400 χρόνια αφότου εκδιώχθηκε ο τελευταίος βασιλιάς,
η δημοκρατία τής Ρώμης κυβερνά πολλά έθνη,
αλλά δεν μπορεί να κυβερνήσει τον εαυτό της.
Η πόλη συνταράσσεται διαρκώς από συγκρούσεις
μεταξύ τού απλού λαού και των ευγενών.
Η εξουσία μοιράζεται και η τάξη διατηρείται από δύο παλιούς φίλους,
τον Γναίο Πομπήιο Μάγνο και τον Γάιο Ιούλιο Καίσαρα.
Κάποτε, ο Πομπήιος αναγνωριζόταν ως ο ισχυρότερος από τους δύο,
αλλά τα τελευταία 8 χρόνια, ενώ διατηρούσε την ειρήνη στη Ρώμη,
ο Καίσαρ διεξήγε κατακτητικό πόλεμο στη Γαλατία,
που τον έκανε πιο πλούσιο και πιο δημοφιλή.
Η ισορροπία των δυνάμεων μετακινείται,
και οι ευγενείς έχουν αρχίσει να φοβούνται.
Αν και ευγενικής καταγωγής ο ίδιος,
ο Καίσαρ συντάσσεται με το λαό.
'Ενας τέτοιος άνδρας,
ένας αριστοκράτης με στρατό, χρήματα και την αγάπη τού λαού,
μπορεί να γίνει βασιλιάς.
Πούλλε, σε σχηματισμό!
Πούλλε, σε μονό σχηματισμό!
Ασπίδες εμπρός!
Μπες στη γραμμή σου, ηλίθιε μπεκρή!
Ανασυνταχθείτε!
Στρατόπεδο τού Καίσαρα στη Γαλατία 52 π.Χ.
Ο Λεγεωνάριος Τίτος Πούλλος ήταν ήρωας, αλλά κοιτάξτε τον τώρα.
'Ολα εδώ πληρώνονται.
Διέπραξε μια τρομερή ιεροσυλία,
και θα το πληρώσει με τη ζωή του!
'Οπως και ο καθένας εδώ που παραβιάζει το νόμο.
Οι καβγατζήδες και οι μπεκρήδες θα μαστιγώνονται.
Οι κλέφτες θα στραγγαλίζονται.
Οι λιποτάκτες θα σταυρώνονται.
Αυτό ήταν όλο;
Μόλις είχα αρχίσει να το ευχαριστιέμαι.
Μπροστά σου...
ο Βερκιγγετόριξ, γιος τού Κελτίλου,
οπλαρχηγός της φυλής των Αρβερνών,
διοικητής τού επαναστατικού οχυρού της Αλέζια,
βασιλιάς όλων των Γαλατών.
Τι θα τον κάνετε;
Καίσαρ!
Ε, τι γίνεται εδώ;
Εδώ!
Βρε, αχρείοι, πουτάνας γιοι!
Ο αρχηγός των Γαλατών παραδόθηκε στον Καίσαρα.
Ο πόλεμος τελείωσε.
Μην το λες.
Τα παιδιά πήραν δυο μέρες άδεια, να λαφυραγωγήσουν την πόλη.
Θα πλουτίσουν.
Κι εγώ είμαι εδώ μέσα!
'Ελα, μπες μέσα!
400 δηνάρια; Τρελάθηκες;
Τιμή κόστους.
Πληρώνουμε τις γνωστές αμοιβές, για τεχνίτες, γόνιμες γυναίκες κλπ.
Από τον Πομπήιο Μάγνο, κύριε.
Κατέβασέ το στα οχτώ.
''Αγαπητέ μου φίλε και συνεργάτη, Γάιε,
''έχω τρομερά νέα.''
Συγχώρεσέ με.
Σε συγχωρώ. Σε συγχωρώ.
- Να είσαι καλός με τους σκλάβους μου. - Θα είμαι.
Και με τον πατέρα μου.
Φίλα με.
Τα μαλλιά σου.
Αστεία.
Αυτοί δεν είναι άθλιοι ανατολικοί χωριάτες.
Είναι η αφρόκρεμα των γαλατικών εθνών.
Η αγορά είναι κορεσμένη. Τζάμπα να τους δίνεις.
- Εφτά και τελείωνε. - Με παράδοση στη Μασσαλία;
- Σε παρακαλώ! - Σύμφωνοι. Κανόνισε τις λεπτομέρειες.
Ελπίζω να πέτυχες καλή τιμή γι' αυτά τα παράσιτα.
Αρκετά καλή.
Νέα από τη Ρώμη;
'Εγραψε ο Πομπήιος.
Η κόρη μου η Ιουλία πέθανε στον τοκετό.
Τα συλλυπητήριά μου.
Το παιδί;
Κορίτσι, γεννήθηκε νεκρό.
Ο Πομπήιος θα χρειαστεί νέα σύζυγο.
Καίσαρ!
Κι άλλα λάφυρα του Καίσαρα από τη Γαλατία.
Καίσαρ!
Τι φριχτούς θορύβους κάνουν οι πληβείοι όταν χαίρονται.
Αυτό είναι σαν μουσική.
Περίμενε ν' αρχίσουν να ουρλιάζουν ζητώντας το αίμα μας.
Τότε θ' ακούσεις κάτι φριχτό.
Προσφέρεται καλή αμοιβή για την επιστροφή κάθε σκλάβας,
που κλάπηκε ή το έσκασε
από το σπίτι του Μάριου Δολαμπέλλα.
Υπό την αιγίδα τού Πομπήιου Μάγνου και του Ιουλίου Καίσαρα,
αύριο συνεδριάζει η Σύγκλητος.
Προσέξτε!
Δε θα γίνει ανεκτή καμία αναταραχή.
'Ηταν υπέροχο, Τίμων.
Σήμερα ήρθαν στη Ρώμη δύο επιβήτορες.
Φυσικά. Βλακεία μου.
- Θέλεις το άλογο. - Το θέλω.
Αλλά μη στενοχωριέσαι. Δεν το 'κανα σαν αγγαρεία.
Πάντα έβρισκα κάτι διεστραμμένα ερωτικό
στους μικροκαμωμένους τράγους.
Μην παραμονεύεις, Οκταβιανέ. 'Ελα μέσα.
Μην κάνεις σαν χαζός.'Ελα μέσα.
-Αγόρασα άλογο. - Ναι;
Το καλύτερο άλογο στη Ρώμη.
- Χαίρομαι για σένα. - Είναι δώρο για το θείο σου.
Θέλω να το πας στη Γαλατία
και να του το δώσεις αυτοπροσώπως.
- Γιατί; -'Οταν επιστρέψει,
όλοι θα του κάνουν δώρα. Πρέπει να είμαστε οι πρώτοι.
Δε θα επιστρέψει σύντομα. Η Σύγκλητος τον βλέπει εχθρικά.
- Νομικά... - Σε παρακαλώ, άσε τα νομικά.
- Ξέρεις ότι τα βαριέμαι. - Η Γαλατία είναι μακριά.
Ακριβώς. Ενώ είσαι ακόμα παιδί,
θα ρισκάρεις τη ζωή σου για να τιμήσεις τον αγαπημένο θείο σου.
Θα μπεις μόνος στο στρατόπεδό του, καβάλα σ' έναν λευκό επιβήτορα.
- Τέτοιο δώρο δε θα το ξεχάσει. - Μόνος;
'Εχεις σκλάβους. Θα είσαι απόλυτα ασφαλής.
Και θα κάνεις τη μαμά σου περήφανη κι ευτυχισμένη.
Κάτων, η Σύγκλητος σε ακούει.
Πομπήιε Μάγνε...
έχω μια ερώτηση σχετικά με τον φίλο σου και συν-ύπατο,
τον εκλεκτό της Αφροδίτης, Γάιο Ιούλιο Καίσαρα.
Γιατί παραμένει άδεια η καρέκλα του;
Γιατί δεν επιστρέφει; Ο παράνομος πόλεμός του τελείωσε.
Η Γαλατία έχει από καιρό γονατίσει.
Γιατί κρατά ο Καίσαρ τους γενναίους στρατιώτες του
μακριά από συγγενείς και φίλους;
Επί οκτώ ατελείωτα χρόνια,
περιδρόμιασε σαν λύκος, με το αίμα τής Γαλατίας
κι απέκτησε τερατώδη πλούτη.
- Γιατί; - Κάτσε κάτω!
Γιατί κατακλύζει τον όχλο με αγώνες και μονομαχίες και φιέστες;
Γιατί ξεπλήρωσε τα χρέη
κάθε αχρείου βλάκα σ' αυτή τη Σύγκλητο;
Γιατί;
Θα σας πω γιατί τα κάνει αυτά.
Θέλει να αγοράσει ένα στέμμα.
Θέλει να καταστρέψει τη Δημοκρατία
και να κυβερνά τη Ρώμη ως αιμοχαρής τύραννος!
Γι' αυτό!
Γι' αυτό, εισηγούμαι
να τερματιστεί αμέσως η διοίκηση του Καίσαρα στη Γαλατία,
ο στρατός του να διαλυθεί και να ανακληθεί στη Ρώμη,
να λογοδοτήσει για παράνομο πόλεμο, κλοπή, δωροδοκία και προδοσία!
Πολύ καλά, Κάτων.
Γεμάτος ζωντάνια και μπρίο, όπως συνήθως.
Ο Καίσαρ είναι γενναιόδωρος με το λαό,
επειδή αγαπά το λαό, όπως κι εγώ.
Ο λαός κυβερνά, όχι εσείς οι εκλεκτοί ευγενείς.
Οι στρατιώτες τού Πομπήιου κυβερνούν, όχι εμείς οι ευγενείς.
Θα φροντίσω να γλιτώσουμε από περιττές φωνασκίες
ασκώντας το υπατικό μου βέτο.
- Ναι! -Δεν...
- Σιωπή!
Παιδιά είμαστε; Αφήστε τον ύπατο να μιλήσει.
Ευχαριστώ, Κικέρων.
-Δεν... - Πάντως...
θα ήθελα να πω μερικά λόγια πριν συνεχίσεις.
'Οταν έρχεσαι αντιμέτωπος μ' έναν πεινασμένο λύκο,
είναι απερισκεψία να τσιγκλάς το ζώο, όπως θα ήθελε ο Κάτων.
Αλλά είναι εξίσου απερισκεψία
να φαντάζεσαι ότι το ζώο που βρυχάται είναι φίλος
και να του προσφέρεις το χέρι, όπως ο Πομπήιος.
'Ισως προτιμάς να σκαρφαλώσουμε σε κανένα δέντρο.
Ο Καίσαρ είναι αδελφός μου, με ιερό όρκο.
Ξέρω την ψυχή του. Είναι φίλος μου και πιστό τέκνο τής Δημοκρατίας.
Και μέχρι να αποδείξει κάποιος το αντίθετο, δε θα τον προδώσω ποτέ.
Πομπήιε Μάγνε, αγαπητέ μου φίλε, καλώς σε βρίσκουμε.
Σκιπίων, Κάτων.
Δε σας φανταζόμουν λάτρεις τής παντομίμας.
Ξέρεις την κόρη μου, την Κορνηλία.
Χήρα τού ευγενή Πούμπλιου που πέθανε στις Κάρρες.
Κορνηλία, ο σύζυγός σου ήταν σωστός Ρωμαίος.
Ευχαριστώ.
Η παρουσία μου είναι ανάρμοστη. Μια άσεμνη γυναίκα στη σκηνή.
Δεν είχα ιδέα. Δε θα μείνουμε άλλο, λοιπόν.
Πομπήιε, την καληνύχτα μου.
Αν έχεις την καλοσύνη, μπορούμε να μιλήσουμε ιδιαιτέρως;
Χωριστά, δεν μπορούμε συντρίψουμε τον Καίσαρα.
- Σταμάτα. -Δεν λέω ότι το επιθυμείς,
Λέω μόνο ότι αν το επιθυμούσες, δεν μπορείς να το κάνεις μόνος.
Δεν σας έχω ανάγκη, ευγενείς κύριοι.
Αρκεί να χτυπήσω το πόδι μου και θα πεταχτούν λεγεώνες σ' όλη τη χώρα.
Μπορώ να λιώσω τον Καίσαρα σαν κουνούπι, αν επιθυμώ.
Δεν το επιθυμώ.
Αποκήρυξέ τον, Πομπήιε! Αποκήρυξε τον Καίσαρα!
Συμμάχησε μαζί μας και η δύναμή του θα σβήσει.
Εσύ έχεις την αληθινή δύναμη.
Εσένα αγαπάει αληθινά ο λαός.
Θα εξακολουθούν να φωνάζουν το όνομα του Καίσαρα
όταν του τελειώσουν τα γαλατικά μπιχλιμπίδια που τους πετάει;
Νομίζεις ότι με νοιάζει ποιο όνομα φωνάζουν στους δρόμους;
Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό.
Μου ζητάς να προδώσω ανοιχτά ένα φίλο.
Δεν μπορώ να το κάνω. Καληνύχτα.
Ανόητε αδελφούλη!
'Ολα θα πάνε καλά.
Δεν είναι τέλειος; Κανονικό στρατιωτάκι.
- Φοβάται. -Ανοησίες. Οι Ρωμαίοι δε φοβούνται.
Λυπάται που αφήνει τη μαμά του. Δε φοβάσαι, έτσι, Οκταβιανέ;
Φυσικά όχι. Περνάει η ώρα. Δώσε μου ένα φιλί, αγάπη μου.
Άνδρε...
Φέρ' τον μου ασφαλή, αλλιώς θα βγάλω τα μάτια των παιδιών σου.
Λύκων, το άλογο. 'Οχι πολύ ακριβό, ελπίζω.
Λυπάμαι, κύριε, το άλογο είχε ήδη πουληθεί.
- Στην Ατία των Ιουλίων. - Στην Ατία;
Το στέλνει στη Γαλατία.
Δώρο για τον Καίσαρα.
Πανάθεμά τον!
Πρέπει να τα έχει όλα;
Μια και θα πήγαινες στη Γαλατία,
θα χτυπήσω μ' έναν σμπάρο δυο τρυγόνια.
- Να σε δω. -Άσχημος όπως πάντα.
Καθόλου. Σου πάει η ωριμότητα, Βρούτε.
- Πόσος καιρός πέρασε; 5 χρόνια; -'Οχι, έξι.
Τι έξυπνο!
Είναι σχεδόν σαν κανονικό σπίτι.
Λυπήθηκα πραγματικά για την απώλειά σου.
Για την Ιουλία και τα λοιπά. Φριχτή ιστορία.
Συλλυπητήρια.
- Πώς είναι η μητέρα σου; -'Οπως πάντα.
Στέλνει την αγάπη της, απαιτεί να μάθει γιατί δεν της γράφεις.
Αυτό επανορθώνεται αν γίνεις αγγελιαφόρος μου.
'Εχω αρκετά γράμματα να της στείλω.
Αν αποφασίσω να ξανανεβώ σε άλογο.
Δεν είχα ιδέα ότι η Γαλατία ήταν τόσο μακριά.
Βρούτε, βρε ρεμάλι!
- Τι στο διάολο κάνεις εδώ; - Μάρκε Αντώνιε, τι ωραία.
Επισκεπτόμουν τον ξάδερφό μου στη Ναρβόνη.
Τι κάνει ο ηλίθιος ξάδερφός σου;
-'Ηταν... -Λυπάμαι, είμαι λίγο βιαστικός.
Χρειάζομαι μισό χρυσό τάλαντο.
-Αλήθεια; -Δες πώς μ' εμπιστεύεται.
- Για τον αετό. - Φυσικά. Στράβων!
Δώσε στον αξιότιμο Μάρκο Αντώνιο μισό χρυσό τάλαντο.
- Μισό χρυσό τάλαντο; - Ούτε δεκάρα παραπάνω.
Κύριε.
Δεν ξέρω πώς ανέχεσαι αυτόν τον άνθρωπο.
Του αρέσει να πολεμάει.
'Ετσι όπως φέρεται, λες και δε μεγάλωσε σε οικογένεια.
'Οντως έχει κάτι το άξεστο. Δε με πειράζει.
Τι ήταν αυτά τα περί αετού;
Μου έκλεψαν ληστές το έμβλημά μου. Άσχημη υπόθεση.
Οι στρατιώτες ήταν ήδη χολωμένοι από τη νοσταλγία.
Τώρα είναι στα πρόθυρα ανταρσίας.
Το θεωρούν σίγουρο σημάδι της καταδίκης μου,
και κράζουν σαν χήνες να τους διαλύσω.
Δεν τους είδα πολύ δυσαρεστημένους.
Δεν επιδεικνύουν τη δυσαρέσκειά τους. Θα φάνε μαστίγωμα.
Σου λέω, Βρούτε, είμαι σε αδιέξοδο.
Αφέντη Οκταβιανέ...
Το Βαζίο απέχει μόνο μερικά μίλια ακόμα.
Μη με αγγίζεις χωρίς άδεια.
Νερό.
Λούκιε Βορένε.
'Εχεις μυαλό.
'Ετσι λένε οι τριβούνοι.
Πες μου, αν έπρεπε εσύ να βρεις τον αετό τού Καίσαρα,
με ποιο τρόπο θα ενεργούσες;
Θα έπιανα αιχμαλώτους από κάθε γαλατική φυλή,
και θα τους σταύρωνα έναν-έναν, μέχρι να πει κάποιος πού είναι ο αετός.
Μετά, θα έμπαινα αθόρυβα και γρήγορα με δύο άνδρες,
και θα τον έπαιρνα πίσω.
Ωραία. Συμφωνούμε.
- Κάν' το. - Να το κάνω, κύριε;
Υπάρχει απόσπασμα βασανιστηρίων στην 3η,
αλλά μπορείς να διαλέξεις δικούς σου άντρες, αν θέλεις.
Εδώ είναι ένα τέταρτο τάλαντου, για δωροδοκίες και τέτοια.
- Ξόδεψέ τα συνετά. - Κύριε.
'Οχι! 'Οχι! Κατεβάστε με!
Κατεβάστε με!
Ξέρω πού είναι ο αετός.
- Μίλα. - Οι Γαλάζιοι Ισπανοί,
ήρθαν να μείνουν ένα βράδυ... Κι έφυγαν για τη χώρα των Καδούρκων.
Σας παρακαλώ! Σας παρακαλώ, κατεβάστε με.
Οι Καδούρκοι.
Γαμώ την ατυχία μου!
- Σας παρακαλώ, κατεβάστε με! - Κατεβάστε τους.
Φόρκουλε,
αν είσαι ο σωστός θεός γι' αυτή τη δουλειά, βοήθησέ με.
Άνοιξε αυτή την πόρτα και θα σου σφάξω ένα άσπρο αρνί,
ή αν δε βρω αρνί σε καλή τιμή, έξι περιστέρια.
Φόρκουλε, σου ορκίζομαι.
Λεγεωνάριε Τίτε Πούλλε, σήκω όρθιος.
- Τι κάνει αυτός εδώ; - Σε παραδίνουμε
στη διοίκηση τού Εκατόνταρχου Λογχιστών Λούκιου Βορένου.
Κάνε το καθήκον σου και θα γλιτώσεις την καταδίκη στην αρένα.
Δεν υπηρετώ αυτόν τον κοντοστούπη ηλίθιο. Θα καθίσω εδώ, ευχαριστώ.
Οι διαταγές έρχονται από τον εξοχότατο Μάρκο Αντώνιο.
Θα πάτε να βρείτε τον αετό του Καίσαρα.
Εγώ να βρω τον αετό τού Καίσαρα;
- Βρούτε; - Μαμά!
Δε φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι που είμαι στο σπίτι.
Σαν μαυροτσούκαλο έχεις γίνει.
Δείχνω πιο στρατιώτης, όμως.
'Οντως.
- Πώς είναι ο ξάδερφος Μάρκελλος; - Βαρετός, αλλά υγιής.
- Και ο Καίσαρας; - Ποιος;
Μη με βασανίζεις. Είναι καλά; Ρώτησε για μένα;
Ρώτησε; Δε θυμάμαι.
Μάλλον όχι.
Σου έγραψε γράμμα, όμως.
Κτήνος.
''Αγαπημένη μου Σερβιλία, συγχώρεσέ μου τη μακριά σιωπή.
''Οι τελευταίοι ατελείωτοι μήνες ήταν όλο αίμα, σίδερο και λάσπη,
''χωρίς χρόνο για γράμματα σε φίλους.
''Να 'σαι σίγουρη ότι σε σκέφτομαι με πολλή στοργή.
''Λαχταρώ να ξαναβρεθούμε μόνοι μας.''
''Πολλή στοργή.''
Λαχταράει να βρεθεί μόνος μαζί σου.
Νομίζεις ότι λέει τέτοια στη γυναίκα του;
Στοργή; Τι είναι αυτό;
Δεν μπορούσε να πει αγάπη.
'Ηθελες να σου παίξει και άρπα;
Στρατιώτης είναι, όχι ποιητής.
Σουρουπώνει. Θα φτάσουν οι καλεσμένοι μας.
Ιππεύετε καλά, σχεδόν σαν εμένα.
Να με προσφωνείς σωστά.
Σχεδόν σαν εμένα, κύριε.
Εγώ είμαι έμφυτο ταλέντο. Ο πατέρας μου θα ήταν Ούβιος.
Πού μάθατε να ιππεύετε τόσο καλά;
'Οπως θέλετε. Απλώς προσπαθώ να γίνω ευχάριστος.
Η οικογένεια της μητέρας μου εξέτρεφε άλογα στη Μούτινα.
Στη Μούτινα, στο Ρέγκιο; Εκεί πάνω;
- Εκεί πάνω. - Ωραία περιοχή.
Κύριε, ευχαριστώ που με πήρατε σ' αυτή τη δουλειά.
- Καλός τρόπος να επανορθώσετε. - Να επανορθώσω;
Που με μπλέξατε σ' αυτά τα σκατά με τις βρισιές σας.
- Μην το σκέφτεσαι. - Ποτέ. Δε θα το ξεχάσω.
Ο Τίτος Πούλλος ποτέ δεν ξεχνά μια χάρη.
Τι θα πει ''χα'';
Τι πιθανότητες έχουμε, λες, να βρούμε τον αετό;
- Η 13η δεν αποτυγχάνει ποτέ. -Λίγες έως καμία.
Ο αετός μπορεί να είναι οπουδήποτε. Θαμμένος, λιωμένος, στη θάλασσα.
Ψάχνουμε ψύλλους στα άχυρα.
Αν δεν βρούμε τον αετό είναι το ίδιο με το να τον χάσουμε.
Θα ατιμαστούμε. Διάλεξα εσένα, επειδή είσαι ήδη ατιμασμένος,
- και καταδικασμένος σε θάνατο. -Δηλαδή δεν επανορθώνετε;
Πούλλε, είσαι ήδη νεκρός.
Η απώλεια ενός βλάκα μπεκρή μικρή ζημιά είναι για τη λεγεώνα.
Αν είμαι ήδη νεκρός, κύριε, προσέξτε πώς μου μιλάτε.
Αν δεν έχω τίποτα να χάσω,
τι μ' εμποδίζει να σας κόψω κομματάκια και να φύγω, ε;
Τι μ' εμποδίζει, κύριε;
Αν δεν αρκεί η τιμή σου ως στρατιώτη τής 13ης,
θα βασιστώ στις ανώτερες πολεμικές μου ικανότητες.
Ανώτερες πολεμικές ικανότητες;
Πολύ ωραία.
Και φυσικά, πρέπει να φανταστείτε μακριά μαλλιά ως εδώ,
τεράστια μουστάκια και την πιο φοβερή μπόχα.
Τρώνε μόνο ωμό κρέας και δεν πλένονται ποτέ.
'Εχουν όμως ένα αξιοθαύμαστο έθιμο.
Λύνουν τις πολιτικές τους διαφορές με μονομαχία μέχρι θανάτου.
- Εξαιρετική ιδέα. -Δεν είναι;
Η μητέρα όλο μού γκρινιάζει να παρακολουθώ την πολιτική.
Είναι παράδοση και καθήκον της οικογένειάς μας. 500 χρόνια.
Είναι φοβερά βαρετό πράγμα.
Αν η Σύγκλητος λειτουργούσε γερμανικά, θα πήγαινα να παρακολουθήσω.
Χωρίς ανιαρές αγωγές και ατελείωτες συζητήσεις. Μόνο ξίφη, στιλέτα...
- Πολύ πιο διασκεδαστικό. - Βρούτε, μια λέξη.
Πες μου, είσαι καλός κριτής.
Πώς είναι ο αγαπητός μου φίλος, ο Καίσαρας;
Είναι... 'Ηταν και καλύτερα, νομίζω.
Πολύ κουρασμένος, για να 'μαι ειλικρινής. Αποκαρδιωμένος.
- Ο Καίσαρ αποκαρδιωμένος; Ποτέ. - Του έκλεψαν το έβλημα.
Πώς άφησε να συμβεί τέτοια ανοησία;
Δεν ξέρω, αλλά οι άντρες του έχουν ξεσηκωθεί.
Ξέρεις πώς κάνουν οι πληβείοι για τέτοια πράγματα.
Καίγονται να επιστρέψουν στην πατρίδα, έτοιμοι για ανταρσία.
Είχα ακούσει για κάποια δυσαρέσκεια. Αλλά ανταρσία; Δεν το πιστεύω.
Το φαντάζεσαι;
Μετά από όσα έκανε γι' αυτούς,
δεν είναι σίγουρος αν θα θα πολεμήσουν πια γι' αυτόν.
Και οι κατώτερες τάξεις έχουν πολύ χοντροκομμένη αίσθηση της αφοσίωσης.
Χωρίς παρεξήγηση. Δεν εννοούσα εσένα. Είσαι κατώτερης τάξης,
αλλά εννοούσα γενικά τις κατώτερες τάξεις
Πολύ χοντροκομμένη αίσθηση της αφοσίωσης.
Με συγχωρείς.
''Αγαπητή μου ανιψιά, ελπίζω εσύ και τα παιδιά να είστε καλά.
''Σου έχω μια δουλειά. Πρέπει να δώσω νέα σύζυγο στον Πομπήιο,
''αλλά λείπω πολύ καιρό, για να ξέρω ποια συγγενής μας θα είναι κατάλληλη.
''Θα έλεγα στην Καλπουρνία, αλλά, αν και έξοχη σύζυγος, δεν τα καταφέρνει.
''Κάνε μου τη χάρη να διαλέξεις όποια κοπέλα μπορεί να τον ευχαριστήσει
''και πρόσφερέ του την εκ μέρους μου.''
Με συγχωρείς, ταξίδευα μακριά.
Ο Καίσαρ δεν έχει κακά νέα για σένα, ελπίζω.
'Οχι, καθόλου. Καθόλου.
- Τι ωραία δεξίωση. - Ευχαριστώ.
'Οχι τόσο ωραία όσο εσύ μ' αυτό το φόρεμα.
Και η Οκταβία! Πανέμορφη.
Θα προσπαθήσω.
Επιμένει να καμπουριάζει.
Πού είναι ο Οκταβιανός;
Στη Γαλατία.
Η Μεγάλη Μητέρα λέει ότι δε θα πάθει τίποτα ο γιος σου.
Ωραία.
Πες μου τώρα, πώς πάει ο γάμος σου;
Ο Γλάβιος είναι καλός άντρας.
Με ξαφνιάζεις. Νόμιζα ότι είχατε δυσκολίες.
Πρέπει να είσαι πάντα έτοιμη να με καρφώσεις;
Μια ερώτηση έκανα. Συγχώρησε την περιέργειά μου.
Υπήρχαν κάποιες δυσκολίες, αλλά τις ξεπεράσαμε.
-Αγαπιόμαστε πάρα πολύ. - Κρίμα. Τώρα νιώθω άσχημα.
Νόμιζα ότι θα ήσουν ενθουσιασμένη.
Τι εννοείς;
Ο θείος Ιούλιος σκοπεύει να σε παντρέψει
με τον Πομπήιο Μάγνο.
- Ο θείος Ιούλιος... - Ο Πομπήιος είναι λίγο άξεστος,
αλλά μαθαίνω ότι είναι απόλυτα ικανός εραστής.
Και θα είσαι η πρώτη κυρία στη Ρώμη.
Πρέπει να σου βγάλουμε διαζύγιο από τον Γλάβιο, φυσικά. Στα γρήγορα.
Δε θα το κάνω. Αγαπώ τον άντρα μου.
Αν δεν τον χωρίσεις οικειοθελώς, θα του ζητήσει ο Καίσαρ να σε χωρίσει.
- Και ο Γλάβιος θα αρνηθεί. - Και θα τον σκοτώσουν.
Το θέλει κανένας αυτό;
Ο Καίσαρ δε θα το έκανε.
Ο άνθρωπος λείπει στη Γαλατία οχτώ χρόνια.
Είναι σχεδόν άγριο ζώο.
'Εχει δάκρυα στα μάτια του.
Δάκρυα!
Μ' αγαπάει.
'Ενας γυναικωτός σύζυγος δεν είναι χρήσιμος σε κανέναν.
Και οι υπηρέτες σου! Τι φασαρία!
Νομίζω ότι τους ταίζεις πολύ.
Λίγο περισσότερο πορτοκαλί, νομίζω, Γάια.
Δείξε λίγο πιο χαρούμενη, Οκταβία.
- Είναι για το καλό τής οικογένειας. -Δε με νοιάζει.
Εσύ κι εγώ κι ο αδερφός σου είμαστε μόνοι στον κόσμο.
- Πρέπει να είμαστε δυνατοί. -Δεν είμαστε μόνοι. Ο Καίσαρ...
Ο Καίσαρ είναι στη Γαλατία.
'Ηρθε ο Πομπήιος.
Θάρρος, αγάπη μου.
Οι Πάρθοι απειλούσαν το αριστερό μου πλευρό.
Κι έτσι, αντί να κοντύνω τη γραμμή, όπως θα ήταν το συμβατικό,
έστειλα το εφεδρικό ιππικό μου και τους υπερφαλάγγισα.
Μπράβο, Μάγνε. Αριστοτεχνικό.
Δεν είναι αριστοτεχνικό, Οκταβία;
Αριστοτεχνικό.
Μάγνε, πες μου κάτι, ειλικρινά. Σου αρέσει η κόρη μου;
Πάρα πολύ, αναμφίβολα.
Τότε, σου λέω ότι ο Καίσαρ, ως δείγμα τής ακατάλυτης φιλίας του,
θέλει να σου την προσφέρει σε γάμο.
Δεν είναι παντρεμένη με τον νεαρό Γλάβιο;
Χωρισμένη.
-'Ισως θέλεις χρόνο να το σκεφτείς. - Συγγνώμη, αιφνιδιάστηκα.
Πώς μπορώ να αρνηθώ τόσο άξια και αρχοντική νύφη;
- Ο Καίσαρ είναι πολύ γενναιόδωρος. -'Εξοχα.
Θα περιμένουμε μέχρι τον άλλο μήνα για να γίνει η τελετή, φυσικά,
όταν τελειώσει το πένθος για την Ιουλία.
Φυσικά. Αλλά μπορείς να εξασκήσεις τα δικαιώματα της μνηστείας.
Και τώρα, αν θέλεις.
-Αλήθεια, δεν είναι απαραίτητο. - Μη λες ανοησίες.
Η Οκταβία θα το ήθελε.
Δε χρειάζονται ντροπές. Μια οικογένεια είμαστε τώρα.
Οι γυναίκες τής Βρετανίας είναι άγρια μουνάκια.
Πρέπει να τις κυνηγάς σαν ελάφια.
Αλλά όταν τις βάλεις κάτω, χαλαρώνουν μια χαρά.
Μόνο για γυναίκες ενδιαφέρεσαι;
Τι άλλο υπάρχει; Το φαγητό, υποθέτω.
Δε σας αρέσουν οι γυναίκες;
Φυσικά μ' αρέσουν. Είμαι παντρεμένος με γυναίκα.
-'Εχω σύζυγο, τη Νιόβη. - Παντρεύονται οι εκατόνταρχοι;
- Πήρα ειδική άδεια. - Ειδική άδεια;
Πρέπει να είναι καλή...
γυναίκα.
Είναι.
'Εχετε καιρό να τη δείτε, λοιπόν.
Εφτά χρόνια και 140 μέρες.
Ζόρικο. Καλή τύχη.
Εγώ έχω πιο απλά γούστα.
Σκοτώνω τους εχθρούς, τους ληστεύω και απολαμβάνω τις γυναίκες τους.
Γιατί να δεθώ με μία γυναίκα;
Πού είναι η νοστιμάδα; Πού είναι η χαρά;
Πότε πήγες με γυναίκα που δεν έκλαιγε, ούτε ζητούσε πληρωμή;
Είσαι πρώτη βάρδια. Ξύπνησέ με όταν μεσουρανήσει το φεγγάρι.
Μάλιστα, κύριε.
Σταματήστε!
Γιοι τού Πλούτωνα!
Δεν ήταν τόσο καλά άλογα.
Οι δικοί μου πολέμησαν στη Ζάμα και Μαγνησία, ο πατέρας μου με τον Σύλλα,
κι εγώ κατάντησα εδώ. Χωρίς άλογο και με λήστεψαν παιδιά.
Ωραίο άλογο.
Κοίτα εδώ, Άρη. Κοίτα εδώ, Άρη.
Είμαι ο Τίτος Πούλλος. Αυτοί οι ματω- μένοι άντρες, το δώρο μου σε σένα.
Δοξάζω τους Θεούς που ήρθες. Σου είμαι ευγνώμων.
Άκουσέ με. Σε διατάζω να με απελευθερώσεις αμέσως.
Ωραία λόγια από σκλάβο. Δε θα πας μακριά με τέτοια γλώσσα.
Δεν είμαι σκλάβος. Είμαι ο Γάιος Οκταβιανός των Ιουλίων.
- Μικρανιψιός τού Ιουλίου Καίσαρα. - Γάιος, ποιος;
Είμαι Ρωμαίος πολίτης ευγενικής καταγωγής,
και σε διατάζω να κόψεις τα σκοινιά.
Πες ''παρακαλώ''.
Παρακαλώ.
Θα ανταμειφθείτε πλουσιοπάροχα για τις υπηρεσίες σας.
- Βλέπετε τι ωραία μιλάει; - Είναι πειστικός, το παραδέχομαι.
Ο Καίσαρ θα αποδείξει ποιος είμαι. Πηγαίνετέ με σ' αυτόν.
Δεν μπορούμε ακόμα. 'Εχουμε διαταγές.
- Τι διαταγές; - Να βρούμε τον κλεμμένο αετό του.
Ο Καίσαρ δεν δίνει δεκάρα για τον αετό. Σας κορόιδεψαν.
Αν δεν τον νοιάζει, γιατί μας έστειλε να τον βρούμε;
Για να φανεί ότι έκανε προσπάθεια. Η απώλεια του αετού τού είναι χρήσιμη.
- Γιατί του είναι χρήσιμη; - Ο Πομπήιος δεν είναι βαθυστόχαστος.
Θα θεωρήσει μια συμβολική απώλεια ως πραγματική αδυναμία.
Εξήγησε.
Ο Καίσαρ δε θέλει να δώσει το πρώτο χτύπημα σ' έναν παλιό φίλο,
κι έτσι θέλει να παρασύρει τον Πομπήιο να επιτεθεί πρώτος.
Ο Πομπήιος θα επιτεθεί μόνο αν πιστέψει ότι ο Καίσαρ είναι αδύναμος.
'Οχι, αυτοί οι δύο είναι σαν αδέρφια.
'Οταν πέθανε η Ιουλία, κόπηκε ο τελευταίος δεσμός τους.
Ο Καίσαρ αφαίρεσε από τον Πομπήιο την πολύτιμη αγάπη τού λαού.
Ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος.
Πούλλε.
Γαλάζιοι Ισπανοί!
Καλημέρα, θείε!
Οκταβιανέ;
'Ενας απ' τους άνδρες τού Πομπήιου. Τον υποτίμησα.
Και νόμιζα ότι χρειαζόταν στρατηγική για να τον στρέψω εναντίον μου.
Και όλο αυτό το διάστημα σε υπερασπιζόταν στη Σύγκλητο.
'Εχει την πονηριά σαρδέλας, ο καημένος.
Αρχίζει η μάχη.
Καιρός ήταν.
Ανάθεμά σε,'Ηρα!
''Αγαπητέ Πομπήιε, πιστεύω ότι ο εσώκλειστος άντρας σού ανήκει.
''Σε πληροφορώ ότι αποφάσισα να ξεχειμωνιάσει η 13η Λεγεώνα
''πιο κοντά στη Ρώμη. Στην Ραβένα,
''κι έτσι θα έχω την ευχαρίστηση να σε τιμήσω αυτοπροσώπως.''
Αυτή είναι η νέα μου σύζυγος, η Κορνηλία.
'Ισως αν επιστράτευες λίγη γοητεία,
αντί να κλαψουρίζεις σαν κοιμισμένη γρια-αγελάδα,
- να μην είχε συμβεί αυτό. - Θεέ μου!
Σε παρακαλώ, ήταν λόγια τού θυμού.
'Ολοι ξέρουν ότι είναι πολιτική άρνηση, κι αιτία είναι
ότι ο Πομπήιος και ο Καίσαρ είναι τώρα εχθροί.
Αρκεί να δεις την Κορνηλία. Θλιβερή κότα, μαδημένη και βρασμένη.
'Ισως με δεχτεί πίσω ο Γλάβιος.
Καλύτερα που τον ξεφορτώθηκες.
Θα σου βρούμε κάποιον καλύτερον από τον Γλάβιο.
Ατιμάστηκα και ντροπιάστηκα μπροστά σε όλη την πόλη!
Ανοησίες! Μια κοπέλα καλής οικογενείας δεν ατιμάζεται ποτέ
από έναν αχρείο μικρό πληβείο σαν τον Πομπήιο.
'Οχι...
εγώ παρουσιάστηκα σαν ηλίθια.
- Εγώ ρεζιλεύτηκα! - Τον θέλω νεκρό.
Και θα το έχεις.
Ο Πομπήιος θα φάει χώμα γι' αυτό που έκανε.