To był dobry sezon.
Jestem z was naprawdę dumny.
Myślę, że spodoba się wam
klip, który przygotowałem.
Andy Bernand
Letnia edycja softballa.
EPICKIE WPADKI
To ja!
To nieudane ujęcia?
Nieudane ujęcia? To nie "Śmiechu warte".
Czy ja wyglądam jak Bob Saget?
Kto to jest?
Ale tańczy.
Wtopa!
Należało mi się.
Zaliczyłem trzy bazy.
Nie potrafisz tego znieść? Wynocha z nagrania.
Z przyjemnością.
Cześć, jestem Pete! Dojrzewanie nie jest łatwe.
A ja jestem Clark. Lubię jeść papier toaletowy.
Chciałbym teraz wykorzystać moment, żeby wspomnieć Jerry'ego z magazynu,
który umarł w tym roku.
I to by było na tyle.
Do zobaczyska. Dzięki za świetny sezon.
Co to było? Zwykły filmik na którym wydajesz z siebie wulgarne okrzyki.
Pracowałem z tym, co miałem.
Następnym razem zrób coś lepszego.
A film, który ci wysłałem?
Nie nadawał się.
Mam go tutaj.
To nie była wtopa.
- Wtopa! - To był poważny wypadek,
mógł się zakończyć poważnym urazem.
- Wtopa! - Sami zaliczacie wtopę.
Zaliczyliście wtopę nieumiejętnie używając tego słowa.
Witamy w Scranton
- Co się dzieje? - Nic. Absolutnie nic.
- Ruszajcie się. - Co on mierzy?
Chwilunia, jestem właścicielem lokalu.
To sprawa pomiędzy mną i kierownictwem.
To pole elektromagneczyne.
O mój Boże.
To pole spowodowane
dużą liczbą przewodów,
szczególnie źle izolowanych.
Pierwszy raz o tym słyszę.
Mamy ul w ścianie?
Myślisz, że mam przyrząd do mierzenia uli?
Zadałem tylko pytanie.
To cud, że jeszcze żyjesz.
Nie płacą mi za pracę w mikrofalówce.
Wszystko jest zgodne z przepisami.
"Przewody potrzebują izolacji.
To kable. Nie będę kupował im futer.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
W zeszłym tygodniu powiedziałem Pam o drugiej pracy, którą przyjąłem w Philly,
Była super wyrozumiała.
Chcę się jej odwdzięczyć.
Jakbyśmy byli w barze motocyklistów, a ona by któremuś pyskowała,
oni zaczęliby się stawiać, a ja wtedy
"Musicie najpierw pokonać mnie".
Mogę cię prosić na słówko?
To bardzo ważne
i nie może czekać.
Masz minutę.
Nie wyciągaj klepsydry.
Twoja minuta właśnie się zaczęła
i nie dam ci nawet sekundy więcej,
nawet w ramach rekompensaty
za tę niezwykle złożoną sentencję
i jej wszystkie elementy.
Chcę adoptować dziecko.
Dziecko?
Ludzkie dziecko?
A agencja wymaga opinii od pracodawcy.
Nie musisz nic robić. Sama napiszę list.
Musisz go tylko podpisać.
Ok.
I pomóc ci w twoim nikczemnym przekręcie?
- Nie sądzę. - To...
Zostało ci 30 sekund.
- Gdybym mogła cię przekonać... - Piasek...
- szybko opada... - To nie przekręt
- jeśli... - w klepsydrze.
- Koniec czasu. - Dobra.
Przeczytam ten list.
I podpisze go jeśli napisze prawdę o tym, jaka jest zła
i jak bardzo nie nadaje się na matkę.
"Jest związek pomiędzy promieniowaniem pola EMF i chorobami, ale badania
nie dają jednoznacznych wniosków."
Do niczego mnie nie zmusicie.
Lepiej to napraw!
Pozbyłam się już macicy, nie mam ochoty tracić innych ogranów!
Nie wiecie z tym co się wiąże. Będę musiał rozryć ściany.
Musielibyśmy zamknąć biuro na tydzień.
Tydzień wolnego, super.
Powiedz jeśli nie chcesz mnie uczyć PowerPointa.
- Nie chcę. - Daj spokój.
Po prostu mi pokaż.
- Masz samouczek. - Ty jesteś samouczkiem.
Nie jestem.
Mógłbyś być.
Co robisz?
Zapewniam żonie tydzień wolnego.
Wyprażyłeś jedno ziarno.
Super sprawa, co?
Creed jest jego ojczymem?
Zgadza się.
Nie wiem jak wy, ale jestem zdenerwowany.
Nie mam pojęcia jakie problemy zdrowotne to może spowodować.
- Co? - Daj spokój.
Nie wyhoduję trzeciej ręki.
Wiem co kombinuje Jim.
Chce, żeby duży, zły Dwight wyłożył kasę na naprawę.
Wtedy Jimbo pójdzie na płatny urlop.
Przykro mi, Jimbo.
Mogę żyć długo i szczęśliwie w polu EMF.
Większość bohaterów zdobyła w ten sposób swoje moce.
"Efekty uboczne to bóle głowy."
Mam je całe życie.
"Bóle piersi".
Brak cycków, brak problemu.
"Niepłodność".
Jasne.
O, mój popcorn. Możesz mi go podać?
Trzymaj przekąski po swojej stronie.
- Co do... - Co?
Ziarna nie są wyprażone.
Niemożliwe to nowe opakowanie.
O mój Boże.
Zabiorę cię nad jezioro,
tylko ty, ja i dzieciaki.
Zatrzymamy się po drodze na ciasto?
Mówisz o "Ciastach Laverne'a"? Oczywiście.
Weźmiemy tuzin.
Tuzin różnych ciast?
Co ty na to? Cztery jabłkowe i jagodowe,
dwa wiśniowe, jedno brzoskwiniowe i czekoladowe.
Ok.
Panie i panowie, dotarły do mnie skargi
więc pójdziemy na kompromis.
Zamykamy biuro na tydzień.
Świetnie.
W umowie mamy, że dostaniemy biuro zastępcze.
- Będzie za godzinę. - Co?
Co to jest?
Dajcie to.
Wyruszamy w przyszłość busem pracowniczym. Pożegnajcie się z nudnymi budynkami.
W dzisiejszych czasach mobilne biura nie są tylko dla polityków.
Teraz każdy może wynająć taki autobus.
Jeśli masz parking, wystarczy zadzwonić i już masz miejsce pracy.
W czasach oszczędności i zwalniania pracowników,
autobus pracowniczy jest skokiem w przyszłość.
Mam sto paczek...
Nie, sześć dla mnie.
Tak, sześć.
- Przepraszam. - O mój Boże.
- Przepraszam. - Zrzuć masę.
Próbuję.
Standardy adopcyjne Departamentu Pożytku Publicznego?
Racja, byłaś adoptowana.
Chciałabym.
Nigdy nie udało mi się dotrzeć do ostatniego etapu.
Nie wiem, w czym rzecz
Nie da się mnie kochać?
Użeram się z tym formularzem.
Ale skoro znasz system, może mogłabyś...
Oczywiście. Wiem, co chcą usłyszeć.
Z przyjemnością pomogę.
Dziękuję bardzo.
Tylko nie mówi Andy'emu bo...
mnie nienawidzi. Uważa mnie za potwora.
Powinien wrócić do Loch Ness.
Rozciąganie.
Ile razy jeszcze będziesz to robił?
Łapią mnie skurcze. Problemy z krążeniem.
Spiorę ci tyłek.
Słuchajcie, załogo.
- Krzyczysz jej w twarz. - To kwestia medyczna.
- Już? - Tak, już.
Przepraszam za wszystko.
Nie szkodzi. Wiesz, co mówią. Każda zmiana jest dobra.
Muszę wziąć papier.
O mój Boże!
Wszystko w porządku?
Przyniosę serwetkę.
Wiesz co? Wszystko w porządku.
Pam, naprawdę przepraszam...
naprawdę przepraszam.
Czego się uśmiechasz?
No cóż. Przyszła kryska na matyska.
Zmusiłeś mnie do niepotrzebnego remontu.
I za karę umknąłeś w więźniarce, a twoja kobieta ocieka napojami.
Chciałem zrobić coś miłego dla Pam.
Możesz mi pomóc?
Możemy gdzieś tym pojechać?
Albo zrobić coś żeby ten dzień nie był tragiczny?
Nie będę rozwiązywał twoich problemów małżenskich
trwoniąc pieniądze na benzynę.
Ty jesteś szefem. Ale czy nie sądzisz,
że lepiej by nam się pracowało, gdybyśmy
pojechali na najlepsze ciasto w Pennsylvanii?
- Lepiej bym pracowała. - Ja też.
- Nie ma mowy. - To autobus pracowniczy.
Koła służą do transportowania przestrzeni pracowniczej. To miejsce pracy.
O czym ty mówisz?
Nie jesteś szefem, tylko Andy. Gdzie on jest?
Ciasto! Ciasto!
W porządku. Grubasy przemówiły.
Dwight, siadaj za kółko.
Następny przystanek "Ciasta Laverne'a".
Tak!
Więc ten autobus to wcale nie taki głupi pomysł?
- Nie wychodź za żółtą linię. - Jasne.
- Stój. - Wracaj.
Za późno.
Mam na imię Pam.
Lubię malować.
Masz się za lepszego?
Nie jesteś lepszy.
Mam na imię Kevin.
Tak mam na imię.
Nazywają mnie Kevin
bo tak mam na imię.
Dzięki. Urwałem się dzisiaj z pracy.
O mój Boże.
Wycieczka Dunder Mifflin 2012!
A teraz na poważnie.
Gdzie jest Dwight? Powinien tu być.
Dziwnie się ostatnio zachowuje.
Tak, przez jakieś ostatnie dwanaście lat.
Nie odzywa się. To dziwne.
Wścieka się, że dobrze się bawimy.
Więc dlaczego nie knuje? Nie planuje zemsty?
Wszystko z nim w porządku.
Nigdy nie mów, że dziecko poddaje się do adopcji.
To nie zakładnik.
Myślałam o porwaniu jednego.
Tego też nie mów.
Cieszę się na myśl o dziecku, które adoptujesz.
Chciałabym machnąć magiczną różdżką i zrobić z ciebie pięcioletnią sierotę.
Wzięłabym cię.
Następny przystanek ciasta.
Panie szoferu, gazu!
Laverne zamyka o 5:00 więc...
Przecież to za dwadzieścia minut,
a zostało jeszcze 20 kilometrów.
Przy prędkości 80 km/h, zostanie nam tylko 5 minut.
Chwila, jeśli w grę wchodzą ciasta, nagle umiesz liczyć?
Cóż...
Kevin ile jest 19154 ciast
podzielonych przez 61 ciast?
Trzysta czternaście ciast.
A gdyby to były sałatki.
No cóż...
Przenieś cztery...
Nie umiem.
Przepraszam, że psuję fantastyczną wyprawę Jima,
ale kończy się nam paliwo.
Niedługo będzie stacja benzynowa.
Chodzi ci o tę wypasioną? Zapomnij.
Wiesz ile tam kosztuje benzyna?
To się nie sumuje.
Żartujesz sobie?
Nie powinniśmy naciskać.
Będę naciskać. Wiesz czemu?
Bo dostaniesz swoje ciasto. Zasługujesz na nie.
A on co? Wozi nas po wioskach
szukając stacji bo wie, że nie znajdziemy.
- O co ci chodzi? - Nie.
Przestań mi rządzić, Jim.
- Czego chcemy? - Ciasta!
Dobra!
Wygrałeś, Jim!
Już od dawna walczymy.
Wygrałeś. Jesteś samcem alfa.
Proszę, samcu alfa. Kup żonie placek.
- No leć. - To niemożliwe.
Co ty wyprawiasz?
Co do cholery?
Odechciało mi się ciasta.
Poczekaj.
Znowu mam ochotę.
Po prostu jedź.
To nie jest bezpieczne.
Zostało nam osiemnaście minut.
Jadąc 90 km/h ledwo zdążymy.
Sprawdź, co z nim.
Wiesz, że robi to specjalnie.
Po prostu upewnij się, że z nim wszystko dobrze.
I pośpiesz się.
Skończy im się krem bananowy.
Będziemy mieć szczęście jeśli zostanie choć dyniowy.
Co?
Dlaczego taki jesteś?
Chcę coś zrobić dla mojej żony,
- A ty... - Jestem bezpłodny.
- Co? - W spodniach mam pustkę.
Odbyłem stosunek z Angelą,
ale jej dziecko nie jest moje.
Myślałem, że będę ojcem, a jestem enuchem,
wykastrowanym przez własny budynek.
Chodzi o popcorn? A może o X na suficie?
To był żart.
Wypełniłeś mój budynek polem elektromagnetycznym
- dla żartu? - Nie.
To genialne. Twój najlepszy numer.
Przyjmuję to.
Kto to jest?
Czy to dobry moment?
Idealny.
Daj, przeczytam. Co my tu mamy.
Ułatwiłaś mi zadanie. Tego nie można podpisać.
- Czy jest coś... - To jest nieuczciwe, niedokładne,
jednym słowem, gówno warte.
Może coś poprawię...
Chodzi o to, że poprosiłaś o przysługę.
Zgodziłem się. Przeczytałem.
Podziękuj mi za poświęcony czas.
Powodzenia z niemożliwym marzeniem.
W porządku.
Staranie się o dziecko czasem trochę trwa.
Naprawdę? A wam ile to zajęło?
- To nieistotne. - W jakiej pozycji?
- Nie będę o tym rozmawiać. - Standardowa?
Leżała na plecach, prawda?
To obleśne.
Brytyjki są nadmiernie emocjonalne.
- Nie Nellie. - Co?
W porządku, to nie twoja wina.
Byłeś taki miły,
to na pewno nie przez ciebie.
Przyszło ci kiedyś do głowy, że jako właściciel budynku
jesteś niejako naszym ojcem?
Jest na to niemieckie określenie. Bildenkider.
Używali go bezdzietni zarządcy budynków, żeby się pocieszyć.
Dopiero teraz je zrozumiałem.
Masz autobus pełen Bildenkinder.
I niewiele brakuje,
a nie dostaną swojego ciasta.
Tylko jedna osoba może je uratować.
Nie ja.
Zgadzam się.
I jak poszło?
Całkiem dobrze. Nawiązaliśmy więź, pogadaliśmy...
Poczekaj!
To się dzieje, kiedy stajesz mi na drodze.
Z drogi.
- Dobrze się czujesz? - Świetnie.
Wiesz co, skarbie?
Załatwie ci to ciasto rabarbarowe.
- Ale... - Przestań.
- to nie - Przestąń.
Trzymać się.
Ciasto! Ciasto!
CIASTA LAVERNA
Zmieniłem zdanie.
- Podpisałeś? - Tak.
Ale nie w tej formie, co mi dałaś.
Naniosłem kilka poprawek, dodałem coś od siebie.
To było konieczne.
Ale podpisałem.
"Jest twarda w interesach, ale czuła dla ludzi, o których dba.
Będzie cudowną matką dla każdego dziecka, które zrozumie jej dziwny akcent".
Obrażam cię!
Co?
Obrażam cię. Prosto w twarz.
Nie wiem o co ci chodzi.
Może coś zrobisz?
Chcesz mnie uderzyć w twarz moim ciastem?
Nie odważysz się,
ty głupi pajacu.
Ale się napchałam.
Zrobiliśmy to.
Ty to zrobiłeś.
Mam na imię Andy.
Nie ćpam.
Rzućcie okiem
na styl miejscowych wiesniaków.
Co?