Mainit ang tsaa sa Nepal.
Pero mas mainit ang kape ng Peru.
Ako na bagong manedyer na pangrehiyon ng Dunder Mifflin dito sa Scranton.
Ang una kong proyekto ay pataasin ang sekyuridad.
Binili 'ko ang pintuan na 'to sa isang naluging jewelry store.
Ngayon, protektado na ang tunay na kayamanan ng bansa.
May bago akong ini-email na code araw-araw.
Hindi ko pa 'to nagagawa 'to sa buong buhay ko.
Hindi 'to KGB pero puwede na.
Mainit ang tsaa sa Nepal.
-Pero pinakamainit ang kape sa Peru. -Lapit na.
Martes ngayon, 'di ba? Pinakamainit ang kape sa Paraguay?
-Malamig. -Mas malamig ang kape sa Paraguay?
Ibig kong sabihin malayo ang sagot mo.
Ang tamang sagot ay "Mas mainit ang kape ng Peru."
-Mas. Sige. -Tatlong beses ka nagkamali.
Uusukan na kita. Maliban nalang kung ititigil mo 'to.
Huwag. Sige, usukan mo 'ko.
Hindi naman delikado ang usok na 'to.
Gusto ko bilhin 'yong nakakalason pero ang mahal kasi.
Itigil niyo 'to! Itigil niyo 'to!
-Itigil niyo 'to! Itigil niyo 'to! -Nagtitipid ako sa labada.
-Mama. -Angela, may naghahanap sa'yo.
Sige, papunta na.
Hi, baby.
Hindi naging madali kay Angela ang diborsiyo nila ng senador.
No'ng pinaalis siya sa apartment niya, pinatira ko muna siya dito.
Ang ironic kasi si Angela na ang nakatira sa aparador.
-Kaya mo 'to, honey. -Huwag ka mag-alala.
Kaya ko talaga.
Manedyer ng Dunder Mifflin, tsek.
May-ari ng 1600 acre na beet farm, tsek.
Engaged at ikakasal na sa isang manggagatas?
Tsek 'yan mamayang hapon.
Singsing 'to ng aking lola.
Gawa 'to sa bala na nakuha ko sa puwet niya.
Isa siyang Moonshiner na binaril ni Adolph Coors.
Ito ang balang singsing ng lola ko.
ANG SUSUNOD NA A CAPELLA SENSATION NG AMERICA
Magandang umaga. Ako si Andrew Bernard.
Baka makilala niyo 'ko sa isang dokumentaryo na ipapalabas mamaya.
Mahilig din ako sa teatro, at kakasibak ko lang sa trabaho.
Salamat. Pumila ka na.
Yes!
Umalis na 'ko sa Dunder Mifflin
at oras na para maging isang American Idol
pagkatapos kong manalo sa paligsahan na 'to
na ipapalabas sa TBD.
Maganda ang palabas na 'to. Para siyang pinaghalong American Idol,
The Voice, at The Sing-Off.
Masama ng mga hurado nila dito.
-Papirma ng sales form. -Alam mo na ang gagawin.
Sige. Sa likod ng isang magaling na manedyer
ay may isa 'tong assistant.
-Siya ang pinakamagaling sa lahat. -Salamat, pare.
Mag-kaaway kami noon pero nagbago na kami ngayon.
Katulad ng Germany at Italy--
-Hindi totoo. -Tama ka.
Bawal ang kalokohan sa opisina na 'to.
LIMANG ARAW ANG LUMIPAS MULA NO'NG HULI NAMING KALOKOHAN
ANIM NA ARAW ANG LUMIPAS
Maayos ang lahat. Nag-meeting kami ni Dwight.
Magtutuloy-tuloy na siguro 'yan.
Depende pa sa meeting.
Ayos.
-Sila ba 'yon ulit? -Oo.
-Tawagan mo ulit. -Mamaya.
Mamaya.
Kinukulit pa din ako ng Athlead sumama sa road show.
Pupunta kami sa mga atleta, makikipagkilala.
Oo, maganda 'to pero ayaw ko talaga sumama.
Muntik na mawala sa'kin si Pam noon. Ayaw kong maulit ulit 'yon.
Gumaan ang loob ko no'ng bumalik si Jim sa Scranton
pero nagiguilty din ako
dahil sinusukuan niya ang oportunidad na 'to para sa'kin.
Mukha naman siyang masaya. Pinapatawa niya 'ko palagi.
Gusto ko 'yon.
-Tuloy. -Pinapatuloy ka!
-Basahin niyo ang agenda. -Natutuwa siya diyan.
Maupo ka, Phyllis. Ayan.
Mag-umpisa tayo sa isang nakakainspire na quote.
Sabi nila isa lang ang uri kabiguan at ito ang hindi pag-subok.
Mali 'yon. Lahat ng kabiguan ay kabiguan.
-Jim, ikaw na. -Huwag tayong masabik.
At huwag tayo gumawa ng kalokahan, ha?
Kunwari'y may matatanggap kayo na fax ngayon.
Huwag 'to isigaw.
"Ako si Michael J. Fax na galing sa future."
Kalokohan 'yon.
-May tanong ako. -Sige, ganda sa harapan.
May magdadala ng tubig dito mamayang alas diyes.
Paano kung may sumigaw nito sa kanila? "Ganda ng gallon niyo".
Halatang kalokohan 'yan. Kalokohan.
Ilang porsyento ng kalokohan ang dapat natin ipamalas sa opis?
-Zero. -Walang kalokohan.
-Bawal ang kalokohan. -Bakit siya nandito?
-Ayaw kunin ng daycare si Philip. -Bakit?
Ayaw nila tanggapin dahil sa sitwasyon ko ngayon.
Hello sa lahat.
-Hi, baby. -Sige.
May bagong agenda.
-Makakasama natin si Philip ngayon. -Isusulat ko 'yan.
Mamaya na ipapalabas ang dokumentaryo. Sino'ng sabik na?
Dapat amoy rosas ako sa palabas na 'to.
Naging mabait ako sa loob ng siyam na taon.
Kung walang mga kamera, marami na 'kong kabastusang ginawa.
Tatlo ang naging kabit ko sa buong programang 'to.
Kung makita niyo 'ko sa kanal-- Tutulungan ko na ang mga pulis.
Misis ko ang gumawa no'n.
Papauwiin ko kayo ng maaga ngayon para mapanuod niyo ang dokumentaryo.
Dadagdagan ko ng 30 na minuto ang oras niyo bukas sa trabaho
o isang minuto sa loob ng isang buwan.
Makinig kayo, ang mga nasiraan ng TV dahil sa isang commercial ng hipon
ay manunuod sa Poor Richard's.
Tandaan niyo, lahat puwede sumama.
Hindi lang 'to para sa mga nanuod ng commercial at nasiraan ng TV.
Hindi ako makapaniwalang ilalabas na 'to.
No'ng nagsimula 'to, nakikipagtalik pa 'ko sa babae.
Gano'n din si Kevin.
Mamayang gabi na 'to? Diyos ko.
Lagot ako pagmakita 'to ng mga magulang ko.
Ang daming tao.
Parang martsa sa Washington pero isang singing show.
Paano kung nandito si Martin Luther King?
Tapos kumanta siya ng I Dreamed A Dream ng Les Mis?
Makasaysayan 'to pagkinanta niya 'yon.
Ako si Casey Dean ng Cincinnati, Ohio!
Doktor, sabihin mo ang balita
May Casey Dean ako para sa'yo
-Hindi. -Amerika!
Oras ko 'to. Bawal ka kumanta.
-Ako lang ang puwede. -Casey Dean
Casey Dean
-Ang ganda ng boses mo. -Alam ko.
-Ano'ng pangalan mo? -Andy.
Ikaw?
-Bakit hindi mo dinala ang mansanas? -Ikaw? Bakit hindi mo dinala?
-Guys. -Sa tuwing nag-aayos kasi ako…
…nangingialam ka.
-Guys. Guys. -Ikaw ang mag-ayos.
-Ano? -Ano?
Gusto niyo ba makakita ng weatherman
na nagsabi ng "bold front" imbes ng "cold front"?
-Nakakatawa. -Huwag muna ngayon.
Busy pa kami.
-Kailangan ni Kevin ng mansanas. -Oo nga, Kevin.
-Bibili nalang ako. -Sige, bumili ka.
Philip, Philip, Philip.
Puro nalang si Philip. Ayaw ko kay Philip.
Ano? May ginagawa ako.
-Mahilig ako sa Star Wars-- -Hoy, hoy.
Seryoso ka ba?
Diyos ko. Pasensiya na.
May pangbawi naman ako.
Nahanap ko na ang pinakamalaking pinagmulan ng P.F.N.
-Ibig sabihin ay-- -Potensyal na Future ng Nonsense.
Tama. Magaling, Jim.
Nakatipid tayo ng oras. Isara mo ang pinto.
-Sabihin mo sa'kin. -Aayusin mo ang 'yong hierarchy mobile.
Mayro'n kang manedyer ng pangrehiyon.
-Ang power source. -Siyempre.
-Ang assistant ng manedyer. -Ang tapat at makulit na apostol.
Paano na 'yong assistant ng assistant mo?
Ang bubulong sa tenga ng consiglier.
-Tama ka. -Kailangan ko pa ng cable at table.
Ayos na siguro 'to. Sa tingin mo ba isa sa kanila 'yon?
Siguro, kung makapasa sila sa'king pagsusulit.
Gusto ko 'yan.
-Sino ang pipiliin mo? -Alam kong kalokohan ko 'to.
Pero pa'no ba pinili ni King Arthur ang mga alagad niya?
Hindi 'yan kalokohan, Jim. Magandang katanungan 'yan.
-Ano'ng pinapakinggan mo? -Ito ang una kong nota.
-A 440 -Ayos.
Sa pitch binabase ang acapella, at ako ang hari ng pitch.
Kumusta kayo? Ito ang America's Next A Capella Sensation!
Oh, my god! Ang guwapo mo!
Salamat, salamat. Salamat sa paghihintay.
Sana magkita pa tayo muli pagkatapos ng lima o anim na oras.
Nandito ako para sabihin ang mekaniks ng palabas.
Lahat kayo ay kakanta ng 30 na segundo
tapos magdedesisyon ang hurado kung makakasama ka kanilang grupo
Ang bawat grupo ang may 90 na manlalaro
at sila'y magpapasiklaban sa kantahan at mga hamong pisikal.
Mag-iingat kayo sa daga!
May daga.
Hindi ko…hindi ko dapat sinabi 'yon.
Walang daga. Kalimutan niyo na, ha?
Ano'ng daga? Nakalimutan ko na!
Ayos, pare. Magkikita tayo sa loob!
Good luck sa inyo!
Magpatugtog ka naman ng Sugar Ray!
-Bakit ka nasasabik? -Wala.
Ano'ng binabalak mo?
MGA PAGSUBOK NG A.A.R.M
Makinig kayong lahat.
Ikaw din, Plop.
Plog? Talaga?
Para kay Andy.
-Oo. -Tama siya.
-Tama ba? -Sige na nga.
Hahamunin namin ang mga gustong kumanditato
bilang Assistant ng Assistant ng Rehiyonal na Manedyer.
-Ayos! -Ganda.
Magtatagumpay ka kung magaling kang A.A.R.M.
-Nakabinbin ang trademark. -May trabaho pa din…
…pagkatapos ng pagsusuri na 'to.
Bibigyan ng corndog ang mga sasali pero titignan lang 'to at hindi kakainin.
Isang karangalan. Nakakaingit naman.
Naiingit siya.
-Hindi mo kailangan ulitin 'yon. -Sige.
Bago mag-alas dos, pipiliin ni Dwight ang sarili niya para maging assistant
sa assistant niya.
-Hoy. -Kumusta? Kumusta ang delivery?
Nasa Philly na ang mga gamit ko.
Huwag ka maingay, walang may alam na nandito ako.
Ayaw ko mag-paalam.
Do'ng umalis ako sa Dunder Mifflin no'ng nakaraan linggo,
umalis ako na parang Irish.
Hindi ako nagsimula ng gulo.
Walang samaan ng loob. Walang iyakan.
Alam ng isang assistant ang iniisip ng kanilang superior.
Meredith, ano'ng numero ang naiisip ko?
-Two. -985,000,000,000,017.
Ang layo naman, Meredith.
Pam, ano'ng kanta ang nasa isip ko?
Ang theme song ng Saved By The Bell.
-Lapit na! Theme song ng Boy Meets World. -Sandali lang, madali lang 'to sa kanya.
Gusto mo kuhain ang asawa mo.
Tama ka diyan.
Plop, ano'ng hayop ang nasa utak ko?
-Kabayo. -Kabalitaran niyan.
Ano'ng kabaliktaran ng kabayo?
-Seahorse, ano ba? -Searhorse.
-Paano mo nalaman na-- -Sasabihin mo 'yon.
-Kataka-taka. -Kataka-taka.
Ito ang protokol ng ikalawang pagsubok.
-Clark, gusto mo ba ng corndog? -Yes?
-Siyempre naman. -Tignan natin.
Nakatanggap ka ng tawag sa telepono.
Nasa meeting ako kasama si Dwight, Robert, Dunder, at ang pamangkin niya.
May biglang sumama, ang Turkish ambassador ng Armenia.
Siya si Yuri Slovak at kinahihiya niya ang ilong niya.
Basahin mo na 'yan.
"Mr. Halpert, kinukumusta ng misis mo ang meeting niyo ni laki ilong--"
Hindi, hindi, hindi, hindi. Huwag mo basahin ng malakas 'yan.
Diyos ko. At isa 'tong trick question.
Walang Turkish ambassador ang Armenia.
Walang relasyon ang dalawang bansa.
Kataka-taka.
Kung makita man ako manalo ng mga kaibigan ko na nasa Afghanistan,
hindi sila susuko.
Ayos, may sikat na namang sundalo.
Nagbuwis ka lang ng buhay sa bansa tapos kababaliwan ka na.
Sa may mga porta-potty, may nakausap silang mag-inang pulubi.
-Ano? -Oo.
-Diyan ka lang. -Sa'n ka pupunta?
Gusto nila ng madamdaming kuwento? Bibigyan ko sila ng kuwento.
-Salamat, pare. -Salamat.
-Ingat ka. -Hi, Darryl.
-Hi. -Ayos. Mangangamusta ka ba?
Hindi. Aalis na din ako.
Idadaan ko lang ang mga donut na 'to sa warehouse.
-Kumusta sa Athlead? -Para kaming mga rock stars.
Kakain ako ng steak para sa mga atleta ko sa 32 na mga siyudad.
-Wow. -Ayaw ba talaga sumama ni Jim?
Ayaw niya daw, eh.
Sana hindi niya pagsisihan 'yan.
Mukha naman siyang masaya dito.
Masaya si Jim sa pagtitinda ng papel dito?
-'Yon ang sabi niya. -Sige, sabi mo.
Masaya akong nagkita tayo pero huwag mo sabihin sa iba.
Alis na 'ko.
Ang assistant ay mabilis magbigay ng kape
pero dapat mas mabilis pa do'n ang assistant ng assistant.
-Tama ba? -Tama ka.
-Susubukan ko. -Phyllis.
Hawakan mo ang dalawang kape at magtungo ka sa obstacle course.
-Sige. Ang init. -Totoo 'yan.
Para matuto ka. Sige.
Lakad ka na.
Ayos, galing.
Nalagpasan niya na ang berde.
-Nasa yellow na siya. Nahihilo na. -Hindi, hindi, hindi.
-Seryosohin mo. -Ingat.
-Tignan niyo 'yan. -Ang bagal mo kumilos!
Nauuhaw na ang boss.
Ito na ang kape niyo, sir!
Ang balat ko!
Ang hapdi!
Kataka-taka.
Darryl? Darryl!
Hi. Hi, kumusta kayo?
Hindi ka man lang nagpaalam.
Pasensiya na. Paalam.
-Ang baduy mo. -Huwag kang ganyan.
Nagbibiro ka ba?
Sinaktan mo kami. Umakyat ka.
-Huwag na siguro-- -Umakyat ka na!
-Oo nga! -Ngayon din!
Aakyat na.
Dwight, wala sa kanila ang kwalipikado para maging assistant ko.
-Alam ko. -Alam kong matatawa ka…
…pero makatwiran naman ang sasabihin ko.
Jim, masosorpresa ka kasi alam ko ang sasabihin mo.
Ang posibleng assistant ng aking assistant…
-Sino? -…ay ako.
Ang bagong assistant ng assistant
ng manedyer ng pangrehiyon ay si Dwight K. Schrute.
-Ayos! -Yes!
-Salamat. -Baka gusto mong lumuhod para dito.
Pero walang niluluhuran ang manedyer natin.
-Ganyan. -Sige.
Bagay sa'yo.
Simula ngayon, kailangan niyo ng dumaan sa'kin bago niyo 'ko kausapin.
Hoy.
-Hi. -Ayos ka lang?
-May problema ba? -Masaya ka ba?
Oo, masaya ako.
Alam kong masaya ka at tuwang-tuwa ngayon.
-Oo. -Kita ko naman.
-Paano pagkatapos ng isang taon? -Ano?
Ng limang taon?
-Pam. -Masaya akong nandito ka…
…pero nakausap ko kasi Darryl.
At kinuwento niya 'yong biyahe
at parang ang dami mong sinukuan.
Desisyon ko 'to.
-Hindi mo 'ko pinilit. -Sige.
-Pinilit kita. -Hindi totoo 'yon.
-Totoo. -Wala na akong masabi.
Baka kamuhian mo 'ko.
-Baka hindi 'to sapat sa'yo. -Kamuhian?
Baka hindi ako sapat sa'yo.
'Yan ba ang iniisip mo?
Hindi sapat? Hindi ko alam kung pa'no 'to ipapaliwanag sa kanya.
Kaya…
Alam kong bawal 'to pero kailangan niyo 'ko tulungan.
Sige, ayos lang.
Oo, anak.
Kevin? Kevin?
Kilala mo 'ko. Kagulat-gulat.
Kevin, 'wag kang maingay.
Pinapatinta ko lang ang balpen ko para sa trabaho.
-Gamitin mo muna 'to. -Huwag mo ko utusan!
Hindi ko kayo kailangan at mukhang hindi niyo ko kailangan.
-Sa'n ka pupunta? -Aalis!
Sabihin mo kay Philip na nagkatotoo na ang hiniling niya.
Ayaw niya bumaba.
-Gusto niya ata ang mga papel. -Alam ko.
Sinubukan niyang kainin ang 24-weight letter bond kanina.
Matalinong bata. 'Yon ang pinakamalasang papel.
Hindi ko alam na close tayo.
Sabik na kami makita ang dokumentaryo mamaya.
Sasama ka ba manuod mamaya sa Poor Richard's?
-Oo, depende sa traffic. -Hindi siya pupunta.
Ano ba?
Ang weird ng mga tao ngayon. Dapat hindi ko muna sinauli ang trak.
Inalagaan ko ang mga baka at manok buong araw.
Inalagaan ko din ang mga tupa't baboy.
-Importante nga ang mga baboy. -Oo.
'Yon ang mga sinabi ng nanay 'ko no'ng nasipa siya ng kabayo sa ulo.
Nasa'n ka ba? Dwight?
Kung paano tinignan ng bata ang Galactica, gano'n din ako tumingin sa Galactica.
At parehas kami ng kinain na papel.
-Paalam, Esther. -Bye.
NGAYON NA
Pinatawag mo po ako.
Kailangan mong mag-suri.
-Kailangan kong mag-suri. -Sa isang sanggol.
Gusto ko 'yan pero ang dami ko pang ginagawa.
Ibibigay ko na 'to sa assistant ko.
Huwag ka mag-alala. Magaling 'yan.
-Tama ka. -Maliban kung 'di niya kaya.
-Kayang-kaya niya. -Sige.
ITUTULOY