W poprzednim odcinku
Dzień dobry.
Jak się masz w ten...
W zeszłym tygodniu Erin
ze mną zerwała.
- Potrzebuję cię. - Dwight.
Chodzi o ciocię Shirley. Umiera.
To nie jest mój problem.
Wisisz mi przysługę, pamiętasz?
Co powiesz na ciepłą kąpiel?
Co powiesz na chlapacza?
Cześć.
- Cześć, jak wyglądam? - Świetnie.
Jim umówił mnie na rozmowę o pracę w Philly.
- Jestem Pam Halpert. - Cześć.
Wołają na mnie Marky Mark
bo wszyscy w Simon Realty jesteśmy jajcarzami.
O mój Boże. To Michael Scott.
Darryl, Clark, Kevin, Toby, Plop, klękajcie.
W porządku.
Podejrzewałem, że Erin
się z kimś spotyka więc sprawdziłem jej telefon.
Smsuje z jakimś Petem.
Andy tak długo woła na mnie Plop, że zapomniałem
jak mam na imię.
Pete.
Mam na imię Pete.
Witamy w Scranton
- Czas się umyć. - Użyjemy węża, ciociu.
Usiądź. Uprzedzam, że będzie krzyczała.
- Musimy ją skuwać? - Tak.
- Zaczynamy. - Czas na show.
No dobra, gotowa?
Nożyk do ściągania ubrań.
- Dwight! - No dalej.
- Spróbuj. - Nie.
Nie będę jej myć wężem ogrodowym jak jakieś zwierzę.
Przestań biadolić i zaczynaj.
Musisz to zrobić.
- Nie. - Beznadzieja.
- Nie. - Daj mi węża.
Nie zrobię tego.
Zrobimy jej kąpiel i obetniemy włosy, jak damie.
A wy nie będziecie protestować.
Macie wannę?
- Tak, proszę pani. - Dobrze.
Cześć, Nellie.
Mam już dość lutego.
To najkrótszy miesiąc, ale wcale tego nie czuję.
Mamy zaległości.
Przeglądałem notatki z procesu.
Nie, Toby.
Chyba pominąłem kilka uwag.
Nie możesz ciągle gadać o Dusicielu ze Scranton.
Zrób coś z tym. Cokolwiek. Wyrzuć to z siebie.
- Przygotowuję list. - Już od dwóch lat!
A potem będziesz rok wybierać znaczek?
Zastanawiał się pół roku czy go polizać?
Nie chcę tego słyszeć.
Masz chwilę?
Trudno mi z tobą rozmawiać
odkąd zastosowałeś
chwyt poniżej pasa.
Słuchaj...
Wiem, że rozstania są trudne.
Każdemu kiedyś się to przydarzyło,
ale życie toczy się dalej.
Świetna rada.
Dziękuję. Możesz już iść.
Posłuchaj go, Andy.
Próbuje powiedzieć ci coś, co musisz usłyszeć.
Świetna perspektywa. Dzięki, że się wtrącasz.
Też przez to przeszedłem.
Rozstanie z moją dziewczyną, Alice, było trudne.
Pracowała w agencji marketingowej koło mojego domu.
Wpadałem na nią co dziennie, ale musiałem wziąć się
w garść i się udało.
Mam ją nawet w znajomych na Facebooku.
Widzisz? Możemy być przyjaciółmi.
To nie musi być niezręczne.
Nie wydaje mi się, że...
Jeśli życie rzuca ci kłody pod nogi, trzeba iść dalej.
A jeśli ci się uda, twoja eks
i jej nowy chłoptaś podłożą ci nogę.
Nie ma to jak zabawa.
Nie ma się na co gapić.
Szef pracuje.
To twoje biurko.
Najlepsze miejsce na karuzeli.
Trzeba mieć tyle wzrostu, żeby wejść.
Nie wpuszczamy ciężarnych.
Jesteś w ciąży? Nie wolno mi pytać więc...
- Nie... - Nie jesteś?
Nie pytałem jej, czy jest w ciąży.
Sama mi powiedziała.
Trzy ostatnie pracownice były w ciąży.
Nie bój się.
To inne krzesełko.
Nie chcę tu faceta.
Chcę żeby kobieta przejęła to stanowisko i odwaliła kawał dobrej roboty.
Coś, co będę podziwiał z tego okna...
Myślałam, że będę pracować jako kierownik biura.
Zgadza się.
Będziesz kierować biurem.
Będziesz odbierać i przełączać telefony,
i cały dzień robić kawę.
Jak recepcjonistka.
Dokładnie tak,
ale będziemy cię nazywać kierownikiem biura. Brzmi lepiej.
Ci z kamerami długo będą za tobą chodzić?
To całkiem świetne.
Naprawdę.
Larry David, Curb Your Enthusiasm.
- Znasz ten program? - Tak.
Myślę, że na za dużo sobie pozwalają. Lubię programy
ze scenariuszem.
Byłam recepcjonistką Michaela Scotta przez 10 lat.
Mam dzieci.
I... po prostu nie mogę.
Warkocz jest za ciasny.
Cichutki.
Luźny warkocz, luźny charakter.
Siedź spokojnie.
Tak, proszę pani.
Masz za długie włosy na swój wiek.
Dobra.
Dziękuję, Angela.
Jadę dzisiaj do więzienia porozmawiać z Dusicielem.
Chyba lepiej mówić do niego po imieniu.
Nie używaj jego prawdziwego imienia.
George Howard Skub?
To diabelskie imię.
Chciałem wam powiedzieć, że to zrobię.
On to zrobi.
- Cześć. - Hej, jak rozmowa?
Już ci mówię.
Koleś był niesamowity.
- Więc... - Opowiesz mi później.
Wpadniesz o 8:00?
Zamówię coś do jedzenia.
O 8:00? Naprawdę?
Będzie warto, obiecuję.
Jasne. To Philly. Zajmę się czymś przez te cztery godziny.
Więc do zobaczenia o 8:00.
- Pa. Kocham cię. - Ja ciebie też.
Dzień dobry.
Jestem z B.C.I Marketing Consultants. Przyszłam do Andrew Bernarda.
Ach, konsultantka.
Możesz zacząć od zaraz.
Zaprowadzę cię do twojego biurka.
Świetnie, dziękuję.
Świeżak. Świeżak!
Po prostu idź dalej. Zaraz przestanie.
- Jestem Erin. - Miło cie poznać.
- Fajny sweter. - Dzięki.
Pasuje do butów. Gadam od rzeczy.
Jestem Kevin.
- O, rany. - Dawno się nie widzieliśmy.
- Znacie się? - O tak.
O tak?
Byliśmy razem dwa lata.
Cóż za
zbieg okoliczności.
Andy zatrudnił dzisiaj konsultantkę.
Nie.
Erin, zobacz kto wrócił. The Birdman.
Cześć, piękna.
Czy wy kiedyś ten tego?
Zgadza się. Dzięki za przypomnienie.
Wygląda pięknie.
Toby Flenderson. Przyjechałem do George'a Howarda Skuba.
To jest więzienie.
Wchodzę tu z pewnymi oczekiwaniami.
Spotkam się z Georg'em Howardem Skubem.
Powiem mu, że wierzę w jego niewinność.
Nie zdziwię się jeśli będzie chciał mnie przytulić.
Może zostaniemy przyjaciółmi.
Jak Bogart to ujął?
To chyba początek mojej pierwszej przyjaźni.
Pete był bibliotekarzem?
Pracował w bibliotece na pierwszym roku.
Był seksownym bibliotekarzem?
Czy ktoś tutaj zajmuje się marketingiem?
Powinnam siedzieć koło tej osoby.
- Cześć. - Cześć.
Jak leci?
Dobrze.
Z chęcią podyskutuję z tobą o strategii jeśli macie...
To ci dopiero.
Musisz dzielić biuro ze swoją byłą.
Andy, to niestosowne.
- Niezręczne. - To jest niezręczne.
Zaaranżowałeś naprawdę niezręczną sytuację.
Bardzo niezręczną.
W porządku, Pete. Dasz robie radę.
Musimy żyć dalej.
Zgadza się, mądralo?
Jak się teraz czujesz?
Dobrze ci?
Chyba nie czy tylko mi się wydaje?
Nie macie działu marketingu?
Nie.
No wiesz, ciężkie czasy.
Byłem bezrobotny. Przeżywałem nasze rozstanie.
Straciłem sporo na wadze.
Ale jak widzisz, już ją odzyskałem.
Mam tłuste pośladki. Zobacz.
To szaleństwo.
Dotknij ich. Cieplutkie.
Więc Andy nagle cię wezwał?
Tak.
Mówił, że zerwaliście.
Pewno jesteś napalona.
Nie będzie się już zadręczał.
Ma pewność, że to Dusiciel.
Jego uścisk tego dowodzi.
Kiedy struny głosowe dojdą do siebie?
Za tydzień?
Dwa?
Ok.
Nadstawiłeś karku
poszukując prawdy.
No cóż, byłeś odważny.
To było naprawdę odważne.
Czuję się jak kucyk na wystawie.
I tak wyglądasz. Dziękuję, Angela.
Nie ma za co. Gulaszu?
Poproszę. Zjem też pieczonego skunksa.
Angela, masz ochotę
na śmierdzącą część?
- A dobra jest? - Nie.
Tego się nie je. To zabawka.
Dostają ją najpiękniejsze dziewczyny.
Dziękuję.
Kiedy ślub?
Jesteśmy tylko przyjaciółmi.
To samo mówił o tej krowie
i zobacz jak na tym wyszedł.
Halo?
Tutaj jestem.
Poważnie?
Czy to szampan?
Jim, nie dostałam tej pracy.
Przykro mi. Wszystko w porządku?
Tak, nie ma czego świętować.
Żartujesz? Jesteś w Philly. Zjemy razem kolację.
To szampan na pocieszenie.
Z tej części Francji, która od razu poddała się Niemcom.
Proszę.
Szybko reagujesz.
Pamiętam cię.
W porządku.
Opowiedz mi wszystko.
Dziękuję za pomoc.
Byłaś naprawdę pomocna.
Nie było wcale źle.
- Dwight. - Przepraszam.
Nie tutaj, tu są muchy.
Moja farma jest niedaleko,
możemy też iść do rzeźni.
A Senator?
Nawet nie zawuaży, że cię nie ma.
Zostań ze mną, małpko.
Nie mogę być twoją małpką.
Nie chodzi mi tylko o igraszki.
Zmarnowaliśmy zbyt wiele czasu igorując fakt,
że jesteśmy dla siebie stworzeni.
Chcę spędzić z tobą
resztę życia.
Dałam słowo.
Trwać przy swoim mężczyznie.
Chciałbym żebyś o mnie tak mówiła.
Do widzenia, D.
Jak leci? Dajesz radę?
Jest niezręcznie.
- A ty? - Hej, gołąbeczki
Zapraszam do konferencyjnej.
Dziękuję za przybycie.
Co u was?
Szczerze mówiąc to trochę to dziwne.
Naprawdę?
Tak? Erin i Pete twierdzili, że tak nie będzie.
Dlaczego uważasz, że to dziwne?
Może dlatego, że chodziłeś z Erin?
Czasami noszę po domu jej koszulę
jakbyśmy nadal byli razem...
Gabe...
Alice, z tego, co wiem, rzuciłaś Pete'a.
Rozstaliśmy się w przyjaźni.
A ty nigdy nie miałeś problemu z piciem.
To było w koledżu. To normalne.
Ale trzeba też chodzić na zajęcia.
Co to ma wspólnego z pracą?
Zaraz do tego dojdziemy. Gabe, czy Erin mówiła ci, że cię kocha?
Nie.
I mnie też nie kazała.
Kładła ręce na uszy i mnie przekrzykiwała.
Możesz przestać gadać?
Skrzeczysz jak brzydki pelikan.
Zrobiłem dla ciebie tatuaż.
Nie prosiłam cię o to.
Zrobiłeś to dla siebie.
Dla ciebie.
Rozumiesz?
Teraz umawiasz się z sekretarką?
Zaszalałeś.
Jest miła.
A co z karierą nauczyciela wuefu?
Marzył o tym.
Chciał uczyć wuefu.
Nadal możesz je spełnić.
Wszyscy możemy uczyć wuefu.
- Więc... - Ja nie mogę.
Mam chore płuca. Nie mogę używać gwizdka.
O mój Boże.
Jaką lubisz muzykę, Peter?
Każdą.
Naprawdę każdą?
Piosenki nienawiści białych żołnierzy Ku Klux Klanu też?
- Nie. - Erin, słyszysz to?
Przecież zaprzeczył.
Jest bardzo prosty.
Nie umie używać pałeczek.
Erin, byłem w Japonii.
Wiem jak używać pałeczek.
Wróć do mnie.
- Daj mi jedną noc. - Co to wogóle ma być?
- Wygoliłem wszystko. - Nie chcę żebyś...
Zmarnowałam przez ciebie dwa lata życia.
Żeby było jasne: pałeczki nie definiują mężczyzny.
Jestem gładki jak morświn.
Trzeba było od razu mówić, że coś ci nie pasuje.
Wkładałaś mu sashimi do ust.
To pytanie jest jak najbardziej na miejscu.
Czy czuję się lepiej wiedząc, że Erin i Pete czują się źle?
O tak.
I to bardzo.
Wyobraź sobie wersję Michaela Scotta, tylko z branży nieruchomości.
Połowę czasu zachowywał się jak Ace Ventura.
Pewno używa wody kolońskiej?
Użył co najmniej jeden flakon.
Na pewno przesadzasz.
Zgadnij jaki miał plakat na ścianie.
Austina Powersa?
Ferrisa Buellera.
Zimno.
- Nigth at the Roxbury? - Nie.
The Odd Life of Timothy Green.
Jak mam zgadnąć?
Nie wiem.
Ale to interesujące.
Ma go tuż
obok swojego biurka.
Pewno ciągle na niego patrzy.
Niesamowite.
Nie przejmuj się.
Następnym razem ci się uda.
- Nie wiem. - Co masz na myśli?
Oczywiście, że dasz radę.
Nawet jeśłi trafi mi się dobry szef,
nie wiem...
Nie wiem, czy tego właśnie chcę.
Tego się nie spodziewałem.
Nie?
Po prostu... podoba mi się w Scranton.
A ja założyłem firmę w Filadelfii.
Też byście tak mogli.
Tak tylko sobie gadam.
Oglądam za dużo reklam i za mało ćwiczę.
Dlatego kupiłem to.
Za każdym razem, gdy pojawia się reklama, ćwiczę mięśnie.
Niezły deal.
Dowiedziałem się o tym właśnie z reklam.
Dlaczego nie robisz zwykłych przysiadów?
Już ci mówię.
Bo
podłoga
jest
obrzydliwa.
Mój trener mawiał,
że kto ćwiczy, ten przegrywa.
A tak się wygrywa.
W porządku.
Kevin, pomożesz mi?
I co teraz?
Czy ktoś mi pomoże?
U, gorące. Czy ktoś mi pomoże?
Dziękuję.
Sam się nie ruszę.
Niedługo wrócę do sił
i wtedy będę mógł...
Pomóżcie mi.
Hej
Nigdzie się stąd nie ruszam.
Będę tu czekać.
Niedobrze.
Daję 20 dolców za pomoc.
Już w maju: The Office.
10 lat na wizji.