Poczekaj na mnie!
Nowe okulary.
Dwight, ale z ciebie absurdalny, wyszukany klaun.
Ubrany jestem według zasad żałoby Schrutów.
Umarła moja ciotka Shirley.
Tak mi przykro. Byliście blisko?
Powiedziałbym, że mnie wychowała, ale sam siebie wychowałem.
Była jednakże dla mnie postacią matczyną.
Moja prawdziwa matka była chłodna i daleka.
Powiedziałbym, że była mi najbliższą ciocią.
- Kondolencje. - Zachowaj je dla siebie.
Co ty tam masz w wiaderkach?
Zgodnie z tradycją Schrutów albo zaproszę was na pogrzeb
sypiąc wam w twarze czerwoną rzyzną glebą,
albo poproszę o dystans w okresie żałoby,
opylajac was czarną, lekko kwaśną glebą.
- Jakiego jest koloru? - Wygląda dość czarno.
Tak. Kwaśna, zdecydowanie.
Dzięki bogu.
- Słucham? - Tak mi przykro, Dwight.
Jeśli chcesz bym poszedł, oczywiście pójdę.
Tylko, mam wtedy prywatną sesję z trenerem.
- To nie jest... - Nie mogę...
Ja dostaję czerwoną ziemią. Poza mną nikt inny.
Mogłem siedzieć cicho.
Nie jesteśmy nawet bilsko. Znam Dwighta tylko 12 lat.
Dwanaście lat. Czas to skurwiel.
Na pewno jest już w lepszym miejscu.
Taką mam nadzieję.
Okej, to szaleństwo. Nie możesz robić kulki z ziemi.
- Tak bardzo za nią tęsknię. - Okej.
Rozumiesz?
Zeke przyjechał.
Hej, Dwight. Mose, mama przesyla pozdrowienia.
Pozdrowienia dla niej.
- Idziesz? - Będą duchy?
Wsiadaj do przyczepy.
- Wsiadaj do przyczepy. - Sam wsiadaj.
Co ty tu robisz?
Zaprosiłeś mnie. Rzuciłeś mi w twarz czerwona ziemią.
A, tak.
- A to kto? - Jeb, mój brat.
Masz brata?
Nie miałem gdzie zaparkować.
Zobacz co zrobiłem.
Pożyczony samochód.
- Chcesz wejść? - Ty chesz!
Chcesz wejść?
- Wsadzę cię. - Ja cię wsadzę.
Proszę, dalej.
Wujku!
- Ojej. - Hej pyzata buźko.
Miło widzieć te twoje lśniące, małe, chińskie oczka.
- A ten co za jeden? - Fatalny.
- Witam wszystkich! - Dlaczego tu jesteś, Todd?
Dobra, od razu do sedna sprawy.
Nazywam się Todd Packer, i wychodzę z nałogu.
Przepracowuję kroki. U Anonimowych Alkoholików jestem już na ósmym,
u Anonimowych Narkomanów na dziewiątym.
Przyszedłem zadośćuczynić
Ciężko było ze mną w ostatnich latach.
Byłem dupkiem, wiem o tym.
Nie musicie przyjmować moich przeprosin, ale cieszyłbym się gdybyście przyjęli.
- Packer, przyjmujemy. - Co...
Muszę to zrobić w bardzo specyficzny sposób,
przypomnieć konkretne przykłady.
Od kogo zacząć?
Pam Pam i jej pampamiątka.
Powiedziałem kilka prymitywnych rzeczy na ich temat.
A są piękne i dlatego tak głupio mówiłem.
Pam, przepraszam, że cię uprzedmiotowiłem,
i personifikowałem twoje piersi.
Przepraszam, kochane.
O rany, nie byłem dla ciebie miły.
Phylly, przepraszam za to co mówiłem na temat twojego rozmiaru
prosto w twarz, za twoimi plecami, i w formie rysunków.
To się odnosi do wszystkich podwójnych XL. Stanley, Kevin,
ten dzieciak za kilka lat.
Todd, obrażasz nas w formie przeprosin.
Dlaczego nie potrafię być miły?
Prawda jest taka, że ja was wszystkich lubię. Naprawdę.
Dobra, przeprosiny to tylko połowa zadania.
Najważniesze to zadośćuczynienie, i dlatego coś przyniosłem.
Poszedłem do centrum Steamtown,
i kupiłem wam wszystkim babeczki z tej piekarni, "Suteczki".
Chyba "Okruszki".
Umysł widzi to co chce, co?
Proszę.
Hej, chwileczkę.
Zanim przyjmiemy babeczki,
chyba powinniśmy prywatnie pomówić w sali konferencyjnej.
Nie jedzcie babeczek.
Zebraliśmy się tu by połączyć tę kobietę z ziemią.
Meżczyzna rodzi się z kobiety i jego życie pełne jest niepokoju.
Gówniana gleba. Nic tu nie urośnie.
Nieważne. To cmentarz.
Mówię tylko, że gleba jest to dupy.
Jedyne co tu sadzą to ciała zmarlych.
W porządku, bo przecież nie urosną.
Dzieki Bogu, bo nie chcemy stworzyć zombie.
Dobrze. Zgadzam się. Nie martw się.
Rodzina chce coś powiedzieć?
Miałaś czarne włosy, a później białe.
Byłąś ciocią dla moich kuzynów. Większość spojego życia mierzyłaś 1,64 m.
Pod koniec już tylko 1,54 m.
Są opisującymi ludźmi.
Zacząłeś beze mnie.
Byłaś spóźniona, więc... Co miałem zrobić?
- Cześć, Fanny. Jak się masz? - Hej.
- A to kto? - Siostra Dwighta.
- Dwight ma siostrę? - Tak.
Jest piękna.
Cześć mały. Dawno cię nie widziałem.
A to co? O Boże.
Widzę, żę Esther wróciła.
- Cześć, Dwight. - Cześć, Esther.
- Miło, że przyszłaś. - Było mi po drodze.
Idę później do centrum. Potrzebuję wełny.
Jeśli możesz złamać kręgosłupy dwóm kurom na raz,
po co miałbyś użyć dwa ruchy by je zarżnąć?
Jesteśmy na pogrzebie. To pogrzeb.
- Ktoś wspomniał jej wzrost? - Tak.
Ilość posiadanej ziemi?
Shirley, 1600 akrów, masz największe gospodarstwo w okolicy,
graniczysz z sześcioma innymi gospodarstwami,
między innymi z moim i twojego bratanka Dwighta.
Bierzmy się do roboty.
Uczynisz honory?
No cóż, chyba nie musimy tego robić.
My, Schrutowie nie potrzebujemy doktora po Harvardzie orzekającego kto nie żyje.
Ale mieliśmy złą passę grzebania ludzi, kórzy po prostu głęboko spali.
A gdy hieny cmentarne odkryły zadrapania
we wnętrzach trumien,
zdecydowaliśmy, że musimy zapewnić że nasi zmarli, rzeczywiście nie żyją.
Więcej nie wytrzymam.
Nie powinniśmy jeść babeczek Packera.
- Nie możemy mu dać satysfakcji. - Zgadzam się.
Mimo to, że ta piekarnia robi babeczki
mięsiste ale cudownie puszyste.
Nie możemy pozwolić, żeby kupił nasze przebaczenie.
Był dla nas okropny. Nadal jest okropny.
Ile kosztuje babeczka? 2,50 $? To cena naszej godności?
Babeczki kosztują 3,75 $. Jeśli kupisz tuzin, to nawet 3,67 $.
Nie zapominam liczb. Imiona jednym uchem wchodzą drugim wychodzą.
Miejsca, nie pamiętam. Twarze to samo.
Ale jeżeli chodzi o liczby, mam wrodzony dar.
Dlatego jestem księgowym.
Chyba się nie znamy, nazywam się Clark.
Todd. Przepraszam, że nazwałem cię grubym knypkiem.
Tego nie powiedziałeś.
- Nie? - Nie.
Normalnie jestem w trybie przepraszania nawet za moje myśli.
Jestem przekonany, że będzie ci smakować.
Może powinniśmy zjeść babeczki.
Dość już mu nie uprzykrzyliśmy życia?
Wysłaliśmy go na Florydę jak dowcip,
a ty go zwolniłeś.
Tak, to prawda.
I to całkiem politycznie. Nic nie zrobił.
Czy ktokolwiek z was by tak myślał, gdyby babeczki były z supermarketu?
- Mają tam jeszcze jakąś piekarnię? - Mają. Jest obrzydliwa.
I z dnia na dzień coraz gorzej.
Więc chodzi tylko o babeczki?
Tak. Chodzi tylko o babeczki.
Więc wszyscy się zgadzamy, nikt nie rusza babeczek?
Packer nich idzie do piekła.
Dziękuje, za przyjście na mój pogrzeb.
Gdy spoglądam na zachód życia,
nie mogę wykombinowć, dlaczego życie się tak posypało.
Wszyscy mnie ogromnie roczarowaliście.
- Fanny, samotna matka w mieście. - Dziękuję.
Jeb, diler narkotyków.
Po wyjściu z wojska, kupiłem farmę robaków wielkości 9 akrów w Kalifornii.
Okazuje się, że słowo "robak" ma tam inne znaczenia,
i teraz przez to zajmuję się
lecznictwem przeciwbólowym.
Albo raczej lecznictwem przeciwbólowym przez palenie.
Nie mogę się pogodzić z tym, że Jeb uprawia marihuanę.
Mógł uprawiać cokolwiek innego. Każdą roślinę świata.
Kiedyć chciał wychodować krzyżówkę orzecha i winogrona.
Jedna roślina, jedna kanapka.
Nie możemy spokojnie patrzeć na to, jak zanika nasze rodzinne gospodarstwo.
Oto moje warunki. Dwight, Fanny, Jeb,
jeśli wrócicie do domu , zostawiam wam moje gospodarstwo.
- I to wszystko. - Zwariowała?
- O nie. - Obudź się.
Zróbmy to. Przejmijmy gospodarstwo ciotki Shirley.
Wchodzę w to.
Ja się tu nie przeprowadzę.
- Oszalałeś? - Przeprowadź się.
Nie chcę cię urazić. Wiem, że ci się tu podoba.
Ale życie na gospodarstwie brakuje pewnego wyrafinowania...
- O mój boże. - ...które podoba się mi i Cammie.
A mężczyźni są tu trochę...
Jakby celowo byli ignorantami.
Tak, ja... dziękuję za pytanie.
Tak, owszem piszę trochę poezji. Wariactwo.
Niedawno ją opublikowano.
Co jest... Może mam tu... Tak, mam.
Mam tu wiersz z hartfordwomenslitquarterly.com.
"Celowa ignorancja" napisała Fanny Schrute.
Totalnie, tak. Ludzie tu są jak pierdy.
Wiesz o czym mówię? Jak pierdy.
Wiecie co? Prześpijmy się tu kilka nocy
i zastanówmy się nad ofertą ciotki.
Kilka nocy nie zaszkodzi.
Wydaje mi się, że kilka nocy, owszem, może.
Powiesz "tak" na jeden.
Pięć, cztery, trzy, dwa... Przygotuj się na słowo "tak". Jeden!
- Tak! - Oczywiście!
Dorastanie z Dwightem i Mosem nie było lekkie.
Dwight był oczywiście fajnym gościem, Mose wielkim wizjonerem,
więc mi tylko została rola komedianta.
To na mnie nie działa.
Dobra.
- Sprytnie. - No dobrze oui.
- Oui. - O rany.
Ludzie nie doceniają potęgi nostalgii.
Jeśli baseball potrafi jej użyć by przekonać ludzi do tego nędznego sportu,
ja też mogę przy jej pomocy przekonać moje rodzeńswo do gospodarstwa.
Nostalgia jest jedną z najawiększych słabości człowieka.
Większą jest tylko szyja.
Zapomniałam o tym starym obyczaju.
Jeśli mężczyzna jest zainteresowany kobietą,
może rzucić przed nią dzioby kruka.
Jeśli ona chce przyjąć zaloty,
musi zniszczyć dzioby.
Chciałem przeprosić za to, że cię przeleciałem.
- Mi nie jest przykro. - A mi tak.
Byłem wtedy na samym dnie.
- Kevin, uda ci się. - Tego nie wiesz.
Kevin, pomyślmy o czymś, żeby odwrócić naszą uwagę.
Na przykład o filmie Skyfall.
Podobał ci się, prawda?
- James Bond był szpiegiem. - Tak, bardzo dobrym szpiegiem.
Tak. Najlepszym.
Bondowi by się podobała te babeczka.
Miło było was wszystkich zobaczyć.
Trzymajcie się.
Na prawda przechodzę program 12 kroków.
Jestem obecnie na kroku zero, według którego należy się... bawić.
Spędziłem sześć godzin
ostrożnie ściągając krem
a następnie nakładając warstwy różnych środków, legalnych i nie,
przeczyszczających, na rozwolnienie.
Nie zwolnisz Packmana bez konsekwencji.
Kochani, jestem z nas dumna.
Postapiliśmy właściwie.
- Co, Pam? - Poczekaj!
Poszedł już sobie. Teraz to tylko babeczka.
Nie! Chodzi o zasady.
O mój Boże. Tak bardzo mu przebaczam.
- Czy on się dławi? - Kevin?
Fantastyczna.
Czy to niebezpieczne, zabierać im jajka?
Tak, bardzo. Odsuń się. To zabójcze kury.
Tylko pytałem o coś, czego nie wiem.
Bardzo dobrze i się czegoś nauczyłeś.
Ale to było głupie pytanie, więc trochę się z ciebie ponabijam.
Zjemy je dzisiaj?
Jeśli chcesz.
Czy to gilotyna?
To? Nie.
Ale byłaby niezła. To przyżąd do dojenia.
To jest krowa?
Czy ty się mnie zapytałeś czy to krowa?
Co ty robisz?
Chodź no tu.
Chwyć za wymiona. Siadaj.
Dalej. Ściśnij od góry w dół.
Ciągnij, użyj tych twoich mięśni. Wydój to mleko.
Dobrze, jak idzie?
Nie wiem.
Czy wymię jest gorące? Mleko gęste?
Nie mam pojęcia.
Dobra, jesteś w tym do niczego. Dawaj te wymiona.
- Ojciec cię niczego nie nauczył? - Nigdy go nie poznałem.
- Dzień dobry, Erin. - Hej.
Hej, wszyscy, zdecydowałam się zjeść moją babeczkę.
Przemyślałam to wczoraj, obgadałam z Jimem, i z siostrą,
i myślę, że jeśli Todd Packer o tym nie wie, to jest w porządku.
Nie obchodzi mnie co zrobisz, Pam, tylko przestań hałasować.
- Packer podtruł te babeczki. - Nie!
Rozwolnienie, czy byłeś naćpany?
Niektórzy jedno i drugie.
O mój Boże! Wszyscy dobrze się czują?
Wczoraj wyjęłam wszystkie moje lalki
i bawiłam się nimi na podłodze w salonie.
A później zamówiłam 10 ubranek przez internet.
Kosztowało to tysiące dolarów.
Masz szczęście, Phyllis.
- Mi się trafiła toaleta. - Mnie też.
Ja poszedłem kolędować, w marcu
i nawoziłem po drodze krzaki.
Nie była to dla mnie najlepsza noc.
A ty Andy?
Wczorajsza noc! O, Boże.
Nie wiem. Właściwie to nic.
- Kevin? - Dlaczego pytasz mnie?
Nie pytam... tylko... nie wiem.
Nie mogę sobie przypomnieć.
Normalna noc.
Moja to samo.
- Tak. - W porządku.
Normalne spotkanie.
Wcale cię wczoraj nie widziałem.
Nie, no ja ciebie też nie.
Jest oficjalnie najgorszą istotą ludzką.
Ale Kevin, to...
Tak, rozumiem, Pam. Rozumiem.
To tyle. Chciałem tylko przeprosić.
To bardzo szlachetne. Wymaga sporo odwagi.
Karminowe.
- Też powinienem przeprosić. - W porządku.
Przeszłem nad tym do porządku.
To nie 9-akrowe gospodarstwo.
To jest bestia.
Ktokolwiek nim będzie zarządzał ma przed sobą niezłą robotę.
- Nie ja. - Nie ja.
Ja.
Jeśli twój dzieciak nie porobi na farmie, taki pozostanie.
No dobra.