ISANG TAON ANG NAKALIPAS…
Sa nakaraang taon, napalago ko ang benta namin sa Scranton.
Kami ang nanguna. Kami ang supplier ng school district at Lackawanna county.
OSCAR MARTINEZ PARA SA SENADO
Bukas ng hapon ako ikakasal, sa umaga, magkikita-kita kami.
Parang "Kumusta na sila?" na panel sa isang local theater.
Magandang makita sila ulit.
Ang tagal ko nang hindi nakita si Kevin noong tinanggal ko siya.
Ngayon, may mga mahahalagang bagay. Mag-re-retire na si Stanley.
-Salita ka. -Wag na.
Ang isa pa nating cake ay mapupunta kay Kevin.
Yes! Teka, bakit?
Basahin mo ang nakasulat.
"Alis ka na." Ano ibigsabihin nito?
Para na ring "tanggal ka na." At tanggal ka na nga.
Bakit? Hindi mo 'to pwedeng gawin.
Nagsalita na ang cake. Pasensya na.
-Sige, bakit hindi ko siya tatanggalin? -Dwight.
Pagbatayan niyo nagawa niya.
Si Toby na ang bahala. Lahat naman ng muntik nang matanggal,
-nahaharang niya. -Baka ngayon…
Sandali lang, Toby.
Ito ang cake mo.
Bye bye, Toby.
Chocolate naman nakuha ko.
Nandito na ang limo ng 5:00. Dapat okay na kayo, marami tayong gagawin.
Pupunta tayo sa club.
Hindi tayo sa club. Para kasi 'to kay Dwight.
Sige, ikaw naman ang bestisch mensch.
Ako ang "bestisch mensch" ni Dwight.
Sa mga Schrute, 'yun ang "best man."
Ako ang bahala sa kanya ngayong gabi.
Sa 12 na taon, puro ako pangtitrip sa kanya.
Pero ngayon, magagandang surpresa lang.
"Guten pranken."
Nakalimutan kong sabihin,
madalas sa mga bachelor party sa Hollywood na pelikula, may biglang namamatay,
hindi 'yun mangyayari ngayon.
-Anong gagawin natin sa tatlong oras? -Sige, sandali.
Hindi ba darating si Mose?
Noong sa'min na tumira si Angela, at 'di na natutulog si Mose sa paanan ng kama ko,
parang 'di siya mapakali tungkol sa kasal.
Hindi siya mapakali, parang 'di siya 'yun, ah.
-Kuha kang fudge. -Salamat. Gusto ko 'tong gawa mo.
Salamat.
-Tumaba ako pamula pagkadating ko dito. -Lagi ka kasing kumakain.
May dadalhin akong mga bago, at isang luma. Gusto ko si Devon.
Pinabalik ko siya noong pineke ni Creed ang kamatayan niya
pagkatapos ilabas ang dokumentaryo.
Si Kevin lang ang nauto. Tapos, dumating ang pulis.
'Yun pala, parte ng banda sa grass roots si Creed noong 1960s.
Ang sabi ng pulis, noon daw nagbebenta siya ng droga,
at nagpapasok ng mga laman ng hayop na endangered na.
Nagnanakaw pa ng mga LSD sa military.
Sige, pagusapan ko 'yon, bakit naman hindi?
Ipinalabas ng "America's Next A Cappella Sensation" ang audition ko.
At dahil umiyak ako nang malakas, maraming tumutok doon.
Hindi para maantig. Nag-viral ang video.
-Hindi ka pwedeng umiyak lang diyan. -Oo, iiyak na lang ako dito.
Umabot sa dalawang milyon, unang linggo pa lang. Tapos, ginawan ng mga parody.
'Yung isa mula Pilipinas, nakakuha ng 12 million na views.
Ginaya rin ng mga late night na palabas.
Wag ka umiyak. Ano ba? Ano ka ba, bata?
Hala.
Ayos lang 'yan. Ayos lang 'yan.
Para sa mga lingguhang update, ako si Seth Meyers, siya si Baby Wawa.
-Magandang gabi. -Paalam.
-Hey! -Andy.
-Bumalik ka. -Oo naman.
Siya si Baby Wawa, 'di ba? Diyos ko.
Masayang makita ka.
-Ikaw rin. Hey. -Andy.
-Yakap sa paborito kong ina-inahan. -Nag-alala ako sa'yo. Kumusta ka?
-Naiinitan na. Okay. -Kawawang Andy.
-Salamat, Phyllis. -Hello, hello.
-Hey! -Darryl!
-Uy. -Kumusta?
-Nakitakita sa aiport na pumasok sa limo. -Ano?
Baka ibang gwapong mayaman 'yang nakita mo.
Kumusta ka? Hindi ako tumawag, baka kasi nag-iba ka ng number.
Hindi ako nag-iba ng number. Ayos lang. Wala rin namang tumatawag.
-Hala! -Gulat ka?
-Akala ko hindi kayo makakapunta? -Pero inurong na nila ang panel
kung kelan ako aalis, kaya 'yung crew na nagbayad sa pamasahe namin.
-Ang galing ni Kismet. -Si Kismet ba talaga?
Nagimbento kami ng mga dahilan ni Pam para maurong 'to.
Naalala mo 'yung surgery ko sa hita ko? Hindi ko rin maalala.
Guten prank number one.
-Darryl! Andy! -Hey, Pam!
-Hey, Pam. Kumusta? -Okay lang naman.
Alam kong okay lang rin kayo, bakit naman hindi?
Darryl, kumusta sa Austin? Magkwento ka. Kumusta ang merger?
-Lagi kong binabasa ang Athlead. -Masaya. At Athleap na 'yon.
Ang ganda ng lunsod.
-Talaga? -Oo, ang ganda ng mga tugtog.
-Masarap pa ang mga tacos. -Wow. Ang saya nga.
Nandito na 'yung limo. Tara na. Magbihis kayo kung gusto niyo.
Mag-enjoy kayo, ah. Ikaw rin, Andy.
Bakit tayo hihinto? Wala 'to sa plano, Jim.
-Dwight, labas. Bilis. -Jim, ano 'to?
-Papasabugin mo ko? -Hindi, ikaw ang magpapasabog.
-Bazooka. Naalala mo. -Siyempre naman.
-Yeah! -Okay!
Guten prank number two.
-Pribadong silid. -Yeah, Brosef.
-Ang ganda. -Kumusta ka ba talaga, Andy?
Ayos lang ako. Kausap ko ang cornell noong commencement week.
Inimbita ako ng mga matatanda para lokohin, pero tagumpay naman.
-Mukha ngang masaya. -Doon ko nakuha trabaho ko sa admissions.
-Volunteer program ba 'yan. -Trabaho 'yon.
Maayos naman ako.
Simulan na natin ang party! Nasaan na ang anghel ko?
Ito ang nakatatanda kong kapatid na si Rachel.
Hindi. Ito ang nakatatanda kong kapatid na si Angela.
Malapit kami sa isa't isa. May sarili pa nga kaming lenggwahe.
Gusto nila 'to.
Ang tagal na nating nakaupo rito.
Hi, boys.
-Ayan na. -Buti naman, gutom na kami.
May umorder ba ng Chef Special?
-Siya 'yon. -Hindi. Wala pa kaming inoorder.
Wala pa ngang nagdala ng inumin. Ano ba 'yung Chef Special?
Sa tingin ko, ganadong-ganado kayo?
Oo naman. Gusto namin ng onion loaf.
Ano ba ang nakakabusog niyong sabaw? Mukhang masarap ang Chef Special.
Ano ba 'yon?
Anong ginagawa mo? Pinapatikim mo na ba ang Chef Special?
Lasang sigarilyo. Mukhang hindi naman masarap.
Okay. Diyos ko.
Kailangan niyo daw ipaayos o ipalinis 'yung tubo niyo?
-Nandito na ang magaayos para kay Angela. -Ano 'to?
Talaga ba? Jakey?
-Ma? -Teka, sandali.
Sige, tuloy lang. Isipin mo na wala ako.
Hindi ata tama 'yon.
Pakitaan mo sila ng magandang palabas, 'nak.
-Sige. -Hubarin mo na 'yan.
Ang ganda ng kanta. Importante sa stripper ang kanta niya.
Okay.
Sige lang, stripper na anak ni Meredith.
-Ayos ka lang ba, Rachel? -Hindi ko alam. Diyos ko.
-Diyos ko. -Dahan-dahan lang, Jakey.
Sandali lang. Tingnan mo ko.
Mas marahas 'to. Tama na, Meredith.
-Sige, bahala ka. Ikaw na, Jakey. -Ma.
Salamat na lang. Alam mo, wag mo nang gawin…
Naku, wag 'yan. Ayoko niyan.
Uulitin ko sa huling beses, gusto ko ng side salad na may balsamic.
-Sabi nga namin, hindi siya waitress. -Mukha nga, eh.
-Para umalis siya, bigyan mo ng tip. -Bakit? Wala pa nga tayong tinapay.
Sinong gusto ng baked potato? Meron ba kayo noon? 'Yung hindi prinito.
Kakaiba 'yon, ah.
-Ano 'yun? -Hangin lang 'yun.
-Pakisara ng pinto. -Okay.
-Hangin lang. Wala namang kung ano. -Wag mong buksan nang sobra 'yung pinto.
Oo na, hangin lang 'yon. Halika na at isara mo na-- Diyos ko!
-Phyllis! -Anong nangyayare?
Hindi ko akalaing mapaparami ako ng kain ng bone marrow.
Hey, Pam. Ano? Kinidnap daw si Angela.
Binuksan ni Phyllis ang pinto, tapos, may baliw na kinuha na lang siya.
Ang galing ni Mose.
Si Mose daw.
Umaayon talaga siya sa tradisyon.
-Ang ginawa niya ay braut entfuhrung. -Ano 'yon?
Seremonya ng pag-kidnap sa bride.
Kukunin niya ang bride at itatago siya sa bahay inuman,
'pag nahanap ko kung saan, ililibre ko ang lahat ng inumin.
Ang saya. Galing mo, Mose!
-Si Mose ba 'yon? -Nandito ako para sa bride ko.
Bilhan mo muna kami ng inumin.
Kung gusto mo ang bride mo Bilhan mo kami ng maiinom
Sige ba, ako na ang bahala!
Bartender.
Nandito ka pala.
-Balita ko may bar ka na. -Ito nga 'yon. Kaya umalis ka na.
Bakit mo pinili 'to?
Niloko mo ko. Ikaw pa naman ang bestisch mensch ko.
Hindi ito prank. Kailangan niyo na magkaayos.
-Sayang oras naman. -Magusap lang kayo.
-Nandito ka na-- -Narinig ko na 'yan.
Alam kong miss na ni Dwight si Kevin. Ginuhit niya siya sa Wooly Willy.
Ikakasal na siya bukas. Kailangan masaya ka lang sa kasal.
Hindi kita pinersonal. Pangit ka lang talaga magtrabaho.
-Para lang ba gumaan ang loob ko? -Hindi. Ang bobo mo sa math.
Hindi ka organisado, wala kang paki sa oras, pati sa kalinisan.
Ang dumi ng internet search mo na kailangan naming itapon computer mo.
-'Yun lang ba 'yon? -'Yun na talaga 'yon.
Halika nga rito.
-Miss na kita, Kevin. -Miss na kita.
-Guten prank. -Tama, Mose. Guten prank number three.
Nakainom na kayo, nasaan naman ang bride ko?
Mose, ano 'to…
-Mose naman. -Ano bang problema mo?
SABADO NG UMAGA NA PANEL
-Pupunta ba si Angela? -Bawal kami magkita sa araw ng kasal.
Masakit pa paa niya kasi nakasuksok siya sa trunk.
-Oo nga pala. -Hey, guys.
-Stanley! -Kumusta ka sa Florida?
Masaya.
Sa Florida na ko nakatira. Sa dulo lang ng Everglades.
Nakaupo lang ako sa may pintuan, nagawa ng ibon.
Ako lang ba ang kinakabahan? Kumusta ka? Pwede bang umalis na lang?
Ako, ayos lang.
Parang wala namang may pake sa'tin.
Kasalanan ko ata 'to.
Lalo silang nainis sa'kin noong nag-viral 'yung may autotune.
Uupo na lang ako rito at iiyak Uupo na lang ako rito at iiyak
Talagang uupo na lang ako rito at iiyak
Ang sama niyo naman Hindi pwedeng ganito na lang
Natulog ako sa kotse ko kagabi Iniwan ko trabaho ko
Iniwan ko na ang lahat Kung ano-ano pa ginawa ko
Hindi ka lang magaling Hindi ka lang magaling
-Sira ka ba -Hindi ka lang magaling
Kalma lang
-Uupo na lang ako rito at iiyak -Sumasayaw mga tao sa tugtog na 'to.
Nasa juke box ko 'to. Pero walang napupuntang pera kay Andy.
Iyak, iyak, iyak
Galit nga sila sa'yo.
Kausapin ko na lang manager. Uwi na lang tayo.
-Si Andy Bernard! -Nard dog!
Anong pakiramdam mapanood ang buhay niyo sa TV?
Para mong pinapanood kung paano ginawa pagkain mo. Kadire.
Madami kang matutunan, pero ayoko na lang rin malaman.
Ang laki na ng narating ng teknolohiya, laging may nagmamasid sa'tin.
Gobyerno man natin o ng ibang bansa,
tinatawag ring Google, may nagmamasid sa inyo kaysa sa'min.
Walang nakakakilala sa'kin, pero tawag ng mga kaibigan ko sakin "Plop."
Salamat, PBS.
Jim, ang romantic ng DVD sa huling episode.
Siguro, lahat kami gustong malaman,
Pam, anong romantic na bagay ang ginawa mo para suklian si Jim sa pagalis sa Athlead?
Hindi ko nga alam paano mo masusuklian ang ganoon.
Pero pinagiisipan ko pa.
Lagi niya kong sinusuklian bilang asawa ko. Kaya ayos lang.
Okay.
Kung kami ni Jim, pwede niya gawin kahit ano.
Kung maswerte ako, kahit ano talaga.
-May tanong ka ba? -Wala.
Pam, ano 'yung nasa teapot letter?
Sa tingin ko, sa'kin na lang 'yon.
Siyam na taon ka ba namang kinukunan,
may mga bagay na gusto mong gawing pribado na lang.
Nauunawaan ko. Pero anong nakalagay doon?
Ibang tanong na lang. Sinong sunod?
Pakiramdam niyo ba wala nang kwenta buhay niyo kasi wala nang kumukuha nito?
Oo.
May tanong ako kay Jim at Pam. Kita naman naming lahat na mahal niyo ang isa't isa.
Para kayong tinadhana.
Bakit mo naman pinagdudahan 'yon, Pam, noong pumunta sa Jim sa Philadelphia?
Hindi rin ako nakapag-react nang maayos noon
kasi nga hindi ako nakipagusap nang maayos, naging makasarili ako.
Ang totoo, takot ako noon.
Gusto ko kung anong meron ako at natatakot akong mawala 'yon.
Siguro nga't nagduda ako ng onti sa kanya.
Mali pala 'yon kasi lagi naman niyang pinapatunayan na hindi dapat.
Noong pinalabas na 'yung dokumentaryo, sinasabi ng mga tao sa'kin,
para daw fairy tale ang pag-ibig namin.
Pero ang daming beses last year na hindi siya fairy tale.
Pero lumalim at tumibay pa 'yon. Ngayon, mas maganda 'to kaysa anumang fairty tale.
Parang libro na mahaba na ayaw mong matapos. At ayos lang sa'yo,
kasi ayaw mong matigil ang kwento.
-Parang Harry Potter. -Parang Harry Potter nga.
May tanong ako para kay Erin.
-Talaga? -Oo.
Ang pinakanakaantig sa'kin ay 'yung paghahanap mo sa nawawala mong ina.
-Salamat. -May galit ka ba sa kanya?
Iniisip ko lang na, siguro, sobrang inis mo sa kanya na baka galit ka na?
Minsan. Pero hindi naman ako nagtatanim.
Parang, "Galit ako sa'yo, Ma."
Tapos, sasabihin niya, "Pumasok ka sa kwarto mo."
Tapos, magdadabog ako paakyat sa kwarto ko. At ayos kasi may kwarto ako.
Tapos, kakain lang kami mamaya.
Pero hindi ko alam. Kailangan ko siyang makilala.
-Erin? -Yes?
Erin.
May tanong ka pa ba?
Ma?
Erin, parehas na tanong, pero sa ama mo naman.
Mukhang pwede na tayo magtapos dito.
Magpasalamat tayo sa mga panelist natin at nandito sila sa magandang panel ngayon.
Sa susunod na linggo, sa Scranton Cultural Center,
wag kakalimutan, Irish Step Dancing Semifinals team sa mid-Atlantic.
-Saan ilalagay ang mga regalo? -Dito po.
-Hi, ako si Dakota. -Jeff Bomondo.
Nagtitinda ako ng ceramic tile mula Newark.
-Ang galing. -Asawa ko si Kathryn.
Pwede ko ipakita social security card ko kung kinakailangan.
-Handa ka na ba? -Tanong ba 'yan?
Ipananganak akong handa.
Dwight, Dwight, Dwight.
Hindi ko alam paano ko sasabihin, pero may problema tayo.
Hala, ano?
Sabi ng ministro, tradition daw
na ang bestisch mensch ay dapat mas matanda sa groom.
Seryoso ba? Wala pa kong narinig na ganyan.
Malamang, ako rin, hindi. Pero hindi na ko pwede.
-Sobrang bata ko kumpara sa'yo. -Grabe naman 'yung "sobra."
-Hindi nga naman sobra. -Onti lang naman.
Basta, Dwight.
Hindi kita masasamahan. Pasensya na.
Jim.
Kung pwede lang na may magawa pa ko.
Michael.
Nairaos mo rito.
'Yon ang sabi niya.
-Ang pinakamatinde kong kalokohan. -Yeah!
ITUTULOY