Αυτή είναι η ιστορία του θανάτου μου.
Αλλά μην ανησυχείτε, είναι αστεία, και δεν είναι καν δική μου.
Είναι η ιστορία μιας κοπέλας που λεγόταν Ραπουνζέλ.
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ Φλιν Ράιντερ - ΚΛΕΦΤΗΣ
Και ξεκινάει με τον ήλιο.
Μια φορά κι έναν καιρό, έπεσε απ' τον ουρανό μια σταγόνα ήλιου.
Κι απ' αυτή τη μικρή ηλιοσταγόνα, φύτρωσε ένα μαγικό χρυσό λουλούδι.
Είχε την ικανότητα να θεραπεύει αρρώστους και τραυματισμένους.
Βλέπετε αυτή τη γριά εκεί; Ίσως αξίζει να τη θυμάστε.
Παίζει σημαντικό ρόλο.
Πέρασαν αιώνες
και δημιουργήθηκε ένα βασίλειο.
Το κυβερνούσαν ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα.
Η βασίλισσα ετοιμαζόταν να αποκτήσει μωρό.
Αλλά αρρώστησε.
Βαριά.
Οι ώρες της ήταν λίγες,
και τότε οι άνθρωποι αρχίζουν να ψάχνουν για ένα θαύμα.
Ή σ' αυτή την περίπτωση, ένα μαγικό χρυσό λουλούδι.
Σας το είπα ότι είναι σημαντική.
Αντί να μοιραστεί το δώρο του ήλιου,
η Μητέρα Γκόθελ καταχώνιασε τη θεραπευτική του δύναμη
και τη χρησιμοποιούσε για να παραμένει νέα για εκατοντάδες χρόνια.
Το μόνο που χρειαζόταν να κάνει ήταν να τραγουδά ένα τραγούδι.
Άνθος μαγικό
Λάμψε μια στιγμή
Γύρνα τον καιρό
Δώσ' μου πίσω αυτό
Που έχει πια χαθεί
Το πιάσατε το νόημα. Τραγουδάει, γίνεται νέα. Ανατριχιαστικό, έτσι;
Το βρήκαμε!
Τα μάγια του χρυσού λουλουδιού έγιαναν τη βασίλισσα.
Γεννήθηκε ένα κοριτσάκι, μια πριγκίπισσα με χρυσά μαλλιά.
Καλά το καταλάβατε, είναι η Ραπουνζέλ.
Για να γιορτάσουν,
ο βασιλιάς κι η βασίλισσα έστειλαν στον ουρανό ένα φαναράκι.
Και για μια στιγμή, όλα ήταν τέλεια.
Αλλά η στιγμή τέλειωσε.
Άνθος μαγικό
Λάμψε μια στιγμή
Δώσ' μου πίσω...
Η Γκόθελ μπήκε στο κάστρο, έκλεψε το παιδί
και αστραπιαία εξαφανίστηκε!
Έψαξαν παντού στο βασίλειο, δεν βρήκαν την πριγκίπισσα.
Επειδή βαθιά στο δάσος, σ' έναν κρυμμένο πύργο,
η Γκόθελ μεγάλωνε το παιδί σαν δικό της.
Γύρνα τον καιρό
Δώσε πίσω αυτό
Που έχει πια χαθεί
Η Γκόθελ είχε βρει το καινούργιο της μαγικό λουλούδι,
κι ήταν αποφασισμένη να το κρατήσει κρυμμένο.
Γιατί δεν μπορώ να βγω έξω;
Ο έξω κόσμος είναι επικίνδυνο μέρος,
γεμάτο φριχτούς, εγωιστές ανθρώπους.
Πρέπει να μείνεις εδώ, όπου είσαι ασφαλής.
Καταλαβαίνεις, λουλούδι μου;
Ναι, μαμά.
Αλλά οι τοίχοι του πύργου δεν μπορούσαν να κρύψουν τα πάντα.
Κάθε χρόνο στα γενέθλιά της,
ο βασιλιάς κι η βασίλισσα έστελναν χιλιάδες φαναράκια στον ουρανό
ελπίζοντας πως μια μέρα θα γυρνούσε η χαμένη τους πριγκίπισσα.
Η Walt Disney PICTURES ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Λοιπόν, υποθέτω ότι ο Πασκάλ δεν κρύβεται εδώ.
Σε τσάκωσα!
22 για μένα. Τι λες, πάμε για 23 στα 45;
Εντάξει. Τι θέλεις να κάνουμε;
Ναι. Δεν νομίζω. Μ' αρέσει εδώ μέσα, κι εσένα το ίδιο.
Έλα, Πασκάλ. Δεν είναι τόσο άσχημα.
Μαλλιά Κουβάρια
Ώρα εφτά τη μέρα μου αρχίζω
Πιάνω τη σκούπα, κάνω νοικοκυριό
Πρώτα γυαλίζω, πλένω, ξεσκονίζω
Δεν θα ξεκουραστώ Αν δεν πάει οχτώ
Μετά θα ξεχαστώ με τα βιβλία μου
Σαν χρώμα θα απλωθεί η φαντασία μου
Κιθάρα ή πλέξιμο Και φυσικά φαΐ
Θέλω καινούργια να βρω ζωή
Παίζω παιχνίδια, ρίχνω βελάκια, ψήνω
Κάνω και μάσκες και χορό και ματ
Έπειτα με κατασκευές ξεδίνω
Κάνω στρετς, ζωγραφιές Σκανδαλιές, φορεσιές
Και στα βιβλία μου Ρίχνω άλλη μια ματιά
Προσθέτω πινελιές Σε κάθε ζωγραφιά
Μετά, δυο-τρεις φορές Βουρτσίζω το μαλλί
Και άντε πάλι από την αρχή
Κι αναρωτιέμαι πότε Μα πότε, αχ πότε
Καινούργια θα έχω κι εγώ ζωή
Εκεί ψηλά
Φανάρια θα βγουν
Χρόνια πολλά
Σαν να θέλουν να μου πουν
Αύριο θα μπω
Στα δεκαοχτώ
Λες να με αφήσει
Η μητέρα πια να βγω;
Φοβερό! Θα μπορούσα να συνηθίσω αυτή τη θέα.
Ράιντερ, έλα!
Περίμενε. Ναι, τη συνήθισα. Παιδιά, θέλω ένα κάστρο.
Αφού κάνουμε αυτή τη δουλειά, θ' αγοράσεις δικό σου.
-Αλλεργία; -Ναι.
Περίμενε! Ε, περίμενε!
Με φαντάζεστε σε δικό μου κάστρο; Εγώ το βλέπω.
Είδαμε τόσα πράγματα και είναι μόνο 8 το πρωί!
Κύριοι, σήμερα είναι πολύ μεγάλη μέρα!
Πάει, τελείωσε! Σήμερα είναι πολύ μεγάλη μέρα, Πασκάλ.
Επιτέλους θα το κάνω. Θα της το ζητήσω.
Ραπουνζέλ!
Ρίξε τα μαλλιά σου!
Ήρθε η ώρα!
Ξέρω, ξέρω. Έλα, μη σε δει.
Ραπουνζέλ! Δεν γίνομαι νεότερη εδώ κάτω!
Τώρα, μητέρα!
Γεια. Καλώς όρισες, μητέρα.
Ραπουνζέλ, πώς καταφέρνεις να το κάνεις αυτό,
κάθε μέρα ανεξαιρέτως;
Φαίνεται εξαντλητικό, αγάπη μου.
Δεν είναι τίποτα.
Τότε, δεν ξέρω γιατί αργείς τόσο.
Αγάπη μου, σου κάνω πλάκα.
Εντάξει.
Μητέρα, όπως ξέρεις αύριο είναι πολύ μεγάλη μέρα...
Κοίτα στον καθρέφτη.
Ξέρεις τι βλέπω;
Βλέπω μια δυνατή, σίγουρη, όμορφη νεαρή γυναίκα.
Κοίτα, είσαι κι εσύ εδώ.
Σε πειράζω. Σταμάτα να τα παίρνεις όλα τοις μετρητοίς.
Εντάξει. Λοιπόν, μητέρα, όπως έλεγα, αύριο είναι...
Η μαμά είναι λίγο αδιάθετη.
Θα μου τραγουδήσεις, χρυσή μου; Μετά θα μιλήσουμε.
Φυσικά, μητέρα.
Άνθος μαγικό Λάμψε μια στιγμή
Δώσ' μου πίσω αυτό Που έχει χαθεί
Κλείσε την πληγή Γύρνα τον καιρό
Δώσ' μου πίσω αυτό Που έχει χαθεί
-Ραπουνζέλ! -Λοιπόν, μητέρα,
έλεγα ότι αύριο είναι μεγάλη μέρα, και δεν αντέδρασες.
Θα σου πω, λοιπόν, είναι τα γενέθλιά μου!
-Τα-ντα! -Όχι. Δεν είναι δυνατό.
Θυμάμαι καθαρά. Τα γενέθλιά σου ήταν πέρυσι.
Αυτή είναι η πλάκα με τα γενέθλια. Συμβαίνουν κάθε χρόνο.
Μητέρα, γίνομαι 18 χρονών και ήθελα να σου ζητήσω...
Αυτό που θέλω για τα γενέθλιά μου...
Αυτό που ήθελα εδώ και αρκετά χρόνια...
Σε παρακαλώ, σταμάτα να μουρμουράς.
Ξέρεις πώς νιώθω για τα μουρμουρητά. Μπλα-μπλα-μπλα.
Είναι πολύ ενοχλητική! Σε πειράζω. Είσαι αξιολάτρευτη.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ, αγάπη μου.
Θέλω να δω τα αιωρούμενα φώτα.
Τι;
Θέλω να με πας να δω τα αιωρούμενα φώτα.
Εννοείς τα αστέρια.
Αυτό είναι το θέμα.
Έχω χαρτογραφήσει αστέρια κι είναι πάντα σταθερά.
Αυτά παρουσιάζονται κάθε χρόνο στα γενέθλιά μου, μητέρα.
Μόνο στα γενέθλιά μου.
Και δεν μπορώ να μη νιώθω ότι προορίζονται για μένα.
Θέλω να τα δω, μητέρα.
Κι όχι μόνο από το παράθυρό μου, από κοντά.
Πρέπει να μάθω τι είναι.
Θέλεις να βγεις έξω; Μα, Ραπουνζέλ...
Είσαι τόσο αγνή και χαϊδεμένη
Ένα ζουζουνάκι τόσο δα
Ξέρεις γιατί ζεις εδώ κλεισμένη
-Το ξέρω, αλλά... -Ακριβώς.
Μικρή μου αγαπημένη
Το ήξερα πως θα ήθελες μια μέρα
Μόνη σου να ανοίξεις τα φτερά
-Ε, όχι δα -Μα...
Σσσστ, εμπιστέψου τη μαμά
Ξέρει η μαμά
Ξέρει η μαμά Άκου τι σου λέει
Έξω σκούρα θα τα βρεις
Ξέρει η μαμά
Πάντα κάτι φταίει Κι όλα πάνε στραβά
Θα δεις
Άνθρωποι κακοί και δέντρα
Σαρκοφάγα Πείνα φονική, χαμός
-Όχι! -Ναι.
Έντομα φριχτά Κτήνη ανθρωποφάγα
Αχ, φτάνει θα με πιάσει τρέλα
Ξέρει η μαμά Θα σε προστατεύσει
Άκουσε μια συμβουλή
Άσ' το δράμα Έλα στη μάμα
Ξέρει η μαμά
Άκου τη μαμά Πριν το μετανιώσεις
Μόνη σου μην πας εκεί
Έξω στη ζωή Θα τα θαλασσώσεις
Θα σε φάνε ζωντανή
Πας φιρί φιρί Να βρεις τον μπελά σου
Είσαι ακόμα ένα παιδί
Μην είσαι κουτή Έλα στα καλά σου
Εμπιστέψου τη μαμά σου
Ξέρει η μαμά Σε καταλαβαίνει
Κράτα αυτή τη συμβουλή
-Ραπουνζέλ; -Ναι;
Μην ξαναζητήσεις να βγεις απ' αυτόν τον πύργο.
Ναι, μητέρα.
Σ' αγαπώ πάρα πολύ, χρυσό μου.
Κι εγώ πιο πολύ.
Εγώ ακόμα πιο πολύ.
Να προσέξεις
Να μην μπλέξεις
Ξέρει η μαμά
Θα σε δω σε λίγο, λουλούδι μου!
Εδώ θα είμαι.
ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ Αδελφοί Σουγιά - ΚΛΕΦΤΕΣ
Ω, όχι.
Αυτό είναι κακό. Πολύ κακό.
Πραγματικά κακό.
Δεν πέτυχαν τη μύτη μου.
Ποιος σκοτίζεται;
Εσύ το λες αυτό. Εσείς είστε κούκλοι.
Εντάξει. Ανεβάστε με και θα σας τραβήξω πάνω.
Δώσ' μας πρώτα το σακίδιο.
Μετά απ' όσα έχουμε περάσει μαζί, δεν μ' εμπιστεύεστε;
Με πονάτε.
Τώρα βοήθησέ μας, ομορφούλη!
Συγγνώμη, τα χέρια μου είναι απασχολημένα.
Τι;
Ράιντερ!
Πάρτε πίσω το σακίδιο πάση θυσία!
Μάλιστα, κύριε!
Τώρα τον κρατάμε, Μάξιμους.
Έλα, ψωράλογο! Προχώρα!
Όχι.
Σταμάτα! Σταμάτα! Δώσ' το μου! Δώσ' το μου!
Επιτέλους μόνοι.
Εντάξει. Έχω έναν άνθρωπο στην ντουλάπα μου.
Έχω έναν άνθρωπο στην ντουλάπα μου.
Έχω έναν άνθρωπο στην ντουλάπα μου!
Είμαι πολύ αδύναμη για να βγω έξω, μητέρα;
Πες το στο τηγάνι μου.
Ραπουνζέλ!
Ρίξε τα μαλλιά σου!
Μια στιγμή, μητέρα!
Σου έχω μια μεγάλη έκπληξη!
Κι εγώ!
Η δική μου έκπληξη είναι μεγαλύτερη!
Πολύ αμφιβάλλω.
Έφερα γογγύλια. Θα φτιάξω φουντουκόσουπα.
Την αγαπημένη σου. Έκπληξη!
Μητέρα, θέλω να σου πω κάτι.
Ξέρεις πόσο απεχθάνομαι να σ' αφήνω μετά από καυγά.
Ειδικά όταν δεν έχω κάνει τίποτα κακό.
Σκέφτηκα πολύ αυτό που είπες πριν.
Ελπίζω να μη μιλάς ακόμα για τα αστέρια.
"Αιωρούμενα φώτα", και ναι, εκεί το πάω.
Επειδή νόμιζα ότι το αφήσαμε αυτό το θέμα.
Όχι, μητέρα, απλώς λέω,
νομίζεις πως δεν είμαι αρκετά δυνατή για να τα καταφέρω έξω.
Ξέρω πως δεν είσαι αρκετά δυνατή για να τα καταφέρεις έξω.
-Μα αν... -Τελείωσε η συζήτηση.
-Πίστεψέ με! Ξέρω τι... -Ραπουνζέλ.
-Έλα! -Φτάνει η συζήτηση για τα φώτα!
Δεν θα φύγεις απ' αυτόν τον πύργο! Ποτέ!
Τέλεια. Τώρα είμαι η κακιά.
Θα έλεγα μόνο, μητέρα, πως...
Ξέρω τι θέλω για τα γενέθλιά μου τώρα.
Τι θέλεις;
Κι άλλη μπογιά.
Την μπογιά από λευκά όστρακα που μου έφερες κάποτε.
Είναι πολύ μακρύ ταξίδι, Ραπουνζέλ. Σχεδόν τρεις μέρες δρόμο.
Απλώς σκέφτηκα ότι είναι καλύτερη ιδέα απ' τα αστέρια.
Θα είσαι εντάξει μόνη σου;
Ξέρω πως είμαι ασφαλής όσο είμαι εδώ.
Θα γυρίσω σε τρεις μέρες.
Σ' αγαπώ πάρα πολύ, χρυσή μου.
Εγώ πιο πολύ.
Εγώ σ' αγαπώ ακόμα πιο πολύ.
Εντάξει.
Μαλλιά είναι αυτά;
Είναι ανώφελο να παλεύεις.
Ξέρω γιατί είσαι εδώ και δεν σε φοβάμαι.
Τι;
Ποιος είσαι; Και πώς με βρήκες;
Δεν ξέρω ποια είσαι ούτε πώς σε βρήκα.
Αλλά αν μου επιτρέπεις να πω...
Γεια.
Τι κάνεις; Με λένε Φλιν Ράιντερ.
Πώς πάει η μέρα σου;
Ποιος άλλος ξέρει πού είμαι, Φλιν Ράιντερ;
-Εντάξει, ξανθούλα. -Ραπουνζέλ.
Με τις υγείες σου. Άκου.
Ήμουν μπλεγμένος και έτρεχα στο δάσος.
Βρέθηκα τυχαία στον πύργο σου και...
Πού είναι το σακίδιό μου;
Το έκρυψα. Σε μέρος που δεν θα το βρεις ποτέ.
Είναι μέσα στο τσουκάλι, έτσι;
Θα σταματήσεις;
Τώρα είναι κρυμμένο σε μέρος που δεν θα το βρεις ποτέ.
Λοιπόν, τι θέλεις με τα μαλλιά μου; Να τα κόψεις;
-Τι; -Να τα πουλήσεις;
Όχι! Το μόνο που θέλω να κάνω με τα μαλλιά σου
είναι να ξεμπλέξω απ' αυτά, ειλικρινά.
Στάσου. Δεν θέλεις τα μαλλιά μου;
Γιατί να τα θέλω;
Με κυνηγούσαν, είδα έναν πύργο, σκαρφάλωσα.
-Τέλος ιστορίας. -Λες αλήθεια;
Ναι.
Το ξέρω. Χρειάζομαι κάποιον να με συνοδεύσει.
Κι εγώ νομίζω πως λέει αλήθεια.
Δεν έχει μυτερά δόντια. Αλλά τι άλλη επιλογή έχω;
Εντάξει, Φλιν Ράιντερ, θα σου προτείνω μια συμφωνία.
-Συμφωνία; -Κοίτα προς τα εδώ.
Ξέρεις τι είναι αυτά;
Εννοείς τα φαναράκια που αφήνουν για την πριγκίπισσα;
Φαναράκια; Το ήξερα ότι δεν είναι αστέρια!
Λοιπόν, αύριο το βράδυ,
ο ουρανός θα φωτιστεί απ' αυτά τα φαναράκια.
Θα γίνεις συνοδός μου, θα με πας στα φαναράκια
και θα με ξαναφέρεις σπίτι.
Τότε, και μόνο τότε, θα σου επιστρέψω το σακίδιό σου.
Αυτή είναι η συμφωνία.
Ναι.
Δεν γίνεται.
Δυστυχώς το βασίλειο κι εγώ δεν τα πάμε πολύ καλά τώρα,
οπότε δεν θα σε πάω πουθενά.
Κάτι σ' έφερε εδώ, Φλιν Ράιντερ.
Πες το όπως θέλεις,
-μοίρα, πεπρωμένο... -Ένα άλογο.
Κι έτσι αποφάσισα να σ' εμπιστευτώ.
Φρικτή απόφαση.
Αλλά πίστεψε αυτό που θα σου πω.
Μπορείς να γκρεμίσεις τον πύργο τούβλο-τούβλο,
αλλά χωρίς τη βοήθειά μου, δεν θα βρεις το πολύτιμο σακίδιό σου.
Κάτσε να καταλάβω.
Σε πάω να δεις τα φαναράκια, σε φέρνω σπίτι
και μου δίνεις το σακίδιό μου;
Υπόσχομαι.
Κι όταν υπόσχομαι κάτι, ποτέ δεν πατάω την υπόσχεσή μου.
Ποτέ.
Εντάξει, άκου. Δεν ήθελα να το κάνω αυτό,
αλλά δεν μου αφήνεις επιλογή.
Το βλέμμα που σκοτώνει.
Είμαι σε άσχημη μέρα. Δεν γίνεται έτσι συνήθως.
Εντάξει! Θα σε πάω να δεις τα φαναράκια.
Αλήθεια;
Ωχ.
Μου χάλασες το βλέμμα.
Έρχεσαι, ξανθούλα;
Πόσο κοντά μου είναι τώρα ο κόσμος
Κάνω το λάθος βήμα ή το σωστό
Ν' αλλάξω γνώμη εδώ Όσο υπάρχει χρόνος
Λες να...; Όχι Ναι, μπορώ
Μπορώ να νιώσω απλά Τη μυρωδιά στη γη
Δροσιά καλοκαιριού Κοντά της με καλεί
Και επιτέλους Τώρα είμαι ελεύθερη
Μπορώ και τρέχω και πετάω
Χορεύω, κυλάω, μυρίζω
Αγγίζω, σκοντάφτω, γλιστράω
Γελάω, σφυρίζω, σʼ εσένα ελπίζω
Καινούργια μου ζωή
Δεν το πιστεύω ότι το 'κανα αυτό!
Η μητέρα θα γίνει έξαλλη.
Δεν πειράζει. Αφού δεν το ξέρει, δεν θα πάθει τίποτα.
Θεέ μου! Θα τη σκοτώσει αυτό.
Έχει φοβερή πλάκα!
Είμαι φριχτή κόρη. Θα γυρίσω πίσω.
Δεν θα γυρίσω ποτέ!
Είμαι κατάπτυστο πλάσμα!
Η καλύτερη μέρα της ζωής μου!
Δεν μπόρεσα να μην προσέξω
πως έχεις πόλεμο με τον εαυτό σου.
-Τι; -Ακούω μόνο σκόρπιες λέξεις.
Υπερπροστατευτική μητέρα, απαγορευμένο ταξίδι. Είναι σοβαρό.
Αλλά θα σου ελαφρώσω τη συνείδηση. Αυτό θα πει εφηβεία.
Λίγη επανάσταση, λίγη περιπέτεια, είναι καλό. Είναι υγεία.
Έτσι λες;
Το ξέρω. Το σκέφτεσαι υπερβολικά, πίστεψέ με.
Το αξίζει η μητέρα σου; Όχι.
Θα της ξεσκίσεις την καρδιά, θα της λιώσεις την ψυχή; Φυσικά.
Αλλά πρέπει να το κάνεις.
"Θα της ξεσκίσω την καρδιά";
-Κομμάτια. -"Θα της λιώσω την ψυχή";
Σαν σταφύλι.
Θα είναι απαρηγόρητη. Έχεις δίκιο.
Έχω δίκιο, έτσι δεν είναι; Αμάν.
Δεν το πιστεύω αυτό που λέω, αλλά σ' απαλλάσσω απ' τη συμφωνία.
-Τι; -Ακριβώς, αλλά μη μ' ευχαριστείς.
Γυρίζουμε και σε πάω σπίτι. Πάρε το τηγάνι και τον βάτραχο.
Παίρνω το σακίδιό μου,
εσύ ανακτάς μια σχέση εμπιστοσύνης με τη μητέρα σου
και βουαλά, χωρίζουν φιλικά οι δρόμοι μας.
Όχι. Θα δω τα φαναράκια.
Έλα τώρα! Τι πρέπει να κάνω για να πάρω πίσω το σακίδιό μου;
Θα το χρησιμοποιήσω.
Είναι παλιάνθρωποι; Ληστές; Ήρθαν να με αρπάξουν;
Ηρέμησε. Μπορεί να οσμίζεται τον φόβο.
Συγγνώμη. Είμαι λίγο νευρική.
Καλύτερα, όμως, να αποφύγουμε τους παλιάνθρωπους και τους ληστές.
Ναι, θα είναι καλύτερα.
Πεινάς; Ξέρω ένα τέλειο μέρος για φαγητό.
Πού;
Μην ανησυχείς. Θα το καταλάβεις μόλις το μυρίσεις.
Ένα άλογο απ' το παλάτι.
Πού είναι ο καβαλάρης σου;
Ραπουνζέλ!
Ραπουνζέλ! Ρίξε τα μαλλιά σου!
Ξέρω πως είναι κάπου εδώ γύρω.
Να το! Το Χαδιάρικο Παπάκι.
Μην ανησυχείς. Είναι πολύ γραφικό. Ιδανικό για σένα.
Να μην τρομάξεις και τα παρατήσεις όλα, σωστά;
-Μ' αρέσουν να παπάκια. -Ναι!
Γκαρσόν, το καλύτερο τραπέζι σου, παρακαλώ!
Το μυρίζεις αυτό; Πάρε βαθιά ανάσα από τη μύτη.
Νιώσε τη μυρωδιά. Τι σου μυρίζει;
Για μένα, είναι μυρωδιά άντρα και μυρωδιά πολύ κακού άντρα.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου μυρίζει σαν το καφετί χρώμα. Τι λες;
Πολύ μαλλί.
Το μακραίνει. Αίμα είναι αυτό στο μουστάκι σου;
Ξανθούλα, κοίτα το αίμα στο μουστάκι του!
Καλέ μου κύριε, πολύ αίμα!
Δεν φαίνεσαι τόσο καλά. Ίσως είναι καλύτερα να σε πάμε σπίτι.
Μάλλον θα είσαι καλύτερα. Εδώ είναι στέκι πέντε αστέρων.
Αν δεν μπορείς να το αντέξεις, πρέπει να γυρίσεις τον πύργο σου.
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΜΟΙΒΗ - 3.000 ΦΛΟΥΡΙΑ
Εσύ είσαι αυτός;
-Κακίες. -Και βέβαια είναι αυτός.
Γκρένο, τράβα να βρεις μερικούς φρουρούς.
Μ' αυτή την αμοιβή θ' αγοράσω νέο γάντζο.
-Εγώ τα χρειάζομαι τα λεφτά. -Κι εγώ όχι; Είμαι αδέκαρος!
Γύρνα πίσω!
-Δικός μου! -Σταματήστε!
-Να το συζητήσουμε! -Αφήστε τον!
Κύριοι, σας παρακαλώ!
Δώστε μου πίσω τον οδηγό μου! Παλιάνθρωποι!
Όχι τη μύτη! Όχι τη μύτη!
Αφήστε τον κάτω!
Δεν ξέρω πού είμαι και τον χρειάζομαι να με πάει να δω τα φαναράκια
επειδή τα ονειρευόμουν σ' όλη μου τη ζωή!
Δείξτε λίγη ανθρωπιά! Δεν είχατε ποτέ σας ένα όνειρο;
Εγώ είχα ένα όνειρο κάποτε.
Είμαι άγριος, κτήνος, τέρας Τσαμπουκάς, χοντρός και λέρας
Ο πρώτος στην κορυφή Της μαύρης λίστας
Μα κι αν σπέρνω πανικό Κι έχω γάντζο σουβλερό
Θα ήθελα πολύ να είμαι πιανίστας
Κοίταξε με στην σκηνή Να παίζω Μότσαρτ
Να πετούν τα φα, τα σολ, τα ντο
Αχ, να ήμουνα σολίστας Πρώτο όνομα Της πίστας
Ευχαριστώ!
Γιατί έχω ένα όνειρο κι εγώ
Έχει κι αυτός Έχει κι αυτός
Τι κι αν δείχνω τόσο σάπιος και κακός
Με φοβάται ο κόσμος όλος Αλλά είμαι ονειροπόλος
Γιατί έχω ένα όνειρο τρελό
Έχω ουλές, έχω σημάδια Και πληγές όλο κακάδια
Τα κόμπλεξ μου Πώς να σου περιγράψω
Έχω έξι δάχτυλα Και μια μύτη σαν ντολμά
Μα θα ήθελα με κάποια να τα φτιάξω
Με φαντάζεστε με μια κομψή κυρία;
Να κάνουμε βαρκάδα εμείς οι δυο
Ίσως μοιάζω εγκληματίας Όμως είμαι αισθηματίας
Γιατί έχω ένα όνειρο και εγώ
-Έχω κι εγώ -Έχει κι αυτός
Όπως όλοι κάνω όνειρα ο φτωχός
Αν κι όποιος με δει στριγκλίζει
Το παιδί μου μέσα μου ελπίζει
Και λέω ζήτω ο ρομαντισμός
Άλλος θέλει να ήταν ανθοπώλης
Άλλος κάνει για διακοσμητής
-Μίμος είναι αυτός -Και τάρτες φτιάχνει ο διπλανός
Πλέκει αυτός, ράβει αυτός Κούκλες παίζει ο πιο κακός
Ζωάκια από πηλό Μαζεύει ο ψηλός
-Εσύ; -Συγγνώμη, εγώ;
Ποιο είναι το όνειρό σου;
Όχι, όχι. Συγγνώμη, παιδιά. Δεν τραγουδάω.
Έχω όνειρα στα αλήθεια
Όχι αυτά τα παραμύθια
Φαντάζομαι ένα μέρος σκέτη χλίδα
Να έχω ένα πριβέ νησί Και το χρήμα σαν βροχή
Να πέφτει και να απλώνω την αρίδα
-Έχω και εγώ -Έχει κι αυτή
Τα φανάρια εκεί ψηλά έχω ονειρευτεί
Κι όσο βλέπω τι έχω χάσει Χαίρομαι που το έχω σκάσει
Σαν όλους σας κι εγώ έχω ονειρευτεί
-Έχω και εγώ -Έχει κι αυτή
Έχουν κι αυτοί Έχουν κι αυτοί
Τα όνειρά μας Μας ενώνουν στη ζωή
Όλους μαζί
-Είμαστε άγριοι -Και στριμμένοι
Μα βαθιά ευτυχισμένοι
Γιατί έχουμε ένα όνειρο στη γη
-Έχω κι εγώ -Έχω κι εγώ
Έχω ένα όνειρο κι εγώ κι εσύ
Βρήκα τους φρουρούς!
Πού είναι ο Ράιντερ; Πού είναι;
Ξέρω πως είναι κάπου εδώ μέσα. Βρείτε τον.
Κάντε το μέρος φύλλο και φτερό!
Φύγε. Ζήσε το όνειρό σου.
-Θα το ζήσω. -Το δικό σου είναι εφιάλτης.
Σ' αυτήν μιλούσα.
Ευχαριστώ για όλα.
Νομίζω πως αυτός είναι ο άντρας που ψάχνετε.
Με πιάσατε!
Κύριε, κανένα ίχνος του Ράιντερ.
Μάξιμους!
Τι κάνει;
Ένα πέρασμα! Εμπρός, άντρες. Πάμε.
Κόνλι! Φρόντισε να μην το σκάσουν αυτοί οι τύποι.
Θα καθίσουμε φρόνιμα
ή θα πάμε για το στέμμα;
Έχω ένα όνειρο Έχω μερικά όνειρα
Να μου φέρει κάποιος ένα ποτήρι!
Γιατί μόλις βρήκα μια κουκλάρα.
Σταμάτα, χαζέ.
Πού βγάζει αυτό το τούνελ;
Μαχαίρι!
Δεν ήξερα ότι θα είχες τέτοια κότσια. Πολύ εντυπωσιακό.
Το ξέρω!
Το ξέρω.
Λοιπόν, Φλιν; Από πού είσαι;
Συγγνώμη, ξανθούλα, δεν λέω την ιστορία μου.
Αλλά έχει αρχίσει να μ' ενδιαφέρει η δικιά σου.
Ξέρω ότι δεν πρέπει να αναφέρω τα μαλλιά.
-Ναι. -Ούτε τη μητέρα.
-Ναι. -Φοβάμαι να ρωτήσω για τον βάτραχο.
-Χαμαιλέοντα. -Λεπτομέρεια.
Άκου την ερώτησή μου, όμως. Αν θέλεις τόσο να δεις τα φανάρια,
γιατί δεν πήγες ποτέ πριν;
Ξέρεις...
Φλιν;
Ράιντερ;
Τρέξε. Τρέξε!
-Ποιοι είναι αυτοί; -Δεν με συμπαθούν.
-Αυτοί; -Ούτε αυτοί με συμπαθούν.
Αυτός;
Ας υποθέσουμε πως κανένας εδώ δεν με συμπαθεί.
Ορίστε.
Περίμενα πολύ καιρό γι' αυτό.
Πρέπει ν' αποκτήσω ένα τέτοιο!
Αυτό είναι το πιο παράξενο πράγμα που έχω κάνει ποτέ!
Πάμε για δύο στα τρία;
Φλιν, πρόσεξε!
Να βλέπατε τα μούτρα σας, επειδή είστε...
...γελοίοι.
Έλα, ξανθούλα! Πήδα!
Δεν ωφελεί. Δεν βλέπω τίποτα.
Δεν γίνεται τίποτα. Είναι σκοτάδι πίσσα εδώ κάτω.
Εγώ φταίω για όλα.
Είχε δίκιο. Δεν έπρεπε να το κάνω αυτό.
Λυπάμαι πολύ, Φλιν.
Γιουτζίν.
Τι;
Το αληθινό μου όνομα είναι Γιουτζίν Φιτσχέρμπερτ.
Ας το ξέρει κάποιος.
Έχω μαγικά μαλλιά που λάμπουν όταν τραγουδάω.
Τι;
Έχω μαγικά μαλλιά που λάμπουν όταν τραγουδάω!
Άνθος μαγικό Λάμψε μια στιγμή
Τα καταφέραμε.
-Τα μαλλιά της λάμπουν. -Είμαστε ζωντανοί. Είμαι ζωντανή!
Πού να το φανταστώ αυτό; Τα μαλλιά πραγματικά λάμπουν.
-Γιατί λάμπουν; -Γιουτζίν!
Τι;
Δεν λάμπουν μόνο.
Γιατί μου χαμογελάει αυτός;
Θα τον σκοτώσω αυτόν τον Ράιντερ!
Θα τον σταματήσουμε στο βασίλειο και θα φέρουμε πίσω το στέμμα. Ελάτε!
Ή...
Ίσως θέλετε να σταματήσετε να κάνετε σαν άγρια σκυλιά
που κυνηγάνε την ουρά τους και να σκεφτείτε λίγο.
Σας παρακαλώ, δεν χρειάζεται αυτό.
Αν θέλετε μόνο αυτό, τότε μπορείτε να φύγετε.
Θα σας πρόσφερα κάτι που αξίζει όσο χίλια στέμματα.
Θα σας έκανε πάμπλουτους,
κι αυτό δεν ήταν καν το καλύτερο.
Τι να κάνουμε, αυτά έχει η ζωή. Απολαύστε το στέμμα σας!
Ποιο είναι το καλύτερο;
Έρχεται με την εκδίκηση κατά του Φλιν Ράιντερ.
Είσαι παράξενα μυστηριώδης
καθώς τυλίγεις τα μαγικά μαλλιά σου γύρω απ' το χτυπημένο μου χέρι.
Συγγνώμη.
Απλώς, μη... Μη φρικάρεις.
Άνθος μαγικό
Λάμψε μια στιγμή
Δώσ' μου πίσω αυτό
Που έχει χαθεί
Κλείσε την πληγή
Γύρνα τον καιρό
Δώσ' μου πίσω αυτό
Που έχει χαθεί
Σε παρακαλώ, μη φρικάρεις!
Δεν φρικάρω. Εσύ φρικάρεις;
Ενδιαφέρομαι για τα μαλλιά σου και τις μαγικές τους ιδιότητες.
Πόσον καιρό το κάνουν αυτό;
Από πάντα, υποθέτω.
Η μητέρα λέει πως ήταν ήμουν μωρό, προσπάθησαν να μου τα κόψουν.
Ήθελαν να τα οικειοποιηθούν.
Αλλά μόλις κοπούν, γίνονται καστανά και χάνουν τη δύναμή τους.
Ένα τέτοιο χάρισμα πρέπει να προστατεύεται.
Γι' αυτό η μητέρα δεν μ' άφηνε ποτέ...
Γι' αυτό δεν έφυγα ποτέ...
Γι' αυτό δεν έφυγες ποτέ από τον πύργο.
Και σκοπεύεις να γυρίσεις;
Όχι! Ναι.
Είναι μπερδεμένο.
Λοιπόν, Γιουτζίν Φιτσχέρμπερτ;
Ναι. Λοιπόν...
Δεν θα σε κουράσω με τη θλιβερή ιστορία του φτωχού ορφανού Γιουτζίν.
Είναι λίγο καταθλιπτική.
Υπήρχε ένα βιβλίο που διάβαζα κάθε βράδυ στα μικρότερα παιδιά.
Οι Περιπέτειες του Φλίναγκαν Ράιντερ.
Παλικαράς, αλήτης, πάμπλουτος και άρεσε πολύ στις κυρίες.
Όχι πως καυχιόταν, βέβαια.
Ήταν και κλέφτης;
Όχι.
Είχε αρκετά λεφτά για να κάνει ό,τι ήθελε.
Πήγαινε όπου ήθελε.
Και για ένα παιδί που δεν είχε τίποτα... Δεν ξέρω...
Μου φάνηκε η καλύτερη επιλογή.
Δεν μπορείς να το πεις σε κανέναν, εντάξει;
Θα καταστραφεί η φήμη μου.
Δεν το θέλουμε αυτό.
Η ψεύτικη φήμη είναι η μόνη περιουσία κάθε άντρα.
Λοιπόν, πρέπει...
Πρέπει να φέρω κι άλλα ξύλα.
Πάντως, μ' αρέσει πιο πολύ το Γιουτζίν Φιτσχέρμπερτ από το Φλιν Ράιντερ.
Τότε, θα είσαι η πρώτη. Αλλά σ' ευχαριστώ.
Νόμιζα ότι δεν θα 'φευγε ποτέ.
Μητέρα;
Γεια σου, χρυσό μου.
Πώς με βρήκες;
Ήταν εύκολο.
Ακολούθησα τον ήχο της ολοκληρωτικής προδοσίας.
-Πάμε σπίτι. Τώρα. -Δεν καταλαβαίνεις.
Έκανα ένα απίστευτο ταξίδι, είδα κι έμαθα τόσα πολλά.
Γνώρισα και κάποιον.
Ναι, τον καταζητούμενο κλέφτη. Είμαι περήφανη. Έλα.
Μητέρα, περίμενε. Νομίζω...
Νομίζω ότι του αρέσω.
Του αρέσεις; Σε παρακαλώ, Ραπουνζέλ, παραλογίζεσαι.
Να! Γι' αυτό δεν έπρεπε να βγεις
Όλο αυτό το φλερτ μες στο μυαλό σου
Σαφώς δείχνει πως είσαι αφελής
Πες μου την αλήθεια Τι σου βρίσκει;
Για κοιτάξου κι άλλαξε μυαλά
Βρε χαζούλα, έλα στη μανούλα
Ξέρει η...
Όχι!
Όχι;
Ω, ξέρω τι εννοείς
Ξέρει η Ραπουνζέλ Έχει ωριμάσει
Πω πω πω, μια δεσποινίς!
Ξέρει η Ραπουνζέλ Τρέξε μη σε χάσει
Δώσε του αυτό μόλις τον δεις.
Να, γιατί είναι εδώ Να σε εξαπατήσει
Δώσε του το και θα δεις
Θα του το δώσω!
Σε ένα λεπτό Θα σε παρατήσει
Δεν θα πω "Στο είπα"
Μα ξέρει η Ραπουνζέλ Κι αν λες πως του αρέσεις
Κάνε του κρυφά ένα τεστ
Μητέρα, περίμενε!
Αν βγει ψεύτης Θα πιστέψεις
Ξέρει η μαμά
Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Υπάρχει περίπτωση ν' αποκτήσω υπερδύναμη στο χέρι μου;
Δεν θα σου πω ψέματα. Θα ήταν καταπληκτικό.
Είσαι καλά;
Συγγνώμη, ναι. Απλώς βυθισμένη σε σκέψεις.
Επειδή ξέρεις,
υπεράνθρωπη ομορφιά την είχα πάντα. Έτσι γεννήθηκα.
Αλλά υπεράνθρωπη δύναμη; Φαντάζεσαι τις δυνατότητες;
Υπομονή, παιδιά.
Το καλό πράγμα αργεί να γίνει.
Ελπίζω να ήρθες να ζητήσεις συγγνώμη.
Όχι, άσε με κάτω. Σταμάτα! Όχι!
Άσε με!
Δώσ' τον μου!
Σταμάτα, σταμάτα!
Σιγά, αγόρι μου. Ηρέμησε.
Ήρεμα, αγόρι μου.
Ήρεμα.
Αυτό είναι.
Τώρα κάθισε.
Κάτω!
-Τι; -Τώρα άφησε την μπότα.
Άφησέ την.
Είσαι τόσο καλό παιδί! Ναι, είσαι!
Κουράστηκες να κυνηγάς αυτόν τον κακό άνθρωπο;
-Ορίστε; -Κανένας δεν σε υπολογίζει, έτσι;
Σε υπολογίζουν;
Έλα τώρα. Είναι κακό άλογο!
Είναι ένας γλύκας.
Έτσι δεν είναι...
Μάξιμους;
Πλάκα μού κάνεις.
Κοίτα. Σήμερα είναι η πιο σπουδαία μέρα της ζωής μου,
και θέλω να μου κάνεις τη χάρη να μην τον συλλάβεις.
Για 24 ώρες,
και μετά μπορείτε να κυνηγιέστε όσο τραβάει η καρδιά σας.
Και είναι τα γενέθλιά μου. Για να ξέρεις.
Με συγχωρείτε. Συγγνώμη.
Ευχαριστώ!
Είναι για τη χαμένη πριγκίπισσα.
Στις βάρκες!
Έι, Μαξ!
Τι; Τα αγόρασα.
Τα περισσότερα.
Πού πάμε;
Στην καλύτερη μέρα της ζωής σου; Αξίζεις μια καλή θέση.
Είσαι καλά;
Τρομοκρατημένη.
Γιατί;
Για 18 χρόνια κοιτούσα από ένα παράθυρο,
ονειρευόμουν πώς θα είναι να βλέπω τα φώτα ν' ανεβαίνουν στον ουρανό.
Αν δεν είναι όπως το ονειρεύτηκα;
Θα είναι.
Κι αν είναι; Τι θα κάνω τότε;
Αυτό είναι το καλό, υποθέτω. Θα πας να βρεις καινούργιο όνειρο.
Χρόνια εκεί στο παράθυρό μου
Να κοιτώ κάπου μακριά
Μια ζωή ψάχνω στο μυαλό μου
Κάτι στα τυφλά
Τώρα εδώ κάτω από τα αστέρια
Τώρα εδώ βλέπω καθαρά
Τώρα εδώ μπορώ να πω
Πως το όνειρό μου ζω
Κι επιτέλους βλέπω φως
Και διαλύεται η ομίχλη
Επιτέλους ξέρω πως
Έχει ανοίξει ο ουρανός
Κι ένας κόσμος μαγικός
Την καρδιά στις φλόγες ρίχνει
Βλέπω φως, κάποιος μου το δείχνει
Και είσαι εσύ αυτός
Έχω κι εγώ κάτι για σένα.
Έπρεπε να σου το δώσω πιο πριν, αλλά φοβόμουν.
Το θέμα είναι ότι δεν φοβάμαι πια. Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Αρχίζω να καταλαβαίνω.
Μια ζωή κάτι κυνηγούσα
Μακρινό, άπιαστο, θολό
Μια ζωή μέσα απορούσα
Τι αναζητώ
Να τη εδώ, λάμπει σαν αστέρι
Ξαφνικά νιώθω πως μπορώ
Τώρα εδώ, μαζί σου εγώ
Να βρω προορισμό
Επιτέλους βλέπω φως
Και διαλύεται η ομίχλη
Επιτέλους ξέρω πως
Έχει ανοίξει ο ουρανός
Κι ένας κόσμος μαγικός
Την καρδιά στις φλόγες ρίχνει
Βλέπω φως Κάποιος μου το δείχνει
Κι είσαι εσύ το φως
Είσαι...
Το φως
Όλα καλά;
Ω, ναι.
Ναι, φυσικά. Απλώς...
Συγγνώμη. Όλα είναι μια χαρά.
Πρέπει να τακτοποιήσω κάτι.
Εντάξει.
Θα γυρίσω αμέσως.
Μη φοβάσαι, Πασκάλ.
Εδώ είστε!
Σας έψαχνα παντού απ' την ώρα που χωριστήκαμε.
Οι φαβορίτες μεγαλώνουν, ε; Θα είσαι ενθουσιασμένος.
Τέλος πάντων, ήθελα να πω ότι δεν έπρεπε να φύγω.
Το στέμμα είναι όλο δικό σας. Θα μου λείψετε, αλλά είναι καλύτερα.
Κάτι μας κρύβεις πάλι, Ράιντερ;
-Τι; -Μάθαμε πως βρήκες κάτι.
Κάτι πιο πολύτιμο από στέμμα.
Θέλουμε αυτήν αντί για το στέμμα.
Άρχισα να νομίζω ότι το 'σκασες με το στέμμα και με παράτησες.
Αυτό έκανε.
Τι; Όχι. Δεν θα το έκανε αυτό.
Δες και μόνη σου.
Γιουτζίν;
Γιουτζίν!
Δίκαιη ανταλλαγή. Ένα στέμμα για το κορίτσι με τα μαγικά μαλλιά.
Πόσο θα πλήρωνε κάποιος για να μείνει νέος και υγιής για πάντα;
Όχι. Σας παρακαλώ. Όχι!
Ραπουνζέλ!
Μητέρα;
Πολυαγαπημένο μου κοριτσάκι!
Μητέρα.
Είσαι καλά; Πληγώθηκες;
-Πώς... -Ανησυχούσα για σένα, αγάπη μου.
Κι έτσι σ' ακολούθησα. Τους είδα να σου επιτίθενται...
Πάμε πριν συνέλθουν!
Δίκιο είχες, μητέρα. Είχες δίκιο για όλα.
Το ξέρω, αγάπη μου. Το ξέρω.
Κοίτα!
Το στέμμα!
Όχι! Σταθείτε, παιδιά!
Να τελειώνουμε μ' αυτό, Ράιντερ.
Πού πάμε;
Ορίστε. Δεν συνέβη ποτέ.
Τώρα, πλύσου για να φάμε. Φτιάχνω φουντουκόσουπα.
Προσπάθησα να σε προειδοποιήσω για τον έξω κόσμο.
Ο κόσμος είναι σκοτεινός και εγωιστικός και άκαρδος.
Αν βρει την παραμικρή ηλιαχτίδα,
την καταστρέφει.
Πώς ήξερες γι' αυτήν; Πες μου!
Δεν το κάναμε εμείς! Η γριά το έκανε!
Η γριά;
Σταθείτε! Όχι! Σταθείτε!
Δεν καταλαβαίνετε! Κινδυνεύει! Περιμένετε!
Τι γίνεται εκεί πάνω;
Είσαι καλά;
Είμαι η χαμένη πριγκίπισσα.
Σε παρακαλώ, μίλα πιο καθαρά. Ξέρεις πως μισώ τα μουρμουρητά.
Είμαι η χαμένη πριγκίπισσα. Έτσι δεν είναι;
Δεν το είπα καθαρά, μητέρα;
Ή μήπως δεν πρέπει να σε λέω έτσι;
Ραπουνζέλ, ακούς τι λες;
Τι παλαβά πράγματα είναι αυτά;
Εσύ ήσουν! Εσύ τα έκανες όλα!
Όσα έκανα ήταν για να σε προστατέψω.
Κρυβόμουν από ανθρώπους που θα μ' εκμεταλλεύονταν για τη δύναμή μου,
ενώ θα έπρεπε να κρύβομαι από σένα!
Πού θα πας; Δεν θα σε βοηθήσει εκείνος.
Τι του έκανες;
Αυτός ο εγκληματίας θα κρεμαστεί για τα εγκλήματά του.
-Όχι. -Έλα τώρα, ηρέμησε.
Άκουσέ με. Όλα έγιναν όπως έπρεπε να γίνουν.
Όχι! Έκανες λάθος για τον κόσμο.
Και έκανες λάθος για μένα!
Και δεν θα σε ξαναφήσω ποτέ να χρησιμοποιήσεις τα μαλλιά μου!
Ώστε θέλεις να είμαι εγώ η κακιά;
Εντάξει, τώρα είμαι εγώ η κακιά.
Τι γίνεται;
Ανοίξτε!
-Ποιο είναι το σύνθημα; -Τι;
-Όχι. -Άνοιξε την πόρτα!
Δεν το βρήκες!
Έχεις τρία δευτερόλεπτα. Ένα...
Δύο...
Τρία.
Τηγάνια! Ποιος να το φανταστεί, ε;
-Κεφάλι κάτω. -Κάτω.
-Χέρια μέσα. -Μέσα.
-Πόδια ανοιχτά. -Ανοιχτά;
Γιατί να έχω ανοιχτά τα πόδια...
Μαξ! Εσύ τους έφερες εδώ;
Σ' ευχαριστώ.
Όχι, αλήθεια. Σ' ευχαριστώ.
Ίσως όλον αυτόν τον καιρό,
παρεξηγούσαμε ο ένας τον άλλον,
και είμαστε απλώς...
Έχεις δίκιο, ας φύγουμε.
Μαξ;
Εντάξει, Μαξ. Να δούμε πόσο γρήγορα τρέχεις.
Ραπουνζέλ;
Ραπουνζέλ, ρίξε τα μαλλιά σου!
Νόμιζα ότι δεν θα σε ξανάβλεπα ποτέ.
Κοίτα τι έκανες τώρα, Ραπουνζέλ.
Μην ανησυχείς, αγάπη μου. Το μυστικό μας θα πεθάνει μαζί του.
Όσο για μας...
Θα πάμε κάπου όπου δεν θα σε ξαναβρεί ποτέ κανείς.
Ραπουνζέλ, ηρέμησε!
Φτάνει πια! Σταμάτα να αντιστέκεσαι!
Όχι! Δεν σταματάω!
Μέχρι το τελευταίο λεπτό της ζωής μου, θα πολεμάω!
Δεν θα σταματήσω να προσπαθώ να φύγω μακριά σου!
Αλλά αν μ' αφήσεις να τον σώσω, θα έρθω μαζί σου.
Όχι! Όχι, Ραπουνζέλ.
Δεν θα φύγω ποτέ. Δεν θα προσπαθήσω να το σκάσω.
Άφησέ με να τον κάνω καλά, και θα είμαστε μαζί εσύ κι εγώ,
για πάντα, όπως θέλεις.
Όλα θα είναι όπως ήταν.
Σου ορκίζομαι.
Ακριβώς όπως το θέλεις.
Άφησέ με να τον κάνω καλά.
Σε περίπτωση που θα σου μπει η ιδέα να μας ακολουθήσεις.
Λυπάμαι πολύ. Θα γίνεις καλά, όμως.
Όχι, Ραπουνζέλ.
Σου υπόσχομαι. Πρέπει να μ' εμπιστευτείς. Ανάπνεε.
Δεν μπορώ να σ' αφήσω να το κάνεις.
Κι εγώ δεν μπορώ να σ' αφήσω να πεθάνεις.
Αν το κάνεις, θα πεθάνεις εσύ.
Άκου. Όλα θα πάνε καλά.
Περίμενε.
Γιουτζίν...
Όχι!
Τι έκανες; Τι έκανες;
Όχι, όχι, όχι. Γιουτζίν.
Όχι! Κοίτα με. Είμαι εδώ. Μη φεύγεις. Μείνε μαζί μου.
Άνθος μαγικό Λάμψε μια στιγμή
Δώσ' μου πίσω αυτό Που έχει χαθεί
Τι;
Ήσουν το καινούριο μου όνειρο.
Κι εσύ το δικό μου.
Κλείσε την πληγή
Γύρνα τον καιρό
Δώσ' μου πίσω αυτό
Που έχει χαθεί
Ραπουνζέλ;
Γιουτζίν;
Σου είπα ότι έχω αδυναμία στις μελαχρινές;
Μπορείτε να φανταστείτε τι έγινε μετά.
Το βασίλειο αγαλλίασε, αφού γύρισε η χαμένη πριγκίπισσα.
Οι γιορτές κράτησαν όλη τη βδομάδα, και ειλικρινά δεν θυμάμαι πολλά.
Πραγματοποιήθηκαν πολλά όνειρα.
Εκείνος ο τύπος έγινε ο πιο διάσημος πιανίστας στον κόσμο,
αν θέλετε το πιστεύετε!
Κι αυτός ο τύπος; Τελικά βρήκε την αληθινή αγάπη.
Όσο γι' αυτόν, υποθέτω ότι είναι ευτυχισμένος. Δεν μου είπε το αντίθετο.
Χάρη στον Μάξιμους,
η εγκληματικότητα στο βασίλειο εξαφανίστηκε σχεδόν ακαριαία.
Όπως και τα μήλα.
Ο Πασκάλ δεν άλλαξε ποτέ.
Επιτέλους, η Ραπουνζέλ ήταν σπίτι της. Και είχε αληθινή οικογένεια.
Ήταν μια πριγκίπισσα που άξιζε να την περιμένουν.
Λατρεμένη από όλους, κυβέρνησε το βασίλειο με χάρη και σοφία
όπως οι γονείς της πριν απ' αυτήν.
Όσο για μένα, ξαναπήρα το όνομα Γιουτζίν,
σταμάτησα να κλέβω και άλλαξα ζωή.
Αλλά ξέρω ποια είναι η μεγάλη απορία.
Παντρεύτηκα τη Ραπουνζέλ;
Με χαρά σάς λέω
πως μετά από χρόνια και χρόνια που μου το ζητούσε εναγωνίως...
Τελικά είπα το ναι.
-Γιουτζίν. -Εντάξει, εγώ της το ζητούσα.
Κι από τότε ζούμε ευτυχισμένοι.
Ακριβώς.