(ความเดิมตอนที่แล้ว)
ผมเป็นผู้จัดการมาหนึ่งปีแล้ว
พรุ่งนี้บ่ายผมก็จะได้แต่งงานแล้ว
ได้เจอทุกคนอีกครั้งคงดีแน่ๆ
แดร์ริล ออสตินเป็นยังไงบ้าง แอทลีดเป็นยังไงบ้าง
ผมชอบมาก
และเมืองมันชื่อแอทลีป
เมืองนี้วิเศษสุดๆ เลย
ผมไปพูดที่คอร์เนล ระหว่างสัปดาห์การรับปริญญาบัตร
พวกรุ่นพี่เชิญผมไปเป็นตัวตลก แต่กลายเป็นว่าประสบความสำเร็จมาก
ผมก็ว่ามันสุดยอดมากเลยนะ
แองเจล่าถูกลักพาตัว
มุกเดิมๆ น่ะ
เขาเลื่อนงานแต่งเพราะเจ้าสาวถูกลักพาตัว
พวกแกเป็นบ้าอะไรของแกวะ
เอริน สิ่งที่ฉันพบว่า สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับสารคดีนี้
คือการที่คุณออกตามหาแม่ของคุณ
ดไวต์ ผมอยู่ช่วยคุณไม่ได้หรอก
ไม่อยากเชื่อว่าคุณจะมา
เธอก็พูดแบบนี้
(สแครนตัน)
(ออฟฟิศป่วนชวนหัว)
ดูโคลนนั่นสิ
ลองนึกภาพถ้าฉันใส่จิมมี่ ชูส์ดูสิ
ฉันเพิ่งช่วยคุณประหยัดไป 600 เหรียญ คุณชาย
ขอบคุณที่ช่วยนะ ที่รัก
เคลลี่
คุณมาด้วย
- ไง ไรอัน - ไง
นี่ลูกใครเนี่ย เดี๋ยวนี้เป็นพี่เลี้ยงเด็กแล้วเหรอ
ไม่ เด็กคนนี้คือลูกผมเอง
ผมกำลังเดตกับเด็กคนนี้
แล้ววันหนึ่ง
เธอจะได้ออกไปซื้อสายชาร์จบุหรี่ไฟฟ้าของเธอ
แล้วไม่กลับมาอีกเลย
เรื่องเก่าๆ เดิมๆ ที่คุ้นเคย
ราวี่ ดูหนูน้อยน่ารักคนนี้สิ
ราวี่เป็นกุมารแพทย์
และคนไข้ส่วนมากของเขาเป็นเด็กที่ไม่โต
- เขาเรียกว่าโตไม่เต็มที่นะ ที่รัก - ใช่แล้ว
ดีใจที่ได้เจออีกนะ ไรอัน
ขอบใจ
ตายแล้ว ส้นเท้าคุณน่าจะสูงเกินไป
ไม่ ส้นเท้าฉันไม่ได้สูงเกิน
แต่เป็นเพราะฉันอยู่ในกระโปรงท้ายรถ มาสามชั่วโมงต่างหาก
ขอบใจนะที่ไม่ล็อกประตูตอนที่ฉันบอก ฟิลลิส
ขอโทษนะ ฟิลลิส คุณไม่รู้นี่นา
ตราบใดที่ฉันยังเดินไปแท่นพิธีได้
เดี๋ยวฉันพาคุณไปที่แท่นพิธีเอง
คุณค่อยเอาแท่นพิธีไปธนาคารก็ได้
ตามประเพณีของตระกูลชรูต
คู่บ่าวสาวจะต้องยืนอยู่ในหลุมศพของตัวเอง
เพื่อเตือนให้รู้ว่านี่คือทางออกเดียวที่มีทางเดียว
ที่จะหนีจากชีวิตคู่ของพวกเขาได้
ฉันรู้นะว่าพวกเขาพยายามทำอะไร แต่ทำไมหลุมศพถึงได้ตื้นนัก
"จงลุกขึ้น ยอดรักผู้เลอโฉมของฉัน จงมาเถิด
ด้วยว่า ดูเถิด ฤดูหนาวผ่านไปแล้ว
ส่วนฝนก็ผ่านพ้นไปแล้วเช่นกัน
ช่วงเวลาแห่งการร้องเพลงมาถึงแล้ว
และเสียงนกเขาคูก็ขจรไปในแผ่นดินของเรา
ขอฉันได้เห็นหน้าเธอ
ขอให้ฉันได้ยินเสียงเธอ
เพราะเสียงเธอช่างไพเราะ
และหน้าของเธอช่างงดงาม"
พ่อขอประกาศให้ลูกทั้งสองเป็นสามีภรรยา
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ขอบคุณที่มาร่วมงานนะครับ
ทีนี้ช่วยหยิบกองฟางของพวกคุณ ไปที่แผนกต้อนรับทีนะครับ
เราจะเอามันไปใช้เป็นที่นั่ง
ตะขอเกี่ยวกองฟางแถมฟรี วางไว้อยู่ตรงทางเดินนะครับ
เกี่ยวเข้าไปเลย
ทุกท่านครับ
คุณไปเรียนวิธีเต้นแบบนี้จากไหน
ไม่รู้สิคะ ฉันแค่เต้นเก่งมาตลอดอยู่แล้ว
ราวี่
- เดรกมีผื่นขึ้นน่ะ แถมยังตัวร้อนด้วย - ไม่นะ
ผมอยากรู้ว่าคุณพอจะตรวจแกสักครู่ได้มั้ย
ได้เลย รู้สึกไม่ดีงั้นเหรอ หนูน้อย
โอเค ได้เลย เข้าไปข้างในดีมั้ย
ที่จริงคุณช่วย
ไปข้างในได้มั้ย ผมเริ่มรู้สึกขาดน้ำแล้ว
ผมคงต้องขอพักไปดื่มน้ำสักหน่อย
แน่ใจนะว่าไม่อยากเข้าไป
ราวี่ รีบตรวจเถอะ เด็กตัวร้อนจะแย่แล้วนะ
นี่มันงานคุณไม่ใช่เหรอ
- ไปได้แล้ว - ขอบคุณนะ ราวี่ ขอบคุณมากๆ
ผมกับเดรกซาบซึ้งมากเลย ขอบคุณนะ
ไม่รู้สิ ไรอัน เดรกดูไม่ค่อยดีเลยนะ
เขาไม่เป็นไรหรอก ผมให้เขาดูดสตรอว์เบอร์รี
ซึ่งเขาแพ้ แต่เดี๋ยวเขาก็หายแล้ว
ผมต้องคุยกับคุณ
นี่คุณให้ลูกเกิดอาการแพ้ เพื่อที่จะคุยกับฉันเลยเหรอ
ไมเคิลถ่ายรูปลูกๆ ของเขาไว้เยอะมาก
เขาเลยต้องพกโทรศัพท์สองเครื่อง
สองเบอร์และก็จ่ายค่าโทรสองบิล
เขามีความสุขมากที่วางแผนครอบครัวไว้
ฉันคิดถึงคุณนะ
ผมก็คิดถึงคุณเหมือนกัน
หลายคนคิดว่าสแตนลีย์ ฮัดสันเป็นคนขี้โมโห
แต่...
คนขี้โมโหทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ
นี่ฉันเอง
ฉันเอง
- ผมรักคุณ - ฉันก็รักคุณ
- เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป - เราจะวิ่งไปหาพระอาทิตย์ตก
ในที่สุดผมก็จะได้ลงหลักปักฐานเสียที
ระเบียบและสิ่งของเหรอ
มีใครเห็นไรอันมั้ย หรือเคลลี่ก็ได้
เห็นสิ พวกเขาออกไปด้วยกันเมื่อสักครู่นี้น่ะ
เคลลี่อยากให้คุณรับเด็กคนนี้ไว้
พวกเขาจะได้ไปเริ่มชีวิตใหม่ด้วยกันได้
อย่างนี้นี่เอง เอานี่
โทรหาสถานสงเคราะห์แจ้งเด็กถูกทิ้งทีนะ
พวกเขาคงหาพ่อแม่ที่ดีกว่าไรอันได้ทันทีเลย
แหม ไม่รู้สินะ
เควิน
โอ้ ฉันช่วยคุณได้นะ จริงนะ
ฉันสามารถหาคนที่จะ...
คนที่จะรัก...
หนุ่มน้อยน่ารักอย่างที่เขาควรได้รับ
โอเค
แบบนี้ดีกว่าเนอะ
ใช่
- ดีกว่าแน่นอน - ไง
- ใช่เลย - นี่
ใช่แล้ว
ใช่เลย
ถ้าไรอันอยากได้ลูกของเขาคืน
ช่วยบอกเขาด้วยนะว่าจะหาฉันได้ที่ไหน
ฉันน่าจะอยู่ที่ไหนสักที่ในยุโรป
ใช่มั้ยจ๊ะ
ผมรู้สึกเหมือนลูกๆ ของผมทุกคนโตแล้ว
แล้วพวกเขาก็แต่งงานกันเอง
เป็นความฝันของพ่อแม่ทุกคนเลย
ขอบคุณมาก ราตรีสวัสดิ์
- โชคดี - สนุกมากเลย
พวกพนักงานจะจัดปาร์ตี้หลังงานในโกดังคืนนี้
ใช่ ผมรู้แล้ว มันเห่ยสุดๆ
ไม่ได้ว่านะ
ไปด้วยมั้ย โทบี้
ไม่รู้สิ ผมว่าจะเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ
เพิ่งหกโมงเย็นเอง ไปเถอะ ทุกคนก็ไปกันหมด
- คุณต้องไปนะ โทบี้ - ใช่ ไปเถอะ โท้บส์
- ไปเถอะ โทบี้ - ได้ เดี๋ยวผมแวะไปนะ
ยอมจนได้
- ฉันต้องถอดชุดนี่ออกก่อน - ผมก็ต้องถอดชุดออกเหมือนกัน
ขอโทษด้วยนะ แพม
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่
ฉันขอโทษด้วย พวกเขามาช้าไปหนึ่งชั่วโมง
- ไม่นะ เอาจริง เกิดอะไรขึ้น - โอเคๆ
คือว่า...
ปีที่ผ่านมามันดีมาก
และคุณก็ดีมากๆ
และ...
ฉันก็รู้ว่าคุณจะต้องตัดสินใจ
และคุณต้องสละบางอย่างเพื่อฉัน
แต่ฉันไม่เคยอยากให้คุณสละอะไรเลย
ฉันแค่คิดว่าถ้าฉันหาคนมาซื้อบ้านได้
ก็จะไม่มีอะไรมาขวางเราแล้ว
แล้วฉันก็จะมาหาคุณพร้อมกับ...
ท่าทางแบบบิ๊กจิมได้
และแสดงให้คุณได้เห็น ว่าฉันรักคุณขนาดไหนในทีเดียว
และฉันเชื่อมั่นในอนาคตของคุณขนาดไหน
ขอโทษนะ คุณประกาศขายบ้าน มานานแค่ไหนแล้ว
ประมาณสองเดือน
- มิน่าบ้านถึงสะอาด - ใช่
ผมหมายถึงว่าคุณจะขายบ้านโดยที่ไม่บอกผมเหรอ
คุณก็ซื้อบ้านโดยที่ไม่บอกฉันเหมือนกันนี่
ฉันก็เลยคิดว่าฉันน่าจะขายบ้าน โดยที่ไม่บอกคุณบ้าง
โอเค
แล้วเราจะไปอยู่ไหน
ออสติน น่าจะนะ
ผมสัญญาเลย
คุณจำเป็นไม่ต้องทำแบบนี้เพื่อผม
ฉันทำเพื่อเรานะ
- สองสาม... - โอเค เราจะซื้อครับ
รอก่อนนะครับ สองสามเดือนที่ผ่านมา
มันมีความหมายกับผมมาก
- และทั้งหมดที่ผมห่วง... - เดี๋ยวก่อนนะ คุณพูดว่าอะไรนะคะ
เราอยากซื้อบ้านหลังนี้ครับ
- คุณอยากขายจริงเหรอ - ฉันอยากขาย
- คุณจะเอาแบบนี้จริงๆ เหรอ - ฉันอยากจะขายจริงๆ นะ
พระเจ้า
นี่ แดร์ริล
- อะไรนะ - ใช่
- แจ๋ว - สำหรับฝ่ายบริหารพีบีเอสเท่านั้นนะ
ผมต้องวางมัดจำ $50 กับสถานีท้องถิ่นพีบีเอส
เพื่อให้ได้มันมาเชียวนะ
ทุกคนฟังทางนี้ก่อนได้มั้ยคะ
หนึ่งปีที่แล้วฉันได้รับว่าจ้างเป็นครั้งแรก
ให้วาดภาพผนังของให้ดันเดอร์ มิฟฟลิน
และฉันตัดสินใจที่จะวาดภาพ ประวัติศาสตร์ของกระดาษ
แล้วก็มีบางคนมาพ่นรูปก้นใส่ภาพของฉัน
และฉันก็ต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น
แต่สุดท้ายมันก็ออกมาดีที่สุด
เพราะฉันคิดว่าฉันได้วาดภาพที่สมบูรณ์แบบขึ้นมา
ซึ่งเป็นประวัติของพวกเรา
พวกเราทุกคน
และภาพนี้สำหรับคุณ จิม
เปิดผ้าเลย
ทุกคนมาถ่ายรูปหมู่หน้าภาพวาดกันเถอะ
ที่จริงฉันหมายถึงทุกคนที่ทำงานที่ออฟฟิศนี้น่ะ
สวยมาก มีเพิ่มขึ้นมาแค่สองโหลเอง
ยิ้มนะ ทุกคน ยิ้ม
เอาล่ะ ดีมาก ผมถ่ายไว้พอแล้ว ขอบคุณมาก ทุกคน
โอเค ผมต้องดื่มหน่อย
ใช่ เราทุกคนต้องดื่มหน่อย
ใช่
ดันเดอร์ มิฟฟลิน แพมรับสายค่ะ
ขออภัยค่ะ
จิม ฮัลเพิร์ตไม่ได้ทำงานที่นี่แล้ว
ฉันไม่ได้ดูสารคดีทั้งหมดหรอก
หลังจากดูไปสองสามตอน มันก็เจ็บปวดเกินไป
ฉันเอาแต่อยากกรีดร้องใส่แพม
ฉันใช้เวลานานมาก กว่าจะได้ทำสิ่งที่สำคัญหลายๆ อย่าง
มันยากที่จะยอมรับว่าฉันใช้เวลาหลายปี
อยู่อย่างความสุขน้อยกว่าที่ฉันควรมี
จิมอยู่ห่างจากโต๊ะของฉันแค่เมตรครึ่ง
แต่ฉันใช้เวลาตั้งสี่ปีเพื่อให้ได้เข้าใกล้เขา
มันคงจะดีถ้ามีคนได้ดูสารคดีนี้
แล้วเรียนรู้จากข้อผิดพลาดของฉัน
ไม่ใช่ว่าฉันเป็นคนอมทุกข์หรอกนะ ตอนนี้ฉันมีความสุขมาก
แต่...
แค่ว่ามันทำให้ฉันรู้สึกเจ็บหัวใจ
ใครได้ดูสารคดีนี้
ขอให้เธอบอกกับตัวเองว่า
"เข้มแข็งไว้
เชื่อมั่นในตัวเอง
รักตัวเองให้มาก พิชิตความกลัวให้ได้
แค่ทำตามที่ใจต้องการก็พอ
แล้วก็รีบลงมือ เพราะชีวิตไม่ได้ยืนยาวขนาดนั้น"
ถ้าจะมีอะไรสักอย่างที่ผมได้เรียนรู้
จากประสบการณ์ทั้งหมดนี้
ก็คือ...
ถ้าคุณถ่ายวิดีโอใครสักคนได้นานพอ
พวกเขาก็จะทำอะไรโง่ๆ ออกมา
มันก็แค่ธรรมชาติของมนุษย์
- ไง ทุกคน - ว่าไง
ไง
แล้วฮันนีมูนล่ะ
อ๋อ ฮันนีมูนรอจนถึงพรุ่งนี้ได้
เราอยากมาเจอกับทุกคน
เราจะได้มารวมกันที่นี่แบบนี้อีกเมื่อไหร่กัน
สามสหาย เจ พี และดี ผมมีความสุขมากเลย
นี่ พวกคุณจะว่ายังไง ถ้าผมกลับมาจากฮันนีมูนของเราแล้ว
เราสามคนมาใช้ห้องประชุมใหญ่เพื่อความสนุกกัน
ท่าทางจริงจังนี่คืออะไรกัน
รู้อะไรมั้ย บางทีเราควรคุยกันนะ
มานี่หน่อยสิ พวกคุณต้องมาดูนี่
มีอะไรเหรอ
คุณคงนั่งสงสัยอยู่ตรงนั้น ว่าคุณจะได้คะแนนเท่าไหร่
คุณจะรู้ไปเพื่ออะไร
คุณอาจแปลกใจถ้าได้รู้
ในที่สุดฉันก็รู้สึกว่าพร้อมแล้ว
- แอทลีดกำลังเติบโต - แอทลีป
แล้วจิมก็จะกลับมาได้โดยไม่มีการสะดุดเลย
เราจะกลับมาเยี่ยม
แต่ฉันคิดว่าถึงเวลา ที่เราจะบอกอย่างเป็นทางการ...
ไม่ต้องพูด คุณถูกไล่ออก ไล่ออกทั้งคู่เลย
ดไวต์ ไม่เอาน่า จากกันด้วยดีเถอะ
อย่าโง่หน่อยเลย ผมไล่ออกเพื่อให้คุณได้เงินชดเชย
ผมให้ได้มากสุดคือเงินเดือนหนึ่งเดือน ต่อจำนวนปีที่พวกคุณอยู่ที่นี่
นั่นคือสูงสุดแล้ว
ขอบคุณนะ ดไวต์
นี่ และถ้าคุณได้ไปที่ออสติน...
อ๋อใช่ เพื่ออะไร ศิลปะเหรอ ดนตรีเหรอ
การท่องราตรีสุดเหวี่ยงเหรอ
ไม่ล่ะ ขอบใจ
แต่ถ้าคุณได้กลับมาที่นี่ คุณมีที่ให้อยู่เสมอนะ
ในโรงนาของผมไง
ว่าแล้วไง
ผมเข้ากันได้ดีกับเพื่อนร่วมงานมั้ยเหรอ
ก็นะ ข้อแรก ผมไม่มีเพื่อนร่วมงานอีกแล้ว
ผมมีแต่ลูกน้อง
แล้วผมเข้ากันได้ดีกับลูกน้องหรือเปล่าเหรอ
ขอคิดก่อนนะ
เจ้าหน้าที่ผู้ผลิตสัมพันธ์ของผม เมเรดิท พัลเมอร์
เป็นคนเดียวที่ผมรู้จัก ที่รู้วิธีการโยกหัวแบบวงมอเตอร์เฮด
ออสการ์ มาร์ติเนซ เจ้าหน้าที่บัญชีของผม
ตอนนี้เป็นพ่อทูนหัวของลูกชายผม
แองเจล่า ชรูต อดีตพนักงานบัญชีของผม
ตอนนี้เป็นภรรยาของผมแล้ว
พนักงานขายเบอร์หนึ่งของผม จิม ฮัลเพิร์ต เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ผม
และผู้จัดการออฟฟิศ พาเมล่า บีสลีย์-ฮัลเพิร์ต
ก็เป็นเพื่อนสนิทของผม
เพราะงั้น...
ก็ใช่
ผมตอบได้เลยว่าผมเข้ากันได้ดีกับลูกน้องของผม
พวกคุณอาจจะรู้สึกเสียใจกับผม
แต่ผมรู้สึกเสียใจกับพวกคุณจริงๆ
เพราะพวกคุณกำลังจะไปจากคอร์เนล
พูดตามผมนะครับ
โอ้ ในที่สุดฉันก็ได้มานั่งร้องไห้ที่นี่แล้ว
สุดยอด
คุณทำได้ดี ดีจริงๆ
ขอบคุณครับ พ่อ ไม่สิ แดร์ริล
ผมใช้เวลานานมากที่ดันเดอร์ มิฟฟลิน
คิดถึงเพื่อนเก่าของผม
วงประสานเสียงสมัยมหาวิทยาลัยของผม
ที่แปลกก็คือ
ตอนนี้ผมอยู่ในที่ที่อยากจะอยู่แล้ว
ผมได้งานในฝันที่คอร์เนล
และผมก็ยังคงคิดถึงเพื่อนเก่าของผมอยู่
แต่ตอนนี้เป็นเพื่อนที่ผมเจอที่นี่
ผมล่ะอยากให้มีวิธีที่จะรู้ว่าคุณมีช่วงอดีตที่ดีงาม
ก่อนที่คุณจะเสียมันไป
ควรมีใครสักคนแต่งเพลงเกี่ยวกับเรื่องนี้
วันนี้ฉันเจอเพื่อนคนหนึ่ง ที่ไม่ได้เจอมานาน
และเราก็ลืมชื่อกันและกันไปแล้ว
แต่มันไม่สำคัญหรอกเพราะลึกๆ แล้ว
ความรู้สึกของเราก็ยังเหมือนเดิม
ลองนึกภาพการได้กลับไปดูวิดีโอชีวิตของคุณดู
คุณจะได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของตัวคุณ
และทำเรื่องผิดพลาดมากมาย
และเติบโต
คุณจะได้เห็นตัวเองตกหลุมรัก
ได้เห็นตัวเองกลายเป็นสามี
ได้กลายเป็นพ่อคน
พวกคุณให้สิ่งนั้นผม
และมันเป็น...
ของขวัญที่วิเศษสุด
นี่ จิม จำฟลองเคอร์ตัน ตอนคุณจัดโอลิมปิกส์ออฟฟิศได้มั้ย
มันเจ๋งมากเลยนะ
ขอบคุณครับ ฟิลลิส
ผมยังเก็บเหรียญไว้อยู่เลยนะ
นี่คุณมีฟูกไว้นอนหรือยัง
ยัง แต่ผมก็ยังเก็บเหรียญที่ได้ไว้อยู่นะ
ออสการ์
ผมว่าผมเป็นเกย์
ทำไมถึงพูดแบบนั้น
เพราะผมอารมณ์อ่อนไหวน่ะสิ
คุณไม่ได้เป็นเกย์หรอกๆ
- ไม่ แต่บางทีเหตุผลที่... - คุณไม่ได้เป็นเกย์
ตอนนี้ใบหน้าที่ฉันคุ้นเคย
มีประกายที่ฉันคุ้นเคยเหมือนเมื่อก่อน
ฉันคิดว่าฉันน่าจะรู้จักพวกเขาที่ไหนมาก่อน
คุณทำได้ยังไง
คุณถ่ายวิดีโอให้ออกมาเป็นแบบนั้นได้ยังไง
ความรู้สึกของเรา
และการที่เราทำให้คนอื่นหัวเราะ
และการที่เราข้ามผ่านวันต่างๆ มาได้
คุณทำได้ยังไง
แล้วกล้องมันทำงานยังไง
ทั้งหมดดูเหมือนเป็นการทำตามอำเภอใจ
ผมสมัครงานที่บริษัทนี้ เพราะพวกเขากำลังรับสมัครพนักงานอยู่
ผมเลือกโต๊ะที่อยู่ข้างหลังเพราะมันยังว่างอยู่
แต่...
ไม่สำคัญหรอกว่าคุณจะมายังไง หรือสุดท้ายคุณจะอยู่ที่ไหน
มนุษย์เรามีพรสวรรค์ที่น่าอัศจรรย์ ที่ทำให้ที่แห่งนั้นเป็นบ้านได้
ไปกันเลย
ฉันรู้สึกโชคดีที่ฉันมีโอกาสที่ได้แบ่งปัน เรื่องราวเห่ยๆ ของฉัน
กับคนที่คิดว่าพวกเขาเป็นคนเดียว
ที่อึใส่เครื่องทำลายเอกสาร
คุณไม่ได้อยู่คนเดียวนะ เพื่อนสาว
ไว้มาดื่มเบียร์ด้วยกันนะ
ฉันดีใจที่ทุกอย่างถูกถ่ายไว้
ฉันจะได้จำทุกคนและสิ่งที่พวกเราทำได้
ฉันทำงานให้บริษัทกระดาษมาตลอดหลายปี
แต่ฉันไม่เคยได้เขียนอะไรเลย
ผมขายกระดาษให้บริษัทนี้มา 12 ปี
หน้าที่ของผมคือการคุยกับลูกค้าทางโทรศัพท์
เรื่องจำนวนและประเภท ของกระดาษถ่ายเอกสาร
แม้ว่าผมจะไม่ชอบทุกนาทีที่ได้ทำงานนี้
แต่ทุกอย่างที่ผมมี
ได้มาจากงานนี้ทั้งนั้น
งานที่งี่เง่า
วิเศษ
น่าเบื่อ
และมหัศจรรย์นี้
ฉันว่ามันแปลกนะ
ตอนคุณเลือกถ่ายวิดีโอพวกเราเพื่อสร้างสารคดี
แต่ว่าสุดท้ายแล้ว
ฉันคิดว่าบริษัทกระดาษธรรมดาๆ
อย่างดันเดอร์ มิฟฟลิน
ก็เป็นหัวข้อที่ดีมากสำหรับสารคดี
มีความสวยงามซ่อนอยู่ในสิ่งที่ธรรมดา
นั่นก็เป็นประเด็นที่ดีไม่ใช่เหรอ