The Sisterhood of the Traveling Pants (2005) 23.976 fps OCR runtime 01:58:41
ฉันคิดว่าโชคชะตาคงชักนำ ให้เกิดเรื่องเหล่านี้ตอนซัมเมอร์
โชคชะตาพาให้กางเกงตัวนั้นเจอเรา
มันมาจากไหน แล้วทำไมถึงเลือกเรา
ยังคงเป็นปริศนา
อาจเป็นเรื่องมหัศจรรย์
ที่มันโผล่ขึ้นมา ตอนเรากำลังต้องการอยู่พอดี
เรากำลังต้องการความช่วยเหลือ จากโชคชะตา แค่ซักนิดก็ยังดี
เมื่อทุกสิ่งเกิดขึ้น เราจึงเชื่อในปริศนานั้น
"เดอะ ซิสเทอร์ฮูด ออฟ เดอะ แทรฟแวลลิง แพนส์"
ชีวิตฉันกำลังเดินหน้าต่อไป
ชุดสวยจัง
เท่าที่จำความได้ เรามีกันอยู่ 4 คน
- เราจะไปไหนกัน - ตรงนั้นไง
จริงๆ แล้ว เราเป็น 4 ใบเถา ก่อนจะลืมตาดูโลกซะอีก
และเจ็ด ใครรู้สึกว่าเด็กเตะบ้างมั้ย
แม่ของเรารู้จักกัน ที่ชั้นเรียนแอโรบิคสำหรับคนท้อง
แต่พวกแม่ไม่มีอะไรเหมือนกันสักอย่าง
ยกเว้นเรื่องวันกำหนดคลอด
หนึ่งแล้วพัก ดีมาก
คนแรกที่ลืมตาดูโลกคือบริดเจ็ท
พวกเราเตรียมพร้อม
พวกเราที่เหลือคลอดตามกันมา ในอาทิตย์นั้น
บริดเจ็ทคอยปกป้องพวกเรา
สมน้ำหน้า ลีนา
ฉันจัดการเอง
คุณรู้มั้ย
บางที เราก็ชอบแบบนี้
โอ๊ยตายแล้ว
และนั่นคือสิ่งที่มักเกิดขึ้นกับเรา
ให้และรับ
แต่มักจะให้มากกว่า
ลีนา เขาคงไม่กลับมาแล้ว
ไม่มีอะไรหรอก คาร์เมน
ฉันจะไปหาเธอพรุ่งนี้
ทิบบี้กับบริดเจ็ทด้วย
อยู่คุยกับฉันจนกว่าเธอจะหลับนะ
"พวกเขาคิดอะไรกัน" เทคที่เจ็ด
พวกเรามีกันและกัน
ต่างเข้าใจกัน ถึงแม้คนทั้งโลกจะไม่เข้าใจ
คิดอะไรน่ะเหรอ มีลูกตอนอายุเท่านี้ดีมั้ย
แล้วฉันคือใคร
ก็แค่ทดลองสนุกๆ
หรือว่า ถึงเวลาสร้างครอบครัวที่แท้จริงแล้ว
เอาเลย
พวกเขาบ้าไปแล้ว
ห่วยแตก
- จบแล้ว - คัท
ลีนา นี่มันเรื่องเศร้าชัดๆ
ช่วยกระตือรือล้นหน่อยได้มั้ย
มีบางสิ่งที่เราไม่เข้าใจ
ความโศกเศร้า เป็นเรื่องยากที่เราจะทำใจยอมรับ
แต่เราอยู่ที่นั่นเพื่อสิ่งนั้น
ขณะที่เราโศกเศร้าต่อการสูญเสีย ภรรยา แม่ และเพื่อนผู้เป็นที่รัก
มันคือหนทางของเธอที่ไม่อาจหยั่งถึง
เราไม่อาจวัดความโศกเศร้า จากการแสดงออก
เราได้แต่ปลอบโยนตนเองว่า เธออยู่ในที่ๆ สงบสุข
กว่าในโลกที่เราดำรงอยู่
เสียใจด้วย บริดเจ็ท
พวกเราอยู่ที่นั่น ต่อหน้าสิ่งที่เราไม่อาจเผชิญเพียงลำพัง
- ไง - เป็นไง บี
ฉันอยากเขวี้ยงรองเท้าบ้าๆ นี่ทิ้ง
ช่วยถือให้หน่อย
ฉันจะวิ่งกลับบ้าน
มันคือสิ่งที่พวกเราไม่อยากเผชิญ
ตอนอยู่ด้วยกัน เหมือนเราเป็นคนๆ เดียวกันยังไงยังงั้น
บริดเจ็ท สาวซ่า ผู้ไม่เคยอยู่นิ่ง
ลีนา สวยและขี้อาย
ทิบบี้ สาวหัวรั้น
และฉัน คาร์เมนคือคนเขียน
ที่ร้านวินเทจไม่มีของใหม่ให้ซื้อเลย
พวกเราอายุ 16 ไม่เคยแยกจากกัน และสิ่งนั้นกำลังจะเปลี่ยนไป
- ตัวนี้เป็นไง - ดูดีนี่
ถ้าเธออยากไปกรีซเหมือน ลาเวิร์น เดอ ฟาซิโอ
- ใครน่ะ - ดาราทีวีปี 70
- มีฉันเบื่อโลกอยู่คนเดียวใช่มั้ยเนี่ย
เมื่อเช้าทิบบี้ ลืมกินยากระตุ้นต่อมความสุข
ฉันต้องติดแหงกอยู่ในวอลแมนส์
แต่พวกเธอกลับได้ไปผจญภัยกัน
ทิบบี้ เธอคือราชินีแห่งดรามา
ฉันไปเซาท์แคร์ไลนา ไกลออกไปแค่ 3 รัฐเอง
ทิ้งเพื่อน ฉันเกลียดพวกเธอ
เธอเองเป็นคนที่ไม่อยากไปไหน ตอนซัมเมอร์
จะได้ทำรายการสารคดีไง
ต้องออกมาเจ๋งแน่ๆ
บันทึกภาพเขย่าขวัญตอนยาทาเต่า
ฉันจะเริ่มมีผลงานของตัวเอง ชื่อว่า "อสารคดี"
ลีนา มาดูนี่สิ
- แจ๋วเลย - ฉันไม่สวมบิกินี่
ไม่รู้เหรอว่าที่กรีซมีแต่ชายหาดนู้ด
- ว่าไงนะ
อิจฉาจัง
ที่นั่นหนุ่มๆ ตรึมเลย
ฉันว่าเธอกำลังคอย เอล แคมโป เด ฟุตบอลอยู่
หล่อนคงสบายใจกว่านี้ ถ้ารู้ว่ามีแต่ผู้หญิง
- หนุ่มๆ หมดสิทธิ - เงียบน่ะ
เจาะอีกแล้ว
ไม่เจาะรูเพิ่มแล้วนะยะ
ไปลองเสื้อกันเหอะ
- ว่าไง - ไปลองสิ
ลองก็ได้ คาร์เมน
น่ารักนะ
หมุนตัวหน่อย ทิบบี้ แจ๋วเลย
- คาร์เมน - ดูดึนะ
- สวยดี - ใส่สวยนะ ซื้อเลยเพื่อน
- ไปลองต่อเลย - แต่ฉันไม่ใส่ยีนส์
งั้นลองบิกินี่หรือมินิสเกิร์ตดีมะ
อะไรก็ได้ที่ทำให้เธอดูมีทรวดทรง
ไม่ไหวหรอก
ทิบบี้ เธอใส่สวยออก ทำไมไม่ชอบล่ะ
ฉันเห็นแล้วสงสารตัวเองน่ะ
- ลีนา - ดูซีเรียสจัง
- เธอมีทรวดทรงด้วย - นั่นน่ะสิ
ลีนามีส่วนเว้าส่วนโค้งแล้ว
- อย่าแซวสิ - ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
- พอดีเลย - ใช่เลย
เหมาะเหม็งเลย ลีนา
เธอก็ชอบยีนส์ ทำไมไม่ลองล่ะ
- เพราะฉันสูงกว่าเธอ 3 นิ้วน่ะสิ - แฟร์หน่อยสิ
- พอดีตัวมั้ย - แปลกๆ นิดหน่อย
ไม่รู้สิ แปลกๆ นะ
ถึงตาเธอแล้ว คาร์เมน
คาร์เมนลองหน่อยสิ
- พวกเธอพูดจริงเหรอ - ก็งั้นสิ
คิดว่าฉันจะสอดขาในกางเกง ที่พวกเธอ 3 คนใส่พอดีได้เหรอ
- ลองเดี๋ยวนี้ - เราจะช่วยสอดเอง
- ทิบบี้ อย่าน่า - ฉันแซวเล่น
พวกเธอจะช่วยฉันถอดมั้ยล่ะ
พวกเราลองหมดแล้ว เหลือแต่เธอ
ก็ได้
ต้นขาฉัน
เป็นไงเป็นกัน
ก็แค่ต้นขา
ได้แล้ว
อะไร ฉันจะถอดแล้วนะ
แล้วก็ลืมๆ เรื่องวันนี้ซะ
คาร์เมน มาส่องกระจกดูให้ดีๆ ก่อน
- เธอใส่พอดีเลย - ดูให้ดีๆ สิ
บ้าไปแล้ว ไม่น่าเชื่อเลย
- ฉันใส่กางเกงตัวนี้พอดี - ฉันด้วย
- ฉันด้วย
บ้าไปแล้ว
ทิบ วันนี้เกิดเรื่องที่ทั้งเธอและฉัน หาเหตุผลไม่ได้
- ช่างมันเหอะ - ช่างมันไม่ได้
- ทำไม - เหมือนกางเกงจะสื่ออะไรบางอย่าง
- ไม่เอาน่า - อะไรเหรอ ทิบบี้
- คิดมากไปมั้ง - ระวังนะ
- ไม่เป็นไร ลีนา - ระวังตกนะ
แค่ให้มันพอได้ ก็พอแล้ว
- ได้แล้ว - ขึ้นไปเลย
- ต้องมีอะไรทีมากกว่าไลคราแน่ๆ เลย - อาจจะเป็นเพราะไลคราก็ได้
พร้อมกันรึยัง
ในนามของพระเจ้า พระบุตร
- เอาล่ะ - คาร์เมน นี่ไม่ใช่โบสถ์นะ
แต่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
เป็นที่ๆ แม่เราเจอกันใช่มั้ย
วันนี้เราได้มาอยู่พร้อมหน้า
เพื่อเป็นเกียรติแก่ของขวัญที่เราได้รับ
- งั้นทำไมเราต้องจ่ายตังค์ซื้อด้วยล่ะ - ทิบ
คาร์เมน พูดต่อให้จบสิ
คืนนี้เป็นคืนที่เราต้องจากกัน
มีสิ่งมหัศจรรย์มาพร้อมกับกางเกงตัวนึง
ฉันขอเสนอให้เราแบ่งกันใส่
ซัมเมอร์นี้มันจะเดินทางไปกับเรา
เพื่อเชื่อมหัวใจ และจิตวิญญาณเราถึงกัน
ถึงเราจะต้องแยกกัน
คืนนี้เราจะเป็นพี่น้องแห่งกางเกงตัวนี่
- แห่งกางเกงตัวนี้? - ใช่
เราต้องมีกฏสำหรับการเป็นพี่น้องกัน
ขอบคุณ มานิเฟสโต
- ตกลง - เอาสิ
กฏข้อหนึ่ง
แต่ละคนจะเก็บกางเกงไว้
- หนึ่งอาทิตย์ - หนึ่งอาทิตย์
ลีนาเอาไปก่อน เพราะอยู่ไกลที่สุด
- ตกลง - ทิบบี้เป็นคนต่อไป
- บอกกฎมา - ไม่มี
- มีสิ - ทิบส์ว่าไง
ห้ามแคะจมูกตอนสวมกางเกง
- อะไรเนี่ย - ไม่แน่หรอก
อนุญาติให้แคะได้นิดหน่อย
- ขอบใจที่อนุญาติ - เข้าท่าดี
ตอนส่งกางเกง ให้เขียนจดหมายส่งแนบไปด้วย
เล่าเรื่องตื่นเต้นที่สุด ที่เกิดขี้นตอนสวมกางเกง
ได้เลย
เรื่องที่ตื่นเต้นเร้าใจที่สุด
แล้วถ้าไม่มีเรื่องตื่นเต้นเลยล่ะ
- ต้องมีสิ - ฉันว่าคงไม่มีอ่ะ
หลังจากนั้นเมื่อเรากลับมาเจอกัน
เราจะเขียนบันทึกลงบนกางเกงด้วยกัน
- เข้าท่าแฮะ - นั่นเป็นกฏข้อหก
กฏข้อที่เจ็ด
คนสวมต้องส่งต่อกางเกงด้วยตัวเอง
ดีมั้ย
เย้
พ่อต้องทำงาน
อาจจะไม่มีเวลาให้ลูกเท่าไหร่
เมื่อไหร่ที่ลูกเหงาก็กลับบ้านนะจ้ะ
ไม่ต้องห่วงหนูหรอกแม่
เราจะไม่ซักกางเกงเด็ดขาด
อะไรจะขนาดนั้น ทำไม
ก็เพราะซักไม่ได้น่ะสิ
- ทำไม - ต้องซักสิ
จะซักความมหัศจรรย์ ออกจากกางเกงงั้นเหรอ
แต่ความมหัศจรรย์ไม่สะอาดนะ
ฉันมีวิธีเวิร์คกว่านี้ ห้ามพับขากางเกงสองทบ
พับขากางเกงสองทบน่ะเห่ยจะตาย
- หมดยุค 80 แล้วนะ - รู้เหรอว่าเห่ยเป็นยังไง
เอาเสื้อใส่ในกางเกง แล้วคาดเข็มขัดไงล่ะ
- ฉันไม่ทำเด็ดขาด - ไงต่อ
ฉันเคยทำอยู่ครั้งนึง
- ห้ามพับขาหรือเอาเสื้อใส่ในกางเกง - ได้สิ
- ห้ามพับขาหรือเอาเสื้อใส่ในกางเกง - ถึงตาฉันแล้ว
ภาษากรีกที่ควรรู้
- ตกลง - บีล่ะ
ห้ามบอกว่าใส่แล้วอ้วนเด็ดขาด
คิดได้ไงเนี่ย
ผู้โดยสารโปรดทราบ นี่เป็นการเรียกขึ้นเครื่องครั้งสุดท้าย
ดูแลตัวเองดีๆ เขียนจดหมายมาด้วยนะลูก
พ่อก็เหมือนกัน
เข้าไปได้แล้ว เครื่องจะออกแล้วล่ะ
- ข้อเก้าแล้ว - น่าจะมีอีกข้อ
- เป็นข้อสุดท้าย - ข้อสุดท้าย
กางเกงแบ่งปันความรัก
รักพี่น้องและรักตัวเอง
แด่กางเกง
และความเป็นพี่น้อง
และซัมเมอร์นี้
และชีวิตนับจากนี้ไป
ทั้งตอนพร้อมหน้าและแยกจากกัน
ที่จริงหนูเดินเองก็ได้นะคะ
ขอโทษที่ภาษากรีกหนูไม่ค่อยดี
แต่แม่บอกว่าเดี๋ยวก็คล่องเอง
เพราะได้คุยกับปู่กับย่าทุกวัน
ลีนา
ตาสวยจัง
ลีนา ย่าคิดว่า จะไม่ได้เจอหลานก่อนตายซะแล้ว
คิดว่าจะไม่ได้เจอแล้ว
ชอบห้องกับเตียงมั้ยจ้ะ
ใช้ผ้าปูเตึยงกับลูกไม้อย่างดีเลยนะ
นี่เป็นวิวที่สวยที่สุดจากหน้าต่างบานนี้
น่ารักจังเลย
เราจะดูแลหลานอย่างดี
พักผ่อนเถอะ
เควทซาลโคล เอ็กซ์เพรส
ลา แคมพิโอนาส
ถ้าได้ยินเรียกชื่อกับสีทีมแล้ว
ให้วิ่งไปหาโค้ชตรงนั้น
- ค่ะ - อัลมา มีแกน สีเขียว
แอนเดอร์สัน อลิซ สีเขียว
เอดิซซา เจสสิกา สีแดง
โบ นาตาลี สีแดง
เร็วเข้า
พระเจ้า ขอให้ข้อเท้าฉันเคล็ดด้วยเถอะ
อีกแล้วเหรอ
เพราะแม่แท้ๆ เลย แม่คงอยากเฉดหัวฉันไปไกลๆ
แต่แม่ฉันร้องไห้ บอกว่า"แม่ไม่อยากให้ลูกไปเลย"
ฉันต้องปลอบแม่อยู่ตั้งนาน
แล้วเธอล่ะ
ไม่มีอะไรนี่
นั่นใคร
อย่าหวังได้แอ้มเลย มีกฏห้ามยุ่งกับโคช
มาร์สเด็น โอลิเวีย สีแดง
สู้ตาย
วรีแลนด์ บริดเจ็ท สีแดง
หวัดดีลูก
นี่ไง หนูขอให้โรงเรียนเลื่อนการส่งใบนี้
เพราะอยากให้พ่อเซอร์ไพรซ์
- เกรดเอค่ะ - เก่งมาก
หนูเอาไม้เทนนิสมาด้วย หนูซ้อมเทนนิสแทบตายเลยค่ะ
- กะเล่นงานพ่อให้หงายเก๋งเลย - ได้เจอกันแน่
หนูนั่งนับมาบนรถไฟ
ตั้งแต่ 10 ขวบ หนูได้อยู่กับพ่อไม่ถึง 4 วันเลย
หนูอยากเจอพ่อตอนคริสมาสต์
ซัมเมอร์นี้จะมีแค่เราสองคนใช่มั้ยคะ
แม่สอนหนูทำอาหารด้วย
หนูจะทำอาหารให้พ่อทานนะ
เราอยู่ไหนกันคะ
พ่ออยากเซอร์ไพรซ์ลูก
พ่อไม่ได้อยู่ชาร์ลสตันแล้ว
มาอยู่บ้านจัดสรรเหรอ พ่อไม่ชอบบ้านจัดสรรนี่นา
พ่อบอกตั้งแต่เมื่อไหร่
ในนิทรรศการที่สมิธโซเนียน
พ่อบอกว่า "มีทั้งเมืองทั้งชนบท อย่างอื่นก็ถูกทิ้งให้รกร้าง"
ตอนนั้นหนู 9 ขวบ พ่อไปวอชิงตันวันนี้ไงคะ
จำแม่นจังนะเรา
แต่หนูจำไม่ได้ว่าพ่อบอกว่าย้ายบ้าน
นั่นใครคะ
เพื่อนบ้านเหรอ
เราอยู่บ้านเดียวกัน
ไง
คาร์เมนใช่มั้ยจ้ะ
พ่อเล่าเรื่องหนูให้ฟังเยอะแยะเลย
เราจะอยู่ด้วยกันตอนซัมเมอร์ สนุกแน่ๆ จ้ะ
- เด็กๆ ออกมานี่หน่อย - เด็กเหรอ
ไม่เด็กหรอก อายุพอๆ กับลูกนั่นแหล่ะ
อยู่กับพ่อเหรอ
คาร์เมน นี่คริสตา นี่พอล
- เราจะเป็นเพื่อนเจ้าสาวด้วยกัน - อะไรนะ
เรื่องนั้น ไม่ได้กะจะเซอร์ไพรซ์ลูกหรอกนะ
ที่รัก
เราจะแต่งงานกัน
วันที่ 19 สิงหา
เธอทำงานเก่งจังเลยนะ
ถ้าเป็นฉัน คงหลายอาทิตย์กว่าจะเสร็จ
คนเราก็เก่งไปคนละแบบ
ทิบบี้ เธอน่าจะรู้ดีอยู่แล้วนะ
ว่าหูฟังพนักงานเสีย
อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ
ขอโทษนะคะ
ยาสระผมอยู่ไหนคะ
ช่องที่เจ็ด
ช่วยด้วย
เด็กเป็นลม
เรียกรถพยาบาลด้วย
หน้าผากเธอมีสติกเกอร์ราคาติดอยู่น่ะ
วอลแมนส์
ขอโทษนะ
ฉันพูดกรีกไม่ค่อยได้
ขึ้นไปบนเรือก่อนดีกว่า
ขอบคุณที่ให้ฉันยืมเสื้อ
คุณใส่แล้วดูดีนะ
ขอโทษนะถ้ามีกลิ่นปลาติด
- เรือคุณเหรอ - ของปู่ผม
เรือของปู่จะมีธงสีน้ำเงินทุกลำ
- คุณทำงานให้ปู่เหรอ - เฉพาะตอนซัมเมอร์
ผมเรียนมหาวิทยาลัยในเอเธนส์
ผมชื่อคอสตัสโดนัส
ลีนา คาลิการิสค่ะ
ลีนา คาลิการิส คุณเป็นคนกรีซเหรอ
ทำไมภาษาอังกฤษคุณดีจัง
ผมอยู่กับพ่อแม่ที่ชิคาโกจนถึงอายุ 12
พ่อแม่ฉันก็ย้ายไปอยู่อเมริกาเหมือนกัน
ฉันมาอยู่กับปู่ย่าที่นี่ตอนซัมเมอร์
ผมจะโยนปลากลับลงทะเล
อยากช่วยผมมั้ย
ก็ได้ค่ะ
ทำแบบนี้นะ
เอามือมา
เอามือคุณมาวางบนมือผม
กำมือไว้
เอายัง
วันนี้ถือว่าแกโชคดีนะ
ฉันต้องกลับแล้วล่ะ
ขอบคุณอีกครั้งที่ช่วยชีวิตฉันไว้
คุณเต้นรำเก่งกว่าว่ายน้ำหรือเปล่า
- อะไรนะ - คืนวันเสาร์เจอกัน
ขอโทษนะ คงไม่ได้หรอก
กระปรี้กระเปร่ากันหน่อย
หวัดดี
- หวัดดี - ฉันชื่อบริดเจ็ท
- ผมเอริค - ฉันรู้แล้ว
ได้ข่าวว่าคุณจะไปโคลัมเบีย
ใช่
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับฉันบ้างมั้ย
โรงเรียนคุณเป็นแชมป์ระดับประเทศ
เอ็มวีพี
ผมก็ว่างั้น
ฉันอายุ 17
มาแข่งกันดีกว่า
พอก่อนนะ
7 ไมล์
โอ้โฮ คุณชอบวิ่งเหรอ
ชอบสิ
ชอบที่สุดเลย
ใช่แล้ว
มันเหมือนเราอยู่ใน ที่ๆ ไม่มีทางจะมีอะไรแย่ๆ เกิดขึ้น
เหมือนกับว่าถ้ายังวิ่งต่อเรื่อยๆ
จะไม่มีอะไรมาแตะต้องเราได้
แถมยังสนุกดีด้วย
- ทามิโอเคมั้ย - ค่ะ
ทามิจะทำกิจกรรมพร้อมหนูมั้ย
ยังไม่รู้เลยค่ะ เธออาจเป็นคนถือป้ายก็ได้
ที่รักคะ มาสวดมนต์ ก่อนทานมื้อเย็นกันดีกว่า
- ดีเหมือนกัน - เอาสิ
พระเจ้าข้า ขอบคุณที่ประทานของขวัญแก่เรา
โปรดอวยพรให้เป็นมื้อที่ดีของเรา
- อาเมน - ดีจัง
- หนูรับให้ค่ะ - ไม่เป็นไรจ้ะ
เราไม่รับโทรศัพท์ตอนทานมื้อเย็น
ยกเว้นอยู่ครั้งนึง เล่าหน่อยสิว่าพ่อแม่เจอกันได้ยังไง
เล่ามาหลายครั้งแล้วนะ
- คุณเล่าสิ - ไม่เอา
- ให้ผมเล่าเหรอ - เล่าเลย
- ผมกดเบอร์โทรผิด - แล้วฉันเป็นคนรับ
- ลิเดียรับโทรศัพท์ - ตอนกินมื้อเย็น
แค่ครั้งเดียวเอง
แต่ลิเดีย ก็ยอมออกไปเจอคนแปลกหน้า
- พูดถูกมั้ย - ไม่ใช่ไม่ใช่อย่างนั้น
- ก็เรื่องจริงนี่นา - เราไปเล่นโบว์ลิงกัน มันจริงๆ เลย
- แม่ได้แค่ 2 แต้มเอง จำได้มั้ย - เล่นได้แค่ 2 แต้มเอง
แต่ฉันไม่ทำลูกโบว์ลิง หล่นใส่เท้าก็แล้วกัน
น้ำในส้วมเป็นสีน้ำเงิน
สีน้ำเงินค่ะแม่
พ่อไม่ชอบเล่นโบว์ลิงใช่มั้ย
- โบว์ลิง? - อยู่ที่นี่พ่อเล่นโบว์ลิงด้วย
- แถมยังบอกว่าสนุก - สนุกเนี่ยนะ
ใช่ สนุกมาก สวดขอบคุณพระเจ้าก่อนกินมื้อเย็นด้วย
แม้แต่เรายังไม่เคยไปโบส์กับพ่อ แล้วพวกนั้นเป็นใคร
- หนูไม่อยาก - ลูกควรจะคุยกับพ่อนะ
- บอกพ่อว่าลูกรู้สึกยังไง - ปกติหนูก็คุยอยู่แล้ว
คุยเปิดอก เหมือนที่คุยกับแม่รึเปล่าล่ะ
อย่าคิดว่าไม่สำคัญนะ พ่อไม่น่าทำแบบนี้เลย
แม่จะขึ้นเครื่องไปที่นั่น
แม่ไม่เคยอยากให้พ่อมีความสุข แม่ถึงชอบตำหนิพ่อไง
แล้วทุกอย่างจะดีเอง ไม่ต้องห่วงหรอก
ทิบบี้เพื่อนรัก
ฉันคิดว่ากางเกงตัวนั้น ทำให้เกิดเรื่องไม่ค่อยดี
มีหนนึงฉันเกือบจมน้ำ ตอนสวมกางเกงตัวนั้น
แต่มีคนช่วยฉันขึ้นไปบนเรือประมง
เขาทำให้ฉันได้สัมผัสปลาเป็นๆ น่าขยะแขยงมาก
แต่อย่างน้อย ฉันก็ได้เสก็ตภาพสวยๆ เก็บไว้
ฉันรักทุกๆ อย่างบนเกาะนี้
เสียดายจังไม่มีเธออยู่ด้วย
คิดถึง ลีนา
- ที่นี่เป็นไงบ้างจ้ะ - ก็ดีค่ะ
ย่าเจอนี่ในกองผ้า
ของหลานเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ
มีคนให้ยืมมา
ตอนไปเที่ยวท่าเรือ หนูไปว่ายน้ำ
เลยมีคนให้ยืมมา
ใครกันจ้ะ
หนุ่มใช่มั้ยล่ะ
ใครกัน ยายรู้จักหมดแหล่ะ
อย่าถือสาเลย ญาติๆ หนูทั้งนั้นแหล่ะ
ญาติหนูเหรอ มีกี่คนคะ
เยอะแยะไปหมด อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ
บอกมานะ นะ นะ
เขาชื่อคอสตัสโดนัส
โดนัส?
พวกโดนัสเหรอ
ห้ามพูดกับพวกนั้นอีก
พวกมันหลอกลวง เป็นหัวขโมย ป่าเถื่อน
ปู่ต้องอกแตกตายแน่ๆ ถ้ารู้เรื่องนี้
หลานต้องไม่ไปพบเจ้าหนุ่มนั่นอีก
เข้าใจมั้ย
- ค่ะ - ค่ะอย่างเดียวไม่พอ
ต้องสาบานด้วย
หนูสาบาน
ต้องอย่างนั้นสิ
หมายเลขผู้ใช้งาน: Santorini012 รหัสผ่าน:
สถานที่ ซันโทรินี กรีซ
ชื่อผู้รับ: ทิบบี้ รอลลินส์ ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ที่อยู่ 1: 721 ถนนดิคเคนส์ เบเทสดา แมรี่แลนด์
ฉันจะพูดอะไรดีล่ะ
เกี่ยวกับชีวิตคุณ
ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลย
เราไม่ต้องการความน่าสนใจ แต่ต้องการความจริง
- นั่นล่ะคือประเด็นของสารคดี - อะไรดี ดี นะ
สารคดี
ก็เหมือนหนังน่ะแหล่ะ น่าเบื่อจะตาย
หวัดดี มีคนส่งของๆ เธอผิดบ้าน ไปอยู่ที่บ้านฉัน
คงดูบ้านเลขที่ผิด
บนนี้เขียน 721 แต่บ้านฉัน 271 ฉันชื่อเบลี่ กราฟแมน
เธอคือคนที่เป็นลมวันนั้นใช่มั้ย
- ที่วอลแมนส์ไง - ใช่
เธอคือผู้หญิงคนที่ดูแปลกๆ ที่มีสติกเกอร์ราคาบนหน้าผากนี่นา
รอเดี๋ยวนะ ฉันมีของจะคืนเธอ
มันตกอยู่ข้างตัวเธอ ฉันเลยเปิดดู เผื่อจะรู้ว่าเธอเป็นใคร
เธอขโมยกระเป๋าฉันใช่มั้ย
นี่เป็นคำขอบคุณของเธอเหรอเนี่ย
ฉันจำได้ว่าในนี้มีเงินมากกว่า 4 เหรียญ
นี่เธอคิดว่าฉันขโมยเงินเหรอ
ฉันแค่เปิดดูว่ามีบัตรของเธอหรือเปล่า
ก็แค่นั้น เห็นมีแต่รูปโรงเรียน กับรูปแมวหน้าตาจ๋องๆ
แล้วในกระเป๋าเธอล่ะ
คงจะมีแต่บัตรพนักงานวอลแมนส์ หรือไม่ก็ใบขับขี่จักรยานล่ะสิ
ขอโทษ อาทิตย์หน้าฉันจะได้ใบขับขี่รถแล้วย่ะ
นี่เธอ10 ขวบเองมั้ง
- 12 - ไม่ต่างกันหรอก
แต่ตอน 10 ขวบฉันยังไม่มีไอพอด
เก๋นะยะ คงฟังเทเลทับบี้ส์ทั้งวันล่ะสิท่า
เธอทำเด็กตื่นเลย
ยัยบ้า
- อะไรนะ - ทำเป็นเลี้ยงเด็กตอนวันหยุด
ทำไมถึงทำงานที่นั่น
ฉันอยากหาเงินไว้ซื้ออุปกรณ์วิดีโอ
จะได้หางานใหม่ วอลแมนส์เป็น
ทำไมฉันต้องสาธยายให้เธอฟังด้วย ไม่มีที่อื่นไปหรือไง
ก็ไม่เชิง
อุปกรณ์เยอะดีนี่
- ใช้ถ่ายหนังเหรอ - ใช้กอดเล่นมั้ง
- ถ่ายอะไร - ชีวิตที่สิ้นหวัง
การดำรงชีวิตอยู่อย่างสิ้นหวัง
- น่าสนแฮะ อยากได้ผู้ช่วยมั้ย - อย่าหวังเลย
เธอไม่ต้องจ่ายตังค์ฉันหรอก ฉันช่วยหิ้วของให้นะ
ว่าไงจ้ะ
ขอโทษนะที่มาสาย
เพื่อนเธอชื่ออะไร
- ไม่ใช่ - เบลี่ กราฟแมนค่ะ
ฉันกลับดีกว่า
แล้วเจอกัน ทิบบี้
อยู่นี่เอง
- ไง - คะพ่อ
พรุ่งนี้ไปเล่นเทนนิสกัน
- จริงเหรอคะ - จริงสิ
- ตอนเช้าดีมั้ย - ค่ะ
พร้อมยัง พ่อคิดว่าจะสู้หนูไหวเหรอ
- ลูกนั่นแหล่ะจะสู้พ่อไหวเหรอ - เดี่ยวได้เห็นดีกัน
- พนันกันมั้ยล่ะ - ได้เลย
- ที่รักคะ - จ้ะ
ฉันจะไปพบฝ่ายจัดเลี้ยงที่โรงแรม ขอติดรถลงที่สนามแข่งของพอลได้มั้ย
ได้สิ
เขาเป็นนักฟุตบอลที่เหลือเชื่อเลย
เดี๋ยวเราแวะดูสักหน่อยนะ
- ทางผ่านพอดี - ก็ได้ค่ะ
- หวัดดี - ว่าไง
ก็ดี วันนี้ทีมคุณดู ไม่ค่อยเข้าขากันเลยนะ
ไม่หรอก ผมกำลังดูว่ามีอะไรหรือเปล่า
คุณมองเธออยู่
คุณมั่นใจในตัวเองเสมอเลยเหรอ
ใช่ เมื่อฉันรู้ว่าต้องการอะไร
ได้ลูกแล้ว
บุกเลย บุกเลย
ทำไมล่ะ
หมดเวลา
- ใช่ หมดเวลาแล้ว - คุณเชียร์ใครอยู่
พอล รอดแมน
คุณเป็นพ่อเขาล่ะสิ เขาเล่นดีนะ
เห็นด้วยครับ
ส่งลูก
ส่งลูกสิ วรีแลนด์
ส่งเดี๋ยวนี้
ลูกสวยดีนี่
พวกเราขอซูฮก
วรีแลนด์ เปลี่ยนตัว
นี่แค่ซ้อมนะ วรีแลนด์
แบ่งให้คนอื่นเล่นบ้างสิ
คิดว่าตัวเองเป็นซุปเปอร์สตาร์หรือไง
เก็บแรงไว้ตอนแข่งจริงดีกว่า
- ใครดี เดียนนา - เคธี่ ลงเล่นเลย
เคธี่ ไปเร็วๆ
เหมือนเดิม
เยี่ยม เอาเลย เวนดี้
โรงแรมที่เราจัดงานแต่งท่อน้ำแตก
- น้ำท่วมนองเลย - คงต้องซ่อมเป็นเดือน
ไม่น่าเลย โรงแรมนั่นดีมากเลย
ฉันคงหาที่ใหม่ไม่ทันแน่ๆ
เราจะหาที่ใหม่กัน
เสียใจด้วยนะคะ
ลิเดียไม่เคยมีงานแต่งแบบทางการซะที
พ่อฉันตายก่อนงานแต่งครั้งแรก
กลับบ้านกันก่อน แล้วค่อยคิดกัน
พอล เล่นเทนนิสกับคาร์เมนหน่อย
ยิงลูกสวยดีนะพอล
- อะไรนะ - ตอนนี้ลิเดียต้องการพ่อ
ลูกจะได้ทำความรู้จักกับพอล มากขึ้น
แต่พอลเขาไม่ค่อยพูดนี่คะ
เขาขี้อายน่ะ
ลองดู สนุกอยู่แล้ว
- พรุ่งนี้ค่อยมาเล่นนะ - ก็ได้
ตายแล้ว เป็นไงมั่ง
นายเป็นอะไรหรือเปล่า
ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ
มือหนักไปหน่อย ขอโทษด้วย
- ไม่เป็นไร - เราเลิกเล่นเหอะ
ฉันเหนื่อยแล้ว
- คาลิเมรา ลีนา - ฉันคิดว่า ฉันไม่ได้
นี่เสื้อคุณ ขอบคุณนะ
เดี๋ยวก่อน ลีนา
ผมกำลังจะออกเรือ ไปด้วยกันมั้ย
ไม่ ฉันไม่ควรมาแถวนี้เลย
พวกเขาเล่าให้คุณฟังแล้วล่ะสิ
สนุกนักเหรอที่ปู่ย่าเราไม่ชอบหน้ากัน
คุณก็รู้ว่าฉันเป็นใคร ทำไมวันนั้นไม่เล่าให้ฉันฟัง
เพราะเราไม่ควรไปเกี่ยวข้อง กับความบาดหมางของคนรุ่นก่อน
จะไม่เกี่ยวได้ยังไง มีเรื่องอะไรเหรอ
ที่นี่ก็มีอยู่แค่เรื่อง
เงินกับปลา
ปู่ผมบอกว่าถูกปู่คุณโกง
ส่วนปู่คุณบอกว่าปู่ผม
ขายปลาให้เขา แล้วปลาทำให้ร้านอาหารของเขาเจ๊ง
ความจริงเป็นยังไง
ความจริงคือวันนี้เป็นวันที่สวยงาม
จะสนใจเรื่องพวกนั้นไปทำไม
เพราะมันเป็นอย่างนั้นน่ะสิ
ทิบบี้
ทิบบี้ ลูกค้าต่อว่าอีกแล้ว เรื่องใบเสร็จรับเงิน
- เธอทำผิดเป็นครั้งที่สองแล้ว - คุณเลยจะหักเงินฉัน
ใช่แล้ว
ห้ามใส่บลูยีนส์มาทำงาน
เข้าใจ๋
มายุ่งอะไรกับของๆ ฉัน
แม่เธอให้ฉันมา เพราะฉันบอกว่าเป็นผู้ช่วยเธอ
- อะไรนะ - แม่เธอก็เห็นดีด้วย
ช่างแสนดีเหลือเกินนะยะ
นี่ยัยตัวป่วน ฉันมีเพื่อนแล้ว
มีเพื่อนรัก 3 คน แต่พวกเขาไม่อยู่ตอนซัมเมอร์
- ฉันไม่อยากมีเพื่อนใหม่ - ฉันก็เหมือนกัน
แค่คิดว่าถ้าได้หัดถ่ายหนังคงเวิร์คดี
ฉันไปเจอเรื่องที่น่าไปสัมภาษณ์มากเลย
เขาชื่อไบรอัน แมคไบรอัน ราชาของ "แดนแห่งมังกร"
เขาทำลายสถิติที่มีอยู่หมดเลย
แต่เขาดูไม่เหมือนที่เธอเรียกว่า สิ้นหวัง
ฉันว่าเขามีความขัดแย้งที่น่าสนใจ แบบพวกขี้แพ้ที่อยู่ในหนัง
งั้นเริ่มเลย
ไปยืนใกล้ๆ เขา
ทำเป็นว่า เธอเป็นแฟนที่คอยติดตามดูเขา
- พร้อม - แอ็คชั่น
พ่อมดแห่งวิดีโอ กำลังปักหลักที่ร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง
ไบรอัน แมคไบรอัน คือคู่สนทนาของเรา
เขาพูดว่า "แดนแห่งมังกร"
เขาเอ่ยคำนั้น
ไบรอัน คุณใช้เวลาเล่นนานมั้ย
บางทีก็ทั้งวัน
คุณชอบขลุกอยู่ในควิค มาร์ทเป็นวันๆ
แทนที่จะออกไปทำอย่างอื่นในโลกจริงๆ
เขาอาจจะพบว่าโลกใน "แดนแห่งมังกร" น่าสนใจกว่าเยอะ
เล่าหน่อยสิไบรอัน
คือว่า
เริ่มจากคุณคือเดิค เดอะ แดริง
ปีที่ 1305 หลังคริสตกาล
มีภารกิจคือการช่วยเจ้าหญิงดาฟนี
ซึ่งมีมังกรชื่อ ซิน คอยเฝ้าอยู่
ห้องแรกเป็นห้องงู
- งูเลื้อยลงมาจากเพดาน - จริงอ่ะ
คุณจะไม่ได้เจอเจ้ามังกรตัวนั้น จนกว่าจะถึงระดับ 23
ใช่
เล่าต่อเลย
หนีเร็ว มันตามหลังมาแล้ว
- เร็วเข้า - เร็วอยู่
- ดูนั่น - วิ่งเร็ว
เทปคุณหมดแล้ว
แล้วสัมภาษณ์ที่เหลือล่ะ
เราอาจจะมาอีกทีพรุ่งนี้
- ถ้าคุณไม่ว่าอะไร - มาสิ
เป็นไง
เธอพูดภาษาสเปนเหรอคะ
- พูดได้มั้ยคะ จะว่าอะไรมั้ย - ได้สิจ้ะ
แต่คงไม่มีฟังเข้าใจ
อย่าโกหกเลยค่ะพ่อ
พ่อกับแม่หนู เคยพูดภาษาสเปนกันตลอด
โดยเฉพาะตอนอยากจะพูดอะไร
- ที่ไม่อยากให้หนูเข้าใจ - เก้าโมงแล้ว
- จริงๆ แล้วหนูฟังออกหมด - ผมจะเช็คเรื่องจัดเลี้ยงนะ
คาร์เม็น หนูต้องไม่เชื่อแน่ๆ
ว่าเราจะจัดงานแต่งงานที่บ้าน
จัดงานเลี้ยงที่สวนหลังบ้าน
เต้นรำใต้แสงดาว ต้องสนุกแน่ๆ
พอลไปไหนคะ
- เขามีนัดจ้ะ - ที่โรงพยาบาลเหรอคะ
- ทำไมพูดแบบนั้น
ตอนเล่นเทนนิส หนูพลาดไปโดนเขา แต่เป็นอุบัติเหตุ
- ไม่ เขาไม่เป็นไร - เขาสบายดี
- เขาแค่ - แค่ไปทำธุระ
ใช่
พ่อคะ พ่อ
มีอะไรเหรอคะ
พอลเป็นอะไร
เขาอยู่แอตแลนตา
ไปเยี่ยมพ่อที่ไม่สบาย
พ่อเขาติดเหล้า
พอลจะไปเยี่ยมพ่อทุกเดือน
แต่คริสตาไม่ยอมไป
เธอทำใจไม่ได้
ลิเดียไม่อยากให้คริสตากระเทือนใจ
ก็เลยเลี่ยงพูดว่าพอลไปทำธุระ
ค่ะ
นาตาชา
โอลิเวีย
บริดเจ็ท
พอลลี่
- แจนนา - แทมพันส์
ของพิเศษจากแม่
- โจ - ขอต้อนรับสู่แคมป์
ไดอานา
คิดว่าลูกคงสนุกน่าดู ที่บ้านเรียบร้อยดี
รักและคิดถึง จากพ่อ
ยาสระผม เหมาะเหม็งเลย
แฮมเบอร์เกอร์
พวกนายรู้มั้ย เขาให้พวกเราหยุดวันเสาร์
ไชโย ไป "แคนทินา" กันมั้ย
"แคนทินา" อยู่ไหน
ไม่รู้สิ คงสักที่บนถนนนั่น ทำไมเหรอ
เขาอยากให้ฉันไปด้วย
อะไระนะ
เขาอยากให้ฉันไปด้วย
ไม่งั้นจะพูดต่อหน้าฉันทำไม
ตอนโปรดของฉันเลย
ตอนเขาเสี่ยงตาย แล้วยิงปีน
เงียบๆ หน่อย ฉันกำลังดูว่ามีอะไรใช้ได้บ้าง
แค่อย่างเดียว
ห่อนี้ใส่อะไร
ใส่
ใส่กางเกงตัวที่วางอยู่ตรงนั้น
ฉันผลัดกันใส่กับเพื่อนตอนซัมเมอร์
นี่เหรอ
- ยีนส์เก่าๆ ตัวนี้มีดียังไง - ไม่มีอะไร
แต่เราใส่พอดีตัวทุกคนแบบไม่น่าเชื่อ
จริงเหรอ
ถ้าฉันใส่จะเป็นยังไงนะ
เธอน่าจะให้ฉันลองใส่ดู
- ลองเลยได้มั้ย - อยากทำอะไรก็ทำเหอะ
ฉันต้องการความเงียบ
ทิบบี้
เลี้ยงเด็กให้ทีนะ
ฉันเขียนจดหมายที่ไปรษณีย์
ค่าส่งพัสดุด่วนแพงกว่า ค่าแรง 2 ชั่วโมงที่วอลแมนส์ซะอีก
กางเกงยีนส์จะถึงมือเธอพรุ่งนี้
เรากำลังอยู่ในมุมๆ นึงของเบเทสดา
เป็นที่ๆ เจ้าของกิจการรุ่นเยาว์ ได้พิสูจน์ภาษิตเก่าที่ว่า
"เมื่อชีวิตหยิบยื่นมะนาวให้ จงทำน้ำมะนาว"
และคำถามคือ
น้ำมะนาวคั้นสดหรือใช้ผงสำเร็จรูป
- แบบไหนก็ได้ขอให้อร่อยก็พอ - ให้ฉันตั้งคำถามหน่อยได้มั้ย
ฉันเสียใจที่ต้องรายงานว่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ตอนฉันใส่ยีนส์ตัวนั้นเลย
นอกเสียจากทำสไปรท์หก
ผู้จัดการจอมโหดเฉ่งฉันเรื่องใบเสร็จ
- ใบเสร็จรับเงิน - ผู้จัดการหน้าเหี้ยม
ที่พูดว่าลืมให้ใบเสร็จอีกแล้ว
ฉันเคยอ่านเจอว่า บิลเกตส์
เคยขายน้ำมะนาวตอนหนุ่มๆ
- เธอไม่รู้อะไรหรอก - รู้สิ ฉันอ่านจากนิตยสาร
- เธออ่านมาจากไหน - นิตยสาร
มีอยู่อย่างเดียวที่กางเกงส่งมาให้
คือตัวป่วนจอมจุ้น
ที่เดินตามก้นฉันไปทุกที่
เขาคงเหนื่อยเพราะอยู่ตรงนั้นมาทั้งวัน
ไหนบอกซิ เขาทำอะไรมั่ง
- ใช้ความคิด - น่าจะใช้ให้มากกว่านี้
แย่จังที่แพคตัวป่วนลงกล่องไปทิ้งไม่ได้
หวังว่าเธอคงโชคดีกับความพยายามหนนี้
คาร์เมน โลเวลล์
2411 โคเวย์ คอร์ท ซัมเมอร์วิลล์ เซาท์แคลิฟอร์เนีย
ห่อพัสดุอีกครั้งที่แอตแลนตา
ว่าไง แม่สาวขี้เซา
คาร์เมน
- ตื่นได้แล้วจ้ะ - หวัดดี
อรุณสวัสดิ์
ขอโทษที่ทำให้หนูตื่น
มาเรียจะมาเก็บผ้าปูที่นอนจ้ะ
- มาเรีย? - แม่บ้านจ้ะ
ฉันบอกเขาแล้วว่าหนูตื่นสาย
แต่มาเรียไม่เข้าใจ
ภาษาอังกฤษเขาไม่ค่อยดีน่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
หนูจะซักผ้าปูที่นอนเอง
ไม่จ้ะ ไม่เอาน่า
มาเรียจะทำให้นะจ้ะ
- ลิเดีย คือว่า - วันนี้อากาศออกจะดี
- หนูไม่ต้องซักเองหรอก - หนูซักเองค่ะ
ปกติหนูทำเองอยู่แล้ว
หนูทำเองมาตลอดจนชินแล้ว
ก็ได้จ้ะ
มานานแล้วเหรอ
คอสตัส มาทำอะไรที่นี่
นี่ตลาดปลานะ
ผมก็มาขายปลาน่ะสิ
ก็จริงของคุณ
คุณรู้มั้ย
อะไรนะ
ไม่มีใครมานั่งแถวตลาดปลากลิ่นเหม็น
ถ้าไม่ได้ตั้งใจมารอใครหรอก
คุณพูดอะไร ฉันไม่เข้าใจ
ฉันมาสเก็ตภาพโบสถ์เก่านั่นต่างหากล่ะ
ขอดูบ้างสิ
ยังไม่เสร็จ
- ไม่เห็นบอกเลยว่าคุณเป็นศิลปิน - ก็ฉันไม่ได้เป็นนี่นา
แต่คุณเป็น
พ่อแม่ผมแต่งงานที่โบสถ็นี้
ก่อนย้ายไปอยู่อเมริกา
ทำไมพวกท่านถึงกลับมากรีซ
ไม่ได้กลับ
พวกท่านตายเพราะอุบัติเหตุรถยนตร์
ตอนผมอายุ 12
ผมเลยกลับมาอยู่กับปู่
เสียใจด้วย
ทำไมคุณถึงวาดรูปนี้ล่ะ
ไม่รู้เหมือนกัน
ตอนเห็นครั้งแรก
มันดูไม่มีอะไรน่าจดจำ
แต่แล้วก็รู้สึกว่ามันสวยงาม
มันสมบูรณ์แบบในความเปล่าเปลี่ยว
คุณรู้สึกเหรอ
ลีนา คาลิการิส
คุณเป็นศิลปิน
คุณควรวาดให้เสร็จ
คงไว้คราวหน้า
เพราะฉันจะกลับแล้ว
- ถ้าปู่กับย่ามาเจอฉันท่านจะ - ท่านจะทำไม
เพราะพวกท่านจริงๆ รึเปล่า ที่ทำให้คุณกลัว
หรือเพราะอย่างอื่น
คุณหมายความว่าไง
- คุณไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำไป - ผมพยายามอยู่นี่ไง
หรือว่าคุณไม่รู้
เขาพูดถูกแล้ว คาร์ ฉันกลัว
บางครั้งฉันก็อยากเปิดใจให้เขา
แต่แล้วฉันก็สร้างกำแพงขึ้นมา
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม
เรืองคอสตัสทำให้ฉันต้องครุ่นคิด
ถึงเขาจะเคยผ่านการสูญเสีย
แต่เขายังคงมองโลกอย่างเรียบง่าย
แต่ฉันกลับไม่เคยมองโลกแบบนั้น
ฉันละอายใจจริงๆ ที่คอสตัสและบริดเจ็ท
ซึ่งเคยผ่านการสูญเสีย
สามารถเปิดใจที่จะรัก
ในขณะที่ฉันผู้ไม่เคยสูญเสีย กลับทำแบบนั้นไม่ได้
เธออยู่โรงพยาบาล
- ใคร - เด็กผู้หญิงบ้านนั้น
ทำไมล่ะ ได้ยินว่าหยุดรักษาไปแล้วนี่นา
- รักษา? - เธอเป็นมะเร็งในเลือด
ตรวจเจอเมื่อ 2-3 ปีทีแล้ว น่าสงสารจัง
เด็กคนนั้นนะเหรอ
ใช่
นั่นใคร
- แม่ฉันเอง - แม่เธอ?
ไปเร็ว
ไง
มาทำอะไรที่นี่ คุณไม่ควรมาที่นี่
ฉันไม่ดื่มหรอก
อาจจะดื่มก็ได้ ถ้าคุณไม่ยอมเต้นรำกับฉัน
บริดเจ็ท
ผมทำไม่ได้
ผมทำไม่ได้ ขอโทษที
- สีน้ำเงินแบบนี้รึเปล่า - ไม่ใช่เลย
- ไม่ใช่เลย?
ตรงนี้เป็นเบรกเท้า
ปล่อยให้วิ่งช้าๆ ไปก่อน
ช้าๆ
อย่าเกร็ง
อยาลืมจับตรงนี้ อย่างนั้นล่ะ
มองหาลาสักตัว ไม่มีนี่
โรเบอร์ตาเธอชอบอะไรที่สุด ในการทำงานที่วอลแมนส์
มีเงินใช้ไง ชอบที่สุดเลย
ฉันทำพาร์ทไทม์ที่ร้านสวืท ชอพด้วยนะ
ที่นั่นมี
เครื่องปั่นสำหรับผสมอาหาร
เมื่อไหร่ที่ฉันเบื่อ
ฉันจะทำการทดลอง
การทดลองเหรอ เจ๋งแฮะ
- ขอโทษนะที่มาสาย
คุณชอบอะไรที่สุด
ไม่รู้สิ
อ้อ มีวันนึง เป็นวันที่เด็ดมากเลย
มีพราลีนส์ บลูเบอร์รี แล้วก็แครกเกอร์เกรแฮม
เจ๋งเลย คุณรู้จักบาสกิน รอบบินส์มั้ย
เขาจ้างผู้เชี่ยวชาญด้านไอศกรีม
มาคิดค้นรสชาติใหม่ๆ 3 รสต่อเดือน
- จริงเหรอ - จริงสิ
รู้มั้ยว่าใครน่าจะชอบเรื่องแบบนี้
คุณไง
คิดงั้นเหรอ
ตายล่ะ ต้องกลับไปทำงานแล้ว ไม่งั้นโดนดันแคนเฉ่งแน่
แล้วเจอกัน
ขอโทษที
- ลืมไปว่าเธอไม่ชอบให้ฉันแทรก - ไม่เป็นไร
ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้การสัมภาษณ์ล่มนะ
เธอทำดีแล้วล่ะ
ใครบอกเธอ
บอกอะไร
- เธอรู้ความจริงแล้วใช่มั้ย - เรายังมีสัมภาษณ์อีกรายนะ
มันคือมะเร็งในเลือด
ฉันจะไปกับเธอ
เธอถามเพราะเศร้าเรื่องฉันใช่มั้ย
ไม่รู้
อาจจะ
โอเค
แค่สอยชายขึ้นก็สวยแล้วค่ะ
- ลูกสวยจังเลย - หนูชอบชุดนี้ค่ะ
คาร์เมน
คาร์เมน ถึงตาหนูแล้วจ้ะ
ว่าไงจ้ะ
- เหมือนแหนมเลย - อุ๊ยตาย
บาร์บาราแก้ชุดให้หนูได้จ้ะ
มาตรงนี้
ไหนดูซิ
ต้องขยายตรงนี้
เอาช่วงนี้ออก
ไม่รู้ยังมีผ้าเหลือให้ต่อรึเปล่า
ต้องแก้ชุดแบบระวังมากๆ เลยค่ะ
ถ้าพูดตรงๆ ก็คือ น่าจะตัดใหม่เลยดีกว่า
ก็ได้ค่ะ
- ถอดชุดได้รึยังคะ - ถอดได้แล้วจ้ะ
ขอโทษด้วยนะ บาร์บารา
ฉันก็ไม่รู้ว่าพ่อเธอกะไซส์ผิด
เป็นธรรมดาค่ะ ต้องเริ่มทำใหม่หมด แต่กรณีนี้
เธอน่าใส่ชุดรัดทรงแบบยาวด้วย
- จะได้เข้ารูปทรง - ค่ะ สวยแน่ๆ ค่ะ
เป็นงานแต่งงาน ฉันเลยอยากให้ชุดเหมือนๆ กัน
- จะออกมาเหมือนคริสตามั้ยคะ - แน่นอนค่ะ
ไม่เป็นไรนะคะ
ของคริสตาจะแก้ที่ชายกระโปรง
แต่ของคนอื่นต้องตัดใหม่เลยค่ะ
คาร์เม็น
คนอื่นที่คุณพูดถึงน่ะ ชื่อคาร์เม็น
คาร์เม็น
จะบอกอะไรให้ ไม่ต้องต่งต้องตัดแล้ว
เชิญป่าวประกาศให้ทั่วเลยว่า คาร์เม็น จากเปอร์โตริโก
เพราะพวกคุณ คงไม่มีวันมีหุ่นแบบฉันหรอก
ไม่เหมือนคุณหรือลูกสาวคุณนี่ ก้นฉันใหญ่เหมือนถัง
จนช่างเสื้อจนปัญญาจะพรางให้มิด
แจ้นไปบอกให้ทั่วเลยว่า ไม่มีคนชื่อคาร์เมน
ไม่มีคาร์เมนบนโลกนี้
คาร์เมน คาร์เมน
หนึ่ง สอง สาม
สาวๆ ได้เวลาประกาศชัยชนะแล้ว
ตั้งใจเล่นช่วงต่อเวลาให้ดีๆ
เวนดี้กับคาเรนเล่นตำแหน่งมิดฟิวด์ บริดเจ็ทตำแหน่งสวีพเพอร์
- อะไรนะ - ได้ยินที่พูดมั้ย
ฉันไม่อยากให้เธอ ส่งลูกผ่านมิดฟิวด์
ลีนา ตอนฉันได้รับจดหมายเธอ ฉันกรี๊ดไป 10 ตลบ
เธอเจอหนุ่มแล้วใช่มั้ยล่ะ
ฉันก็เหมือนกัน ชื่อเอริค
เขาเป็นโค๊ช เหนือคำบรรยายเลยล่ะ
แต่ฉันไม่แคร์หรอก
ฉันไม่เคยรู้สึกอยากได้อะไร มากเท่านี้มาก่อนในชีวิต
ฉันกำลังรอกางเกงจากคาร์เมนอยู่
ช่วงนี้ ฉันทุ่มเต็มที่ให้กับฟุตบอล
ถึงแม้ว่ามันจะยิ่งทำให้ฉัน หาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัว
จะพูดว่าไงดี ฉันเฝ้าครุ่นคิด
แต่สาวช่างคิดไม่ค่อยรับผิดชอบ การการกระทำของตัวเองใช่มั้ย
ส่งลูก วรีแลนด์
หวัดดี
เห็นคุณดูฉันเล่นวันนี้ คุณคิดว่ายังไง
ผมไม่เคยเจอใคร
ที่มุ่งมั่นขนาดนี้
มาก่อน
ฉันคงอยากโชว์คุณนิดหน่อยมั้ง
- แค่นิดหน่อยเองเหรอ - ใช่
ไม่หรอก
คุณก็รู้ว่ามีอะไรมากกว่านั้น
คุณกลัวฉันไม่ใช่เหรอ
"สาวซ่ากล้าบ้าบิ่น"
อะไร
นักจิตวิทยาที่โรงเรียนเรียกฉันแบบนี้
หลังจากแม่ตาย ครูบางคนคิดว่า
ฉันน่าจะไปรับคำปรึกษา อะไรทำนองนั้น
แล้วฉันก็ได้เจอผู้ชายคนนึง
ฉันเล่า เขาเขียน
ฉันไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเลย
บริดเจ็ท
ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
ไม่ใช่ตอนนี้หรอก
ไปวิ่งแข่งกันเหอะ
ถึงแล้ว
- มีกุญแจมั้ย - ไม่มีค่ะ
- ไม่เห็นเหมือนบ้านคนแปลกหน้าเลย - พวกเขาอาจจะรอหนูอยู่ก็ได้
- ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณ ไม่เป็นไร
ดีมากเลย
นี่ทิบบี้นะ นี่เป็นการฝากข้อความ เธอคงรู้ว่าต้องจัดการยังไง
ทิบ นี่คาร์เม็นนะ ฉันกำลังจะกลับบ้าน
ทุกอย่างยุ่งเหยิงไปหมด ฉันเบรกแตก ฉันไม่แคร์หรอก
ฉันสติแตก อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
ฉันโทรมา เพราะรู้ว่า
เธอเข้าใจฉัน
รู้มั้ยว่าฉันชอบอะไรเกี่ยวกับดาวที่สุด
ตอนเราแหงนมองดาวพวกนั้น
ทำให้เราเพิ่งจะรู้ว่ามีอะไรที่มากกว่า
ชีวิต?
คงอย่างงั้น
เธอกลัวมั้ย
ฉันไม่กลัวเรื่องตาย
แต่ฉันกลัวเรื่องเวลา
ว่าจะมีไม่มากพอ
ที่จะค้นพบ
ตัวเองบนโลกนี้ ก่อนที่จะจากไป
ฉันกลัวสิงที่ฉันจะพลาด
อะไร
เปล่า
บริดเจ็ทเป็นคนมีชีวิตชีวา ชอบสร้างเสียงหัวเราะ
ส่วนคาร์เมนก็เฉียบแหลม แต่เธอไม่รู้ตัว
ทิบบี้
ทิบบี้ มีความคิดดีๆ เยอะ
ฉันอิจฉาทิบบี้
ทำไม
เพราะเธอรู้จักตัวเอง
แล้วคุณไม่รู้เหรอ
ไม่รู้สิ
รู้แค่ว่าอยากเป็นอะไร
วันนั้นคุณเคยบอกว่าฉันกลัวใช่มั้ย
ผมอธิบายไม่ถูก
ตลอดชีวิตฉัน มีแต่
คนขีดเส้นไว้ให้เดิน
แต่ฉันไม่
- ไม่เป็นไร ผมเข้าใจ - จริงเหรอ
จริง
มีบางคนอยากอวดสวย
เพราะอยากให้โลกรับรู้
ขณะที่บางคนซ่อนความงามไว้
เพราะอยากให้โลกเห็นอย่างอื่นมากกว่า
แล้วคุณเห็นอะไร
ทุกอย่าง
บริดเจ็ท เพื่อนรัก
ฉันคงหวังลมๆ แล้งๆ ว่าเมื่อได้กางเกงแล้ว
ทุกอย่างจะดีขึ้น
ฉันไม่ได้โทษกางเกง สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น
แต่หวังว่า มันจะนำพาโชคไปให้เธอมากว่าฉัน
และที่ยิ่งกว่านั้น มันอาจทำให้เธอคิดอะไรได้มากขึ้น
อาจจะฟังแล้วน่าเบื่อ
แต่เชื่อเถอะ จากประสบการณ์สดๆ ร้อนๆ
การรู้คิดเป็นสิ่งที่ไม่เลวนะ
ใส่ให้สนุกล่ะ รักเพื่อน คาร์เมน
พ่อโทรมา
ถามว่าลูกถึงบ้านปลอดภัยรึเปล่า
แม่เสียใจจริงๆ คิดแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
ไม่เอาน่า แม่
ทีนี่รู้แล้วใช่มั้ย ว่าทำไมแม่กลัวที่ลูกจะไปอยู่ที่นั่น
- แม่ไม่อยากบอกว่าแม่เตือนแล้วนะ - งั้นก็อย่าพูดเลย
ไปรษณีย์เม็กซิกาโน
- อรุณสวัสดิ์ - เธอไม่นอนมั่งเหรอ
- นอนทำไม - นี่ของเธอ
ว้าว ในที่สุดก็มาถึงฉัน
อะไร
พวกเธอรู้มั้ยว่านี่หมายความว่าไง
- เธอกำลังกอดกางเกงยีนส์อยู่ - คงไม่ใช่แค่กางเกงยีนส์
มันทำให้เกิดเรื่องเยอะแยะเลย
น่ารักดี
ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ในโชว์ประหลาด ชื่อว่า "ดินแดนคนผมบลอนด์"
เดาได้เลยว่าใครเป็นตัวประหลาด
- คงไม่แย่ขนาดนั้นหรอก - แย่สิ แย่มาก
พอลก็กลัวดอกพิกุลจะร่วง
คริสตาก็เหมือนฝันร้ายที่...
แสนน่ารัก
แม่ลูกเหมือนคู่แฝดจรัสแสง
ยกเว้นตอนแผนแต่งงานโผล่ขึ้นมา
ทิบบี้ ฉันควรจะมีส่วนรับรู้
มันไม่ใช่มีแค่ดอกไม้
หรือรายชื่อแขกหรือผ้าปูโต๊ะ
พวกเขาคงกำลังตื่นเต้น
ทิบ ช่วยทำเป็นอยู่ข้างฉันหน่อยได้มั้ย
อย่าแบ่งพรรคแบ่งฝ่ายเลย คาร์เมน
ยังมีอะไรๆ ที่แย่กว่าพ่อเธอแต่งงานใหม่ซะอีก
เขาน่าจะจัดการให้ดีกว่านี้
ทิบบี้ เขาไม่ได้จัดการอะไรเลย
- บอกเขาสิ - ทำไมฉันต้องบอกด้วย
เธอไม่ควรโยนก้อนหินใส่พ่อ
ฉันไม่ได้โยนใส่พ่อ ฉันโยนใส่พวกเขาต่างหาก
พวกเขาคือตัวปัญหา เป็นตัวทำลายทุกอย่าง
แล้วเธอยังจะให้ฉัน ทำสิ่งที่ปากไม่ตรงกับใจ
ต้องปฏิบัติกับพวกเขาแบบแสนดี
ทั้งๆ ที่อยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ งั้นเหรอ
เพราะมันยังง่ายกว่าความรู้สึกบางอย่าง
สงสัยจะตากแดดมากไปหน่อย
คงจะจริงค่ะ
หนูออกไปเดินเล่นสูดอากาศดีกว่า
คุณอยู่ต่ออีกสักอาทิตย์ได้มั้ย
ผมเริ่มเรียนวันจันทร์ อยู่ต่อไม่ได้
ฉันแค่
ฉันรู้สึกว่า
ผมรู้
ผมก็เหมือนกัน
ผมรักคุณ ลีนา
ทำอะไรกัน หยุดนะ
- ลีนา - คอสตัส
ลีนา
มันทำให้หลานเมา
ไม่มีอะไรซักหน่อยแค่เต้นรำกัน
หลานให้สัญญากับย่าแล้ว ทำไมยังทำอย่างนี้อีก
หลานไม่รู้สึกรู้สากับการทำร้ายจิตใจ
คนที่รักหลานเลยใช่มั้ย
หลานบอกว่า ไม่มีอะไรอย่างนั้นเหรอ
หนูขอโทษค่ะ
ในชีวิตของเรา
ครอบครัวคือสิ่งที่มีค่าที่สุด
เป็นสิ่งที่เราต้องหวงแหนที่สุด
เมื่อไหร่ที่หลานไม่ใส่ใจพวกเขา
เมื่อนั้นหลานจะไม่เหลืออะไรเลย
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้นะ ลีนา
ทำไมสิ่งที่เราคิดว่าจะช่วยเติมเต็มชีวิต
กลับทิ้งไว้แต่ความว่างเปล่า
ฉันอยากคุยกับแม่จังเลย
ฉันอยากมีแม่อยู่ข้างๆ
และนั่นทำให้ฉันกลัว
บอกแล้วไงแม่ วันนี้หนูไม่เลี้ยงเด็ก หนูกับเบลี่จะไปสัมภาษณ์
เบลี่อยู่โรงพยาบาล แม่เธอโทรมาบอก
อาการไม่ค่อยดี
อยู่ที่เบเทสดา มิโมเรียล แม่พยายามจะโทรบอกลูก
- ขึ้นรถสิ แม่จะพาไปเยี่ยม - ไม่เป็นไรค่ะ
ถ้าว่าง หนูจะไปเอง
ถ้าพวกเธอชอบถ่ายรูปกระรอก หรืออะไรพวกนั้น
พ่อทำให้ฉันจะบ้าตาย
ทำไมการเอ่ยปากถึงยากเย็นจังนะ ทิบบี้
ทีกับเธอฉันไม่เห็นจะบ้าตายเลย
ฉันรู้แล้ว
ฉันขอโทษ
ทิบบี้ ฉันขอโทษที่พูดไม่ค่อยดีออกไป
แย่จัง ขอโทษนะ
เพราะว่า มันง่ายที่จะใส่อารมณ์กับคนที่เธอไว้ใจ
ทำไมถึงเป็นแบบนั้น
เพราะเธอรู้ว่าพวกเขายังรักเธอเสมอ ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไง
แม่เล่าเรื่องเบลี่ให้ฉันฟังแล้ว
เบลี่
ก็ไม่เชิงเป็นเพื่อนฉันหรอก
ฉันหมายความว่า
เบลี่อายุ 12 เอง
ในจดหมาย เธอบอกว่า
เด็กคนนั้นทำให้เธอหัวหมุน
เวลาเราออกไปสัมภาษณ์ด้วยกัน
เบลี่จะชอบแทรก ถามโน่นถามนี่
ชอบถามเรื่องชีวิตผู้คน
เหมือนอยากจะรู้จักพวกเขา หรืออะไรบางอย่าง
เบลี่จะต้องไม่เป็นไร
ไม่รู้เหมือนกัน
ไม่รู้จริงๆ
ลีนา คาลิการิสใช่มั้ย
ปู่คะ
หนูอยากคุยกับปู่
ปู่ทำเป็นไม่เข้าใจหนู แต่หนูรู้ว่าปู่เข้าใจ
ใครๆ ก็บอกว่าหนูคล้ายย่า
ตรงใบหน้ากับรอยยิ้ม
แต่ไม่มีใครรู้ว่า
มีบางอย่างในตัวหนูที่เหมือนปู่
เงียบ รั้น กลัวการแสดงออกมากเกินไป
เมื่อหนูพบคนที่มา เปลี่ยนแปลงทุกๆ อย่าง
เขาทำให้หนูรู้ว่าควรฉกฉวยโอกาสไว้ ถึงจะแค่ชั่วครู่
ลีนา
ปู่ก็เคยมีความรู้สึกแบบนี้ตอนเจอย่า
แล้วปู่ก็ยอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อสิ่งนั้น
ปู่ฉกฉวยโอกาสนั้นไว้ และหนูก็อยากจะฉกฉวยบ้าง
ไปเถอะ
คอสตัส
ผมคิดว่าจะไม่ได้เจอคุณอีกแล้ว
ฉันรักคุณ
ในกล่องนี้มีอะไร
เดี๋ยวมานะ
ฮัลโหล
พ่อ คาร์เมนนะคะ
พ่อดีใจที่หนูโทรมา
- หนูแค่ หนูอยาก - ไม่เป็นไร ลูกไม่
ไม่ต้องขอโทษหรอก พ่อรู้ว่าหนูโกรธ
ไม่ พ่อไม่รู้หรอก
พ่อไม่เคยรู้
เพราะหนูไม่เคยบอกพ่อเลย
- บอกอะไร บอกว่าหนูโกรธพ่อ
เรื่องทุกอย่าง เกี่ยวกับพ่อ ลีเดีย แล้วก็ลูกๆ
ความผิดพ่อเอง
พ่อน่าจะบอกเรื่องพวกเขากับลูกก่อน ขอโทษด้วย
พ่อควรจะเตือนหนู อ้อ ยังมีอีก
พ่อกำลังมีครอบครัวใหม่
ทำให้หนูรู้สึกเป็นคนนอก เป็นส่วนเกินของพ่อ
เหมือนกับพ่อมีหนูกับแม่ เพื่อให้ตัวพ่อรู้สึกว่าทำดีแล้ว
ทำไมคะ พ่อรู้สึกผิดต่อหนูบ้างมั้ย
พ่ออึดอัดใจบ้างมั้ย
บอกหนูสิ ว่าหนูทำผิดอะไร
ทำไมพ่อต้องทิ้งหนู ทำไมพ่อต้องจากไป
เราเคยได้ใกล้ชิดกันบ้างมั้ย
ไม่เคยเลย
ทำไม พอลไปเยี่ยมพ่อที่ติดเหล้าได้ทุกเดือน
แต่พ่อมาเยี่ยมหนูแค่ปีละ 2 ครั้ง
พ่อดูมีความสุข ที่ได้เป็นพ่อของพอลกับคริสตา
แต่พ่อกลับไม่เคยมีเวลาให้หนูเลย
พ่อขอโทษ
ขอโทษจริงๆ
หนูทนไม่ไหวแล้ว
เพื่อนตัวน้อยของเธอเป็นไงบ้าง
ปกติจะเห็นมาป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้
2-3 อาทิตย์ก่อน เธอมาเจอตอนฉันกำลังรู้สึกแย่
เธอบอกให้ฉันระบายออกมา
เด็กคนนี้ไม่เลวเลยนะ
ทิบบี้ ตอนนี้หัวใจฉันเต็มตื้น จนต้องเขียนออกมา
เธอคงไม่เชื่อว่าฉันจะพูดแบบนี้
กางเกงตัวนั้นนำพาสิ่งนั้นมาสู่ฉัน
พวกเราคิดถูกแล้ว ทิบบี้ กางเกงตัวนี้เป็นกางเกงมหัศจรรย์
ถ้าเธอยอมเปิดใจ มันจะนำพาสิ่งนั้นมาให้เธอเช่นกัน
รัก ลีนา
ผู้กล้า
ชมรมรอยยิ้ม
คนที่เกิดสัปดาห์นี้: เลียห์ ซุปเปอร์สตาร์ประจำสัปดาห์: ชัค
มาแล้วเหรอ
นั่นอะไร
"แดนแห่งมังกร"
ไบรอันมาเยี่ยมเมื่อวาน แล้วเอานี่มาฝาก
เขาบอกว่ามันคงสู้ของจริงไม่ได้
แต่ก็ยังดี ฉันจะได้ฝึก
เขาช่วยฉันไปถึงระดับ 10
ตอนที่ปราสาทถูกล้อม
เก่งนี่
ไบรอันเขาน่ารักนะ
อยู่แล้วล่ะ
เธอพูดถูกแล้ว ฉันผิดเอง แต่
ฉันผิดกับทุกๆ คน
สิ่งสำคัญคือ
เธอมักเปลี่ยนใจเกี่ยวกับพวกเขา
มีของมาฝากเธอด้วยนะ
กางเกงแห่งการเดินทาง
ฉันเพิ่งได้มาจากลีนา
- คนที่อยู่กรีซน่ะเหรอ - ใช่
ลีนาบอกว่า พวกเราคิดถูกว่ามันมหัศจรรย์
ฉันไม่รู้รายละเอียดหรอก แต่ฉันรู้จักลีนาดี
ถ้าเธอเป็นพูดเอง
เชื่อได้เลยว่าต้องเป็นเรื่องจริง
ฉันเลยคิดว่าเธอน่าจะเก็บมันไว้
- ฉันใส่ไม่พอดี จำได้มั้ย - จำได้
แต่นั่นไม่สำคัญหรอก ว่ามั้ย
ไม่มีอะไรสำคัญเลย
เธอเก็บไว้นะ เบลี่
เธอต้องให้มันช่วยเธอนะ
ขอร้องล่ะ
ฉันรู้ว่าเธอเหนื่อย แต่อย่ายอมแพ้นะ
กางเกงตัวนี้ จะทำให้เกิดสิ่งมหัศจรรย์กับเธอ
แค่เธอมีความเชื่อ
ทิบบี้
กางเกงสร้างเรื่องมหัศจรรย์ให้ฉันแล้ว
มันทำให้ฉันได้พบเธอ
ฉันขออะไรอย่างนึงได้มั้ย
อะไร
ทำหนังให้เสร็จ
ทำไม
เพราะเธอทำได้
ฮัลโหล
ไม่น่าเลย
ฉันจะบอกเธอเอง
พ่อทาสีประตูบ้าน
เราจะไปมาริโอ ฉลองที่ลูกกลับบ้านกันมั้ย
อย่าเพิ่งเลยพ่อ หนูยังเหนื่อยอยู่
บี
ฉันเอง เบลี่ไง
เธอคงไม่ได้ใช้ม้วนนี้ถ่ายหนังนะ
ฉันนึกถึง
ตอนเป็นลมในวอลแมนส์ ทำให้ฉันรู้สึกอ่อนแอ
แต่ว่า
การมีสติกเกอร์ราคาแปะบนหน้าผาก อาจทำให้เธออ่อนแอได้เหมือนกัน
ฉันไม่รู้เหมือนกัน ทิบบี้
เราทุกคนอาจจะมีความอ่อนแอเล็กๆ ซ่อนอยู่ในตัว เธอว่ามั้ย
การมีความสุข ไม่ได้ทำให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบหรอก
การมีเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ มาเติมเต็มชีวิต
อย่างได้สวมกางเกงยีนส์ตัวนี้
ได้เลื่อนขึ้นระดับใหม่ของ "แดนแห่งมังกร"
การทำเรื่องดีๆ มากกว่าเรื่องแย่ๆ
แล้วเราก็ผ่านพ้นไปได้
นั่นล่ะคือสิ่งที่เราควรใฝ่หา
- ฮัลโหล - คาร์เมน ลีนานะ
ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
นี่เธอไม่รับโทรศัพท์เลยเหรอ
- คาร์เมน ฉันไม่ว่าง
- ทิบ เปิดสิ - กำลังเปิดอยู่
บอกแล้วไง ว่ากลิ่นอาหารขยะต้องทำให้บีตื่น
เรามาค้างบ้านนี้กันเหอะ
- ดูเธอง่วงๆ นะ
ฉันเพลีย
งั้นมาเมาท์กันดีกว่า
เราจะได้
จัดการกับนี่ด้วย
พิซซานี่อร่อยสุดๆ
- นี่เบคอน - นี่ไงมะกอก
- เบคอน
- แมกกี้ อะไรน่ะ - แมกกี้
- ไม่เอานะ แมกกี้
รู้มั้ยว่าใครชอบพิซซา แม่ฉันเอง
ใช่เลย
ฉันจำตอนที่แม่ทำพิซซาได้
แม่จะรอให้ทุกคนหิวจนได้ที่ซะก่อน
ฉันนั่งอยู่ในครัวทำการบ้าน
แม่เดินเข้ามา
แล้วก็เริ่มบรรเลงเลย
ฉันคิดในใจว่า เนี่ยนะพิซซา
เหมือนกวาดของทุกอย่างในตู้เย็น มายัดลงบนแผ่นแป้งกลมๆ
พวกเราคงต๊องสุดๆ เลย ถ้ากล้ากิน
แต่ก็กินใช่มั้ย
พวกเราฟาดพิซซาซะเกลี้ยง ภายใน 10 นาที
ใช่เลย
แล้วก็หัวเราะขำกลิ้งกันตลอด
ดีจัง
แต่ไม่มีอะไรเป็นลางบอกเหตุเลย
ตอนนี้แม่คงมีความสุขเหมือนที่เคยเป็น
ดีแล้วที่เธอคิดถึงแม่
ฉันรู้ว่ามันทำใจยาก
แต่เวลาจะทำให้เธอดีขึ้น
เธอไม่เข้าใจ
บริด
ฉันทำไม่ได้
ฉันเจ็บปวดจริงๆ
- ฉันเข้าใจ - เธอไม่เข้าใจ
ฉันแค่อยากมีความสุข ทำตัวให้ร่าเริง
เพราะ
ถ้าฉันร่าเริง
จะเหมือนกับแม่ยังอยู่
แต่ถ้าฉันไม่เศร้า
ก็เป็นการพิสูจน์ว่า ฉันไม่ได้รักแม่
บี เธอไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ให้ใครเห็น
เธอมีพลังอยู่ในตัวที่แม่ไม่มี
มีเหลือเฟือ แต่แม่ไม่เคยรู้
แล้วเธอยังมีอยู่อีกอย่าง
อะไร
มีพวกเราไง
พวกเราจะไม่ยอมให้เธออ้างว้าง
ขอบใจ
มานี่มา
แล้วมาใหม่นะ
บ๊ายบาย
คิดถึงหลานนะ
ไม่เอานะ แมกกี้
แมกกี้
อรุณสวัสดิ์ แมกกี้
กลับมา เดี๋ยวนี้นะ
แมกกี้ ขอโทษค่ะ
แมกส์
ขอโทษค่ะ
แมกกี้
หานี่อยู่เหรอ
คงงั้นมั้ง
ขอบคุณ
คุณมาทำอะไรแถวนี้
มาตามหาคุณ
ฉันอยู่ที่โฮเบิร์ท เพลส ไม่ใช่ถนนเส้นนี้
- คงเดินหลง - คงอย่างนั้นแหล่ะ
- ผมอยู่ระหว่างทางกลับโคลัมเบีย - ไม่น่าจะผ่านแถวนี้นี่
ใช่ไม่ได้ผ่านแถวนี้
ผมแค่อยากบอกว่า สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
เป็นความผิดของผม
ความผิด?
ไม่ใช่ความผิด เป็นความรับผิดชอบของผม
ฉันก็ไม่ได้บอกคุณว่า เราน่าจะช้าลงบ้าง
ปัญหาคือ
ฉันไขว่คว้าด้วยเหตุผลที่ไม่ถูกต้อง
และสิ่งที่ฉันพยายามจะวิ่งหนี
ก็จะไล่ตามฉันทัน ในอีกไม่นาน
เป็นเพื่อนกันนะ
ตกลง เพื่อน
ตอนคุณอายุ 20
คุณอาจจะเป็นนักฟุตบอลดาวเด่น ที่โรงเรียนไหนสักแห่ง
คงมีหนุ่มๆ ห้อมล้อมตรึม
สัญญานะว่าคุณจะให้โอกาสผม
ได้เลย
ต้องงั้นสิ
- ขอบคุณ
- คุณก็เหมือนกัน
น่าประทับใจจัง
- นั่น - ว้าว
ว้าว ลีนามาแล้ว
มากันพร้อมหน้าเลย
- คิดถึงจังเลย - ไม่เชื่อหรอก
- บี ฉันขอโทษนะ
พอเจอจดหมายเธอ ฉันก็รีบมาเลย
- ยกโทษให้ด้วยนะ
ฉันไม่แน่ใจว่าจะเจอเธอรึเปล่า
คิดว่าเธอคงเปลี่ยนใจเรื่องงานแต่งพ่อ
ไม่มีทาง
- แต่เราจัดการให้คาร์เปลี่ยนใจแล้ว - ไปกันมั้ย
- เธอพูดเรื่องอะไร - เถอะน่า
- อะไร ไม่เอานะ - เถอะน่า ไปเหอะ
งานแต่งงานพ่อทั้งคน เธอควรจะไปร่วมงานนะ
ถ้าสำคัญขนาดนั้น ทำไมพ่อไม่เอ่ยปากชวนล่ะ
อาจจะไม่สบายใจ เรื่องที่คุยกันครั้งก่อนก็ได้
- ฉันไม่แน่ใจนะว่าจะได้ผล - ครอบครัวทะเลาะกัน
- คงปรับความเข้าใจกันได้ - ถ้าไม่ได้ เราคงได้แต่นั่งมอง
- พ่อคงเฉดหัวฉันออกจากงาน - ไม่หรอกน่า
- คงเศร้าแน่ - ถ้าเขาทำงั้น เราจะอยู่เคียงข้างเธอ
ไม่เข้าใจเหรอว่าฉันไม่ไป
ไม่เข้าใจเหรอว่าเธอต้องไป
นี่วิวตอนมองจากหน้าต่าง
- สวยจัง - นี่ลาของญาติๆ
จอร์จกับจอร์จ จูเนียร์
ปู่กับย่า คัลแดรา
- ฉันอยากเห็นหนุ่มคนนั้น - หนุ่มนั่นไปไหนแล้ว
พองานเริ่มฉันจะไปนั่งแถวหลัง
คาลแดราอยู่บนยอดภูเขาไฟ
- ลีนา พูดจริงนะ - พองานเลิก เราก็กลับเลย
- น่ารักจัง
หล่อมั้ย
- เธอไปจับปลาหรือจับอะไรแน่ยะ - อย่าแซวน่า
ห้ามทำร้ายคนขับย่ะ
ติดสินบนคนขับให้ขับกลับดีมั้ย
เอาเงินที่ไหนล่ะ มีแต่ทิบบี้ที่ทำงานตอนซัมเมอร์
ฉันเพิ่งจัดของแถวสุดท้าย ที่วอลแมนส์เสร็จเลยนะ
ถ้างั้นก็เผาผ้ากันเปื้อนได้แล้วสิ
ดันแคนเอาผ้ากันเปื้อนไปแล้ว ฉันมีแต่ป้ายชื่อ
เผาทิ้งเถอะ
อสารคดีของเธอเป็นบ้าง
มีบางอย่างเกิดขึ้นต่างจากที่ฉันคิดไว้
เธอเรียกมันว่าอะไร
เบลี่
ยินดีต้อนรับสู่เวอร์จิเนีย
ออเรนจ์เบิร์ก 146 ชาร์ลสตัน 417
ขอต้อนรับสู่นอร์ธ แคร์โรไลนา
แฟเย็ตวิล 87 ชาร์ลสตัน 306
ยินดึต้อนรับสู่เซาท์ แคร์โรไลนา
ชาร์ลสตัน 36
ฮิลทอป แคฟ เจ้าตำรับพายเลื่องชื่อ
คาร์เมน เร็วๆ เดี๋ยวสายนะ
ห้องน้ำหญิง
เข้าไปทำอะไรในนั้น
คาร์เมน
ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันทำไม่ได้
- ทำได้สิ - ไม่ได้หรอก ลีนา
- คาร์เมน - อะไร
คาร์เมน ออกมาเถอะ
ฉันสัญญาว่าทุกอย่างจะโอเด
เธอรู้ได้ไง บี
เพราะสิ่งที่ฉันถืออยู่นี่ไง
สวมซะ มันจะทำให้เธอกล้า
ฉันสวมกางเกงยีนส์ ไปงานแต่งงานไม่ได้หรอก
แถมเธอยังใส่ไม่ครบอาทิตย์ด้วย
กฏข้อ 11
ในกรณีเร่งด่วน
กางเกงจะถูกส่งต่อไปให้ คนที่จำเป็นต้องใช้
ไม่ต้องยึดตามตาราง
- มีกฏข้อ 11 ซะที่ไหนกัน - ควรมี
ฉันร้องขอเดี๋ยวนี้เลย
กฏข้อนี้เข้าท่าแฮะ
เธอจะใส่เองหรือจะให้เราใส่ให้
ท่านทั้งหลาย
พวกเรามาพร้อมหน้ากัน ณ ที่นี้ เพื่อเป็นสักขีพยาน
และแสดงความยินดีกับชายหญิงคู่หนึ่ง
ในการมาใช้ชีวิตร่วมกัน
ขอโทษครับ กรุณารอสักครู่
ยังมีสมาชิกสำคัญในครอบครัวอีก 1 คน
ที่ควรมาอยู่ตรงนี้กับเรา
ลูกสาวผมเอง
คาร์เมน
พ่อ หนูไม่ได้แต่งตัว
พ่อต้องการลูก
ขอโทษค่ะ
- พ่อกำลังจะแต่งงาน - ค่ะ
ขอโทษค่ะ
เชิญต่อเลยครับ
ท่านทั้งหลาย
พวกเรามาพร้อมหน้ากัน ณ ที่นี้ เพื่อเป็นสักขีพยาน
และแสดงความยินดีกับชายหญิงคู่หนึ่ง
ในการมาใช้ชีวิตร่วมกัน
ไม่มีข้อตกลงใดๆ ในโลกนี้ จะอ่อนหวานและอ่อนโยนไปกว่า
คงบอกได้เพียงว่ากางเกงยีนส์ ได้เปลี่ยนแปลงทุกอย่างในซัมเมอร์นี้
เมื่อมองย้อนกลับไป
ฉันรู้ว่าชีวิตพวกเราเปลี่ยนไป เพราะมันต้องเป็น
ความมหัศจรรย์ที่แท้จริงของกางเกงนี้ ได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนแล้ว
มันสานสายใยเราไว้ด้วยกัน
เมื่อใดที่อ้างว้าง มันจะช่วยเติมเต็ม
อย่างเช่นบางสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้น
ถึงแม้พวกเรา อาจมีเส้นทางชีวิตที่แตกต่างกัน
แต่เราจะหาเส้นทาง กลับมาพบกันได้เสมอ
เราสามารถฝ่าฟันได้ทุกสิ่ง
ไม่ว่าเราจะเคยเป็นอย่างไร และเป็นอะไรอยู่
เราก็ยังคงเป็นตัวเรา
สำหรับกางเกงตัวนั้น
และความเป็นพี่น้อง
ไม่ว่าณ เวลานี้ หรือนับจากนี้ไป
ไม่ว่าพร้อมหน้าหรือแยกจาก
ชาร์ลสตัน
กิ๊กกะคอสตัส
บาฮา คาลิฟ เม็กซิโก
เบลี่ เธออยู่ในใจเสมอ
"เดอะ ซิสเทอร์ฮูด ออฟ เดอะ แทรฟแวลลิง แพนส์"
THAI