Pakiramdam ko ang swerte ko
dahil nasa isang siyudad tayo ngayong araw ng mga puso.
Parang mahika.
Na para bang nagmakaawa ako sa kapares ko para makipagpalit ng araw.
Abrakdara!
Nga pala, kailangan nila ng papasok ng sobrang araw sa susunod na linggo.
At ayun, wala na siya.
Uy.
Gusto mo bang tumakas sa trabaho ngayon?
Siguro? Anong naisip mong gawin?
Kahit anong gusto mong gawin.
Gusto kong magpakasaya ngayon dahil bukas ay magiging isang bangungot.
Babalik na si Andy mula sa walang kwenta niyang paglalayag.
Masama ang ugali niya, makasarili siya,
isa siyang tarantado sa paningin ko, makikipaghiwalay na ako sa kanya.
Gusto mo 'yan, 'di ba?
San maging magkaibigan kami.
Sabi ni Erin makikipaghiwalay na siya kay Andy, pero hindi ako sigurado.
Babalik na si Andy bukas, at surpresa,
ngayon gusto niyang gawin namin kahit na anong gusto ko.
Nung bata ako, nagkasakit ang aso namin
at kinailangan namin siyang dalhin sa bukid.
At sa huling araw niya, ginawa namin lahat ng gusto niya.
Gusto mo bang maglaro nito sa garahe?
-Oo ba. -Ayos.
-Kunin mo ang panlamig ko. -Sige.
Pasok.
Andy, nakabenta na naman ako ng malaki para sa kompanyang pinangangasiwaan mo.
Kailangan mong iautorisa ang ulat ng gastos na ito
at pirmahan ang kontrata.
Oo naman.
Ikinagagalak ko, Mr. Schrute.
Gusto ko si Andy netong mga nakaraang araw.
Mapagpanggap siya, atginagawa niya lahat ng sinasabi ko.
Magbabago na lahat ng 'yon 'pag bumalik na ang totoong Andy bukas.
Maliban na lang kung pagbabalik niya ay magpapanggap siya bilang si Dwight.
Kung ganon, magkakaron ng di malilimutang nakakalitong paghaharap.
May naiwang gatas si Andy sa pridyider.
Kaya naman iniinom ko 'to paunti-unti netong nakaraang tatlong buwan.
Ang sarap.
Pero babalik na si Andy.
Kaya naman, paalam buo-buong maasim na gatas.
Sige na, sasabihin ko na.
Sana manatili na lang si Andy sa paglalayag niya.
Ang masasabi ko lang, meron na lang tayong isang araw na walang boss.
Oo nga, kaya maginom tayo at magdroga.
Magpakalango tayo, walang masamang resulta.
O pumunta tayo sa maliit na pamilihan.
May mga promo sila para sa araw ng mga puso.
Mababawasan ng 20 puesyento ang babayaran 'pag may kasama kang asawa o nobyo.
Pero kung wala ka no'n,
maaari kang siguro magdala ng kahit sino na pumapawi ng kalungkutan mo.
Magpapanggap akong asawa mo, Phyll.
Sawang sawa naman na ko sa 'yo kaya magmumukhang makatotohanan.
May parlor sila do'n para sa kuko kung saan ko pinapalinis ang paa ko.
Pangayos ng relo ang gamit nila.
Sasamahan kita.
Ito ang huling araw natin na walang manedyer.
Pumunta tayo sa maliit na pamilihan.
Clark, ikaw ang magiging peke kong nobyo para magakuha ako ng diskwento.
D'yan ako magaling.
Tara na.
Darryl, lahat sila ay may pares na.
Gusto mo bang magpanggap na magnobyo para makakuha tayo--
Hindi.
Oo. Oo. Bakit naman hindi?
Gusto ko magpanggap na bakla. Walang problema 'yon sa akin.
Sige. Madali lang 'yon. 'Wag kang kabahan, sundan mo lang--
'Wag na natin pagusapan. Ayos lang ako.
-Kadiri 'to. -Hindi masarap.
'Wag kang magpakabusog sa tsokolate.
Nagpareserba ako sa State Street Grill para sa tanghalian.
Diyos ko, ang romantiko no'n.
Kasama natin si Brian at Alyssa.
Diyos ko, nabawasan ang pagiging romantiko.
Alam ko, pero kailangan nating pumunta.
Kailangan natin siyang pasalamatan para sa pagsagip sa buhay ko.
Oo naman. Ayos 'yon.
Bumili na lang tayo ng alak mamaya at magdiwang?
Gusto ko 'yon.
Nasasabik na akong makita si Brian.
Mabait si Brian,
at naging malapit kami ni Pam sa kanila ng asawa niyang Si Alyssa.
Nasisante siya dahil pinrotektahan niya ang asawa ko
laban sa isang siraulo sa bodega.
Pasensya na, pero kilala niyo naman siya. Mabati siya.
ANG KARANGYAAN NG KUKO
Ang babaeng maliit ang paa ay nandito ulit.
-'Yung para sa sanggol ang gamitin mo. -Ang cute.
Tanggalin mo nga ang salamin mo.
Sige.
Bakit?
Ang nobyo mo, mukha siyang isang magandang babae.
Mukha ngang magandang babae ang nobyo ko, 'no?
Oo, napakagandang batang babae.
At alam mo, sa tingin ko nagdadalaga ka na.
Kailangan na nating bumili ng panloob mo.
Akala niyo nakakatawa 'yon?
Kung ganon, wala nang diskwento.
-Ano? -Mawalang galang na…
Magbabayad kami ng buo.
-Hindi. -Hindi kami nagnobyo.
Ano ba?
Nagsisinungaling siya.
Mukhang hindi ko rin ako para sa pagkukunwaring relasyon.
Hi. Gusto namin ng diskwento para sa mag-nobyo
para sa masahe sa paa.
Hindi, walang diskwento para sa dalawang lalaki.
Hindi magnobyo ang dalawang lalaki.
Magkarelasyon kami.
-Dalawang lalaki. -Okay lang po sila.
-Ganyan po talaga sila. -Ano?
Hindi 'yon pwede. Walang diskwento.
Pwede.
Siya at ako, nagmamahalan kami.
Mas malawak ang pagmamahalan namin kumpara sa kayang unawain ng utak mo.
Pareho kaming sumasahod at wala kaming anak.
At sa iba na lang kami magpapamasahe.
-Uy. -Uy, Brian.
Uy.
Pasensya na ngayon lang kami.
Walang problema. Naubos ko na nga lang ang tinapay.
-Oo nga. -Bakit?
Diyeta siya dapat.
Masaya akong makita kayo. Salamat sa pagpunta.
-Oo naman. -Nagbibiro ka ba? Salamat sa 'yo.
Gusto kong magpasalamat sa…
sa lahat, at ikinalulungkot ko ang nangyari sa trabaho mo.
Grabe ang nangyari.
Ayos lang. Ano pang magagawa mo?
Pero kung may alam kayong trabaho, libreng libre ako
Hindi na nakakarinig ang tatay ko.
Pwede mong palakasin ang tunog sa paligid niya.
Ayos 'yon. Malaki ba siyang magpasahod?
Nasaan si Alyssa?
Oo nga pala.
Hindi siya makakarating.
Ang totoo, hindi na namin kaya.
Maghihiwalay na kami.
May panibagong benta na naman ako na kailangan mong pirmahan.
Salamat, Mr. Schrute. Hindi ko alam kung pano mo 'to nagagawa.
Isa kang diyos.
Hi, Dwight.
Nandito ka na.
At nakakadiri ang itsura mo.
Hindi pa tuyo ang kuko ko.
Sa tingin ko hindi ako makakapagtrabaho ng ilang oras.
-Tignan mo kung sinong mga dumating. -Andy.
Mukhang kailangan ko nang ikansela ang binili ko sa zappos.com
dahil dumating na ang mga taong tamad.
-Andy. -Mahal ko.
Sobrang miss kita.
Oo.
Maligayang pagbabalik.
Ang tagal kong hinintay ang pangyayaring ito.
Ako din. Sobra.
Sobrang saya ko.
Hindi talaga ako magaling pagdating sa paghihiwalay.
Ang totoo niyan, kami pa rin ng nobyo ko nung unang grado pa lang ako.
Kakatapos lang ng ika-20 anibersaryo namin.
At nakalimutan kong bilhan siya ng regalo.
Anong nangyari? Akala namin bukas ka pa babalik.
Ito ang surpresa ko kay Erin ngayong araw ng mga puso.
Ang romatiko ko, 'di ba?
At may ibibigay ako sa 'yo.
Dalawang piraso ng kawayan, walang kwenta, 'di ba?
Hindi, ito ay gamit pangtugtog ng musika.
Para makatugtog tayong dalawa ng musikang pangisla.
Dahil meron ako neto.
Paluin mo sila.
Sige, paluin mo.
Bembe ang tawag d'yan.
Yoruba yoruba
Aruba yoruba
Yoruba yoruba
Aruba raruba
Hoy, nagbabagang lalaki, kung hindi naman malaking abala sa 'yo,
baka gusto mong magsuot ng kurbata.
Darating si David Wallace sa loob ng isang ooras.
Kaya nga ako nandito.
Dumating ako ng mas maaga para surpresahin si Erin.
Maligayang araw ng mga puso, mahal ko.
Pero nasasabik din ako sa pakikipagkita kay Wallace.
Bakit? 'Di ba darating siya para palitan ka?
Dahil tatlong buwan kang nawala.
Hindi. Ano ka ba, Clark.
Alam ni Wallace na wala siya rito ng tatlong buwan.
Tama?
Alam ni Wallace na tatlong buwan kang wala?
Hindi ko alam. Hindi ko naman alam kung anong alam niya sa hindi.
Pero lagi kaming magkausap.
Hindi naman mahirap maghanap ng mabilis na internet sa Turks and Caicos.
Meron bawat restawran.
Apat na bese lang niya ako pinadalhan ng email.
May tanong ako. Nasaan si Jim?
Nananghalian sila ni Pam para ipagdiwang ang araw ng mga puso.
Ng dalawang oras?
Nagaalala ka dahil matagal silang wala sa trabaho?
Kung kasya ang sapatos…
Yoruba yoruba
Ruba Yoruba
Magkaiba ang bersyon namin tungkol sa nagiisang kwento.
Pagtapos no'n bigla na lang kaming namanhid.
Ayos lang 'yon, 'di ba?
Hindi naman ibig sabihin no'n ay tapos na, 'di ba?
Normal naman magaway ang magasawa.
Oo, 'yun na nga.
'Pag nagaaway kami,
ramdam namin na buhay pa ang aming relasyon.
Nung natapos na kaming magaway, do'n namin naramdaman na tapos na.
Tapos na.
Pasensya na. Diyos ko.
Tigilan na natin magkita ng ganito.
Kailangan natin maghanap ng ibang paraan ng paguusap
maliban sa pagiyak sa isa't isa.
-Oo nga. -Ano?
Pero hindi ka sisisantehin ng pagiyak ko.
Pagiyak?
Napansin ko na nakuha mo ang Scranton White Pages na account.
-Ayos 'yon. -Salamat.
At nabenta mo ito kay, Jan.
Oo.
-Napabilib mo ako. -Talaga?
Pero may isang problema.
Napansin ko na ibinenta mo ito
sa halagang hindi aprubado ng punong opisina.
Kailangan mo muna 'yon ipadaan sa 'kin, Dwight.
Nasa bangka ka.
-Ako'y… -Nasa bangka sa karagatan.
Ang isyu ay kailangan mo ipadaan ang lahat ng bagay sa akin.
Ayos ba 'yon?
Ayos ba tayo?
-Sabihin mo lang. -Hindi ko sasabihin.
-Sabihin mo. -Hindi kahit isang salita.
-Ayos. -Hindi.
Anong ginagawa mo?
Tatawagan ko ang Scranton White Pages at aayusin ito.
'Wag mong gawin 'yan, Andy.
-Hello? -Hey, Jan. Si Nard Dog ito.
-O, Andy? -Tinitignan ko ang mga gawain dito
at may nakita akong konting pagkakamali.
-Talaga? -Oo, nakita kong ang empleyado namin
ay inalok ka sa presyong hindi siya autorisadong ibigay.
Ayos na.
Seryoso? Tinatawagan mo ako makalipas ang ilang linggong
natapos na natin ang kontrata para dagdagan ang presyo?
-Yun ba ang ginagawa mo? -Ayos na.
Hindi, Jan, sa tingin ko iba ang pagkakaintindi mo.
-Talaga? -Ito ay isang isyu sa--
Alam mo, Nard Dog?
May pagpipilian sa kontrata
kung saan pwede akong umatras sa loob ng 30 araw matapos kong pumirma.
Pipiliin ko 'yon.
'Wag, Jan. Pakiusap, 'wag kang makinig sa sira ulong 'to.
Alalahanin mo si Clark. Binigay niya sa 'yo lahat. Lahat.
Jan, hindi ko alam ang sinasabi niya pero--
Sabihan mo si Angela na padalhan ako ng listahan.
Pakiusap, Jan--
Hindi 'yon…
ang inaasahan kong mangyari.
Mahusay ang trabaho niyong lahat.
Makinig ka, medyo huli ang sahod ko.
Oo, 'yun ay dahil kada biyernes ang bayad sa atin.
At 12 biyernes ka nang wala dito.
Ayos. Maraming salamat.
Ayos.
'Ano ang maliit na 'yan?
Bonus mo 'yan galing kay Wallace.
Dahil nalagpasan ng sangay natin ang tudlaan para sa huling kwarter.
Wow, ayos 'yon.
Tatlong buwang ang isang kwarter. Ganon ka katagal wala rito.
Salamat.
Ayos, nakakasunod tayo.
Dalawang segudo pa lang siya nandito,
nawala na niya agad ang pinakamalaking benta ng ating sangay.
Alam niyo ba kung anong kinailangan kong gawin para makuha 'yon kay Jan?
Inilabas ko lahat.
Lahat. Lahat ay nakalabas sa loob ng isang linggo.
Bumalik siya rito na para bang sa kanya ang buo-buong maasim na gatas.
Sino bang may kailangan sa kanya, 'di ba?
Hindi ko alam anong gagawin natin.
Gusto kong sabihin kay Daid Wallace na wala siya rito ng tatlong buwan…
Gusto kong ilaglag si Andy,
kaso ang tingin ni David Wallace ako ay isang batang iyakin.
Pero hindi ako isang bata, isa akong ganap na ginoo.
At sa halip na lobo, ang iniiyak ko ay,
"isang halimaw na lobo na genetically-engineered."
Hindi ko siya ilalaglag.
Binigyan ako ng pangalawang pagkakataon ni Andy.
Ang magagawa ko lang ay hayaan ang ibang ilaglag siya.
Bakit hindi na lang ikaw, Meredith?
Hindi pa natawag na maglalaglag si Meredith Palmer.
Malandi, oo. Manginginom, oo.
Mapanuyang henyo? Sinabi mo pa.
Pero hindi bilang isang manlalaglag.
Panlampaso ng suka? Sige. Makikipagtalik sa sahig? Oo, ako 'yon.
-Iba ibang posisyon? Oo. -Uy.
Meredith, sobra na 'yon.
Naintindihan mo? Sobra pa 'yon sa sobra.
Bakit walang pumipigil sa kanya?
Alam kong maraming taong galit kay Andy, maniwla kayo, ako rin.
Pero marami na siyang napagdaanan.
At minahal naman natin siya, 'di ba?
Kaya kung mapapahamak man siya,
hayaan natin siyang mapahamak sa sarili niya, hindi dahil sa 'tin.
Ayokong gawin 'yon.
Sige.
Sa kalagayan niya, titignan lang siya ni Wallace at sisisantehin na siya.
Anong meron dito?
Bumalik na tayo sa trabaho.
Dali.
Sino ang babaeng 'yon
Si Andy
Sige na, Balik sa trabaho.
Alam kong galit ka sa 'kin.
Gusto mo bang sabihin sa 'kin kung bakit?
Hindi ko alam.
Si tingin ko lang kakaiba 'yon.
Sabi mo nasisante si Brian dahil sa nangyari sa bodega.
At sinadya mong hindi sabihin ang pinakamahalagang detalye.
Hindi ko alam, Pam. Pakiramdam ko wala kong kwenta…
Na mas marami pang alam ang iba kaysa sa akin pagdating sa sarili kong relasyon.
Hindi ko sinabi ang tungkol sa pagiyak ko
dahil ayaw kong malaman mo kung gaano ako kalungkot.
Dahil dadagdag lang 'yon sa mga iniisip mo.
Lagi mong sinasabi na ayaw mo na ng dagdag pang isipin.
Oo nga. Salamat kung ganon.
Salamat sa inyong dalawa.
-Hindi kasalanan ni Brian. -Oo. Tama ka.
Hindi ako galit kay Brian.
At sa totoo lang, marahil wala akong rason para magalit
dahil wala ako do'n.
Kaya kalimutan na lang natin.
Sige.
Kailangan niyong sabihin sa akin
kung anong mga nangyari nung nakaraang tatlong buwan.
Baka sakaling magtanong si David.
Mga bagay na maaari kong idagdag sa paguusap namin.
Malaking benta o tsismis sa opisina?
Makukuha dapat natin ang Scranton White Pages.
Hindi nakakatulong. Manatili tayong positibo.
-Naintindihan? -Hi sa inyo.
Uy, David, kamusta?
Ginagawa lang namin ang aming linggo-linggng paguusap,
nandito kami para udyukin ang bawat isa.
Hindi ako magsisinungaling, marami rin akong natututunan dito.
Ayos 'yan. 'Wag niyo ko hayaang makaistorbo.
Kung ano man ang ginawa niyo netong huling kwerter,
sobrang saya ko sa mga numerong nakita ko.
-Salamat. -Ituloy niyo na 'yan.
Kikitain ko si Val tungkol sa lalaki sa bodega na kailangang tanggalin.
Magusap tayo pagkalipas ng 15 minuto?
-Sige. -Lahat kayo, magaling ang trabaho niyo.
Kailangan nating magtanggal ng lalaki sa bodega?
Naalala mo 'yung mural ni Pam? Si Frank--
Sinunog niya lahat. Grabe ang nangyari.
-Ano? -Oo.
-May sunog sa bodega? -Abo na lang ang natira.
Nandito lahat ng bumbero, nabalita sa dyaryo.
Ito ang sinasabi ko.
Mabuti nang nalaman ko. Ano pa?
Nagsimula kaming magbenta ng lobo.
-Ano? -Oo.
At pumirma si Kathy Ireland
bilang opisyal na tagapagsalita ng Dunder Mufflin.
Talaga?
Oo, at sa billboard niya sa Europe, maghuhubad siya.
Wow. Ayos, Kathy. 50 na siya, 'di ba?
-Masarap pa rin siya. -Ayos. Ano pa?
Sinong magaakala na ang pagbebenta ng lobo ay magdadala ng maraming pera.
Salamat sa Diyos, 'di ba? Kailangan natin ng pera matapos ang sunog.
Anong sunog?
Ang sunog sa bodega.
Hindi mo ba nakita? Abo na lang ang natira.
Mukhang maayos naman sa paningin ko.
Alam ko, metaphor lang 'yon.
Alam mo naman marami akong ironya tungkol sa sunog.
Isa 'yon.
Ang siguraduhing na nag bodega ay maayos at malinis.
Sige.
Mukhang sang-ayon ka naman, naipaliwanag ko naman ng maayos.
-Salamat, Andy. -Salamat.
Sige. Paalam sa inyong lahat.
Ang ganda ng tunog ng isda.
Sa tingin ko nga.
Tinutugtog talaga ang kaliskis niya, 'no?
Oo. Hindi ko alam kung bakit parang ingay na lang siya sa 'kin ngayon.
-Sa tingin mo kailangan ko ng bago? -Hindi na kita mahal.
-Ano? -Gusto pa rin kita.
Pero matagal kang nawala,
at hindi ka nagpapadala ng email sa 'kin lagi.
Para maging patas, nirere-tweet mo ako madalas.
Pero hindi na kita mahal.
Naiintindihan ko.
Hindi ka masaya. Matagal akong nawala, at nawalan tayo ng konting kilig.
Pero ikaw at ako, may kinabukasan tayo.
Marami pagmamahal dito.
Kakasabi ko lang na wala nang pagmamahal.
Sa parte mo.
Pero marami rito sa akin. Naguumapaw.
Nawala lang tayo sa tiyempo ngayon.
At tiyempo lang 'yon, ano ba naman ang tiyempo?
Ibig kong sabihin, ang mga magulang ko ay nagtagal ng 30, 40 taon.
Hindi sila naging masaya ng sabay.
Sa tingin ko nga.
Ilan pa ba ang natitira sa atin?
Mga 35, o siguro 40 taon kung suswertehin tayo?
Kasi msyado akong nababad sa ilalim ng araw.
Nasunog ang iyong balat.
Magiging pasas ako paglipas ng tatlong taon.
Alam kong hindi ka na nakakaramdam ng pagmamahal sa 'kin sa ngayon,
pero kung magpapanggap ka,
hindi ko naman mararamdaman ang kaibahan no'n.
Magiging maayos ang pakiramdam ko.
At kinalaunan, siguro, mamahalin mo na ako ulit.
Sa tingin mo maibabalik talaga natin 'yon?
Oo.
Ano ka ba.
Oo naman.
Alam mo, siguro 'wag na natin ituloy ang paginom natin ngayong gabi.
Oo, pakiramdam ko marami akong kailangang gawin sa Philly.
At sigurado akong may mga gagawin ka rin, kaya naman…
Ihatid mo na lang ako sa sakayan ng bus?
Sigurado ka?
Sa tingin ko magaaway lang tayo.
Oo nga.
Kaya…
'wag na lang.
Sige.
Maligayang araw ng mga puso.
Pasensya na, wala akong oras ibalot 'yan.
Wow. Hindi ko alam na tinago mo pala ito.
Oo.
-Salamat. -Walang problema.
Sa tingin ko 'wag ka muna pumunta sa Philly ngayong gabi.
Dito ka muna at magaway tayo.
Gusto mo talaga magaway tayo ngayong araw ng mga puso?
Oo.
Sige.
Sige, maghanda ka na.
Hi.
Ayos ka lang?
Hindi ko kaya.
Pasensya ka na.
Hindi mo kailangang humingi ng tawad.
Gusto ko lang maging masaya ka.
Maghihiwalay na tayo.
At para lang alam mo, nagalala ko, akala ko patay ka na.
Nawala ka ng tatlong buwan.
Andy? Nandito pa rin ako.
Anong meron sa tatlong buwan?