En?
Niks.
Waar lag hij?
In een plastic zak op de stoep.
Wat is er?
Hij moet daar geweest zijn, toch?
Kom binnen.
Morgen vraag ik de Rochants en de Beaufays of ze iets gezien hebben.
Hij moet daar even geweest zijn.
Ik heb Antoine al gebeld, hij heeft niets gezien.
Marie's antwoordapparaat staat aan.
De tape duurt meer dan twee uur.
Wanneer ben je vertrokken? - Ik weet het niet.
Niet lang na jou. Ongeveer kwart voor negen.
François belde... - Daar!
Geef maar hier.
Hoe kan ik die man gemist hebben. Ik snap het niet.
Misschien stond de camera in een auto.
Het is niet gefilmd door glas.
Misschien ergens in dat huis?
Het is dom. Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Weet jij of iemand ons voor de gek wil houden?
Laten we maar eten voordat het helemaal koud is.
Misschien een vriend van Pierrot.
Een gek die een spelletje speelt met de ouders van zijn vriend.
Nee? - Ik denkt het niet. Het is niet erg leuk.
Dat is waar.
Waar is hij eigenlijk? - Wie?
Pierrot. - Geen idee. Hij zal zo wel thuis zijn.
Zat hij daar in?
Wat? - De tape.
Nee, in een plastic zak.
Waar is die?
Geen idee. In de woonkamer, of in de hal. Wat maakt het uit?
Zat er niks in? Een briefje of zo?
Nee, maar ik hou je niet tegen als je het wilt controleren.
Breng je de salade mee?
Niets bijzonders vanavond.
Was dat de zak? - Ja.
Wat, vind je me een idioot?
Misschien heb je iets gemist.
Haal de tape er eens uit. Misschien zit er nog een label op of zo.
Ik probeer alleen maar...
Ah, de verloren zoon is thuis. Beter laat dan nooit.
Hoi. - Hoi.
Ga zitten, Pierrot. Ik zorg voor een bord.
Waar was je? - Bij Yves.
Waarom?
Waarom? Weet ik niet. Zomaar.
Goedenavond, Pierrot. - Goedenavond, mam.
Nou? - Op dinsdagen ga ik naar Yves.
Op woensdag hebben we meetkunde, hij helpt met mijn huiswerk.
Misschien is het een van je fans.
Pierrot, niet blazen in de breakout.
André, dat geldt ook voor jou. Niet blazen in de breakout.
Wat? - Je adem inhouden in de breakout.
Thomas, denk aan je kick.
Pierrot, niet diep genoeg op de draai.
Dieper.
André, dat is goed, maar je ging te diep.
Te diep.
Thomas, let op je ademhaling.
Tot over twee weken voor een nieuwe ronde tafel.
Tot dan, ontspannen lezen en dank aan de nieuwe kijkers van deze week
Goedenavond.
Blijf zitten tijdens de aftiteling, alstublieft.
Bedankt iedereen.
De tape zat er in.
Wat is er?
Wat gebeurt er?
Georges?
Wat?
Niks.
Niks, Ik...
Ik ben moe.
Wat doen we nu?
Wat bedoel je?
Wil je naar de politie?
Ja...
Nee. Ik weet het niet. Laat de tekening nog eens zien.
Misschien moeten we het melden.
Het lijkt een kindertekening.
Geen idee. Ik weet het niet.
Zal ik het Pierrot vragen?
Nee, waarom zouden we?
Denk je werkelijk dat een van zijn vrienden ons de hele nacht bespied?
Dat zou gek zijn.
Waarom zet je hem stil?
Waarom niet?
Wat wil je nog meer zien?
Het is dom maar ik ben bang.
Heb je het erover gehad met Pierrot?
Nee, vind je dat we dat moeten doen?
Ik weet het niet.
Ik geloof niet meer dat schooljongens dit gedaan hebben.
En nu?
Wat? Wat? Ik zou het niet weten.
Hallo?
Mevrouw Laurent - Ja.
Hoi, met Manu. Is Georges daar?
Hij is net weg. Sorry.
Ik wil hem herinneren aan het Beaumont dossier.
Ik heb gezien dat hij het bij zich heeft.
Geweldig, dank u. Prettige dag verder.
Dag, Manu.
Ja?
Mag ik Georges Laurent van u.
Met wie spreek ik? - Mag ik Georges Laurent van u.
Wie bent u? Wat wilt u?
Ik wil spreken met de man die Georges Laurent heet.
Hallo. - Hallo. Ik sprak zojuist uw vrouw.
Ze vraagt of u terugbelt. - Ok‚ dank u.
Wat is dit voor kaart?
Hij zat bij de post.
Wat is er met jou aan de hand, eikel?
Wat?
Een beetje voorzichtiger graag, idioot.
Laat maar.
Wat zei je daar? - Wat?
Zeg dat nog eens.
Heb je geen ogen in je hoofd?
Het lijkt wel of ik droom. Welke gek steekt over zonder te kijken?
En wie fietst er tegen het eenrichtingsverkeer in?
Schreeuw nog eens tegen me.
Kom op, schreeuw nog eens tegen me.
Oké‚ laten we er niet om vechten.
Jij keek niet uit, en wij keken niet uit, oké?
Hou je grote mond voortaan.
Sorry.
In ieder geval weten we dat we geen hulp kunnen verwachten.
Zolang hij maar geen brand sticht of bommen stuurt in plaats van tapes...
zitten we goed.
Alsjeblieft, Georges.
Hoi, Pap. - Hoi, Pierrot.
Wat is aan de hand? - Wat bedoel je?
Waarom haal je me op?
Ik heb wat vrije tijd. Ik dacht je het leuk zou vinden.
Oké.
Nee, Ik heb mama naar haar werk gebracht en ik wil even met je praten.
Waarom?
Waar was ze?
We hebben dingen te doen. Daarom wil ik ook even met je praten.
Ik begrijp het.
Wat is dat voor kaart die je stuurde?
Welke kaart?
Deze.
De lerares gaf me deze tijdens de lunch.
Ze begreep die tekening niet, en vond het vreemd dat je kaarten stuurt.
Helemaal achteraan vlakbij de spiegel, weet je.
Laat een dame nooit wachten, en zeker geen oudere dame.
Dus ik ga er naar toe, introduceer mezelf
...en vraag haar waarom ze me wil zien. Ze verontschuldigt zich dat ze me zo ontbood.
Ze vraagt me te gaan zitten. Ze is erg emotioneel.
Dus ga ik naast haar zitten.
Ze zegt dat ze hier nooit eerder geweest is.
En dat ze gewoonlijk geen vreemden aanklampt.
Maar ik herinner haar aan iemand.
En ze moest met me praten.
Het was iemand van wie ze veel heeft gehouden.
Wat kon ik doen?
Ze was in de zeventig. Het was ontroerend, haar handen trilden.
Maar goed.
Ik ben geen sentimenteel type.
Niet echt.
Maar ze had wat...
Dus ik wacht gespannen af tot ze me verteld over de man waarop ik lijk.
Wie denk je dat het was?
Haar geliefde? Vader? Echtgenoot?
Het was haar hond.
Precies.
Wat zouden jullie gedaan hebben?
Dus ik sta op en zeg: 'Prima, dat is mooi genoeg geweest.'
En ik draai me om. Zonder een spier te vertrekken vraagt ze me te gaan zitten.
Ze zegt dat ze weet dat het vreemd klinkt.
Maar ik moet even wachten,
en haar verhaal aanhoren.
Ze zou me niet in de maling nemen.
Het was vreemd, maar ze zag er ten einde raad uit.
Dus ik ging weer zitten.
En ze vertelt haar verhaal. Hoe haar hond overleed bij een verkeersongeval in '64.
Dat is toevallig, zeg ik.
Ik ben geboren in '64.
Ze was teleurgesteld dat ik haar niet serieus nam.
Met een trieste blik keek ze naar me en zei: 'Hij is overreden door een busje'.
Op 17 april 1964, toen we op het punt stonden over te steken.
17 April. Dat is mijn verjaardag.
Ga weg.
Dat zei ik ook.
Ze vertelt me het hele verhaal.
Ze stapte de weg op met haar hond, maar een vrachtwagen ontnam haar zicht.
Het busje overreed de hond.
De bumper raakte zijn nek. Het was een diepe wond.
De hond ging snel daarna dood.
Je zult het niet geloven.
Geef me je hand.
Ik heb een litteken op exact dezelfde plaats.
Kom op, is dit waar of niet?
Niet slecht.
Waar heb je deze gehoord?
Geloof je me niet?
Je weet dat Frédèric me belde?
Simone is beter. Ze is vorige week geopereerd.
We hebben haar nauwelijks gezien de laatste tijd.
Om eerlijk te zijn, we hebben weinig met elkaar. Ze is zo afstandelijk.
Het is moeilijk om elkaar zo te leren kennen.
En Frédèric?
Hij schrijft een filmscript.
Daarover?
Nee, maar Maubert heeft het gekocht.
Waar is haar dochter nu? Ligt ze in het ziekenhuis?
Bij hem en zijn vriendin.
Wat is zij voor iemand?
Vriendelijk.
Het is moeilijk als vrienden scheiden en je moet voor haar of hem kiezen.
Frédèric is behoorlijk veranderd.
Hij gaat meer de deur uit nu hij met Marianne is.
Ze heet Marianne?
Ja.
Waar gaat het filmscript over?
Welk filmscript?
Frédèric schrijft er toch één?
Oh, ja. Ik heb geen idee.
Verwacht je nog iemand?
Nee.
Ik ga wel.
Wie zou dat zijn zo laat?
Geen idee.
Ongetwijfeld één van zijn fans. Dat is de prijs van de roem.
Groupies zwermen om je heen.
Wie is daar?
Wat is er aan de hand!
Kom tevoorschijn, lafaard!
Kom tevoorschijn en zeg wat je wilt!
Zielig!
Kennelijk speelt het tot de vijftiende.
En? - Niets.
Niets? - Er was niemand.
Er was niemand buiten.
Oké‚ dan.
Je verwent ons. Nu moet ik drie weken op dieet.
Waarom was je zo lang buiten?
Het is oké. Alles is okee. Geen probleem.
Ik ben geen jaloerse vrouw die denkt dat haar man vreemd gaat.
Dank je. - Sorry.
Ik ben wat onrustig vanwege de laatste dagen.
We hebben anonieme pakjes en telefoongesprekken gehad.
Elke keer als de bel gaat schrik ik op.
En denk ik dat het onze gek van een stalker is.
Wat voor telefoongesprekken?
Ik kan ze niet beschrijven.
Ben je bij de politie geweest?
Natuurlijk.
En?
En niks. Ze doen alleen wat als we aangevallen worden.
Dat is belachelijk. - Het is niet anders.
Ga je gang voor het koud wordt.
Wat was het dan?
Wat is er met hem aan de hand?
Sinds Anne heeft besloten het nieuws met jullie te delen,
heb ik niets meer te verbergen.
Ben je nu blij?
Het is niet leuk.
We ontvangen video's van ons huis.
Kennelijk om ons te laten weten dat we in de gaten worden gehouden.
Met al het weggaan en terugkomen van Anne, mijzelf en Pierrot.
Je hebt geen idee hoe ze het filmen? - Tot nu toe niet.
Laat eens kijken. - Alsjeblieft.
Wat is dat?
In dat huis ben ik opgegroeid.
Heb je nog iets nodig?
Nee, ga maar door. - Prima.
Welterusten.
Blijf niet staan.
Ga zitten.
Kijk niet zo somber.
Ze is erbij voor het geval dat.
Sorry. - Waarvoor?
Ik wist niet. - Stop daarmee.
Je doet belachelijk.
Hoe gaat het met je.
Goed, alles is goed.
Er is niets veranderd sinds ons telefoongesprek.
Pierrot vecht met de puberteit.
Anne heeft het druk bij de uitgever.
En ik met mijn tv-programma, dat is het zo'n beetje.
Tante Julie schreef een brief.
Uit Marseille.
Ze kijkt altijd naar je tv-show.
Ze zegt dat ze jaloers op me is met een zoon als jij.
Dat is lief.
Ze wordt tachtig dit jaar.
Echt waar?
Wat is er?
Je ziet eruit alsof je iets opkropt, wat is er?
Niets, alles is oké.
Ik vind het vervelend dat je er zo slecht uitziet.
Wat bedoel je daarmee?
Ik zie er goed uit voor mijn leeftijd.
Hou op met die onzin.
Ben je niet eenzaam als je niet naar buiten kan.
Waarom?
Ben je minder eenzaam omdat je in de tuin kan zitten?
Voel je je minder eenzaam in de metro dan thuis?
Nou dan.
In ieder geval heb ik mijn huisvrienden...
met afstandsbediening.
Als ze me vervelen dan zet ik ze uit.
De pianomuziek mis ik niet.
Sinds je vader is overleden.
Speel je nog?
Nee, ik heb er geen tijd meer voor.
Jammer.
En Pierrot, heeft hij nog talenten?
Hij is nergens in geïnteresseerd. Hij hangt wat rond met zijn vrienden.
Hij is toch al twaalf?
Wat brengt jou hier?
Ik ga naar Aix voor een special over François Weyergans.
Hij komt met een nieuw boek, zijn eerste sinds lange tijd.
Echt waar?
Weet je waar ik over heb gedroomd?
Majid.
Wie is Majid?
Dat weet je toch. Majid.
Je bent me kwijt.
Majid. Hashem's zoon.
Je wou hem adopteren.
Oh, ja.
Vreemd, is het niet?
Wat is vreemd?
Na al die jaren.
Dat is niet zo vreemd.
Ik droom vaak van mijn kindertijd.
Dat heb je als je ouder wordt.
Dat is waar, maar zo oud ben ik niet.
Je bent sneller oud dan je denkt.
Denk je nog wel eens aan hem?
Aan wie?
Majid.
Nee. - Waarom niet?
'Waarom niet?'
Waarom denk je nooit meer aan hem?
Het was destijds erg belangrijk voor Papa en jou.
Het is lang geleden en het is geen prettige herinnering.
Dat moet jij toch weten.
Ja.
Wat heb je gedroomd?
Vreemde dingen, maar daardoor dacht ik aan hem.
Ik was hem totaal vergeten.
Hoe is het met Anne?
Het gaat goed met haar. Ze werkt noch steeds bij dezelfde uitgever.
Ze bepaalt zelf haar agenda.
Haar baas is een vriend van ons.
Dat is handig. - Ja.
Meer kan ik je niet vertellen, we zien elkaar amper.
En als we elkaar zien, heb ik niets te vertellen.
Alles gaat zijn gangetje, geen echte pieken of dalen.
Met mij is alles goed. met Anne ook.
Pierrot is oké.
Voorzover ik dat weet in ieder geval.
We hebben het allemaal erg druk.
Maar voor volgens mij gaat het helemaal niet zo goed.
Is er iets aan de hand, Georges.
Als ik je zo hoor, ben ik bezorgd.
Wat is er aan de hand?
Wat bedoel je?
Kom op.
Nee, serieus?
Wanneer vertrek je weer?
Morgenochtend. Ik moet om twaalf uur in Aix zijn.
Dan moet je vroeg vertrekken.
Ja.
Zal ik mevrouw Arnaud vragen ontbijt voor ons te maken?
Ben je zo vroeg op?
Ik slaap niet zo veel meer.
Dat is één van de voordelen van de ouderdom.
Ik ga naar bed, ik ben doodop. - Welterusten.
Kan ik iets voor je halen? Heb je iets nodig?
Nee, dank je.
Ik heb alles hier. Welterusten.
Welterusten, Mam.
Hoe laat wil je ontbijten?
Zeven uur? - Oké.
Zal ik het haar zeggen? - Ja.
Welterusten.
Licht uit? - Nee.
Hij is geen baby meer.
Sommige dagen zou ik willen dat hij de deur uit was.
Soms is hij zo'n macho mannetje.
Ja, ik vraag me af van wie hij dat heeft.
Wanneer ben je weer thuis?
Kun je hem niet ophalen van school?
Morgen niet.
We moeten hier oppakken.
Dat was de laatste keer op deze modieuze locatie.
Ja, er zijn hier een heleboel mensen. Het zwermt ervan.
Ja, ik zal het zeggen.
Ik ook van jou.
Morgen, Mam.
Daar stond een bord.
Ik kan het niet lezen.
Le...
...nin, niet?
Avenue Lenin? - Ja, Avenue Lenin.
Maar waar?
Heb je de plattegrond?
Wacht even.
Romain... Romainville.
Het zou Romainville kunnen zijn. Kijk eens of er een Avenue Lenin is.
Moment.
Gevonden.
Bij het metrostation Mairie des Lilas, lijn 11.
Daar.
Wat ga je doen?
Ik ga ernaar toe.
Het is vlakbij waar Guillaume woont.
En? - Niets. Ik ga er naar toe.
Ik klop op de deur en wacht af wat er gebeurd.
Is het zo simpel?
Zo simpel is het. Heb jij een beter idee?
Waarom gaan we niet naar de politie?
We gaan naar de hal, of de straat. Je zou met een agent moeten gaan.
Dat doen ze toch niet.
Het kan een allemaal een grap zijn?
Denk je dat? Serieus?
Wat staat er op de tape?
Een straat en een hal die er goedkoop uit ziet. Die hal zegt me:
'Klop op de deur.'
'En als iemand je probeert te vermoorden, kom dan nog eens terug.'
Wie weet er nou waar jij bent opgegroeid?
Ik weet het niet.
Herken je het gebouw?
Nee.
Juist.
We huren een privé-detective.
Je kijkt teveel naar misdaadprogramma's.
Met jou kan ik niet praten. Doe maar wat jij wilt.
Ik heb een voorgevoel. - Wat?
Ik denk dat ik weet wie het is.
Je weet wie het is.
Ik denk dat ik het weet.
Dus?
Dus wil ik het zeker weten.
H... wat is er met jou aan de hand?
Je zou je wijsheid met mij kunnen delen.
Dit gaat mij ook aan, weet je nog wel.
Ik kan het je niet vertellen omdat ik het niet zeker weet.
Het is maar een voorgevoel.
En dat kun je me niet vertellen?
Nee.
Woo.
Ik weet niet wat ik...
Weet je wel wat je zegt?
Alsjeblieft, het is niet wat je denkt.
Wat denk ik dan?
Hou je nou eens op?
Het is een maar vaag voorgevoel.
Ik wil niemand bang maken voordat ik meer weet.
Het gaat je niet aan.
Het gaat mij niet aan?
Volgens mij heb ik alles gedroomd.
Ik dacht dat het mij wel aan gaat dat ik telefonisch geterroriseerd wordt.
En deze verdomde video's.
Ik ben bijna te bang om naar buiten te gaan.
Het gaat mij niet aan dat ik de hele nacht wakker lig.
Me zorgen maak over Pierrot en jou en al deze ellende?
Het gaat me niet aan.
Dan doen we maar zoals gewoonlijk. Wil je misschien iets eten?
Of kan ik iets te drinken halen?
Anne, alsjeblieft. Als ik geweten had...
Wat zou je dan gedaan hebben?
Je grote smoel gehouden hebben?
Alsjeblieft.
Weet je wel dat het allemaal bullshit is wat je zegt?
Heb alsjeblieft vertrouwen in me.
Realiseer je je dat je precies reageert zoals die vent wil?
Hij wil ons leven overhoop halen.
Je reageert precies zoals hij wil.
Kun je me niet vertrouwen?
Moet ik jou vertrouwen?
Waarom niet andersom deze keer?
Waarom vertrouw jij mij niet? Wie weigert hier de ander te vertrouwen?
Wie de schoen past trekt hem aan.
Stel je eens voor dat ik zeg:
'Ik denk dat ik weet wie ons terroriseert maar ik vertel het je niet.'
Geweldig, niet?
Dus zo denk jij over onze relatie.
'Gebaseerd op wederzijds vertrouwen.'
Je zou jezelf moeten horen.
Wacht eens even.
Ik kom eraan.
Sorry, Ik was net bezig.
Kijk eens wie er is.
Wie bent u?
Wilt u binnen komen?
Na u.
Ga zitten.
Ik ben net bezig aan de lunch.
Wat wilt u van me?
Wat ik wil? Ik?
Wilt u geld?
Geld?
Wat dan?
Hoe heeft u me eigenlijk gevonden?
Het is een spelletje, niet?
Ik wil niet spelen.
Daar ben ik te oud voor.
Dat begrijp ik.
Waarom doet u dit dan allemaal?
Wat doe ik?
Maakt u me belachelijk?
Waarom bent u eigenlijk hier?
Hoe heeft u me gevonden?
Wat is dit.
Houd u niet van de gekke.
Nou?
Ga zitten, alsjeblieft.
Je gelooft misschien niet dat ik je niet verwachtte en toch is het waar.
Je bent de laatste die ik hier verwachte.
Nou, ik speel het spel mee om te kijken waar het toe leidt.
Ik zou je ook gewoon bij de politie kunnen aangeven.
Dus je verwachte me totaal niet.
Waarom denk je dat ik hier ben?
Wie terroriseert ons al twee weken?
Dat weet ik niet.
Waarom doe je alsof we elkaar niet kennen?
Je zou me niet herkennen, hè?
Op straat zou je zo langs me lopen.
In het begin was ik ook niet zo zeker.
Toen ik toevallig je show zag.
Een paar jaar geleden.
De show met de twee stoelen naast elkaar.
Je zat dichtbij je gasten, vlakbij elkaar.
Ik wist het ook niet zeker.
Ik had alleen een vervelend voorgevoel.
Vreemd, toch?
Ik was misselijk en wist niet waarom.
Toen je ter sprake kwam begreep ik het eindelijk.
En dan de neus.
Hoe ben je eigenlijk bij de tv terechtgekomen? Je hebt het landgoed toch niet overgenomen?
Zeg maar wat je wilt.
Niets?
Wat zou ik van je willen? Waar denk je aan?
Geld?
Je stormt hier naar binnen om mij van chantage te beschuldigen.
Je bent niets veranderd.
Waarmee kan ik je dan chanteren?
Wie stuurde die tapes?
De tapes?
Raar, ik heb sinds mijn jeugd niet meer gevochten.
Het stuit me tegen de borst.
En nu...
Als je nu niet ophoudt...
Sla je mij verrot?
Dat is niet zo moeilijk.
Je bent een stuk groter geworden.
Door mij verrot slaan weet je nog niks.
Zelfs als je me dood slaat.
Maar daar ben je te beschaafd voor.
Bovendien heb je teveel te verliezen.
Wat zeg je?
Is dat niet waar dan?
Toch is het zo.
Wat laten wij na omdat we teveel zouden verliezen?
Je bent ouder en sterker dan ik.
Ik had geen keus.
Juist.
Je moeder is ziek?
Hoe weet je dat?
is dat niet duidelijk, dan?
Wat wil je? Wraak?
Ze was een aardige dame.
ik was haar zeer dankbaar.
Je vader ook.
Ik ga nu.
Als je je nog een keer bemoeit met mijn leven.
Mijn familie bang maakt,
of me op een of andere manier pijn doet,
dan zul je er spijt van krijgen.
Is dat een dreigement?
Ja, ik bedreig je.
Geloof me maar, ik meen het.
Ik geloof je.
Maar je gelooft mij niet.
Ik wil helemaal niks van je.
En ik heb je nooit een tape, of wat dan ook gestuurd.
En dit ook niet.
Ik ben blij je te zien.
Ja, hallo...
Dit is Georges Laurent. Kan ik mijn vrouw spreken?
Dank u.
Hoi, met mij.
Ik ben er geweest. Er was niemand.
Nee, Het is gewoon een deur als alle andere.
Hij was op slot.
Heb ik gedaan.
Hij zei dat het leeg staat.
Het moet een opslagkamer zijn of zoiets.
Ze was een aardige dame.
Ik was haar zeer dankbaar.
Je vader ook.
Ik ga nu.
Als je je nog een keer bemoeit met mijn leven.
Mijn familie bang maakt,
of me op een of andere manier pijn doet,
dan zul je er spijt van krijgen.
Is dat een dreigement?
Ja, ik bedreig je.
Geloof me maar, ik meen het.
Ik geloof je.
Maar je gelooft mij niet.
Ik wil helemaal niks van je.
En ik heb je nooit een tape, of wat dan ook gestuurd.
En dit ook niet.
Ik ben blij je te zien.
Dat is alles.
Da tape duurt nog een uur als je wilt kijken wat hij voelt.
Sorry.
Waarvoor?
En nu?
Ik weet het. Het was stom om tegen je te liegen. Het spijt me.
Ik snap het niet.
Het spijt me.
Ik snap jou niet.
Je zegt 'sorry' en je denkt dat je ervan af bent.
Ik hoef je toch niet te smeken? Zo verschrikkelijk was het toch niet?
Ik heb gelogen om jou te ontzien. De wereld draait gewoon door.
Sorry.
Ik dacht dat hij het was. Eerst niet, pas na de tape van mam's huis.
Ik wou dat je er niets mee te maken had.
Zijn ouders werkten voor ons.
Mijn vader mocht hem wel. Het waren goede medewerkers.
In oktober '61, riep de FLN alle Algerijnen op voor een demonstratie in Parijs.
17 oktober 1961. Meer hoef ik niet te zeggen.
Papon. Het politie-bloedbad.
Ze verdronken ongeveer 200 Arabieren in de Seine.
Waarschijnlijk ook Majid's ouders.
We hebben ze niet meer gezien.
Pa ging naar Parijs om ze te zoeken.
Ze zeiden dat hij blij moest zijn dat hij een paar kamelenneukers kwijt was.
En toen?
Toen...
besloten mijn ouders de jongen te adopteren.
Waarom weet ik niet.
Ze voelden zich verantwoordelijk of zoiets.
En?
Ik vond het vervelend. Ik wilde hem niet in ons huis.
Hij had zijn eigen kamer.
En ik moest er een delen. Ik was zes.
Wat deed je?
Niets.
Ik vertelde leugens over hem
Je vertelde leugens over hem?
Dat is alles?
Wil jij daarom wraak?
Kennelijk.
Je bedreigde hem.
Niet zo slim.
Niet zo slim?
Gewoon stom. Ik weet het. Ik ging te ver.
Ik denk niet dat hij liegt.
Wat bedoel je?
Hij was oprecht verbaasd.
Maar de tape? - Welke?
Denk je dat ze me erin luizen?
Het zou erg knap van hem zijn.
Wie kan het anders zijn? Ik kan zijn gedachten niet lezen.
Heb jij dit naar ons gestuurd?
Om me op de hoogte te houden, wat jij niet doet.
Maar wie stuurde de andere tapes?
Hoe moet ik dat weten?
Welke leugens heb je nog meer verteld?
Dat kan ik me niet herinneren.
Gewoon, de dingen waar kinderen ook over liegen.
De dingen die je verzint, domme dingen.
En? - Hoezo, en?
Doe niet zo idioot.
Als je hem beschuldigd had dat hij je knuffel had gestolen,
dan zou hij veertig jaar later geen wraak willen.
Ik kan het me niet herinneren.
Je wil me het niet vertellen, bedoel je.
Godnogaantoe, wat wil je nou?
Ik weet het niet meer.
Weet jij nog de stomme dingen die je deed toen je zes was?
Wat is er met hem gebeurd?
Hij moest weg, hij was ziek.
Naar een ziekenhuis, of een kindertehuis, ik weet het niet.
Op een dag was hij weg, en ik was blij.
Daarna ben ik alles vergeten. Dat is toch normaal?
En je ouders?
Die zijn het ook vergeten, denk ik.
Heel die onderbreking duurde maar een paar maanden.
Die onderbreking?
Hoe moet ik het dan noemen, een tragedie?
Misschien was het wel een tragedie.
Ik voel me er niet verantwoordelijk voor.
Waarom zou ik?
Het is allemaal zo absurd.
Heb je het er met je moeder over gehad?
Natuurlijk.
Ah, dus je vertrouwt in ieder geval iemand.
Jezus! Ze kent hem toch.
Ik heb het niet over tapes gehad.
En wat zei ze?
Niets.
Ze is oud, ze kan het zich niet herinneren.
Of ze wil het niet, ik weet het niet.
Het is onplezierig voor haar.
Bedankt voor je snelle komst, hoe gaat het?
Prima, dank je. En met jou?
Nog steeds druk, je weet hoe het gaat.
Pak een stoel.
Hoe is het met je vrouw? Ik heb haar lang niet gezien.
Goed, hoor.
Er is net een vertaling van Pereira's boek over globalisatie uitgegeven.
Ze heeft ervoor gevochten en het verkoopt erg goed.
Mooi, ik zal het kopen. Maar aan lezen kom ik waarschijnlijk niet toe.
Doe haar de groeten.
Natuurlijk, dank je.
Koffie?
Nee, dank je. Ik heb al teveel gehad vandaag.
Ik steek maar gelijk van wal. Je denkt waarschijnlijk dat je hier bent,
om over een nieuwe show te praten.
Dat moet alleen even wachten.
Het hoofd programmering kan voor de zomer niets besluiten.
Maar men zou op 15 mei al een besluit nemen.
Ik weet, het is niet anders.
Soms gaan dingen niet zoals je denkt, zeker bij de publieke omroep.
Maak je geen zorgen. We sturen ze wel bij, dat doen we toch altijd.
Dat God je moge horen. - Ze hangen ze hier meer goden aan.
Maar zoals ik zei, maak je geen zorgen, het komt wel voor elkaar.
Met jou prestige en je trouwe kijkers.
Het zal wel.
Eigenlijk vroeg ik naar je voor iets onzinnigs,
waar ik me om eerlijk te zijn wat ongemakkelijk bij voel.
Gisteren heeft mijn secretaresse een tape op mijn bureau gelegd.
Met mijn adres er op maar zonder briefje.
Normaal gesproken doet ze dat niet.
Ze zou zoiets gewoon in de prullenbak gooien.
Wat je fanclub je stuurt interesseert me niet.
Maar ze vond dat ik dit moest zien.
Op de tape staat een privé-gesprek van jou
Met een man in een flat.
Het onderwerp is onduidelijk, bovendien wil ik discreet zijn.
Maar je had duidelijk geen idee dat je gefilmd werd.
Wat is er aan de hand?
Wat denk je dat er aan de hand is?
Het spijt me dat je hiermee geconfronteerd wordt.
Hij is een zoon van Algerijnse boerenknechten.
Die bij mijn ouders werkten begin 1960.
Hij heeft een ziekelijke haat jegens mij familie.
En hij probeert me zo te beschadigen. Het spijt me.
Geen probleem. Dat moet uiterst onplezierig voor je zijn.
Ben je al bij de politie geweest?
Natuurlijk, maar ze kunnen niets doen zolang er niets 'dramatisch' gebeurd.
Deze knaap heeft het kennelijk op je carrière voorzien.
Alleen God weet aan wie hij de tape nog meer heeft gestuurd.
Dat is waar.
Waarom is hij zo bitter?
Ik wil me er niet mee bemoeien maar hij ziet er niet agressief uit.
Klopt. Ik weet dat ik het meest agressief ben op de tape.
Mijn bezoek was een gevolg van zijn terreurcampagne.
Mijn vrouw en ik zijn zeer bezorgd.
Dat kan ik me voorstellen.
Je weet niet waarom hij dit doet?
Geen enkel idee.
Hij is ervan overtuigd dat mijn familie hem onjuist behandeld heeft.
De laatste keer dat ik hem zag was ik zes. Hij is gek.
Ik leef met je mee. Dit is verschrikkelijk.
Ik hoop het snel op te lossen.
Het zou hoogst ongelukkig zijn als dit naar buiten kwam.
Dat begrijp ik. Ik zal mijn advocaat inschakelen.
Doe dat, goed idee.
De nieuwe show komt er wel, ik zit er bovenop.
Geweldig, bedankt.
Niets te danken, ik doe het graag. Je weet dat ik je hoog heb.
Dank je, mag ik de tape hebben?
De tape?
Ah, de tape. Ik heb hem gelijk vernietigd.
Hij mocht toch niet in de verkeerde handen vallen.
Oké.
Jij zou hetzelfde doen.
Maak open.
Kom op, openmaken!
Open die verdomde deur!
Wat denk je dat zou hij gedaan hebben?
Wat zou hij gedaan hebben?
Hou je me voor de gek?
Zou je Mathilde zo voor de gek gehouden hebben?
Mensen praten met elkaar, weet je wel.
Hou je in.
Hou je in. Het is oké.
Hou je in.
Tijd om terug te gaan.
Ja.
De gouverneur van de provincie Nassiriyah, een door Amerika benoemde Italiaan,
Barbara Contini,
wil meer openheid van zaken.
De Italianen zijn onder Brits toezicht de officiële machthebbers.
Het is essentieel dat alle landen van de coalitie die participeren in deze missie,
dezelfde regels hanteren.
Dit betekent meer homogeniteit en betere coördinatie.
Uiteindelijk zal de Italiaanse president Ciampi...
Dat werd tijd.
Waar kom je vandaan?
Uit eten met Pierre.
Zonder mij te bellen? Waarom stond je GSM uit?
Waarom?
Vertel jij me alles wat jij doet?
Begin nou niet weer. - Precies.
Ligt Pierrot al in bed?
Hij was toch bij jou?
Bij mij? Ik was op de zaak, dat weet je wel.
Hij zou naar Yves gaan na school.
Heb je zijn nummer?
Om vijf uur ging hij naar zwemtraining met Yves.
en Yves' vader zou ze ophalen.
Hallo, met Anne Laurent.
Is Pierrot bij u geweest.
Echt waar?
Zei hij nog iets?
Ja, kan ik hem misschien zelf spreken?
Hallo, Yves.
Heeft Pierrot je verteld waar hij naar toe ging?
Nee, dat bedoel ik juist.
Hebben jullie daarna nog iets gedaan?
Hebben jullie ruzie gehad?
Nee, Ik weet het niet. Oké, ik begrijp het.
Bel je ons als je wat hoort?
Heb je ons nummer?
Oké, dank je. Tot ziens.
Hij is daar rond half vijf weggegaan.
Hij zei dat hij het paasweekend met ons weg zou zijn.
Ik ga zijn kamer bekijken.
En?
Ik weet het niet.
We moeten de politie bellen.
Kan er iets met hem gebeurd zijn?
Wat? - Ik weet het niet.
Misschien is hij door een auto aangereden...
Politie, doe open!
Doe open!
Ja?
Wat is er aan de hand? - Waar is de jongen?
Welke jongen?
Is dat hem?
Enig teken van hem?
Ik ga met ze naar het station.
Ik heb geen idee.
Hij heeft een zoon.
Hij moet de tapes gemaakt hebben.
Ze zeggen dat ze niet weten wie Pierrot is.
Nee, ze keken alleen uit voor Pierrot.
Ze onderzoeken de kidnapping, niet de tapes.
Heeft er iemand gebeld?
Het is maar een vraag, je weet nooit.
Ik moet gaan, bel me als er nieuws is.
Natuurlijk.
Je kunt beter naar huis gaan.
Je hebt een vroege vlucht.
Geen probleem, ik heb gisteren al ingepakt, je kent me toch.
Je bent erg aardig geweest maar nu wil alleen zijn.
Als je alleen bent denk je het ergste.
Pierre...
Kom op, laten we gaan.
Bel me als je iets nodig hebt.
Beloofd? - Ja.
Bel me wanneer je wilt.
Dank je, ik weet het.
Corsica ligt niet op een andere planeet.
Tot ziens, schat.
En? - Geen nieuws.
Het was waarschijnlijk geen ongeluk. Er is geen nieuws van de ziekenhuizen.
En de twee mannen?
Ze zeggen dat ze hem niet kennen.
En de tapes?
Ze ontkennen allebei.
Hou er maar mee op. De politie is niet geïnteresseerd...
in de kidnapping.
Voor de tapes hebben we bewijs nodig. Ze zullen het onderzoeken.
Maar we moeten goede procedure volgen. Advocaat, dien een klacht in.
Het maakt de politie niet uit dat het met elkaar te maken heeft.
Dus ze hebben ze vrijgelaten?
Wil je niet binnenkomen?
We gingen net weg. - We lopen maar in de weg.
Onzin! Kom er in.
Ik heb ze gevraagd weg te gaan. Ik ben uitgeput en wilde alleen zijn.
Sorry.
Het is zo... Ik wordt er misselijk van.
Nee, ze zitten nog steeds in hechtenis.
De jongen begon te schreeuwen dus hebben ze hem opgesloten.
Dus toen ging zijn vader tekeer.
Dus nu zitten ze allebei achter de tralies vannacht.
En dan? - Dan laten ze ze gaan.
Als er geen bewijs is moeten ze wel.
Er is alleen verdenking, niets meer.
Wat ga je doen?
Nu ga ik wat eten. Ik heb vandaag nog niets gegeten.
Wat is er hemelsnaam met jou aan de hand?
Het spijt me.
Anne Laurent. Hartelijk bedankt.
Kom binnen.
Nee, dank u. Ik sta dubbel geparkeerd.
Mijn man is erg blij en bedankt u ook.
Het was het minste dat ik kon doen.
Kom toch binnen.
Nee, ik moet ervan door. Ik wou alleen zeker weten dat hij thuis komt.
Wat bedoelt u.
Ik moet mij verontschuldigen.
Waarvoor?
Ik heb nachtdienst in het ziekenhuis.
Dus ik ben niet altijd thuis.
Als François' vrienden er zijn, we gaan nogal ontspannen met elkaar om.
Ik wist niet dat uw zoon niet gebeld had. Ik kom rond zeven uur thuis.
Oh, dat is prima. Het is niet uw fout.
Weet u zeker dat u niet binnen wilt komen?
Nee, dank u.
Ik weet niet hoe ik u moet bedanken.
Geen probleem. Het spijt me dat u zo geschrokken bent.
Goedemiddag.
Nogmaals bedankt.
Waarom zeg je niks?
Wat moet ik zeggen?
Dat is waar.
Wat is er? - Niks.
Kom op!
Wat kan er aan de hand zijn?
Waarom heb je niet gezegd dat je bij François zou blijven?
Weet je dan niet dat we erg bezorgd zijn als je zomaar verdwijnt?
Wat is het probleem, denk je?
Ik weet het niet.
Wees niet zo halsstarrig.
Wat is er?
Wat, lieveling?
Als je het niet weet kunnen we er ook niets aan doen.
Er is geen probleem.
Wat zou er dan zijn? Jij weet het beter dan ik.
Laat me toch.
Wat bedoel je, dat ik het beter weet?
Vraag maar aan Pierre. Hij weet altijd alles.
Wat bedoel je?
Niks.
Waarom zeg je dat dan?
Ben je jaloers?
Wat zit er nu weer in je kop?
Dat Pierre en ik. Dat is absurd.
Omdat we elkaar veel bellen?
Hij is een vriend, van mij en je vader.
Waarom denk je...
Blijf hier, ik praat tegen je!
Zit niet te mokken. Er is geen enkele reden voor.
Kijk naar me, alsjeblieft.
Je hebt het aan het verkeerde eind, ik zweer het je.
Ik vraag me af hoe je erbij komt.
Ik hou van je.
Echt waar, ik hou van je.
Je vader en ik waren erg bezorgd toen je niet thuis kwam.
En dat vind je...
Absurd?
Misschien waren we niet bezorgd maar ten einde raad. Want we houden van je.
Ik hou van je.
Morgen interview ik de schrijver van The Smart Gang.
Je vond dat een geweldig boek als ik het me goed herinner.
Als je mij jouw exemplaar geeft dan laat ik hem zijn handtekening erin zetten.
Wil je dat?
Ben je oké?
Ik ben blij dat je thuis bent.
Welterusten. - Welterusten, Pap.
Met Berrychon als pseudoniem,
had Isabelle totale controle over Rimbaud's werk.
Er kwamen bakken geld binnen. - Dat is waar.
Ze begon zich voor te doen...
als een zeer religieuze non.
Zoals een metselaar een muur bouwt.
Toen ging ze zich bemoeien met Rimbaud's werk.
Inmiddels weten we dat de gedichten die haar shockeerden in de open haard verdwenen.
Ik ben het eens met jouw beeld van Isabelle.
Het is hetzelfde als ik had voordat ik het boek las.
Dus we zijn het op dat punt eens.
Maar toch wil ik een paar...
Stop, dit is veel te theoretisch.
Cut op 'Dus we zijn het op dat punt eens.'
En dan gaan we naar het punt waar Teul‚ het heeft over homoseksualiteit.
Dat zit op ongeveer 0:30.
Het doet er niet toe. - Het is artistieke vrijheid.
Maar ik denk dat Rimbaud...
Probeer het erin te zetten..
op 'ik denk'.
Wat wil je weten?
Wat is er aan de hand?
Bedankt voor je komst.
Kom binnen.
Waarover gaat dit allemaal?
Ga zitten.
Nee, dat doe ik niet. Wat wil je?
Ik wist echt niets van de tapes.
Is dat alles?
Ik heb je gebeld want ik wil dat je erbij bent.
Ik ben het, alsjeblieft, laat ze weggaan.
Ik ben in de slaapkamer. Er is iets verschrikkelijks gebeurd.
Ik kan ze nu niet onder ogen komen.
Schiet op, alsjeblieft.
Wat is er?
Majid heeft zelfmoord gepleegd.
Ik was erbij. Hij heeft z'n keel doorgesneden.
Wat?
Ja, precies.
Het is geen grap.
Wat bedoel je dat je erbij was?
Ik bedoel dat ik bij hem thuis was.
Hij belde me om het uit te leggen van de tapes.
Dus ik er naar toe. - En?
En, niks.
Hij zei 'Ik wilde dat je erbij bent' en hij sneed zijn eigen keel door.
Dat kan niet waar zijn.
Laat ze weggaan. We moeten praten.
Wat moet ik ze vertellen?
Ik weet het niet.
Wat zei je toen ik belde?
Dat de anonieme beller naar je vroeg.
En? - Niks, ik verontschuldigde me en ging weg.
Ik weet het niet. Vertel ze maar dat ik niet lekker ben.
Of dat Pierrot ziek is.
Alsjeblieft.
Ze zijn weg. - Ik zag het.
Geen licht.
Wat heb je ze verteld?
Ik heb niet gelogen.
Dat jij het was die belde.
Dat ik naar jou toe ging omdat je problemen had.
Boden ze niet aan mee te gaan?
Ik hoef het toch niet woord voor woord te beschrijven?
Sorry.
Wat is er gebeurd?
Wat ik je al vertelde.
Ik ging ernaar toe, hij liet me binnen en vermoorde zichzelf.
Er was een heleboel bloed.
Ik ben weggerend.
Heb je hulp gehaald?
Wat?
Nee, hij was onmiddellijk dood.
Wat ga je doen?
Was er nog iemand anders?
Nee, waarom?
Kom op.
Hoe laat gebeurde het?
Vanmiddag rond vier uur, denk ik.
Ben je naar de politie gegaan of zo?
Nee.
Wat heb je daarna gedaan? Waar was je?
Nergens.
In de stad.
Je moet naar de politie gaan.
Als iemand je gezien heeft ben je een verdachte.
Dan heeft hij zijn doel bereikt.
Wat?
Heb jij een andere verklaring?
Waarvoor?
Waarom zou hij me anders gebeld hebben?
Wat heb je hem aangedaan?
Wat?
Wanneer? - Toen.
Wie denkt daar nu aan?
Eerst stuurt hij al die verdomde tapes.
Herinner je je de tekeningen?
Die moeten een soort waarschuwing zijn geweest, toch?
Georges!
Ik heb Mam verteld dat hij bloed opgaf.
Ze geloofden me niet.
De dokter die hem onderzocht heeft niets gevonden.
Hij was een oude gek.
Onze huisarts, weet je.
Ik zei hem dat pa de haan wilde slachten.
Het was een rotvogel.
Bezeten, hij viel ons altijd aan.
En dat deed hij.
Hij sneed zijn kop eraf.
En de haan fladderde rond.
Majid zat onder het bloed.
En ik vertelde ze dat hij dat deed om mij bang te maken.
Maar om daar zijn keel voor door te snijden.
Een zieke grap, vind je niet?
Waarom waren ze hier?
Wie?
Pierre en Mathilde.
Dat hadden we afgesproken.
We zouden naar je show kijken.
Dat ben ik vergeten.
Ik dacht dat ze op Corsica zaten.
Maar een week.
Ze zijn gisteren thuis gekomen.
Hoi, hoe gaat het?
Prima, dank je, En jij?
Ik ben je boek niet vergeten, ik heb vorige week gebeld.
Maar het is nog niet aangekomen. - Er is geen haast bij.
Misschien zit het vandaag bij de post.
Heb je Malembert gesproken? - Ja, hij neemt het dossier mee.
Mag ik even storen?
Wat is er aan de hand?
Ik wil je even spreken.
Ik heb geen tijd, goedendag.
Wat wil je van me?
Waarom bent u zo bang, meneer?
Wat wil je? Wat brengt je hier?
Zou u me binnen gelaten hebben.
Zoals ik al zei, ik heb geen tijd.
Ik geloof u niet, meneer.
Als u me niet te woord staat dan ga ik hier vreselijk tekeer.
En ik vertel de mensen dingen die ze niet hoeven te weten.
Ik kan me niet voorstellen dat u dat zo zou willen.
Is dat een dreigement? Ik heb niets te verbergen.
Echt niet?
Jongeman, je vader's dood moet pijn doen.
Maar ik weiger erbij betrokken te raken.
Ik kom zo.
De politie heeft mijn verhaal bevestigd.
Het was zelfmoord.
Dus, alsjeblieft, donder op.
Ook adviseer ik je op te houden ons te terroriseren met die tapes.
Met de tapes heb ik niks mee te maken.
Net voor hij dood ging zei je vader dat hij het niet was.
Geloof wat u wilt, ik lieg niet.
Ik wil graag met u praten, alstublieft.
Ik wil geen discussie waar iedereen bij is.
Dus zeg wat je te zeggen hebt of ik bel de politie.
Ik laat je eruit gooien. Je weet dat je hier niet mag komen.
Ik luister.
Waarom zo boos, wat heb ik u aangedaan?
Wat heb je me aangedaan?
Je hebt ons wekenlang geterroriseerd met je verdomde tapes.
Ik geloof niet dat je er niet bij betrokken bent.
Je vader alleen was er niet bekwaam genoeg voor.
Waar zou ik dat doen, meneer?
Wees niet zo idioot beleefd, okee?
U heeft mijn vader van een goede opleiding beroofd.
Het weeshuis onderwijst haat en geen beleefdheid.
Maar mij vader heeft me goed opgevoed,
Door u zal ik dat niet vergeten.
We zijn nog niet klaar.
Wat wil je dan? Erom vechten?
Als u erop staat.
U bent waarschijnlijk sterker dan ik. Gaat u gang, sla me!
Weet je wat, jij bent ziek.
Je bent net zo ziek als je vader.
Ik weet niet welke obsessies hij op je overgebracht heeft.
Maar laat ik je dit vertellen...
Van jou krijg ik geen slecht geweten.
Omdat je vader's leven mislukt is.
Het is niet mijn schuld.
Snap je dat?
Als je ooit mij of mijn familie iets aandoet, zal het je heugen. Dat garandeer ik.
Ik heb het gehad met je!
Oh, ja.
Dreigementen. Daar zij jullie goed in.
Wil je dat ik me verontschuldig?
Aan wie dan?
Aan mij?
Wat wil je nog meer?
Niets meer.
Ik vraag me af hoe het voelt, iemand's leven op je geweten.
Dat is alles.
Nu weet ik het.
Fantastisch, dus alles is nu okee.
Kan ik nu gaan?
Ik hou u niet tegen.
Hoi, hoe is het?
Ik bel even om je te zeggen dat ik even ga liggen.
Nee, ik was wat vroeger thuis.
Ik ben bekaf. Volgens mij heb ik een virus of zo.
Nee, alsjeblieft, dat niet.
Maar goed, op kantoor hadden ze me niet nodig.
Alles is prima. Ik voel me alleen leeg.
Maak me maar niet wakker als je thuis bent, ik heb twee pillen ingenomen.
Hoe laat komt Pierrot thuis?
Dan ben jij al thuis.
Vertel hem voorzichtig te zijn met zijn oude vader.
Ik hou van je, dag.
Kom terug.
Laat me gaan.
Ik wil niet.
Vertaling: Rosa Carolina