Είμαι διευθυντής έναν χρόνο τώρα.
Παντρεύομαι αύριο το απόγευμα.
Θα είναι ωραίο να τους ξαναδώ όλους.
Πώς είναι το Όστιν; Οι Αθλούνται;
Τέλεια. Τώρα λεγόμαστε Αθλούν.
Η πόλη είναι υπέροχη.
Μίλησα στη βδομάδα έναρξης του Κορνέλ.
Με κάλεσαν για πλάκα, αλλά είχε επιτυχία.
Είμαι σίγουρος.
-Απήγαγαν την Άντζελα. -Ο παλιός καλός Μόουζ!
Έκανε την απαγωγή της νύφης.
Τι πρόβλημα έχεις, γ*****, παλιομ*****;
Έριν; Αυτό που με συγκλόνισε περισσότερο στο ντοκιμαντέρ
ήταν η αναζήτηση για τη μητέρα σου.
Μαμά;
Δεν μπορώ να είμαι εγώ κουμπάρος.
Τα κατάφερες!
Έτσι λένε όλες.
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
Δες εδώ λάσπη.
Πού να φορούσα τα Jimmy Choos;
Σου γλίτωσα 600 δολάρια.
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Κέλι; Ήρθες.
-Γεια σου, Ράιαν! -Γεια.
Τίνος είναι το μωρό; Είσαι νταντά τώρα;
Όχι, δικός μου είναι.
Τα είχα με μια κοπέλα
και μια μέρα πήγε για φορτιστή για το ηλεκτρονικό της τσιγάρο.
Και δεν ξαναγύρισε.
Η αρχαιότερη ιστορία.
Ράβι, δες ένα γλυκούλι μωράκι.
Ο Ράβι είναι παιδίατρος. Κάποιοι ασθενείς του είναι κακάσχημοι.
Πρόωρα λέγονται, αγάπη μου.
-Ναι. -Χάρηκα που σε ξαναείδα.
Ευχαριστώ.
Ίσως είναι ψηλά τα τακούνια.
Όχι, δεν είναι πολύ ψηλά.
Φταίει που ήμουν τρεις ώρες στο πορτ μπαγκάζ.
Ευχαριστώ που δεν κλείδωσες, Φίλις!
Συγγνώμη. Δεν το ήξερες.
Αρκεί να πάω στο ιερό.
Θα σε πάω στο ιερό.
Να είσαι σίγουρη.
Σύμφωνα με την παράδοση των Σρουτ,
οι εραστές στέκονται στους τάφους τους,
για να θυμούνται ότι μόνο έτσι θα ξεφύγουν
από αυτό που θα κάνουν.
Καταλαβαίνω τι λένε, αλλά γιατί είναι τόσο ρηχοί οι τάφοι;
"Σήκω, αγαπημένη μου, έλα κοντά μου.
Ο χειμώνας παρήλθε,
η βροχή σταμάτησε και πέρασε.
Ο καιρός για τραγούδια έφτασε
και η φωνή του τρυγονιού ακούστηκε στη γη μας.
Δείξε μου την όψη σου
κι ας ακούσω τη φωνή σου, γιατί η φωνή σου γλυκιά είναι
και η όψη σου ωραία".
Και τώρα σας ανακηρύσσω αντρόγυνο.
Κυρίες και κύριοι, ευχαριστούμε που ήλθατε.
Πάρτε τις αχυρόμπαλες και πηγαίνετε στη δεξίωση.
Σε αυτά θα καθίσετε.
Δωρεάν γάντζους θα βρείτε στους διαδρόμους.
Καρφώστε τους εκεί μέσα.
Ελάτε όλοι!
Πού έμαθες να χορεύεις;
Δεν ξέρω. Πάντα χόρευα ωραία.
Ράβι;
-Ο Ντρέικ έχει ένα εξάνθημα και καίει. -Όχι!
Μήπως μπορείς να τον εξετάσεις;
Ναι. Δεν νιώθεις καλά, μικρούλη;
Φυσικά. Πάμε μέσα;
Βασικά, μπορείς να πας εσύ; Νιώθω αφυδατωμένος.
Θέλω ένα διάλειμμα και λίγο νερό.
Σίγουρα δεν θες να έρθεις;
Ράβι, το μωρό ψήνεται. Γι' αυτό δεν ζεις;
-Πήγαινε! -Ευχαριστώ, Ράβι.
Ευχαριστώ πολύ. Και για μένα και για τον Ντρέικ.
Δεν ξέρω, Ράιαν. Δεν φαίνεται πολύ καλά.
Καλά θα είναι, έφαγε φράουλα.
Είναι αλλεργικός, μα θα το ξεπεράσει. Ήθελα να σου πω.
Προκάλεσες αλλεργία στο μωρό σου για να μου μιλήσεις;
Ο Μάικλ έχει τόσες φωτογραφίες των παιδιών του
που έχει δύο τηλέφωνα, δύο αριθμούς και δύο λογαριασμούς.
Χαίρεται που έχει οικογενειακό συμβόλαιο.
Μου έλειψες.
Και μένα μου έλειψες.
Πολλοί νομίζουν ότι ο Στάνλεϊ είναι ένας γκρινιάρης γέρος.
Αλλά ποιος γκρινιάρης θα το έκανε αυτό;
Εγώ είμαι.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ!
-Μαζί για πάντα. -Φεύγουμε στο ηλιοβασίλεμα!
Κατάλαβα επιτέλους τη δέσμευση.
Κανόνες;
Είδε κανείς τον Ράιαν; Ή την Κέλι;
Ναι. Έφυγαν μαζί πριν από λίγο.
Η Κέλι είπε ότι ελπίζει να κρατήσεις το μωρό
για να αρχίσουν μια νέα ζωή μαζί.
Αυτό ήταν. Ορίστε.
Να αναφέρετε εγκατάλειψη βρέφους στην Πρόνοια.
Θα βρουν καλύτερο γονιό από τον Ράιαν.
Δεν ξέρω.
Κέβιν, μπορώ να βοηθήσω εγώ.
Ναι.
Μπορώ να βρω κάποιον που...
Που θα αγαπάει αυτό το μωράκι όπως του αξίζει.
Ωραία. Καλύτερα τώρα.
-Ναι. -Γεια.
-Ναι. -Γεια σου.
Ναι, είναι.
Αν ο Ράιαν θέλει το μωρό του, να του πείτε πού να με βρει.
Θα είμαστε κάπου στην Ευρώπη.
Έτσι δεν είναι;
Νιώθω ότι τα παιδιά μου μεγάλωσαν
και παντρεύτηκαν μεταξύ τους.
Το όνειρο κάθε γονέα!
-Ευχαριστούμε. -Καληνύχτα.
Τα παιδιά του ντοκιμαντέρ κάνουν πάρτι απόψε.
Ναι, το άκουσα. Βαρετό ακούγεται. Χωρίς παρεξήγηση.
Θα πας, Τόμπι;
Δεν ξέρω. Θα πάω νωρίς για ύπνο.
Ακόμα 6:00 μ.μ. είναι. Όλοι θα πάνε.
-Πρέπει να έρθεις! -Ναι, έλα!
Έλα, Τόμπι.
-Καλά, θα περάσω. -Έτσι μπράβο.
Πρέπει να βγάλω το φόρεμα.
Κι εγώ το ίδιο.
Χίλια συγγνώμη, Παμ.
Τι συμβαίνει;
Ακόμα εδώ είσαι;
Συγγνώμη, άργησαν μία ώρα.
-Σοβαρά, τι συμβαίνει; -Εντάξει.
Η περσινή χρονιά ήταν πολύ καλή
κι εσύ ήσουν φοβερός και...
Ξέρω ότι έκανες μια επιλογή
και άφησες κάτι για χάρη μου.
Αλλά δεν θέλω να αφήνεις τίποτα.
Σκέφτηκα ότι αν πάρω μια προσφορά,
τίποτα δεν θα μας σταθεί εμπόδιο
και θα κάνω εγώ μια μεγάλη χειρονομία σαν τις δικές σου
και να σου δείξω μια και καλή πόσο σ' αγαπώ
και πόσο πιστεύω στο μέλλον σου.
Πόσον καιρό δείχνεις το σπίτι;
Περίπου δύο μήνες.
-Γι' αυτό είναι τόσο καθαρό. -Ναι.
Θα το έκανες χωρίς εμένα;
Εσύ το αγόρασες χωρίς να μου το πεις
κι είπα να το πουλήσω χωρίς να σ' το πω.
Εντάξει.
Και πού θα πηγαίναμε;
Στο Όστιν, ίσως;
Δεν χρειάζεται να το κάνεις για μένα.
Το κάνω για εμάς.
-Θα το πάρουμε. -Οι...
Μισό λεπτό. Οι τελευταίοι μήνες ήταν τα πάντα για μένα.
-Το μόνο που... -Μισό.
Τι είπατε;
Θέλουμε να το αγοράσουμε.
Θες να το κάνουμε;
Θέλω να το κάνουμε.
-Αλήθεια το θες; -Αλήθεια το θέλω.
Θεέ μου!
Ντάριλ.
Τι;
-Καλό. -Είναι μόνο για τα στελέχη του PBS.
Έδωσα 50 δολάρια στο τοπικό PBS μόνο για να πάρω αυτό.
Προσοχή, παρακαλώ!
Πριν από έναν χρόνο, πήρα την πρώτη μου παραγγελία
για μια τοιχογραφία στην εταιρεία.
Αποφάσισα να ζωγραφίσω την ιστορία του χαρτιού.
Και μετά κάποιος ζωγράφισε με σπρέι πισινούς πάνω της
και το έκανα από την αρχή.
Μα τελικά μου βγήκε σε καλό,
επειδή ζωγράφισα ό,τι πιο ιδανικό,
την ιστορία μας,
όλων μας.
Για σένα, Τζιμ.
Πάμε!
Ελάτε για φωτογραφία μπροστά στον τοίχο.
Εννοούσα τα άτομα του γραφείου.
Πολύ ωραία. Καμιά δεκαριά ακόμα.
Χαμογελάστε, όλοι!
Τέλεια. Έχω αρκετές. Ευχαριστώ πολύ.
Θέλω ένα ποτό.
Όλοι μας θέλουμε.
Ντάντερ Μίφλιν, Παμ εδώ.
Λυπάμαι.
Ο Χάλπερτ δεν δουλεύει πια εδώ.
Δεν είδα όλο το ντοκιμαντέρ. Μετά από λίγα επεισόδια, ήταν οδυνηρό.
Ήθελα να φωνάξω στην Παμ.
Μου πήρε τόσον καιρό να κάνω τόσα σημαντικά πράγματα.
Δεν μπορώ να δεχτώ ότι τόσα χρόνια ήμουν λιγότερο ευτυχισμένη
απ' όσο μπορούσα.
Ο Τζιμ ήταν στα δύο μέτρα και μου πήρε τέσσερα χρόνια να πάω κοντά του.
Θέλω όσοι δουν το ντοκιμαντέρ
να μάθουν από τα λάθη μου.
Δεν είμαι τραγική φιγούρα. Είμαι ευτυχισμένη πια.
Αλλά...
Η καρδιά μου θα γέμιζε χαρά
αν το έβλεπε αυτό κάποια κι έλεγε στον εαυτό της
"Να είσαι δυνατή και να αγαπάς τον εαυτό σου, νίκα τους φόβους σου.
Κυνήγησε αυτό που θέλεις.
Και γρήγορα, γιατί η ζωή είναι μικρή."
Αν έμαθα κάτι από όλη αυτήν την εμπειρία
είναι ότι αν βιντεοσκοπείς κάποιον για πολύ καιρό,
κάτι χαζό θα κάνει.
Είναι η ανθρώπινη φύση.
-Γεια σας, παιδιά. -Γεια!
Ο μήνας του μέλιτος;
Θα περιμένει ως αύριο. Θέλαμε να είμαστε μαζί σας.
Πότε θα ξαναβρεθούμε όλοι μαζί;
Ο Τζ., η Π. κι ο Ντ., οι τρεις φίλοι. Πόσο συγκινούμαι.
Τι λέτε όταν γυρίσω από το ταξίδι
να κάνουμε σύσκεψη για πλάκα;
Γιατί κοιτιέστε με νόημα;
Πρέπει να μιλήσουμε.
Ελάτε να δείτε κάτι.
Τι είναι;
Μάλλον θα αναρωτιέστε ποιο θα είναι το σημάδι σας;
Για τι θα γίνετε γνωστοί;
Θα σας εκπλήξει...
Επιτέλους νιώθω έτοιμη.
-Οι Αθλούνται μεγαλώνουν. -Αθλούν.
Κι ο Τζιμ μπορεί να επιστρέψει.
Θα ερχόμαστε να σας βλέπουμε, αλλά πρέπει επισήμως...
Όχι, μην το πείτε. Απολύεστε και οι δύο.
Μη χαλάσουμε τις καρδιές μας.
Χαζέ. Είναι για την αποζημίωση.
Θα σας δώσω έναν μήνα
για κάθε χρόνο που δουλέψατε. Όχι παραπάνω.
Ευχαριστούμε.
Αν ποτέ βρεθείς στο Όστιν...
Γιατί; Για την τέχνη; Τη μουσική; Τη φοβερή νυχτερινή ζωή;
Όχι, ευχαριστώ.
Αν ποτέ έρθετε εσείς, έχετε πού να μείνετε.
Στον αχυρώνα μου.
Ορίστε.
Τα πάω καλά με τους συνεργάτες;
Πρώτον, δεν έχω πια συνεργάτες.
Έχω υφιστάμενους.
Τα πήγα καλά με τους υφιστάμενούς μου;
Για να δούμε.
Η υπεύθυνη σχέσεων, Μέρεντιθ Πάλμερ,
είναι η μόνη που ξέρει να χτυπιέται σωστά με Motorhead.
Ο Όσκαρ Μαρτίνεζ, λογιστής, είναι νονός του γιου μου.
Η Άντζελα Σρουτ, πρώην λογίστρια, είναι πια η σύζυγος.
Ο κορυφαίος πωλητής, Τζιμ, ήταν κουμπάρος μου
κι η διαχειρίστρια, Πάμελα Μπίζλι-Χάλπερτ, η καλύτερή μου φίλη.
Οπότε...
Ναι.
Τα πάω καλά με τους υφιστάμενούς μου.
Μπορεί να με λυπάστε,
αλλά εγώ λυπάμαι εσάς
γιατί θα φύγετε από το Κορνέλ.
Οπότε πείτε το μαζί μου.
Εδώ θα κάτσω και θα κλαίω.
Ναι!
Τα πήγες καλά. Πολύ καλά.
Ευχαριστώ, μπαμπά. Ντάριλ.
Πέρασα πολύ καιρό εδώ στην Ντάντερ Μίφλιν
σκεπτόμενος τους παλιούς φίλους, το συγκρότημα στο κολέγιο.
Το παράξενο είναι
ότι τώρα είμαι εκεί όπου ήθελα, στη δουλειά των ονείρων μου στο Κορνέλ
κι ακόμα σκέφτομαι τους παλιούς μου φίλους.
Μόνο που είναι αυτοί που έκανα εδώ.
Μακάρι να ξέραμε ότι ζούμε στον παλιό καλό καιρό
προτού αυτός τελειώσει.
Αυτό πρέπει να γίνει τραγούδι.
"Είδα έναν φίλο σήμερα Και καιρό είχα να τον δω
Δεν θυμόμασταν καν τα ονόματά μας
Αλλά δεν είχε σημασία Γιατί μέσα μας βαθιά
Όσα νιώθαμε ήταν ακόμα τα ίδια"
Φαντάσου να γυρνούσες πίσω και να έβλεπες τη ζωή σου σε ταινία.
Θα έβλεπες τον εαυτό σου να αλλάζει
και να κάνει λάθη, να μεγαλώνει.
Θα έβλεπες τον εαυτό σου να ερωτεύεται.
Να γίνεται σύζυγος.
Να γίνεται πατέρας.
Εσείς μου το χαρίσατε αυτό.
Και αυτό είναι
ένα υπέροχο δώρο.
Τζιμ, θυμάσαι το Φλόνκερτον, τους Ολυμπιακούς του Γραφείου;
Ήταν τέλεια.
Ευχαριστώ, Φιλ.
Έχω ακόμα το μετάλλιο.
Στρώμα έχεις;
Όχι, αλλά έχω το μετάλλιο.
Όσκαρ;
Νομίζω ότι είμαι γκέι.
Γιατί το λες αυτό;
Είμαι πολύ συγκινημένος.
Δεν είσαι γκέι.
-Όχι, μα ίσως ο λόγος... -Δεν είσαι γκέι.
"Τώρα τα πρόσωπα που ξέρω
Έχουν την ίδια γνωστή λάμψη
Νομίζω ότι τους ξέρω Και από κάποτε πιο παλιά"
Πώς το κάνατε;
Πώς αιχμαλωτίσατε το πώς ακριβώς ήταν;
Πώς νιώθαμε, πώς κάναμε ο ένας τον άλλον να γελάει,
πώς τα βγάζαμε πέρα κάθε μέρα. Πώς το κάνατε;
Και πώς δουλεύουν οι κάμερες;
Μου φαίνεται πολύ τυχαίο.
Έκανα αίτηση στην εταιρεία επειδή έψαχναν υπαλλήλους.
Πήρα ένα γραφείο στο πίσω μέρος επειδή ήταν άδειο.
Αλλά...
Δεν έχει σημασία πώς ή πού θα καταλήξεις.
Οι άνθρωποι έχουμε ένα μοναδικό χάρισμα να κάνουμε αυτό το μέρος σπίτι μας.
Φύγαμε.
Νιώθω τυχερή που κατάφερα να μοιραστώ τη μίζερη ιστορία μου
με όποια νομίζει
ότι είναι η μόνη που τα έκανε σε έναν καταστροφέα εγγράφων.
Δεν είσαι μόνη, φιλενάδα.
Ας πάμε για καμιά μπύρα.
Χαίρομαι που βιντεοσκοπήθηκαν όλα
για να τους θυμάμαι όλους και όσα κάναμε.
Δούλευα σε εταιρεία χαρτιού
και ποτέ δεν έγραψα τίποτα.
Πουλούσα χαρτί εδώ επί 12 χρόνια.
Η δουλειά μου ήταν να μιλάω σε πελάτες
για ποσότητες και τύπους χαρτιού.
Ακόμα και αν δεν λάτρεψα την κάθε στιγμή,
όλα όσα έχω,
τα χρωστάω σ' αυτήν τη δουλειά.
Σ' αυτήν τη χαζή, υπέροχη,
βαρετή,
καταπληκτική δουλειά.
Πίστευα ότι ήταν παράξενο που μας επιλέξατε για το ντοκιμαντέρ,
αλλά τελικά,
μια συνηθισμένη εταιρεία χαρτιού, όπως η Ντάντερ Μίφλιν,
είναι σπουδαίο θέμα για ντοκιμαντέρ.
Υπάρχει πολλή ομορφιά στα συνηθισμένα πράγματα.
Κι αυτό δεν είναι το νόημα;