Pwede n'yo ba akong samahan sandali?
Alam kong nakita ninyo ako na kasama ang senador.
Tingin ko tinamaan ako. Posibleng ito ang unang beses.
Kaya oo, may relasyon kami ni Senador Lipton.
Sana ay maasahan ko ang pagkamapagdamdam,
kapanahunan at diskresyon ninyo.
Bakit?
Sige, magaling. Ibenta n'yo na 'yan
at kunin n'yo ang pinakamagandang presyo para d'yan, ha.
O pwede tayong umasa sa rally itong kapaskuhan.
Mike, hindi ako ganyang klase ng negosyante.
Ako lang ang unang rumeresponde pag may disgrasya.
Nasira ang loob ng pamilya ni Andy.
Kinuha ng tatay n'ya ang lahat ng pera nila
at umalis patungong Argentina na kasama ang isang babaeng mas bata sa kanya.
At ang kapatid n'yang si Walt, Jr.?
Kinandado n'ya ang sarili n'ya sa bodega ng alak.
Ang kakaiba ay si Andy.
Binagsak ang lahat ng problema sa kanya
at ang paraan ng paghawak n'ya dito ay napaka…
-Husay. -'Di ba?
Nasasaktan ba ang mga Nards? Oo naman. Nasipa kami ng malakas.
Nawasak ang pamilya namin. Malungkot talaga.
Pero mahusay kong naaasikaso ang pagpigil sa tuluyang pagkasira namin.
Kaya astig lang. Sana nakikita ako ng tatay ko ngayon.
Pero s'ya kasi ang nagsimula ng buong gulo'ng ito kaya…
'Tang ina n'ya.
Kevin, makinig ka sa'kin. Mahal ko ang senador.
At kelangan ko ng oras para ayusin 'to sa isang responsableng paraan.
Kaya kelangan ko ang tulong mo na itago 'to sa iba.
Dahil napakahalaga nito sa akin.
-Ha? -Ang ganda ng sinabi mo.
Hindi, naiintindihan kita talaga.
Pwede mo bang gawin 'to, Kevin?
Gusto ko talagang gawin 'to.
Maski anong mangyari, tandaan mo palagi 'yan.
Hindi ko alam ang ibig sabihin n'yan. Huy, huy.
Magaling!
Oo, babalikan kita agad.
Uy, may nakarinig na ba sainyo kay Iris Black sa radyo?
Oo, s'ya ang host ng programang The Dr. Laura Show.
Hindi, si Dr. Laura mismo 'yon.
Gusto ng palabas n'yang Biz Whiz
kumuha ng isang taga Dunder Mifflin para maging panauhin nila.
Meron ba ditong madamdamin
tungkol sa mga isyu ng mga lokal na negosyo?
Ako, ako, ako, ako, ako.
Pwede kang maging kilala ng dahil sa media.
At alam n'yo ba kung gaano kadali ang magbenta pag kilala ka?
Oo, wow!
"Sampung resma ng papel na may bigat na 40 libra sa diskwentong halaga na 6.90?
Sinabi mo, Brad Pitt."
Gan'on lang kadali.
Uy, 'yung kapatid mong binata na guwapo?
Balita ko palala na s'ya ng palala ng dahil sa alak.
-Oo, sa totoo lang, ginagamot na s'ya. -Saang lugar?
'Yung katabi mismo ng Philly? Makakarating ako d'un sa isang oras.
Hindi, nasa New Mexico ito.
Ikaw, kumusta ka na?
Tapos na tayo, Meredith.
Si Greta ang tsismosang nagdadadaldal tungkol sa maliit na boteng metal.
-Ay, Diyos ko. -Tumatalsik ang laway n'ya…
Dwight.
…sa pakikipag-away-- Oy, oy. 'Wag n'yong kwestiyunin ang mga paraan ko.
May rason kung bakit ako ang napili na gawin 'to.
Hindi. Ikaw ang pumili sa sarili mo.
Ang bruhang si Siskel ay bumuga ng balakyot na biskwit--
Sige, maraming bagay na mahahalaga dito na hindi mananakaw ng tatay ko.
Una sa lahat, nand'yan ang batel ng pamilya,
isang Tartan sloop na may haba na 43 talampakan.
May hinanda nang bibili ang abogado ko sa Bahamas.
Mababayaran na ng benta ang presyo ng condo
at ang pang araw-araw na gastos ng nanay ko.
-Ayos. -Perpekto.
Talaga, kaya lang hindi 'to pwede.
Ang batel na 'yan ang puso't kaluluwa ng aming pamilya.
Ano pang meron tayong walang kinalaman sa batel?
-Ano'ng nangyari? -May nagbara.
-Sandali. -May ilalala pa ba ang araw na 'to?
Oo, tingin ko pwede pang lumala ang araw na 'to.
-Ano'ng ibig sabihin n'yan? -Kevin.
Hindi ko alam ang sinasabi mo.
Pwede s'yang kumuha
ng mga 60 na pakete ng ramen sa halaga na 5 dolyares.
-Pasens'ya na. -Isang buwan na n'yang pagkain 'yon.
Sige, magkano lahat? Husto na ba ang nakalap na pera?
Pag nabenta natin ang lahat maliban sa batel
masusuportahan ang nanay mo ng anim na buwan.
Alam n'yo, hindi ninyo naiintindihan.
Hindi pa ako ipinapanganak, and'un na ang batel na 'yon.
Wala ba kayong naging lugar
kung saan kayo tumitigil tuwing bakasyon at gumagawa ng maraming alaala?
-Nagtrabaho ako sa Jiffy Lube. -Tingnan mo na.
Pupusta akong hindi mo ibebenta ang Jiffy Lube na 'yan
para sa lahat ng pera sa mundo, 'di ba, Darryl?
Kung akin 'yon ay ibebenta ko 'yon pag nawalan ako ng pera.
Sige, sige.
Sasabihin ko na sa abogado'ng ibenta na ang batel.
Oo, mahalaga sa pamilya namin ang batel. Pero kelangan namin ng pera.
Nasa amin ang mga alaala, hindi na namin kelangan ang batel.
'Di ko 'to pwedeng iyakan. Ano'ng gagawin mo? Iyakan 'to?
Paumanhin.
Sige, walang problema. Salamat.
Tumawag ang WPTU. 'DI na matutuloy ang panayam nila sa atin.
May magbubukas na bagong tindahan ng cupcake
sa Steamtown Mall at 'yun ang gustong pagtuunan ni Iris.
Bakit hindi ako ang magsabi kay Dwight para tumigil na s'ya sa pag-arte n'ya.
-Sasama ang loob n'ya. -Oo nga. At alam n'yo?
Hindi natin pwedeng hayaang mangyari 'yon.
-Fax? -A, oo. Sige, sandali lang.
Ngiping gawa sa pakwan.
Hindi ako ganitong magpasaya ng kung sinong tao lang.
Pero trabaho ng nobya ang kilalanin ang nobyo n'ya,
at kilala ko si Andy.
-Para talaga s'yang bata. -Ayos.
-Pero 40 na s'ya, 'di ba? -Naku, hindi.
Nasa 30 mahigit lang s'ya.
Ayos. Maging masaya ka.
Dunder Mifflin. Dunder Mifflin.
Ayos. Maganda na.
Dwight Schrute.
Maghintay lang po sa linya para kay Ms. Black.
At balik na tayo sa Biz Whiz. Ako si Iris Black.
Nasa linya na ang senior sales associate ng Dunder Mifflin na si Dwight Schrute.
Iris, maraming salamat sa pag-imbita sa akin.
Tulong! Nagkalat na ang ngipin ko sa bibig ko.
-May kelangan ka ba? -Kelangan ko ang pirma mo dito.
Sige.
Salamat.
Kevin, naubusan tayo ng 1138 na porma. Umorder ka na ba ng mas marami?
Hindi.
Hindi ko alam kung bakit nagulat pa ako. Wala ka nang magagawa na magugulat pa ako.
Talaga ba, Angela? Kawili-wili 'yan.
Kasi tingin ko masosorpresa pa kita.
Tingin ko ay masosorpresa ko kayong lahat--
-Kelangan kong magpunta sa banyo. -Hindi ako nasorpresa d'un.
Hindi na 'yon masamang pagtatakip.
Masasabi kong minsan sa isang linggo ay tumatakbo si Kevin palabas ng kwarto
na sumisigaw na kelangan n'yang magpunta sa banyo.
Kelangan kong pumunta sa banyo.
Sige, sino'ng may gusto ng masayang pananghalian
kasama ang kanyang masayahing nobya?
-Hindi sa ayaw kong-- -Sige na. May sasagot naman ng telepono.
Nadinig ko sa radyo ang tungkol sa isang restawran ng cupcake.
D'un tayo pumunta para sa panghimagas natin. Perpekto na.
Ang tanging gusto ko ay ilayag ang pesteng batel na 'yon.
Pero ayaw ng tatay ko.
Ang sabi n'ya, "Hindi ka pwedeng maging kapitan n'yan
hangga't 'di ka nagiging lalaki."
Aabutin ko ang manibela at hahampasin n'ya ang kamay ko.
Puwes, eto na ako ngayon.
Ako na ang tumatayong ama ng pamilya namin.
At ibebenta na ang pesteng batel na 'yon.
Hindi na ako magkakaroon ng pagkakataong ilayag 'yan.
-Kelan ang alis ng batel talaga? -Mamayang gabi.
Kalimutan na natin ang tanghalian.
Halika na't maglayag tayo habang palubog na ang araw.
Sige nga. Nasa Stamford, Connecticut ito.
Eh di kelangan na nating umalis, ngayon na.
-Sige, eh di umalis na tayo ngayon na. -Oo nga.
Oo nga. Tara na?
-Seryoso? -Oo naman, seryoso.
Kunin mo na ang dyaket mo.
-Sige. -Sige.
-Gawin na natin 'to. -Gawin na natin 'to.
Iris, sinasabi ko sa'yo, si David Wallace ang CEO
pero hindi s'ya tutok dito.
Kaya ang lahat ng pang araw-araw na operasyon ay nasa iyong mga kamay?
"Lahat" ang pinakamagandang pwedeng sabihin, Iris.
Ay, sandali lang. Sinasabihan ako ng aking inhinyero ng tunog na si Steve
na may kalansing s'yang naririnig mula sa parte mo.
May mga butones ba ang pang-itaas mo?
Oo.
Pasensya na, pero kelangan naming hilingin sa'yo
na alisin mo ang pang-itaas mo.
Sige. Gaya ng sinasabi ko, pag dumadating ang mga tao ko--
Naku, pasensya na.
Sinasabihan akong may problema pa din, Mr. Schrute.
PANTALON NAMAN!
-Nagtutunog babae ang boses mo. -Imposible 'yan.
Ikaw ba ngayon ay nakasuot ng pantalong may metal na siper?
Pagod na ang senador. Pinapagod s'ya ng kampanya.
-Mahirap nga 'yan. -Ang dumi ng kalaban n'ya.
At pinipilit ng senador na ipagpaliban muna ang lahat.
-Pakiusap, tumigil ka. -Ano?
Pakiusap, tumigil ka.
Kagabi lang ay pagod na pagod s'ya.
Gusto lang n'ya na mag-order ng makakain mula Mehiko.
'Di ko na 'to kaya. Sob-- Sobra na 'to.
-Patay ako. -Oo nga, patay si Oscar.
-Sige, kumusta na ang boses ko? -Ayos na daw sabi ni Steve.
Ngayon, Mr. Schrute, ano'ng masasabi mo
sa sinasabi ng Komisyon ng Pangangalaga ng Mga Produktong Papel
na ang papel ng Dunder Mifflin ay nakakalason?
Ito ang "Huli ka" na pamamahayag.
Pero alam n'yo? Hindi nila ako mahu-"Huli ka."
Maliwanag na hindi ito pagkakamali sa pagkalkula.
-Naku, Kevin… -Kaya…
Siguro nagsusugal na naman s'ya.
Kelangan ko s'yang pauwiin muna hanggang sa makapag-imbestiga ako.
Kelangan mong gawin ang kelangan mong gawin.
Paninirang-puri ito. Ms. Black. Paninirang-puri, sinasabi ko sa'yo.
Hinahamon kitang maglabas ng isang taong makakapagpatunay nito.
At tamang-tama naman kasi a kasama natin ngayon
ang kapatas ng inyong pagawaan ng papel sa Upstate New York.
Sondra Mc-- Sondra Mick.
Magandang hapon, Iris. Karangalan kong makasama ka.
Didiretsuhin na kita. May lason ba ang mga papel n'yo?
-Hindi, walang lason ang mga papel. -Salamat, Sondra.
Maliban nalang kung malalantad ito sa oksiheno,
tsaka lang ito magkakaroon ng lason.
'Wag kang makinig sa kanya! Halatang may galit ang empleyadong 'yan.
Ano'ng nangyayari dito? Bumabagsak ang presyo ng mga stock.
Ikaw na ba ang bahalang magkontrol ng mensahe?
O kelangan ko bang magpadala ng taong makakaintindi ng media?
-Umalis ka dito, engot ka. -Sige.
Paumanhin, Mr. Dwight. Sino'ng kausap mo?
Wala.
-Tinawag mo bang engot si Miss Mick? -Hindi, ayos lang ang lahat.
Iniinsulto mo ba ang panauhin ko?
Sige, papunta na ako d'yan.
Uy, Oscar. Paano kung taasan nila ang posisyon ko?
-Sana nga 'yun 'yon, Kevin. -Ako din.
Ng sa ganon ay magkaroon ako ng sarili kong opisina
at hindi ko na kelangang masabi ang sekreto mo kay Angela.
Masyado na akong nag-aalala tungkol d'un.
Kumusta, Kevin. Kelangan kitang makausap.
-Kumusta? -Uy, paumanhin.
May sasabihin lang akong sandali, pakiusap? May--
-Oscar, nasa gitna kami ng pag-uusap. -Alam ko. Pasensya na.
Tsitsirya, libre ko 'yan.
Uy, ang bait mo naman. Ang husay n'on.
'Yan ang sinasabi ko! Siyempre, hindi!
Ano'ng-- Ano'ng ginagawa mo?
'Yung mga numerong binigay ko? Hindi sila totoo.
-Hindi nga. -Galit ako kay Kevin.
Nag-away kami at gumaganti lang ako sa kanya.
-Kaya mo s'ya pinagmukhang nagkamali. -Oo, inosente s'ya.
Sabi ko na nga ba, eh.
Nung umpisa palang alam ko na, may posibilidad 'yon.
Ano'ng sinasabi mo? Ngayon ko lang 'to nagawa.
Hindi. Ilang taon na ang nakakaraan.
Nung nasa lupong tagahatol ako. 'Yung mamamatay-tao sa Scranton.
Oo.
Palagi kong naiisip na baka na-set up lang s'ya.
Pero nagipit akong hatulan s'ya.
Ang hirap siguro n'on.
Mahirap? Naglagay ako ng inosenteng tao sa hilera ng kamatayan.
Ang argumento mula sa rebelasyon ngayong umaga
ay patuloy na lumalala.
Mula nang magsalita si Dwight Schrute,
bumagsak na ang presyo ng shares ng Dunder Mifflin ng 73 porsiyento.
Mr. Schrute, humihingi ang mga kasosyo n'yo ng pananagutan
mula sa namamahala ng Corporate.
Maaari na ba naming ibalita ang iyong pagbitiw ngayon?
Ang aking pagbitiw? Ano'ng pinagsasasabi mo?
Hindi, sumusunod lang ako sa utos.
Makinig ka, ang taong responsible para sa kaguluhang ito
ay ang CEO at pangulo, si David Wallace.
-Sa'yo 'yan? -'Yan ang batel ng pamilya.
Ay, grabe, Andy, ang laki n'ya!
-'Di ba? -Akala ko maliit lang 'to.
Ay, grabe, ang ganda nito.
Sa ganitong paraan dumating ang pamilya mo sa America.
-Usog ka. -Ano 'yon?
Aayusin ko 'tong batel.
Hindi ko alam kung paano ko gagawin 'yon kung nakaharang ka d'yan.
Sige, hindi ko-- Hindi ko alam.
Hindi ako multo kaya hindi ako makakalusot sa mga tao.
-Sige. -Sige.
-Maangas s'ya, ha. -Oo nga, medyo lang.
Kumusta ka na? Na-miss kita.
-Ano'ng ginagawa n'yan? -Inaangat nito ang mainsail.
'Yun ang trabaho ko sa tuwing maglalayag kami.
Sana nakita kitang gawin 'yon.
-Talaga? -Oo.
-Ayan na s'ya. -'Wag mong gawin 'yan.
-Ayos lang.
Iiikot namin sana ng nobya ko itong batel at magpi-picnic na din kami dito
bago kayo maglayag ngayong gabi. Alam mo, kunin mo 'to para sa hapunan mo.
-Hindi. Hindi ko pwedeng gawin 'yan. -Sige.
Alam mo, iiikot nalang namin 'to sa buong puwerto.
Nagsimula na kaming maglagay ng gamit.
Wala nang pwedeng mag-ayos o magpaandar nito kundi kami.
Alam mo? 'Wag kang maangas.
Ako ang may-ari ng batel na'to. Hindi ko idedemanda ang sarili ko.
Ayos ba? Kaya--
Pwede kitang hampasin buong araw pag hinawakan mo
ang hindi mo dapat hinahawakan.
-Sige, ayos, ayos. -Sige.
-Oo, sige. -Ang ganda.
Ang ganda. Sobrang ganda.
Peste! Hayop ka, 'Tay!
Ginagawa na natin ngayon. Nagpi-picnic na tayo dito sa batel.
Isang libong picnic na ang nagawa ko dito.
Ang punto ay para ilayag ko 'to.
Andy, hindi mo kelangang ilayag ang batel para maging isang ganap na lalaki.
Oo nga, pero nagawa ko sana 'to.
Basta't nandito tayo sa batel, para sa akin, ikaw ang kapitan.
Ako nga ang kapitan.
-Oo. -'Di ba?
Oo.
Ako ang kapitan.
-Hoy, taong kahali-halina. -Ano?
-Ako na ang hahawak ng batel ngayon. -Ayos.
Ayokong sirain ang sandaling ito para sainyo,
o ang pagwawala mo pero napirmahan mo na ang mga papeles.
Kaya kung gusto mong makuha ulit ang batel mo, pwede mo itong kunin
sa Bahamas pagkatapos ng sampung araw.
Oo, alam ko, kasi ako ang magdadala nito d'un.
Sige, hindi pwede.
Sinabi ko nang hindi mo na makukuha ang deposito mo.
Okay lang, itago mo na 'yun. Iwan mo lang ang mga istak.
Nabayaran ko na ang mga 'yan.
At magkano para sa astig na dyaket pang-mangingisda na 'yan?
Para sa mga ngayon lang nakikinig, nakasisindak dito sa Greenwich
kung saan pinalibutan ng mga pulis ang bahay
ng CEO ng Dunder Mifflin na si David Wallace.
Sinasabing nalulungkot si Wallace sa pagbagsak ng stock ng kanilang kumpanya
at kumuha na ito ng kartero para gawing bihag.
Nasa linya ang hepe ng pulisya ng Greenwich,
si Mr. Bill Jackson.
Magandang hapon.
Pakiusap, ser, maawa na kayo sa kanya. Pakiusap.
Mahirap ang magiging kaso nitong si Wallace.
At alam lang natin 'to dahil sa sinabi ni Dwight Snoot sa talaan.
Sige, sandali lang. May solusyon akong naisip.
Alam ko ang numero ng telepono ni Wallace.
Sandali lang, tatawagan ko s'ya para magkausap tayong lahat.
Naku, hindi, Mr. Schrute, hindi na kinakailangang
idamay pa natin si Mr. Wallace dito.
-Alam mo ba ang ginagawa mo? -Oo.
Oo, marunong akong magtaas ng mainsail. Marunong akong…
Eto ang mga pindutan, ang kontrol, ang bomba sa ilalim nitong batel at iba pa.
Alam ko din kung nasaan ang imbakan ng alak. Kumusta?
Walt?
Ay, Diyos ko. Salamat at nandito ka!
Nagkakaproblema ako sa pintong 'to kahapon.
Kahapon nga ata 'yon.
-Akala ko ba nagpapagamot ka. -Oo, kaya lang…
Inisip kong gawin na ang unang baynat para tapos na.
Diyos ko, ano bang nangyari sa pamilya natin?
Ang gulo ng lahat.
-Paano mo nalamang nandito ako? -Hindi ko alam na nandito ka.
Nagpunta lang ako dito para magpaalam sa batel.
Pero napagdesisyunan kong ilayag ito hanggang Bermuda.
-Bahamas, Andy. -Pareho na din 'yon.
Kelangan ko ng makakasama. Ikaw na 'yon.
Tatlong linggo, sa malaking dagat, walang alak. Kelangan mo 'to.
Kelangan ko 'to. Kelangan natin 'to. Oras para sa ating magkapatid. Sige na.
-Hello? -David, ikaw na ba 'yan?
-Dwight? -Ay, salamat sa Diyos. Salamat sa Diyos.
Ayos ka lang ba? Ayos lang ba kayong lahat?
-Oo. Ayos ka lang ba? -Ayos lang ako.
Gusto ko lang malaman mong naniniwala ako sa'yo.
Talagang-talaga.
At naniniwala ako sa abilidad mong magdesisyon ng tama.
-Palagi, David. -Salamat, Dwight.
Walang anuman, ser.
Pero, David, makinig ka sa 'king mabuti.
Kelangan kong pakawalan mo ang kartero, ha?
Dwight?
-Lumabas ka ng bahay. -Ano?
Na nakataas ang kamay sa ulo. Magiging maayos ang lahat.
Magiging mabuti ang kalagayan ng Dunder Mifflin
habang nasa preso ka.
Sige, Dwight?
Hihilingin kong 'wag mo na akong tawagan as cell ko, ha?
Ibababa ko na 'to.
Sandali lang.
Kayo? Narinig n'yo?
Schrute! Schrute! Schrute!
Schrute! Schrute!
Sa pangkalahatan, masasabi ko na ang panayam ko sa radyo
ay naging mas mahusay pa sa inasahan ko.
Oscar, hindi ako tinaasan ng posisyon.
Gusto lang niyang baguhin ang personal kong rekord.
Ikinalulungkot kong marinig 'yan, Kevin.
Bakit ka naman tataasan ng posisyon?
Alam mo, Angela, ako-- Ay, Diyos ko!
Honey, ano'ng ginagawa mo dito?
Naramdaman ko lang na may tao akong mahal na nangangailangan ng atensyon ko.
Oscar, mukhang maayos naman ang pangangatawan mo.
Matinding page-ehersisyo ba ang ginagawa mo?
Hindi. Hindi.
Oscar, ano'ng nangyayari? Ano 'yon?
-Ano 'yon? -Ano'ng--
Pasensya na, hindi ko sinasadyang mainsulto ka.
Nagiging palakaibigan lang ako.
Alam mo? Pasensya na. Nabigla lang ako kasi nai-istress ako.
Bakit ako nai-istress?
-Sino ba ang hindi? Sino ba ang hindi? -Ano ba, Oscar?
Hindi tayo uupo lang dito para hindi pansinin ang halata naman.
May malaking eleksyon si Senador Lipton sa susunod na linggo.
Kelangan nating ibigay sa kanya ang suporta natin.
Salamat. Maraming salamat. Salamat sa inyong lahat.
Ang galing mo kasi talaga.
-USA! USA! -USA. U--
kelangan ko lang sabihing bumilib ako kay Kevin talaga.
Nakontrol n'ya ang sarili n'ya ng husto.
Panandalian kong nakalimutan ang relasyon ko sa kanya.
Nakikipagtalik si Oscar sa senador,
at walang kaalam-alam si Angela tungkol dito.
Huwad ang buong buhay n'ya.
Sige, ilayag n'yo na kami. Walt, sampa na.
Erin, dahil 'to sa'yo. Alam mo bang ang galing mo?
Alam mo na, gusto ko lang maging magaling na nobya.
"Magaling?" Ano ka ba?
Higit ka pa sa pinakamagaling sa buong mundo.
Ikaw ang may gawa nito.
Grabe, ang saya ko!
Oo, masayang-masaya akong nakatulong ako, Andy.
Sasama ba ako sa kanya pag niyaya n'ya ako sa kanyang paglalayag patungong Carribean?
Oo, dahil sa tingin ko, magiging masaya 'yon at romantiko.
-Kita tayo pagkatapos ng tatlong linggo! -Sige.
Uy, bro, buong panahon andito lang s'ya.
-Hindi nga! -Nga!
Erin, alis na kami! Mga kwerdas ko 'yan!
-Uy, nandito na s'ya. -Salamat sa pagsagot ng telepono.
Ayos lang. Walang problema.
-Kumusta? -Ayos naman.
Uy, lalabas kami ng mga kaibigan ko at pupunta kaming Poor Richards
para uminom at maglaro ng bilyar. Gusto mo sumama?
Wala akong masyadong maipapangako sa'yo
pero baka maipakilala kita sa kaibigan kong si Flipper.
-May flipper ba s'ya? -Ay, hindi. Hindi 'yon.
May mesa s'yang binaliktad minsan nung nalasing s'ya.
Para s'yang tanga.
Oo nga.
-Sige. -Sige.
Salamat.
Oo.