Pahinga na muna ako mula trabaho.
A, iyung isa ko pang trabaho. Kasi kinailangan namin.
Ayos talaga.
Walang tigil telepono. Medyo nababaliw mga nasa Philly.
'Di iyon importante.
Ito importante.
Ito lang ang importante.
Nakailang magandang araw kami.
-Gandang umaga din. -Beesly. Diyos ko.
Uy. Anong kurbata ginagawa akong mukhang mahilig sa mga sofa?
Para sa commercial na pangmuwebles.
Siguradong asul po.
Tama, 'di ba?
O, ano meron, Big Tuna? Balik sa maliit na lawa?
Sa ngayon, opo, opo. Hinahati ko sarili ko ng sobra--
Thin-Sliced Tuna. Carpaccio, sige.
Medyo napatagal ako, pero naintindihan ko na po sa wakas na 'di ko kaya mag-100%
sa dalawang bagay ng sabay, alam mo?
Oo. Gets ko iyan.
Sinusubukan ko mag-akting at pangasiwaan itong sangay.
Lito ako kung pangtanghal o pangtrabaho makeup ko.
'Di n'yo makukuha lahat, kaya habulin n'yo pinakanakakasaya sa inyo po.
Ibigay ang lahat sa pinakamahalaga. Iyon po ang bagong gawi ko.
Okay lang lahat diyan?
Hindi. Hindi okay lahat.
-Kinuha ng kondehan ang pusa ko. -Teka, lahat sila?
Dalawang sakong dami.
May batas raw apartment complex ko
tungkol sa sobrang dami ng alagang hayop para sa studio.
At habang sinusundo ko si Philip mula day care, pumasok sila.
Pinasukan nila bahay ko.
Hirap naman n'on, Angela. Ikinalulungkot ko.
Iyong lokang nakatira sa baba kasi.
Masungit at mapanghusgang bruha. Alam mo ganoong tipo.
Wala pa akong nakilalang ganoon.
At wala na sila.
At wala na akong kasama.
Wala na mga pusa ko, kaya ganap at buo na akong walang kasama.
Angela, andiyan pa anak mo.
Mukhang ganoon nga.
Mga kasama. Atensyon po, pwede?
May apat na bagong nakakamatay na sandata sa opisinang ito.
Basher, Thrasher, Crasher, at…
-Smasher. -"Smasher"? Hindi, saan mo nakuha iyon?
Fireball.
Ilang oras na laban sa mga pinakamagaling
na tinedyer ng siyudad, at nakuha ko na black belt sa Goju Ryu martial arts.
Napahanap ako ng bagong dojo tapos ng hiwalay kay Sensei Ira.
Sapat na raw kasanayan ko sa pagsusulit sa bago kong si Sensei Billy.
Ang totoo pala'y si Sensei Ira'y
medyo manggagantso.
Sabi raw ni Sensei Billy
na hindi gumagastos ng $150,000 sa loob ng 20 taon para sa black belt.
Nais ko imbitahin kayong lahat sa black belt ceremony ko
dito sa opisina sa tanghali.
Walang kasamang tanghalian.
Fireball!
Ganoon ginagawa iyon.
Ang galing. Ramdam ko kaligtasan.
Uy, Erin. Andiyan ba si Andy?
Ay, andiyan ba po si Andy?
Patawad, akala ko po "Indiano ba?"
At isip ko po, "Indiano ba ano?"
Indiano ba pagkain? Indiano ba alahas?
Indiano ba buhok?
Hanap ko lahat ng tatlo po, nga pala.
Hirap talaga ako sa pagbantay sa kalendaryo ni Andy kamakailan.
Napakaabala student-film audition schedule niya.
Opo. Iyon si Andy.
Andiyan si Andy. Alam ng magaling na tagatanggap.
-David Walrus sa likas niyang tirahan. -Uy, Andy.
-Usap tayo sa opisina mo? -Sige.
'Di ito magiging madaling usapan.
Sabi ko kay Andy na delikado siya
sa tatlong buwan niyang bulakbol sa Caribbean.
Tapos sa nakaraang linggo, pinambili niya ng photo printer ang pera ng kumpanya.
Sa sariling salita niya, "Tipong magandang pang-head shot."
At kahapon, binilinan niya akong magbayad para sa cheek implants.
Pampasigla daw sa opisina.
Mabait naman siya.
Pero sa totoo lang, sa isang punto,
ang "delikado" ay magiging "lagot."
At doon ka na masisisante.
-Andy-- -Tigil kita diyan.
David, dalawang linggo na lang bago ipalabas ito.
Ramdam kong tanging pagkakataon ko ito para habulin pangarap ko.
Bawat minuto ko dito ay oras sa hindi paggawa ng video pang-audition
sa realidad-dating, lutuan, o kantahan na mga palabas.
May pag-asa talaga ako dito.
At 'di ko talaga mapapatawad sarili ko
kung sasayangin ko dahil masyado tutok ko sa loko kong trabahong papel.
-'Di sa masama ito. -Tingin mo masyado ka tutok sa trabaho mo?
Sa huling kuhanan ng head shot, sobrang gulo
ng isip ko tungkol sa trabaho't nagmukhang taranta ako.
At komikero habol kong mukha.
Kaya, kaya gusto mo bumitiw sa Dunder Mifflin para sa akting?
Hindi naman, sa totoo lang.
Hindi lang akting ang habol ko.
Kahit anong kasikatan ang habol ko.
Pwede pagkanta. Pwede pagsayaw.
Hindi, ano lang--
Utang ko sa sarili ko't sa mga fan ko sa hinaharap.
'Di naman pwede kung pigilan ko pangarap ng tao.
At mukhang may likas ka na kakayahan.
Salamat, David.
'Di na kita mapapakiusapan na manatili, no?
Hindi, desidido na ako. Patawad talaga.
-E di swertehin ka sana. -Uy, salamat.
-'Di ko kakailanganin. -Sige.
Medyo ayos pala iyon.
Tingin ko kahit sino pwede maging sikat.
Kartero ko, panggabing tagalinis dito.
Pero si Andy? Hindi, hindi talaga.
Karisma black hole.
Ay. Clark.
Andito pala talaga ako ngayon. Sorpresa.
Kaya baka balik na ako sa mesa ko.
Tama. Oo.
Pero, alam mo, araw-araw talaga akong nagsisipag dito.
Kaya baka dapat akin na ito.
-Alam mo? -Dapat nga. Dapat sa'yo.
Pero baka pwede ko makasama asawa ko. Medyo dahil din doon kaya dito.
Ganoon. Narito ako para magbenta ng papel.
-Sunog. -Wow.
Heto, Jim, kakagawa lang sa'kin na Junior Salesman.
'Di ba? At narito si Wallace.
At ayoko isipin niyang customer service rep lang akong nakaupo sa annex.
Kaya mo naman magets iyon, 'di ba? 'Di ba?
At ba't ka pa magpapakita kay Wallace?
Pangalawang pangalawang trabaho ba hanap mo dito?
Okay lang. Upo ka na lang sa annex.
-Ano? -Bibisitahin kita.
Sige. Sa annex, kung ganoon.
Doon lang ako sa mesa mo kung okay sa'yo.
Okay lang sa'kin. Pakasaya ka.
Pero ingat. Madaling maligaw sa mga maganda't patay na mata ni Pete.
Mga kasama, konting nagbabagang balita. Nag-usap kami ni David Wallace.
At magli-leave of absence na ako mula Dunder Mifflin ng walanghanggan.
'Di naman sa 'di po namin inasahan, pero malungkot talaga kapag nasisisante.
Ikinalulungkot namin, Andy.
-Hindi sinisante si Andy. -'Di ako sinibak.
Ano po pinag-uusapan n'yo?
Sabik ako. Oo.
Aalis ko para habulin ang habangbuhay kong pangarap na maging sikat.
Ay, Andy.
Sige, kita tayo sa red carpet!
Kasi ganoon nagana.
Maganda pagkanta ni Andy, at magaling talaga siya sa pagsayaw.
Magaling siyang mananalita.
Pero may kung ano doon na ayaw mo tingnan.
Uy, nga pala, kumusta ako bilang kamesa?
Baka miss mo si Clark.
Oo, medyo.
-Ay, wow. Pero, gets ko na. -Hindi. Hindi, cool lang.
-Gets ko. -Cool lang, pare.
Siguradong magkakasariling trip tayo.
Oo. Sigurado.
Go Phillies, tama?
'Di ka nanonood ng baseball. Lagi ko nalilimot iyan.
Tingin ko lang na nagmamadali ka masyado.
Tatlumpu't walo na ako, Darryl. Gaano pa kabagal?
Malamig talaga showbiz.
Baka wala ka nga makuha, pero kung meron, 'di ka nila titigilan.
Nararapat ka sa trabaho na madami't madaming tigilan.
Sige na nga. Gets ko na.
Nakakatawang uri ang kalalakihan.
'Di kami diretso tungkol sa ramdam namin. Pang-chicks iyon.
Kaya sa halip na sabihin, "Uy, Andy, mahal kita, pare.
Ayokong umalis ka", mapapasabi ka ng,
"Uy, Andy, pinakamalaking mali mo iyan. 'Di ka talentado."
Sa ganoon…
Ganoon ka din, Darryl.
Mamimiss din kita.
Si Andy ay mula henerasyong may akalang sikat dapat lahat.
Anong nangyari sa henerasyong alam na nanahimik ka, nagtrabaho ka,
at namatay ka ng tahimik sa atake sa puso?
May maaabutan ba si Andy bilang tagaaliw? Ewan ko.
Alam mo nakakatawa talaga?
Itong ibon sa parke na 'di ayos ang lipad.
Babayad ako para makita siya.
Pero 'di ko kailangan, kasi libre ang parke.
Gagawin na seremonyal na pagpalit ng sinturon.
Gagawin na niya seremonyal na pagpalit ng sinturon.
'Di naman malaki. Baka rinig naman nila ako.
Kuhanin n'yo na po sinturon ko, Master. Sinusuko ko na buong sarili ko sa inyo.
Okay na talaga iyan. Mas tutok lang ako sa sinturon dito.
Puslitin, puslitin n'yo po mula balakang.
Teka. Atras ng isang hakbang.
Atras ng isang hakbang.
Ano, ano, 'di ko kaya gawin ito kung tatarak ka ng ganyan, okay?
Baka dapat ko ito gupitin.
Gagawin na niya seremonyal na paggupit ng sinturon.
Siya-- Ay.
Ilang taon na nagsasanay ng karate si Dwight.
Noong nagde-date kami, tinutulungan ko sanayang panglakas niya.
Itatali niya ako sa dibdib niya gamit BabyBjorn para sa matabang bata
at gagawa ng mga sugod sa sakahan.
Parang nalipad ako doon.
Ayun na.
-Maligayang bati. -Nagawa natin. Nagawa natin.
-Mahal kita. -Sige.
Salamat.
Gagawin ko na ang mga huling anyong kata ko.
-Papanoorin n'yo, tama? -Oo.
-Sensei, 'di kayo nanonood. -Nanonood ako, sige lang.
-Nanonood po? -Nanonood.
Panoorin n'yo po itong bahagi, okay?
Sensei, karaniwan ba po kayong natanggap ng house call tulad nito?
Tawagin mo na lang akong Billy.
Saka hindi. Hindi, pero giit ni Dwight.
Gusto daw niya makuha black belt niya sa pinakamahal niyang lugar.
Sabi niya iyon?
-Kakaiba siya, no? -Oo.
Nakakairita. Saka oo.
Pero heto, isa siya sa mga pinakamasigasig at pinakadeterminadong nakilala ko.
Ipinagmamalaki kita, schrooberry blue.
Ramdam ko ngang muntikan ko siyang mawala. At walang maganda po doon.
Naku, Jim, madami akong mga kasosyo na 'di babaguhin golf schedule nila
para ayusin kasal nila, lalo na mga layuning propesyonal nila.
Pare, siguradong 'di lang "samahan si Pam" ang dahilan ng balik niya dito.
Walanghiya ka.
'Di mo kilala si Pam. Ang cool niya talaga.
Ang sinasabi ko lang, kalimutan na upuan ko.
Upuan ng manedyer gusto niya. At akala ko gusto mo trabahong iyon.
Oo nga. Pero masyado ako madaming ginawang mali.
'Di ko na maaabot ngayon.
Saka tingin ko magandang manedyer si Jim.
Ikasasaya ko talaga kapag si Jim manager.
Tinawag kita dito dahil aalis na si Andy.
Uli po.
Uli.
At naghahanap ako ng bagong manedyer.
At sa pagtatrabaho niya ngayong taon, pinag-iisipan ko si Dwight.
Baliw ba ako?
Hindi naman po.
Si Dwight po dapat.
Sigurado ka?
Baka dagdag insurance pangpanganib, pero…
Kung madadaig pagmahal ni Dwight sa papel, ayoko makilala ang taong makakagawa n'on.
Andy, usap tayo po kung pwede.
Ngayon na o hindi na.
Konting tanong lang po tungkol sa desisyon n'yong ito…
Alam n'yo, ang pag-alis sa matatag na trabaho
para maghabol ng karera sa negosyong pag-aaliw
habang edad n'yo'y late 30's
at walang ipong masasandalan at tunay na koneksyon sa negosyong iyon
na marahil ay makumpetensiya po.
O, sige. Ano tanong n'yo?
Ang tanong namin po ay…
Mukhang tanga po iyan.
E, mas mabuti naman kaysa papetiks-petiks dito, tama?
Siyempre po.
Pero paano kung manatili po kayo dito
at magseryoso?
-Opo. -Seryosong seryoso po kaya?
Maging pinakamagaling na manedyer sa kasaysayan ng sangay
at sa gayon, makamit ang kasikatan at imortalidad na minimithi n'yo?
'Di. Mas gusto ko plano ko.
Pangit ng plano mo, ha, Andy? Wala talagang tatanggap sa'yo talaga.
Sobra kang makarakter para maging bida,
at 'di sapat taba mo para maging ayos na character actor.
Ano?
Palagay kong wala siyang maaabutan bilang aktor.
Pero wala din siyang maaabutan sa opisina, kaya ba't 'di na magpakabaliw doon?
Uy, ikaw pa rin ba namumuno sa gamit pang-opisina?
Oo. Oo.
Mukhang may kagipitang sticky-note
na kapag dinadakot sa maling dulo, nangyayari ito.
-Naku. -Oo.
Kung pwede ka makatulong--
Bigyan kaya kita ng stickies na pangbaguhan?
-Kahit ano. Salamat. -Sige. Heto na.
Nga pala, kung may pakete ka ng asin, tatlong tamtak, saka aspirin, ayos na.
Ay, wow. Meron ka pala n'an.
-Wow, ang-- -Sa'yo lahat.
--Handa ka palagi.
Aspirin.
Para wala sakit ng ulo, umupo sa matulis.
Payo ng kahit anong Sensei.
Uy, maligayang bati sa black belt, pare. Ang galing talaga n'on.
Salamat.
Kausap mo nga pala si Wallace kanina.
Sa'yo pwesto ng manedyer?
Hindi.
Parang pinag-iisipan ka niya.
'Di nga.
Ikinalulungkot kong huli na iyon.
'Di ako sigurado doon.
Sinasabi ko lang.
-Hello. -Ay, hello po.
Laking araw sa inyo.
-Sa'yo din. -Salamat po.
-Ganda ng sinturon. -Ay, opo.
Wala akong alam sa karate, pero nakailang tabla ako noon.
Tablang pangsisid sa pool ng pamilya ko sa Redding. Napakataba kong bata noon.
'Di ko pinag-uusapan dito,
pero sibat na si Nard Dog, kaya ilalawit ko na.
Nakakasabik ito. Makakalabas at makakalipad na kayo.
Salamat. Natutuwa ako doon.
Kasi sabi ng madami na wala akong maaabutan.
Duda ako sa pag-abot n'yo. Konti lang nakakaabot po.
Pero heto, nakaipon na kayo talaga para magpahinga ng ilang taon
at maghabol at magpakasaya, tama?
Nag-aplika ako lang para sa overdraft protection.
Andy, wala ako mapapala kung manatili ka, at makukuha ko lahat kung umalis ka.
Pero pakiusap, ilang taon na kita kilala. Napanood na kita.
Diyos ko naman po, huwag mo bitiwan trabaho mo.
Walang imposible sa taong sumusubok.
Alexander the Great, kung Cockney siya.
Pangit n'yo.
Makakaabot ako.
Bawat na umabot sa Conan ay may baliw na kwento ng pag-abot.
Bawat tao.
Erin… Matapat na Erin, hindi kayang magsinungaling.
Nagkama tayong dalawa.
Hindi mo babawi iyon.
Totoo nga po.
-May tanong ba po kayo, o-- Ano? -Pwede mo ako prangkahan?
Malaki bang mali ang ginagawa kong pagbitiw para maging aktor?
Prangkahan? Oo.
Malaking mali.
Andy, sa totoo lang, baka maging palaboy ka o patay-gutom din.
Salamat.
Pwede ka manatiling tagabenta, Andy.
Salamat po.
Dwight, dito ka nga sandali?
ITUTULOY