Rok później...
W zeszłym roku skonsolidowałem rynek papieru w całym Scranton.
Mamy White Pages, School District, Lackawanna,
wszystkich zaopatrujemy.
OSCAR MARTINEZ DO SENATU
Jutro po południu się żenię.
A rano w miejscowym teatrze
będzie mały zjazd, panel typu "gdzie oni teraz są”?
Fajnie będzie znów wszystkich zobaczyć.
Nie widziałem Kevina, odkąd pozwoliliśmy mu odejść.
Dziś ma miejsce kilka ważnych wydarzeń.
Jak wiecie, Stanley odchodzi na emeryturę.
- Przemowa! - Nie.
A następne ciasto, z najgrubszym lukrem,
należy do Kevina.
Tak!
Ale dlaczego?
Przeczytaj napis na lukrze.
"Odejdź”? A co to ma znaczyć?
To potoczny sposób powiedzenia, że jesteś zwolniony.
Co?
Dwight, nie możesz tego zrobić.
Pam, ciasto przemówiło. Przykro mi.
Jeśli ktokolwiek tutaj może umotywować, aby Kevin został...
W oparciu o jego zasługi.
Toby to zatrzyma.
Zawsze, kiedy ktokolwiek był zwolniony, Toby to blokował.
Tak, nie sądzę...
Toby, czekaj. Trzymaj tę myśl.
Oto twoje ciasto.
Papa, Toby.
Przynajmniej dostałem czekoladę.
Witamy w Scranton
Limuzyna będzie o 17:00.
Niech wszyscy są gotowi, dużo zapakujemy.
Czas na zabawę i burdel.
Nie, żaden burdel. To wieczór Dwighta, ok?
Cóż, ty jesteś bestisch Mensch.
Dwight uczynił mnie swoim bestisch Mensch,
co w języku Schrute'a oznacza "świadka”.
Dzisiaj oddaje się całkowicie w moje ręce,
a wiem, że od ponad 12 lat robiłem sobie z niego tylko kawały.
Ale dziś?
Tylko dobre niespodzianki.
"Guten pranken”.
Hej, Jim, zapomniałem powiedzieć, że często
na holywoodzkich wieczorach kawalerskich są przypadkowe morderstwa.
To nie będzie dziś konieczne.
Super, musimy wypełnić trzy godziny.
Poczekaj, jesteś pewien, że Mose się nie pojawi?
Odkąd wprowadziła się Angela
i Mose nie może spać w moim pokoju,
zachowuje się dość dziwnie co do tego małżeństwa.
Mose dziwnie? To do niego nie pasuje.
Krówkę?
Dzięki. Uwielbiam twoje krówki.
Chyba trochę przytyłem, odkąd tu pracuję.
Nie zaszkodzi ci.
Przyprowadziłem kilka nowych osób i jedna starą.
Zawsze lubiłem Devona. Zatrudniłem go
po tym, jak Creed sfingował własną śmierć
w prasie rolniczej dzień po emisji filmu.
Oszukał jedynie Kevina. Potem przyjechała policja.
Okazało się, że w latach 60. Creed był w zespole The Grass Roots.
POSZUKIWANY Creed BRATTON
Według policji w tamym okresie sprzedawał dragi.
I szmuglował mięso z zagrożonych gatunków.
A z wojska ukradł LSD wykorzystywane do celów militarnych.
Pewnie, będę o tym mówił, czemu nie?
America's Next A Cappella Sensation emitowała moją audycję,
a kiedy zacząłem histerycznie szlochać,
najwyraźniej poruszyło to sporo ludzi.
Ale nie w sposób empatyczny.
Klip rozprzestrzenił się błyskawicznie.
Nie możesz siedzieć tu i płakać.
Właśnie, że mogę!
Dwa miliony wyświetleń w pierwszym tygodniu, ludzie zaczęli robić parodie.
Jedna z Filipin miała 12 milionów wyświetleń.
Goście z komedii wieczornej świetnie się bawili moim kosztem.
Hej, Niemowlaczku, dość już tego płaczku.
O, nie.
Wszystko będzie dobrze.
Tu Wiadomości Weekend, ja jestem Seth Meyers! A to Niemowlaczek! Dobranoc!
- Witam! - Andy?
- Wróciłeś? - Tak.
To Niemowlaczek, tak? O Boże.
- Chłopie, miło cię zobaczyć. - Tak.
- Andy... - Hej.
Misiaczek od mojej ulubionej grizzly-mamy.
Martwiłam się o ciebie. Jak się masz?
Trochę mi ciepło.
Biedny Andy.
Dzięki, Phyllis.
- Witam. - Cześć!
- Darryl! - Hejka!
Co słychać?
Nie byłeś przed chwilą na lotnisku w limuzynie?
Co? Nie, to musiał być inny diabelnie przystojny, elegancki facet.
Jak ci leci, chłopie?
Nie dzwoniłem, bo pewnie zmieniłeś numer.
Nie, nie zmieniłem. Ale wszystko w porządku.
Telefon nigdy nie dzwoni.
Co?
Niespodzianka!
Myślałem, że nie możecie.
Tak, ale przenieśli panel na ten sam weekend
i zespół filmowy zapłacił za nasz lot. To był zbieg okoliczności.
Zbieg okoliczności?
Pewnie. Pam i ja wymyślaliśmy wymówki na każdy inny weekend.
Pamiętacie moje dwie operacje z użyciem Lap-Band?
Ja też nie.
Guten prank numer jeden.
Darryl! Andy!
- Hej, Pam! - Hejka, Pam!
- Jak się masz? - U nas w porządku.
Tak!
Jestem pewna, że u was, chłopaki, też, bo czemu nie?
Darryl, jejku, jak się żyje w Austin?
Opowiadaj. Jak fuzja? Mam wrażenie,
że ciągle czytam o Athlead.
Uwielbiam. Teraz to jest Athleap. A miasto jest oszałamiające.
- Naprawdę? - O, tak.
Jest gorąco, super muzyka i prawdziwe taco.
Brzmi wspaniale.
Chłopaki, limuzyna już tu jest.
Jedziemy. Przebierzcie się, jeśli trzeba.
Ok, chłopaki, bawcie się dobrze.
Ty też, Andy.
Czemu się zatrzymujemy? Jim, tego nie było w planie.
- Jim? - Wysiadaj!
Co jest?!
Jim, zamierzasz mnie zamordować?
Nie, Dwight.
Ty będziesz mordował.
Pancerzownica. Pamiętałeś.
Oczywiście.
Guten prank numer dwa.
- Sala prywatna! - Tak, brachu!
Fantastycznie!
Andy, jak leci naprawdę?
W zasadzie dobrze.
Przemawiałem w Cornell na rozpoczęciu.
Ostatni rok zaprosił mnie w ramach żartu, ale okazało się to dużym sukcesem.
Na pewno dałeś niezły pokaz.
Tak dostałem nową pracę w dziekanacie.
Jako wolontariusz, czy...
Nie, to moja praca.
Wspaniale mi się układa!
Zaczynajmy imprezę!
Gdzie mój anioł?
To moja starsza siostra, Rachael.
Nie, to moja starsza siostra, Angela.
Jesteśmy sobie bliskie. Mamy nawet własny, specjalny język.
Ludziom się podoba.
Ile czasu już tu siedzimy?
Hej, chłopcy!
Zaczyna się!
Dzięki Bogu. Umieramy z głodu.
Czy ktoś zamawiał specjalność szefa kuchni?
Tam.
Nie, niczego nie zamawialiśmy. Nikt nawet nie spisał napoi.
Co to za specjalność szefa kuchni?
Chłopcy, na pewno macie wielki apetyt.
Tak.
Poprosimy cebulkę.
I powiedz, jakie macie serdeczne zupy.
Specjalność szefa kuchni brzmi dobrze, co to jest?
Co robisz?
Dajesz mi posmakować tej specjalności?
Smakuje jak papierosy. Nie nadaje się.
To niedobrze.
Hej, ojejku!
Słyszałęm, że potrzebujecie naprawić rury, czy wyczyścić, czy coś?
Angela, przyszedł specjalny naprawiacz.
Halo, co to jest?
Zamknij się! Jackey?
- Mama? - Czekajcie, co?
O, ludzie.
Nie, nie, rób swoją robotę, jakby mamy tu nie było.
To niestosowne.
Daj im dobry pokaz mój mały przedsiębiorco.
- Ok. - Ściągaj to.
Tak! Dobry dobór piosenki, Jakey!
Striptizer jest tak dobry, jak jego muza.
Ok...
Striptizer syn Meredith, dawaj.
- Rachael, w porządku? - Nie wiem!
O Boże!
Bądź delikatny, Jakey!
Sekundkę.
To jest brutalniejsze.
Meredith, przestań!
Przepraszam, moja wina. Dawaj, Jakey.
Jest ok, dziękuję.
Wiesz co, nie musisz...
Nie, jest w porządku.
Po raz ostatni: chciałbym sałatkę z octem balsamicznym.
Dwight, po raz ostatni: to nie jest kelnerka.
Mówisz mi to!
Chcesz, by odeszła, daj jej napiwek.
Za co? Nawet nie dostaliśmy jeszcze chleba!
Czy ktoś chce podzielić podwójnie pieczone ziemniaki?
Macie je? Nie na tłuszczu.
To było ciekawe.
- Co to było? - Tylko wiatr.
Zamkniesz drzwi?
Dobrze.
Tylko wiatr, widzisz? Nic tu nie ma.
Dobra, ale nie musisz ich tak szeroko otwierać.
Rozumiemy, wiatr. Ale zamknij...
O, Boże!
- Phyllis? - Co się dzieje?
Nie sądziłem, że to powiem, ale chyba zjadłem za dużo szpiku.
Hej, Pam.
Co?
Angela została porwana.
Phyllis otworzyła drzwi
i jakiś świr przyszedł, porwał ją i uciekł.
Dobry, stary Mose.
Oni myślą, że to był Mose.
Super! Wchodzi w nastrój uroczystości.
Fantastycznie! Zrobił Braut entführt.
Co to jest?
Obrządkowe porwanie panny młodej.
Weźmie ją i schowa w miejscowym pubie.
A jak znajdę to miejsce, muszę wszystkm postawić drinki.
Dobra! Mose!
To Mose?
Przyszedłem odebrać moją pannę młodą.
Najpierw postaw nam drinki.
Jeśli chcesz swą pannę, stawiaj drinki!
Dobra, stawiam!
Barman.
No cóż.
Kevin, słyszałem, że kupiłeś bar.
Ten.
A teraz wynoś się.
Czemu wybrałeś to miejsce?
Zrobiłeś mi prank. Mój własny bestish Mensch.
Nie, nie prank.
Myślę, że czas zakopać topory.
- Strata dobrego toporu. - Ok, tylko porozmawiajcie.
- Cóż... - Słyszałem już wcześniej twoje "cóż”.
Wiem, że Dwightowi brakuje Kevina.
Widziałem, jak rysował jego portret na tabliczce.
Jutro ma ślub.
W dniu śłubu można być tylko szczęśliwym.
To nie było nic osobistego. Tylko nie nadawaleś się do tamtej pracy.
Mówisz to tylko, żebym się lepiej poczuł.
Nie. Byłeś straszny z rachunków
i organizacji, zarządzania czasem, higieny osobistej.
Twoje wyszukiwania w internecie były tak brudne, że wyrzuciliśmy komputer.
To wszystko?
Tak jest.
Chodź tu.
- Brakowało mi ciebie, Kevin. - Mi ciebie też.
- Guten prank. - Tak, Mose.
Guten prank numer trzy.
Macie drinki. Teraz gdzie jest moja panna młoda?
Mose? Co?
O, Mose!
Jaki ty masz... problem, ty...
Sobotni panel poranny
Co się stało z Andym Bernardem?
Biuro: Amerykańska praca
- Angela będzie?... - Nie.
Nie możemy się widzieć w dniu ślubu.
Ma wciąż zdrętwiałe nogi po bagażniku.
- Racja. - Hej!
- Stanley! - Jak tam Floryda?
Super.
Tak, teraz mieszkam we Florydzie,
na obrzeżach parku Everglades.
Cały dzień siedzę na ganku i rzeźbię ptaki.
Czy tylko ja jestem nerwowy?
Jak ty sobie z tym radzisz? Zwalniamy się?
Nie, w porządku.
Chyba i tak nikt się nami nie przejmuje.
Przepraszam, to pewnie moja wina.
Znienawidzono mnie po rozpowszechnieniu się tego nagrania.
Siedzieć tu i płakać
Właśnie, że mogę
Jesteście złośliwi naprawdę
To nie może być koniec
Tej nocy spałem w aucie
Rzuciłem pracę Spaliłem mosty wszystkie
Robiłem rzeczy nieopisane
Nie jesteś dobry Nie jesteś dobry
Zwariowaliście?
Nie jesteś dobry Nie jesteś dobry
Wyluzujcie
Siedzieć tu i płakać
Ludzie do tego tańczą.
Jest w mojej szafie grającej.
Ale kasa nie idzie do Andy'ego.
Tak, ludzie cię nienawidzą.
Porozmawiam z kierownikiem. Może powinniśmy iść do domu.
Hej, to Andy Bernard.
Jak się czuliście z tym, że wasze losy były w telewizji?
To jak oglądanie dokumentalnego o tym, jak robi się twoje jedzenie.
To odrażające.
Dużo się dowiadujesz, a ja nie chciałem tego wiedzieć.
Z dzisiejzą współczesną technologią do inwigilacji
jesteśmy cały czas obserwowani
przez nasz rząd, czy rządy innych krajów
pod nazwą Google.
Was filmują o wiele więcej, niż nas kiedykolwiek nagrywano.
Nikt mnie nie rozpoznaje, ale teraz wszyscy znajomi zwą mnie Plusk.
Więc dzięki, PBS.
Jim, DVD w ostatnim odcinku było bardzo romantyczne.
Myślę, że wszyscy chcielibyśmy wiedzieć,
jak romantycznie Pam wynagrodziła Jimowi opuszczenie Athlead?
No, a jak się komuś coś takiego wynagradza?
Nie wiem, pracuję nad tym.
Każdego dnia mi wynagradza, przez to, że jest moją żoną,
więc to wystarczy.
Ok.
Mogę tylko powiedzieć, że gdybym miała Jima, mógłby robić, co chce.
Gdybym miała takie szczęście, mógłby robić wszystko.
Wszystko.
Przepraszam, czy masz pytanie?
Nie.
Pam, co było w liście z imbryka?
Wiesz, chyba wolę to zachować dla siebie.
Gdyby cię filmowano przez dziewięć lat,
to pewne rzeczy wolałbyś zachować dla siebie.
Rozumiem. Co w nim było?
Przejdziemy dalej. Proszę kolejne pytanie.
Czy czujecie, że teraz, gdy nikt
już was nie nagrywa, wasze życie jest bez sensu?
Tak.
Mam pytanie do Jima i Pam.
Wszyscy widzowie zauważają, jak bardzo się kochacie
i jakimi jesteście bratnimi duszami.
Pam, jak mogłaś w to watpić, gdy Jim ptrzeniósł się do Filadelfii?
Wiesz co, ja faktycznie nie załatwiłem tej przeprowadzki zbyt taktownie,
począwszy od nie informowania jej po bycie nieco samolubnym...
Posłuchaj, ja się bałam.
Wiesz, kochałam to, co było i nie chciałam ryzykować.
I myślę, że może też miałam pewne wątpliwości.
Co było złe i co wielokrotnie mi udowadniał.
Ale gdy dokument wszedł na antenę,
ludzie na ulicy mówili mi, że mam związek, jak z bajki.
Jednak w zeszłym roku było wiele momentów, które nie pasowały do bajki.
Ale potem to się pogłębiło, wzmocniło
i teraz jest lepiej, niż w bajce.
Jest jak gruba księga, której nie chcesz skończyć czytać
i to ci pasuje, bo nigdy nie chcesz odejść.
Jak Harry Potter?
Tak, jak Harry Potter.
Mam pytanie do Erin.
Naprawdę?
Moją uwagę w dokumencie najbardziej przykuło
twoje poszukiwanie biologicznej matki.
Dziekuję.
Więc chciałam się dowiedzieć, czy jej nie nienawidzisz?
Mogę sobie wyobrazić,
że jesteś na nią taka zła, że jej nienawidzisz.
Może czasem. Ale to nie jest jakaś zawzięta nienawiść.
Coś bardziej, w stylu: "Mamo, nie cierpię cię”,
a ona odpowie: "Dziecko, idź do swojego pokoju”,
a ja tupnę nogą i pobiegnę na górę.
Mam tam pokój, co jest naprawdę fajne. A potem zjemy razem obiad.
Ale nie wiem, musiałabym ją spotkać.
Dzięki.
Erin?
Tak?
Erin.
Czy jest kolejne pytanie?
Mama?
Erin, to samo pytanie,
ale o twojego tatę?
Wygląda to na dobry moment, żeby zakończyć.
Podziękujmy naszym cudownym panelistom
za dzisiejszą obecność na tym wspaniałym spotkaniu.
W przyszłym tygodniu nie zapomnijcie
o półfinałach w irlandzkim stepowaniu w Ośrodku Kultury.
Zwycięscy jadą na Grzbiet Śródatlantycki.
Gdzie jest kosz na prezenty?
- Tam, proszę pana. - Ok.
- Cześć. Jestem Dakota. - Jeff Bomondo.
Sprzedaję płytki ceramiczne z Newark.
Moja żona ma na imię Kathryn.
Mogę ci pokazać kartę ubezpieczenia społecznego.
Gotowy?
Żartujesz? Ja się już urodziłem gotowy.
Dwight.
Nie wiem, jak ci to powiedzieć, ale mamy mały problem.
O, nie. Co się stało?
Ksiądz właśnie mi powiedział, że tradycyjnie
bestisch Mensch jest starszy od pana młodego.
Daj spokój, nigdy o tym nie słyszałem.
Ja oczywiście też nie.
Ale odpadam, bo jestem od ciebie znacznie młodszy.
Nie, "znacznie” to duże słowo.
Myślę... Dobra, w każdym razie.
- Troszkę... - W każdym razie, Dwight,
nie mogę być twoim świadkiem.
Przykro mi.
Jim...
Bardzo mi przykro, że nie mogę niczego zrobić.
Michael.
Nie wierzę, że przyjechałeś.
Ona też tak powiedziała.
Najlepszy prank świata.
Tak!
Ciąg dalszy nastąpi