisko wciąż budzi respekt.
Załatwiłem ci podróż do Anglii. Znam kapitana.
Will wyruszył po Jacka!
- Nie licz na Williama Turnera. Chodź! - Jest lepszy niż go oceniasz.
Beckett ułaskawi jedną osobę: Jacka Sparrowa.
Jeśli nawet Willowi się uda, nie każ mi patrzeć, jak córka idzie na szubienicę.
Może uda mi się załatwić Willowi sprawiedliwą rozprawę.
- Czyli stryczek. - Więc nic cię tu już nie trzyma.
Czekaj wewnątrz.
Kapitanie?
Witam, gubernatorze.
Przykre.
Miał przy sobie to.
List do króla.
Od ciebie.
Co robisz?
- Gdzie ona jest? - Kto?
Zapewne odkryłaś, iż lojalność nie jest tu monetą obiegową,
jak sądzi twój ojciec.
A co nią jest?
Obawiam się, że monetą obiegową jest tu moneta.
Więc możemy dojść do jakiegoś porozumienia.
- Przychodzę tu, by negocjować. - Słucham.
Zamieniam się w słuch.
Na tych listach widnieje podpis króla.
Ale bez mojego podpisu i pieczęci to bezużyteczne świstki.
Dlatego wciąż tu jestem.
Posłałeś Willa po busolę Jacka.
- Na nic ci się ona nie przyda. - Mów jaśniej.
Byłam na Isla de Muerta. Widziałam skarb.
- Musisz coś wiedzieć. - Ach, rozumiem.
Sądzisz, że busola wskazuje jedynie Islę de Muerta
i chcesz mnie uchronić przed fatum.
Nie martw się.
Nie zależy mi na przeklętym azteckim złocie.
Nie mam tak pospolitych pragnień.
Na tych wodach jest wiele cennych skrzyń.
Może zechcesz zatem poszerzyć swoją ofertę.
Uwzględnij w rachunkach to, że mnie okradłeś z nocy poślubnej.
To prawda.
Przerwany akt zaślubin...
czy raczej zrządzenie losu?
Robiłaś wszystko, by uwolnić Jacka Sparrowa.
- Nie trafią do Jacka. - Czyżby?
A więc gwarancją uwolnienia pana Turnera
jest dostarczenie mi tej busoli.
Uwzględnij to w swoich rachunkach.
To Opatrzność Boża wyrwała nas z więzienia.
A ja twierdzę, że mój spryt.
Prawda, pieseczku?
A skąd wiesz, czy to nie Opatrzność dodała ci sprytu?
Tak czy siak, nie kradnę łajby.
To nie kradzież. To odzysk mienia. Zresztą co ci zależy?
Znów jesteśmy śmiertelni. Czas zadbać o nieśmiertelną duszę.
- Nie umiesz czytać. - To Biblia. Nagrodzą mnie za chęci.
Udawanie, że czytasz Biblię to łgarstwo! Zapiszą ci to na minus!
Patrz.
Jest.
Co go opętało?
Pewnie zwęszył smakowitą ość.
Głupi kundel!
Chodź!
- Jest nasz! - Idzie przypływ, będzie łatwiej.
A odzyskiwanie mienia to jego ratowanie.
Taka jest prawda!
Więc ratujmy je czym prędzej,
bo nasze dusze są zagrożone.
Tak nam dopomóż Bóg.
Dziękuję.
Czemu nam to robi? Skoro Jack jest wodzem...
Pelegostosi zrobili go wodzem,
ale będzie nim tak długo, jak będzie grał wodza.
Więc jest jeńcem, tak jak i my.
Gorzej. Pelegostosi wierzą, że Jack to bóstwo w ludzkiej postaci.
Chcą oddać mu cześć, uwalniając go z więzów cielesności.
Upieką go i zjedzą.
A gdzie reszta załogi?
Klatki, w których siedzimy, zbudowano po naszym przybyciu.
Za chwilę rozpocznie się uczta.
Życie Jacka dobiegnie kresu,
kiedy ucichną bębny.
Więc nie siedźmy z założonymi rękoma.
Więcej drewna! Duży ogień!
Moja być wódz! Chcieć duży ogień!
Jazda! Więcej drewna!
A niech to!
Trzeba doprawić.
Brawo.
Wysunąć nogi i w górę!
Dalej! Potrzebuję wszystkich, by skompletować załogę!
Tak naprawdę nie wszystkich!
Wystarczy z pół tuzina.
Ojej...
- Szybko! - Dalej!
To wszystko, co potraficie?!
Uwaga! Stop!
- Co oni robią? - Stać!
Wąż!
Jazda!
Szybko, brać ich!
Niedobrze.
Odciąć linę! Znajdźcie kamień!
Toczymy!
Szybko. I do góry!
No, chłopaki! Podkasać, jak baba kieckę!
Biegiem!
Tędy!
Kryć się!
Przestańcie!
A niech mnie.
Odwiązać cumę!
Cuma!
Ty kosmaty złodziejaszku! Oddawaj!
- Nie gryź go! - Odwiązać cumę!
Zabrał mi oko! Nie chce oddać!
- A jak je poprzednio odzyskałeś? - Pół roboty za nami!
Zrobiliśmy to, wiedząc, że wrócisz!
- Odpływamy! - A Jack?
Nie ruszę się bez Jacka!
- W drogę. - Odcumować!
Odcumowywać!
Dobry piesek!
Niestety, dzieci, zapamiętacie tę datę, jako dzień, w którym o mały włos...
...kapitana Jacka Sparrowa.
Oddalmy się od tej wyspy, kurs na pełne morze.
Zgoda na pierwsze i drugie, byle pozostać na mieliźnie.
Te zalecenia są sprzeczne.
Twój kunszt nawigacji je pojedna.
Gdzie ta małpa? Chcę coś ustrzelić.
Elizabeth zagrożona.
A nie myślałeś, by ją trzymać pod kluczem?
Grozi jej stryczek, bo ci pomagała!
Każdy musi kiedyś zapłacić za własne błędy.
Daj mi busolę.
Za nią kupię jej wolność.
Zachodzi potrzeba płynięcia w górę rzeki.
Czy masz na myśli błahą potrzebę?
Nieistotną? Taki przelotny kaprys?
Nie, to zdecydowana i nieugięta potrzeba.
Tak naprawdę trzeba nam płynąć do Port Royal!
Williamie.
Oddam ci busolę,
jeśli pomożesz mi
w odszukaniu tego.
- Mam ci to znaleźć? - Nie.
Masz to sobie znaleźć.
Bo znajdując to, znajdziesz się w sytuacji znalezienia
oraz/lub zlokalizowania w odkrywaniu sposobu ratowania swojej gołąbeczki,
poczciwej Jak-jej-tam. Kapewu?
To coś uratuje Elizabeth?
Co wiesz o Davym Jonesie?
Niewiele.
Tak, to coś uratuje Elizabeth.
Co to ma znaczyć?
Jeśli obydwu się podoba, musicie ją nosić na zmianę.
Nie w tym rzecz, kapitanie. Ta łajba jest nawiedzona.
Co ty powiesz? A ty?
Jest wśród nas jakiś babski upiór.
Ludzie to czują.
To duch pewnej damy, owdowiałej przed ślubem,
szukającej męża, którego zabrało morze.
Pewnikiem i dziewicy.
A to bardzo zły omen.
Radzę ciepnąć suknię za burtę w nadziei, że duch za nią skoczy.
To go tylko rozsierdzi.
Trzeba wybadać, czego chce duch i mu to oddać!
Dość tego!
Para zabobonnych capów!
Wygląda na to, że mamy pasażera na gapę.
l to zapewne młodą kobietę.
Przeszukać statek.
Domyślam się, że jest golutka.
Czemu Jack unika pełnego morza?
Jeśli ktoś wierzy w takie rzeczy,
to Davy Jones ma na usługach potwora.
Straszliwe bydlę o wielkich mackach, którymi zdziera z czaszek gęby
i wciąga statki w miażdżący mrok wód.
Kraken.
Powiadają, że jego smrodliwy dech jest...
Pomyślcie, że w ostatniej chwili żegna was
ryk Krakena i cuchnący odór tysiąca gnijących trupów.
Jeśli wierzycie w takie rzeczy.
Klucz mu tego oszczędzi?
Oto pytanie, które stawia sobie Jack.
A szukając odpowiedzi, nie zawaha się złożyć wizyty u niej.
U niej?
Ano tak.
Spokojnie, chłopcy.
Znamy się z Tią Dalmą jak łyse konie.
Jesteśmy niemalże nierozłączni.
Byliśmy. Bywaliśmy.
Przedtem.
- Ubezpieczam tyły. - Bardziej boję się o przód.
Pilnuj łajby.
Tia Dalma.
Zawsze wiedziałam, że wiatr przywieje mi cię z powrotem.
Ty.
Zostałeś naznaczony...
przez przeznaczenie.
Williamie Turnerze.
Znasz mnie?
Chcesz mnie poznać.
Nie będzie żadnego poznawania! Szukamy pomocy.
- Myślałem, że to my się znamy. - Nie tak dobrze, jak liczyłam.
Chodź.
Jaką pomocą mogę wam służyć?
- Wiesz, że żądam zapłaty. - Mam zapłatę.
Patrz.
Nie-martwa małpa.
Nie do przebicia.
Nawet nie wiesz, jak długo ją łapaliśmy.
Zapłata jest godziwa.
Szukamy tego
i tego, do czego pasuje.
A busola, którą ode mnie wytargowałeś, was do tego nie doprowadzi?
Może. A co?
Jack Sparrow nie wie, czego chce.
A może wiesz,
ale wzdragasz się przed uznaniem tego za swoje?
Klucz jest od skrzyni.
A to, co jest w skrzyni, jest tym, czego szukacie. Prawda?
- Co się w niej kryje? - Złoto?
Klejnoty? Akty własności cennych dóbr?
Nic złego, mam nadzieję?
Słyszeliście o Davym Jonesie?
Wilk morski.
Słynął jako wielki żeglarz, póki nie trafił na coś,
co dręczy wszystkich mężczyzn.
A co dręczy wszystkich mężczyzn?
Właśnie, co?
- Morze. - Rachunki.
Dychotomia zła i dobra.
Kobieta.
Kobieta. Zakochał się.
Podobno w morzu.
Jedna historia, różne wersje, a wszystkie prawdziwe!
Była to kobieta
tak zmienna, tak okrutna
i tak nieposkromiona jak morze.
Nigdy nie przestał jej kochać.
Ból, jaki mu zadawała, był zbyt wielki, by mógł z nim żyć
lecz zbyt mały, by przynieść mu śmierć.
A co konkretnie umieścił w tej skrzyni?
Swoje serce.
Dosłownie czy w przenośni?
Nie mógł dosłownie wsadzić tam serca!
Mógł?
Nie warto było odczuwać nędznych i ulotnych radości życia.
l tak wyciął sobie z piersi serce,
zamknął je w skrzyni, a skrzynię ukrył przed światem.
Klucz...
nosi ze sobą przez cały czas.
- Wiedziałeś o tym. - Nie. Nie wiedziałem, gdzie jest klucz.
Teraz wystarczy tylko wejść na pokład "Holendra", chwycić klucz
i możesz ratować swoją ślicznotkę!
Pokaż dłoń.
Czarne piętno!
lnformuję, że wzrok mam nadal sokoli.
Mam coś w sam raz. Gdzie to dałam?
Moje małe śliczności, gdzie jesteście?
Zawieruszył się przed laty w tym bałaganie.
Davy Jones nie może zawinąć do portu.
Wolno mu zejść na ląd raz na dziesięć lat.
Na lądzie jesteś bezpieczny,
więc noś ląd przy sobie.
Ziemia.
- Słój z ziemią. - Tak.
Słój z ziemią mi w czymś pomoże?
Jeśli go nie chcesz, oddaj z powrotem.
No to pomoże.
Zdaje się, że musimy odszukać "Latającego Holendra".
Naznaczony przez przeznaczenie!
To jest "Latający Holender"?
- Dość licho wygląda. - Podobnie jak ty.
Nie lekceważ go.
- Pewnie wpadł na rafę! - Jaki masz plan?
Podpłynę, przeszukam statek i znajdę twój diabelny klucz.
A jeśli będzie tam załoga?
Usiekę każdego, kto mi wejdzie w drogę.
Dobry plan. Prosty, łatwy do spamiętania.
Twój rydwan czeka, o panie.
W razie wpadki mów, że Jack Sparrow kazał ci uregulować dług!
To ci może ocalić życie!
Zgaście latarnie.
- Marynarzu. - Postaw kliwer, rozkaz kapitana.
Do zwrotu przez rufę.
To na nic. Wpłynąłeś na mieliznę.
Pod nami.
Cuchnący oddech.
Padnijcie na kolana i klepcie pacierze!
Cofnąć się!
Pięciu jeszcze żyje. Reszta poszła dalej.
Boisz się śmierci?
Czujesz strach przed tą mroczną otchłanią?
Wszystkie twoje czyny obnażone.
Za wszystkie grzechy czeka kara.
Mogę ci zaproponować
ucieczkę.
Nie słuchaj go!
Nie lękasz się śmierci?
Zaryzykuję.
Na dno z nim!
Okrutniku!
Świat jest okrutny.
Dlaczego zaświaty miałyby być inne?
Proponuję ci wybór.
Dołącz do mojej załogi
i odwlecz sąd za grzechy.
Sto lat służby w randze majtka.
Zaciągniesz się?
Zaciągnę się.
Nie jesteś martwy ani konający.
Czego tu szukasz?
Mam uregulować dług Jacka Sparrowa.
Czego tu szukasz?
Jack Sparrow przysłał mnie, bym uregulował jego dług.
Coś takiego?
Aż mnie kusi, by przyjąć propozycję.
Masz dług do spłacenia.
Przez 13 lat dowodziłeś "Czarną Perłą".
Tak się umawialiśmy.
W praktyce byłem kapitanem 2 lata, a potem padłem ofiarą buntu.
Kiepski był z ciebie kapitan, ale jednak kapitan.
Czy przez te lata nie przedstawiałeś się jako kapitan Jack Sparrow?
Zapłaciłem - posłałem ci duszę na załoganta.
Dusza duszy nierówna.
Więc akceptujesz zapłatę i targujemy się o cenę.
O cenę?
lle dusz jest twoim zdaniem warta moja dusza?
Sto dusz.
Trzy dni.
Brylantowy z ciebie facet. Odeślij chłopaka, biorę się do roboty.
Zatrzymam chłopaka jako zastaw.
Zostało ci już tylko 99 dusz.
Nie znasz Willa Turnera?
Szlachetny, bohaterski, boski sopranista.
Wart co najmniej czterech.
No, może trzech i pół.
A wspominałem już,
że jest zakochany?
W dziewczynie.
Mają wziąć ślub.
Są zaręczeni.
Rozdzielenie go z nią i jej z nim byłoby prawie tak okrutne
jak zgoda na zawarcie przez nich małżeństwa.
Zatrzymam chłopaka. 99 dusz.
Ale zastanawiam się, czy będziesz mógł z tym żyć?
Czy możesz skazać niewinnego człowieka, przyjaciela
na okupienie twojej wolności trwającą całe życie niewolą?
Tak... nie przeszkadza mi to.
Podpiszemy to krwią? To znaczy atramentem.
Trzy dni.
Czuję się skalany i niezwykły.
A jak zamierzasz pozyskać tych 99 dusz w ciągu trzech dni?
Szczęśliwie się składa, że nie mówił, w jakim stanie mają być te dusze.
Tortuga.
To skandal. Opłaty portowe, haracz za cumowanie,
za korzystanie z nadbrzeża i za pilotowanie.
Mamy pracować dla Kompanii?
Tortuga to jedyny wolny port na tych wodach.
Chyba piracki.
Wybacz, jestem uczciwym marynarzem. Zarabiam uczciwie i co noc dobrze sypiam.
Kapitanie!
Chce, żebyś coś zrobił.
Daje jakiś znak.
Tam! Wypatrujcie znaku!
Patrz! Jest!
- Znak! - To wodorosty.
- Też mogą być znakiem. - Zupełnie jak bebechy.
- Zły omen. - A co jest tam?
Myślisz, że jesteś godny służyć na "Czarnej Perle"?
W życiu nie pływałem.
Ale chcę zobaczyć świat, pókim jeszcze młody.
Nadasz się. Postaw krzyżyk. Następny!
Żona uciekła ode mnie z psem.
Od miesiąca się użynam.
i mam dupoko w głębie, czy będę żył, czy zdechnę.
- Idealnie! Następny! - Wiem, czego chcę.
- Mam jedną rękę i kuleję. - Na bocianie gniazdo.
- Wiem, czego chcę. - Następny!
Od małego marzę o tym, by żeglować. Całą wieczność.
Prędzej niż myślisz. Podpisz.
Bardzo dziękuję.
Jak nam idzie?
Łącznie z tymi czterema mamy już czterech.
A twoja historia?
Moja historia.
Jest taka sama jak wasza, tylko o rozdział wcześniejsza.
Ścigałem pewnego człowieka przez siedem mórz.
Straciłem w pościgu załogę,
patent oficerski
i własne życie.
- Komodor? - Już nie. Nie słuchałeś?
Omal was nie dopadłem pod Trypolisem.
Dopadłbym, gdyby nie huragan.
Boże...
próbowałeś przez niego płynąć?
Nadam się do waszej załogi
czy nie?
Nie mówiłeś, dokąd płyniecie.
W miłe miejsce?!
Czy jestem godzien służyć
pod rozkazami kapitana Jacka Sparrowa?
Czy od razu cię ukatrupić?
Zaciągnąłeś się.
Wybacz. Dawne przyzwyczajenia i takie tam.
- Spokojnie! - Grozisz naszemu kapitanowi!
Już czas!
Dzięki.
Dalej.
Śmiało! Kto ma ochotę?
Do kolejki, załatwię jednego po drugim.
Kto pierwszy?
Chciałem zaznać tej przyjemności.
James Norrington.
Co świat z tobą zrobił?
Ciągnij!
Zabezpieczyć talię masztu, panie Turner!
Z życiem!
- Odejdź! - Ej, uważaj!
Puszczaj, chłopcze!
Postawić trutnia na nogi!
Pięć batów, by pamiętał że ma trzymać linę!
Przeszkadzasz mi w pełnieniu obowiązków...
- Podzielisz jego karę. - Biorę na siebie całość.
Doprawdy?
A co cię skłania do takiego aktu miłosierdzia?
Mój syn.
To mój syn.
A cóż to za fortunne zrządzenie losu.
Zdaje się, że zasłużył na pięć batów.
Nie. Nie. Odmawiam.
Wyszło szydło z worka, panie Turner.
Twoje nasienie poczuje razy, czy to z ręki bosmana czy z twojej.
Bosman!
Upiekło ci się, chłopcze!
- Will. - Nie chcę twojej pomocy!
Bosman szczyci się tym, że każdym smagnięciem wyrywa kawał mięsa.
Więc doświadczyłem twojej litości?
Sto lat służby i powolnego zatracania siebie,
aż wreszcie kończysz jak ten biedak Wyvern.
Kiedy już złożysz przysięgę, nie będzie ucieczki,
póki nie spłacisz długu.
Nie składałem żadnej przysięgi.
Musisz stąd uciekać.
Kiedy znajdę to.
Klucz.
Skrzynia umarlaka.
Co o niej wiesz?
Otwierasz skrzynkę kluczem i dźgasz serce.
Nie, nie dźgaj serca.
"Holender" potrzebuje żywego serca albo nie będzie miał kapitana.
Jeśli nie będzie kapitana, nie ma nikogo, by miał klucz.
Kapitan ma klucz?
- Gdzie jest klucz? - W ukryciu.
- Gdzie jest skrzynia? - W ukryciu.
Chcesz się zaciągnąć?
Szukam ukochanego.
Pochlebiasz mi, synu, ale moją jedyną miłością jest morze.
Mam na myśli Williama Turnera.
Schowaj rum.
Nietwarzowy strój. Suknia albo nic...
Tak się składa, że w kajucie nie mam sukni.
Will cię szukał. Gdzie on jest?
Kochanie, boleję nad tym, co ci muszę powiedzieć,
ale wskutek całkowicie nieprzewidzianych okoliczności,
będących poza moją kontrolą,
biedny Will został siłą wcielony do załogi Davy'ego Jonesa.
Błagam.
Kapitan "Latającego Holendra".
- Wyglądasz okropnie. Co tu robisz? - Zatrudniłeś mnie.
- Moja wina, że masz małe wymagania? - Dziwnie pachniesz.
Pragnę tylko odszukać Willa.
Jesteś tego pewna? Naprawdę tego pragniesz najmocniej?
Oczywiście.
A ja myślałem, że najmocniej pragniesz poznać sposób, jak go ocalić.
- Masz taki sposób? - No cóż,
- istnieje pewna skrzynia... - O rany...
Nieznanych gabarytów i pochodzenia.
Zawierająca w sobie bijące serce Davy'ego Jonesa.
Kto wejdzie w jej posiadanie,
podporządkuje Davy'ego Jonesa swojej woli
i będzie mógł uchronić dzielnego Williama przed ponurym fatum.
Chyba mu nie wierzysz, prawda?
Jak ją odszukać?
Za pomocą tego.
Moja busola jest jedyna w swoim rodzaju.
"Jedyna" to w tym wypadku "do niczego".
To prawda. Ta busola nie wskazuje północy.
A co?
Wskazuje gdzie jest to, czego najmocniej pragniesz.
- Mówisz prawdę? - Każdym słowem, kochaneczko.
A najmocniej pragniesz tego,
by odszukać skrzynię Davy'ego Jonesa.
- By ratować Willa. - Znajdując skrzynię Davy'ego Jonesa.
- Mamy kurs. - Nareszcie!
Odcumować, podnieść kotwicę i do żagli!
Panno Swann.
Witamy w załodze, były komodorze.
Pocieszająca jest znajomość kształtów świata i swego w nim miejsca.
Zapewniam, nie są konieczne.
Sądziłem, że zaciekawi cię wieść o miejscu pobytu córki.
- A jest takowa? - Widziano ją w Tortudze,
którą opuściła w towarzystwie słynnego pirata Jacka Sparrowa
i innych wyjętych spod prawa drani.
Spod prawa? Wolne żarty.
Wśród nich jest były posiadacz tej oto szpady, jak mniemam.
Ścigamy ich. Zaprowadzimy prawo za pomocą dział, ostrzy
oraz rozmaitych i bezwzględnych metalowych przedmiotów.
Napawa mnie niesmakiem sama myśl o koszmarze, który przeżyje załoga.
Czego ode mnie chcesz?
Twojej władzy jako gubernatora, twoich wpływów w Londynie,
i twojej lojalności wobec Kompanii.
Wobec ciebie.
Czy mam zdjąć te kajdany?
Ratuj moją córkę.
Widzisz, Mercer, każdy ma cenę, którą z ochotą weźmie
nawet za to, czego nie miał zamiaru sprzedawać.
Stawiam dziesięć lat.
Dokładam do dziesięciu.
Zgoda.
Jesteś ciekaw zasad gry?
- Już je pojąłem. - Kłamca!
To oszukańcza gra. Obstawiasz wszystkie kości, nie tylko własne.
- Co jest stawką w grze? - Jedyne, co mamy -
lata służby.
- I można rzucić wyzwanie każdemu? - Tak, każdemu.
Wyzywam Davy'ego Jonesa.
Przyjmuję wyzwanie.
- Stawka? - Moja dusza. Służba trwająca wieczność.
Przeciw czemu?
Chcę tego.
- Skąd wiesz o kluczu? - To nie należy do gry, prawda?
Wciąż możesz się wycofać.
- Co to? - Wchodzę i dorzucam do puli.
Nie! Nie rób tego.
Kości zostały rzucone.
Trzy dwójki.
Teraz ty, kapitanie.
Cztery czwórki.
Cztery piątki.
Sześć trójek.
Siedem piątek.
Osiem piątek.
Witamy w załodze, chłopcze.
Dwanaście piątek!
Nazwij mnie kłamcą lub podbij stawkę.
Być nazwanym kłamcą za tyle zachodu!
Billu Rzemyku, jesteś łgarzem i spędzisz na tym statku wieczność!
Paniczu Turner, możesz zejść na ląd...
kiedy następnym razem zawiniemy do portu!
Głupcze... po co to zrobiłeś?
Nie pozwoliłbym ci przegrać.
Tu nie chodziło o wygraną czy przegraną.
Klucz.
Chciałeś się tylko dowiedzieć, gdzie się znajduje.
Kapitan mówi, że mam cię zastąpić.
Rozkaz kapitana.
Masz. To też zabierz.
A teraz zejdź na ląd i lądu się trzymaj.
Zawsze marzyłem o śmierci na morzu.
Choć nie był to los, jakiego życzyłem tobie.
To nie los, sam dokonałeś wyboru.
Zrobiłem to, co musiałem zrobić, porzucając cię dla piractwa.
Ale zełgałbym mówiąc, że o tym nie marzyłem.
Nie jesteś mi nic winien, Will.
A teraz uciekaj.
Będą wiedzieli, że mi pomogłeś.
A co jeszcze mogą mi zrobić?
Biorę to, składając przysięgę.
Wyrwę cię spod władzy Jonesa,
a to ostrze przebije jego serce.
Nie opuszczę cię.
Przyrzekam.
- Beckett? - Z podpisem.
Lord Beckett, Kompania Wschodnioindyjska.
Will pracował dla Becketta i słowem o tym nie pisnął.
Beckett chce zdobyć busolę. A powód jest jeden.
Oczywiście.
- Chce skrzyni. - Wspominał coś o skrzyni.
Mając skrzynię Kompania przejmie władzę nad morzami.
- Przykra perspektywa. - I fatalna.
Fatalna dla każdego syna matki, który się mieni piratem.
Z tymi żaglami da się szybciej płynąć.
Na reję fokmasztu!
Mogę spytać jak je zdobyłaś?
- Siłą perswazji. - Przyjacielskiej?
Nie.
Will wywiązuje się z umowy, a ty trzymasz nagrodę: ułaskawienie.
Patent korsarza na usługach Anglii i Kompani Wschodnioindyjskiej.
Nie można mnie kupić za takie grosze.
- Oddaj mi listy. - Nie. Użyj perswazji.
Wiesz, że Will nauczył mnie szermierki.
Jak mówiłem: użyj perswazji.
Ciekawa rzecz.
Kiedyś dałbym wszystko, byś tak właśnie wyglądała, myśląc o mnie.
- Nie rozumiem. - Wątpię.
To absurd! Po prostu mu ufam.
Nie zastanawiałaś się, jak twój ostatni narzeczony trafił na "Latającego Holendra"?
Dziwne: spotkać szalupę na pełnym morzu.
Musicie pokonać jak najwięcej mil i to jak najszybciej.
Przed czym uciekamy?
Ta suknia... skąd ją macie?
Znaleziono ją na statku.
Załoga uznała, że to omen i zapowiedź nieszczęścia.
- To głupota. - Wyjątkowa głupota.
Przyniosła nam szczęście. Duch kazał nam zawinąć do Tortugi.
Ubiliśmy tam niezły interes.
Nieoficjalnie, rzecz jasna.
Domyślam się, że część załogi dała dyla ze statku.
- Czemu pytasz? - Statek!
- Barwy? - Bez flag.
- Piraci! - Albo gorzej.
Popatrzysz na to!
Niech ucichną radosne głosy!
Niech nikt nie patrzy w niebo z nadzieją!
Niech ten dzień będzie przeklęty przez nas, gotowych obudzić...
Krakena!
Ściągnąłem na wszystkich zło.
To "Latający Holender"!
- Na kury matki Cary! Co to? - Pewnie rafa.
Ster lewo, a potem prawo na burt!
Kraken!
Masz! Zabierz ją!
Zabierz!
Chłopak zniknął. Widać zabrało go morze.
Morze to ja.
Chcesz zostać sam na sam z myślami.
- Bryg! - A ocaleli?
Nie ma ocalałych.
Skrzynia nie jest bezpieczna... Kurs na Isla Cruces.
Mam tam być pierwszy!
Pierwszy?
Kto wysłał tego złodziejskiego szarlatana na mój statek?
Kto mu mówił o kluczu?
Moje wspaniałe wyczucie istoty żeńskiej mówi mi, że coś cię trapi.
Dziś byłabym już mężatką.
Jestem taka gotowa do małżeństwa.
Wiesz...
Lizzie... Jestem kapitanem statku.
A będąc kapitanem statku, mógłbym odprawić ceremonię mariage.
Tutaj,
na tym właśnie pokładzie
i w tej właśnie chwili.
Nie, dziękuję.
Czemu nie?
Jesteśmy do siebie tak podobni. Ty i ja. Ja i ty. My.
Wyjąwszy pojęcie honoru, przyzwoitość i kręgosłup moralny.
l higienę osobistą.
Błahostki.
Jeszcze przejdziesz na moją stronę, wiem.
- Jesteś bardzo pewny siebie. - Jedno słówko, złotko: ciekawość.
Tęsknisz za wolnością,
by robić to, co chcesz, ponieważ chcesz...
działać pod wpływem samolubnych impulsów.
Chcesz wiedzieć, jak to jest.
Pewnego dnia nie będziesz w stanie się oprzeć.
Czemu busola nie działa?
Działa znakomicie.
Bo ty i ja jesteśmy podobni.
l przyjdzie chwila, że to okażesz
- i zrobisz to, co trzeba. - Uwielbiam te chwile.
Lubię im machać, gdy przechodzą.
Będziesz miał szansę popisać się odwagą.
l wtedy coś odkryjesz.
To, że dobry z ciebie człowiek.
Dowody temu przeczą.
A ja w ciebie wierzę.
- Chcesz wiedzieć czemu? - Powiedz mi, moja droga.
Ciekawość.
Zapragniesz tego.
Szansy bycia podziwianym i zdobycia związanych z tym nagród.
Nie będziesz w stanie się oprzeć.
Będziesz chciał wiedzieć jak to smakuje.
Chcę wiedzieć, jak to smakuje.
Ale będąc dobrym człowiekiem,
nie postawisz mnie w sytuacji godzącej w mój honor.
Jestem z ciebie dumna.
Ląd!
Mój słój z ziemią.
- Za mocno wiosłujesz. - A ty za słabo.
- Musimy uciec Krakenowi. - Oszczędzam siły na chwilę, gdy się zjawi.
l nie mówi się "Kraken". Zawsze słyszałem "Krajken".
Z długim "a"?
W języku skandynawskim wymawia się to "Kroken". Mów "Kraken".
Nie jesteśmy rodowitymi Skandynawami.
Mitycznego stwora nazywam tak, jak chcę.
Pilnować łodzi, uważać na przypływ,
nie dotykać mojej ziemi.
Nie działa. Nie pokazuje tego, czego najmocniej pragniesz!
Pokazuje. Siedzisz na tym.
- Słucham? - Sio.
- "Pilnować łodzi..." - Mógłbym występować w cyrku.
"Wypucować buty?".
Są tutaj. A ja nie mogę zejść na ląd!
Mamy cię wyręczyć?
Macie sobie uświadomić, co was czeka w razie porażki!
Na dno!
Prawdziwe.
Rzeczywiście mówiłeś prawdę.
l to często. A was to zawsze dziwi.
Nie bez przyczyny.
Jesteś cały! Przyjechałam tu cię szukać!
Jak tu się dostałeś?
Na żółwiach, kolego. Przytroczonych do stóp.
A to wcale niełatwe.
- Ale jestem ci winien podziękowanie. - Tak?
Po tym, jak wysłałeś mnie na statek, by spłacić dług Jonesowi...
Co?
Spotkałem po latach swego ojca.
W takim razie: nie ma za co.
Wszystko, co mówiłeś... Każde słowo to kłamstwo!
Mniej więcej.
Czas naglił, skarbie.
- Co robisz? - Zabiję Jonesa.
Nie mogę na to pozwolić.
Jeśli Jones zginie, kto każe jego bestyjce zaprzestać polowania?
A teraz, jeśli łaska...
Klucz.
Dotrzymuję danego słowa.
Chcę uwolnić ojca. Obyś tego dożył.
Ja też ci na to nie pozwolę. Przykro mi.
Wiedziałem, że mnie polubisz.
Lord Beckett marzy o tym, co jest w skrzyni.
Jeśli mu to dostarczę, odzyskam dawne życie.
- Mroczna strona ambicji. - Dla mnie to obietnica odkupienia.
Przestańcie!
- Pilnuj skrzyni. - Nie!
To barbarzyństwo! Czy tak dorośli ludzie...?
No dobrze! Wyciągamy broń i rąbiemy się nawzajem!
l po kłopocie! Dość tego!
Mam dość zataczających się, opitych rumem piratów!
- Jak to się pochrzaniło? - Każdy chce tej skrzynki dla siebie.
Pan Norrington chce odzyskać honor.
Jack chce ocalić własną skórę,
a Turner... Chce załatwić niedokończone sprawy
z po dwakroć przeklętym ojcem-piratem.
- Smutne. - Obłęd!
Ta skrzynka musi być cenniejsza od pieniążków.
Okropna pokusa.
Gdybyśmy byli porządnymi ludźmi, usunęlibyśmy im z drogi pokusę.
Dość tego!
Ten upał!
A niech to!
Za pozwoleniem, panie Turner.
Za pozwoleniem, panie Norrington.
Zabiję drania, co mi zniszczył życie.
- Bardzo proszę. - Rozpatrzmy tę pretensję.
Kim był człowiek, który w chwili gdy osławiony pirat trafił za kratki
uznał za stosowne uwolnić rzeczonego pirata i zabrać twoją ukochaną dla siebie?
Z czyjej tak naprawdę winy
stałeś się zapijaczonym pokładowym pod rozkazami piratów?
Dość!
Niestety, panie Turner... on ma rację!
Wciąż trzymam za ciebie kciuki!
Jest nasza!
Cześć, laleczko.
Szybciej!
Szabla!
ldź za moim głosem!
W lewo! Odwróć się.
A teraz w prawo.
Nie... to jest drzewo.
Przycisz się!
Słój z ziemią!
Świetnie!
Mamy ją.
No chodź, Turner!
Niech leży! Chyba że chcesz nim w coś rzucić.
- Nie mamy szans! - Ze skrzynią nie. Do łódki!
- Oszalałeś! - Nie czekaj na mnie.
- Uszanujmy jego ostatnie życzenie. - Tak jest.
Twoja odwaga idzie na marne.
Wydrę skrzynię z twoich zimnych, martwych dłoni.
Łap!
Piraci.
- Gdzie skrzynia? - Norrington próbował ich odciągnąć.
- Za mocno ciągniesz! - A ty za słabo!
- Gdzie komodor? - Został w tyle.
Wspieram go modlitwą.
Nie pogrążajmy się w rozpaczy.
Cieszmy się z tego, że wróciłeś. l to bez żadnych kłopotów.
Boziu, ratuj nas.
Ja się tym zajmę.
Rybomordy!
Zgubiłeś coś? Scungilli!
Mam!
Chcesz negocjować, oślizgły palancie?
Patrz, co mam.
Mam słoik pełen ziemi!
l zgadnij co jest w środku!
Dość!
- Prawo na burt. - Na reję fokmasztu!
Prawo na burt!
Odesłać jego ukochaną "Perłę" z powrotem na dno!
Dogania nas!
- Niech skosztują potrójnych dział. - Tak jest, kapitanie.
Przywiązać!
Pokaż nam, co potrafisz, kochanie.
Naprzód, Perełeczko!
- Zostaje w tyle! - Udało się!
- Jesteśmy szybsi? - Pod wiatr nie.
- Ale z wiatrem... - Zyskujemy przewagę.
Są poza zasięgiem!
Zaprzestać pościgu, poluzować liny, zrzucić żagle!
Poddajemy się?
Poddają się!
Tam jest mój ojciec.
Damy im radę. Stańmy do walki!
Po co walczyć, gdy można negocjować?
Wystarczy znaleźć odpowiednie argumenty.
Gdzie ono jest? Gdzie pik-pik?
Wpadliśmy na rafę!
Nie! To nie rafa! Cofnij się!
- Co to? - Kraken!
- Do broni! - Ładować działa, chronić maszty!
Zaatakuje z prawej burty! Wytoczyć działa!
Powoli, chłopcy!
Spokojnie... spokojnie...
Czekajcie...
Już wystarczy tego czekania!
Ognia!
- Wróci. Musimy opuścić statek. - Nie ma szalup.
Odciągnąć kraty! Dajcie proch do sieci w ładowni!
- Nie wolno ci chybić. - Jak tylko będziesz bezpieczny.
Mamy za mało prochu! Sześć beczułek!
Szybciej!
- Jest tylko sześć baryłek prochu. - Więc ładujcie rum!
Ładować rum!
Żywo!
Ty tchórzu.
Niedobrze.
- W górę! - Ciągnąć!
- Ciągnąć, jakby wam za to płacili! - Ze wszystkich sił!
- Trzymam cię! - Nie puszczaj.
- Nie puszczę. - Zastrzel mnie!
- Zeskocz! - Wyżej! Wyżej!
No chodź!
Chodź po swoje! Jestem tutaj!
Chodź!
Strzelaj! Elizabeth, strzelaj!
Zabiliśmy go?
Nie. Tylko go rozjuszyliśmy.
Wciąż mamy kłopoty. Kapitanie, rozkazy!
Opuścić statek. Wszyscy do szalupy.
"Perła"?
To tylko statek.
Trzeba płynąć do lądu.
- Spory szmat wody. - Sporo wody.
Spróbujemy. Uciekniemy, gdy będzie zatapiał "Perłę".
Opuścić statek.
Opuścić statek albo porzucić nadzieję.
Dziękuję, Jack.
To jeszcze nie koniec.
Wróciłeś.
Wiedziałam, że dobry z ciebie człowiek.
Zwodować szalupę! Nie traćmy czasu!
Dalej, Will! Z życiem!
Ściga ciebie, nie statek.
Nie chodzi mu o nas.
To jedyny sposób, rozumiesz?
l nie żałuję.
Piracie.
Gdzie Jack?
Został na statku, by zwiększyć nasze szanse.
Płyńmy!
A niech to!
Da się wytrzymać.
Cześć, bestyjko.
Jacku Sparrow, wyrównaliśmy rachunki.
Kapitan idzie na dno ze swoim statkiem.
Więc i sam Jack Sparrow nie przechytrzy diabła.
Otworzyć skrzynię.
Otworzyć! Muszę je zobaczyć!
Bądź przeklęty, Jacku Sparrow!
Wrócił ostatni z naszych statków.
Wiadomo coś o skrzyni?
Nic. Ale jedna z załóg trafiła na dryfującego rozbitka.
Miał z sobą to.
Pozwoliłem sobie wpisać tam swoje nazwisko.
Skoro rościsz sobie do nich prawo, musisz mieć coś na wymianę.
Przywiozłeś busolę?
Coś lepszego.
Serce Davy'ego Jonesa.
Na zimno...
i na smutki.
Szkoda.
Mając "Perłę"
mogłeś schwytać diabła i uwolnić duszę swego ojca.
To już nieistotne.
"Perła" poszła na dno...
ze swoim kapitanem.
Świat wydaje się nieco bardziej ponury.
Wodził nas za nos do samego końca.
Ale w końcu zwyciężyła w nim uczciwość.
Za pamięć Jacka Sparrowa!
- Drugiego takiego kapitana nie będzie. - Był dżentelmenem fortuny.
Był dobrym człowiekiem.
Gdyby można było zrobić coś, by wrócił...
Zrobiłbyś to?
A ty co byś zrobiła?
Co bylibyście gotowi dla niego zrobić?
Czy popłynęlibyście na koniec świata i dalej,
by przywieźć stamtąd Cwanego Jacka i jego cenną "Perłę"?
Tak.
Świetnie.
Skoro chcecie się zmierzyć
z niesamowitymi i nawiedzonymi ławicami na krańcu świata,
to wówczas będziecie potrzebować kapitana, który zna tamte wody.
No to gadajcie... Co się stało z moim statkiem?
PIRACI Z KARAIBÓW SKRZYNIA UMARLAKA