„Jaki jest twój wkład w działalność CIA?”
Następne.
- „Długoterminowe cele”. - Następne.
- „Mocne strony”. - Następne.
- „Słabe strony”. - Od czego by tu zacząć?
Nie wiem nawet, jak się włącza komputer. Następne pytanie.
Nie sądzę, żebyś mógł opuścić wszystkie pytania.
Ile pytań można opuścić podczas oceny pracownika?
Nie wiem, może ze 12.
Wyjaśnijcie mi to.
Jak to możliwe, że chociaż okleiłem plakatami całe miasto,
żywa dusza nie przyszła na koncert
mojego zespołu Tatuśkowie Dla Dziewic?
Roger, proszę cię, ćwiczę do mojej corocznej oceny pracownika
i naprawdę muszę...
Po co ćwiczyć do oceny pracownika?
Nie jestem w tym dobry.
Bez ćwiczeń się denerwuję i mam pustkę w głowie.
Nie ja. Ja jestem dobry w gębie.
Zwłaszcza w pozycji klęczącej.
Znudził mi się ten głupi dowcip.
Nic nie mów, Stan.
Lepiej, żeby nic nie mówił, bo wciąż narzeka.
Nie mieszaj mnie w to.
- Dobrze... - I tak nie mam czasu rozmawiać.
Muszę pracować nad stepowaniem na mój casting w teatrze.
- Mogę prosić o ciszę... - Mam małe, tłuste i krzywe nóżki.
Niespecjalnie nadają się do stepowania.
Nie to, co ty. Masz nogi tancerza.
- Wielkie, umięśnione, jak pnie dębów. - Zamknij się!
Czemu wciąż jesteś takim utrapieniem?
Ty też nie jesteś idealny, Stan.
Wrzuciłeś mój garnitur z epoki do suszarki i całkiem się wstąpił.
- Wyglądam śmiesznie. - To mój garnitur.
Mnie bardziej pasuje.
Chodź, Francine. Tam, gdzie Roger nam nie przeszkodzi.
Czemu ty nie przyszedłeś zobaczyć mojego zespołu
- Tatuśkowie Dla Dziewic? - Przestań to powtarzać.
Co to za hałas?
Słyszysz, Rogu? Te nowe buty są jeszcze głośniejsze niż stare.
Jestem dobry w gębie, zwłaszcza w pozycji klęczącej.
Przyjaciele to rodzina, którą wybieramy
Jest wkurzający i wszędzie go pełno.
- Jest jak... - Zaczekaj.
AMERYKAŃSKI TATA!
Dzień dobry, USA
Co chciałeś powiedzieć?
Że nawet nie pamiętam,
czemu w ogóle się zaprzyjaźniliśmy.
Spotkaliście się dawno temu w Strefie 51 i on cię uratował...
WSTĘP SUROWO WZBRONIONY
Nie musisz tego mówić.
Uratował mi życie w Strefie 51,
skąd uciekliśmy ciężarówką z praniem, wróciliśmy do Wirginii
kradzionym chryslerem i pozwoliłem mu z nami zamieszkać.
Spłaciłem dług za uratowanie mi życia, ratując jego.
Bla, bla, bla. Bo się przyjaźnimy.
Ale dlaczego, Franny? Dlaczego się przyjaźnimy?
Tego nie pamiętam po tych wszystkich latach.
Wszystko, co robi, działa mi na nerwy.
To, jak je, jak chodzi. Zapomnij. Nie chodzi. Drepcze.
A ten jego głos.
Jestem zdruzgotany.
Jest chamski, samolubny, niezdarny i wpycha nos w nieswoje sprawy.
Ostatnie dwa zarzuty nie są...
Nie pamiętasz już, czemu się przyjaźnimy?
- Ja też nie. - W ogóle się przyjaźnimy?
Przyjaciele robią coś dla siebie.
Co robisz dla mnie poza tym, że mnie wkurzasz?
A ty dla mnie co?
Może potrzebujecie być z sobą jakiś czas,
by ponownie odkryć, czemu się przyjaźnicie.
Taka metoda bezludnej wyspy.
Nie obraź się, Francine, ale jesteś kompletną idiotką.
Więcej czasu razem?
Muszę być jak najdalej od niego.
Tu się zgadzam z tym gnojkiem.
Sam jesteś gnojkiem.
To może przeniosę się do hotelu?
- Świetnie, sam cię zawiozę. - Dziękuję bardzo.
Może wpadniemy na hamburgera do Arby's.
Świetny pomysł, akurat mają promocję.
Powinnam zrobić coś śmiesznego.
Czyżby to?
Może faktycznie powinienem trochę poczekać.
Dzięki, że mnie wysłuchałeś, Klaus.
Mówisz do mojej podobizny z papier-mâche, którą Jurgen wykonał
w ramach terapii plastycznej nałożonej przez sąd?
Podobizna?
Chyba byłem tak przejęty...
Coś cię męczy? Wiesz, że jestem powiernikiem rodziny.
- Wyrzuć to z siebie. - Przyda mi się życzliwy słuchacz.
Jest pewna dziewczyna.
Nieźle. Żółwik.
Nie wiem, gdzie możemy...
- Jak ma na imię? - Kelsey.
- Duże ma? - Może lepiej pogadam z...
Oto co zrobimy. Napad na niby.
Pojawisz się ty i będziesz bohaterem.
Mój kumpel Squirts tak zrobił.
Wprawdzie trafił za to do więzienia,
ale mnóstwo szalonych lasek pisze do osadzonych.
Szalonych, napalonych lasek.
Skontaktuję się ze Squirtsem, może nam coś podpowie.
Boże, fatalnie prowadzisz. Fatalnie.
- Dobrze, że się ciebie pozbędę. - Wszystko w tobie jest odpychające.
- Te twoje głupie osobowości. - „Francine, teraz widzę, że się myliłem”.
Głupek pan Jełop, inspektor Dupek.
- Niezły pomysł na nową osobowość. - Jesteś totalne dno.
- Ty jesteś obrzydliwy. Brzydzę się tobą. - A ja tobą gardzę.
Powinieneś nazywać się Obrzydliwski.
Gdybyś był filmem, twój tytuł brzmiałby Pogardzany.
To głupie,
dlatego w twoich ustach nie dziwi.
- Świetnie. - Mam dość tej piosenki.
Two Princes zespołu Spin Doctors? Masz fatalny gust.
Little Miss Can't Be Wrong, też Spin Doctors.
- To jest muzyka. - Moje auto, moja piosenka.
Mam cię dość!
Wyszliśmy bez szwanku.
Z Rogerem wszystko w porządku?
- Z grubsza. - Cholera.
Te głupki w zwykłym szpitalu stwierdziły, że nie żyjecie,
więc przywiozłam was tutaj.
Musiałem zastosować
niekonwencjonalne metody,
żeby was uratować.
Lustro.
Potrzeba czasu, żeby się przyzwyczaić.
Lustro.
Wyglądam całkiem dobrze, nawet mnie ostrzygłeś.
- Nieźle. - Na dole, Stan.
Dzień dobry, USA
Boże. Myślałem, że to tylko koszmarny sen.
Jednak nie.
Ochlapałeś mnie, brutalu.
Nie mogę dosięgnąć mojej Acua Di Gio.
- Już się spryskałeś. - Ale za mało.
Wygodnie mi, gdzie stoję.
Zero bekonu. Jem tylko ryby.
Nie możesz wrzucać takich śmieci do naszego ciała, Stan.
Boże, nie mogę żyć jak...
PIWO
Co ty robisz?
Myślisz, że dla mnie to bułka z masłem? Muszę się rozluźnić.
Cholera, Roger. Dziś mam ocenę pracownika.
- Nie mogę iść do pracy pijany. - Mam to gdzieś.
- Koniec, wycinam cię. - Stan, nie.
Może właśnie tego potrzebujecie.
Metoda bezludnej wyspy.
Szansa, by odkryć na nowo, czemu się przyjaźnicie.
Może będę ci podpowiadał
podczas oceny pracownika.
A potem użyjemy twoich wielkich, silnych nóg na moim castingu.
Chyba dawniej faktycznie tworzyliśmy całkiem zgrany zespół.
Może tak będzie najlepiej?
Najlepsi przyjaciele?
- Najlepsi? - Najlepsi z najlepszych.
- Robimy to? - Chyba tak.
- Czyli, k..., robimy to? - Kurczę, robimy to.
Zobacz, co potrafię. Łaskotki, łaskotki, łaskotki.
Przestań.
Dobra, Steve, mała zmiana planu,
żeby mój kumpel Squirts pomógł ci zdobyć laskę z dużymi.
Gość nie żyje od siedmiu lat.
- Co masz za plecami? - Nic takiego.
Teleskopowa laska z uniwersalnym chwytakiem.
Mówiłeś do tego?
Przykro mi, ale szczerze mówiąc, jest lepszym słuchaczem niż ty.
Ciągle przerywasz, nie łapiesz o co chodzi i wydajesz ten dźwięk.
- Jaki dźwięk? - Wystarczy, że ktoś wspomni o kobiecie...
- Steve, skończyłeś z Dobrym Klausem? - Dobrym Klausem?
Zły Klaus. Chyba się wydało.
Też z nim rozmawiałaś?
Tak, i muszę się teraz wygadać.
Jeff ma dziś wolne i doprowadza mnie do szału.
Wolne od czego?
Od chodzenia za żółwiem po okolicy.
Jestem w kolejce po Hayley.
I nie zostawiajcie Dobrego Klausa byle gdzie.
Rogu może go źle potraktować.
Nie chcemy, żeby skończył jak ten stary pluszowy miś.
Rogu dosłownie wydarł mu nową dziurę w tyłku.
Zostawię go w jego pokoju.
W jego pokoju?
Tak, oddaliśmy mu pokój gościnny.
Ma wspólną łazienkę z biurem taty.
Co? Dobra, nieważne.
Ale mówcie do mnie, nie do tej rzeczy.
Ja jestem powiernikiem rodziny.
Rozmawiajcie ze mną!
Na czym to skończyliśmy?
ZASTĘPCA DYREKTORA BULLOCK
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Dobrze, bo jesteś tu ze mną.
Masz mnie, przyjacielu. Wiem, jak rozmawiać z Bullockiem.
- Smith. - Do dzieła.
Według moich danych w zeszłym roku
nie było cię 112 dni w pracy.
- Gdzie byłeś? - Głównie z twoją mamą.
Głównie z twoją mamą.
- Co? - Twoją instruktorką mambo.
Głównie z twoją instruktorką mambo.
Moja instruktorka mambo jest święta. Jak śmiesz?
Co uważasz za swoją najmocniejszą stronę?
Powiedz: „Jestem dobry w gębie, zwłaszcza w pozycji klęczącej”.
Co? Nie.
- Powiedz, uzna, że to zabawne. - Nie.
- Nie, co? - Nie ma lepszego ode mnie...
Przepraszam.
- Bądź cicho. - Czemu ignorujesz moje podpowiedzi?
Bo są do dupy.
- Ty jesteś do dupy. - Że co?
Nic takiego. Może opowiem o moich słabych stronach?
Zakrapiany lunch.
Jak za dawnych czasów.
Proponujesz mi piwo?
- Tak. - Nie.
Chwileczkę.
Może piwo dyniowe.
Wynocha z mojego biura, sukinsynu!
- Przez ciebie mam przechlapane. - Spokojnie.
Po moim castingu pomogę ci wszystko naprawić.
Nie wyjdę teraz z pracy, żeby iść na jakiś głupi casting.
Obiecałeś.
I co mi zrobisz, brzuszku?
No proszę. Mogę ruszać nogami Stana.
A to co? Dwustuletnia ćwierćdolarówka.
Patrzcie go, jaki zadowolony z siebie.
Myślisz, że zająłeś moje miejsce,
ale ja zrobię tak, że rodzina znów będzie rozmawiać ze mną.
Niech mnie. Jesteś dobrym słuchaczem.
Teraz czekamy.
TEATR STARA STACJA DZIŚ CASTING
Dobrze.
Na pewno chcesz przystąpić do castingu
z synem na karku?
Mały jest wykończony. Nie mogłem znaleźć opiekunki.
Nie będzie mi przeszkadzał.
Zaprezentuję dziś numer ze stepowaniem.
To jest casting do Monologów Waginy.
Trochę tańca nie zaszkodzi, prawda?
Oczywiście, że nie.
Staruszku, widziałeś tu kij bejsbolowy?
Kije bejsbolowe wysłaliśmy do czyszczenia.
- Że co? - Roger, gdzie...
Ogłuszyłeś mnie i wyszliśmy z pracy, żeby tu przyjść?
Stan, pozwól, że walnę cię młotkiem w twarz.
Obiecałeś, że tu przyjdziemy, ty samolubny...
Ja, samolubny? Wiedziałem, że utknięcie z tobą to będzie katastrofa.
NOŻE REKWIZYTY
PRAWDZIWE NOŻE
Cios w krocze.
Dobre wieści.
Przeżyliście kolejne zderzenie z pociągiem
i zrobiłem ci irokeza.
- Dzięki, doktorku, ale posłuchaj. - Czy jest jakiś sposób...
...żeby nas jakoś rozdzielić?
Szczerze mówiąc,
w ogóle nie musiał was łączyć.
Więc po co to zrobiłeś?
Wspomniała o metodzie bezludnej wyspy.
Więc połączyłem wasze ciała, żebyście odnowili przyjaźń.
To świetnie działa u mnie i Billy'ego.
Guzik prawda. Nienawidzę cię bardziej niż kiedykolwiek.
Zamknij się, Billy.
Więc tak, mogę was rozdzielić. Ale dlaczego tego chcecie?
Spróbowaliśmy metody bezludnej wyspy.
I nadal nie pamiętamy, czemu się przyjaźnimy.
Co dla siebie robimy.
Więc może...
Może nie jesteśmy przyjaciółmi.
W takim razie zastosujemy...
przyjacielputację.
Może powinienem był to lepiej przemyśleć.
Nikt jeszcze ze mną nie rozmawiał.
Robię się głodny.
Dobry Klausie, musimy porozmawiać.
Nareszcie. Do startu, gotowy, słucham.
- Chodzi o Złego Klausa. - Prawdziwego Klausa.
Mimo że jesteś od niego lepszy
i bardzo cię lubimy...
- O wiele bardziej niż Złego Klausa. - O wiele, wiele bardziej.
Nie jestem zachwycony.
To jednak on należy do rodziny.
Zdecydowaliśmy, że twoja obecność tutaj musi być dla niego bolesna.
Pewnie, że tak.
Lepiej to zniszczmy.
Inaczej będzie nas ciągle kusiło.
- Że co? - Racja.
Podrzućmy to Rogu. Szybko się z tym upora.
Nie, czekajcie, to ja, Zły Klaus.
Nie mogę nawet stęknąć, połknąłem za dużo kleju.
Czekajcie! Na pomoc!
O Boże.
Pomarańczowa zabawka.
Nie, nie!
Nie!
To powodzenia. Miłej wieczności.
Wzajemnie.
Przekaż rodzinie, że żegnam się z nimi na zawsze.
Było super.
PRALNIA U LENNY'EGO
OPUSZCZASZ STREFĘ 51 OBIEKT WOJSKOWY
Przed dwunastu laty
(z grubsza)
STREFA 51 PRANIE
Czysto. Możesz się odkryć. Usiądź z przodu, jeśli chcesz.
Dobrze mi tutaj.
Pozwolisz mi zamieszkać u ciebie?
Dotrzymuję słowa. Za domem mam schron przeciwlotniczy.
Mogę ci robić zakupy raz w miesiącu.
Ekstra.
Powiedz, jak jest w kosmosie?
W porządku. Wszędzie mnóstwo wodoru.
Co tam lubisz najbardziej?
Glorxnary. Lubię glorxnary.
Nie musimy rozmawiać.
Doceniam, że oferujesz mi mieszkanie, ale możemy jechać w ciszy.
Przepraszam cię, łysolu.
Spokojnie, kowboju. Jesteś spięty.
Przepraszam, ale ja... Tak, bywam dość spięty.
Czy to twój palec wsuwa mi się w odbyt?
Nie kłamiesz, bracie. Jesteś spięty jak temperówka.
Dobra. Jeśli mamy rozmawiać, to bez czczej gadki szmatki.
Powiedz coś prawdziwego. Zdradź mi głęboki, mroczny sekret.
Ale jestem spięty...
- No dalej, dawaj. - Nie ma mowy.
W sumie mógłbym ci coś powiedzieć, ale...
- Nie mogę, bo będziesz się śmiał. - Zapewne. Dobra, ja pierwszy.
Coś osobistego o mnie? Nie mam genitaliów.
Spójrz.
Jest pewien skomplikowany system wydalania chrząstki, ale...
Jest coś, czego nigdy nikomu nie mówiłem...
otóż ja...
Zawsze chciałem zapuścić bródkę wokół podbródka.
- Powinieneś zapuścić. - Naprawdę?
Tak, masz świetny podbródek.
Wyobrażam sobie tę bródkę i wygląda super.
Poważnie?
A gdy miałem dziewięć lat, widziałem, jak dziadek zabił kogoś siekierą.
Znam takie przysłowie: „Kto wali siekierą, nie błądzi”.
Masz poczucie humoru. Sam to wymyśliłeś?
Jestem dobry w gębie, zwłaszcza w pozycji klęczącej.
- Jak ci to przyszło do głowy? - Jesteś super.
- Uwielbiam tę piosenkę. - Ja też.
Jesteśmy na miejscu.
Świetnie, pójdę do mojego schronu.
Wiesz, co. Mamy też trochę miejsca na strychu,
jeśli wolałbyś mieszkać w domu.
To mi się zdarza, kiedy jestem szczęśliwy.
ALEJA WSPOMNIEŃ
- Stan? - Roger?
Dzięki Bogu. Coś mi się przypomniało.
Nasza przyjaźń nie polega na tym, że coś dla siebie robimy,
ale na tym, co czujemy, kiedy jesteśmy razem.
Wygląda na to, że ktoś przypomniał sobie naszą pierwszą podróż.
Tak było.
Przepraszam, że zapomniałem, jak wyjątkowa jest nasza przyjaźń.
To dlatego, że miałem cię naprawdę dość.
Stan, ja ciebie też.
Cieszę się, że wysiadłeś z autobusu, Roger.
Musiałem, Stan.
Kierowca przyłapał mnie, jak waliłem konia pod kocem.
Jedźmy do domu.
Obawiam się, że tym razem musiałem was połączyć.
Nie ma nikogo innego, z kim wolałbym być połączony.
Stan?
Napisy: Jacek Trzęsowski