-Hi, Brian. Usap tayo saglit. -Alam ko ang sasabihin mo. Ayos lang.
Napagalitan ka dahil sa'kin. Pasensiya na.
Ayos lang. Ngayon lang naman ako nagkamali.
-Salamat ulit. -Walang anuman.
Ayos lang ba kayo ni Jim?
Oo. Siguro.
Pam, may tawag ka.
Pakumusta nalang kay Alyssa.
-Sige. -Okay. Salamat.
Sige.
-Hoy, Boom guy. -Hi, Meredith.
Kailan mo 'ko ibuboom?
Bawal kasi kami makipag-usap sa inyo.
Oo, baduy pero gusto kong…
-Kitakits. -Sige.
Dwight, may mga mag-apply pa ba do'n sa trabaho?
Oo, mga kaibigan ko.
Mga baller lang. Dapat ganito ka katangad para makasakay.
-Tinaas mo. -Talaga?
Oo, tama ka.
Pinapahanap ako ni Wallace ng Junior Sales Associate
na papalit kay Jim habang siya'y nasa Philly.
Sa wakas may makakaintindi na din sa'kin.
Parang, "Talaga, Jim?"
"Alam mo ba ang pagkakaiba ng katayan at ng rendering plant?
"Bawal pala kita pahiramin ng mga patay na kabayo't baka."
Wow.
Karapat-dapat ako dito.
Naging anak mo 'ko para makuha ang suit warehouse.
At para makapunta ako dito kasama si Jan,
umakyat ako sa itaas.
-Pati sa baba. -Alam mo?
Mapapanayam din kita, ha?
Alam kong mabagsik ang kalaban pero may tiyansa ka pa.
Walang tiyansa si Clark.
Kalaban niya ang kaibigan kong si Rolf.
Bomba ang gamit no'n sa pangingisda.
Papatawanin ka naman ni Trevor hangang sa sumuka ka.
Ang daya.
Halos tatlong buwan na 'ko dito pero ano'ng ginawa niya?
Sinali niya 'ko sa paligsahan ng promosyon na parang hayop.
Akala ko opisina 'to, hindi Thunderdome.
May magbabago sa lamesa na'tin.
Hindi na si Pam at Jim ang mga alyansa ko.
Ngayon, may isa na 'kong kaibigan kasama si Pam.
-Alyansa pa din 'yon, 'di ba? -Alam ko ang sinabi ko.
May problema kami ni Pam ngayon.
At kung madodoble ang Dwight sa buhay niya dahil sa pag-alis ko,
mukhang lalala lang 'to.
May panayam ka ba din?
Hindi. Ikaw lang 'yon, kukunin ko 'to.
'Wag kang pakampante. Tatlong buwan na 'ko dito.
Isang season na 'yon ng Homeland
at maraming nanyayari sa palabas na 'yon.
Ako si Rolf. Rolf Ahl.
Rolf Ahl? Parang Roald Dahl.
Mamatay ka na.
Nandito na siya!
-Hi! -Halika, pare.
Tara na. Sorry, mauuna si Rolf.
Wala ka sa kanya.
Kung kasama mo si Rolf, baka mapahiga ka lang sa sahig!
-Ayos. -Matalik kong kaibigan si Rolf.
Nasa sa kanya na ang lahat.
Siya'y suwabe at kalmado sa lahat ng oras.
Hindi niyo siya matatakot.
Napakabait niya.
-Kailan mo kakausapin si David Wallace? -Mamayang hapon. 'Wag ka muna umasa.
Huli na. Umaasa na 'ko.
Nawalan ng investor ang kumpanya ko sa Philly,
kaya naghahanap kami pondo.
Mabuti nalang may solusyon na.
Hihingi ako sa boss ng kumpanyang iiwanan ko
ng napakaraming pera.
Tapos ang problema. Salamat, guys.
Sa'yo ang upuan na 'yan pati ang lamesa.
-May kausap ako. -Alam ko.
Mamaya nalang ulit. Salamat.
Sana mahilig ka sa Norwegian black metal kasi hindi ako nagsusuot ng earbuds.
Walang earbuds!
Kinakabahan 'yon.
Ayos lang. Upuan lang naman.
Walang problema.
Binabasa ko ang resume mo at wala 'tong sinasabi sa'kin.
Pribado ang mga nakasulat diyan.
Paano ko malalaman na angkop ka para suriin ako?
-Ako ang nag-aalok ng trabaho. -May mga kredensyal ka ba?
Trabaho ko 'to ng 12 na taon.
Naparangalan ako, assistant ako ng rehiyonal na manedyer.
Narinig ko na ang lahat.
Kung may gusto ka pang malaman, puwede mo tawagan si David Wallace.
-Bibigyan ka niya ng reference. -Salamat. Mamaya ulit.
Hindi naman sila nananalo palagi.
Susunod na si Trevor at isa siyang propesyunal.
Sasabihin mo, "Talon." Ang sagot niya, "Kanino?"
Mahilig 'yon tumalon sa mga tao.
Bakit karapat-dapat ka maging paper salesman?
Ayos. Hindi ko inaasahan 'yon.
Mamaya nalang 'yan. Baka puwede natin 'yan balikan.
Madali lang naman ang tanong para sa isang paper salesman.
-Pass. Sunod na. -Sige.
Gusto mo ba magtrabaho sa grupo o ikaw lang mag-isa?
-Hindi, hindi, at hindi. -Dalawa lang ang pagpipilian.
Checkmate. Nanalo ka, pare.
Nagpapatibay ka ba ng parking?
-Ticket 'to sa bus. -Napansin mo agad.
Jim, puwede ko ba tignan ang mga price sheet bago ako mapanayam?
-Sige lang. -Salamat.
Ayos lang ba talaga kasi…
Oo, siyempre naman.
Tinatabihan ka ba ng mga tao? Malinis ka, 'di ba?
-Dove gamit ko. -Ayos.
Nakikinig ka ba ng music sa earbuds?
Hindi ka nakikinig ng music kasi nasa trabaho tayo.
Hindi naman 'to concert ng Florence and the Machine.
Oo. Puwede ko ba 'to pag-aralan?
Sige, gawin mo ang gusto mo.
Pero may iuutos pa 'ko sa'yo.
Hingahan mo 'ko sa mukha.
-Bakit? -Hingahan mo 'ko ngayon na.
Peppermint ba 'yan o wintergreen.
-Wintergreen. -Sabi na, sabi na.
-Matalas pang-amoy mo. -Malayo palang naamoy ko na.
Hindi ko tatanggapin si Clark.
Mukha siyang Schrute, pero Halpert siya mag-isip,
at Beesly siya umasta.
Ito pa.
Isang customer ang nakatanggap ng volume discount dahil sa order nito
pero gusto nito ibalik ang kalahati.
Hindi 'to puwedeng isauli at hindi 'to puwedeng magamit sa hinaharap
dahil binenta mo na 'to sa isang third party.
-Walang mananalo dito. -Salamat.
Idadaan ko nalang sa Kobayashi Maru.
Buwisit, tama siya. Buwisit.
Isip pa, Dwight.
-May ream ka ng-- -Alam mo, Dwight?
Tapos na tayo dito. Nakuha ko na ang trabaho.
Ginaya ko lang Kobayashi Maru.
-Hindi. -Oo. Maganda ang Star Trek.
Tama ka pero mali ka!
Ano ba? Nagawa ba ni Trevor 'yon?
Nagawa ba 'yon ni Rolf?
Akala mo sila lang? Marami pa 'kong kaibigan!
At mas magagaling pa sila kaysa sa mga tao dito.
Hindi na 'to normal.
Huwag niyo sila husgahan sa kanilang panlabas na anyo.
Oo naman, pero kasama ba ang do'n ang pang-amoy?
Ang babaho nila.
Sasabihan niyo naman ako kung mabaho ako, 'di ba?
Meredith, sinasabihan kita palagi.
Galing mo diyan.
Susunod na ang pinsan kong si Mose.
Puwede siya maging paper salesman.
Takot siya sa papel kaya mas gaganahan siyang ibenta 'to.
Inaasahan ko si Mose dito.
Ano'ng mayro'n ka para tanggapin kita?
Mahilig ako sa tao.
Sabi dito sa'yong resume, 15 na taon kang nagtrabaho
bilang sales rep sa Dow Chemical?
-Tama. -Magkasama tayo sa bahay.
-Oo. -Hindi pa kita nakikitang magtrabaho.
-Sige. -Bakit nakasulat 'yan dito?
Paano niyo nalamang hiring dito?
'Yong nanay ko. Tumawag si Dwight sa bahay
pero hindi niya alam na nakaalis na 'ko do'n
dahil palagi kami nag-aaway ng nanay ko.
Lagi ko kasi ninanakaw ang gamit niya.
Pinsan ko si Dwight. Narinig kong sinabi niya kay Mose
ang trabaho na 'to habang naliligo.
-Ikaw ba o siya 'yong naliligo? -Lahat kami.
Paliguan 'yon ng mga baka kaya marami kami do'n.
Kilala niyo ba lahat si Dwight?
Yaya niya 'ko dati. Naging kami din.
Napakalambing niyang boyfriend at sobrang cute niyang bata.
Kilala kita. Ikaw ang sumusundo kay Dwight dati.
Nag-aral ka din ba sa X-Men school?
X-Men school?
No'ng bata ako, nag-aral ako sa isang pribadong paaralan
kung saan magagamit ko ang aking mga mutant na abilidad.
Pero napagalaman ko na ginaya lang nila ang Xavier's School for Gifted Youngsters
na galing sa comic book ng X-Men.
Ilang taon pa ang lumipas bago ko 'to nalaman.
'Yong iba sa'min hindi pa alam.
May kapangyarihan ako.
Nakakarinig ako sa gabi, naiintindihan ako ng mga aso.
At sinananay kaming mamitas ng carrots,
maglinis ng mga tub, magtahi ng pekeng Levis,
at maraming telemarketing.
Ayaw ko silang makatrabaho sa susunod na 20 na taon.
Magsalita nga kayo.
Nagreklamo ako no'ng kinuha nila si Jan pero wala silang ginawa.
Tignan mo ang ginagawa niya sa'tin.
Kasalanan mo 'to, Jim.
-Bakit naman? -May ipapagawa ako sa'yo.
Isipin mo na may kapalit ang lahat ng aksyon mo.
Isipin mo na hindi lang sa'yo umiikot ang mundo.
Umiikot din 'to sa iba.
Pero si Dwight ang nagdala sa kanila dito.
Weirdo si Dwight, Jim. Hindi natin siya masisisi dito.
Hindi ka namin sisisihin sa pagpasok ni Dwight sa mga weirdo na 'to.
Ako ang tatabi sa weirdo na 'yon kapag umalis na si Jim.
Ayos lang sa'kin si Nate at alam kong hindi tama 'yon.
Hayaan niyo na. Aayusin ko lang ang mural ko.
May mga puno pa 'kong ipipinta.
Hi, Jim. Akala ko mamaya ka pa tatawag?
May problema ako sa bagong salesman.
Nagdala kasi ng mga weirdo si Dwight at gusto ko sana makakuha ng input--
Si Dwight Schrute 'to. Sino ka? 'Wag ka magsinungaling, malalaman ko.
Hi, Dwight. Si David 'to.
-David! -Gusto ni Jim tumulong sa'yo.
Seryoso? Talaga ba?
Iniisip ko kasing dahil part-time lang si Jim dito
ay baka hindi siya makapagdesisyon
'di katulad kong nandito araw-araw.
Sa totoo lang, kaya ko naman.
Ang sa'kin lang naman dahil dito siya uupo sa puwesto ko--
-Katabi ng asawa ko. -Oo nga pala, Jim.
Dahil naghahanap kami ng Junior Sales Associate na kapalit mo,
babayaran lang kita sa mga araw na nagtatrabaho ka diyan.
-Jim? -Sige.
Nasa tama ka naman.
-Ayos sa'kin 'yon, David. -Tatawag ka pa mamaya, 'di ba?
Oo, mamaya na.
-Bakit hindi na ngayon? -Oo nga. Ano ba 'yon?
Tungkol 'to sa Athlead.
Sorry, isasama ba si Dwight sa usapan?
-Makikibalita lang, David. -Sige. Ituloy mo, Jim.
-Baka gusto mo maging core investor-- -Sige. Huwag mo ituloy 'yan, Jim.
Okay, sige. Bye.
-Mag-iinvest ako. -Salamat nalang.
Bibigyan kita ng isang daang milyong dolyar.
Bakit mo ginawang bush ang mga puno?
-Hindi ka makakagawa ng papel diyan. -Hide!
May hiring sa taas. Baka gusto mo ng trabaho.
-Salamat. -Sige.
PANGLALAKI
Siksik. Parang tinapay.
Dwight, hindi mo sila dapat tanggapin dahil kaibigan mo sila.
Magagaling ang mga taong 'to.
Talento ang hinahanap ko sa isang kaibigan.
Mga baliw sila, Dwight. Mga baliw at weirdo sila.
May kilala pa 'ko. Si Spider-man. Naging bayani pa siya.
Puwede sila maging Spider-man.
Kung pagkatapos sila kagatin ng gagamba'y naging sobrang libog nila.
Astig siguro kung magtrabaho ako dito.
-Maglalaro tayo ng paintball araw-araw. -Sigurado 'yan.
Wolf, pumunta ka sa parking lot para maglaro ng paintball.
Nakakatawa si Wolf.
Palagi niya akong natataman ng hindi ko napapansin.
Magkakampi pa kami.
Diyos ko. Napasigaw talaga ako. Loko 'yon.
Ibenta mo sa'kin ang papel na 'to.
-Tignan niyo. -Gusto mo ba ang papel na 'to?
-Oo. -Hindi naman maganda.
Magbabayad ako kahit magkano.
Huwag nalang, espesyal siguro 'to kung ganyan ka kadesperado.
Marami ka pang ganyang papel kaya kunin mo ang bayad ko.
Sa'kin na ang papel na 'to. Tapos na, naiintindihan mo?
Ayos, ang galing mo do'n. Kaya…
Wow. Dito ka lang ba sa 570?
-Oo. -Sige. Mabuti kung gano'n.
May walong taon akong experience.
Nagtinda ako ng mga gadget sa Sanyo sa siyudad ng Tokyo.
Naging doktor ako
at nag-aral ako ng business sa Tokyo University.
Hindi tayo magkakaintindihan.
Salamat.
Si Nate ay may karanasan na pero may kapansanan siya.
Hindi siya makarinig, makakita, at makapag-isip.
Magaling si Trevor pero hindi ko nakita ang apoy sa kanya.
Siya pa naman lagi ang pinagmumulan ng apoy.
Kakaiba si Troy.
Isa siyang goblin, o hobbit, o cobalt na isang uri ng gremlin.
Pero ayaw ko sa kanya.
Bakit wala akong mapili sa kanila?
Hindi, hindi, hindi.
Sasabihin ko lang. Sasabihin ko lang.
-Gusto mo ba magpalit ng damit? -Kaya ko ng mag-isa.
May desisyon ka na ba?
Limang oras na 'kong naka-double park. Ililipat ko ba ang sasakyan?
Nahila na 'yon. Hinihila na nila 'yon matapos ang 45 na minuto.
Hayaan mo na.
Nakatira ako malapit sa tow yard. Nakatipid ako sa gas.
Pare, alam namin na nahihirapan ka.
Kaibigan mo pa din kami kahit sino ang piliin mo sa'min.
Ayos lang kung ako, o si Troy Underbridge,
o si Gabor, o si Melvina--
-O wala sa inyo. -Oo.
Dinala mo kami dito para makapanayam tapos wala kang pipiliin.
Hindi ba nakakainsulto 'yon?
Pinahamak ka lang ng tao kung gano'n.
-Sana puwede ko kayong kunin lahat. -Nandito na 'ko ng Lunes.
Jim?
Jim, ikot ka.
Jim, ikot ka. Jim, ikot ka.
Nakatingin lang ako sa isang direksyon. Kung iiwas ako sa timog, mamamatay ako.
Lagi kong sinasabi 'yon.
Kumalma ka lang.
At naisip kong dapat tulungan mo 'kong magdesisyon
dahil uupo sila sa puwesto mo sa tabi ng asawa mo.
Wala akong tatanggapin sa mga kaibigan mo.
Ang malas naman!
Ano'ng gagawin mo kung gano'n?
Hindi pala magaling ang mga kaibigan mo.
Kahit si Gabor.
Mas mataas ang standard ko sa inyo kaysa sa mga kaibigan ko.
Wala sa kanila ang bagay sa gold at grey.
Sabi na. Ikaw ang dumisenyo ng mga uniporme dito sa opis.
Tag-init. Tag-lamig. Kagubatan.
Pormal.
Nagulat ako dahil kwalipikado kayong lahat.
-Oo, salamat. -Galing.
-Tama! -Hindi naging madali 'to sa'min.
Wala kaming pipiliin sa inyo.
-Sorry. -What?
Wala kang kuwenta!
Wala kang magagawa, sabi ni Wallace ako ang masusunod.
Wow! Wala ka talagang kuwenta!
Wala ka talagang kuwenta.
Pa'no mo 'to nagawa sa kanila?
-Sobra na. -Sige.
Ibabalik niyo ba ang mga resume namin o hindi?
Isa lang kasi ang mayro'n ako
at may nakasulat do'n na chili recipe na gusto kong gayahin.
Hind na tama 'to.
Ito ang address ni Jim Halpert.
Baka gusto niyo lagyan ng tissue ang bahay niya.
Ang bastos no'n.
Hindi, alam ko na.
Salamat sa oportunidad, Dwight.
'Wag kang magbubukas ng kahit na anong package.
Hindi, buksan mo pala. Ligtas 'yon.
Hindi ako ang masusunod. Rolf, ano ba?
Hindi ako ang masusunod. Gusto ko kayong kunin lahat.
Gabor? Gabor?
-Nasira ang araw ko. -Ako din.
Maaga pa para sa slow roast at gabi na para sa Swanson's.
Alam ko na. Paintball.
-Ayos. Mahihintay niyo ba 'ko? -Ga'no pa kami katagal maghihintay?
-Sige. -Umalis nalang tayo.
Gamitin natin lahat ng baril.
Natapos din sa wakas.
Tignan mo muna tapos i-print mo--
-Hi, siya ang bago mong katabi. -Kumusta, ganda?
Ayos. Hi, Clark.
Magtiwala ka, siya ang pinakamabait.
Buong araw ko 'tong inasikaso kaya dapat masaya ka na.
Puwede na pero mas gusto ko pa din katabi 'yong dati.
Sige. Pasensiya na, may meeting pa kasi kami.
-Sige lang. -Tatawagan nalang kita.
-Sige. Bye. -Bye.
Alagaan mo ang misis ko. Babalik ako.
HOY GAGO
MASAYA KAMING WALA KA DITO
Darating talaga sa buhay na kailangang iwan ang mga kaibigan mo.
Ako nga iniwan ko sila sa loob laman ng tatlong oras.
Pam, pupunta ako sa kusina. May gusto ka ba?
-Ayos lang ako. -Gusto ko ng kape.
Sorry. Dapat ganito ka kaastig para sa kape.
Dwight. Gusto mo ba i-haze ang baguhan?
-Ako? -Tayo.
Siyempre naman.
Sige, sige.
Ito. Sige.
Pagpupunta siya sa CR mamaya,
guguluhin ko siya, hawakan mo 'yan.
-Alam ko na. -Sige.
-Oo. Sabik na 'ko-- -Sige.
Binabati ka namin, baboy!
Huwag! Dwight!
Importanteng malaman ko kung sino ang makakatabi ni Pam.
Habang-buhay mong makakasama ang mga taong nasa paligid mo.
Dahil do'n sa puwesto ko noon, lagi akong nakatingin kay Pam.
Nakahanap ako ng pagmamahal. Importante ang bagay na 'yon.
Totoo.