รอด้วยครับ!
แว่นตาใหม่สินะ
ดไวต์ คุณแต่งชุดตัวตลกได้หรูหราหมาเห่ามาก
ผมแต่งชุดไว้ทุกข์ประจำตระกูลชรูต
ป้าเชอร์ลีย์ของผมตาย
ดไวต์ ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
คุณสนิทกับป้ามั้ย
จะว่าท่านเลี้ยงผมมาก็ได้ แต่ยอมรับความจริงเถอะ ผมเลี้ยงตัวเองมา
แต่ท่านใกล้เคียงแม่ของผมที่สุดแล้ว
แม่แท้ๆ ของผมเย็นชาและหมางเมิน
ผมว่าท่านใกล้เคียงป้าที่สุดแล้ว
- ผมเสียใจด้วย - เก็บมันไว้เถอะ
ได้ แล้วอะไรอยู่ในถังสองใบนั่น
ตามธรรมเนียมของตระกูลชรูต ผมจะเชิญพวกคุณไปงานศพในวันเสาร์...
ด้วยการโปรยดินดีสีแดงใส่ใบหน้าของคุณ
หรือขอให้คุณอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ ช่วงที่ผมเศร้า
ด้วยการโปรยดินเปรี้ยวสีดำ
- สีอะไร - ก็ดำอยู่นะ
ใช่ เปรี้ยวเลยล่ะ
- ขอบคุณพระเจ้า - ว่าไงนะ
ผมเสียใจด้วยจริงๆ ดไวต์ ถ้าคุณอยากให้ผมไปงาน...
ผมต้องไปอยู่แล้ว
แต่ผมนัดเทรนเนอร์ส่วนตัวไว้
- เอาล่ะ นั่นไม่... - ผมแค่...
ผมได้ดินสีแดง ไม่มีใครได้ดินสีแดง
ผมน่าจะหุบปากไว้ เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น
ผมรู้จักดไวต์มาแค่ 12 ปีเอง
สิบสองปี
เวลาผ่านไปไวชะมัด
ผมมั่นใจ... ผมมั่นใจว่าท่านไปสบายแล้ว
ผมก็หวังอย่างนั้น
โอเค นี่เกินไปแล้ว คุณจะปั้นดินไม่ได้...
- ผมคิดถึงป้ามาก - ครับ
เข้าใจมั้ย
(สแครนตัน)
(ดันเดอร์ มิฟฟลิน จุดส่งของ)
(ออฟฟิศป่วนชวนหัว)
มีแสงทองสว่างจ้าบนทุ่งหญ้า
แสงทองสว่างจ้าบนทุ่งหญ้า...
ซีคมา
ซีค
ไง ดไวต์ โมส แม่ฝากสวัสดี
ฝากสวัสดีแม่ด้วย
- นายไปด้วยมั้ย - ที่นั่นมีผีมั้ย
- ไปนั่งพ่วงข้าง - ไปนั่งพ่วงข้าง
- ไปนั่งพ่วงข้าง ไป... - นายไปนั่งพ่วงข้างสิ
คุณมาทำไม
คุณเชิญผมมา คุณปาดินสีแดงใส่หน้าของผม
อ้อ ใช่
- นั่นใครน่ะ - เจ๊บ น้องชายของผม
คุณมีน้องชายด้วยเหรอ
ฉันหาที่จอดรถเหมาะๆ ไม่ได้
ดูสิว่าฉันทำอะไรลงไป
รถเช่ามา
- นายอยากลงไปเหรอ - ไม่ นายสิอยาก
- นายอยากลงไปเหรอ - นายอยากลงไปเหรอ
- ฉันจะผลักนายลงไป - ฉันสิผลักนาย
ลงไปเลย
ลุงๆ ๆ ๆ ๆ
- ตายแล้ว - ไง แม่หน้ากลม
ดีใจที่เห็นตาหมวยๆ เป็นประกายของคุณ
- เขาเป็นใคร - คนเลว
ไง ทุกคน
- คุณมาที่นี่ทำไม ท็อดด์ - ก็ได้ เข้าเรื่องเลยแล้วกัน
ผมชื่อท็อดด์ แพ็กเกอร์และผมอยู่ในช่วงบำบัด
ผมดีขึ้นเรื่อยๆ ผมบำบัดมาถึงขั้นที่แปด ของกลุ่มผู้ติดสุรานิรนาม
ขั้นที่เก้าของกลุ่มผู้ติดยาเสพติดนิรนาม
ผมมาที่นี่เพื่อชดเชยความผิด
ผมทำตัวเป็นปัญหามาตลอดหลายปี
ทำตัวทุเรศ
ผมรู้ตัว คุณไม่ต้องรับคำขอโทษของผมก็ได้
แต่ผมจะดีใจมากถ้าคุณรับคำขอโทษ
แพ็กเกอร์ เรารับคำขอโทษ
- เดี๋ยวนะ - ไม่ๆ ๆ
ที่จริงแล้วมันมีวิธีการขอโทษที่ผมต้องทำ
และผมต้องยกตัวอย่างอะไรเทือกนั้น
เอาล่ะ เริ่มจากไหนดี ไง
แพมแพมกับหน้าอกอวบอิ่มของเธอ
ผมพูดจาหยาบคายถึงมันไว้เยอะ
แต่มันสวยงาม
ผมถึงได้ทำตัวเกเรล่ะมั้ง
แพม ผมขอโทษที่มองคุณเป็นวัตถุ
และมองหน้าอกของคุณเป็นคน
ขอโทษนะ พวกเธอ
ให้ตายสิ ผมทำตัวไม่ดีกับคุณเลย
ฟิลลี่ ผมขอโทษที่เคยพูดถึงขนาดตัวของคุณ
ทั้งต่อหน้า ลับหลังและในรูปแบบของภาพวาด
นี่รวมถึงมนุษย์ขนาดดับเบิลเอกซ์แอลทั้งหลายด้วย
สแตนลีย์ เควิน
หนุ่มคนนี้ในอีกไม่กี่ปี
ท็อดด์ คุณกำลังดูถูกไปขอโทษไปอยู่นะ
ทำไมผมทำตัวดีๆ ไม่ได้นะ!
ความจริงคือผมชอบพวกคุณมาก จริงๆ นะ
เอาล่ะ การขอโทษคือครึ่งทางของสิ่งที่ผมจะทำ
สิ่งสำคัญคือการชดเชย ผมถึงได้เอานี่มาด้วย
ผมไปห้างสตีมทาวน์มา
และผมซื้อคัพเค้กมาให้ทุกคน จากร้านนิปเปิลส์เชียวนะ
ฉันว่าชื่อร้านนิบเบิลส์นะ
พูดไปเพราะใจสั่งมาเหรอ
เอาไปเลย
นี่ๆ ทุกคน เดี๋ยวก่อน
ก่อนที่เราจะรับคัพเค้กพวกนี้...
ฉันว่าเราควรแยกไปตกลงกันก่อนในห้องประชุม
อย่าเพิ่งกินคัพเค้ก
วันนี้เรามาที่นี่...
เพื่อร่วมกับผู้หญิงคนนี้และผืนดิน
มนุษย์ที่เกิดมาโดยผู้หญิง และเต็มไปด้วยความยุ่งยาก
และนั่นเป็นสิ่งที่...
ดินไม่ดี ปลูกอะไรไม่ขึ้นหรอก
ไม่เห็นเป็นอะไรเลย นี่มันสุสาน
ใช่ ฉันแค่บอกว่าดินที่นี่ไม่ดี ก็แค่นั้น
สิ่งเดียวที่เราฝังไว้ที่นี่คือศพ
ไม่เป็นไร เพราะมันไม่งอกขึ้นมาแน่
โล่งอกที่มันไม่งอกเพราะเราไม่อยากสร้างซอมบี้
ดี ฉันเห็นด้วย หายห่วงได้ นายไม่เจอซอมบี้แน่
สมาชิกในครอบครัวจะกล่าวอะไรมั้ย
ป้ามีผมดำแล้วก็ผมหงอก
ป้าเป็นป้าของลูกพี่ลูกน้องของผม ป้าสูง 165 เซนติเมตรมาแทบทั้งชีวิต
สุดท้ายแล้วก็เหลือแค่ 155 เซนติเมตร
พวกเขาใส่ใจรายละเอียดมากเลย
- พี่เริ่มพิธีโดยไม่รอฉันสินะ - เธอมาช้า
- แล้วจะให้ฉันทำยังไง - ฉันบอกนายแล้วนี่
- ไง แฟนนี่ สบายดีมั้ย - ไง
- ใครน่ะ - น้องสาวของดไวต์
- ดไวต์มีน้องสาวเหรอ - ใช่
- เธอสวยนะ - แหวะ
สวัสดี หนุ่มน้อย ไม่เจอกันหลายปีเลยนะ
อะไร อะไรเนี่ย ให้ตายสิ
- อย่า... - นี่เธอ...
- เฮนรี่ - ดไวต์
เอสเทอร์กลับมาแล้วสินะ
ไง ดไวต์
ไง เอสเทอร์ ขอบคุณที่มาวันนี้
มันเป็นทางผ่านน่ะ
เราจะเข้าไปในตัวเมืองต่อ ฉันจะไปซื้อไหมพรม
ในเมื่อคุณหักคอไก่สองตัวได้ในครั้งเดียว...
คุณจะฆ่าไก่พวกนั้นทีละตัวทำไม
เราอยู่ในงานศพ เขาทำพิธีศพกันอยู่
- ก็ได้ - โอเค
- มีใครพูดถึงส่วนสูงของเธอรึยัง - พูดแล้ว
ขนาดที่ดินล่ะ
เชอร์ลีย์ ฟาร์มขนาด 4,048 ไร่ของคุณ ใหญ่สุดในย่านนี้...
ชนกับฟาร์มอื่นอีกหกไร่
รวมทั้งฟาร์มของผม และฟาร์มของดไวต์ หลานชายของคุณ
เอาล่ะ
งั้นทำพิธีต่อเลย
คุณจะรับเกียรตินี้มั้ย
นั่นสิ ฉันว่าเราไม่ต้องทำแบบนี้หรอก
คนตระกูลชรูตอย่างเราไม่ต้องพึ่งหมอฮาร์วาร์ด มาบอกว่าใครเป็นและใครตาย
แต่เคยมีการฝังคนที่หลับลึกหลายราย
พอโจรปล้นสุสานเห็นรอยขูดที่ด้านในโลงศพ...
เราเลยต้องทำให้แน่ใจว่า ผู้วายชนม์ของเราตายสนิท...
ด้วยความเมตตา
ผมไปก่อนล่ะ
ฉันว่าเราไม่ควรกินคัพเค้กของแพ็กเกอร์
- เราจะทำให้เขาสมใจไม่ได้ - ฉันเห็นด้วย
ถึงแม้ร้านนั้นขึ้นชื่อเรื่องคัพเค้กเนื้อแน่น...
แต่มันก็นุ่มฟูมากๆ
จะให้เขาเอาคัพเค้กมาล่อให้เรายกโทษให้ไม่ได้
เขาทำตัวแย่กับเรามาก และเขาก็ยังเป็นอย่างนั้นอยู่
คัพเค้กราคาเท่าไหร่ 2.50 ดอลลาร์เหรอ
นั่นคือราคาศักดิ์ศรีของเราเหรอ
คัพเค้กชิ้นละ 3.75 ดอลลาร์ต่างหาก ถ้าซื้อ 12 ชิ้นก็ตกชิ้นละ 3.67 ดอลลาร์
ผมไม่เคยลืมตัวเลข ชื่อเหรอ เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา
สถานที่เหรอ ไม่ได้ ใบหน้าเหรอ ไม่มีทาง
แต่ตัวเลขน่ะ ผมมีพรสวรรค์
ผมถึงมาเป็นนักบัญชีไงล่ะ
สวัสดี ผมว่าเรายังไม่เคยเจอกัน ผมชื่อคลาร์ก
ผมชื่อท็อดด์
ขอโทษที่เมื่อกี้ผมเรียกคุณว่าไอ้เตี้ยหมาตื่น
คุณไม่ได้พูดออกมา
- ไม่ได้พูดเหรอ - ครับ
นี่ผมมาไกลถึงขั้นขอโทษความคิดในหัวแล้ว
นี่
ความรู้สึกของผมมันบอกว่าคุณต้องชอบไอ้นี่แน่
เราน่าจะกินคัพเค้ก เรายังทำกับแพ็กเกอร์ไม่พออีกเหรอ
คือว่าเราแกล้งส่งเขาไปที่ฟลอริดา แล้วคุณก็ไล่เขาออก
ใช่ ฉันทำจริงๆ
มันเป็นเรื่องการเมืองภายในล้วนๆ เขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
พวกคุณจะพูดแบบนี้มั้ย ถ้าคัพเค้กมาจากซูเปอร์มาร์ต
- ที่นั่นยังขายเบเกอรี่อยู่เหรอ - ขายอยู่ มันห่วยแตก
และห่วยลงทุกวันด้วย
งั้นพวกคุณก็เห็นแก่คัพเค้กจริงๆ สินะ
คุณพูดถูก
เราแค่เห็นแก่คัพเค้ก
งั้นตกลงว่าเราจะไม่แตะคัพเค้กใช่มั้ย
- ตกลง - ตกลง
แพ็กเกอร์ไปลงนรกได้เลย
ขอบใจที่มางานศพของฉัน
ขณะที่ฉันมองชีวิตจบลง...
ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าทุกอย่างเริ่มผิดพลาดตอนไหน
ทุกคนทำให้ฉันผิดหวังมาก
- แฟนนี่ แม่เลี้ยงเดี่ยวในเมืองใหญ่ - ขอบคุณ
เจ๊บ พ่อค้ายาเสพติด
พอออกจากกองทัพ ผมก็ซื้อฟาร์มหนอน ขนาด 22.77 ไร่จากคนแคลิฟอร์เนีย
ปรากฏว่า "หนอน" ของคนที่นั่น มีความหมายอีกอย่าง
ตอนนี้ผมเลยทำธุรกิจ...
เกี่ยวกับการระงับอาการปวด
หรือการสูบสารระงับอาการปวด
ผมรับไม่ได้ที่เจ๊บปลูกกัญชา
เขาจะปลูกอะไรก็ได้ อะไรก็ได้ในโลกใบนี้
เขาเคยพูดว่าจะปลูกพืชลูกผสม ระหว่างถั่วลิสงกับองุ่น
พืชต้นเดียวเหมือนเคี้ยวแซนด์วิช
เราจะปล่อยให้ฟาร์มของครอบครัว หายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้
ดังนั้นนี่คือเงื่อนไขของฉัน
ดไวต์ แฟนนี่และเจ๊บ ถ้าพวกแกกลับมาอยู่บ้าน...
ฉันจะยกฟาร์มให้พวกแก
- เอาไปได้เลย - ป้าเพี้ยนไปแล้วเหรอ
- ดไวต์ - ดไวต์ พวก
- ไม่ๆ ๆ - ดึงสติหน่อย
ดไวต์
มาทำกันเถอะ
ทำฟาร์มของป้าเชอร์ลีย์กัน ฉันเอาด้วย บูม
ไม่ๆ ๆ ฉันจะไม่ย้ายกลับมา พี่จะบ้าเหรอ
- เธอต้องย้ายกลับมา - ฟังนะ ฉันไม่ได้ใจร้ายหรือดูถูก
ฉันรู้ว่าพี่ชอบที่นี่ แต่ดไวต์ ชีวิตในฟาร์มไม่มี...
- รสนิยมบางอย่าง... - ให้ตายสิ
ที่ถูกจริตแคมมี่กับฉันและ...
ไม่รู้สิ พวกผู้ชายน่ะ...
แทบจะเหมือนกับทองไม่รู้ร้อน
ใช่ ฉัน... ขอบคุณที่ถาม
ฉันเขียนบทกวีจริงๆ ไม่น่าเชื่อเลยนะ
และฉันเพิ่งได้ตีพิมพ์ ซึ่ง...
ฉันไม่แน่ใจว่า... ใช่ ฉันพกมาด้วย
นี่ไง จาก "ฮาร์ตฟอร์ดวูเมนส์ ลิตควอร์เตอร์ลีดอตคอม"
ทองไม่รู้ร้อนโดยแฟนนี่ ชรูต
สุดๆ ใช่เลย
ผู้คนที่นี่น่ะ...
เหมือนลมตด
- เข้าใจมั้ย เหมือนลมตด - รู้อะไรมั้ย
ค้างที่นี่กันสักสองสามคืน และทบทวนข้อเสนอของป้าเชอร์ลีย์
สองสามคืนก็ไม่เสียหาย
แต่ฉันคิดว่าสองสามคืนมันเสียหายนะ
เธอจะตกลงเมื่อนับถึงหนึ่ง ห้า สี่ สาม สอง...
- เตรียมตอบตกลงนะ หนึ่ง ตกลง - แน่นอน
การโตมากับดไวต์และโมสน่ะไม่ง่ายเลย
แน่นอนว่าดไวต์น่ะเจ๋ง ส่วนโมสน่ะช่างคิด
ผมเลยรับตำแหน่งตัวโจ๊กไป
- นั่นใช้ไม่ได้ผลกับฉัน ขอบอก มันไม่... - เอาล่ะ
สี่ สาม สอง หนึ่ง ตอบตกลงๆ
- ฉลาดมาก เอาล่ะ ตกลงๆ ๆ ๆ - ตอบตกลงๆ
- ตกลง - พระเจ้า
เมื่อเราไปถึง ลูกชายลูกสาวเอ๋ย
เราจะสร้างบ้านของเราบนน้ำ
เราจะสร้าง...
คนเรามักมองข้ามอานุภาพของการหวนหาอดีต
ถ้าเบสบอลใช้มันทำให้ผู้คน สนใจกีฬาที่ไร้สาระนั่นได้
ผมก็ใช้มันทำให้น้องๆ ของผมสนใจฟาร์มได้
การหวนหาอดีตคือหนึ่งในจุดอ่อนที่สุดของมนุษย์
รองจากตำแหน่งคอแค่นั้นเอง
เมื่อเราไปถึง ลูกชายลูกสาวเอ๋ย
เราจะสร้างบ้านของเราบนน้ำ
เราจะสร้างผนังด้วยแผ่นอะลูมิเนียม
ตอนนี้เราจะกินซินนามอนกัน
ฉันลืมธรรมเนียมเก่านี้ไปแล้ว
ถ้าผู้ชายอยากจีบผู้หญิง...
เขาจะโยนจะงอยปากของกาไปที่เธอ
และถ้าเธออนุญาตให้จีบได้ล่ะก็...
เธอต้องทำลายจะงอยปากนั่น
เมื่อเราไปถึง ลูกชายลูกสาวเอ๋ย
เราจะสร้างบ้านของเราบนน้ำ
เราจะสร้างผนังด้วยแผ่นอะลูมิเนียม
เราจะกินซินนามอนกัน
นี่
ผมแค่อยากบอกว่าผมเสียใจที่มีอะไรกับคุณ
แต่ฉันไม่เสียใจ
ผมรู้ นั่นเป็นจุดตกต่ำในชีวิตของผม
- เควิน คุณทนได้ - คุณไม่รู้หรอก
เควิน เรามาหาอะไรเบี่ยงเบนความสนใจกัน
อย่างหนัง "พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย 007"
คุณชอบหนัง "พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย 007" ใช่มั้ย
เจมส์ บอนด์เป็นสายลับ
- ใช่ เขาเป็นสายลับที่เก่ง - ใช่ เขาเก่งที่สุด
เจมส์ บอนด์คงชอบคัพเค้กนี้
รู้อะไรมั้ย ดีใจที่ได้เจอทุกคนอีกครั้ง
ดูแลตัวเองด้วย
ผมเข้าบำบัดหลักสูตร 12 ขั้น
ตอนนี้ผมอยู่ขั้นที่ศูนย์
ซึ่งก็คือสนุกให้เต็มที่
ผมใช้เวลาหกชั่วโมง บรรจงเลาะครีมแต่งหน้าเค้กออก
แล้วปาดยาสารพัดอย่างลงไป มีทั้งที่ถูกและไม่ถูกกฎหมาย
มีทั้งยาระบายและยาที่ทำให้ท้องผูก
อย่าคิดว่าไล่แพ็กแมนออกแล้วจะลอยตัว
ทุกคน ฉันภูมิใจในตัวพวกเรา
ฉันคิดว่าเราทำถูกแล้ว นี่!
- อะไร แพม - เดี๋ยวสิ
เขาไปแล้ว ตอนนี้มันก็แค่คัพเค้ก
ไม่ๆ มันอยู่ที่ประเด็นต่างหาก
ให้ตายสิ
ผมยกโทษให้เขาสุดๆ เลย
- เขาสำลักอาหารเหรอ - เควิน
อร่อยเป็นบ้าเลย
มันอันตรายรึเปล่าที่หยิบไข่ต่อหน้าพวกมัน
มากเลยล่ะ เธอต้องอยู่ให้ห่าง เพราะพวกมันเป็นไก่นักฆ่า
ผมแค่ถามลุงในสิ่งที่ผมไม่รู้
ซึ่งไม่เป็นไรและเธอได้เรียนรู้บางอย่าง แต่มันเป็นคำถามโง่ๆ...
และเธอจะโดนล้อ
- เราจะกินกันวันนี้เลยมั้ย - ถ้าเธออยากกินนะ
- นั่นเครื่องประหารเหรอ - นี่เหรอ ไม่ใช่
แต่มันคงเจ๋งดี นี่เอาไว้รีดนม
นั่นวัวเหรอ
เธอเพิ่งถามฉันว่านี่คือวัวเหรอ
ลุงทำอะไรอยู่
มานี่สิ มาเร็ว
ใช้มือแต่ละข้างจับหัวนมของมัน นั่งลง
นั่นแหละ รีดจากบนลงล่าง
รีดแรงๆ ออกแรงสิ รีดน้ำนมออกมา
เอาล่ะ น้ำนมออกดีมั้ย
ผมไม่รู้
เต้านมร้อนมั้ย น้ำนมเป็นก้อนมั้ย
- ผมดูไม่เป็นหรอก - เอาล่ะ เธอนี่ไม่ได้เรื่องเลย ฉันรีดนมเอง
- พ่อของเธอไม่สอนอะไรเลยเหรอ - ผมไม่เคยเจอเขา
- อรุณสวัสดิ์ เอริน - ไง
ไง ทุกคน
ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะกินคัพเค้ก ฉันคิดเมื่อคืน
ฉันปรึกษาจิม ฉันปรึกษาน้องสาว
และฉันคิดว่าตราบใดที่ท็อดด์ แพ็กเกอร์ไม่รู้ ก็ไม่เป็นไร
คุณจะทำอะไรก็ทำ แพม แค่ช่วยหยุดส่งเสียงสักที
- ฟิลลิส - แพ็กเกอร์ใส่ยาในคัพเค้ก
ไม่นะ
- คุณท้องเสียหรือเมายามั้ย - บางคนก็เหมาหมดเลย
ตายแล้ว ทุกคนโอเครึเปล่า
เมื่อคืน ฉันขนตุ๊กตาเก่าๆ ออกมา...
เล่นตุ๊กตาบนพื้นห้องรับแขก
แล้วสั่งซื้อชุดตุ๊กตาอเมริกันเกิร์ล สิบชุดทางออนไลน์
หมดไปหลายพันดอลลาร์
คุณโชคดีแล้ว ฟิลลิส
- ฉันท้องเสีย - ผมก็เหมือนกัน
ผมไปร้องเพลงอวยพรคริสต์มาสตามบ้าน ในเดือนมีนาคม
แล้วผมก็ให้ปุ๋ยพุ่มไม้ตามทางไปด้วย
ไม่ใช่คืนที่ดีที่สุดของผม
แต่ก็ไม่ใช่คืนที่แย่ที่สุด
คุณทำอะไร แอนดี้
เมื่อคืน! พระเจ้า
ไม่รู้สิ ไม่เลย
- เควินล่ะ - ถามผมทำไม
ผมไม่... ผมแค่... ไม่รู้สิ
ไม่
ให้ตายสิ ที่จริงแล้วนึกไม่ออกเลย
ก็เป็นคืนธรรมดา
คืนของผมเป็นแบบนั้นเลย
- ใช่ - โอเค
หมายถึงว่าธรรมดา
- ใช่ เมื่อคืนผมไม่เจอคุณเลย - ใช่ ผมก็ไม่เจอคุณเลย
โอ้โฮ เขาเป็นมนุษย์ที่เลวร้ายที่สุดจริงๆ
- แต่ว่าเควิน นั่น... - ใช่ ผมรู้ แพม
ผมรู้
ไม่นะ
นี่แหละ ผมแค่อยากชดเชยความผิด
คุณใจกว้างมาก
ต้องใช้ความกล้ามาก
เรดเวลเวตซะด้วย
- ผมเองก็ควรขอโทษ - ไม่เป็นไร
ผมลืมไปแล้ว
นี่ต่างจากฟาร์มหนอน 22.77 ไร่ลิบลับเลย
นี่มันกว้างมากเลย
ใครก็ตามที่บริหารจัดการที่นี่ ได้เหนื่อยตายแน่
- ไม่ล่ะ - ไม่ล่ะ
นี่ล่ะ
ถ้าลูกของเธอไม่ใช้เวลาในฟาร์มบ้าง เขาคงได้แต่อยู่แบบนั้นแน่
ได้ ก็ได้