Okłamałeś mnie, Andy!
Trzy miesiące udawałeś, że jesteś w biurze,
a tak naprawdę żeglowałeś!
To oszczerstwa.
Nigdy cię nie oszukałem.
Ach, tak? "Hej, David, w Scraton wszystko dobrze”.
No bo tak było.
"Oscar cię pozdrawia”.
Oscar cały czas kogoś pozdrawia.
Ciągle mówi cześć, siema, hola.
Nigdy tego nie słyszałeś?
- Andy... - Nazywasz mnie kłamcą?
To mi o czymś przypomina.
Chcę zapytać o kłamstwa, które ty mi mówiłeś.
Uważaj.
7 stycznia 2013 roku.
"Cześć, wszystko OK. Chciałem przyjść, ale żona zachorowała”.
No więc?
To chorowała czy nie?
- Przyłapany! - Moja żona?
- To był dla mnie ciężki okres. - Tak?
- Tak. - Naprawdę?
Erin mnie rzuciła,
nie pamiętam tych światłych myśli, które miałem na łodzi.
Wiem, że dziwnie to zabrzmi, ale tęsknie za swoją brodą.
- Uspokajała mnie. - Andy...
Nie zwolnię cię.
Nie?
- Nie. - Wspaniale.
Nie miałbym firmy, gdyby nie ty.
Zawdzięczam to tobie.
David, będę cię wspierał.
Przysięgam.
Chcę być twoim powietrzem, kiedy oddychasz.
Będę cię wspierał.
Bon Jovi o tym śpiewał,
- a ja ci to dam. - Teraz jesteśmy kwita, OK?
- Rozumiesz? - Tak.
Stąpasz po bardzo...
bardzo cienkim lodzie.
Jak Vanilla.
Vanilla Ice, taki zespół.
WITAMY W SCRANTON
Dzień dobry.
Jak się miewasz w ten piękny...
Gotowi?
Wytnij to.
Tydzień temu Erin mi powiedziała,
że nie jestem dłużej potrzebny w naszym związku.
Teraz widuję ją codziennie w pracy.
To bolesne.
Kiedy ludzie chwalą związki w pracy,
zapominają wspomnieć o tym, co dzieje się po zerwaniu.
Brzmi jak ranne zwierzę.
Powinnaś była go po prostu zwolnić.
Przebywanie wśród smutnych ludzi mnie zasmuca.
Ja tak mam wśród napalonych ludzi.
Tak. Zaczęliśmy się widywać z Pete'em,
a Andy nadal nic nie wie.
Uważaliśmy, że tak będzie najlepiej dla niego.
I podniecająco dla nas.
Widziałam tyłek Pete'a.
Jest nieziemski.
To moje.
Pozwolisz, że to zabiorę.
Jim załatwił mi rozmowę o pracę w Filadelfii.
Firma zajmuje się nieruchomościami, a przecież znam się na tym,
bo mieszkam w domu i wiem, gdzie jest łazienka.
Przepraszam, po prostu bardzo się stresuję,
ponieważ to dzieje się szybciej,
niż się spodziewałam. Poza tym moje CV mieści się na karteczce samoprzylepnej.
Nie pozwól jej jeść trawy, wszystko zwymiotuje.
Postaw jej dwie miski i zobacz, którą woli.
Przepraszam, Mose, że zajmuję twój cenny czas,
ale to też twoja ciocia.
Dobrze, zrobię, co mogę.
- Potrzebuję cię. - Dwight.
Chodź częściej na przerwy. Czekam od 45 minut.
O co chodzi?
Chodzi o moją ciocię Shirley. Ledwo zipie.
- Okropne. - Nie wyobrażasz sobie.
Jej włosy, ubrania...
wszystko z niej spada.
Potrzebujemy kogoś, kto mógłby ją ogarnąć.
Mieliśmy pielęgniarkę, ale podobno ciocia ją otruła.
Otruła?
To nic takiego, dała jej strychninę.
Podała ją w lemoniadzie.
Przykro mi.
Dziękuję.
Ale to nie mój problem.
Masz u mnie dług, pamiętasz?
Proszę.
To stara kobieta. Potrzebuje opieki innej kobiety.
Wszystko jej zwisa.
Niektórych części nie umiem zidentyfikować.
Jedna część przypomina pewnego rodzaju
klapę.
- W porządku. - To chyba skrzydło, albo chwytak.
- Nie wiem. - Dobrze, rozumiem.
Nie mogę... OK.
- Pomogę ci. - Skóra jest nierówna
i musi być...
Gdzie idziesz?
Nie na trzymiesięczny rejs.
Dobre.
Czy wszyscy wychodzą, o której chcą?
Jak śmiesz.
Wciąż jestem szefem.
Odpowiedź brzmi tak.
Mam dla ciebie wiadomości.
- Czy są od ciebie? - Nie, od klientów.
Więc ich nie chcę.
Zatrzymaj je sobie.
Możesz też zatrzymać sobie ten duży sweter Nautici.
- Uwielbiasz go... - Nie mogę.
Nalegam. To wspaniały sweter.
Wiążę z nim wiele wspomnień.
To informacje od klientów, którzy chcą kupić papier.
Nie chcę rozmawiać o pracy.
A ja chcę rozmawiać tylko o tym.
Więc oddaj mi sweter.
Oddałam go Armii Zbawienia.
- Perfekcyjnie stawiłem sobie fotel. - Wspaniale.
Wyrzuciła go.
Mój niebieski sweter.
O co jej chodzi?
- Właśnie wychodziłem. - Zostań.
Jesteśmy kumplami.
Nard Dog, Plop i Clarker Posey
vel Clarkwork Orange.
Erin mnie rzuciła, nic nowego.
Ale wyrzuciła mój niebieski sweter. Uwielbiała go.
Czy nie za szybko o mnie zapomina? A może mi się wydaje?
Plop, zaczynaj.
Nie wiem. Kobiety chyba szybciej zapominają.
Wynik ankiety...
To mi nie pomaga.
Masz coś lepszego?
Spójrz na to tak. Bycie kawalerem ma plusy.
Odzyskałeś wolność.
Wczoraj zamówiłem sobie pizzę i zjadłem ją całą nad zlewem, niczym szczur.
- Widzisz? O tym mówię. - Nie.
W końcu możesz być sobą. Właśnie o to...
Może nie wygląda, ale pomogłeś mi.
- Dzięki. - Spoko.
Dam ci stówę, jeżeli przyjdziesz jutro w tym swetrze.
Ciociu Shirley, dzień dobry. To ja, Dwight.
Patrzcie tylko, kto mnie odwiedził.
Uważaj, żebyś sobie nie ubrudził swoich eleganckich bucików.
- Dzień dobry, ciociu. - Kim jest ta wiedźma?
Przypomina kukiełkę wiedźmy.
To Angela. Przynieśliśmy ci nowe ubrania.
Nowe ubrania? Po co?
- O Boże. - Chrystusie.
Zanim założysz na siebie nowe ubrania,
Angela pomoże ci się umyć.
Masz ochotę na miłą, gorącą kąpiel?
Chcesz dostać z liścia?
Ciociu,
może masz ochotę na butelkę Schnappsa?
- Może być. - OK.
- Nie. - Zaufaj mi.
- Nie. - To ją uspokoi.
Idź do kuchni, przynieś największy pojemnik, jaki znajdziesz.
Pośpiesz się.
Dlaczego Erin nie jest smutna?
Czy już kogoś ma?
Jeżeli tak, czemu mi nie powiedziała?
Chce mi oszczędzić bólu?
W trakcie rozstania, myślimy o najczarniejszych scenariuszach.
Andy, nie.
Węszenie nie przyniesie nic dobrego.
Nie węszę. Czyszczę jej ekran.
- Węszysz. - To nie jest spoko, stary.
- Przestań. - To jej własność.
Halo?
Kto teraz węszy?
- O co ci chodzi? - Proszę...
Odłóż to.
- Andy, przestań. - Odłóż to.
To jej prywatny telefon.
O Boże.
- Widzisz? - Tak się kończy węszenie.
A nie mówiłam?
Darryl, Clark, Kevin, Toby, Plop, zebranie.
Pewnie znów pomyślicie, że jestem świrnięty.
Miałem przeczucie,
że Erin się z kimś spotyka, więc przejrzałem jej telefon.
Nie możesz robić takich rzeczy.
To tylko sprawi ci ból.
Kiedy moja była przeczytała moje e-maile, była załamana.
Za późno.
Odkryłem, że pisze SMS-y z jakimś Pete'em.
Znacie jakiegoś Pete'a?
Jakiego Pete'a?
Właśnie zdałem sobie sprawę, że Andy zapomniał, jak się nazywam,
ponieważ ciągle nazywa mnie Plop.
A nazywam się Pete.
- Cześć. - Już jesteś.
- Jak się masz? - Cześć.
- Jak wyglądam? - Wspaniale.
Co to? Czy to...
Wiem, co masz na myśli. To nowy ja.
Jestem lamusem. Popatrz, co mogę zrobić z dłońmi.
Muszę kończyć. Mamy VIP-a w budynku.
Jak się masz, Isaac? Masz coś w uchu.
To telefon.
To prawda. Dziękuję, że załatwiłeś mi to spotkanie.
Doceniam to.
Wszystko dla Halpertów.
- Świetnie ci pójdzie, Pam. - Dzięki.
Świetnie ci pójdzie.
Tęskniłem.
Mówisz to do kogoś przez telefon czy do mnie?
Zaraz oddzwonię. Coś mówiłaś?
Hej, Jim.
Dzwoni Trent Edwards.
Muszę lecieć.
Ale wiesz co?
Dasz sobie radę. Świetnie ci pójdzie.
Powodzenia.
Pa.
Dużo wypiła.
I bardzo szybko.
W kwiecie wieku piła domowego Schnappsa
rano, w południe i wieczorem.
Teraz wystarczy jej pół litra.
Coś jej się śni.
Wynieśmy ją do ogródka, żebyś mogła ją umyć.
- Szlauchem? - Nie.
To tylko tak brzmi.
Jest tam prysznic, bardzo stylowy i klasyczny.
Wchodź. Siadaj, proszę.
Dzięki, że przyszedłeś. Muszę ci coś wyznać.
Właśnie dowiedziałem się o czymś niepokojącym.
Po prostu to powiem.
Dzwonił mój lekarz,
okazuje się, że Erin zaraziła mnie chlamydią.
To nieuleczalne.
Kiepsko, nie?
Tak.
- Nie było cię... - Wiedziałem!
- przez długi czas. - Ty i Erin...
Nie zdradzała cię ze mną. Zaczęliśmy spotykać się później.
Nie zdradzała? Wspaniale.
Teraz jest mi łatwiej.
- Wiesz co? Jesteś zwolniony. - Co?
Zwalniam cię.
To jeden z przywilejów szefa. Mogę zwolnić tego, kto odbije mi dziewczynę.
I okazuje się, że to ty.
Sorry, kolego.
Miałeś zły dzień
Andy.
Aparat nie kłamie
Ja próbuję...
Jesteś idiotą Wynocha z mojego gabinetu
Andy.
Okazuje się, że jesteś zwolniony Boś jest do bani
Jesteś zwolniony
Jak zechcesz ze mną porozmawiać, będę u siebie.
Będę u siebie.
Toby.
Nie możesz go zwolnić. Rozumiesz to, prawda?
Nie.
Przechodziliśmy przez to samo, kiedy chciałeś zwolnić Neille.
Nie możesz pozbywać się ludzi, którzy zaszli ci za skórę.
Tamto było związane z pracą.
To coś osobistego.
Pokażę ci coś.
To ich deklaracja zawarcia związku.
Już mają to na papierze?
"Za obopólną zgodą...”
Każde zdanie wbija mi sztylet w krocze.
To gotowiec, nie musisz go czytać.
Nie udzielę im pozwolenia.
Ja to już zrobiłem. Tobie tylko pokazuję.
Jeszcze się okaże.
Andy, to nie jest oryginał.
Zniszczenie tego nie powstrzyma ich od bycia ze sobą.
Andy.
To jest oryginał.
Jeżeli chodzi im o Chester Avenue,
o mieszkanie,
o przeróbki...
Czy to ona? Spójrzcie.
Powiedzcie coś...
- Cześć, jestem Mark. - Pam.
Jestem tym złym szefem, ale nie wynajmuj Jamie'ego Foxxa, żeby mnie zabił.
Django!
Nie popieram obraźliwego nazywania czarnoskórych w tym filmie.
Za wcześnie na to.
- Jestem Pam Halpert. - Cześć.
Nazywają mnie Marky Mark,
ponieważ w Simon Realty jesteśmy wyluzowani.
Zróbcie trochę hałasu, jak to mówię.
Znowu mamy pracowników tymczasowych?
Gangam style.
Wie, o czym mówię.
Ponieważ jest Amerykaninem.
- To jest Carl. - Cześć.
Jest stąd. Jest jednym z nas.
Gangam Style jest super, co nie?
To Michael Scott.
To nie jest zwykłe biuro,
to pokój z kamerami i komputerami.
Gdyby to zależało ode mnie,
wyrzuciłbym wszystkie komputery,
ale niestety używamy ich do wszystkiego, więc...
Nie mam szans.
To pracownik tymczasowy.
Alice!
Trochę werwy.
Moja ciocia Joan.
Pracowała tu, zanim ja się pojawiłem,
więc nie ma mowy o nepotyzmie.
Szczerze mówiąc, wymagam od niej więcej
niż od innych.
Możesz to zostawić?
Zajmij się bieżącym miesiącem. OK?
Kiefer.
Czy słyszałeś, co powiedziałem o Django?
Jestem po stronie Spike'a Lee.
Kiedy mówię "luzik”, ludzie się luzują. Patrz tylko.
Roger, luzik.
Musiał mnie nie usłyszeć.
Usłyszałem cię.
Zapraszam na Hiszpańską Inkwizycję.
Z serialu Dzieciaki w korytarzu.
Bez nerwów.
To tylko rozmowa przy kawie.
OK? Bułka z masłem.
Wchodź. Mike Myers.
O Boże.
Dzięki.
Naprawdę wam dziękuję. Doceniam to.
Mieliście mnie wspierać.
A w międzyczasie pozwoliliście Plopowi odbić moją dziewczynę.
Szefie, robiłam, co mogłam.
Zaprosiłam go na drinka. Wysłałam mu moje nagie fotki.
Dzieciak nie ma za krzty romantyzmu.
Daj spokój, pasują do siebie.
To nie ma znaczenia.
Jestem zraniony.
Jestem zraniony na wskroś.
Nie obchodzi mnie, czy są jak Romeo i Julia.
Czuję się jak koleś, z którym Julia była zanim poznała Romea.
Pewnie też był jej szefem.
Wiecie co? On też miał uczucia.
- Andy. - Co?
Jesteś cały zasmarkany.
Przepraszam.
W porządku.
Całe moje życie to jeden wielki smark.
To krótkie CV.
Papa Smerf.
Wracaj do grzybka.
- To z filmu o Smerfach. - Tak.
Oglądałam go z dziećmi. Naprawdę jest krótkie.
Dostałam zlecenie od miasta Scranton na stworzenie muralu...
Co tutaj jest napisane?
Jaki to język?
Suahili? Chwileczkę.
- Teraz widzę. - Było do góry nogami.
Umiesz śmiać się z żartów.
Nie tak jak inni.
Więc miasto wynajęło mnie do...
Nie mamy zbyt wiele pracy związanej z bazgraniem.
Ale podoba mi się twoje CV. Wiesz dlaczego?
Pokazuje, że jesteś lojalna.
Nie zmieniasz pracy jak rękawiczek, jak większość ludzi.
Podziwiają mnie. Ale czy mnie lubią?
Myślisz, że mnie lubią?
Tak.
A co, jeśli Bob Dylan byłby twoim szefem?
Będę go udawał.
Moje imię to Pam Halpert
Pracuję w Dunder Miffin od...
Siedmiu lat? Ośmiu lat.
Ośmiu lat, człowieku
Dunder Miffin blues
Pam Halpert blues
Uczęszczałam do Instytutu Pratt
- Masz dzieci? - Tak, dwoje.
Zajmujesz się sztuką i malowaniem?
To prawie to samo.
Prawie to samo
Czasami się powtarzam
Ale taka już jestem
Jestem całkiem urocza
Ale jestem mężatką...
Niech tak zostanie
Szukam...
Jak by to zaśpiewał?
A Bruce Springsteen?
Hej!
Ciąg dalszy nastąpi...