Witamy w Scranton
Wziąłem wolne w pracy...
Z tej drugiej pracy,
ponieważ potrzebujemy czasu dla siebie.
-Jest świetnie. -Jest świetnie.
Telefon dzwoni jak najęty. W Filadelfii dostają szału.
To nie ważne.
To jest ważne.
Najważniejsze na świecie.
Spędziliśmy dużo fajnych dni.
-I poranków. -Beesly, mój Boże.
Cześć.
W którym krawacie wyglądam na faceta, który lubi sofy?
Agent załatwił mi udział w reklamie mebli.
Zdecydowanie niebieski.
Prawda?
Jak tam, Tuńczyk? Wróciłeś do małego stawu?
Na razie, tak. Zrozumiałem, że się rozdwoję...
Dwa plasterki z Tuńczyka. Carpaccio. Mów dalej.
Trochę mi to zajęło.
Zrozumiałem, że nie mogę się końca oddać dwóm rzeczom jednocześnie.
Coś o tym wiem.
Próbuję grać i jednocześnie prowadzić ten oddział.
Zapominam, czy noszę makijaż sceniczny czy biurowy.
Nie można mieć wszystkiego.
Trzeba robić to, co nas najbardziej uszczęśliwia.
Poświęcasz wszystko temu, co najważniejsze. Moja nowa teoria.
Wszystko w porządku?
Nie. Nic nie jest w porządku.
Powiat zabrał moje koty.
Wszystkie?
Warte dwa worki.
Podobno w kawalerce w moim kompleksie mieszkaniowym
można mieć ograniczoną ilość zwierząt.
Przyszli, kiedy odbierałam Phillipa z przedszkola.
Do mojego domu.
To okropne, Angela. Strasznie mi przykro.
To ta... z dołu.
Sztywna, krytykująca innych jędza. Znacie ten typ.
Nie poznałem nikogo takiego.
Nie ma ich.
Nie mam nikogo.
Bez moich kotów jestem całkowicie sama.
Angela, masz jeszcze syna.
Niby tak.
Uwaga! Mogę prosić o uwagę?
Przedstawiam wam cztery typy śmiercionośnej broni.
-Chlast, plast, łubu... -Dubu.
"Dubu"? Skąd to wziąłeś?
Kula ognia!
Po wielu potyczkach z najlepszymi nastolatkami w mieście,
zdobyłem dziś czarny pas w sztuce walki Goju-Ryu.
Musiałem znaleść nowego dojo po rozstaniu z Sensei Irą.
Mój nowy sensei, Sensei Billy,
uznał, że jestem przygotowany do testu.
Okazuje się, że Sensei Ira to mały krętacz.
Sensei Billy mówi, że większość uczniów
nie wydaje 150 tys. dolców przez 20 lat, żeby otrzymać pas.
Chciałbym zaprosić was na uroczystość wręczenia czarnego pasa.
Tu w biurze na lunchu.
Lunch nie jest zapewniony.
Kula ognia!
-Tak to się robi. -Nieźle. Czuję się bezpiecznie.
Cześć, Erin. Jest Andy?
Czy jest Andy? Myślałam, że pytałeś, czy "jesz hindi".
Ja sobie myślę: "Ale co hindi"?
Kurczaka Tikka Masala? Bombay curry?
Kokosowy dal z botwinką? Odpowiadam "tak" na wszystkie trzy pytania.
Mam ostatnio problem z prowadzeniem kalendarza Andy'ego.
Jego terminarz przesłuchań do filmów pęka w szwach.
Andy jest dziś w pracy. Jestem dobrą recepcjonistką.
Wiem, że jest w pracy.
David Walrus w swoim naturalnym środowisku.
Cześć, Andy.
-Możemy porozmawiać w twoim biurze? -Tak.
To nie będzie łatwa rozmowa.
Mówiłem mu, że stąpa po cienkim lodzie
po tym jak zniknął na trzy miesiące na Karaibach.
W zeszłym tygodniu kupił najwyższej klasy fotokopiarkę z firmowych pieniądzy.
Jak twierdził: "Taka, co robi dobre zdjęcia portretowe".
A wczoraj zapytał, czy nie zapłacę mu za operację policzków.
Twierdząc, że to podniesie morale pracowników. Lubię go.
Ale szczerze, przychodzi moment,
że lód jest zbyt cienki i wpadasz do wody.
Wtedy zostajesz zwolniony.
-Andy... -Od razu ci przerwę.
Ten dokument zostanie wyemitowany za dwa tygodnie.
Czuję, że mam jedyną w życiu szansę, aby podążyć za marzeniami.
Ale...
Każda chwila spędzona w tym biurze
to chwila nie spędzona na nagrywaniu przesłuchań
do programów randkowych, kulinarnych czy wokalnych.
To dla mnie prawdziwa szansa.
Nie wybaczę sobie, jeśli ją zaprzepaszczę,
tylko dlatego, że byłem zbyt zajęty jakąś głupią pracą w papierach.
Bez urazy.
Uważasz, że jesteś zbyt zajęty pracą?
Na sesji portretowej,
byłem tak rozproszony myśleniem o problemach w pracy,
że wyglądałem jak kompletny świr. A chodziło mi bardziej o błazna.
Chcesz odejść z Dunder Mifflin, żeby zostać aktorem?
Nie tylko.
Nie ma powodów, dla których miałbym ograniczać się tylko do aktorstwa.
Zależy mi na jakiejkolwiek sławie.
Śpiew. Taniec. Nie chcę tylko... Chcę...
Jestem to winien sobie i moim przyszłym fanom.
Nie mam prawa stać na drodze do czyichś marzeń.
Rzeczywiście masz talent.
Dziękuję.
Nie ma szans cię przekonać, żebyś został?
Nie. Podjąłem już decyzję.
-Bardzo mi przykro. -Powodzenia.
Dziękuję. Nie będę go potrzebował.
Dobra.
Samo się rozwiązało.
Każdy może być gwiazdą.
Mój listonosz, nasz stróż nocny... Ale Andy?
Zdecydowanie nie. Czarna dziura zamiast charyzmy.
Clark.
Jestem dziś w pracy. Niespodzianka.
Myślałem, że usiądę przy swoim biurku.
Tak.
Pracuję ciężko
przy tym biurku każdego dnia.
Myślę, że już na niego zasłużyłem.
-Prawda? -Zdecydowanie.
Zasłużyłeś. Ja chcę tylko siedzieć z moją żoną.
Tylko dlatego tu jestem.
A ja tu jestem, żeby sprzedawać papier.
Wtopa.
Dopiero awansowałem na młodszego sprzedawcę.
Wallace jest dziś w biurze.
Nie chcę, żeby myślał, że jestem
tu tylko na zastępstwo, a normalnie siedzę w przybudówce.
Rozumiesz, o co mi chodzi?
Ty już nie musisz mu niczego udowadniać.
Nie szukasz tu chyba drugiego etatu?
To nic. Możesz usiąść w przybudówce.
-Co? -Odwiedzę cię.
Dobra.
Niech będzie przybudówka.
Usiądę przy twoim biurku, jeśli mogę.
Jak najbardziej. Baw się dobrze. Ale ostrożnie.
Bardzo łatwo zgubić się w pięknych i martwych oczach Pete'a.
Moi drodzy, informacja z ostatniej chwili.
Właśnie rozmawiałem z Davidem.
Biorę wolne z Dunder Mifflin na zawsze.
To żadna niespodzianka,
ale zawsze jest smutno, kiedy ktoś zostaje zwolniony.
-Bardzo nam przykro... -Andy nie został zwolniony.
Zwolniony? Skąd ten pomysł?
Zadowolony? Tak.
Odchodzę, żeby podążyć za moim życiowym marzeniem o sławie.
Andy.
Do zobaczenia na czerwonym dywanie.
Bo tak to się skończy.
Andy pięknie śpiewa
i bardzo dobrze tańczy. Jest niezłym mówcą.
Ale jest w tym wszystkim coś bardzo odpychającego.
Radzę sobie jako kolega z pokoju?
Pewnie tęsknisz za Clarkiem?
Trochę.
Ale... Rozumiem...
Fajnie jest.
-Rozumiem. -Serio, stary.
Na pewno znajdziemy wspólny temat.
Pewnie. Phillies do boju?
Nie oglądasz piłki nożnej. Ciągle zapominam.
Myślę, że trochę się z tym pośpieszyłeś.
Mam trzydzieści osiem lat. Wolniej się nie da.
Show-biznes jest okrutny.
Nawet jak dostaniesz pracę, choć to mało prawdopodobne.
Nie dadzą ci wyluzować.
A ty potrzebujesz w pracy bardzo dużo luzu.
Rozumiem.
Mężczyzna to zabawne stworzenie.
Nie dzielimy się uczuciami. Tak robią laski.
Zamiast przyznać: "Andy, kocham cię, stary.
Nie chcę, żebyś odchodził",
facet powie:
"Andy, popełniasz największy błąd w życiu.
Nie masz talentu".
I vice versa, Darryl.
Też będę za tobą tęsknił.
Andy reprezentuje pokolenie nastawione na zdobycie sławy.
Gdzie to pokolenie, który potrafiło się zamknąć i robić, co do nich należy,
a potem zejść po cichu na zawał serca?
Czy Andy ma szansę w branży rozrywkowej?
Nie wiem. Ale wiecie, co jest zabawne?
Ten ptaszek w parku, który nie potrafi latać.
Zapłaciłbym, żeby go zobaczyć.
Ale nie muszę, bo do parku idę za darmo.
A teraz dokonam uroczystej zamiany pasów.
On teraz dokona uroczystej zamiany pasów.
Pokój nie jest duży. Na pewno usłyszeli.
Weź mój pas, mistrzu.
Oddaję ci każdy odcinek mojego ciała.
Dzięki. Najbardziej zależy mi na pasie.
Zsuń mi go z... Zsuń mi go z bioder.
Spokojnie.
Krok do tyłu. Zrób jeden krok do tyłu.
Nie dam...
Nie dam rady, jak będziesz tak na mnie napierał.
Chyba musimy go odciąć.
On teraz dokona uroczystej odcięcia pasa.
Dwight trenuje karate od lat.
Kiedy się spotykaliśmy, pomagałam mu w treningu siłowym.
Siadałam mu na piersi w nosidełku dla otyłych dzieci
a on robił przysiady, okrążając całą farmę.
Czułam się, jakbym latała.
Oto on.
-Gratulacje. Dobra robota. -Udało się nam.
-Kocham cię. -W porządku.
Dzięki.
A teraz wykonam oficjalnie uład formalny kata.
-Będziesz patrzył, prawda? -Oczywiście.
-Sensei, nie patrzysz. -Patrzę.
Nie zatrzymuj się.
-Patrzysz? -Patrzę.
Popatrz teraz, dobrze?
Sensei, często ma pan tego typu wizyty domowe?
Możesz do mnie mówić Billy.
Nie. Ale Dwight nalegał.
Chciał otrzymać czarny pas w miejscu, które kocha najbardziej.
Tak panu powiedział?
-Dziwny z niego facet. -Tak.
Irytujący? Rówież.
Ale muszę mu to oddać,
nie znam nikogo bardziej nieustępliwego i zdeterminowanego niż on.
Jestem z ciebie taka dumna, Schruberry blue.
Naprawdę myślałem, że ją straciłem. Nic nie jest tego warte.
Wielu facetów z mojego otoczenia nie zmieniłoby
nawet dni, w które chodzą na golfa,
aby ratować małżeństwo, a co dopiero karierę zawodową.
Wątpię, że Jim przyszedł do pracy tylko po to,
żeby "pobyć z Pam".
Nie słyszałem tego.
Nie znasz Pam. Jest świetną dziewczyną.
Jemu nie chodzi o moje biurko.
Tylko kierownicze. A myślałem, że ty chciałeś tę posadę.
Chciałem.
Ale popełniłem sporo błędów.
Nie mam szans.
Jim byłby świetnym kierownikiem.
Z radością go na tym stanowisku zobaczę.
Poprosiłem cię, ponieważ Andy zrezygnował z pracy.
Znowu.
Szukam nowego kierownika.
Biorąc pod uwagę tegoroczne wyniki,
rozważam kandydaturę Dwighta.
Oszalałem?
Wcale nie.
To świetny pomysł.
Jesteś pewien?
Radzę zainwestować w lepsze ubezpieczenie
-odpowiedzialności społecznej. -Tak.
Jeśli ktoś kocha papier bardziej niż Dwight,
to ja na pewno nie chcę go poznać.
Andy, chcieliśmy z tobą porozmawiać.
Teraz albo nigdy.
Mamy tylko szybkie pytanie odnośnie twojej decyzji.
Tej dotyczącej rzucenia stabilnej posady,
aby robić karierę w branży rozrywkowej.
Będąc późno po trzydziestce, bez oszczędności, na które możesz liczyć
i bez żadnych koneksji w show-biznesie, który jest tak konkurencyjny.
Dobra. Co to za pytanie?
Chcemy zapytać, czy...
To durna decyzja.
Lepsze to niż zostanie w firmie i robienie czegoś "na pół gwizdka".
Jasne.
Ale co by było, gdybyś został
i zaczął pracować "na cały gwizdek"?
-Tak. -Naprawdę spróbował?
Był najwspanialszym kierownikiem w historii tego oddziału i w ten sposób
zdobyć wymarzoną sławę i nieśmiertelność?
Nie, mój plan jest lepszy.
Twój plan jest do bani.
Nikt cię nigdy nie zatrudni.
Jesteś zbyt charakterystyczny, żeby grać główne role,
i za chudy, żeby być świetnym aktorem charakterystycznym.
Co?
Nie sądzę, żeby mu się udało w aktorstwie.
Ale nie udaje mu się również na stanowisku pracownika biurowego,
więc czemu nie zaszaleć?
Nadal wydajesz materiały biurowe?
-Tak. -Serio?
Sytuacja nadzwyczajna z karteczkami przylepnymi. Źle chwycisz
i zobacz, co się dzieje.
Ojej.
Możesz mi pomóc? Byłbym...
Dam ci bloczek dla początkujących.
Jak uważasz. Dzięki.
Proszę bardzo.
Tak przy okazji,
jakbyś miała też torebkę soli, trzy pinezki i aspirynę,
to byłoby super.
Zobacz, masz.
-Super... -To dla ciebie.
Zawsze przygotowana.
Aspiryna.
Na ból głowy trzeba usiąść na czymś ostrym.
Każdy sensei ci to powie.
Gratuluję zdobycia czarnego pasa, stary.
Naprawdę super.
Dziękuję.
Widziałem, że rozmawiałeś z Wallace'm.
Zostaniesz kierownikiem?
Nie.
Raczej myślał o tobie.
Jasne.
Obawiam się, że umarł w butach.
Nie jestem tego taki pewien.
Tylko mówię.
-Cześć. -Cześć.
Dzień pełen wrażeń.
-Dla nas obu. -Dziękuję.
-Wspaniały pas. -Tak.
Nie wiem nic o karate,
ale rozbiło się parę desek w życiu.
Trampolin na basenie u rodziny w Redding.
Byłem otyłym dzieckiem.
Night takich rzeczy nie mówię,
ale Nard Dog się zmywa i nie musi gryźć się w język.
Ekscytujące.
Nareszcie wyjdziesz i rozwiniesz skrzydła.
Dziękuję. Doceniam te słowa.
Bo dużo ludzi wierzy, że mi się nie uda.
Wątpię, że ci się uda.
Tylko garstka trafia na sam szczyt.
Masz przecież oszczędności, żeby zrobić sobie parę lat przerwy
i podążać za marzeniami i dobrze się bawić?
Nie, złożyłem wniosek o wyższą pożyczkę na pokrycie debetu.
Andy, nic nie zyskam namawiając cię, żebyś został,
a zyskam wiele z twojego odejścia.
Ale błagam, znam cię od lat i widziałem, jak grasz.
Na Boga, nie rzucaj pracy.
Nie ma rzeczy niemożliwych, są tylko trudne do wykonania.
Aleksander Wielki, gdyby był Cockney.
Słaby jesteś.
Uda mi się.
Wszyscy aktorzy z Conana opowiadają szalone historie o tym, jak im się udało.
Wszyscy.
Erin.
Prawdomówna Erin, która nigdy nie kłamie.
Spaliśmy ze sobą.
Tego nam nikt nie odbierze.
Święta prawda.
Chcesz mnie o coś zapytać... czy co?
Powiesz mi coś szczerze?
Uważasz, że popełniam straszny błąd rezygnując z pracy, żeby zostać aktorem?
Szczerze? Tak.
Wielki błąd.
Myślę, że skończysz na ulicy
albo zagłodzisz się na śmierć.
Dziękuję.
Możesz wrócić do sprzedaży, Andy.
Dziękuję.
Dwight, wejdziesz do mnie na chwilę?