Rok 2011.
Od wirusa ginie 99% populacji Ziemi.
Trevor Goodchild wynajduje lek.
5 mln. ocalonych chroni się w Bregnie, ostatnim mieście.
Dynastia Goodchildów rządzi ponad 400 lat.
Rodzi się ruch oporu przeciw reżimowi Goodchildów.
Rok 2415
Wielu uważa Bregnę za doskonały twór społeczny.
Szczyt ludzkiej cywilizacji.
Ale inni znają prawdę.
Goodchildowie zbudowali Bregnę, żeby zapewnić nam przyszłość.
Stworzyli też Relical,
by nam przypominał, co przeszliśmy.
Zbudowali mury dla naszej ochrony.
Światem poza murami na powrót zawładnęła dzika przyroda.
Jednak prawdziwe problemy czają się wewnątrz miasta.
Wszyscy mamy lęki, nieuzasadniony smutek.
Ludzie znikają.
Rząd lekceważy problem.
Dba o nas, póki siedzimy cicho.
Wyrzekamy się wolności, by żyć w złotej klatce.
Ale garść buntowników nie odda wolności za nic.
Ci ludzie chcą obalić rząd, który zniewolił Bregnę.
Walczą w imieniu zaginionych.
Mówią o sobie - Monikanie.
Jestem jedną z nich.
Handler.
Aeon.
Mamy dla ciebie zadanie.
Unieszkodliwisz Główne Centrum Obserwacyjne Goodchildów.
Odnotują twoje wejście, ale wyłączymy alarmy wewnętrzne.
Inwigilacja to ich najpotężniejsza broń.
Póki nas widzą, mogą nas namierzyć.
Musisz ich oślepić.
Z każdą misją jesteśmy bliżej zwycięstwa nad reżimem.
Widzieliście moją córkę?
Zniknęła 2 miesiące temu.
Pomóżcie mi, proszę. Nie widziała jej pani?
Zniknęła 2 miesiące temu.
Źle śpisz? Miewasz koszmary?
Odwiedź Centrum Zdrowego Snu.
To wszystko dla mnie, Una?
Dziś szczególna okazja.
Moja siostra wreszcie przyjdzie na kolację.
Claudius i ja nie możemy się doczekać.
Może choć raz znajdziesz chwilę, żeby posiedzieć.
Właśnie o tym chciałam porozmawiać.
Aeon.
Nie wiem, czy dam radę. Wybacz.
Nie gniewaj się.
Rzecz nie w tym, że nie możesz,
ale z jakiego powodu.
Kiedyś marzyłam, że do nas dołączysz.
Inaczej rozwiązujemy problemy.
Owszem. Ty ich nie dostrzegasz.
Co ty mówisz?
Przepraszam. To moja córka.
Dostrzegam je. Czuję.
I próbuję coś zbudować.
- Żyć. - Co to za życie?
Miasto ma i dobre strony.
Jedną.
- Mam dla ciebie niespodziankę. - Mów.
Wieczorem.
Uważaj na siebie.
I wróć cała.
Potencjalni Monikanie. Troje podejrzanych.
Zidentyfikować.
Rzecz nie w tym, że nie możesz,
ale z jakiego powodu.
Marzyłam, że do nas dołączysz. Potencjalni Monikanie.
Inaczej rozwiązujemy problemy.
Próbuję coś budować.
Żyć.
Tak wcześnie?
Są wszędzie.
Musimy was chronić.
Tak Przewodniczący Goodchild załatwia sprawę Monikan.
Ale ona...
nie była Monikanką.
Miałam rodzinę.
Normalne życie.
Teraz mam tylko misję.
Una.
Aeon.
Aeon, Una.
Aeon.
Wracajcie.
Słucham.
Czeka na ciebie.
Handler.
Aeon.
Mamy dla ciebie zadanie.
To, na które czekałaś.
Goodchild.
Mamy informacje, dzięki którym sforsujesz zabezpieczenia.
Zlikwidujesz go.
Powinnaś była wysłać mnie wcześniej.
- To byłoby samobójstwo. - Nie dla mnie.
Cierpliwości.
Dane gromadziliśmy przez rok.
Chcesz to zrobić dla Uny.
Ale pamiętaj, to nie osobista zemsta.
Una nie jest jedyną ofiarą.
Nadszedł czas.
Nigdy nie byliśmy silniejsi.
Ludzie się boją,
ale jeśli wskażemy im drogę...
i usuniemy Goodchilda, pójdą z nami.
Jestem gotowa.
Jutro Goodchild ma przemawiać do Rady.
W drodze do strefy rządowej, przetniesz Graniczny Ogród.
Potem jak najszybciej do Cytadeli.
Podziemia budynku to labirynt, mający zmylić intruzów.
Wszczepiliśmy ci mapę. Idź według niej.
Sithandra pomoże mi przejść.
Oczywiście. Idź na Forum.
Tam znajdziesz Goodchilda.
Dalej wiesz, co robić.
Tak.
Zemścisz się...
i wszyscy zwyciężymy.
Witaj, Sithandro.
- Nigdy cię nie zaskoczę. - Jeszcze nie.
Jak modyfikacje?
Przydatne.
Powinnaś sobie takie sprawić.
Lubię buty.
Uwaga. Koniec strefy cywilnej. Wstęp wzbroniony.
Uwaga. Wstęp wzbroniony.
Gotowa?
Zawsze.
Uwaga.
- Sithandra. - Idziemy.
- Rozumiesz plan? - W 100%.
Nie deptać trawników.
- Spotykamy się o 16:20. - Będę czekać.
Rozumiem, że Monikan trzeba powstrzymać,
ale posuwamy się za daleko.
Z nimi nigdy nie jest za daleko.
Odrobina tolerancji wszystkim by dobrze zrobiła.
Nie możemy dać im nadziei. Żadnemu z nich.
Terror to nie jedyne rozwiązanie.
Ale skuteczne.
Monikanie rosną w siłę. Wkrótce i terror nie wystarczy.
Chcesz kompromisów? Rozmów?
Należy wszystko przemyśleć.
- Przegłosować. - Polityka państwa nie podlega dyskusji.
Właśnie z nią dyskutuję.
Spróbuj być obiektywny, Giraux.
Nie bierz wszystkiego do siebie.
Bo chyba nie chcesz, żebym ja brał wszystko do siebie, prawda?
To wszystko.
Oren.
Martwię się o ciebie. Takie zachowania...
niewiele wnoszą.
Trzeba chronić to, co stworzyliśmy. I nie zamierzam przepraszać.
Muszę mieć warunki do pracy.
A ty mi nie ułatwiasz.
- Rozumiem. - Na pewno?
Tak.
- Jak wyniki? - Negatywne.
Przykro mi.
Znajdź mi nowe obiekty.
Może czas zarzucić badania?
Mamy już rozwiązanie. I to doskonałe.
- To ci nie wystarcza? - Widzisz, co się dzieje z ludźmi.
Wiesz, że jest coraz gorzej.
Można nad tym zapanować.
Zapominasz, że to miało być tymczasowe rozwiązanie.
Wciąż to powtarzasz. Ale dlaczego?
Bo jest wadliwe.
Świat się zmienia.
Ale wiem, że ty nie.
Znasz mnie.
Długo już jestem twoim bratem.
To prawda.
Twoja przemowa.
Trevor.
Do niczego.
- Podać kierunek. - Forum.
Naprzód.
W lewo.
Wiem, że się boicie.
Smutek nadgryza waszą wiarę, wystawia na próbę cierpliwość.
Ale bardziej niż kiedykolwiek potrzeba nam jedności.
Bo są wśród nas tacy,
którzy chcą zburzyć to, co zbudowaliśmy.
Monikanie chcą nas podzielić.
Nie wolno nam zapomnieć, kim jesteśmy.
I jak nas niewielu.
Spośród ludzi, którzy zamieszkiwali planetę, ocaleliśmy tylko my.
Pamiętajcie, co przeszliśmy, z czego udało nam się wyjść.
Przystosujemy się.
Jak zawsze.
Tacy już jesteśmy.
Katherine.
To ty.
Katherine.
Czekajcie na zewnątrz.
Aeon.
Użyłeś innego imienia.
Tak. I dlatego mnie oszczędziłaś.
Oddaj mi broń. Spróbujemy jeszcze raz.
Może później.
Co to było za imię?
Znasz mnie, prawda?
Nie.
Wiesz, kim jesteś?
- Wiem, że miałam cię zabić. - Dlatego siedzisz w celi.
Oboje przeżyliśmy. Nie bez powodu.
Nie wiem, dlaczego,
ale dobrze cię widzieć.
Amatorzy.
Grzeczne chłopaki.
- Aeon. - Jestem zajęta.
Zadanie wykonane?
Trzeba mi więcej czasu.
Nasze informacje mogą być błędne.
Nie rozumiem. Mamy mało czasu.
Musisz mi zaufać.
Dam ci znać.
Pomyśl o konsekwencjach.
Wiem, co robię.
Skandal.
W pojedynkę złamała wszystkie zabezpieczenia.
Zajmiemy się sprawą.
Tu chodzi o podejście Trevora do spraw bezpieczeństwa.
On musi nas zacząć słuchać.
Jak zwykle realizuje własne plany, nas nie biorąc pod uwagę.
- Przestaję wierzyć w te plany. - Słucham?
Monikanka chce go zabić, a on darowuje jej życie?
Teraz ona uciekła.
Może to zbieg okoliczności?
Myślisz, że będę słuchał...
tych skarg na mojego brata?
Nie macie prawa kwestionować jego poczynań.
Na pewno też się przejmujesz.
Zrobiło się groźnie.
Pogadam z Trevorem.
A wam zalecam więcej dyskrecji.
Inari?
Pobieranie obrazu.
Co się stało?
Moje źródła były zgodne.
Aeon Flux jest najlepsza.
- Zawiodła. - Pierwszy raz.
Miało być załatwione czysto.
- Mój brat... - ...będzie bez ochrony...
...szykował przemowę...
...jutro o 13:00.
Ciebie nie namierzą.
Dobre i to.
Zrobiliśmy, co się dało.
- Stworzyliśmy jej warunki. - A jednak się zawahała.
Czemu?
- Nie wiem. - Trwa pobieranie obrazu.
Nie możemy drugi raz ryzykować.
Monikanie zaczną coś podejrzewać.
Stój.
Oren?
Nie.
To niemożliwe.
Claudius.
- Co ty tu robisz? - To nie takie proste.
Wciąż pracujesz dla ludzi, którzy zabili Unę?
- Jak mam to rozumieć? - Nie zrozumiesz.
Wiem tyle,
że ją zabili.
- A ty żyjesz. - To przez ciebie zginęła.
Bo myśleli, że jest Monikanką.
- Jej życie było więcej warte. - Miałam tylko ją.
Nie ty jedna.
Co ty tu naprawdę robisz?
Pracuję.
Tylko to mi zostało.
Pracujesz? Dla Goodchilda?
Też go obwiniałem.
Ale to nie jego wina.
On nam próbuje pomóc.
Coś się z nami dzieje. Wszystkimi.
Też masz koszmary?
Śnią ci się zdarzenia, które nie miały miejsca?
Una tak miała, ja też mam.
Jak wszyscy w Bregnie.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Mówią nam tylko to, co niezbędne.
Moja praca to część większego eksperymentu.
- Czyjego? - Trevora.
Badamy roślinność spoza muru.
Kiedy znaleźli lek na wirusa, stało się coś złego.
Coś innego zajęło jego miejsce.
Jesteśmy chorzy.
A Trevor chce nas wyleczyć. Tylko tyle wiem.
Wrzucili mi coś do picia.
Sprawdź, co tam jest.
Wiadomość.
Jaka?
Musisz to wypić. Tak to działa.
Kochałem ją.
Dobrze o tym wiesz.
Aeon.
Wiem, że boli. Wybacz. Ale tylko tak jest bezpiecznie.
Nic nie jest takie, jakim się wydaje.
Miałaś sposobność. Czemu się zawahałaś?
Wiesz, gdzie mnie szukać.
- Co ja tu robię? - Musiałem cię zobaczyć.
Zabiłeś mi siostrę.
Nie wiedziałem.
Wybacz.
- I to cię usprawiedliwia? - Nie.
Ale toczy się wojna. Giną ludzie po obu stronach.
Ona nie miała z tym nic wspólnego.
- Wszyscy mają. - Ona nie.
Nie potrzebuję jej.
Ale byłoby ci łatwiej.
Kiedy cię zobaczyłem, wszystko się zmieniło.
Znam cię. A ty mnie.
Skąd to uczucie? Skąd?
Dlaczego wróciłaś?
- Czego ode mnie chcesz? - Czego chcę?
Odzyskać siostrę.
Przypomnieć sobie, jak to jest być człowiekiem.
Aeon.
Masz na mnie dziwny wpływ.
Katherine.
Znasz mnie.
Zlikwidujesz go.
Tylko wróć.
Nie jestem tym, kim myślisz.
Czegoś brakuje.
Określiliśmy błędy, które wystąpiły w grupie 7a.
Zaplanować wizytę w Relicalu w celu wyizolowania grupy 7b.
Ludzie w końcu się zorientują,
że coś jest nie tak.
Mam cię.
Brak trwałych obrażeń.
Możecie odejść.
Uciekła.
Wcale mnie to nie dziwi.
Znalazłam ją w bibliotece.
- Chyba ją zraniłam, ale... - Zaatakowałaś ją?
To Monikanka. Próbowała cię zabić.
Uznałam, że tak trzeba.
Masz ją sprowadzić żywą, jasne?
Oren o tym wie?
Nie mogę go znaleźć.
Bądź w kontakcie.
Doceniam zasługi Trevora, ale nie stoi ponad prawem.
To zdrada.
Oren.
Dawno się od nas odsunął.
Stworzyliśmy coś, co go przerosło.
Nie sądziłem, że do tego dojdzie, ale spójrzmy prawdzie w oczy.
Wybierając tę Monikankę, zdawał sobie sprawę z konsekwencji.
Trzeba go usunąć.
Zgodnie z prawem jego miejsce zajmie Oren.
Dobrze mówię?
Tak.
Postanowione.
Panie Przewodniczący.
Trevor zdradził nas wszystkich.
Jest przestępcą.
I tak go potraktujemy.
Grupa 7a.
Zaplanować wizytę w Relicalu w celu wyizolowania grupy 7b.
Ludzie się w końcu zorientują,
że coś jest nie tak.
Sprawdzić stan badań nad grupą 7b.
Sandrin Veems, Greta Salk, Una Flux.
Pobrać dane z Relicalu.
8,2-6-7,1-9
Greta Salk, Una Flux.
8,2-6-7,1-9
Pobrać dodatkowe próbki z łańcuchów 5,88...
Coś powoli go zabijasz.
Sytuacja uległa zmianie.
Ale nasze rozkazy nie.
Nie wykonuję już rozkazów.
Czemu to robisz?
Sprawy się skomplikowały.
Nie. Wszystko jest proste.
Być może Trevor nie jest winny śmierci Uny.
- Trevor? - I dowiem się, kto jest.
Miałaś zabić Goodchilda. Ale nie możesz albo nie chcesz.
Oddaj broń i wracaj przez granicę.
- Uczyłam cię myśleć samodzielnie. - I wielu innych rzeczy.
Proszę.
Nie chcę ci robić krzywdy.
Nie widzisz, że coś jest nie tak?
Sithandro, ja...
Nie wiem już, kim jestem.
Też to czujesz, prawda?
Chodź.
Razem wypełnimy tę misję.
Nie mogę.
Kiedyś nawet to lubiłam.
I co mam z tobą zrobić?
Katherine.
Wróć.
0-7, 4-4, 8-7-2
Zapisano. Powrót do łańcucha.
Gregor Piltzen.
7-0, 5-0, 5-7-2
Zapisano. Powrót do łańcucha.
Suki Denali.
0-2, 4-0, 8-7-5
Zapisano. Powrót do łańcucha.
Witaj.
Una Flux.
3-2, 4-0, 8-7-0
Pobrane.
Udane odtworzenie jako Sasha Prillo.
Powtórz.
Una Flux. Odtworzona jako Sasha Prillo.
Sasha Prillo. Adres.
Sasha Prillo. Adres:
Handler.
Sithandro.
Goodchild żyje.
Aeon zawiodła?
Oszczędziła go.
Coś jest między nimi.
Coś... osobistego.
Wyjaśnij.
Porzuciła misję.
Kiedy chciałam ją powstrzymać, zaatakowała mnie i zostawiła tutaj.
Jesteś bezpieczna?
Względnie.
Pomoc wkrótce nadejdzie.
Aoen Flux jest od tej chwili wrogiem.
Zdradziła ruch oporu i stanowi zagrożenie.
Związała się z Goodchildem. Jest teraz po jego stronie.
Musimy działać szybko.
Zlikwidujecie ją.
A potem wypełnicie jej misję.
Sithandro, pokaż im, gdzie jesteś.
Widzicie?
- Tak. - Tak.
Uwolnicie ją i wypełnicie zadanie.
Trevor?
To ona?
Tak.
- Była tu. - Czego szukała?
Siostry.
Imieniem Una.
Una Flux.
Przewiń.
Członek grupy 7b.
Pokaż całą grupę.
Sandrin Veems,
grupa 7b.
Zabita w ramach akcji policyjnej.
Gdzie ona jest?
Greta Sulk,
grupa 7b.
Zabita w ramach akcji policyjnej.
Nikogo tu nie ma.
Camille Abdi,
grupa 7b.
Zabita w ramach akcji policyjnej.
Una Flux,
grupa 7b.
Zabita w ramach akcji policyjnej.
Kto to zlecił?
Autoryzacji udzielił pan Oren Goodchild. Wiceprzewodniczący Rady.
Freya, idź do laboratorium i znajdź notatki o grupie 7b.
Musisz się ukryć. Idą po ciebie.
- Spotkamy się za 2 godziny. - Dokąd idziesz?
- Muszę ją odnaleźć przed nimi. - Trevor...
Widzimy się w laboratorium.
Uważaj na siebie.
Una.
Tak, to ona.
- Nie róbcie krzywdy małej. - Nic jej nie będzie.
Sklonowaliście ją.
Wszystkich sklonowaliśmy.
Szczepionka na wirusa była niemal doskonała.
Miała jeden skutek uboczny.
Bezpłodność.
Jedno pokolenie i koniec.
Nie mieliśmy wyboru.
Dotąd próby klonowania ludzi kończyły się porażką.
Ale nam się udało.
Teraz, kiedy ktoś umiera, jego DNA zostaje użyte ponownie.
Oren i ja stworzyliśmy Relical, żeby przechowywać DNA...
i ukryć klonowanie przed mieszkańcami Bregny.
Strażnik znajduje odpowiednią parę.
Za pomocą domieszek do jedzenia, chemicznie wywołujemy ciążę.
Kiedy kobieta przychodzi na badania, wszczepiamy zarodek.
Dalej wszystko idzie naturalnie.
Po dziewięciu miesiącach zmarły powraca do życia.
Od siedmiu pokoleń Oren i ja klonujemy też siebie.
Przekazujemy sobie wiedzę i szukamy leku.
Dzięki temu żyjemy.
Więc wszyscy jesteśmy kopiami.
Kopiami?
Czymś znacznie więcej.
To było tymczasowe rozwiązanie.
Cały czas szukam leku na bezpłodność.
Una była w jednej z moich grup testowych.
Ale Oren mnie okłamał.
Powiedział, że wynik jej testu był negatywny.
A ona była w ciąży.
Zabił całą grupę,
w tym twoją siostrę.
Zabił ją, bo była w ciąży.
Una o tym nie wiedziała,
ale jej dziecko byłoby jednym z pierwszych od 400 lat.
Oren się zmienił.
Nie chce powrotu. Nie szuka lekarstwa.
Chce żyć wiecznie.
Wiedziałeś, że przyjdziemy, co?
Twoja lojalność wobec Trevora już cię nie ochroni.
To nie lojalność, lecz wiara w wyższy cel.
Nie rozumiem takich jak Trevor i ty.
Wasz sentymentalizm, przywiązanie do przeszłości.
Było, minęło.
Nie mógłbym bez tego żyć.
Ty możesz?
Sasha.
Idziemy. Oren zaraz nas namierzy.
Jeszcze da wam popalić.
Szybko. Nie was szukają.
Jazda!
Na ziemię!
Teraz mi nie odjeżdżaj.
Proszę zachować spokój.
Mamy drobne kłopoty techniczne.
Do Monikan nie możemy iść.
Nigdzie nie będziemy bezpieczni.
Wyciągnij mi kule.
Dostałeś jeszcze gdzieś?
Każdy cię trafił?
Może trzeba będzie wyjść poza mur.
Wiem.
Ale najpierw coś dokończę.
Muszę tam wrócić.
Zabrać wyniki badań grupy Uny.
Oren zniszczy laboratorium. Cała praca pójdzie na marne.
Wszystkie jednostki na stanowiska bojowe.
Kto tu dowodzi?
Musicie nam pomóc.
- Mamy rozkaz pana zastrzelić. - Był przewrót.
Rozkazy wydali wam zamachowcy.
- Proszę się nie ruszać. - Jak się nazywasz?
Chcę wiedzieć, jak się nazywasz.
Ord. Garret Ord.
Nie mogę ci już rozkazywać, Garret. Ale oni też nie.
Jesteś wolny.
Decyduj.
Strzelaj albo nam pomóż. Byle szybko.
Poruczniku.
Czego pan potrzebuje?
Broni. I musimy się dostać do Cytadeli.
Tak jest, sir.
Uwaga. Proszę wrócić do domów i czekać na dalsze instrukcje.
Będziemy informować na bieżąco.
Komunikat Przewodniczącego Rady, Orena Goodchilda.
- Już niedaleko. - Czekaj.
Trevor.
Nazwałeś mnie...
Katherine.
Tak miałam na imię.
Byłaś moją żoną.
Mieliśmy normalne życie, jak wszyscy.
Czekaj.
Musisz mi powiedzieć.
Umarłaś od wirusa i nie zdołaliśmy cię sklonować.
Od tamtej pory siedem razy żyłem i umierałem.
Za każdym razem uczyłem się ciebie na nowo.
Byłaś moim marzeniem.
Wytworem wyobraźni.
Ale kiedy cię zobaczyłem,
wiedziałem, że to ty.
Znałem cię.
Pamiętałem.
Coś w nas przetrwało mimo śmierci, mimo wszystko.
Szukałam cię.
A ja czekałem.
Jesteśmy innymi ludźmi.
To prawda.
Tamci dawno nie żyją.
Ale coś z nich powraca.
Tak.
Pamiętam.
Kompletny chaos.
Był zamach stanu.
Łatwiej się będzie wślizgnąć.
Jak ją znajdziemy?
Póki ma we krwi związki z pigułki, możemy ją namierzyć.
Nie!
Freya.
To koniec.
Znalazłem lek.
Znalazłem odpowiedź.
I wszystko przepadło.
Musimy iść.
Mam jeszcze coś do zrobienia.
Nic już nie zostało. Uciekajmy.
Wyjdziemy za mury. Nauczymy się żyć.
Ostatnie zadanie. Trzeba go zniszczyć.
Nie.
To nic nie da.
Nie ma pewności, że znów znajdę rozwiązanie.
- Klonowanie to wszystko, co mamy. - To za mało.
Ten mętlik w głowach. Z każdym wcieleniem jest gorzej.
Wszyscy umrzemy.
Taka jest kolej rzeczy.
I dlatego nasze życie ma sens.
Życie stało się torturą.
Jesteśmy jak widma.
Ja się tak nie czuję.
Już nie.
Ostrożnie.
Wiecie, na co ją stać.
- Pusty gest. - Nie, znak nadziei.
Nie masz prawa decydować.
Aeon. Nie chcę cię znowu stracić.
Nie musisz.
Odnajdziesz rozwiązanie.
Koniec zabawy, Trevor.
Zajmujemy pozycję na południowym maszcie.
Twoje lekarstwo to jedno.
Ale inne kobiety też zachodziły w ciążę.
Same z siebie.
Coraz częściej.
Same się wyleczyły.
- Je też zabiłeś? - Musiałem to zatrzymać.
Ile?
Ile, Oren?
Nieważne. Natura znalazła rozwiązanie.
Gotów.
Na pozycji.
Ale to natura jest zbędna. Nie my.
Nie dostrzegasz piękna w tym, co stworzyliśmy? Bo ja tak.
Sytuacja się komplikuje.
Mówiłeś, że ona umarła.
Nie mogli nic poradzić.
Kazałem zniszczyć jej DNA.
Byłeś za bardzo pod jej wpływem.
To przez nią bałeś się zrobić, co należało.
- I nic się nie zmieniło. - Nie.
Tak.
- Czekamy na sygnał. - Na mój znak.
Ten świat, nasz świat, jest piękny.
Wart ocalenia za wszelką cenę.
On nie przetrwa. Już się sypie.
Czekamy na sygnał.
- Sithandro. - Najpierw Flux.
Mylisz się.
Pokonaliśmy śmierć. I naturę.
Nie umiesz tego pojąć,
więc muszę się ciebie pozbyć.
Stop.
Sithandra.
Dokonałaś wyboru. Już za późno.
Wiesz, jak wszyscy cierpimy.
Chcę to zmienić. Trevor też.
Nigdy bym was nie zdradziła.
Pomóżcie mi.
Sithandro.
Nie zmieniłam się.
Skończ z nią.
Wciąż możesz mi zaufać.
Skończ, mówię.
Przykro mi, Oren.
Przykro mi.
Mnie też.
Zmiana rozkazów. Osłaniać Aeon i Goodchilda.
Goodchild dostał.
Flux biegnie w stronę dziedzińca.
Osłaniać ją.
Sithandra.
Oren.
Idą tu.
Czekamy na rozkazy.
Nie jesteście z nimi?
Mamy swoje wady, ale nie chcemy anarchii.
- Muszą być jakieś zasady. - Dziękuję.
To ty.
Ty mnie ocaliłeś.
Tak.
Znałem cię wtedy.
Uszkodzone. Zniszczyć.
Wiedziałem, jaka jesteś ważna.
To dobre DNA.
Zniszcz je.
I że muszę cię chronić.
Ukryłem twoje DNA tutaj.
Czekałem tyle pokoleń.
Czemu to zrobiłeś?
Wiedziałem, że twoja moc przetrwa razem z tobą.
Że jeśli cię ożywię, wpłyniesz na Trevora.
Jak zawsze.
- Muszę z tym skończyć. - Tak.
Zacznijcie od nowa.
A co będzie z tobą?
400 lat czekam na ten dzień.
Jestem zmęczony.
Nie daj się zabić.
Potrzebujemy cię.
Wreszcie możemy zacząć żyć.
Jeden raz, ale naprawdę żyć.
A potem ustąpić innym, którzy może będą żyć lepiej.
Katherine.
Zobaczymy się jeszcze?
Żyć tylko raz,
ale mieć nadzieję.