Nagdadalawang-isip ako sa isang polo na inempake ko
Iyong asul na may stripe.
Siguradong ayos lang ito. Asul na polo ito.
Hindi ba masyadong asul ito?
May gusto ba akong ipahayag sa pagka-asul nito?
Aalis ako ng maaga ngayon para sa Philly,
dahil bukas ang unang araw sa bago kong tungkulin.
Kaya naisip kong dumating ng 5:00, magcheck-in sa hotel ng 6:00
upang makatulog ako ng maayos
o hindi mapakaling pagtulog na may kasamang pagsusuka.
Paumanhin. Sinusubukang magtrabaho. May mga taong walang pakialam
sa bagong trabaho ni Jim sa Phila-whatever na may kinalaman sa palakasan.
Alam mo palang may kinalaman ang tungkulin ko sa palakasan.
Ngunit hindi mo alam ang dulo ng salitang Philadelphia?
Philadelphia.
Mula sa salitang Griyego na philia, ibig sabihin pag-ibig,
at adelph, ibig sabihin adolf. Ang lungsod na nagmamahal kay Adolf.
Good luck sa iyong bagong proyekto.
At huwag mong isuot ang asul na polo na may stripe.
Nagmumukhang lumang tangkay ng mop ang leeg mo.
Hey, guys, ngayon ang pala ang piging ng Pasko.
Maligayang Pasko sa lahat.
-Hindi. -Tama ba?
Ang nakasulat dito ay piging ng X-mas.
Ngunit alam nating lahat kung ano'ng ibig sabihin nito.
Walang piging ng Pasko ngayong taon?
Angela, paano mo ito nagawa sa amin?
Tama, may pananagutan ako
dahil ako ang may hawak ng komite ng pagpaplano ng piging.
Isa ka sa mga may hawak nito.
Huwag ninyo akong sisihin sa isang bagay na nalimutan nating lahat.
Tama, huwag niyo siyang sisihin sa isang bagay na nalimutan nating lahat.
Hindi ko alam na marami palang opinyon si Angela na sinasang-ayunan ko
hangang sinubukan niyang ipawasak ang aking tuhod
dahil sa pagkikipagtalik ko sa kanyang asawa.
Marami siyang mahuhusay na punto.
Alam kong ngayon ang piging, ngunit walang nagsabing planuhin ko ito,
kaya hindi ko ginawa. Kakaiba.
Nandito tayo nagpapakahirap magtrabaho.
Nararapat na magkaroon tayo ng piging sa Pasko.
Bakit hindi na lang tayo bumili ng alak at malilit na mga cupcake.
Ang maliit na bersyon ng cupcake na maliit na bersyon na ng cake?
Sa totoo lang, saan ito hihinto?
Eh, kung isang tunay na Pennsylvania Dutch Christmas kaya?
Uminom ng gluhwein, mag-enjoy ng hasenpfeffer.
I-enjoy ang Pasko kasama ang Alemang kasamahan ni Saint Nicholas,
-si Belsnickel. -Oo. Iyan.
Ito ang gagawin natin. Umaayon ba ang lahat?
-Hindi. -Hindi.
-Ayos na? -Hindi. Gusto ko ng tropikal na Pasko.
-Topless na Pasko. -Tapas Swiss Miss.
Spanish tapas at Swiss Miss hot cocoa. Ano'ng mahirap intindihin?
O, sino'ng nagmungkahi sa tunay na Pennsylvania Dutch Christmas?
Sa tingin ko isang popular na tao ito.
-Humindi na kami. -Hindi. Masyadong kakaiba.
Ako ito kasama ang aking pamilya na nagdiriwang
ng Pennsylvania Dutch Christmas noong 1982 sa bukid.
Ito ako at ang aking kapatid na si Jeb
na bumabakli noong seremonyal na tadyang ng baboy.
Hindi na siya umuuwi para sa Pasko.
Ang kulay sepia nito ay galing sa app ng telepono ko.
Ito ang parehong larawan, matrixstyle.
Hindi ko maintindihan ang kaguluhan.
Ako lang ba ang gustong makasubok ng hufflepuff at schnauzerhosen,
at makilala itong glenpickle guy?
Komite ng pagpaplano ng piging, emergency na pulong. Ngayon na.
-Ako'ng bahala. -Sige.
Sana lang hindi sasakupin ng mga teroristang Aleman ang piging ng Pasko.
Magpapaka-John McClane ako sa kanila.
Teka lang, mga teroristang Aleman? Sobrang tiyak naman ito.
At sa tingin ko dapat, eh, John McCain.
Pagtukoy sa Die Hard.
-Hindi ko pa ito napapanood. -Hindi mo pa napapanood ang Die Hard?
-Bakit hindi? -Ewan ko. Hindi pa, eh.
-Ano ka ba, kahit ilang bahagi lang nito? -Hindi pa.
May massingan ako, ho, ho, ho.
Pumunta ka rito, magsama tayo, magsaya.
Wala akong naintindihan.
Tama, at noong kinuha niya ang baril sa likod niya,
at tapos nagsabi ng, Yippie-ki-kay--
Wala siyang sinabing ganoon.
Sinabi niya ito noong kausap niya sa radyo si Hans.
Oo, tama ka. Paumanhin.
-Ayos lang, kaibigan. -Hindi.
-Maraming nagkakamali. -Hindi.
Nerd. Alam mo ba ang lahat ng linya sa pelikula?
Hinamon ako ng kapatid kong ikabisa ito, at ginawa ko. Natuwa akong gawin ito.
Okay, pakinggan natin.
-Ang alin? -Ang Die Hard. Lahat ng linya. Sige na.
Ayaw mong lumipad, hindi ba?
Huwag mong palitan ang pinag-uusapan.
-Hindi, iyon ang… -Nag-uumpisa na ang palabas.
Makikipagtulungan kami sa isa sa mga kawanggawa ni Mike Schmidt.
Gusto ko ang Philly. Madungis na bayan.
Philly. Nakaka-excite ito.
Wala ka ng nakalimutan?
-Sa tingin ko. -Mag-isip ka.
Luluwas si Jim sa Philly bukas. Sabi niya isasama niya ako,
binanggit niya ito dalawang buwan na ang nakararaan.
Wala na akong narinig tungkol dito.
Ibig kong sabihin, sinabi niya ito, hindi ba?
Ano pa kaya ang nalimutan mo?
Mga bagay? Mga tao?
Alam mo kung sino'ng hindi makakasama sa bagong startup itong taon?
Si George Howard Skub,
a.k.a. ang binansagang Scranton Strangler.
Dahil nasa piitan siya para sa isang bagay na hindi niya ginawa.
Paumanhin, ang-- Sino'ng Scranton?
Ang Scranton Strangler.
Si George Howard Skub. Hindi ko ba naikwento ang tungkol sa jury
na naging bahagi ako ilang taon na ang nakakaraan?
Ano'ng nangyari? Kung maari mo itong ikwento.
-Dahil kung hindi, maiintindihan ko. -Maari kong ikwento ito.
-Magkita tayo sa susunod na Pasko. -Maari. Maupo ka.
Mag-uumpisa ako sa umpisa ngunit tingin ko dapat akong bumalik pa.
Tayo ang komite ng pagpaplano ng piging,
at hindi tayo nandidito ngayon kung lagi tayong maingat.
Nandito tayo dahil malakas ang loob natin.
At, oo, magiging terible ang piging ni Dwight.
Baka. Baka hindi.
Baka magiging maganda ito. At kung maganda ito,
alam nating lahat kung ano'ng ibig sabihin nito.
Gawin natin.
-Tama. Phyllis. -Hindi.
Ayaw kong madawit ang pangalan ko sa piging na ito.
Ano'ng ibig mong sabihin? Saan lalabas ang pangalan mo?
Tanggalin ninyo ang pangalan ko sa lahat.
Tanggalin ninyo ang pangalan niya sa lahat.
Ang komite ng pagpaplano ng piging, maliban kay Angela,
ay nagpasya na gagawin natin ang bersyon ng Pasko ni Dwight.
Ayos! Ayos! Okay. Ayos!
Isang itong himala ng Pasko. Ayos!
Dwight, may isang alituntunin na kailangang seryosohin mo.
At ito ang…
walang mga alituntunin.
Napaka-cool mo.
Pinakamasayang Pasko ito.
-Walang anuman. -Salamat.
At opisyal nang nagsimula ang Pennsylavania Dutch Christmas.
Ano ito, lava?
Gluhwein iyan, kilala rin bilang glow-wine.
Gamit din itong panglinis ng mga instrumentong medikal.
At para malaman ninyo,
ito ang kutsarang tumulong sa aking malambot na bungo
na makalabas sa pwerta noong ipinanganak ako.
-Mag-enjoy kayo. -Ano ito?
Huwag mong hawakan.
May nakahanap sa hog maw.
Ano iyon? Isang espesyalidad ng Pennsylvania Dutch.
Hog maw. Ang ganda, hindi ba?
Sasabihin ko kung ano'ng laman nito pagkatapos ninyong subukan.
Hindi ako kumakain ng hindi kilalang karne.
Nilamnang tiyan ng baboy ito.
At pag naubos natin ito, babakliin natin ang tadyang ng baboy.
-Excited na ako. -Kakaiba.
Nasaan ang mga sugar cookie? Nasaan ang karaoke?
Simple ito, Meredith.
Pagdiriwang ng Pasko sa mga tamang kadahilanan.
Ang mga cookie, mga laruan, mga minatamis ay mga panggambala lamang.
Ni hindi alam ng karamihan na ang candy cane
ay sumisimbolo sa tungkod ng pastol. Na sigurado akong hindi lasang peppermint.
Lasa itong dumi ng mga tupa.
Paano malalaman ng isang tao--
May natikman ka na bang tungkod ng pastol?
Ewan ko. Ito ba ang inaasahan mo?
Pakiramdam mo…
May tanggan na kandila si Dwight at nagbabasa ng tula.
Ang saya ko.
"'Yung isang gabi na sa katotohanan walang--"
Ano'ng narinig ko? May tao ba sa bubungan? Kakaiba.
Paumanhin. Kailangan kong pumunta sa kotse upang dumumi.
Sana may banyo ang kotse ko.
Ipakabit mo kay Heinrich ang mga detonator,
at ipahanda kay Theo ang vault, pagkatapos noon--
Hindi iyan ang linya. Pasensya na, Pete.
Isinalin iyan ng isang tagahanga. Nagkakamali sila.
Ewan ko. Mukhang legit ito.
Naku. Nag-email si Andy. Dumatal na sila.
Kumusta, Shorty? Dumatal kami kagabi, ibinenta ang bangka, lumabas at uminom,
nanood ng Life of Pi, nadepress ng husto at napaisip.
Dito muna ako.
Mga ilang linggo.
Pag-iisipan ang buhay.
Baka panoorin ang Hobbit. Sa uulitin.
Hey. Ayos ka lang ba?
Ano'ng susunod?
Tama, okay.
Tapos sabi niya, Pagkatapos nating tumawag sa pulisya,
magsasayang sila ng oras sa pagkikipagkasundo--
Panoorin na lang natin ito. Mas mabuti.
O maari tayong maupo at mag-usap.
Hindi. Tama na ang pag-uusap. Oras na para manood.
Sigurado ka…
Tama, may kopya yata ako sa kotse.
Mabuti. Manonood tayo ng Die Hard ngayon.
-Mabuti. Magandang plano. -Okay.
Makinig ka, ang sinag ng buwan ay sinag ng araw.
-Gusto ko itong hog mama. -Sabi ni Dwight, ito ay how maw.
-Ano ang maw? -Ito ang tiyan ng--
Parating na ang paghatol, dahil ako si Belsnickel.
-Tama, narito na siya. -Narito na ako.
Taon-taon, nagdadamit ang aking lolo bilang si Belsnickel sa araw ng Pasko.
Ayos siyang gumanap dito. Ako ay mahusay.
Alam ninyo ang kasabihang may mga taong ipinanganak upang maging masama?
Ipinanganak akong maging Belsnickel.
Si Belsnickel ay naglakbay mula sa malayong lugar
upang alamin kung papaano kumilos ang mga bata nitong nakaraang taon.
-Masyadong madaming strudel. -Para siyang si Santa,
maliban sa pagiging madungis.
Hindi, mas mahusay kaysa kay Santa.
Walang natatakot kay Santa tulad ng pagkatakot nila kay Belsnickel.
Wow! Ito ang paborito kong bahagi ng Pasko. Ang poder.
-At ang takot. -Tama, eksakto.
Dwight, gawa-gawa mo lang ito.
-Hindi. -Totoo ito.
"Si Belsnickel ay isang masungit,
nababalutan ng buhok na namimigay ng regalo
na may kaugnayan sa ilang kasamahan ni Saint Nicholas
sa alamat ng timog-kanlurang Alemanya."
-Wow. -Okay, mabuti. Seryoso kayo?
Naniniwala na kayo sa mga tradisyon ni Dwight
pagkatapos tignan ito ng isang Democrat sa Wikipedia?
"Ang kanyang kasamahan, si Zwarte Piet, o Black Peter, isang aliping lalaki,
ay karaniwang inilalarawan na may suot na makulay na pang-ibaba
at itim na mukha."
-Hindi, Dwight. Hindi. -Ano ka ba.
Hindi tayo basta susunod sa mga makalumang aspeto
ng ating mga tradisyon. Ano ba, sumali na kayo.
Si Karl ay isang mananayaw ng ballet sa totoong buhay.
Nakakamangha, hindi ba?
Si Jim, ang taong iyon.
Dapat mong tuparin ang iyong sinabi.
Kapag may sinabi ka sa isang kaibigan, isang tunay na kaibigan.
Ano'ng gagawin mo, magsinungaling? Sa kaibigan mo?
Hindi ito maganda.
Kumuha ka ng isa at ipasa mo.
Salamat, Dwight. Ang ganda nito.
Hindi, mga gift bowl ito.
Kapag may natanggap kang regalo, ilalagay mo ito rito,
ngunit kailangang ibalik ang mga ito pagkatapos. Set ang mga ito.
Ngayon, tanganan ninyo ang inyong mga mangkok.
Magpapasiya si Belsnickel kung kayo ay maloko o kahanga-hanga.
Parang pasaway o mabait.
-Hindi, maloko o kahanga-hanga. -Madaliang tanong.
Biglaang pagpapasiya ba ito, o gumawa ka ng listahan?
Nagpasya ako bago pa.
-Ayos. Sinuri mo ba ang listahan? -Oo, sinuri ko.
Mahigit minsan? Dahil maaring nagkamali ka.
-Sinuri ko ng ilang ulit. -Gumawa ka pala ng listahan.
Sinuri mo ng dalawang beses, ngayon aalamin mo kung sino ang--
-Maloko o kahanga-hanga. -Hala.
Phyllis Vance. Tuwa o takot? Narito na si Belsnickel.
Hinahatulan ko ang iyong taon bilang kahanga-hanga.
Heto.
Ano ang mga ito?
Mga rubber gasket para sa mga canning jar.
-Itong mangkok na lang. -Hindi maari.
Oscar Martinez, tuwa o takot? Narito na si Belsnickel.
At hinahatulan ko ang iyong taon… bilang maloko.
-Bakit mo ako hinahampas? -Hindi ko ito hawak para magmukhang cool.
Para sa bata.
-Bitag ng daga. -Kapag nagharap sila,
mas maraming may gusto kay Belsnickel kaysa kay Santa.
Walang gaanong mga awit tungkol sa kanya, ngunit dahil ito sa hirap sa pagtutugma.
May sinulat kami minsan ng kapatid ko.
Tungkol sa isang salesman ng pickle ng fickle
na magti-tickle sa iyo para sa nickel.
-Kailangan ko nang umalis. -Tumigil ka sa paghagikgik.
Talaga? Oras na ba?
-Ayos lang. -Parusa ito.
-Saan ka pupunta? -Kailangan kong pumunta sa Philly.
-Ngunit ang galing nito. Okay? -Ngunit bukas pa ang trabaho mo.
Alam ko, ngunit gusto kong magpahinga at makatulog ng maayos.
Ngunit babakliin pa natin ang tadyang ng baboy.
-Naalala mo? -Tama.
Ayos lang. Walang pakialam si Belsnickel dito.
-Alis ka na. -Mahusay.
-Maligayang Pasko sa inyong lahat. -Saglit lang.
Ayaw mo bang malaman kung ano ang iyong regalo?
Alam mo? Sige. Gawin mo na.
Narito na si Belsnickel.
At hinahatulan ko ang iyong taon bilang maloko.
-Ayos ka lang? -Hinahatulan kitang maloko.
Okay, tatlo na iyon at hindi mo hinampas ang iba ng ganoon kalakas.
Hindi nila iniiwan ang piging.
-Basta-- -Hey.
Tama na, ayaw ko na.
-Okay? -Maloko.
Belsnickel, kailangan ko ring umalis ng maaga.
Ano iyon?
Mananakit ako sa unang araw ko sa trabaho.
Naku.
Saglit lang.
Ito na ito.
Baka hindi na tayo muling magkita pa.
-Tumahimik ka, nagpapakaseryoso ako. -Okay, pasensya na.
Hindi ako makapaniwalang nangyayari ito.
Maraming salamat sa pagbuo noon.
Iyon ang pinakamagandang huling piging ng Pasko.
-Sige, sana swertehin ako. -Okay.
-Good luck. Magiging mahusay ka. -Tatawag ako pagdating ko.
-Okay. -Okay.
-Mahal kita. -Mahal kita.
-Ano'ng nangyari? -Tapos na ang piging.
Umayaw kayo sa Pasko, aayawan kayo ng Pasko.
At mga bata, hulaan ninyo.
Hindi totoo si Belsnickel. Ako ito, si Dwight.
May nahanap kaming mga palamuti sa bodega.
Sumaglit si Oscar sa tindahan para sa pagkain at maiinom
at bumawas ako sa itinatago kong eggnog. Kailangan din pala nila ako.
Tila parang sa Wonderful Life, noong nalaman ni Jimmy Stewart
na walang kwenta ang mga tao sa Building and Loan,
at siya ang tunay na bayani.
Kevin. Itigil mo na.
-Mukhang nagsisimula na ang piging. -Oo.
Gusto ng buong jury na bumoto ako ng may sala.
Ngunit nagsaliksik ako,
at kalimutan mo ang lahat ng alam mo tungkol sa pag-finger print.
Medyo cute si Meredith.
Naisip ko lang ngayon.
Kahawig niya si Emma Stone.
Boo.
Gusto kong malaman mo na mas gusto ko ang iyong piging.
Nadiri sila sa pagkain. At tingin nila isang freak si Belsnickel.
Walang nag-isip noon.
-Ni hindi tinapos ni Jim ang piging. -Walang kinalaman iyon sa iyo.
Wala akong pakialam.
Hulaan mo kung gaano ako may pakialam mula isa hangang sampu.
-Sero. -Grabe.
Sasabihan ko si Jim na anuhin ang sarili niya.
Sa tingin mo, tatalon ba mula sa isang sumasabog na gusali si Andy
habang nakatali sa isang hose para sa akin?
Oo naman.
Hey, ano'ng--
Naku, halika. Hey. Ano ba?
-Kasintahan pa rin ako ni Andy. -Oo naman. Alam ko.
Ngunit maari mong iwanan ang braso mo.
Dwight, gusto mo ba ng eggnog?
Salamat na lang. Iinom na lang ako ng isa pang Dumatril.
Tinuruan ako ni Jim ng mahusay paraan ng pag-inom nito.
Pulbusin mo ito, at ipasok sa pwet mo.
Tama, sinabi ko nga ito.
-Jim. -Ano'ng nangyayari? Nasaan si Belsnickel?
Naku.
Ano'ng ginagawa mo?
Noong huli kitang makita, hinahampas mo ako palabas ng gusali.
Huwag nating banggitin ito. Ang tadyang ng baboy.
Maaari nating bakliin ang tadyang ng baboy.
Kukunin ko mula sa basurahan.
Ano'ng nangyari? Hindi mo naabutan ang bus mo?
Hindi. Na-miss ko lang ang asawa ko.
Nahanap ko na.
At nalaman kong mayroong bus na aalis ng 5:00 ng umaga.
Naku.
Mas malaking bahagi ang napunta kay Jim.
-Bumalik ka. -Gusto ko ng eggnog.
Salamat, Phyllis. Nasaan si Andy?
-Ikaw. -Hey, Darryl.
Alam mo. Bago ko muling malimutan, nakausap ko sila upang tanggapin ka.
Tatawagan ka nila upang kapanayamin.
-Maganda. -Tama?
-Salamat, kaibigan. -Oo naman.
Darating ako sa oras ng libre kayo.
Salamat, sir.
Sige na.
Sobrang maloko.
Dalawang dime, pitong nickel-- Okay. Mali ito.
Iyon ay isang quarter at--
Ano? Nagpapaliwanag lang ako.
Bakit hindi ito--
-Ngunit bakit? -Tama na ang pagsasalita.
-Hahalikan mo ba ako? -Oo.