KONTRATA NG PAPEL NG STONE & SON NA BODEGA NG AMERIKANA AY TAPOS NA!
KUNIN MO ANG KONTRATA! -DAVID WALLACE
Ang Bodega ng Amerikana ng Stone & Son
ay kamakailan lang, nawalan ng tagapagbigay ng papel nila.
Sila ay negosyong pinatatakbo ng isang pamilya.
Kumikita kami ni Jim dati ruon. Pupunta kami at magkukunwaring magkapatid.
Ginawa na namin ito sa pamilya ng mga abogado,
sa kumpanya ng konstruksyon ng isang pamilya,
at sa isang tindahan ng motor ng isang pamilya,
Jim and Dwight shrupert.
Ako ang dinamiko, inaasahang manalo, at mahal na mahal ni Mama.
Ayos!
At si Jim ang taong tinatago ang pagiging mahilig sa paa
at nagkukunwaring kabilang.
Hindi ito kailanman nalaman ng kliyente.
Pero alam ko.
Sana ay nagbabayad ka sa pagpapatago mo ng peluka
dahil isa na naman itong episode
ng "Si Pogi at si Baho, Magkapatid na Pwedeng Arkilahin."
Pasensya na, Baho. 'Di ko magagawa, masyado akong abala.
Diyos ko, heto na naman? Ikaw si Baho.
Okay, walang posibleng paraan para makarating ako d'yan
tanungin mo na lang si Phyllis. Pwede siyang ate mo o anuman.
Phyllis, bilang ate ko?
Baka lola ko pa sa tuhod na namatay sa pagkabobo.
May tenga ako, Dwight.
Talaga bang may tenga ka, Phyllis?
Tulad ng lahat ng tao? Lahat tayo ay may tenga.
Nakikita mo ba kung ano ang iniwan mo sa akin dito, Jim?
Nasa Philadelphia ako ngayon?
At paano ko 'yan naging problema? Kunin mo ang kotse mo at pumunta ka rito.
Makakarating ka rito sa loob ng 30 minuto kung tatakbo ka ng 240 milya kada oras.
Gaano katagal kaya kung 300 milya kada oras?
Mahusay 'yan na katanungan.
Kung 300 at...
Ito ay 180--
Magiging 25 minuto.
Oo, sige. Salamat, Jim.
Oo. Mas mahusay ako sa iyo, salamat sa pagkilala niyan.
Okay, paalam. Mahal kita.
Darryl, ang gwapo mo naman!
Punta ako ng Philly at may interbyu ako sa kumpanya ni Jim.
Huy, sana pagpalain ka.
Pagdating mo ng Philly, pakisabi kay Jim na namimiss ko siya.
Bakit 'di ka sumama at ikaw na mismo ang magsabi?
Ha. Ha. Ang husay nu'n.
Parang 'di pagpasok sa paaralan pero imbes na masuspindi ka, ikaw ay--
Ano ba mangyayari sa 'yo?
Diyos ko! Bakit 'di ko naisip ito? Wala naman si Andy.
Oo nga pala, Erin.
May inaasahan ako na paparating na mga panulat.
-Pwedeng ikaw na mag-asikaso? -Oo, aasikasuhin ko.
Ano ang ibig sabihin nuon? Ano ang pinag-uusapan natin? Detalye.
May tao na magdadala rito ng kahon ng mga panulat
at sisiguraduhin mo lang na nasa ayos ang lahat.
Ano? Lahat?
Paano ko masisiguradong nasa ayos ang lahat?
Hindi ako sinanay dito.
Okay! Magkita tayo mamaya!
Hello sa inyo.
-Clark. -Huy.
Tignan niyo kung sino ang nagbabalik. Si Dwight Junior.
Huy, kumusta naman?
Ang pakikipagtalik kay Jan ang ibig kong sabihin.
Ang tunay na ginoo ay hindi pinag-uusapan ang ganyang mga bagay.
Lalo na kung damay ang pakiramdam ng binibini.
Naaabot ng isang babae ang tuktok ng kanyang sekswalidad
sa kung anumang edad ni Jan nuong nakaraang linggo.
Para kang nakipagtalik sa mabangis na hayop.
Pero hindi katulad ng cougar na naisip niyo.
Parang kuyog ng mga bubuyog
Bubuyog na laging may napapansing mali sa lahat ng silid ng hotel.
Walang maasma sa pagiging maginoo. Tulad ng sinasabi ng nanay ko,
"Makipag-usap nang maayos, kumilos nang pangit."
-Ano'ng mayroon sa peluka, Meredith? -Bakit? Baligtad ba?
Hindi. Nakuha mo, ayos na siya.
Mayroon akong regalo galing kay Jan.
Panggawa ng espresso.
-Wow! -Medyo nasanay kami
sa espresso sa Amalfi Coast.
Bon appetit.
Wow. May 16 na uri ng espresso. 'Yun a Italyano.
May ganito ang kaibigan ko. Masarap na espresso palagi.
Laging sa kaibigan mo, Oscar.
Hindi ba natin pwedeng i-enjoy ang bagong panggawa ng espresso?
Ang totoo, espresso ang pagbigkas sa kanya.
Teka. 'Yun ang sinabi mo.
Patawad. Inakala ko na 'yun ang sabi mo.
Kaya...
Heto siya!
Sobrang ipinagmamalaki kita para maliit na parte na ibinihagi mo
para mapunta sa white pages.
Mas ipinagmamalaki ko ang sarili ko...
Kung gusto mo talagang ipakita ang pagkalugod mo,
ibigay mo sa akin ang kalahati ng komisyon.
Naku, sana pwede kong gawin pero...
Hindi.
Makinig ka. Naaalala mo na tinatawag ka ng lahat
bilang Dwight Junior at nagustuhan mo 'yun?
Oo, gusto ko 'yun.
Gusto mo bang magkunwaring anak ko para makakuha ng benta?
Kung ito ang daan para maging salesman, magkukunwari akong kaibigan mo.
Mukang may kasunduan tayo. Anak.
Hello sa inyo.
Huy, tignan niyo kung sino ito.
Pasensya na, sobrang abala. May mga panulat na darating.
Kuha lang ako ng java bago magkagulo ang lahat.
-Subukan mo ito. -Salamat.
Wala talaga akong oras para isipin si Pete sa ngayon.
Marami lang talaga akong gagawin lalo na sa parating na mga panulat.
At maraming tao ang nagtitiwala sa akin
at sobrang magi-guilty ako 'pag nasira ko ang tiwala nila.
Tungkol sa mga panulat.
-Handa ka na sa panayam mo? -Pinanganak akong handa!
Hindi. Bano ako sa mga panayam.
Muntik ko na makuha ang trabaho ni Andy bago ang panayam.
Hindi ka dapat kabahan dito.
Maliit lang na nagsisimulang kumpanya na konti lang ang tao.
-Sing kulit lang ni Jim. -Siguro.
Hindi ka pwedeng matakot sa silid na punong-puno ng Jim.
Mahal ko siya pero siya si Gumby na may buhok.
Medyo nakakatawa.
Mag-ama na nagbebenta
at nakipagkita sa mag-amang nagbebenta ng amerikana.
Alam mo, tama ka.
Ni hindi namin 'yun naisip, hindi ba, anak?
Hindi nga, Papa.
Isa ka palang mangangaso.
Gugulin ang umaga sa gubat tulad ko at ni Clarky?
Clarky ang tawag niya sa akin dahil siya ang aking ama.
Ako ang may sala.
Hindi ako nakakakilala ng mga mangangaso nitong mga nakaraang araw.
Ang aking ama ay sobrang husay na mangangaso.
Mukha siya talagang serial killer ng nga hayop.
Minsan, nahuli niya ang natutulog na usa
at pinutulan niya ito ng ulo. Grabe!
Kaarawan niya 'yun. Kakatatlong taon niya lang nuon.
Alam niyo, parang gusto ko siyang tikman lahat.
Kalokohan ba 'yun?
Hindi, kasi kung walang susubok na tumikim,
paano natin malalaman kung ano ang flavor na gusto natin
-para mabili muli? -Subukan siyang tikman? Gusto ko rin.
YOLO!
Ano?
Uso 'yun ngayon. Ibig sabihin, minsan ka lang mabubuhay.
Oo, alam namin kung ano ang ibig n'yang sabihin, Oscar.
Pero hindi bagay 'pag ikaw ang nagsasabi.
-Pwes... -Okay, lahat kayo,
-sino ang may gusto? -Oo.
Angela?
-'Wag mo na kami papuntahin d'yan. -Ay, hindi. Hindi na.
O, sige, tara na.
Hindi ba pwedeng pumayag ako na hindi ko na ilalagay ang kamay ko?
-Hindi pwede. -Hindi!
Sige.
Okay, mga kaibigan.
Iinumin natin silang lahat.
-Oo! -Oo!
-Huy! Nasa'n ang singsing ko? -Sigurado ako, lalabas rin 'yun.
Opo, ma'am. Gustuhin niyo na pumunta sa silangang ng Franklin,
diretsuhin niyo papunta ng Commonwealth.
Makikita niyo kami sa bandang kanan. Hindi kayo mawawala.
-Wow. -Oo.
At gusto kong maabot ang lahat ng posibleng demograpiko
Oo, naririnig kita at gagawin namin ito.
Ang kailangan ay makandado na agad ang importantend demograpiko muna
at susunod na ang lahat, pangako.
Bigyan mo ako ng dalawang linggo, ha?
Linggo ang pinag-uusapan natin ha, hindi buwan?
Linggo. Palaging linggo lang.
Ang huling beses na linggo ang sinabi ko ay parang...
-Ilang milyong linggo na ang nakaraan. -O, sige.
Salamat, Dennis, nagpapasalamat ako.
-Hi, kumusta ka? -Ayos ako.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Gusto lang kitang makita.
-Nakakatuwa naman. -Naku.
Jim, para kang may enerhiya ng Facebook dito.
Mala-Zuckerberg ang ginawa mo.
Maganda, hindi ba? Nabubuo na kami.
Wade, kailangan lang nating iangat ang timeline ni Dennis.
Okay.
Teka lang, sandali ha? Maging kumportable kayo.
Tingin ko, ang lahat ng inaalala mo ay masasagot
'pag nakita mo ang brochure na kinukuha ni Clark sa kotse.
Mabait na bata. Sinusunod ang lahat ng gusto ko.
Hindi ako makasabay d'yan. Galit sa akin ang anak ko.
Talaga?
Dinala ko siya sa negosyo at galit siya sa akin.
Gusto mo ba 'yun?
Maganda ang relasyon namin ni Clark pero hindi sobrang ganda.
Ang totoo, masasabi ko na hindi nga siya maganda.
Masama siya talaga, tulad ng sa iyo at sa anak mo.
Heto na, Papa.
Alam ko saglit lang ako nawala.
-Pero na-miss kita. -Bakit ang tagal-tagal mo?
Nagkakalat ka ba duon na parang tambay? Humihithit ng juts?
Oo naman, tulad ng tinuro niya sa akin.
-Para maging astig. -Wala kang respeto.
At mahal kita sa pagsasabi n'yan.
Hindi tayo magkasundo.
Naloko ko siya ruon.
Dahil ang totoo, ang relasyon namin,
-ay hindi maganda. -Pangit.
Oo, matalino. Bobo, bobong matalino.
Wow, ang ganda ng lugar na ito, sobra!
Wala akong alam. Sa telepono, tunog maliit lang siya.
Ang totoo, wala pa nga akong sahod. Nagsisimula pa lang naman.
Maaaring bumagsak ito kahit anong oras.
Kung babagsak ang kumpanyang ito, gusto kong sumama.
Sa kumpanya. Bumagsak kasama ng kumpanya.
Ayos lang ba sa iyo na tumambay?
-Oo, walang problema. -Talaga?
-Handa ka na? Tara na. -Oo.
Maayos naman dumating ang mga panulat.
At ngayon, mayroon akong mga panulat na naghihintay na lang na mabuksan.
Pero hindi sinabi ni Pam na buksan ko ang mga ito
At hindi ako tulad ng ibang tao na, "O, sige.
Tatanggapin ko ang mga panulat 'pag dumating." At pagkatalikod nila,
at bubuksan ko ang mga ito at ako ang kukuha ng kredito
bilang magaling na tagapagbukas ng panulat.
Pero sa kabilang banda, nakatengga lang sila dito
at hindi naman sinabi ni Pam na 'wag ko siyang buksan.
Ayokong maging sobrang abala pero ayoko ring maging tamad.
Abala. Tamad. Abala. Tamad.
Nagpi-pingpong ang utak ko ngayon, nakakaloka.
Pasensya na, ano nga uli ang tanong?
Oo nga.
Hindi pa ako nakainom ng espresso nuon. Masarap siya.
Paborito ko ang viennese amaretto.
Ang pinamasagwa na natikman ko sa ngayon ay ang alpine select!
Oo!
-Isa! Dalawa! -Kevin! Kevin! Kevin!
-Tama na! -Tatlo!
-Tama na 'yan, Kevin. Tama na. -Tama na 'yan!
Para sa katalog niyo ng damit panlalake,
sa tingin ko, maalok ka namin ng magandang presyo.
-Narinig ko na 'yan. -Naiintindihan ko, pero--
Pusta ko, oo.
Wala siyang alam sa mga bagay na narinig ng mga tao nuon.
Ayan na naman. Pangaral na naman mula sa matanda.
Makinig ka sa kanya. Ginawa ka niya.
Kung makikinig ka siguro ng kaunti, gagaling ka.
Hindi kataka-taka na ayaw sa 'yo ng mga babae.
Hindi ako ayaw ng mga babae.
Ang huling kasintahan niya ay transvestite.
Alam ko na agad.
Adam's apple na singlaki ng prow ng barko.
Hinlalaki na katulad ng sa isang gorilla. Hindi niya nakita, o ayaw niyang makita.
O, siya, tama na 'yan
dahil may masasabi rin ako tungkol sa kanya.
-Talaga? Tulad ng ano? -Tulad nung minsan lang nalasing
at pinatay mo ang mga batang papunta sa kanilang prom.
Hindi 'yan nangyari. Sinungaling siya talaga.
Simula nung bata pa siya, nahuli ko siya na nagtatabi ng "kendi"
-mula sa litter box ng pusa. -Nakakahiya.
Pwede ka naming alukin ng matte o makintab na imprenta--
Makintab na brown na malilit na piraso,
nasa loob ng lahat ng bulsa ng kanyang pantalon.
Mayroon syempreng bawas kung maramihan ang oorderin--
Sinusundan ang pusa habang gumagapang,
habang nakatanghod ang kamay sa pwet ng pusa,
"Pakiusap, kuting, pwede pa bang manghingi?"
Hindi 'to pwedeng gawa-gawa lang.
Hindi, tingin ko, pwede itong gawa-gawa lang
ng taong kakaunti ang kaibigan.
-Hello. Pasensya na sa paghihintay. -Heto na siya. Ang aking anak.
Kitang kita na kulektor siya ng tae ng pusa.
Ang sabi mo ba, kulektor ng tae ng pusa?
Talagang tinitignan namin na lumawak pa ang merkado namin
pero ngayon, mas nakatutok kami sa mga atleta
na sikat dito sa hilagang silangan.
Syempre, hindi 'yan mandato.
Mandato. Palagi kong naiisip na dalawang lalaki na magka-date.
Mayroon akong mga bading na kaibigan. Isang bading na kaibigan.
-Oscar. -Oo.
Sige. Ano ang naisip mo na sa tingin mo ay bagay ka rito?
Okay.
Sige.
Halata naman na abala kayong lahat at ayoko nang sayangin ang oras ninyo.
Patawad, kasi ano...
Halata naman na hindi ako kwalipikado rito.
Manedyer ako ng bodega...
Darryl, dati akong editor sa diyaryo.
Guro ako ng Agham at coach ng volleyball.
Nagtatrabaho sa home shopping network.
Abogado ako. Ako lang dito ang totoong makakatulong.
At alam mo naman na nagbebenta ako ng papel.
Nakakatulong kapag inisip mo na nakahubad ang lahat.
Ayos. Huy, salamat.
Paano kung magsimula tayong muli?
Darryl, may mga naiisip ka ba sa kumpanya?
Oo. Sa katunayan nga,
may mga isinulat ako.
Heto siya.
Wow, dumating siyang handa. Humahanga ako.
Ganito pala ang itsura ng alas-dos dito.
Nagse-siesta na ako dapat sa ganitong oras.
Nag-aayos ka ng mga panulat, ano?
Parang ikaw ang bagong administrador ng opisina.
Hindi, inasikaso ko lang pinadalang mga panulat
dahil kailangang umalis ni Pam.
'Pag sinabi ko siya nang malakas, tunog kalokohan
pero 'yun ang totoo, pangako.
Pam! Pam! Mag-ingat ka!
-Kukunin ni Erin ang trabaho mo! -Hindi!
Hindi gano'n 'yun!
-Kalimutan niyo na. Patawad. -Pam, mag-ingat ka!
Mga panulat. Hindi ito ang ipinasok mo.
Pasensya na sa araw na pinagdaanan mo.
Alam mo, madalas kang ikwento ni Jim.
Nakakatuwa naman na binabanggit niya ako.
Sayang lang kasi kailangan niya pang mag-part time sa Scranton.
Nakakatawa. Kasi ang alam ko, part-time lang siya dito sa Philadelphia.
Hindi na kami makapaghintay na lumipat ka rito.
Pasensya na, nandito kayo para bentahan kami ng papel?
Pwede ba? Nag-uusap pa kami rito.
Ang mga anak, dating iniidolo ang mga tatay nila.
Tayong matatanda at sanay na ang dapat magsama-sama.
At ano pa bang mas maganda sa pagpirma ng kontrata?
Gusto ko.
Pero si Sam Junior na ang nagpapatakbo ng negosyo.
Kumbaga, itinulak ako palabas.
Nandito lang ako para may makausap na mga tao.
Okay, Pa.
-Teka. Ikaw ang boss? -Tama.
-Hi, ako si Clark. -Huy.
-Mag-usap tayo. -Okay.
Kaya kung titignan niyo ang katalog namin dito...
Salamat sa pagpunta, Darryl.
Nakakatuwa lang makilala, Darryl. Sa tingin ko ay bagay ka rito.
Oo. Oo, ako rin.
Para siguro siyang...
Alam niyo? Para siguro siyang tira ni Kevin Durant.
Perpekto.
Diyos ko.
Sila ang naglagay ng tanke ng isda sa tabi ng basket ng basketball.
Parang kung naglagay ako ng baso ng gatas
sa gilid ng lamesa at natabig ito ni Cece, hindi ko siya sisisihin.
Kaya para akong tatlong taong gulang na batang babae sa sitwasyong ito?
Sabihin na natin na di ka nila tanggapin, hindi ka naman mawawalan ng trabaho.
May trabaho ka pa kung saan mahal ka ng mga tao.
At tuwing katapusan ng linggo ko lang nakikita si Jada.
Alam mo, hindi ako sigurado kung gusto kong tumira sa Philadelphia.
'Di ba? Salamat! Philly lang naman ito.
Ang lahat ay umaasta na para siyang New York, Paris, o London.
-Sino'ng may kailangan nuon? -Hindi tayo.
Okay. Ang kunsensus ay... kakaiba 'yun.
Pagbabayarin ka nila sa isda at...
Gusto nilang malaman kung kailan ka pwedeng magsimula.
Ano?
Paano kung kahapon?
-Binabati kita. -Salamat.
-Mukhang lilipat ka nga ng Philly. -Oo, mahal ko ang Philly.
Dalawa, isa, lima, o wala.
Hindi masama ang loob ko. Masaya talaga ako para kay Darryl.
Baka medyo dismayado lang ako na mawawala na siya sa amin.
Parang ang init dito. Mainit ba rito? Talagang sobrang init dito.
Nakakabaliw. Kailangan dito ng AC buong taon!
At sa Enero rin!
Hindi ko makita ang punto ng bwisit na bintanang ito.
Tignan mo, alam nating pareho,
na sa papel man o fashion, nagbabago ang estilo nito.
Tignan mo ang suot ng ama ko. Ang nakikita mo ay purong acrylic.
Kaya palaging tinitigyawat ang mukha niya.
May pang-apula ba ng apoy na kasama ang suot mo?
Alam mo. Papa, baka dapat bilhan mo ako ng amerikana.
Kakailanganin ko ng isa, 'di ba?
Kung sakaling magkaroon na ako ng tunay na trabaho
at pagalawin ang tamad kong sarili at umalis sa pamamahay mo.
Nahuli ka niya ruon.
Iyan ay sutlang Italyano. Kumportable siya, maganda, at mahal.
Ayaw mo ng Italyano, magmumukha kang Don ng Mafia.
Susunod niyan, habangbuhay na pagkakulong sa Riker's Island.
Ayos na 'yun kesa mukhang boring na tagakuha ng kaluluwa
mula sa boring na islang hindi naman totoo.
Hindi siya dokumentadong isla.
Sobra sa kartograpiko?
Ano sa tingin mo?
Ang totoo, bagay sa 'yo.
Inayusan ka nila nang tama.
Mukhang may katuturan nga na bumili ka sa tandem ng mag-ama.
Alam niyo, kukuha rin ako ng isa pa.
Lahat kayo! Dahil may ganito na tayong enerhiya,
bakit hindi natin ilipat ang photocopier sa annex
-tulad ng matagal na nating gusto? -O, sige!
-Paalam, ingay! -Isa, dalawa, tatlo!
-Nasira natin ang carpet! Lagot tayo! -Teka!
Ang ganda. Kahoy.
Matagal ko nang alam na nandito siya
hindi ko lang talaga naisip na makikita ko siya.
Tanggalin ang carpet!
Napatay ko ang isda nila pero tinanggap pa rin nila ako.
Ganyan ang paraan kung paano.
Ayos lang ang lahat. Handa na ako. Handa na ba kayo?
Lahat kayo'y sumayaw na
Kevin, tabi. Hindi ko matatanggal ang karpet
kung tatayo ka lang d'yan gamit ang malalaki mong mga paa.
Hindi ako makakatayo rito kapag hinila mo ang carpet sa ilalim ko.
Sobrang sakit ng ulo ko.
Mayroon bang aspirin na pang-sanggol?
Tama na nga reklamo, bakit 'di ka uminom ng mas maraming kape?
Ubos na. Hindi ko natikman lahat
dahil ibinuhos ni Creed ang Bogota sunrise ko sa halaman.
Nakita kong gumalaw ang dahon.
-Manahik ka. -Ikaw ang manahimik.
Lahat kayo ay manahimik at magtrabaho.
-Hindi kami nagtatrabaho para sa iyo. -Oo nga!
-Oo. -Huy. Ala-singko na.
-Kevin, pwede bang--? -Ano'ng nangyayari?
-Ayos! Nagawa natin! -Binuksan mo ang pinto.
At isinara mo. Nakabalik na tayo para bumawi!
Apir!
'Yung kwento mo tungkol sa tae ng pusa, tungkol 'yun sa iyo, hindi ba?
Nahuli mo ako!
-Kinokolekta ko ito dati. -Bakit?
Iba-iba ang bawat isa, parang snowflake.
Huy, ano'ng nangyari rito?
Iniwan mo akong mamahala sa mga panulat, Pam.
'Yun ang nangyari. Nangyari ang panulat!
Nandito ba ang panulat?