Podejdziecie do mnie na sekundkę?
Wiem, że widzieliście mnie z Senatorem.
Chyba się zakochałem, po raz pierwszy.
Tak, Senator Lipton i ja mamy romans.
Liczę na waszą wrażliwość, dojrzałość i dyskrecję.
Co?
W porządku, dobrze, tak. Sprzedaj i spróbuj uzyskać najlepszą cenę.
- Albo poczekamy na wyprzedaże. - Nie jestem spekulantem giełdowym.
Jestem tym, który pierwszy reaguje na katastrofy.
Rodzina Andy'ego przeszła kryzys.
Jego ojciec roztrwonił pieniądze
i uciekł z młodszą kobietą.
A jego brat, Walt Jr., zamknął się w schowku na wino.
Najdziwniejszy jest Andy.
Konsekwencje spadły na niego
i sposób, w jaki sobie z nimi radzi, jest po...
- Pierwszorzędny. - No nie?
Bolą mnie jaja? Jasne. Dostałem mocnego kopniaka.
Rodzina rozpadła się, to smutne.
Ale dobrze sobie radzę w dziale do spraw kryzysowych.
Więc jest super.
Szkoda, że ojciec mnie nie widzi.
Oczywiście to on narobił syfu, więc
p... go.
Kevin, posłuchaj mnie.
Kocham Senatora.
I potrzebuję czasu, by to rozwiązać w rozsądny sposób.
Pomóż mi zachować to w tajemnicy, bo to dużo dla mnie znaczy.
To cudowne. Nie, naprawdę rozumiem.
Zrobisz to dla mnie, Kevin?
Naprawdę chcę to zrobić.
Cokolwiek się wydarzy, zawsze o tym pamiętaj.
Nie wiem, co masz na myśli. Hej.
Wspaniale.
Tak, za chwilę do ciebie zadzwonię.
Ktoś z was słyszał w radiu Iris Black?
Tak, ona prowadzi program Dr Laura.
Nie, to Dr Laura.
Chcą, by do jej show BizWhiz
przyszedł dziś ktoś z Dunder Mifflin.
Ktoś interesuje się kwestiami związanymi z lokalnym biznesem?
Ja!
Media mogą uczynić się sławnym.
Macie pojęcie, jak łatwo coś sprzedać, gdy jest się sławnym?
Tak. Dziesięć ryz 40-funtowego papieru za jedyne 6,90 dolarów po rabacie.
Wszystko co zechcesz, Bradzie Pitcie!
To proste.
Cześć. Ten twój przystojny brat.
Słyszałam, że się stoczył przez alkohol.
Właściwie to jest na odwyku.
Gdzie? Pod Filadelfią? Będę tam za godzinę.
Nie, jest w Nowym Meksyku.
- Jak się trzymasz? - Skończyliśmy, Meredith.
Dobrze.
Wspaniale. Gadka szmatka, ględzenie, marudzenie.
- Boże. - Spadł bąk na strąk...
- Dwight! - Może morze może,
a może morze nie może... Ej!
Przestańcie kwestionować moje metody!
Wybrano mnie do tego zadania z ważnego powodu.
Nie. Sam zdecydowałeś.
Trąbka trębacza nie trąbi, gdy trębacz siedzi na trąbie.
Mamy tu wiele aktywów, których nie mógłby ukraść mój ojciec.
Przede wszystkim, jest mała łódź rodzinna,
13-metrowy Tartan Sloop.
Mój prawnik nagrał nabywcę na Bahamach.
Sprzedaż pokryłaby koszty mieszkania i utrzymania mojej mamy.
Brzmi świetnie.
Dokładnie, tyle, że to niedopuszczalne.
Ta łódź to serce i dusza naszej rodziny...
Co jeszcze mamy? Żadnych łodzi.
- Co się stało? - Zacięła się.
- Może być gorzej? - Przepraszam na chwilę.
Sądzę, że może być gorzej.
- Masz z 15 tysięcy... - Jak to?
- Kevin! - w srebrze i stojakach na serwetki?
Nie wiem, o czym mówisz.
Mogłaby kupić 60 paczek makaronu ramen po pięć dolarów.
- Miałaby na miesiąc. - Przepraszam.
Jaka jest kwota całkowita? Osiągnęliśmy cel?
Jeśli sprzedamy wszystko, prócz łodzi,
twoja mama będzie ustawiona na sześć miesięcy.
Ludzie, nie rozumiecie.
Ta łódź była w naszej rodzinie odkąd się urodziłem.
Tak. Nie macie takiego miejsca,
gdzie spędzaliście lata i z którym macie pewne wspomnienia?
Pracowałem w Jiffy Lube.
Nie oddałbyś wspomnień z Jiffy Lube
za żadne pieniądze świata, prawda?
Oddałbym, gdybym je miał i zbankrutował.
W porządku.
Powiem prawnikowi, że ma zielone światło.
Tak, łódź wiele znaczy dla mojej rodziny, ale potrzebujemy pieniędzy.
Mam wspomnienia, nie potrzebuję łodzi.
Co robić? Płakać?
Przepraszam.
Okej.
Żaden problem. Dzięki.
Słuchajcie, dzwonili z WPTU. Wywiadu nie będzie.
Otwierają sklep z babeczkami w Galerii Steamtown
i Iris chce zrobić o tym reportaż...
Może pójdę i powiem Dwightowi,
by przestał być takim skończonym cycem?
- Będzie zawiedziony. - Będzie. Wiecie co?
Nie możemy do tego dopuścić.
- Przefaksujesz? - Tak. Tylko...
Zęby ze skórki arbuza.
Ja bym tak nikogo nie rozweseliła,
ale dziewczyna musi znać swojego chłopaka, a ja znam Andy'ego.
- Jest nadal dzieckiem. - Super.
- Ale ma jakieś 40 lat, prawda? - Och, nie.
Nie ma więcej niż trzydzieści parę.
Rewelacja. Baw się dobrze.
Dunder Mifflin.
Dobrze. Brzmi...
- Tu Dwight Schrute. - Łączę z panią Black.
Witamy w BizWhiz. Mówi Iris Black.
Na linii mamy starszego specjalistę ds. sprzedaży, Dwighta Schrute'a.
Iris, dziękuję bardzo za zaproszenie.
Pomocy! Mam problem z zębami.
- Potrzebujesz czegoś? - Potrzebuję, byś to podpisał.
Okej.
Dzięki.
Kevin, kończą się deklaracje podatkowe. Zamówiłeś więcej?
- Nie. - Czemu mnie to nie dziwi.
Dosłownie, cokolwiek byś nie zrobił, nie zdziwi mnie to.
Naprawdę, Angela? To interesujące.
Bo sądzę, że mógłbym cię zdziwić.
Sądzę, że mógłbym cię zaskoczyć wszystkimi tymi...
Muszę iść do ubikacji.
Nie dziwi mnie to.
To nie była najgorsza wymówka. Przynajmniej raz w tygodniu
wybiega z biura, krzycząc, że musi iść do ubikacji.
- Formularze dostawy... - Muszę iść do ubikacji!
Muszę iść do ubikacji!
Okej. Kto ma ochotę na superancki lunch
z superancką dziewczyną?
Słuchaj, nie to, że nie chcę...
Załatwiłam zastępstwo do telefonów.
Dowiedziałam się z radia o ciastkarni z babeczkami, gdzie możemy pójść.
Wszystko, co chciałem robić, to pływać tym cholerstwem.
Ale ojciec nie pozwolił.
Mówił: "Nie możesz być szyprem, póki nie dorośniesz”.
Łapałem za koło sterowe, a on bił mnie po łapach.
Wiesz co? Teraz ja jestem głową rodziny
i sprzedajemy to cholerstwo.
Więc nigdy nie będę miał okazji.
- Kiedy zabierają łódź? - Dziś wieczorem.
Pieprzyć lunch. Popłyńmy w rejs o zachodzie słońca.
Tak, jasne.
Ona jest w Stamford, Connecticut. Musielibyśmy teraz wyjechać.
Okej, więc jedźmy, teraz.
Tak, okej.
- Tak. Jedźmy. - Serio?
Oczywiście, że serio. Ubieraj marynarkę.
- W porządku. - Dobrze.
- Zróbmy to. - Zróbmy.
Iris, pozwól, że ci powiem.
David Wallace jest prezesem, ale nie on kieruje pracą.
Więc codzienne działania są pod twoją kontrolą?
"W całości” - idealnie to opisuje, Iris.
Przepraszam, specjalista od dźwięku, Steve, powiedział mi,
że z twojej strony dobiega klikanie.
- Twoja koszula ma guziki? - Tak.
Przepraszam. Musimy cię prosić o ściągnięcie koszuli.
A teraz, wracając do rozmowy.
- Kiedy moi pracownicy się zbier... - Przepraszam.
Wciąż mamy problemy.
Teraz spodnie!
Twój głos brzmi trochę kobieco.
Niemożliwe.
Nie masz przypadkiem na sobie spodni z metalowym rozporkiem?
Senator jest wykończony. Ta kampania go wyczerpuje.
- Jest silny. - Facet, z którym się ściera, jest brudny,
a Senator się opiera tak, jak może.
- Proszę, przestań! - Co?
Przestań, proszę!
Wczoraj wieczorem był tak zmęczony,
że miał ochotę tylko na coś meksykańskiego.
Nie mogę! To za wiele!
Mam problem.
Tak, Oscar ma problem.
- Jak teraz brzmi mój głos? - Dostałam zgodę, by kontynuować.
Panie Schrute, jak pan odpowie na zarzuty Komisji ds. bezpieczeństwa konsumentów,
że papier Dunder Mifflin jest toksyczny?
To dziennikarskie "mamy cię”.
Ale nie złapią mnie.
Najwyraźniej to nie jest błąd księgowy.
- Och, Kevin. - Więc...
Jego problemy z hazardem wyszły na wierzch.
Będę musiał wysłać go do domu do czasu przeprowadzenia dochodzenia.
Zrób, co musisz...
To oszczerstwo, panno Black.
Oszczerstwo. Proszę podać jedno wiarygodne źródło.
Tak się składa, że jest z nami
brygadzista z waszej papierni w stanie Nowy Jork, Sondra Mc...
Sondra Mick!
Dobry wieczór, Iris. Bardzo mi miło.
Przejdę do sedna. Wasz papier jest toksyczny?
- Nie, papier nie jest toksyczny. - Dziękuję, Sondra!
Chyba że wystawi się go na działanie tlenu, wtedy jest bardzo toksyczny.
Proszę jej nie słuchać. Jest wyraźnie rozgoryczona.
Co się dzieje, do diabła? Cena akcji gwałtownie spada.
Odzyskasz kontrolę nad komunikacją
czy mam przysłać tu kogoś innego?
- Wyjdź stąd, idioto! - Okej.
Przepraszam, z kim pan rozmawia?
- Z nikim. - Nazwał pan pannę Mick idiotką?
- Nie, wszystko w porządku. - Obraża pan moich gości?
Dobrze, zaraz tam będę.
Ej, Oscar, co jeśli dostanę awans?
- Mam nadzieję, że tak, Kevin. - Ja też.
Bo wtedy miałbym swoje biuro.
I nie wypaplałbym twojej tajemnicy przed Angelą.
Boję się tego.
Cześć, Kevin. Posłuchaj, muszę porozmawiać z tobą...
- Cześć! - Chłopaki?
Przeprasza. Dwa słowa.
- Proszę, po prostu... - Oscar, rozmawiamy.
Przekąska z automatu, ja stawiam.
Bardzo miło. Posunięcie z klasą.
To właśnie mówię. Nie, oczywiście, że nie.
Co robisz?
Dane, które ci dałem.
Są nieprawdziwe.
- Nie. - Byłem zły na Kevina.
Mieliśmy konflikt i zemściłem się.
- Więc go wrobiłeś? - Tak. On jest niewinny.
Od początku wiedziałem, że istnieje takie prawdopodobieństwo.
O czym ty mówisz? Zrobiłem to teraz.
O nie.
Kilka lat temu byłem przysięgłym w sprawie Scrantona Stranglera.
Pewnie.
Myślałem, że mogli go wrobić,
ale czułem presję, by go skazać.
To musi być trudne.
Wysłałem niewinnego człowieka na krzesło elektryczne.
Następstwa porannych rewelacji są coraz poważniejsze.
Od początku rozmowy z panem Schrutem
akcje Dunder Mifflin spadły o 73%.
Panie Schrute, akcjonariusze wymagają odpowiedzialności od zarządu.
Może pan teraz ogłosić swoją rezygnację?
Moją rezygnację? O czym pani mówi?
Ja tylko wykonuję polecenia!
Osoba odpowiedzialna za tę katastrofę
to prezes i przewodniczący zarządu, David Wallace!
- Twoja? - To łódź rodzinna, tam.
O rany, Andy!
- Jest ogromna! - Prawda?
Myślałam, że będzie malutka! O rany, jest piękna.
Więc tak twoja rodzina przypłynęła do Ameryki.
- Rusz się. - Przepraszam?
Próbuję otaklować łódź. Nie wiem jak,
- kiedy tak stoisz. - Pewnie. Ja nie... Nie wiedziałem...
Nie jestem duchem, nie potrafię przechodzić przez ludzi.
- Okej? - Okej! Ale słony.
Jest, troszeczkę.
Jak leci, stary kumplu? Tęskniłem.
- Co to robi? - To podnosi grotżagiel.
- To było moje zadanie. - Chciałabym to widzieć.
- Naprawdę? - Tak!
- No to w górę! - Nie rób tego.
- W porządku.
Moja dziewczyna i ja popłyniemy nią i zrobimy sobie piknik,
zanim nią odpłyniecie.
- Kup sobie obiad, stawiam... - Nie.
- Nie możesz. - Rozumiem.
Wiesz co? Popłyniemy nią na krótki rejs po porcie.
Właśnie się okrętujemy.
Tylko my mamy ubezpieczenie, żeby korzystać z łodzi.
Wiesz co? Ochłoń, dobrze?
Jestem właścicielem łodzi. Nie pozwę sam siebie.
W porządku? Więc tylko...
Znowu dam ci po łapach,
jeśli będziesz to dotykał.
- Okej, świetnie. - Okej.
- Dobrze. - Bardzo dobrze.
- Dobrze. Bardzo dobrze. - Wspaniale.
Cholera! Pieprzę cię, tato!
Robimy to. W końcu mamy piknik na łodzi!
Miałem tysiąc pikników na łodzi.
Chciałem popływać.
Andy, nigdy nie musiałeś pływać łodzią, by być mężczyzną.
Dobrze, ale mogłem.
Dopóki będziemy na tej łodzi,
dla mnie jesteś kapitanem.
- Jestem kapitanem. - Tak.
- Zgadza się? - Tak!
Jestem kapitanem.
- Ej, czarusiu? - Co?
- Przejmę kontrolę stąd. - Świetnie!
Przepraszam, że przerywam tę chwilę, ale już podpisałeś papiery.
Jeśli chcesz odzyskać łódź,
możesz ją odebrać za 10 dni na Bahamach.
Tak, wiem, bo tam płynę.
Okej, nie.
Właśnie powiedziałem, że nie odzyskasz depozytu.
Świetnie. Zatrzymaj go.
Tylko zostaw zapasy, już za nie zapłaciłem.
Ile za ten stary rybacki sweter?
Do tych, co włączyli radio: przerażenie w Greenwich,
gdzie policja otoczyła dom prezesa Dunder Mifflin, Davida Wallace'a.
Wallace rzekomo wpadł w depresję z powodu spadku cen akcji firmy
i wziął listonosza jako zakładnika.
Połączyliśmy się z szefem policji w Greenwich.
- Bill Jackson. - Dzień dobry.
Proszę, oszczędźcie go!
Proszę!
Tego Wallace'a czeka bardzo długa odsiadka
i wiemy to na podstawie tego, co powiedział Dwight Snoot.
Okej, zaczekajcie wszyscy! Mam rozwiązanie.
Znam numer telefonu Wallace'a! Połączę go!
Nie, panie Schrute, nie ma potrzeby, by angażować pana Wallace'a.
- Wiesz, co robisz? - Tak.
Tak, wiem, jak podnieść grot. Wiem, jak...
Te przyciski kontrolne sterują pompami zęzowymi.
Wiem też, gdzie jest skrytka z alkoholem.
Walt?
O Boże! Dobrze, że tu jesteś.
Miałem wczoraj problem
z tymi drzwiami. Ja...
To chyba było wczoraj.
Nie jesteś na odwyku?
Tak, pomyślałem, że ostatni raz się napiję.
Co się stało z tą rodziną? Wszystko się pochrzaniło.
- Skąd wiedziałeś, że tu jestem? - Nie wiedziałem.
Przyszedłem pożegnać się z łodzią,
- ale postanowiłem pożeglować na Bermudy. - Na Bahamach.
To samo.
Potrzebna mi załoga.
Ty się nadasz!
Trzy tygodnie, otwarte morze, żadnej wódy. Przyda ci się.
Mi się przyda. Nam się przyda. Serio, brachu. Zgódź się.
- Halo? - David, to ty?
- Dwight? - Dzięki Bogu!
W porządku? Wszyscy cali?
- Tak. W porządku? - Nic mi nie jest.
Chcę, byś wiedział, że wierzę w ciebie.
Naprawdę, i w twoją umiejętność podejmowania właściwych decyzji.
- Zawsze wierzyłem, Davidzie. - Cóż, dzięki, Dwight.
Nie ma za co, proszę pana.
Ale David, słuchaj mnie uważnie.
Ale chcę, byś wypuścił listonosza, dobrze?
- Wyjdź z domu... - Co?
...z rękami nad głową. Wszytko będzie dobrze.
Dunder Mifflin będzie w dobrych rękach, gdy ty będziesz w więzieniu.
Dwight? Proszę cię, byś już więcej nie dzwonił na moją komórkę.
Muszę kończyć.
Zaczekaj chwilkę.
Ludzie? Słyszeliście?
- Schrute!
Mój pierwszy wywiad radiowy przebiegł tak, jak się spodziewałem.
Oscarze, nie dostałem awansu.
Chciał tylko zaktualizować moje dane osobowe.
Przykro mi, Kevin.
Dlaczego sądziłeś, że dostaniesz awans?
Wiesz co, Angela? Ja...
- O mój Boże! - Kochanie! Co tu robisz?
Intuicja mówiła mi,
że ktoś, kogo kocham, potrzebuje trochę mojej uwagi.
Oscar! Wyglądasz bardzo zdrowo.
Wykonujesz dużo ćwiczeń fizycznych?
Nie.
Oscarze? Co się dzieje? Co to było?
Przepraszam. Nie chciałem cię urazić.
- Chciałem być miły. - Wiesz co? Przepraszam.
Zareagowałem zbyt emocjonalnie, bo jestem zestresowany.
Czemu jestem zestresowany? Kto nie jest?
- Kto nie jest? - Przestań, Oscar.
Nie będziemy tu siedzieć i ignorować oczywistości.
Senatora Liptona czeka poważna elekcja w przyszłym tygodniu
i musimy mu udzielić naszego wsparcia!
Dziękuję wszystkim.
Naprawdę super.
USA!
Muszę przyznać, że Kevin zrobił na mnie wrażenie.
Wykazał się dużym opanowaniem.
Przez chwilę zapomniałem o romansie.
Oscar uprawia seks z senatorem,
a Angela nawet nie wie.
Jego życie to całkowita ściema!
W porządku, odcumujcie nas. Czekaj! Wszyscy na pokład!
Erin, to dzięki tobie. Wiesz o tym? Jesteś najwspanialsza!
Jestem tylko dobrą dziewczyną.
Dobrze? Dalej! Jesteś najlepsza!
Najlepsza na świecie!
Jestem szczęśliwa!
Jestem bardzo szczęśliwa, że mogłam pomóc Andy'emu.
Czy popłynęłabym z nim, gdyby mnie poprosił?
Jego łodzią na Karaiby? Tak.
Byłoby naprawdę zabawnie i romantycznie.
Zobaczymy się za trzy tygodnie!
- Brachu, cały czas tu byłem. - Nie do wiary!
A jednak!
Erin, muszę płynąć! To moje przeznaczenie!
Hej! Wróciła.
- Dzięki, że odbierałeś. - Nie ma sprawy.
- Jak było? - Świetnie.
Ja i paru kumpli idziemy do Poor Richard's
na piwo i bilarda. Chcesz iśc?
Nie mogę wiele obiecać, ale może poznasz moje kumpla Wywrotkę.
Jeździ wywrotką?
Nie. Nie o to chodzi. On...
Raz wywrócił stolik, kiedy był pijany.
Zdaje się, że to idiota.
Tak.
Okej.
Dobrze.
- Dzięki. - Tak!