Listopad 1984
Zatrzymać się! Patrzeć w dół!
Idź dalej.
Więzienie Śledcze Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.
Zwracać się "panie kapitanie".
Wejść!
Siadać!
Dłonie pod uda.
Co ma pan nam do powiedzenia?
Nic nie zrobiłem.
O niczym nie wiem.
Nie zrobił pan nic? O niczym pan nie wie?
Uważa pan więc, że aresztujemy niewinnych ludzi tak bez powodu?
Nie.
Nawet jeśli pan mówi prawdę, że nic nie zrobił,
możemy pana aresztować na podstawie pańskiego sceptycyzmu wobec rządu.
Pomogę pańskiej pamięci, więźniu 227:
Pański przyjaciel i sąsiad, uciekł do R.F.N. dokładnie 28 września.
Mamy dowody na to, że ktoś pomógł mu w ucieczce.
Nic o tym nie wiem.
Nie podzielił się ze mną swoimi planami. Myślałem, że leci w interesach.
Proszę powiedzieć, co robił pan wtedy, 28 września.
- Już to zapisaliście. - Chciałbym usłyszeć to jeszcze raz.
Wziąłem dzieci na spacer, do parku,
wpadłem na Maxa Kechnera, kolegę z liceum,
poszliśmy do niego, słuchaliśmy muzyki i rozmawialiśmy do późna.
Może to potwierdzić. Ma telefon.
Podam panu jego numer.
Wrogowie naszej ojczyzny są aroganccy. Zapamiętajcie to sobie.
Musimy się uzbroić w cierpliwość. Około 40 godzin cierpliwości.
Szkoła Wyższa Stasi w Poczdamie
Chcę zasnąć. Proszę, pozwólcie mi zasnąć.
Ręce pod uda.
Proszę powiedzieć jeszcze raz, jak spędził pan tego 28 września.
Pozwólcie mi zasnąć, byle na godzinę.
Proszę powiedzieć, co pan robił tego dnia.
Dlaczego przesłuchanie trwa tak długo?
Uważam, że to nieludzkie.
Niewinny człowiek, przesłuchiwany i podejrzewany o coś czego nie zrobił,
prędzej wpadnie w gniew albo będzie miał myśli samobójcze.
Podczas gdy winny, odmawia rozmowy albo zaczyna płakać.
Dlatego że wie, dlaczego się tu znalazł.
Jeżeli chcecie wiedzieć czy ktoś jest winny lub niewinny, to nie ma lepszego
sposobu jak długie przesłuchiwanie aż do utraty wytrzymałości.
Kolega szkolny Max Kechner,
poszliśmy razem do niego,
słuchaliśmy muzyki, aż zrobiło się bardzo późno.
Mam jego numer telefonu, może pan do niego zadzwonić.
Potwierdzi wszystko, co powiedziałem.
Czy coś zwróciło waszą uwagę w jego odpowiedzi?
Jest taka sama jak za pierwszym razem.
Jest dokładnie taka sama. Słowo za słowem.
Kto mówi prawdę, może dowolnie zmieniać słowa opisu zdarzeń. I tak też robi.
Kłamca przygotował sobie dokładne zdania, do których wraca będąc stale pod dużym napięciem.
227 kłamie, mamy dwie wskazówki.
Jeżeli nie wyjawi nam pan pomocnika w ucieczce,
będę musiał jeszcze dziś aresztować pańską żonę.
Jan i Nadia dostaną się do domu poprawczego.
Chce pan tego?
Jak on się nazywa?
- Glesker. - Powtórzyć jeszcze raz. Wyraźniej..
Glesker, Werner Glesker.
Cisza!
Słuchajcie.
Czy ktoś poznaje ten dźwięk?
Konserwa dla psów-tropicieli.
Po każdym przesłuchaniu nie należy zapomnieć aby ją pobrać.
W czasie przesłuchań pracujecie z wrogami socjalizmu.
Nigdy o tym nie zapomnijcie. Miłego dnia.
Niezłe! Naprawdę dobre.
Kiedy siedzieliśmy tu razem... ile czasu upłynęło? 20 lat?
Teraz jesteś profesorem.
Gratuluję. Mnie też się dobrze wiedzie.
Czego potrzebujesz?
Skąd to przekonanie, że czegoś od ciebie chcę?
- Zapraszam cię do teatru. - Do teatru?
Słyszałem, że minister kultury też się tam wybiera.
Dlatego, jako szef wydziału d/s kultury powinienem się tam zjawić.
Zaczyna się o siódmej. Tam porozmawiamy.
Ż y c i e n a p o d s ł u c h u
Minister Bruno Hempf siedzi w środku, w trzecim rzędzie.
Jeszcze niedawno był nikim. Potem dostał się do Wydziału Kultury KC.
Zrobił wtedy porządek w światku teatralnym.
Georg Dreyman, poeta - dramaturg.
Pewny siebie i arogancki. Ostrzegam moich studentów przed takimi.
Może arogancki ale wierny.
Gdyby wszyscy tacy byli, byłbym bezrobotnym.
Nieliczny, który nie pisze nic podejrzanego a mimo to jest czytany na zachodzie.
Dla niego Niemiecka Republika Demokratyczna jest najlepszym krajem.
Zaczyna się.
Co się stało, moje dziecko?
Marta, co się dzieje? Mów!
Artur nie żyje.
Artur? Czy ty się nie mylisz, że twój mąż nie żyje?
Nie. Zaufajcie mi, siostry.
Został wtłoczony w objęcia śmierci.
Wielkie koło rozgniotło go.
Widzę to.
Lepiej oglądać inne straszne rzeczy.
Dlaczego nie oszczędzono mi tego widoku?
Eleno, idź do domu.
Dobry ten Dreyman, prawda?
Zajmę się nim.
Naprawdę? Nauczanie stępiło twój instynkt.
Możemy użyć najnowocześniejszego sprzętu.
On jest czysty, ryzykujesz swoją karierę.
Jeśli przegrasz, staniesz się kozłem ofiarnym.
Na chwilę zejdę na parter.
"Oblicza miłości"
Mamy wiele do zrobienia. Mówi się, że kultura jest w dobrych rękach.
Staramy się, towarzyszu ministrze. Udowadniamy to co chwilę.
Jak wiele wie pan o tym człowieku?
Georgu Dreymanie?
Być może...
Słucham?
Być może nie jest taki czysty jak się wydaje.
Jaka szkoda, że nie jest pan tajnym agentem.
Mógłby pan zająć się nim doskonale. Porozmawiamy o tym później.
Wiele od pana oczekujemy.
Ale ten człowiek, dobrze się ukrywa. Nie będzie to łatwe.
W przyszłym tygodniu Dreyman wydaje przyjęcie, zbiorą się wszyscy,
którzy nas interesują, na przykład Hauser i kilku innych.
Spróbujcie coś z tego sklecić używając wszelakich środków, łącznie z podsłuchem.
Ale tylko w jego mieszkaniu, nie na zewnątrz, ma mocnych przyjaciół.
Nikt nie może się o tym dowiedzieć, dopóki nie zbierzecie dowodów.
Jeżeli coś na niego znajdziecie, to będziecie mieć wysoko postawionego
...przyjaciela w KC. Rozumiecie o czym mówię?
Towarzyszu ministrze, miłego wieczoru.
Dlaczego się na nas gapi?
Czego chce?
Myślę, że jest twoim wielbicielem?
Nie mogę sobie odmówić wznieść toast za
dzisiejszy, wieczorny sukces artystyczny.
Wielki socjalista, już nie pamiętam kto, kiedyś powiedział:
"Poeta jest inżynierem dusz."
I Georg Dreyman jest jednym z naszych najlepszych inżynierów naszych czasów.
- Czego on chce? - Bądź cicho i słuchaj, Hauser.
I oczywiście, Christa-Maria Sieland jest najpiękniejszą perłą Niemieckiej
Republiki Demokratycznej. Co do tego to będę się upierał.
A więc wznieśmy toast dla Christy-Maria Sieland...
niech nam żyje, żyje i żyje.
- Teraz już wiem o co chodzi. - Zostań przy mnie, proszę.
Grajcie dalej.
Czy mogę?
- Podobał się panu sposób wystawienia. - Tak, dziękuję.
Pańska sztuka mnie się też podobała.
Naprawdę.
Inżynier dusz. To był Stalin, którego pan cytował.
No tak.
Czasami też chętnie prowokuję, Hauser.
Ale inaczej niż wy, wiem jak daleko mogę się posunąć.
Jestem za naszym drogim Dreymanem.
On wie, że partia wprawdzie potrzebuje artystów
ale wiele bardziej artyści potrzebują partii.
Zatańczę z kimś innym, jeżeli polityka jest tematem waszej rozmowy.
- Jestem gotowy. - Za późno, za późno.
Śledzę rozwój naszego teatru już od dawna.
Śledzeniem zajmowaliście się dawniej zawodowo, prawda?
- Paul!
- W porządku, Hauser i ja znamy się od wielu lat.
Schwalber.
Również wy odwaliliście kawał dobrej roboty.
Dreyman, jestem zadowolony, że pracujecie z takimi reżyserami.
Były kiedyś inne czasy.
Mówicie o Jerska?
Jestem zdania, że osądziliście go zbyt surowo
Oczywiście, za swoje wypowiedzi został ukarany, to jasne...
ale... wstawcie się na chwilę w jego położenie. Wy, człowiek honoru.
On nie może tak po prostu wycofać swojego podpisu pod oświadczeniem.
Towarzyszu Hempf, ten człowiek mógłby pracować w dowolnym teatrze.
Nie odrzucajcie go. Jeżeli taki jak on prawdziwie wierzy w socjalizm
i w ten kraj, to dla takiego zakaz wykonywania zawodu...
Jaki zakaz wykonywania zawodu? Czegoś takiego niema u nas.
Powinniście być ostrożniejsi w doborze słów.
Towarzyszu Hempf, powiem to tylko wam,
moje sztuki nie są znowu tak dobre, aby mógł je wystawiać Schweber.
Potrzebny mi jest Jerska.
I myślę, że został za surowo osądzony.
Mam inne zdanie. To wszystko jest w waszych sztukach. Miłość do ludzi,
dobrzy ludzie, wiara w to, że można się zmienić...
Dreyman, niezależnie jak często...
poruszacie to w waszych sztukach, ludzie się nie zmieniają.
- Co u niego słychać?
- Ma nadzieję, że zostanie cofnięty zakaz... że będzie mógł znów pracować.
Może mieć taką nadzieję?
Oczywiście, że może mieć nadzieję. Jak długo żyje.
A nawet dłużej. Jak wiecie nadzieja umiera ostatnia.
Brygada czeka jutro rano na twój sygnał na założenie podsłuchu.
Najważniejsze aby do czwartku wszystko było gotowe, poza tym masz wolną rękę.
Co, jest do zrobienia?
Dobranoc.
...Strategia gospodarcza Komitetu Centralnego sprawdza się w praktyce...
Mamy 20 minut.
Pani Meineke, jedno słowo komukolwiek,
a pani Masza zostanie wyrzucona ze studiów.
Czy zrozumiała pani?
Tak.
Wyślijcie pani Meineke jakiś prezent jako uznanie za jej milczenie.
Ciężki czwartek, co?
Ale ten czas leci! Cieszę się, że cię widzę.
- Jak się czujesz? - Nie tak źle.
- Nie zawsze jest tak głośno. - Wiem, tylko w czwartki.
Tak.
- Brakowało nam ciebie na premierze.. - Schwalber miał dobre wejście.
Skradł je tobie.
W ten sposób czuję, że żyję.
Nie bierz mi pan tego za złe, ale nie mogę znieść na premierach tych tłustych
i nietaktownych gości specjalnych.
To tak brzmi jak nie ja bym to mówił.
Ale może taki jednak jestem, a wtedy był to fałszywy Jerska.
Przyjacielski, ludzki nieoderwany od narodu...
...co zawdzięczałem wspaniałomyśIności bonzów partyjnych.
Ale nie będę dłużej narzekał.
W drugim życiu będę również pisarzem,
szczęśliwym pisarzem, który zawsze może pisać. Jak ty.
Po co być reżyserem, który nie może reżyserować, to to samo jak filmowiec
bez filmów, młynarz bez młyna. Nie ma już nic.
Tak nie może być.
Albert, na premierze był minister Hempf.
Rozmawiałem z nim na temat twojego zakazu.
Wygląda to dobrze.
Robił mi nadzieję. Słownie, nic konkretnego.
Naprawdę?
To wspaniale.
Co słychać u naszego przyjaciela?
Lepiej nie pytaj.
Jesteś mocny i pełen sił. Potrzebuję cię,
cokolwiek miałoby się stać. - Albert jest moim przyjacielem.
- A ty moim. - Wygląda jak na 50 lecie urodzin.
A mam 40-kę, prawda?
I nie zapomnij, że obiecałeś mi na swoje urodziny założyć krawat.
Obiecałem, ale nie mam żadnego.
Wszystkiego najlepszego.
Krawat?
Powiedziałeś, że nie chcesz już książek.
Może nie umiesz zawiązywać krawatów, ty przepracowany poeto.
Oczywiście, że potrafię. Urodziłem się z krawatem.
Nie zapominaj, że musiałem się sam wyzwolić z pęt burżuazji.
Więc załóż te pęta jeszcze raz, tylko dla mnie.
Ułożyć krawat. Taki drobiazg.
Pani Meineke, może pani podejść?
Czy może zawiązać mi pani krawat?
Nie ma pani pojęcia jak jestem pani wdzięczny.
- Wszystko w porządku u pani? - Tak.
Zrobione?
Doskonale. Trochę poprawię, by wyglądał naturalnie.
Mogę prosić, by to pozostało tajemnicą? Tylko pomiędzy nami.
Do diabła, naprawdę myślałam, że tego nie umiesz.
A co z pozostałymi umiejętnościami?
Nie masz pojęcia co ja jeszcze potrafię.
Nasz pierwszy gość.
Nasz domofon jest jak zwykle zepsuty. Zejdziesz na dół?
Tak, już idę.
Mistrzu, oto nasz prezent. Zgodnie z instrukcją, żadnych książek.
Dziękuję.
- Czego się napijecie? - Mineralnej. - Dla mnie, wódka.
Co się dzieje? Czemu Albert siedzi sam?
Z nikim nie rozmawia. Usiadł i zaczął czytać.
To mój prezent.
- Przyszedłeś tu naprawdę aby poczytać? - To Brecht.
Prawie wszyscy z tych ludzi to karierowicze.
Karierowicze? Albert przestań.
Wiesz przecież jak cię podziwiamy.
- My wszyscy cię podziwiajmy. - Tak, za coś co zrobiłem przed 10 laty.
I prawdopodobnie już nie będę w stanie.
Jesteś moim ulubionym... Chodź, porozmawiamy.
Wytłumacz mi jak doszedłeś do tej pozycji.
- Intelekt. - Oczywiście, ale co jeszcze zrobiłeś?
Że ty nic nie potrafisz, ale jesteś w Stasi, to wie każdy.
Hauser! Co z tobą?
Schwalber, bardzo mi przykro. Mój przyjaciel jest pijany.
O co ci chodzi? Przecież wiesz, że jest w Stasi?
Nie, Paul. Sama plotka niczego nie dowodzi.
Jesteś idealistą. Oderwanym od rzeczywistości.
Kto zniszczył Jerska? Tacy właśnie ludzie. Szpicle, zdrajcy i wazeliniarze.
Kiedyś będziesz musiał się opowiedzieć, bo nie będziesz człowiekiem.
Zdecyduj się. W przeciwnym razie już mnie nie zobaczysz.
- Dobrego gustu to twoi przyjaciele nie mają. - To jest naprawdę nieuzasadnione.
Spójrz na ten drapacz po plecach. Czyż nie jest piękny?
To jest widelec do sałatek.
Mimo tego jest piękny.
Popatrz na to. Tym piórem napiszę nową sztukę.
Ty tez nie masz gustu.
- To od Jerski. - Jednak podarował ci książkę..
"Sonata o dobrych ludziach"
"23:40: "Lazlo" i CMS rozpakowują prezenty. Wydaje się, że później uprawiają seks."
Spóźniliście się!
Przepraszam, towarzyszu. Miałem problemy w domu.
Dlatego spóźniłem się 4 minuty.
Wiecie jak to jest.
Już są przy robocie.
Ci artyści. Czego to oni nie robią?
Wiecie kolego, dlatego wolę
podsłuchiwać artystów niż księży i tych... bojowników o pokój.
Do zobaczenia o 11 rano.
Albert Jerska, stary znajomy. Zakazany zupełnie. Każę przygotować je dla ciebie.
"Mecz w siatkówkę o godzinie 19."
- Usiądźmy tutaj. - Sztab siada tam.
Gdzieś musi socjalizm się zaczynać.
Jeżeli chodzi o twoje pytanie o nr.
rejestracyjny samochodu który w nocy przywiózł panią Sieland do domu.
Chodzi o samochód ministra Hempfa.
Wiesler, jeżeli dowiesz się czegoś o związku
pomiędzy ministrem a panią Dreyman,
nie zapisuj tego, ale przekaż mi ustnie.
Hempf jako członek KC nie chce dać powodu swoim rywalom.
Nie muszę ci mówić jak te nowe informacje, które słyszysz,
wpłyną nie tylko na moją karierę, ...ale także na twoją.
Jeśli oczywiście coś znajdziemy.
Jesteśmy do tego powołani?
Pamiętasz jeszcze nasze hasło: "Jesteśmy tarczą i mieczem partii"
Czym jest partia jak nie tym kim są jej członkowie.
Im większy będziemy mieli wpływ tym lepiej.
Mam nowy kawał: Erich wchodzi rano do swojego biura.
Otwiera okno, widzi słońce, i mówi... coś nie tak?
Przepraszam, ja tylko... ja...
Wszystko w porządku, kolego.
Nie ma nic złego w opowiadaniu dowcipów o przywódcy Rady Państwa.
Kontynuuj, proszę.
A więc, Honeck... więc towarzysz sekretarz generalny,
widzi słońce mówi: "Dzień dobry, moje drogie słoneczko."
"Dzień dobry, moje drogie słoneczko." Tak właśnie zapytał?
Słońce odpowiedziało: "Dzień dobry, kochany Erichu."
W południe znowu zapytał:"Czy dzień był dobry, moje drogie słoneczko?"
Słońce odpowiedziało: "Dzień był dobry." Wieczorem, Erich znowu pozdrowił:
"Dobry wieczór, moje słoneczko." Ale słońce milczy.
Więc zapytał ponownie: "Dzień dobry, drogie słoneczko, jak się masz?"
Słońce odpowiedziało: "Pocałuj mnie w dupę. Jestem teraz na zachodzie."
Nazwisko?
Numer identyfikacyjny? Wydział?
Ja?
Stigler.
Podporucznik Adolf Stigler. Pracuję w wydziale "N".
Nie muszę wam chyba mówić, jak bardzo zaszkodziliście swojej karierze, prawda?
- Towarzyszu pułkowniku, tylko... - Tylko co?
Tylko zakpiliście z naszej partii. To pewnie wierzchołek góry lodowej.
To zamelduję w biurze ministra.
To był tylko żart! Dobry był, nie?
Znam lepszy. Jaka jest różnica pomiędzy Honeckerem a telefonem?
Żadna. Powiesić i jeszcze raz wybrać.
- Gdzie idziesz? - Do domu. - Dobranoc.
Christa, zapomniałaś o naszej umowie z czwartku.
A może twój poeta ma dwa razy po kolei urodziny?
Wsiadaj!
No Wsiadaj!
Nie wiesz, co dla ciebie dobre.
Bądź spokojna, już cię przypilnuję.
Postaraj się tego nie odtworzyć.
Przy kierowcy?
Jak myślisz dokąd jadę. Zawiozę cię do niego.
Będziesz szybciej w domu.
Czas na gorzkie prawdy.
Już idę!
Ach, ci idioci!
W następny czwartek w Metropolu.
Jedziemy.
Christa?
Przytul mnie mocno, proszę.
Dobry wieczór, towarzyszu kapitanie.
Znowu spóźniliście się 5 minut.
Dobry wieczór. Jedenaste piętro, drzwi po prawej.
Jestem już na górze.
- Jak weszła pani do budynku? - Tu mieszka jeszcze jeden z ministerstwa.
- Myślę, że u ciebie jeszcze nie byłam. - Też tak myślę.
Jak było? Podobało ci się?
- Zostań na noc. - Nie mogę.
Mam kolejnego klienta.
Pracuję wg harmonogramu.
Już1:30 w nocy, już nie zdążysz.
Nie twoje zmartwienie.
Następnym razem zarezerwować na dłużej.
Cześć!
Georg, słyszałeś już o Hauserze?
Co z nim?
Nie dostał paszportu, nie może wyjechać za granicę na warsztaty.
"Lazlo" poparł działania SB w zakazie wyjazdu Hausera zagranicę.
Czy widziałaś mój żółty tomik Brechta?
- Co? - Książkę Brechta.
Nie wiem gdzie jest.
Dziwne. Nie mogę jej znaleźć.
Owego wrześniowego dnia, w niebieskiej księżyca poświacie,
w ciszy pod młodym drzewem śliwkowym,
trzymałem ją, moją miłość, w objęciach jak
w cudownym śnie. Ponad nami na letnim niebie
kroczyła chmurka którą znam
była bardzo biała i bardzo wysoko.
I gdy podniosłem wzrok... zniknęła.
- Tak? - Georg? Tu Wagner.
Co się dzieje?
Chodzi o Jerskę. Jerska nie żyje, powiesił się wczoraj wieczorem.
Georg?
Jestem wstrząśnięty.
Myślałem o tym co Lenin powiedział o tej sonacie:
"Nie mogę jej słuchać, bo nie doprowadzę rewolucji do końca"
Czy ktoś kto słucha tej muzyki, naprawdę słucha,
czy taki może być złym człowiekiem?
Czy naprawdę pracujesz dla Stasi?
Wiesz co to jest... Stasi?
Tak. To źli ludzie, którzy zamykają innych. Tak powiedziała mi mama.
Naprawdę?
Jak się nazywa twoja...?
Moja co?
...piłka. Jak się nazywa?
Ale jesteś śmieszny. Po co miałbym nazywać piłkę?
To wszystko prezent, towarzyszu ministrze.
Najnowsza technika elektroniczna,
w całej instalacji światła, nawet w WC. Procedury wejścia "Z".
Znajdźcie coś. Chociażby tylko po to abyście nie poznali mnie jako rozczarowanego do was.
Znikajcie.
Do zobaczenia.
Będziecie obserwować Christę- Marię. O każdej minucie...
kiedy nie jest zemną, będziecie mnie informować, zrozumiano?
Kto nie udzielił zezwolenia na wyjazd Hausera za granicę? Może to coś da.
No? Masz coś o CMS i ministrze?
Jeśli się nie mylę, wychodzą jutro wieczorem.
Dobrze, bardzo dobrze. Obaj możemy dużo uzyskać z tej historii miłosnej.
Albo stracić.
Nie zapomnij.
Dawniej bałem się tylko dwóch rzeczy.
Przed samotnością i niemożnością pisania.
Od śmierci Alberta, pisanie zobojętniało mi.
Inni ludzie też
Teraz boję się tylko zostać bez ciebie.
Dziś wieczorem nie musisz się bać.
- Wychodzę tylko na godzinkę. - Gdzie?
Koleżanka z klasy jest właśnie w mieście.
- i zamierzamy... - Naprawdę Christa?
Czy to prawda?
Co masz na myśli?
Wiem o wszystkim.
Wiem, gdzie idziesz.
Błagam cię, nie idź tam.
Nie musisz tego robić.
Nie musisz.
Wiem również o lekarstwach,
i jak mało zaufania masz do swojej sztuki,
zaufaj przynajmniej mnie,
Christa - Maria.
Jesteś wielką artystką,
Wiem to.
Podobnie jak twoi widzowie.
Nie potrzebujesz go.
Nie potrzebujesz.
Rozumiesz?
Nie idź do niego.
Nie potrzebuję.
Nie potrzebuję tego całego systemu.
A co z tobą?
Też tego nie potrzebujesz?
Ale kładziesz się z tym samym do łóżka. Czemu tak robisz?
Bo mogą cię dokładnie tak samo zniszczyć,
pomimo twojej sławy którą nie kwestionujesz.
Bo oni decydują, kogo się gra, kto może grać i kto reżyseruje
Nie chcesz skończyć jak Jerska?
Ja też tego nie chcę.
I dlatego teraz wychodzę.
Rozumiem co mówisz. Chcę to wszystko zmienić.
Ale proszę cię, błagam, nie idź.
Jestem, szefie.
Niech zgadnę czego słuchaliście.
Przejmę moją zmianę.
Nie mógłbym się pogodzić, że pracujecie przeze mnie w nadgodzinach.
Nie przechodź przez te drzwi.
Gdzie pan idzie?
Spotkać się z kolegą z klasy.
Spiszę szczegóły. Zapoznacie się rano.
Dobranoc.
W środku są miejsca wolne.
Mineralna.
Nie, wódka. Podwójna.
Pani pozwoli?
Proszę mnie zostawić w spokoju. Chce być sama.
Pani Sieland.
Czy my się znamy?
Nie zna mnie pani, ja panią natomiast doskonale.
Wielu ludzi panią kocha,
ponieważ jest pani prawdziwa.
- Aktorki nie potrafią być prawdziwe. - Ale pani taka jest.
Widziałem panią na scenie,
była pani właśnie taka,
jaka jest teraz.
Myśli pan, że wie jaka jestem?
Jestem jednym z widzów.
- Muszę iść. - Gdzie pani idzie?
Na spotkanie z koleżanką z klasy.
Widzi pani, właśnie nie była pani prawdziwa.
- Nie? - Nie.
A więc zna pan dobrze tę Christę Marię Sieland?
Jak by pan postąpił. Czy zranił by pan kogoś, kto kocha pana nad życie?
Sprzedawał by się pan za sztukę?
Sprzedawać się za sztukę? Tę już pani ma. To byłby kiepski interes.
Jest pani wielką aktorką.
Nie sądzi pani?
A pan jest dobrym człowiekiem.
/Po przejęciu zmiany, "Lazlo" i CMS /kłócili się o to, czy CMS powinna
spotkać się z koleżanką szkolną(?),
w końcu wyszła.
"Lazlo" pozostał w domu pogrążony w smutku.
20 minut później, pani Dreyman (CMS) wróciła,
dosyć niespodzianie, nie tylko dla "Lazlo", ale też i dla mnie.
Był szczęśliwy. Nastąpiły aktywne czynności intymne.
Powiedziała, że nigdy go nie opuści.
Odpowiedział wielokrotnie: "Wróciło moje natchnienie".
Przypuszcza się, że niedługo powstanie nowa sztuka.
W ostatnich tygodniach "Lazlo" zaniechał pisania,
Co wpłynęło na jej zachowania jest niejasne
Chodzi może o to, że zamierza się więcej zająć domem niż dotychczas.
Reszta nocy przebiegła spokojnie.
Towarzyszu kapitanie, ja... Zasnęli, więc...
Dobra robota.
Naprawdę tak myślicie?
Nie wiedziałem, że był w takim dołku.
Ja też.
Państwowy Urząd Statystyczny przy ulicy
H.Beimler, liczy wszystko, wie wszystko,
ile par butów kupuję rocznie: 2.3,
ile książek czytam w roku: 3.2
i ile uczniów każdego roku robi maturę: 6,347
Ale są pewne dane, które nie są podawane do publicznej wiadomości,
bo są dla biurokratów kłopotliwe, to liczba samobójstw.
Jeśli zadzwonicie na ulice H. Beimlera i zapytacie...
ilu zrozpaczonych ludzi, miedzy Łabą i Odrą,
między Bałtykiem i Górami Harzu, odebrało sobie życie,
wtedy milczy nasza wyrocznia liczbowa,
ale zapisze sobie twoje nazwisko. Dla bezpieczeństwa państwa i...
Honeckera i jego towarzyszy, którzy
troszczą się o bezpieczeństwo kraju i... szczęście jego obywateli.
Od 1977 roku przestał nasz kraj liczyć ilość samobójstw.
Samobójstwa, tak się je nazywa.
Czyn samobójstwa nie ma z zabójstwem nic wspólnego.
Nie zna krwawej żądzy mordu, ani nienawiści,
zna tylko umieranie. Śmierć nadziei.
Od 9 lat, kiedy nie liczymy samobójstw, tylko jeden kraj ma...
wyższy wskaźnik samobójstw niż Wschodnie Niemcy: Węgry.
Następnym był kraj realnego socjalizmu.
Jednym z tych nieliczonych jest Albert Jeska, wielki reżyser
O nim chcę dziś opowiedzieć.
Próbuję uzyskać dane statystyczne które ukazują...
Które ukazują jak doskonale pracuje Służba Bezpieczeństwa.
Wy idioci, tutaj zapoznawaliście się z moim wykładem dla zachodu.
Od tego czasu stałem się muzykalny.
To możemy się spotkać u mnie?
"15:00, Pomnik w Pankow".
Tu jest wystarczająco bezpiecznie.
Ten nie jest moim ochroniarzem. Nazywam go Rolf, może nawet się tak nazywa.
No to strzelaj.
Przeczytaj.
- Chcesz to opublikować? - Na zachodzie, z twoją pomocą.
Pomożesz mi?
- Czy Christa o tym wie? - Nie.
Dobrze, pomogę ci. Ale pod warunkiem, że dalej będziesz trzymał ją od tego z daleka.
Co?
Georg, to dla jej bezpieczeństwa
To jest coś dla "Spiegla". Mam dobre kontakty z...
jednym z redaktorów: Gregor Hessenstein. Znasz go?
- Nie osobiście. - Musicie się spotkać
Publikacja pod twoim nazwiskiem nie wchodzi w rachubę.
Chyba, że cię rajcuje przesłuchanie z zarzutu o fałszowanie dokumentów.
Jest tak zimno.
Jednak do mnie?
U mnie nie ma Służby Bezpieczeństwa.
Osobisty przyjaciel Honeckera, laureat Nagrody Państwowej,
Jeśli wolno mi przypomnieć. - Drugiej klasy.
Moje mieszkanie jest czyste. Mówię wam.
Tak, jeżeli można mieć tę pewność.
Mam pomysł jak sprawdzić, czy twoje mieszkanie jest czyste, czy nie.
Znacie przecież mego wujka Franka, który co sobota przyjeżdża z Berlina
Zachodniego z wizytą. Ze swoim wypasionym, złotym Mercedesem.
Panie Hauser, mnie wydaje się, że jest to zbyt ryzykowne.
Tak. Muszę Georgowi przyznać rację.
Wybudować tylne siedzenia i gdzieś tam to ukryć. Nie wiem.
Chłopaki do mnie zajrzą.
Ale wiemy o co chodzi. A tam tylko oddam.
Nie, nie jest tak źle na granicy. Widzicie to zbyt czarno.
Z którego przejścia granicznego zwykle pan korzysta?
Zawsze na ulicy Heinrich-Heine
Chłopcy już mnie tam znają. Mnie i mojego złotego Benza.
Jestem właściwie zaprzyjaźniony z tym przejściem.
Za dwie godziny dzwonię do was z butelką piwa w ręku...
i podaję dobrą wiadomość.
Jaka jest sytuacja, Paul i Stasi?
Rolf, Rolf Ficke, myśli, że Paułeczek jest w domu.
Tak, muszę już iść.
Piwa?
Punkt graniczny ulica Heinrich-Heine.
Rozmówca?
To tylko jeden raz, przyjacielu.
- Dreyman. - OK. Jak obiecałem.
- W ogóle żadnej kontroli?
- Żadnej specjalnie. To co zwykle. Chłopaki nie są tacy źli.
A więc, jest "tam".
Wielokrotne dzięki, za to, że zrobił pan to dla nas.
Niema powodu. Niebezpieczeństwo nie było takie duże.
Dobrze, dzięki. Do zobaczenia.
Co powiemy jeśli ktoś spyta, czym się obaj zajmujemy?
Powiemy...
...że pracujemy nad sztuką teatralną
Na jubileusz 40-lecia NRD.
Tak.
Nie pomyślałbym, że nasza SB jest taka... niesprawna.
Kto by pomyślał, że to tacy idioci.
Poczekaj tylko.
19:32
Nic godnego zanotowania się nie wydarzyło.
Dzień dobry, towarzyszu kapitanie. Proszę tego posłuchać.
Dlaczego właśnie 67 było najwięcej to jest dla nas zrozumiałe...
ale 1976, to musi pan już wyjaśnić.
Musi pan wyraźniej opisać sytuację socjalną.
Chciałbym, aby tekst pozostał literackim,
nie sensacyjnym reportażem. - Sam tekst jest wspaniały.
Ale chciałbym tylko być pewnym, że i u nas zostanie właściwie zrozumiany.
Zrobi furorę.
To Hauser.
I ktoś z zachodu.
Piszą razem nową sztukę
na 40-lecie NRD.
Nie brzmi mi to, jak sztuka teatralna.
Więc na co wam to brzmi?
Nie wiem, ale na pewno to nie sztuka teatralna.
Myślicie za wiele, kapralu Leier.
- Nie jesteście intelektualistą? - Ja? Nie, nie jestem.
To nie udawajcie takiego.
Wybrałem was bo potraficie opanować technikę i nie zadawać pytań.
Myślenie zostawcie przełożonemu.
Przepraszam kapitanie, będę się zbierał.
Miłego dnia, powodzenia. Chciałem powiedzieć, życzę powodzenia.
Muszę to przepisać.
Poinformuję jeszcze jakie mamy mamy materiały.
Dwa tygodnie wystarczy?
Wtedy moglibyśmy opublikować to jeszcze przed rocznicą.
Zostaw pan taki tytuł.
Christa wróciła?
Georg?
Christa, to jest pan Georg Hessenstein.
- Christa Sieland. - To przecież wiem.
Co robicie, tak w skrycie?
Razem z Hauserem pracujemy nad sztuką na 40-lecie NRD.
Wyrobisz się na czas?
Właśnie o tym rozmawiamy.
- A kto zagra główną rolę? - Właśnie chciałem o to zapytać.
Christa, chcesz grać Lenina czy jego ukochaną matkę?
Możesz wybierać.
Lepiej będzie, jeśli zostawię was samych. Pójdę się zdrzemnąć.
Pańską ostrożność cenię wysoko..
Im mniej ludzi o tym wie, tym lepiej. Ze Stasi nie ma żartów.
W związku z tym przywiozłem wam coś.
Wolałbym cały tort. Mam już maszynę do pisania.
Której kopie czcionek już dawno znajdują się w Stasi.
Jeżeli tekst napisany na pańskiej maszynie zostanie na granicy nakryty,
to już następnego dnia jest pan w obozie.
A że to nie są żarty to może potwierdzić Paul. Co?
Niestety dla tych maleńkich maszyn, zdobyłem tylko czerwoną taśmę.
Czy to panu coś robi, napisać ten artykuł na czerwono?
Bez znaczenia.
Po użyciu musi pan mieć możliwość jej ukrycia.
- Tak, coś pomyślę. - Traktuj pan to poważnie.
Nie chcę pisać następnego artykułu na temat zaginięcia trzech ludzi.
Tylko nasza trójka wie, że ta maszyna w ogóle istnieje.
Mieszkanie jest naprawdę bezpieczne?
Tak.
To ostatnie mieszkanie w NRD gdzie mogę powiedzieć co chcę i nie zostać skazany.
Dobrze. Więc wypijmy za to.
Ta butelka wina jest prawdziwa!
Pijmy! Za to, że ukażecie wszystkim Niemcom prawdziwą twarz NRD!
Na zdrowie!
Lepszy niż rosyjski. Aby się szczęśliwie udało.
Do pułkownika Grubitza. Kapitan Wiesler. To pilne.
Jeśli nie jest pan zapisany, obawiam się...
Powiedziałam...
Powiedz mu, że jeśli dalej sprawia problemy,
to czasowo zamkniecie kościół. Takie to proste.
To niech zadzwoni do papieża i się pożali.
Zróbcie tak natychmiast. Muszę was sam uczyć?
Wiesler, dobrze, że jesteś.
Popatrz na tę książkę.
"Warunki aresztowania dywersantów politycznych i ideologicznych".
Czy to naukowe?
Popatrz tu.
Redakcja pod nadzorem: Profesor Antoni Grubitz. Jak ci się to podoba?
Wspaniałe!
Dałem im wprawdzie piątkę, ale nie mają myśleć, że promocja jest u mnie prosta.
Co za dzieło.
Wiedziałeś na przykład, że istnieje 5 typów twórców.
Na przykład, Dreyman,
to typ 4, typ histeryka, antropocentryk.
Nie mogę być sam muszę stale mówić i mieć przyjaciół koło siebie
A więc, z takimi nie może nigdy dojść do procesu.
Musisz znaleźć na niego coś istotnego, zanim się zorientuje, że jest obserwowany.
Trzeba być ostrożnym: nie dać się złapać.
Nie kontaktować się z nim.
Nie odczuwać emocji, nie wyjawiać osobistych informacji, nawet w raportach.
Nie dać mu pretekstu, by opisał wszystko w swojej książce, w przyszłości.
Za 10 miesięcy będzie koniec.
Niespodziewanie.
Już żadnych problemów.
Wiesz co tu jest najlepsze?
Większość ludzi z 4 grupy już nie pisze.
Lub nie malują, lub co tylko twórcy robią...
I to bez nacisku.
Co cię sprowadza do mnie?
Masz coś nowego w sprawie Dreymana?
O tym chciałem z tobą mówić.
Myślę, że nadszedł czas, aby zmniejszyć zakres postępowania.
Nie chcę takiego zaangażowania, dzień i noc dla takiego niepewnego przypadku.
Nie pewny.
Myślisz zatem, że nic nie znajdziemy? Dla ministra?
Zmniejszenie spowoduje większą operatywność.
Będziemy mogli "Lazlo" śledzić i poza mieszkaniem.
Mam Urlowi dać tę sprawę?
Będę chętnie dalej te sprawę prowadził.
Dlaczego?
Z tego może coś wyjść.
Muszę tylko go na czymś przyłapać.
Mogę śledzić dzień i noc.
Może robi coś poza swoim mieszkaniem.
Coś mnie się tu nie podoba.
Czegoś mi nie mówisz.
Dobrze. Odwołam Urla.
Mogę go zaangażować w sprawy tego kościoła.
Prześlij mi pisemny raport. Uzasadnienie i podejrzenia.
Wiesler!
Jeszcze jedna rada.
Nie jesteśmy w szkole, nie chodzi nam o stopnie,
tylko o sukcesy.
Państwowy Urząd Statystyczny liczy wszystko, wie wszystko.
Ile przeciętnie człowiek kupuje butów na rok: 2.3 pary,
ile czyta książek: 3.2,
ilu uczniów co roku uzyskuje maturę: 6,347,
17:00
"Lazlo" czyta Hauserowi i Wallnerowi pierwszy akt jubileuszowej sztuki.
"Stomatolog".
- Nie pracujemy nad sztuką. - Nie musisz mi tłumaczyć.
Ale muszę ci powiedzieć.
Nie chcę tego słuchać.
Może jestem taka niegodna zaufania jak to twoi przyjaciele twierdzą.
Jestem teraz tylko z tobą.
Wszystko inne jest mi obojętne.
Stosunki pomiędzy Wschodnimi i Zachodnimi Niemcami
zaostrzyły się, w "Der Spiegel" ukazał się artykuł,
napisanego przez anonimowego, wschodnioniemieckiego autora.
Artykuł porusza temat samobójstw w NRD.
Inspiracją napisania tego artykułu było
samobójstwo znanego reżysera Albert Jerska.
Jerska po 7 letnim okresie zakazu wykonywania zawodu,
odebrał sobie życie 5 stycznia tego roku.
Od 1977, rząd NRD przestał ujmować statystycznie liczby samobójstw.
W tym roku tylko Węgry miały większą ilość samobójstw.
Tak jest, towarzyszu generale armii...
Skontaktowaliśmy się...
Towarzyszu generale armii, otrzymaliśmy przez naszą wtyczkę
w "Der Spiegel" w Hamburgu, kserokopię oryginału.
Też nie wiemy kto był autorem. Ale po określeniu maszyny możemy...
Poinformuję was, towarzyszu generale jak tylko się czegoś dowiemy.
Andrea, gdzie ekspert od pisma.
Tak więc dochodzę do wniosku, że ta maszyna do pisania
może być wersją eksportową, naszej maszyny walizkowej.
Większym prawdopodobieństwem jednak jest, że
...może pochodzić z zagranicznej firmy "Colibri".
- I kto ma taką maszynę? - Takiej maszyny niema w republice.
Co z osobami jak np Hauser?
Dziennikarz Paul Hauser pisze na modelu Valentino firmy "Olivetti".
- Ale większość z nich... - Wystarczy, tak... tak.
- A Wallner? - Pisze na krajowej "Optima-Elite"
- Georg Dreyman? - Georg Dreyman, pisze najpierw ręcznie.
Później przepisuje na maszynie. Oryginalna "Torpedo".Tak zwykle pracuje.
Jakie wymiary ma ta... Colibri?
Jest najmniejszą, produkowaną seryjnie na świecie.
19,5 cm na 9cm na 19,5 cm.
A więc dobra do szmuglowania, jak książka?
Dziękuję, możecie odejść.
Do widzenia, towarzyszu.
Der Spiegel: "Utajona statystyka samobójstw w NRD"
Andrea, proszę mnie połączyć z kapitanem Wieslerem.
16:00: Grupa jest zmęczona...
...z powodu długiego pisania.
- Słucham.
- Wiesler, słyszałeś o artykule o samobójstwach?
Ten zamieszczony w Der Spiegel? Słyszałem.
Skąd o nim wiedziałeś?
Hauser trzy razy telefonował i mu o nim powiedział.
To jest teraz niezmiernie ważne. Nasze kariery od tego zależą.
Czy w jakiś sposób wyjawił kto go napisał? Może ty masz jakieś domysły?
Nie przypominam sobie aby coś powiedział. Nie, nic.
27-go, redaktor Der Spiegela, pod innym nazwiskiem
przechodził punkt graniczny na ulicy Bornholm,
zatrzymał się na 4 godziny, Gregor Hessenstein.
Oddział szósty zgubił go niedaleko mieszkania Dreymana.
Czy ma jakiś kontakt z Georgiem Dreymanem?
- Czyż nie wspomniałbym o tym w swoich raportach?
- Tak tak, oczywiście..
Kto zatem jest tym literatem?
Zadzwonię później.
Cholera.
Wsiadajcie.
- Jeżeli wasz pracownik was oszukuje, to go surowo karzecie, może nie?
- Tak, tak..
Również kobietę? A może nie?
Oczywiście.
I nie ma to znaczenia, że pracuje dla kogoś znanego, taki pracownik?
Tak można to określić.
Trzeba nawet tak to określić.
Tam straci swoją elegancję i formę: Christa-Maria Sieland.
Powinniście mieć wiedzę. Leży to w waszym zakresie działania.
Czy jej złamiecie kark lub nie, pozostawiam to wam.
W każdym przypadku nie chcę jej widzieć na żadnej niemieckiej scenie.
Znikajcie.
Zamknąć drzwi!
Pani Sieland? Proszę z nami.
Idziemy!
Towarzyszko Sieland, koniec pięknej kariery, co?
Szkoda.
Wasze aktorstwo było dobre, doskonałe.
Byliście trochę za wysoka, prawda?
Siadajcie.
Co robi aktor jak już nie występuje?
Proszę.
Czy mogę coś dla pana zrobić?
- Dla bezpieczeństwa publicznego? - Trochę za późno.
Znam prawie wszystkich artystów. Mogę panu przekazać wiele informacji.
Wierzę wam, ale to już wam nie pomoże.
Może jest coś innego, co mogłabym robić?
Coś co by nam obu sprawiło przyjemność?
Niestety, jak mam to powiedzieć...,
zrobiliście sobie wroga z wysoko postawionej osoby.
Przez to mam mniej swobody niż zwykle.
Czy jest jeszcze coś, co może mnie uratować?
Żałuję.
Jest jeszcze jedna rzecz.
Zna pani pisarzy i... artystów.
Czy nie wiecie przypadkowo coś o artykule,
który ukazał się w ostatnim numerze Der Spiegel?
O samobójstwach?
Służba Bezpieczeństwa, proszę otworzyć drzwi!
Otworzyć!
Zapalił światło w małym pokoju.
Wyważcie drzwi zanim zniszczy materiał dowodowy.
Nie jest przecież konieczne.
- Co was sprowadza, towarzysze? - Chcemy przeszukać dom.
W ważnej sprawie.
Szukajcie zatem.
Maltz, Mutter, sypialnia i korytarz. Galcy, Bale, za mną: łazienka i balkon.
Thomas, salon i pracownia. Dalej!
Co tu zostało spalone?
Nieudane rękopisy.
To zachodni autor?
Ten tom jest akurat prezentem od Marco Tonnikera.
Nic nie znaleźliśmy, tylko różna zachodnia literatura i prasa.
Żadnych śladów o poszukiwanym. Byliście dokładni?
Tak jest towarzyszu pułkowniku. Szukać dalej?
Zabierz swoich ludzi.
Tu jest adres ministerstwa. Jeżeli mielibyście jakieś zażalenie...
odnośnie uszkodzeń, tu możecie dochodzić odszkodowania.
Jestem pewien, że wszystko jest w najlepszym porządku.
Tak, słucham.
Wiesler, czekam na ciebie jutro rano o dziewiątej w moim biurze.
Powiem ci co my myślimy, to była Christa-Maria.
Stasi ją złapało i cię zdradziła.
To nie ona.
Skąd wiesz?
Sam przecieżpowiedziałeś, że nie było jej u ciebie ubiegłej nocy.
Zna skrytkę na maszynę.
Tak, zna ją.
Jeśli masz rację i rewizję można przypisać jej,
to jest ona naszym największym aniołem stróżem.
Mam spotkanie z pułkownikiem Grubitzem.
Kapitan Wiesler.
Przesłuchania nr. 76.
Tak, wejdź.
Usiądź.
I?
Co to ma znaczyć?
Mnie pytasz?
Dlaczego podejrzewasz Dreymana?
Jest autorem artykułu do Spiegla.
Kto to udowodnił?
Chodź ze mną.
Nie wiem przez czyje partactwo to wszystko tobie umknęło.
Zrobimy to inaczej. Wielokrotne przesłuchania.
Daje ci ostatnią szansę.
Przyprowadzić aresztanta 662.
Jesteś jeszcze po właściwej stronie?
- Tak. - To potraktuj ją normalnie..
Czy mam asystować więźniowi?
Ona nie jest już więźniem, tylko tajnym współpracownikiem. Możecie wyjść.
Jest pan zatem moim oficerem prowadzącym?
To proszę mnie prowadzić.
Zostało 10 godzin.
A właściwie 9.5 godziny, gdy Rossini wyjdzie do publiczności
i przeprosi, że z powodów nieprzewidzianych nie możecie wystąpić.
To będzie ostatni raz, kiedy publiczność usłyszy wasze nazwisko.
Czy chcecie tego?
Powiedźcie nam gdzie jest ukryty materiał dowodowy?
Nie ma żadnych dowodów.
Nie ma żadnej maszyny do pisania. Wymyśliłam ją.
Mam nadzieję, że jednak nie.
Wtedy musielibyśmy i was zamknąć.
Podawanie nieprawdziwych danych w czasie przesłuchania oznacza 2 lata w więzieniu.
Dreyman i tak zostanie aresztowany.
Do tego wystarczą wasze dotychczasowe zeznania.
I materiał obciążający, który teraz znaleźliśmy w mieszkaniu.
Ratujcie się teraz przynajmniej sami.
Nie uwierzycie ilu ludzi siedzi w więzieniach z powodu bezsensownego bohaterstwa.
- PomyśIcie o swojej publiczności?
PomyśIcie o swojej publiczności? Tylko on mógł coś takiego powiedzieć.
Proszę o tym pomyśleć, co to państwo dla was zrobiło?
W waszym całym życiu.
Teraz wy możecie coś zrobić dla państwa. Państwo będzie wam wdzięczne.
Proszę mi powiedzieć, gdzie ukryta jest maszyna?
Dreyman nigdy się o tym nie dowie.
Natychmiast was uwolnię.
I wejdziemy jak będziecie z nim.
A zaskoczenie, to potraficie zagrać. Wieczorem jesteście znów w teatrze.
Przed swoją widownią.
Proszę powiedzieć, gdzie są materiały?
Gdzie są?
Są w mieszkaniu.
Pod progiem,
między salonem a... korytarzem.
Próg można podnieść.
Tutaj? Proszę zaznaczyć krzyżykiem.
Możecie zabrać swoje rzeczy. Jesteście teraz TW,
to oznacza obowiązki, konspirację i inne rzeczy, ale też korzyści.
Znajdźcie mi Wieslera.
Kapitan Wiesler opuścił przed chwilą budynek, towarzyszu pułkowniku.
Dobrze. Możecie odejść.
Co robi jeździec gdy spadnie z konia? Podnosi się znowu. Idź i wyśpij się.
To nie ma związku z tym co się stało.
Nie, ale z całym tym krajem.
Christa?
Nie podchodź. Byłam w Brandenburg i nie było wody. Muszę wpierw wziąć prysznic.
- Dlaczego sam wyszedłeś? - Miałem czekać, aż mnie podwieziesz?
- Są w domu oboje? - Tak.
Dzisiejszy raport.
Ostatni dzienny raport w sprawie "Lazlo".
Dlaczego nie zadzwoniłaś?
- Co? - Dlaczego nie zadzwoniłaś?
Pojechaliśmy w teren.
Możesz podać mi szczotkę do paznokci.
Stasi była tutaj, przeszukali mieszkanie.
Kto tu był?
Stasi, otwierać!
Zostań tutaj.
Dzień dobry towarzyszu Dreyman, pułkownik Grubitz,
Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego.
Chciałbym się upewnić, czy robota wczoraj w nocy została dobrze zrobiona.
Pracownia?
Przewertować każdą książkę, strona po stronie.
A co my tu mamy?
Ta deska progowa jest jakaś niestabilna.
Czy może to być schowek?
Zostawcie ją! Ona nie jest podejrzaną.
Aktorka!
Byłam zbyt słaba, za głęboko go zraniłam...
Nic nie mów, wszystko jest załatwione.
Przeniosłem maszynę...
Wybacz mi, wybacz mi.
Wybacz mi.
Wracajcie do centrali. Akcja zakończona.
Towarzyszu Dreyman, zakończyłem akcję.
Przepraszam.
Idziemy.
W takiej sytuacji nie rób sobie iluzji. Twoja kariera się skończyła.
Nawet jak byłeś sprytny i nie zostawiałeś śladów.
Najwyżej będziesz w piwnicy parą otwierał listy. Aż do swojej emerytury.
To będzie twoja praca przez następne 20 lat.
20 lat!
Cholernie długi czas
4 LATA I 7 MIESIĘCY PÓŹNIEJ.
Padł Mur!
Wielkie święto. Młodzi ludzie przekraczają Mur.
Ludzie się witają i pozdrawiają. To niewiarygodne.
Nadajemy prosto z Berlina. 9 listopad roku 1989, dzień, który przejdzie do historii.
Donosimy na żywo.
2 LATA PÓŹNIEJ.
Co się stało, moje dziecko?
Artur nie żyje.
Artur? Czy ty się nie mylisz? Widziałam go jeszcze dziś rano.
Nie. Zaufajcie mi, siostry.
Został potrącony.
Wierni mężowie stoją wokół niego, jak wy wokół mnie.
I rzucają promienie słońca. Jeszcze siedem krótkich cieni na jego ciele.
Wielkie koło rozgniotło go.
Widzę to.
Lepiej oglądać inne straszne rzeczy.
Dlaczego nie oszczędzono mi tego widoku?
Elena, idź do domu.
Poprowadzę zmianę do końca.
Za dużo wspomnień?
Musiałem wyjść z tego samego powodu.
Nie słyszę nic o panu. Niczego pan nie napisał po "zmianie ustroju".
To nie dobrze.
Można pana zrozumieć, Dreyman.
Co można pisać w tej RFN?
Nic w co można by wierzyć. Nic o co można by walczyć.
Pięknie było w tej naszej małej republice. Wielu rozumie to teraz.
O coś muszę się pana zapytać.
O wszystko. Kochany Dreyman, o wszystko.
Dlaczego nie założono u mnie podsłuchu?
Dlaczego innych kazaliście śledzić, a nie mnie?
Był pan całkowicie śledzony. Wiedzieliśmy wszystko o panu.
Całkowicie śledzony, mówi pan?
Kompletnie "zapluskwiony".
Niemożliwe.
Przy okazji pana życie seksualne.
Wszystko wiedzieliśmy.
Wiedzieliśmy nawet, że pan naszą małą Christę nie umiał porządnie zaspokoić.
Czy tacy ludzie jak pan, rzeczywiście rządzili moim krajem?
Musi się pan jeszcze uzbroić w cierpliwość. Musimy zebrać dokumenty.
Kazałam ułożyć chronologicznie. Od góry stare, nowsze od dołu.
Działania operacyjne: "Lazlo" /Georg Dreyman. Hasło: Lazlo.
Wskazówkę o podejrzeniu złożył minister Bruno Hempf.
"Lazlo" otrzymuje codzienną prasę z Zachodnich Niemiec prosto do domu.
Proponuję pozostawić jak jest aby nie nastąpiło podejrzenie o jego obserwacji.
"Lazlo" i CMS rozpakowali prezenty. Prawdopodobnie następnie uprawiali seks.
Odwiedziny: chodzi o wuja Paula Hausera z Berlina Zachodniego
który odwiedził Dreymana. Opowiadali mu o sztuce którą
zamierzają napisać Lazlo i Hauser z okazji 40 lecia NRD.
Oczekujemy dokładnych danych odnośnie sztuki itd.
HGW XX/7?
Ja, Christa-Maria Sieland
dobrowolnie zgadzam się, na współpracę z Ministerstwem Bezpieczeństwa Publicznego.
Decyzja ta opiera się na moim przekonaniu, że przez współpracę...
Georg Dreyman jest autorem artykułów do Spiegla.
Pomocnicy to Paul Hauser, dziennikarz i Wallner.
Christa-Maria Sieland została aresztowana dnia 10 marca 1985 o godz. 21,20,
na podstawie wskazań ministra Hempfa za używanie środków odurzających.
11 marca o godz. 13.50 znów odwieziona do miasta, po tym jak wskazała skrytkę
materiałów Lazlo i podpisała dokument o tajnej współpracy(pseudonim: Marta)
Około 13.50?
W następstwie niepowodzenia w rewizji mieszkania 11 marca 1985,
i śmierci TW "Marta", operacja "Lazlo" została zakończona.
Uwaga: Od dziś działa zakaz obciążania zadaniami HGW XX/7.
Przenieść do oddziału M z zaleceniem nie powierzania mu odpowiedzialnych zadań
10:50: odwołanie posterunków z przed domu "Lazlo".
15:10 TW "Marta" przychodzi wprost do niego z SB Hohenschönhausen.
Raport z rewizji mieszkania wraz z wynikami nastąpi.
Zakończenie operacji Lazlo. HGW XX/715.15
Kim jest HGW XX/7?
Proszę z powrotem na ulicę Flaher.
2 LATA PÓŹNIEJ
"Georg Dreyman: Sonata o dobrych ludziach"
Witam.
"Georg Dreyman: Sonata o dobrych ludziach"
Poświęcona HGW XX/7 w dowód wdzięczności.
29.8 euro.
- Zapakować jak prezent?
- Nie. To jest dla mnie.