- Cześć, mistrzowie. - Dzień dobry.
Ćwierćfinały za godzinę. Mam nadzieję, że się wyspałaś,
bo będę cię prześladował w snach.
Wyspałam się. Nawet bardzo.
Na pewno?
Wczoraj zaczęły się papierowe zawody lotnicze.
Sponsoruje je papier WeyerHammer,
w nadziei na sprzedaż większej ilości nowego produktu,
Powietrznego Luksusu A4, Cadillaca wśród papieru.
Niezbyt służy środowisku, jeśli wiecie, co mam na myśl.
To w zasadzie plastik.
Zaczęliśmy od 16 dzielnych lotników.
Niektórzy się starali.
Inni się popisywali.
A jeszcze inni nie rozumieli, czym jest samolot z papieru.
Nie zabrakło też dziwnej sceny ze złamanym sercem i tragedią.
Gdzieś tu chyba zostawiłem okulary.
Przechodzę.
Nie widziałam cię! Mogłeś krzyczeć "przechodzę”!
Przepraszam.
Tutaj doleciałam?
Została elitarna ósemka.
TURNIEJ SAMOLOTOWY
Siódemka plus Toby.
Witaj w Scranton
"Uważaj na tę zlewkę. Zawiera niebezpieczny kwas!”
Nie ma tam słowa "niebezpieczny” ani wykrzyknika na końcu.
Staram się tylko to trochę ożywić.
W zeszłym tygodniu zatrudniłem agentkę, a w tym dostałem się do filmu.
Standardy Postępowania z Chemikaliami.
Zobaczy mnie mnóstwo pracowników z przemysłu chemicznego,
a jeśli kuzynem jednego z nich będzie Brad Pitt, to bam!
Zanim się zorientujecie zagram w Moneyballs 2.
- Andy? - Odejdź! Mamy próbę.
- Chciałeś zobaczyć rozbabrane oko. - A tak. Dobra, chodź tutaj.
Przeraża mnie wkładanie rzeczy do oka.
Nie mogę nawet... Ohyda. Idź sobie.
- Idź. - Coraz bardziej się babrze.
- Pokażę ci później. - OK.
- Gdzie skończyliśmy? - Na kwasie.
"Nie próbuj gasić ognia chemicznego wodą.
Tylko go rozniecisz. To niebezpieczne”.
Świetna robota, stary. Dobra, spadam stąd.
Zaczekaj. Stój. Nie odchodź.
Muszę to jakoś ubarwić.
Jeszcze sześć razy.
Obudziłaś się wcześniej z dziećmi i pozwoliła mi spać.
- Doceniam to. - Dziękuję.
A ja doceniam to, że to doceniasz.
Bierzemy udział w terapii dla par.
To nic złego. Wszystko z siebie wyrzuciliśmy.
- I mamy zadanie domowe. - Tak.
Szukamy każdej możliwej okazji
na docenienie poświęceń drugiej osoby.
Powinienem doceniać domowe wysiłki Pam,
gdy jestem w Filadelfii.
Mamy też mówić prawdę.
Gdyby powiedziała o tym, że nie chcę wyjeżdzać do Filadelfii,
może nie byłoby okazji na terapię dla par.
Wszystko, czego nie chcemy robić, mamy nazywać "okazjami”.
Uwaga!
Jeśli coś dzisiaj do mnie macie, załatwimy to jutro.
Carla Fern załatwiła mi występ.
Kim jest Carla Fern?
Kim jest Carla Fern? Cóż...
Moją agentką i trenerką.
I jedną z najlepszych przyjaciółek.
I, Oscar, wymyśliłem już, że jeśli bądą łzawe sceny,
pomyślę o twoim rozstaniu z senatorem.
Wykorzystaj coś własnego. Eric cię rzuciła.
Dowaliłeś. Niefajnie, Oscar.
- Dopiero co... - Niefajnie.
Dzień drugi.
Zmagania w przestworzach magazynu.
To Robert z WeyerHammer Paper,
oceni rundy finałowe.
- Nakręceni na ćwierćfinał? - Tak.
- Clark już nie żyje. - Dobra.
Ktośtu chyba chce się wzbogacić.
Dwa tysiące dolarów
O Boże.
Nellie, nie mówiłaś nam o wygranej.
Mówiłam wam.
O takiej kwocie bym nie zapomniała.
Nikt nie pamięta tych 2000 dolarów.
Zapomniałam. Zupełnie.
To przynajmniej wyjaśnia
ten spory kawałek kartonu.
Nellie, to zawody. Traktuj je poważnie.
Prośba.
Ja? Radzę sobie.
Pogorszyło się od rozstania z senatorem.
Ale moja nowa kawalerka jest w sam raz dla mnie, Phillipa,
Tinkiego, Zamarszczka, Bandziorka, Pawlicka Bagginsa,
Lady Aragorn i jej 10 kociaków.
Mój Boże. Chodź do mnie.
Miałam szansę z Dwightem, ale jej nie wykrozystałam.
Gdybym teraz zmieniła zdanie, spłukana, gdy on odziedziczył farmę,
byłabym jedną z tych interesownych kobiet, o których się czyta.
Oddałem się Angeli, ale mnie odrzuciła.
Jeśli zmieni zdanie, do niej należy następny ruch.
Teraz jestem z Esther, jest młodsza od Angeli.
Jesd od niej silniejsza i nawykła do zapachu nawożonego pola.
Powiedzmy to sobie, w kwestii nawozów
Angela była, w najlepszym razie, obojętna.
- Szerokie skrzydła, ciekawe. - Ej! Odsuń się.
To znaczy powodzenia na zawodach.
Dorastając w sierocińcu trzeba o wszystko walczyć.
O przekąski, poduszki, rodziców.
Boję się, że Pete to we mnie dostrzeże.
Kiedyś urwałam chciwej Susan warkocz
za garść płatków śniadaniowych.
- Też grasz w tym dokumencie o papierze? - Ta.
- Szukasz agenta? - Nie.
Nigdy w niczym nie grałeś.
To moja świta.
Grałem w szkolnym przedstawieniu.
To człowiek-klikacz.
Klika tym i woła "akcja”.
Załatwiłam ci krzesło.
GWIAZDA
Moi klienci siedzą.
Mogę ci zrobić zdjęcie?
Zaczęło się.
Tak. Pewnie.
Wiesz co? Obejmę cię do zdjęcia.
Potrzebne nam zdjęcie czubka głowy,
gdybyśmy przypalili ci włosy.
Pewnie.
Rany.
Może potrzymasz ją w dole aż...
Czas na dwie bestie, dużą i małą.
Kevin przeciwko Angeli.
Tak.
Niezły samolot. Sam go zrobiłeś?
Co ja gadam. Oczywiście, że sam,
bo zasady są takie,
że trzeba je składać samemu.
Oczywiście.
Kevin, sam go zrobiłeś?
Tak. W pewnym sensie.
Z modelu kupionego online.
Żądam ponownego złożenia.
Nie.
- Naprawdę? - Tak nie wolno.
Dziękuję.
Płaska jest.
To kartka papieru. Masz z niej zobić samolot.
Wystarczy. Koniec ryzy. Musisz któryś wybrać.
Nie mogę. Wszystkie je kocham.
I żaden z nich nie lata. Co nie ułatwia sprawy.
Musisz się zdecydować.
Dobra.
- Angela przechodzi dalej. - Nieźle.
Czy Dwight mi kibicował?
Nie zauważyłam.
Nie poddam się.
Będę robił samoloty, aż któryś poleci.
Jak Wilbur i Orville Redenbacherowie.
Earl Grey dla pani.
Dziękuję.
Uznaję i doceniam fakt, że specjalnie poszedłeś po herbatę.
Dziękuję. Lubię być doceniany.
Ale prawdę mówiąc, nie szedłem specjalnie,
bo też chciałem się napić.
Prawdę mówiąc
od marca piję kawę.
Jest nowy automat na espresso.
Wciąż jednak uznaję i doceniam twój gest.
Zaczynamy kręcić, akcja.
To nagranie ma na celu zademonstrować Standardy Postępowania z Chemikaliami.
Owe standardy pomogą ocalić cię przed obrażeniami, w tym śmiercią.
Stop.
Dlaczego się uśmiechasz?
Odgrywam naukowca,
który bardzo lubi swoją pracę.
Może tym razem się nie uśmiechaj.
Jak mam to zagrać?
Nie wiem. Jakbyś był dziennikarzem.
- Tak. - OK? Akcja.
To nagranie ma na celu zademonstrować Standardy Postępowania z Chemikaliami.
Tom Brokaw, prezenter.
- Kto taki? - Tom Brokaw.
Dawaj, Clark!
Tak! A masz, świnio!
Wciąż razem pracujemy, więc licz się ze słowami.
Nie słyszałam, co mówisz.
Podstawili ci koryto?
To zupełnie niepotrzebne.
- Wygrałaś już. Przestań. - Erin.
- Co? - Spokojnie.
Następni są Dwight i Phyllis.
- Dasz radę, kochanie. - Nie dasz, kochanie.
Udław się.
Tak to się robi.
Dwight wygrywa z Phyllis. Dostałeś się do półfinałów.
Tak.
Esther, co ty...
Wcześnie przyszłaś.
Szybciej oskubałam kurczaki, żeby się z tobą zobaczyć.
W skrzydełkach może być trochę piór,
albo trochę mięsa w poduszce.
Lubię pióra w skrzydełkach.
Panie i panowie, finałowa czwórka.
Dwight, Erin, Angela,
i Bóg jeden wie czemu, Toby.
Jeden z was wyjdzie stąd z 2000 $.
Tak!
Właśnie potrąciłeś zlewkę.
Chemikalia prysnęły ci w oczy.
- A to strasznie bolesne. - Tak.
Wybrałem już kilka wspomnień z dzieciństwa,
- które pomogą mi wyrazić ten ból. - Świetnie.
Podejdziesz do stacji oczyszczania
i przemyjesz w niej oczy,
żeby wypłukać chemikalia.
Tylko się nad tym pochylam, a wy dodacie wodny efekt specjalny?
Jak efekt specjalny?
Przytrzymaj powieki dłonią
i pozwól wodzie wypłukać ci oczy.
W ten sposób.
Nie lubię pracować bez kaskadera.
Rozbiorę się, jeśli chcecie, mogę być jak Lena Dunham...
Stary, nie musisz się rozbierać.
W żadnym razie.
Tylko przemyj oczy. O nic więcej nie prosimy.
Darryl, co ja mam zrobić?
Oglądam moją ślinę pod mikroskopem.
Każą mi przemyć oczy prawdziwą wodą.
- No i? - Nie mogę sobie nic wstrzykiwać do oczu.
Nigdy nawet nie użyłem kropli.
Andy, wiesz, jak to działa?
Stajesz na przycisku. Wody pryska ci w oczy.
Carla!
Czas na T i A.
Toby i Angela.
O mój Boże!
Mój Boże. Twoja kolej.
- Wygrywa Angela. - Tak.
Dlaczego kibicujesz tej małej kobiecie?
Żal mi jej.
Ostatnio znalazła się w sytuacji, w której mogła mieć wszystko,
a zamiast tego wszystko straciła.
Uprawia hazard?
W pewnym sensie, ale nie jak w tym filmie, Rewolucja śmiechu.
To przykre.
Andy, jeśli nie włożysz w to oczu,
zadzwonię do wszystkich producentów w północno-wschodniej Pensylwanii.
Nie pojawisz się nawet na kamerze przemysłowej.
Na co czekamy?
- Aktor się rozpłakał. - O Boże.
Nakrzyczała na mnie.
Nie przemyję oczu. Nie mogę.
Andy Bernard nie przemyje oczu udając, że go to nie rusza.
Wiesz, kto da radę?
Starszy Laborant Płci Męskiej Numer Jeden.
Wierzysz we mnie?
Wierzę
w powrót do domu.
Tak! A masz.
- OK. - Cholera!
Cholera! Boże...
Przepraszam. Nic mi nie jest.
- OK. - Wściekłam się.
- Tak. - Bo nie lubię przegrywać, Pete.
Tylko... Wybacz, wściekłam się. Naprawdę.
Mieliśmy wygrać dużo pieniędzy.
Kupiłabym ci sweter. To głupie.
Te całe zawody są głupie.
Przepraszam, jestem wściekła.
Nie lubię przegrywać. Myślałam, że wygram.
Pójdę na górę i...
Ustaliłam datę kolacji z mamą,
żeby podziękować za pomoc z dziećmi.
Wiesz, że doceniam okazję
do spotkania z twoją mamą, więc wpiszę to w kalendarz.
Jestem pełna wdzięczności,
że jesteś uprzejmy i odpowiedzialny na tyle, żeby to wpisać w kalendarz.
Dziękuję. Twoja mama to skarb.
Mimo to, że niektóre okazję są niemiłe...
Przepraszam, praca. Zaczekaj.
Cześć, Wade, Cole Hamels oddzwonił?
Świetnie. Dobrze.
Prawdę mówiąc doceniłabym, gdybyś się rozłączył,
bo byliśmy w środku rozmowy.
Doceniam to poświęcenie.
Prawdę mówiąc, to było uszczypliwe.
I trochę niesprawiedliwe.
Naprawdę?
Od miesięcy sama kładę dzieci spać.
A ty przegapiłeś jeden telefon.
Taka jest prawda, Jim?
Chyba się z niej wycofam.
Zjaraliście się?
Bo, prawdę mówiąc,
doceniłbym poświęcenie
uwzględnienia mnie w zaciąganiu się waszym serdecznym ziołem.
Nie jesteśmy spaleni.
Mogliśmy to zacząć pół roku temu.
Moje serce jest takie...
zblokowane.
Mark 47 gotowy do lotu.
Mniej kleju.
Zaczynamy. Akcja.
Cięcie.
- Dźwięk można będzie wyciąć. - Tak.
- Zrobię to lepiej. - Nie trzeba. Jedziemy dalej.
Mówiłem, że zrobię to lepiej.
- Darryl. - Akcja.
Dzieciak ma talent.
Tak.
Każdy uczestnik rzuci dwoma samolotami.
- Ty pierwsza. - Dziękuję.
O Boże.
Pierwszy rzut Angeli. Fatalny.
Dwight.
Ludzie! Wyślizgnął mi się. Co za lipa.
Jak to się stąło? Boże.
Chcemy, żebyś wygrała. Dwight mi opowiedział.
Przykro nam.
Mądrze wydaj pieniądze.
OK?
OK.
Dobra.
Nie waż się nawalić.
Mamy zwycięzcę. Dwighta.
I to już koniec.
Dwa tysiące, co?
Znam kogoś, kto zrobi z tego 800 $.
Podpowiedź: to ja.
Chyba potrzebowałaś ich bardziej niż ja.
Wydaj mądrze.
Dwight mnie dzisiaj rozczarował.
Wykazał się niepotrzebną słabością.
Nawet, jeśli to było dla mnie.
Niepotrzebna mi litość ani datki.
Mam własną dumę i to wystarczy. Dopóki ją mam, nic mi nie będzie.
Wiem, że to dziwne i trudne.
Ale chyba robimy postępy.
Przepraszam, że muszę iść, trzymajmy się tego.
- OK? - OK.
Jim!
Dzięki.
- Szerokiej drogi. Pa. - Pa.
"Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest”.
"Nie unosi się pychą”.
"Wszystko znosi”.
"Wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma”.
"Miłość nigdy nie ustaje”.
"Tak więc trwają te trzy:
wiara, nadzieja, miłość.
Z nich zaś największa jest miłość”.
- Kocham cię. - Kocham cię.