Zaczynam zastanawiać się nad jedną z koszul,
niebieską w paski.
Na pewno jest w porządku.
Może jest zbyt niebieska.
Może źle ją zrozumieją?
Jutro rano wyjeżdżam do Filadelfii
na pierwszy dzień nowej pracy.
Pomyślałem, że dojadę na 17.00, w hotelu będę na 18.00,
żebym mógł się porządnie wyspać i wymiotować całą noc z nerwów.
Ktoś tu próbuje pracować!
Kogoś nie obchodzi nowa praca sportowa Jima w Fila-cośtam.
Wiesz, że będę pracować w sporcie,
ale nie znasz miasta Filadelfia?
Filadelfia. Z greki philia, czyli "miłość",
oraz "adelfia", czyli Adolf. "Miasto, które kocha Adolfa".
Powodzenia.
I nie zakładaj niebieskiej koszuli.
Sprawia, że twoja szyja wygląda jak mop.
Dziś jest firmowa wigilia.
Wesołych świąt!
- Nie. - Naprawdę?
Pisze "wigilia firmowa", ale wszyscy wiemy co to znaczy.
Nie będzie w tym roku imprezy?
Angela, jak możesz?
Jestem za to odpowiedzialna,
bo jestem szefową komitetu imprez?
Jesteś odpowiedzialna...
Nie wiń mnie, wszyscy zapomnieli!
Nie wińmy jej, wszyscy zapomnieli!
Prawie zawsze zgadzam się z Angelą, odkąd
próbowała uszkodzić mi rzepkę kolanową za przespanie się z jej mężem.
Jej argumenty są bardzo sensowne.
Wiedziałam o imprezie, ale nikt nic nie powiedział,
więc nic nie zrobiłam.
Śmiesznie, nie.
Ciężko pracujemy każdego dnia,
harujemy jak woły.
Zasługujemy na wigilię.
Kupmy alkohol i małe babeczki.
Małe babeczki.
Mini wersję babeczek,
które są mini wersją ciasta?
Kiedy to się skończy?
Może zrobimy niemieckie święta, jak w Pensylwanii?
Wypijemy grzańca, zjemy hasenpfeffer.
Poświętujemy z wiejskim towarzyszem Świętego Mikołaja, Belsnickelem.
Dobry pomysł!
Właśnie tak zrobimy. Wszyscy się zgadzają?
Nie!
- Zgoda? - Nie.
Ja chcę tropikalne święta.
Święta topless!
Tapas Swiss Miss!
Hiszpańskie tapas i szwajcarskie kakao. Czego nie rozumiecie?
Kto zaproponował niemieckie święta?
Myślę, że był to ktoś popularny.
Nie zgadzamy się.
Zbyt dziwne.
To moja rodzina świętująca niemieckie Boże Narodzenie
w 1982 roku, na farmie.
To ja i mój brat Jeb jak łamiemy świąteczne świńskie żebro.
Już nie przyjeżdża na święta.
Kolor sepii dodałem w aplikacji na komórce.
To jest to samo zdjęcie w stylu Matrixa.
Nie rozumiem zamieszania.
Tylko ja chcę spróbować hufflepuffów,
schnauzer-hosen i poznać Bena Pikla?
Nadzwyczajne spotkanie komitetu imprezowego. Natychmiast.
- Ja chcę. - Świetnie.
Mam nadzieję, że nie przyjadą niemieccy terroryści,
bo zamienię się w Johna McClane'a.
Niemieccy terroryści? To dość nietypowe.
I chyba miałeś na myśli Johna McCaina.
- Szklana pułapka. - Nie widziałam.
- Nie widziałaś? - Nie.
- Dlaczego? - Nie wiem! Po prostu nie widziałam!
Na pewno widziałaś niektóre sceny.
Nie.
"Mam karabin. Ho, ho, ho."
"Chodź nad morze, będziemy razem, pośmiejemy się".
Nie ma to dla mnie sensu.
A kiedy wyciąga broń zza pleców i mówi:
"Jupi-ka-jej, ty skur..."
Nie mówi tego wtedy.
Tylko jak jest z Hansem w radiu.
Masz rację. Wybacz.
- Nie ma problemu. - Nie.
- Częsta pomyłka. - Nieprawda.
Maniak!
Znasz wszystkie dialogi?
Miałem zakład z bratem i
udało mi się je zapamiętać. Z przyjemnością.
Chcę posłuchać.
- Czego? - Szklanej pułapki.
Całej. Dawaj.
"Nie lubisz latać, co nie?"
Nie zmieniaj tematu.
- To z... - Film się zaczyna.
Razem z Mikiem Schmidtem zorganizujemy jakąś akcję charytatywną.
Uwielbiam Filadelfię. Brudne miasto.
Filadelfia! Super.
Pamiętasz o wszystkim?
- Tak myślę. - Lepiej to przemyśl.
Jim jedzie jutro do Filadelfii.
Miał mnie zabrać ze sobą, ale od dwóch miesięcy
nic o tym nie wspominał.
Na pewno to powiedział, co nie?
O czym mógłbyś zapomnieć?
Rzeczy, ludzie?
Wiesz, kto nie będzie pracował w nowym, ekscytującym start-upie?
George Howard Skub, czyli rzekomy Scranton Strangler.
Bo jest w więzieniu, za coś, czego być może nie popełnił.
Scranton kto?
Scranton Strangler. George Howard Skub.
Nie mówiłem ci o rozprawie, na której byłem kilka lat temu?
Co się stało?
Jeżeli możesz o tym rozmawiać.
- Jeżeli nie możesz, rozumiem. - Mógłbym.
Do zobaczenia za rok.
Mógłbym, jasne. Siądź sobie.
Chciałbym zacząć od początku,
ale muszę zacząć jeszcze wcześniej.
Jesteśmy komitetem imprezowym.
Nie osiągnęliśmy naszej pozycji bez ryzyka.
Umiemy podjąć ryzyko!
Być może impreza Dwighta będzie okropna.
A może nie.
Może będzie świetna.
Jeśli będzie świetna,
wszyscy wiemy, co to dla nas oznacza.
- Zróbmy to! - Tak! Phyllis!
Nie chcę żeby moje imię było związane z tą imprezą.
Co to oznacza? Gdzie by się pojawiło?
Nie dawajcie nigdzie mojego imienia.
Nie dawajcie nigdzie jej imienia.
Komitet imprezowwy, oprócz Angeli,
zadecydował zorganizować
święta Dwighta.
Tak! Super!
To cud bożonarodzeniowy!
- Dwight? - Tak.
Jest tylko jedna zasada i musisz jej przestrzegać.
Ta zasada to...
Nie ma żadnych zasad.
Jesteś najlepsza.
Najlepsze święta w życiu.
- Proszę bardzo. - Dzięki.
Oficjalne rozpoczęcie niemieckiego Bożego Narodzenia!
Co to jest? Lawa?
To grzaniec zwany również świecącym winem,
sterylizuje się nim też sprzętu medyczny.
Interesującu fakt,
ta właśnie łyżka pozwoliła mojej miękkiej główce
przejść przez kanał rodny.
- Smacznego! - Co to jest?
Nie dotykaj tego!
Ktoś znalazł świński trawieniec!
To niemiecki specjał, świński trawieniec.
Piękny, co nie?
Nie powiem wam, z czego jest zrobiony, spróbujcie.
Nie jem nieznanego mięsa.
To wypchany świński żołądek.
Jak skończymy, przełamiemy świńskie żebro.
Nie mogę się doczekać.
Gdzie są ciasteczka? I karaoke?
To skromne święta, Meredith.
Świętujemy z prawidłowych pobudek.
Ciasteczka, zabawki i słodycze to tylko szum.
Większośc ludzi nawet nie wie,
że laska świąteczna symbolizuje laskę pasterza,
która w ogóle nie smakuje jak mięta.
Smakuje jak odchody owiec.
- Skąd wiesz... - Spróbowałeś kiedyś laski pasterza?
Nie wiem. Tego się spodziewałaś?
Myślę, że... Dwight czyta wiersz ze świecą w ręku.
Jestem taki szczęśliwy.
Co to? Słyszę coś na dachu.
Dziwne.
Idę się wysrać do samochodu.
Też bym chciał samochód z łazienką.
"Niech Heinrich założy detonatory, a Theo niech przygotuje sejf. Potem..."
Zły dialog. Przykro mi, Pete.
To spisane przez jakiegoś fana. Często są pomyłki.
Nie wiem. Te wyglądają prawdziwie.
O kurczę.
Dostałam e-maila od Andy'ego!
To znaczy, że są na lądzie.
"Co tam, krasnalu? Wczoraj przypłynęliśmy, sprzedaliśmy łódkę,
wyszliśmy na miasto, upiliśmy się,
oglądnęliśmy Życie Pi, wpadliśmy w depresję i melancholię.
Będę tu chwilę,
może kilka tygodni, spróbuję ogarnąć życie,
może zobaczę Hobbita. Na razie."
Wszystko w porządku?
Co potem?
Dobra.
Mówi:
"Policja straci godziny na negocjacjach..."
Powinniśmy zobaczyć film.
To bardziej sensowne.
Albo możemy siedzieć i rozmawiać.
Koniec gadania. Czas na film.
Na pewno?
Pewnie mam go w samochodzie.
Świetnie. Oglądamy Szklaną pułapkę.
Dobry plan.
Okej.
Światło księżyca to nie światło słońca.
- Uwielbiam ten świński wieniec. - Świński trawieniec.
Co to jest trawieniec?
To gruczołowa część żołądka...
Sąd jest bliski! Der Belsnickel ist ja!
W końcu tu jest!
Jestem tu!
Każdego roku mój dziadek przebierał się za Belsnickela na święta.
Nieźle mu to wychodziło.
Ale ja jestem mistrzem.
Czasem mówi się, że ktoś urodził się zły.
Ja urodziłem się Belsnickelem.
Belsnickel przybył z daleka,
aby zobaczyć jak się sprawowali chłopcy i dziewczęta w tym roku.
Za dużo strudla!
To jak święty Mikołaj, tylko gorszy i brudny.
Lepszy! Nikt nie boi się św. Mikołaja, wszyscy boją się Belsnickela!
Ulubiona część świąt. Władza.
- I strach. - Dokładnie!
Dwight, wymyślasz to.
- Nie. - Tak naprawdę jest.
"Belsnickel jest zrzędliwym, futrzastym
pomocnikiem świętego Mikołaja w folklorze
południowo-zachodnich Niemiec".
Na serio?
Teraz wierzycie w tradycje Dwighta,
bo jakiś demokrata przeczytał o nich w Wikipedii?
"Jego partner to Zwarte Piet, lub Czarny Piotruś,
niewolnik z czarną twarzą ubrany w kolorowe spodnie".
Nie, Dwight.
Przestańcie.
Nie trzymamy się kurczowo wszystkich przestarzałych tradycji.
Wejdźcie w świąteczny nastrój.
Karl był tancerzem baletu w prawdziwym życiu.
Niesamowite, nie?
Ten koleś, Jim.
Słowo to słowo,
zwłaszcza dane dobremu kumplowi.
Co zrobisz? Skłamiesz kumplowi?
To okropne.
Weż miskę i przekaż dalej.
Dzięki, ładne są.
To miski na prezenty.
Prezenty włożycie do misek,
ale miski się oddaje. To zestaw.
Wystawcie swoje miski,
a Belsnickel zadecyduje, czy byliście psotni czy posłuszni.
To jak grzeczni i niegrzeczni?
Nie, psotni i posłuszni.
Decydujesz w tym momencie, co kto dostaje,
- czy masz listę? - Zdecydowałem wcześniej.
- Sprawdziłeś tę listę? - Oczywiście.
Kilka razy? Może jest błąd.
Kilka razy.
Zrobiłeś listę, sprawdziłeś ją,
- a teraz zobaczymy, kto był... - psotny i posłuszny.
Cholera.
Phyllis Vance! Baty czy wiwaty,
Belsnickel brodaty, w tym roku byłaś
posłuszna.
Proszę.
Co to jest?
Zestaw gumek do słoików.
- Wolę miskę. - Nie możesz jej zatrzymać!
Oscar Martinez, baty czy wiwaty,
Belsnickel brodaty, w tym roku byłeś
psotny.
Bijesz tym ludzi?
Nie, noszę to dla stylu.
- Dla kinder. - Pułapka na myszy.
W głosowaniu Belsnickel zawsze wygrywa ze świętym Mikołajem.
Nie ma o nim tylu piosenek,
ale myślę, że to dlatego, że ciężko rymować.
Raz napisałem jedną z bratem.
O kapryśnym sprzedawcy proszków, który nie poskąpi ci groszków.
- Muszę iść. - Przestań się śmiać.
- Już? - Przykro mi.
To kara. Dokąd idziesz?
Muszę jechać do Filadelfii. Świetnie się bawiłem.
- Zaczynasz jutro. - Wiem.
Chcę być wcześniej, aby się wyspać.
Musimy złamać świńskie żebro.
- Pamiętasz? - To prawda.
Belsnickla nic to nie obchodzi.
- Precz. - Świetnie.
- Wesołych świąt. - Czekaj!
A twój prezent?
Dobra.
Jim Halpert, baty czy wiwaty,
Belsnickel brodaty, w tym roku byłeś psotny.
- Odbiło ci? - Byłeś psotny!
Już były trzy razy i nikogo tak mocno nie biłeś.
Oni nie uciekają z imprezy.
Wystarczy!
Psotny!
Belsnickel, ja też muszę uciekać.
O co mu chodziło?
Zostałem wychłostany na pierwszy dzień pracy.
Boże.
Chwileczka.
To by było na tyle.
Pewnie nigdy cię nie zobaczę.
- Zamknij się, próbuję być poważna. - Wybacz.
Nie mogę w to uwierzyć.
Dzięki za organizację tego.
To była idealna ostatnia impreza świąteczna.
Życz mi szczęścia.
- Powodzenia. Na pewno dasz radę. - Zadzwonię jak dojadę.
Dobra.
Kocham cię!
- Co się dzieje? - Koniec imprezy.
Odchodzisz na święta, święta odchodzą od ciebie.
I wiecie co? Belsnickel nie istnieje.
To ja, Dwight!
Znaleźliśmy stare dekoracje w magazynie.
Oscar pobiegł do sklepu po jedzenie i napoje.
A ja zanurzyłam się w moim zapasie egg nogu.
W końcu mnie potrzebowali.
To jak w To wspaniałe życie,
kiedy Stewart zdaje sobie sprawę, że wszyscy
w firmie są dupkami, i że to on jest prawdziwym bohaterem.
Kevin! Przestań!
Chyba zaczyna się impreza.
Całe ława chce, żebym uznał winę.
Ale w nocy przeprowadziłem małe śledztwo.
Zapomnij o wszystkim, co wiedziałaś o odciskach palców.
Meredith jest urocza.
Właśnie zdałem sobie sprawę.
Wygląda trochę jak Emma Stone.
Wolałam twoją imprezę.
Wszyscy uważają, że jedzenie było okropne,
a Belsnickel to jakiś stary zbok.
Nikt tak nie pomyślał.
Jim nie mógł nawet zostać do końca.
To nie ma żadnego związku z imprezą.
Nieważne.
Wiesz jak mnie to obchodzi na skali od 1 do 10?
- Zero. - Cholera!
Powiem Jimowi, żeby spierdalał.
Myślisz, że Andy skoczyłby dla mnie z płonącego budynku, przywiązany do liny?
Na pewno.
Och, nie. Chodź tutaj.
Jestem dziewczyną Andy'ego.
Wiem o tym.
Możesz zostawić ramię.
Dwight, chcesz trochę adwokata?
Nie, dzięki. Wezmę następny Dumatril.
Jim nauczył mnie, jak go brać.
Ścierasz go na proszek, a potem zasysasz tyłkiem.
To prawda.
- Jim! - Co się dzieje? Gdzie jest Belsnickel?
O Boże!
Co robisz?
Ostatnim razem wyrzucałeś mnie z budynku.
Nie mówmy o tym.
Możemy przełamać świńskie żebro!
Idę go poszukać w koszu.
Co się stało? Autobus ci uciekł?
Nie, tęskniłem za żoną.
Znalazłem je.
Jest autobus o 5 rano.
Cholera!
Jim dostał większą połówkę.
Wrócił po więcej.
Nalejcie mi adwokatu.
Ty!
Hej! Wiesz co?
Rozmawiałem o możliwości zatrudnienia cię.
Będziesz miał rozmowę.
To wspaniale!
Co nie?
- Dzięki. - Nie ma problemu.
Skorzystam z zaproszenia.
Dziękuję bardzo.
Pokaż im!
Bardzo psotnie.
Dwa centy, siedem pięciocentówek i jedna, okej.
Nie, to nie nie było tak. Ćwierć centa i...
Próbowałem wytłumaczyć...
Ale dlaczego...
Co robisz? Dlaczego?
Koniec gadania.
Pocałujesz mnie?
Tak.