Witamy w Scranton
Tak się cieszę, że jesteśmy w tym samym mieście na Walentynki.
To cud.
Albo ja na czworakach
błagający wspólników, żeby zamienili wtorek na czwartek.
Abrakadabra.
W następnym tygodniu muszę to odrobić.
Czar prysł. Zniknął.
Cześć.
Urwiemy się dziś wcześniej?
Może. Co chcesz robić?
Wszystko, co chcesz.
Chciałbym się dziś wyluzować,
bo jutro będzie koszmar.
Andy wraca ze swojego durnego rejsu łodzią.
Był wredny i samolubny.
Straszny z niego dupek. Zrywam z nim.
Masz za swoje! Podobam ci się teraz?
Po przyjacielsku.
Erin mówi, że zerwie z Andy'm, ale sam nie wiem.
On jutro wraca, a dziś Erin chce robić wszystko, co zechcę.
Kiedy byłem mały, nasz pies ciężko zachorował
i musieliśmy go wywieźć na wieś.
W jego ostatnim dniu robiliśmy wszystko, co najbardziej lubił.
Porzucamy na parkingu?
-Pewnie. -Super.
-Wezmę płaszcz. -Świetnie.
Proszę.
Andy, ubiłem świetny interes dla firmy, którą prowadzisz,
i chcę, żebyś zatwierdził raport wydatków
oraz podpisał umowę.
Ależ oczywiście.
Z przyjemnością, panie Schrute.
Polubiłem Andy'ego ostatnio.
Jest wymyślony i robi dokładnie to, co mu każę.
Ale tylko do jutra, bo prawdziwy Andy wraca.
Chyba że wróci jako wymyślony Dwight.
Wtedy odbędzie się wielka i zagmatwana rozgrywka.
Andy zostawił karton mleka w lodówce.
Przez ostatnie trzy tygodnie podkradałem je każdego dnia.
Pycha jest.
Ale Andy jutro wraca.
Do widzania, grudkowate cytrynowe mleczko.
Powiem to na głos.
Chciałbym, żeby Andy nie wracał.
Powinniśmy zrobić sobie ostatni fajny dzień bez szefa.
Dokładnie. Wychylimy jakieś procenty, załatwimy kokainę. Bez konsekwencji.
Albo pasaż handlowy.
Mają teraz zniżki walentynkowe.
Dwadzieścia procent, jak przyjdziesz z mężem lub chłopakiem.
Ale jak nie masz ani męża, ani chłopaka,
to możesz przyprowadzić kogoś, z kim zabijasz swoją samotność.
Phyll, mogę udawać twojego męża.
Mam cię dosyć, więc będzie wyglądało realistycznie.
Mają tam salon stylizacji paznokci, gdzie robię zabiegi na stopy.
Używają zestawu do naprawy zegarka.
Pójdę z tobą na stópki.
To nasz ostatni dzień bez szefa.
Idziemy do pasażu.
Będziesz udawał mojego chłopaka, to dostanę zniżkę.
Po to tu jestem.
Chodźmy.
Darryl, wszyscy idą w parach.
Chcesz udawać parę, żeby dali nam...
Nie.
Tak. Czemu nie?
Będę udawał geja. Nie mam z tym problemu.
To łatwe. Nie denerwuj się, tylko rób to, co...
Przestań o tym gadać. Powiedziałem, że OK.
-Wstrętne są. -Okropne.
Nie napychaj się czekoladkami.
Zarezerwowałam stolik na lunch.
Jakie to romantyczne.
Z Brianem i Alyssą.
Jakie to mniej romantyczne.
Wiem, ale powinniśmy pójść.
Powinniśmy mu podziękować za ocalenie mi życia.
Jasne, w porządku.
Poświętujemy z butelką wina wieczorem?
Jak najbardziej.
Cieszę się, że zobaczę Briana.
To świetny facet, a Pam i ja przyjaźniliśmy się
z nim i jego żoną Alyssą od dawna, i...
Wyleciał, bo obronił moją żonę przed idiotą w magazynie.
Wybacz, ale znacie go. Jest w porządku.
PAZNOKCIE LUKSUSOWE
Pani z małymi stópkami wróciła.
Użyj cążek dla dzieci.
Ściągnij okulary.
Dobra.
Co?
Twój chłopak wygląda jak mała dziewczynka.
Prawda?
Tak, taka ładna dziewczynka.
Zaczynasz dojrzewać.
Czas na pierwszy sportowy biustonosz.
Uważacie, że to zabawne?
Dobra. Nie ma zniżki.
-Przepraszam! -Co? Cicho!
-Cena wyjściowa. Nie jesteśmy parą. -Przestań.
Ona żyje w kłamstwie.
Jednak nie nadaję się nawet do udawanego związku.
Chcielibyśmy skorzystać z masażu stóp ze zniżką dla par.
Nie ma zniżki dla dwóch mężczyzn.
Dwaj mężczyźni to nie para.
Ale my jesteśmy ze sobą.
Dwaj mężczyźni.
Nie działa. Nie ma zniżki.
Ależ działa.
Jesteśmy zabójczo zakochani.
Bardziej niż pani mała główka może sobie wyobrazić.
Każdy z nas ma dochód netto, nie mamy dzieci
i wychodzimy stąd.
-Cześć. -Cześć, Brian.
Cześć.
Wybacz spóźnienie.
Nie ma problemu. Zjadłem cały chleb.
W porządku.
-Co? -Jest niby na diecie bezwęglowodanowej.
Fajnie was widzieć. Dzięki, że jesteście.
-Pewnie. -Żartujesz?
To ja tobie dziękuję. Wreszcie mam okazję podziękować
za wszystko. I przykro mi z powodu pracy.
Nieprawdopodobne.
W porządku. Co zrobić?
Gdybyście słyszeli o jakiejś posadzie, jestem otwarty.
Mój tata jest przygłuchy. Przyda mu się dzwiękowiec.
Świetnie. Dobrze płaci?
Gdzie jest Alyssa?
Alyssy... dzisiaj nie będzie.
Właściwie to nas nie będzie.
Rozstajemy się.
Mam jeszcze jedno zamówienie sprzedaży do podpisu.
Dziękuję, panie Schrute. Jak pan to robi.
Jest pan boski.
Cześć, Dwight.
Wróciłeś.
I wyglądasz ohydnie.
Paznokcie mi jeszcze nie wyschły.
Przez parę godzin nie będę mogła pracować.
Kogo my tu mamy.
-Andy. -Nie muszę iść do zoo,
leniwce same do mnie przyszły.
-Andy. -Cześć, kochanie!
Tak tęskniłem.
Tak. Witaj, stary.
Czekałem na tę chwilę.
Ja też. Bardzo. Jestem taka szczęśliwa.
Naprawdę nie potrafię zrywać.
Formalnie do dziś chodzę z chłopakiem z podstawówki.
Mieliśmy właśnie 20. rocznicę.
I zapomniałam o jego prezencie.
Myśleliśmy, że wracasz jutro.
Niespodzianka dla Erin z okazji Walentynek. Superromantyczne.
Mam coś dla ciebie.
Dwa kawałki bambusa? Wielkie mi co.
Nieprawda. To instrument muzyczny.
Tworzyć razem wyspiarskie dzwięki.
Ponieważ mam to.
Stukaj kołatkami.
Stukaj! Ta muzyka to bembe.
Hej, burning man, jak ci się to słabo sprzedaje,
to może zarzuć krawat.
David Wallace będzie tu za godzinę.
Dlatego tu dziś jestem.
To znaczy, wróciłem dla Erin.
Słodkich Walentynek, kochanie!
Ale cieszę się też, że Wallace przyjeżdza.
Dlaczego? Żeby dobrał ci się do tyłka za trzy miesiące nieobecności?
Proszę cię, Clark.
On wie, że Andy'ego nie było trzy miesiące.
Prawda?
Wallace dobrze wie, że cię nie było w pracy trzy miesiące?
Nie mam pojęcia, co Wallace wie, a czego nie.
Byliśmy w kontakcie.
Ludzie, na Turks i Caicos też jest szybki internet.
W każdej kafejce bembe.
Napisał do mnie tylko cztery razy.
Pytanie. Gdzie jest Jim?
Poszli z Pam na walentynkowy lunch.
Na dwie godziny?
Więc niepokoją cię
długie nieobecności pracownika w miejscu pracy?
Mądrej głowie...
Opowiadaliśmy różne wersje tej samej historii,
a potem wszystko ucichło.
Ale to jeszcze nie znaczy, że to koniec?
Pary się kłócą.
O to chodzi.
Kiedy się kłóciliśmy, co dziwne, związek wciąż oddychał,
ale kiedy przestaliśmy, to był koniec.
To koniec.
Przepraszam... Już dobrze.
Musimy przestać widywać się w takim stanie.
Znaleźć inny sposób, żeby się wygadać,
nie załamując się przed sobą.
-Tak. -Co?
Chociaż przez moje łzy nie wylecisz z pracy.
Łzy?
Zdobyłeś nowego klienta, Scranton White Pages.
-Wyśmienicie. -Dziękuję.
-A potem dobiłeś targu z Jan. -Tak.
-Imponujące. -Tak.
Jest jeden mały problem.
Zaproponowałeś jej cenę,
której nie zatwierdziłem.
Musisz mnie najpierw o takie rzeczy zapytać.
Byłeś na łodzi.
Byłem...
Na łodzi na oceanie.
Chodzi o to, że musisz mnie o takie sprawy pytać.
Spoks?
Jest spoks?
-Powiedz "spoks". -Nie mam zamiaru.
-Powiedz to. -W życiu.
-Spoks. -Nie.
Co ty wyprawiasz?
Zadzwonię do Jan i to wyjaśnię.
Ani się waż, Andy.
-Halo? -Hej, Jan. Nard Dog z tej strony.
Cześć, Andy.
Przeglądałem papiery
-i znalazłem coś. -Tak?
Mój pracownik zaproponował ci cenę, na którą nie miał mojej zgody.
Spoks.
Serio? Dzwonisz parę tygodni
po podpisaniu umowy, żeby wyciągnąć od nas więcej?
-O to ci chodzi? -Spoks. Jest spoks.
Nie, źle mnie zrozumiałaś.
-Ach tak. -Okazało się właśnie...
Coś ci powiem, Nard Dog?
W kontrakcie jest klauzula
umożliwiająca anulowanie umowy do 30 dni po jej podpisaniu,
więc chciałabym z tej możliwości skorzystać.
Nie, Jan, nie słuchaj tego cycka!
Pamiętasz Clarka. Dał ci wszystko. Wszystko.
Nie wiem, o czym on mówi...
Niech Angela prześle mi fakturę.
Proszę, Jan...
Nie poszło dokładnie tak,
jak planowałem.
Moi drodzy, dobra robota.
Jesteśmy kapkę do tyłu z moimi wypłatami.
Jak wiesz, wypłaty są w piątki.
Nie było cię w biurze przez dwanaście piątków.
Dobrze. Dziękuję bardzo.
W porządku.
A co to takiego?
To bonus dla ciebie, od Wallace'a.
Nasz oddział okazał się najlepszy w ostatnim kwartale.
To wspaniale.
Kwartał ma trzy miesiące. Tyle cię tutaj nie było.
Dziękuję.
Jesteśmy w świetnej formie.
Dwie sekundy od powrotu bęcwała
i tracimy największą umowę w historii.
Wiecie, co musiałem zrobić, żeby Jan ją podpisała?
Wszystko poszło.
Po prostu wszystko, przez cały tydzień.
Wrócił jak gdyby nigdy nic i myśli, że cytrynowe mleko jest jego.
Jaki z niego pożytek?
Ale co możemy z tym zrobić?
Oprócz powiedzenia Wallace'owi, że Andy'ego zniknął na trzy miesiące.
Nakablowałbym na Andy'ego,
ale moja relacja z Davidem przypomina bajkę "O chłopcu, który krzyczał wilk".
Z tym, że nie jestem już chłopcem,
i zamiast "wilk", krzyczałem:
"Genetycznie zmodyfikowany wilczy stwór".
Nie nakabluję na niego. Andy dał mi drugą szansę.
Będę w porządku i dam innym na niego donieść.
Meredith, a ty?
Nikt nigdy nie nazwał Meredith Palmer ćpunką.
Latawica? Tak. Pijanica. Bywało.
Einstein, sarkastycznie? Pewnie.
Ale nigdy w życiu ćpunka.
Obrzygany mop? Jasne. Wycieruch podłogowy? To ja.
-Wywłoka? Cześć. -Hej...
Meredith, już wystarczy.
Dobra? Już więcej nie trzeba.
Nikt jej nie powstrzyma?
Wiem, że jesteście wściekli na Andy'ego.
Sama jestem.
Ale on ostatnio wiele przeszedł. Kiedyś go uwielbialiśmy, prawda?
Jeśli będzie miał problemy, to ze swojej winy, nie z naszej.
Nie chcę być za to odpowiedzialna.
Dobra.
Jak Wallace go takiego zobaczy,
to pewnie zwolni go od razu.
Co tu się dzieje, ziomki?
Wracać do składania rymów o papierze.
No już.
Kim ona jest?
To Andy.
No już. Wracać do pracy.
Widzę, że jesteś na mnie zły.
Chcesz mi powiedzieć dlaczego?
Nie wiem.
To było trochę dziwne.
Powiedziałaś, że zwolnili Briana przez incydent w magazynie.
Specjalnie ominełaś bardzo istotny, intymny szczegół.
Czuję się jak głupek, który wie
o swoim małżeństwie mniej niż nasz dzwiękowiec.
Nie wspomniałam o płaczu, bo nie chciałam, żebyś wiedział, jak mi było przykro.
Zdenerwowałbyś się,
a zawsze powtarzasz, że nie chcesz więcej stresu.
W porządku. Dziękuję.
Dziękuję wam obojgu.
-To nie jego wina. -Masz rację.
Nie jestem na niego zły.
W ogóle nie mam powodu, żeby się gniawać,
bo mnie tam nie było.
Zapomnijmy o tym.
W porządku.
Muszę wiedzieć, co się działo
w ostatnim kwartale.
CO SIĘ DZIAŁO?
Parę rzeczy, którymi mogę zabłysnąć w rozmowie.
Jakaś duża sprzedaż lub plotka?
Mieliśmy umowę ze Scranton White Pages.
Nie pomagasz. Optymistycznie, proszę.
-Dobra? -Witam.
Cześć, David, co słychać?
Mamy właśnie cotygodniowe spotkanie, na którym się wzajemnie motywujemy.
Szczerze? Wynoszę z niego tyle, co cała reszta.
Wspaniale. Nie przeszkadzam.
Nie wiem, jak to zrobiliście, ale jestem
-bardzo zadowolony z wyników. -Dziękujemy.
Dokończ. Porozmawiam z Val
o tym magazynierze, którego zwolniłeś i pogadamy za kwadrans.
-Wspaniale. -Świetna robota, moi drodzy!
Zwolniiłem magazyniera?
Pamiętasz murala Pam? Frank...
Podpalił wszystko. To było niemożliwe.
-Co? -Tak.
Był pożar w magazynie?
Wszystko zamienione w popiół.
Straż pzyjechała. Pisali o tym w gazetach.
O to mi chodziło.
Takie rzeczy dobrze wiedzieć. Jeszcze coś?
Rozpoczeliśmy sprzedaż balonów.
-Tak? -Tak.
Kathy Ireland jest teraz nową rzeczniczką.
Nie żartuj.
Na europejskich bilbordach będzie topless.
Świetnie, Kathy! Jest koło pięćdziesiątki.
-Wysmakowany gust. -Dobra. Co jeszcze?
Kto by pomyślał, że balony wypalą?
To dobrze, bo potrzebujemy gotówki po pożarze.
Jakim pożarze?
W magazynie. Byłeś tam przed chwilą?
Jest doszczętnie spalony.
Nic nie zauważyłem.
Oczywiście metaforycznie.
Piekę obecnie wiele pieczeni na jednym "ogniu".
To jedna z nich.
Upewniając się, że logistycznie magazyn działa jak dobrze opalony piec.
W porządku.
Musisz przyznać, że dobrze to wyjaśniłem.
-Dzięki, Andy. -Dziękuję.
Dobra. Do zobaczenia!
Ryba brzmi świetnie.
Może być.
Ryby jednak mają głos, co?
Nie wiem. Raczej tylko robi hałas.
-Kupić nową? -Już cię nie kocham.
-Co? -Nadal cię lubię.
Tak długo cię nie było
i nie pisałeś tak często.
Chociaż wrzucałeś często moje tweety.
Ale cię nie kocham.
Rozumiem.
Jesteś nieszczęśliwa. Długo mnie nie było, nasza więź się poluźniła,
ale mamy przed sobą przyszłość.
Bardzo się kochamy.
Właśnie mówię, że cię nie kocham.
Ty mnie nie kochasz.
Ale ja ciebie ogromnie. Tryskam miłością.
Musimy się zsynchronizować.
Do tego trzeba czasu, a czym jest czas?
Moi rodzice wytrzymali 38, 40 lat. Nigdy nie byli szczęśliwi jednocześnie.
Może masz rację.
Ile nam zostało? Trzydzieści pięć, czterdzieści lat, jak nam się poszczęści?
Dużo czasu spędziłem na słońcu.
Spaliłeś się porządnie.
Za trzy lata będę jak rodzynek.
Wiem, że w tej chwili mnie nie kochasz,
ale jak będziesz udawać, to nie odróżnię.
Będę szczęśliwy.
Ostatecznie, być może, znowu mnie pokochasz.
-Myślisz, że to możliwe? -Tak.
No już.
Pewnie, że tak.
Może powinniśmy odpuścić sobie to wino wieczorem?
Mam masę rzeczy do zrobienia w Philly,
a ty na pewno też jesteś zajęta, więc...
Może wyrzucisz mnie na przystanku?
Jesteś pewien?
Tylko byśmy się pokłócili.
Tak.
Więc...
-Może tak będzie lepiej? -OK.
Wszystkiego najlepszego.
Wybacz, nie miałem czasu zapakować.
Nie wiedziałam, że to miałeś.
-Miałem. -Dziękuję.
Nie ma problemu.
Nie powinieneś nigdzie jechać.
Powinieneś zostać i powinniśmy się kłócić.
Na pewno chcesz się kłócić na Walentynki?
Tak, chcę.
W porządku.
Naostrz porządnie nóż, Beesly.
Cześć.
Wszystko w porządku?
Nie mogłam.
Przykro mi.
Nie musisz przepraszać.
Chcę tylko, żebyś była szczęśliwa.
Zrywam z tobą.
Jakbyś chciał wiedzieć, martwiłam się, że jesteś martwy.
Nie było cię trzy miesiące.
Andy? David. Nadal cię słyszę.
O co chodzi z tymi trzema miesiącami?