movie info: XVID 608x336 23.976fps 696.8 MB /SubEdit b.4040 (http://subedit.prv.pl)/
Synchro do wersji: The.Invasion.2007.DVDRip.XviD-AsiSter by falcon1984
tłumaczenie: thorek19 korekta: endospor
<> http://kinomania.org
Nie ma.
Musisz zachować świadomość. Dobroć jest prawa.
Nie możesz zasnąć. Dasz radę.
Otwórz drzwi!
INWAZJA
Tragiczne wieści, zeszłej nocy eksplodował wahadłowiec Patriot...
... w czasie niespodziewanej próby lądowania.
- Poczuliśmy drugą eksplozję. /- Zostawiając po sobie ślad zniszczeń...
- ... od Dallas po Waszyngton. - Szczątki spadły wszędzie.
- Niech nikt tego nie dotyka. - Dlaczego nie można tego dotykać?
Jest skażone. Może być.
Wysiedliśmy z samochodu i dotykaliśmy go.
- Na najważniejsze pytania nie ma odpowiedzi. - Szczątki są widoczne od Dallas do Waszyngtonu.
Wypadek to szok dla narodu i całego świata.
Miejsca pamięci są już widoczne w miejscach upadku.
Miejsce za mną jest surrealistyczne. Napływa do nas strumień informacji od...
...agencji rządowych.
Tucker z CDC? Tędy proszę.
Prezydent wraca do stolicy. Dotrze tam o 6 rano.
- Zdążymy? - Postaramy się.
Pokaż, co macie.
Wokół miejsca upadku, wykryliśmy skażenie.
Strefa bezpieczeństwa ma 280 km szerokości.
- Co to jest? - Znaleziono na nadtopionym module.
Wysoce odporny organizm. Potrafiący przetrwać w chłodzie przestrzeni...
... jak i wysokiej temperaturze. Wstępne diagnozy dowiodły...
haploidalnej budowy z wysokim stężeniem dipikolinianu wapnia.
Tworzących razem endospory.
Jedno jest pewne. Stąd nie pochodzi.
Spadło mi na dach.
Prezydent wraca do stolicy, tam spotka się ze swymi doradcami.
Dobry piesek.
Myślałam, że już nie wrócisz. Była żona dzwoniła dwukrotnie.
Chcesz to pooglądać? W ramach pracy?
Położę się spać. Muszę tam wrócić za kilka godzin.
Powinieneś zadzwonić. Mogłam już sobie smacznie spać.
Agenci federalni usuwają części wahadłowca z niepokojącego źródła.
Złego.
Spójrz na mnie. Tu mamusia.
Miałeś zły sen. Znowu wróciły koszmary?
Musimy znowu je odpędzić.
Setki osoób zginęły w najkrwawszym ataku w Iraku, od rozpoczęcia okupacji.
Mikstury substancji chemicznych utworzyły ładunki samobójców.
Śniadanie!
- Telefon do pani. - Kończę notatki.
- Wiem, ale bardzo nalega. - Kto to?
Pani były mąż.
Jak się masz?
- Dobrze, a co u ciebie? - Dobrze.
Naprawdę dobrze.
Wróciłem do stolicy.
Do naszego starego domu.
Bardzo ładny dom.
- Czego chcesz? - Zobaczyć się z Oliverem.
- Nie. - Mam prawo widywać się z synem.
Oliver, idziemy! Szybko! Ubieraj się! Mamy 15 minut!
Codziennie powinniśmy chodzić do szkoły.
- Nie mówiłabyś tak, gdyby padało. - Ale nie pada.
A co, jeśli wieczorem będzie padać?
Sprawdziłam prognozę. Czyste niebo.
Będą tylko cukierki.
Tu masz pracę domową. Ekstra wyglądasz.
Do zobaczenia o czwartej. Dostanę całusa?
- 50 oznak katastrofy wahadłowca. - Dzień dobry, Ben.
A rząd ignoruję te znaleziska...
ponieważ sądzą, że wahadłowiec rozbił się celowo.
Nikt tego nie zgłosił, musiałem szukać na World Service.
Co się stało?
Tucker wyjechał do Atlanty 4 lata temu.
Dzwoni do Oliego w urodziny i święta.
Nagle chce wrócić do jego życia i być dobrym ojcem.
- To zdezorientuje Oliego. - To jego ojciec.
Wiem, ale mu nie ufam.
Oliver kocha cię najbardziej na świecie.
Nikt, ani nic tego nie zmieni.
- Jutrzejszy wieczór aktualny? - Będzie jedzenie?
To Czesi, więc pewnie będzie gulasz.
Zobaczymy.
Ma pani drobne? Niech Bóg panią błogosławi.
Czemu mam ci dawać kwiaty? Nic złego nie zrobiłem.
8 dolarów.
Jestem za romantyzmem.
Pacjentka z godziny 9 już tu jest.
- Wcześnie przyszłaś, Wendy. - Chodzi o mojego męża.
Coś się stało? Mąż cię skrzywdził?
- Jak długo już tu przychodzę? - 4 lata.
I prawie za każdym razem dostawałam herbatę.
Tak właśnie było.
Ale nie mogę.
Nie mogę tego wypić. Do tego doszło.
Chcę ci pomóc, ale musisz ze mną rozmawiać.
Zabrzmi to albo głupio, albo zwariowanie.
- Albo i to i to. - Już ci mówiłam.
Nic tutaj nie brzmi głupio, ani zwariowanie.
Wszystko jest ważne, ma znaczenie.
Mój mąż, to nie mój mąż.
- Czemu tak uważasz? - Zachowanie, sposób w jaki na mnie patrzy.
Przynosi mi napoje. Nie chcę ich, ale on przynosi.
Krzyknęłam na niego wczoraj. Nie odkrzyknął mi.
Rzuciałam w niego szklanką, a on nic nie zrobił.
Wiem, że macie burzliwy związek.
Już nie.
Gdy się wściekał, bałam się go.
Ale przynajmniej, gdy mnie całował, wiedziałam, że mnie kocha.
Teraz gdy mnie całuje...
Jest inny.
Wiem o tym, Bobo też o tym wiedział.
- Twój pies? - Innej nocy, gdy wrócił z pracy...
... Bobo oszalał.
Zaczął kłapać, warczeć na Richarda. Próbowaliśmy go wyprowadzić na zewnątrz.
Ale zaatakował. Ten pies nigdy nikogo nie zaatakował.
Co się stało?
Richard...
... złapał go za kark.
Bobo zaczął skomleć.
Próbowałam go powstrzymać, ale on nie puszczał.
Widziałam, że Bobo... ... nie rozumiał co się dzieje.
To było przerażające. I nagle ten trzask.
I Bobo już nie żył.
Richard nic nie powiedział. Nie uronił łzy.
Podnióśł Bobo i wyniósł do śmieci.
Spotkajmy się ponownie, najszybciej jak to możliwe.
Zmienię twoje leki. Bierz rano i wieczorem.
Jeśli zachowanie męża się powtórzy, natychmiast do mnie dzwoń.
Możesz mi to obiecać?
Powinniśmy porozmawiać o jutrze.
- Denerwujesz się? - Czemu?
Ponieważ dawno się nie rozstawaliśmy.
- I długo nie widziałeś ojca. - W porządku, mamo.
Będzie dobrze. Ale będę tęsknił.
- Mam nadzieję. - Możemy sms-ować.
Masz rację. Idź się spakować.
Za pół godziny ruszamy. Dalej, supermanie.
Znów ma koszmary.
Znów daję mu leki, chociaż sama tego nie chcę.
Kiedy to się zaczęło?
Przez ostatnie 3 noce, gdy dowiedział się o spotkaniu z ojcem.
Odsuńcie się.
Zabierzcie ich do innego domu.
Nie wiem, co w niego wstąpiło.
Nic mu nie jest. Krew należała do psa.
- Nic ci nie jest? - Nie.
- Dzięki. - Jak Andy radzi sobie w szkole?
Wydaje się nieobecny.
Zazwyczaj, gdy gadasz jak psychiatra, nie dotyczy to moich dzieci.
Jest osłabiony. Może to przez ten panujący wirus.
Jaki wirus?
- Co to? - Poruszyło się.
Ktoś z was to przyniósł?
Zaprowadzisz Gene'a do domu?
Co tu robisz?
Dla mnie?
Śliczne.
Trudno określić, od którego dziecka pochodzi.
Nie martwiłbym się, wygląda jak lateks.
Spójrz na to.
Nawet bez mikroskopu widać strukturę.
Może ktoś docisnął to palcem. Ktoś to zdecydowanie wykonał.
Wygląda jak ze sklepu.
Jak sądzisz, Steven?
- Interesujące. - Sztucznie stworzone, prawda?
Albo droga podróba, albo tania skóra.
Wed miał z czymś takim do czynienia.
W Nowym Jorku i Bostonie, mają podobne próbki.
- Popracuję nad tym. - Dziękuję za pomoc.
- Zadzwoń później. - Jesteś mi winna godzinę na kanapie.
Kto ci w godzinę pomoże?
Nic nie mówiłem.
Co roku grypa zabiera dziesiątki tysięcy istnień.
Oglądając takie obrazki, zdajemy sobie sprawę, że mamy do czynienia...
z medycznym niebezpieczeństwem.
Badania wykazały, że nowy wirus jest bardziej zaraźliwy...
i bardziej trwały od innych szczepów.
CDC rozpoczęła narady. By zdecydować jak powstrzymać wirus.
Najlepszym wyjściem jest program szczepień.
Sezon na grypę może być najbardziej zabójczy od 30 lat.
Jestem ciekawa.
Jeśli dopiero rozpracowaliście wirusa, skąd macie surowicę?
Szkoda, że nie ma więcej czasu, by omówić to zagadnienie.
Jeśli potrzebuje pani więcej informacji...
sugeruję, aby wycofała się pani z kontraktu i dała nam czas na przygotowanie odpowiedzi.
Tego by pani chciała?
W żadnym wypadku. To tylko pytanie.
Uwielbiamy je. Uwielbiamy pytania.
Wprowadzają cię w nastrój.
Ten pan nie chciał wyjść.
Mogę w czymś pomóc?
Jestem Richard Lenk. Mąż Wendy.
- W czym mogę pomóc? - Czekam na żonę.
Pana żona chyba dzisiaj nie przychodzi.
Powiedziała, że przychodzi. Ale zabieram ją do domu.
Proszę usiąść, zobaczę co da się zrobić.
Dziękuję, Carol Bennell.
Tu doktor Bennell. Gdzie jesteś?
Tuż przed pani budynkiem. Musimy porozmawiać.
A może lepiej z policją.
Twój mąż tu jest. Czeka w poczekalni.
Mówił, że przyjdziesz. Nie chciałam cię zaskoczyć.
- Możesz go tam przetrzymać? - Co zrobisz?
Pojadę do domu się spakować. Zostanę u siostry.
Nie wiem czy mogę ci ufać, ale dziękuję.
- Przyszedł pacjent. - Wpuść ją.
A co z panem Lenkiem?
Daj mu magazyn.
Mówiłeś Gene'owi, że zostajesz na noc u ojca?
Dobrze, że mieszka obok, co?
Zostałbyś bez niego sam, jak palec.
- Palec? - Bochen chleba.
Koszerny.
Pączek.
Świerszcz.
Czipsy czosnkowe.
Indyki.
To nie liczba pojedyncza.
Indyki?
- Czemu ludzie mówią sam jak palec? - To chyba baseballowa terminologia.
Pomocy!
Nadchodzą!
Trzeba ostrzec ludzi!
- Już tu są! - Co z nią?
Zostań na miejscu.
Jestem lekarzem.
Proszę wrócić do samochodu. Trzeba oczyścić pas.
Widziałam co się stało. Gdzie mam złożyć zeznania?
Jestem świadkiem.
- Spisałem pani tablice. - Dlaczego?
Dlaczego pan je spisał?
Jeśli będzie pani potrzebna, skontaktujemy się.
- Przepraszamy za spóźnienie. - Witaj, Oliver.
Miał ciężką noc.
Był świadkiem wypadku. Był okropny.
O 10 zaczyna się szkoła.
- Chcesz wstąpić? - Jestem spóźniona na imprezę.
Miłej zabawy.
Nie zapomnij wziąć tabletek. Co noc.
To było okropne. Powinieneś widzieć jej twarz.
Była przerażona. A policja nie kiwnęła palcem.
Chciałam zeznawać jako świadek, a Oliver wszystko widział.
Nic mu nie jest?
Wyglądał dobrze, ale musiałam go zostawić.
Nie musimy tego robić, mogę cię zawieźć do domu.
Chcę to zrobić.
W porządku. Zabawmy się. Ma być przyjemnie.
Wyglądasz olśniewająco.
Dobry wieczór, doktorze.
To może być Olli.
Cześć mamo, tęsknię. Gene chce się przywitać.
Kocham cię.
- Ty jesteś Carol. - To doktor Henryk Belicec z żoną Ludmillą.
Niech cię obejrzę. Ben dużo o pani mówił.
Wejdźmy, zaraz rozpocznie się kolacja.
Usiądziecie z nami. Otoczymy się prawdziwymi ludźmi.
Coś jest nie tak z moim ojcem.
Tak. Z moim też.
- Tato? - Tutaj, Oliver.
Zrobiłem ci gorącej czekolady.
Masz ochotę?
Ben mówił, że jest pani psychiatrą.
Tego mi właśnie trzeba.
Potrzebujesz tego co każdy Czech, rosyjskiego buta w tyłku.
I tak rosyjskie buty są wyrabiane w Chinach.
Nawet nie przedstawiłeś mnie tej pięknej kobiecie.
- Niech on nie zaczyna. - Przepraszam najmocniej.
Ma pani zaszczyt poznać nasławniejszego dyplomatę w Nowym Jorku.
Źródło tego wykwintnego kawioru. Rosyjski ambasador Yorish Gaganovic.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Goście Henryka są zazwyczaj tak szpetni, jak ja.
Z tobą nie mogą się równać.
Wie doktor, co oznacza Czechosłowacja po rosyjsku?
'Czarująca'.
Ktoś jeszcze mówi po rosyjsku? Sądziłem, że to wymarły język.
Wraz z zuchwałym kolegą udajemy zadowolenie
ale tak naprawdę jesteśmy rywalami. Grającymi w osobiste gierki.
Ja przybyłem pić jego drogiego szampana.
A mnie zaprasza z powodu kawioru.
Prawdziwa uprzejmość polega na własnych interesach.
- Taka jest natura świata. - Yorish, zachowuj się.
Jestem tylko ciekaw. Nasza cywilizacja to iluzja.
Udawana gra. Prawdziwa jest tylko nasza zwierzęcość.
Kierowana pierwotnymi instynktami. Jako psychiatra...
musi pani o tym wiedzieć.
Gdy ktoś mówi mi o prawdzie...
słyszę o nich samych, nie o świecie.
Racja, pani doktor.
Może ma pani rację. Może bycie rosjaninem w tym kraju to patologia.
Co pani sądzi? Pomoże mi pani?
Przepiszę mi pani pigułkę? By widzieć świat po amerykańsku?
Pigułka pomoże mi zrozumieć Irak, Darfur, albo Nowy Orlean?
Proszę nie dać się wciągnąć. To Rosjanin.
Dyskusja jest dla nich jak tlen.
Sądzę, że cywilizacja upada, gdy jej naprawdę potrzebujemy.
W tej sytuacji człowiek zdolny jest do okropnych zbrodni.
Wyobraź sobie świat wolny od tego, gdzie każdy kryzys nie kończy się...
nowymi okrucieństwami.
Gdzie każda gazeta nie jest wypełniona wojnami i przemocą.
Wyobraź sobie świat, gdzie człowiek szuka człowieczeństwa.
Zgadzam się, że posiadamy podstawowe instynkty zwierzęce.
Musisz przyznać, że nie jesteśmy tymi samymi zwierzętami co kiedyś.
Nadajemy tytuły, nie stosujemy masowych mogił...
Dostrzeże pan że rozwijamy się, zmienia się nasza świadomość.
500 lat temu nie istniał feminizm...
a teraz przedstawiciel siedzi obok pana.
Fakt, że nie zmienimy strasznych czynów z przeszłości, ale...
przynajmniej mogę wierzyć, że w przyszłości będzie inaczej.
- Dziękuję, pani doktor. - Proszę bardzo.
Doskonale.
Ze wszystkich kobiet, które tu przyprowadziłeś, tej dajemy pozwoleństwo na ożenek.
Obserwowałam was cały wieczór, pięknie razem wyglądacie.
Najpierw mówią tutaj co chcą, a potem zasłaniają się paszportem dyplomatycznym.
Pomyślcie o dzieciach, jakie moglibyście mieć.
Świetnie się bawiłam.
- Twoi przyjaciele są wspaniali. - Dziękuję, że ze mną poszłaś.
I za to co powiedziałaś.
No dalej.
Nie mogę.
W porządku.
Przepraszam, ale potrzebuję byśmy pozostali w tym miejscu.
Jesteś moim najlepszym przyjacielem. Nie mogę tego stracić.
Wykorzystałem twoje zaskoczenie, przepraszam.
- Możesz chodzić? - Mogę.
Cześć, dzieciaku. Odpisz gdy to dostaniesz.
Carol Bennell?
Przepraszam, że przeszkadzam. Potrzebuję zadać pani kilka pytań.
Dla wymiaru sprawiedliwości. Przeprowadzamy ankiety w pani dzielnicy.
Nie rozległą papierową, ale szybką w drzwiach.
- By zaktualizować nasze akta. - O tej porze?
Termin nas nagli. Pracujemy całą noc.
Jest pani moim ostatnim domem. Widziałem światło, kilkakrotnie zaglądałem.
Wyłącze to i odpowiem panu.
To ja.
Ktoś mnie właśnie nastraszył.
- Co powiedziała policja? - Niewiele.
- Nie zamierzasz iść do pracy? - Muszę, mam mnóstwo pacjentów.
Przynajmniej zjedz śniadanie. Upiekłem naleśniki.
No co?
Cześć, mamo. Czas do szkoły. Tęsknie, pa.
Przepraszam za spóźnienie.
Courtney Jones odwołała wizytę. Tak samo Chris Cook.
- A Wendy Lenk? - Nie odezwała się.
Może to ta grypa?
Zadzwonię do niej.
Panie Lenk, tu doktor Bennell.
Chciałam porozmawiać z pana żoną. Dzwonię na jej komórkę.
Nie może teraz rozmawiać.
Wszystko w porządku?
Oczywiście.
Lepiej niż było.
Wendy ma się dobrze. Przekaże, że pani dzwoniła.
I sama pani powtórzy.
Jeśli żona się nie odezwie, zadzwonię ponownie.
Jeszcze dzisiaj się odezwie.
To mój mąż.
Ben, wszyszcy nie mogą mieć psychozy.
TO JUŻ NIE MOJA ŻONA
Co jeśli to co mówią to prawda?
Zauważyłeś coś?
TO NIEWIARYGODNE
Zauważyłem.
TO JAK SPISEK
Wygląda na nieobecnego.
MÓJ SYN TO NIE MÓJ SYN
Pomyślałam o herbacie.
Dzwoń do mojego byłego męża, aż się dodzwonisz.
To ważne.
Jest świeża. Jak twoja ulubiona, pomarańczowa.
Powiedz, co myślisz.
Spójrzcie.
Tak można przedstawić infekcję potnę.
Jak nocne poty. Tylko, że one parują.
Procent tego to białe krwinki.
Obecne przy każdej infekcji.
Ale kolejny procent to hormon wytwarzany podczas snu.
Który sugeruje, że sen jest katalizatorem...
- metabolicznej reakcji. - Reakcji, na co?
Reakcję na nie.
- To również komórki, po wybuchu. - Zakaźne?
Możliwe, ale są większę od znanych wirusów.
Próbowałem je zniszczyć.
Sprawdzić kiedy poobumierają. W temp. 700 stopni.
- Przetrwały. - Niemożliwe.
Pamiętasz Teda Frado? Jest teraz w laboratorium.
Mają ciekawe wnioski. Mamy do czynienia inteligentnym bytem.
Skłądający się z kilku komórek, które przedostają się do ciała i integrują dna.
Reprogramując genetyczną ekspresję.
Reprogramują? Jak?
80% naszych czynów determinuje genetyczna ekspresja.
Integracja obcego dna może wyglądać jak cokolwiek.
Albo jak nic szczególnego.
- Mówisz, że wszędzie się objawia? - Zaczyna.
Medyczne protokoły zaczęły się pojawiać w Europie, w Japonii również.
Ale tutaj mówią wciąż o grypie.
Tutaj Ludi.
Przepraszam że dzwonię, ale nie wiedziałam co robić.
- Co się dzieję? - Chodzi o Yorisha.
Coś się z nim stało. Coś okropnego.
Zaraz będziemy.
Tucker, to ja. Gdzie jesteś?
Zadzwoń jak tylko to odsłuchasz. Koniecznie muszę porozmawiać z Oliverem.
Proszę wejść.
- Dziękuję za szybkie przybycie. - Jest z nami jeszcze doktor Galliano.
Gdy przyszedł nie wyglądał podjerzanie. Chciał oddalić sie od żony.
- Martwił się o mojego męża. - Co mówił o Henrym?
- Gdzie jest pani mąż? - Nie wiem.
Nie mogłam się dodzwonić.
Pogorszyło się.
Jakaś kondensacja komórek. Spójrzcie, jaki zmarszczony.
Jego ciśnienie musi być strasznie wysokie.
Nie budź go. Jeśli głęboko śpi możesz mu zrobić krzywdę.
Potrzebuję kompletnej diagnozy. Sprawdź jego czynności życiowe.
Trzeba sprawdzić nerki.
Przynieś kamerę, jest w sali prasowej.
Masz aparat w telefonie.
Zabierzcie go!
- Zadzwonię na policję. - Nie!
- Do nikogo jeszcze nie dzwoń. - Nagła pobudka wywołała skok ciśnienia.
Jadę po Olivera.
Sprawdź wiadomości, próbowałam się skontaktować z Olim.
Wejdź.
To moi koledzy.
Nic mu nie jest. Jest z Genem.
- Gdzie idziesz? - Po rzeczy Oliego. Wraca ze mną.
- Zachowujesz się emocjonalnie. - Co się dzieje?
- Po co przyjechałaś? - Widziałam jak człowiek umarł.
Ludzie umierają. Po co tu przyjechałeś?
Zbieracie się tutaj jak sekta.
Po co ich tutaj przyprowadzasz?
Powiedz.
Otwórz te cholerne drzwi!
Co się dzieje?
Gdy się obudzisz, poczujesz się tak samo.
Będziesz taka sama. Każda myśl...
wspomnienie, nawyk...
pozostanie twój.
Nie walcz.
Nie ma potrzeby.
Nic nie musisz robić.
O tyle tylko proszę.
To nie boli.
Patrz.
To jak złapanie przeziębienia.
Za późno.
Stało się.
Odsunąć się od drzwi.
Mamo, nie wiem gdzie jestem. Tata mnie tu zabrał.
Naprawdę się boję. Przyjedź po mnie.
Jadę, gdzie jesteś?
Wysłanie nie powiodło się.
Proszę się opanować.
Można ich oszukać. Ale trzeba się opanować.
Nie okazuj emocji.
Wtedy nie potrafią odróżnić kto jest kto.
Zachowaj spokój.
Nie rób tego. Jane!
Co jest z wami?!
Otwórz drzwi!
Chodź!
Skacz!
- Nie ruszaj się! - Proszę się uspokoić.
Jesteś jednym z nich.
Nie chcesz nikogo skrzywdzić.
Mam rodzinę. Dwóch synów.
Nie zasypiaj.
Pocisz się. Oni tego nie robią. Zorientują się.
Odejdź stąd.
Jesteś po zastrzyk?
Miałam już, zeszłej nocy.
Cieszę się.
- Widziałaś Olivera? - Niestety.
Nie zasypiaj! Szukam ciebie. Napisz do mnie. Kocham cię, mama.
Nie mogę go znaleźć.
Nie wiem gdzie jest.
Znajdziemy go, obiecuję.
Rozprzestrzenia się jak wirus, albo bakteria.
Przez wymianę płynów. Pocałunek, zastrzyk.
Odezwali się po południu z laboratorium.
Robią teraz symulację. Liczby, które otrzymali są... niesamowite.
Dziesiątki milionów mogą być zarażone. A USA jest już same.
Skąd możemy wiedzieć, że mamy go w środku?
Nie możemy.
Musimy pozostać przytomni. Zmiany zachodzą gdy zasypiamy.
Będziemy się pilnować. Abyśmy nie zasnęli.
Laboratorium jest 80 km stąd.
- Mówią, że nas przyjmą. - Bez syna nigdzie nie jadę.
Pojedziemy znaleźć Olivera. Spotkamy się na miejscu.
Spójrzcie.
Gdzie poszedłeś? Martwiłam się.
Zawsze mi ufałaś. Nigdy nas nie rozdzielono.
Musisz do mnie przyjść, albo nie będziemy razem.
Potrzebuję cię.
Jest ktoś w domu?
Powinniśmy zawrócić.
- Nie idźmy tędy. - Zauważą to.
Zachowujcie spokój. Idźcie do przodu.
Nie patrzcie prosto w oczy.
Wiem co się dzieje!
Spałam już!
To jeden z moich pacjentów.
Idziemy.
Powodzenia.
Mówiła, że już spała. Słyszałeś?
Spała i była zakażona. To znaczy, że jest odporna.
Możliwe.
Może są jej akta medyczne, w twoim biurze.
Mam to. Sprawdzę jeszcze w komputerze.
- Mąż ją szybko wypisał. - Jakie leki zażywała?
Buspar i Clonazepan. Ostatnio przepisałam jej Respredol.
Niedorzeczne.
Mąż jest zakażony kosmicznym wirusem, a ja przepisuję jej anty-psychotyk.
Myślałem, że takie coś spotka mnie jedynie w Halloween.
Ciekawe, w dzieciństwie chorowała na syfilis.
- O mało nie umarła. - Były też komplikację.
- Siostra zaraziła ją ospą wietrzną. - To mógła być inna odmiana syfilisu.
Jedna z odmian nazywa się A.D.E.M.
Która atakuje "substantia alba", istotę białą mózgu, zamiast szarej.
To może być powód, dla którego wirus nie atakuje organizmu.
Musimy ją znaleźć. W porządku?
3 lata temu Oliver złapał ospę wietrzną.
Dostał zastrzyki, ale mówili że to nowy szczep...
miał koszmary senne, wysoką gorączkę.
Miał halucynacje, więc zabrałam go do szpitala.
- Zdiagnozowali u niego... - A.D.E.M.
- Myślisz, że Oli może być odporny? - Jest możliwość.
Był tam dwa dni i sms-ował do ciebie.
Co jeśli się o tym dowiedzą?
Zadzwonię do Galliano. Powiem, co się dzieje.
Wtedy pojedziemy po Olivera.
Tu Ben. Dojechaliście?
Dojechaliśmy.
Nie uwierzysz. Jest tu jak w Fort Knox.
Madler, Stamits, Diretzky.
Ciągle tu się zjeżdzają. Samoloty wciąż lądują.
Zorientowali się, że toczy się wojna.
Ale my nie wygrywamy. To laboratorium.
- Mamy tu pierwszy protokół. - Bądźcie ostrożni.
- Testujemy go. - Macie go?
Za godzinę.
Pamiętasz tę kobietę, przy blokadzie? Miała A.D.E.M. jako dziecko.
- Substantia alba, ciekawe. - Jeśli jest odporna, to może mamy związek.
A.D.E.M. wpływa na strukturę neuronów.
- Jeśli to prawda wytworzymy antidotum. - Być może odwrócimy proces.
Potrzebujemy weryfikacji. Prób krwii, biopsji...
- ... nie wiemy czy jeszcze żyje. - Mamy alternatywę, syna Carol.
Miał A.D.E.M.
- Wciąż jesteś w centrum? - W biurze Carol.
Musicie się stamtąd natychmiast wydostać.
Czemu?
Nie mogę rozmawiać. Ojciec próbował zabrać mi telefon. Jestem u Joan. Możesz mnie stamtąd zabrać?
To Oli, jest w Baltimore.
Zabrał go do domu matki. Nie wiem czemu.
Ja chyba wiem. To co widzieliśmy to początek.
Kwarantanna.
Uszczelniają tą część miasta.
Muszę dostać się do Baltimore.
Obiecuję ci, że go znajdziemy. Zaufaj mi.
Zrobimy wszystko, by przez to przejść.
Mam to.
Tucker mnie zaraził, mam to.
Boję się, że zasnę.
Że cię stracę.
- I wszystko na czym mi zależy. - Nie stracisz.
Wytrzymasz tydzień bez snu, a my zrobimy wszystko co będzie trzeba.
Chcę byś wiedziała, że zrobię dla ciebie wszystko.
Wysiadaj! Natychmiast!
Znajdę cię! Znajdź Olivera!
Poproszę o pani dowód.
Nieważne. Dobry wieczór.
Mamo!
Chodź ze mną.
Nie będzie boleć. Położymy panią.
- Gdzie twoi rodzice? - Nie przeżyli.
Twoja rodzina jest teraz moją. Koniec udawania.
Chodź. Spać.
Nie chcę by mnie wszyscy obserwowali.
Chcę być sama. Zrobię to.
Możesz mnie tu zamknąć. Chce być sama.
Witaj, Carol. Gene.
Miło cię widzieć.
Taksówka stoi na zewnątrz.
Jesteście.
I Carol. Wejdźcie.
Będzie potrzebny dodatkowy talerz.
- Robię kotlety. - Oliver się przyłączy?
Tak sądzę. Niedługo skończy, powiadomi nas.
... lider Korei zdecydował się podpisać porozumienie nuklearne.
Północna Korea jest ostatnim państwem, które podpisało porozumienie.
Tuż po Pakistanie i Indiach, świętując pokój w regionie.
Kończąc krwawą wojnę, w której zginęły tysiące istnień.
Zwolnieni zostali również więźniowie polityczni.
- Tutaj doktor Bennell. - Tu Ben.
- W czym mogę pomóc, Sally? - Masz towarzystwo?
Tak.
Już jadę, zajmię mi to kilka godzin.
W której części miasta jesteś?
Powstrzymaj mnie.
Federal Hill?
Fell's Point?
Centrum?
Tak, zgadza się.
- Wyślij sms-em miejsce spotkania. - Dziękuję za telefon.
Dziękuję.
Czekają na ciebie na dole.
Mogę was na chwilę przeprosić?
Sam jak palec, co?
Co powiedziałaś?
Myślałem, że jesteś jedną z nich.
Nigdy.
- Myślałam, że spałeś. - Zasnąłem.
Zeszłej nocy. I dzisiaj rano.
Czy to źle?
To znaczy, że jesteś odporny.
Zabiorę cię stąd.
Na ulicach Bagdadu radość po wyjeździe ostatnich jednostek amerykańskich.
Znakujących koniec okupacji Iraku. Iracki prezydent miał przy tym duży udział.
Dziękując sunnitom, szyitom, kurdom i...
Ochrona.
Tak, są na zewnątrz.
Proszę pani.
Biegnij.
Tutaj.
Znajdź drzwi.
Synu...
mówi twój ojciec.
Synu...
gdzie jesteś?
Widziałem jak śpisz.
Tylko z jednego powodu możesz się ukrywać.
Nie rozumiem twojego oporu, Carol.
Przepisujesz ludziom pigułki, by ich uszczęśliwić.
Czym to się różni od naszego sposobu?
Szkoda.
Liczyłem, że znów będziemy rodziną.
Wiesz czemu rozpadło się nasze małżeństwo?
Bo byłem trzeci. Najbardziej kochałaś swojego syna.
Po nim była twoja praca.
A potem dopiero ja.
Byłem trzeci na twojej liście.
W naszym świecie tak nie będzie.
Pamiętasz, co mi mówiłaś?
Gdy podpisywałaś papiery rozwodowe?
Czasami robimy bolesne rzeczy.
By polepszyć nasze życie.
Miałaś rację.
Stój!
Nie biję się ojca. Źle cię wychowano.
Nie chcę byś taki był.
Nie obudziłęś się taki, jaki powinieneś.
Nic ci nie jest?
- Co tu robimy? - Muszę poszukać lekarstw.
Jakiego koloru lekarstwa potrzebujesz?
Coś co powstrzyma mnie przed snem.
A co się stanie, jak uśniesz?
Musisz się postarać bym nie zasnęła.
Potrzebuję twojej pomocy.
Pamietasz kuzynkę Zoe. Miała cukrzycę.
Czasami potrzebowała zastrzyk.
Jeśli jednak zasnę...
musisz być bardzo odważny.
Dasz radę?
Jeśli zasnę...
musisz dać mi zastrzyk. Tak jak Zoe.
Ale musisz go zrobić...
tutaj. Prosto w sercę.
Wciśnij igłę w sercę.
I naciśnij tłok. Wydaje się straszne, ale...
Na wszelki wypadek. Włożę tutaj. Do kieszeni.
Kocham cię. Tak bardzo cię kocham.
- Gdzie jesteś? - Przed parkiem Pattison.
Idę do szpitala. Potrzebujemy jak najwięcej zakażonej krwii.
- Gdzie jesteś? - W aptece. Koło Jeffersona.
Jest z tobą Oliver?
- Jestem zmęczona. - Przyjadę jak najszybciej.
Pośpiesz się.
- Głodny jestem. - Chcesz precelka?
- A może orzeszki? - Ziemne?
Migdały.
- Orzech włoski. - Ziemny.
Pistacje, kasztany, nerkowce...
laskowe.
Wygrałeś.
Chcesz?
Czy to oznacza, że świruję?
Tak. Dokładnie.
Tu doktor Ben Driscoll, zostaw wiadomość po sygnale.
Co tutaj jest?
TYLKO DLA PRACOWNIKÓW
Zostań tu.
Cokolwiek się stanie...
- nie otwieraj tych drzwi. - Jest ich tam więcej?
Nie otwieraj.
- Prawdziwy? - Dla ochrony.
- Abyśmy się wydostali. - Długo jeszcze?
Już niedługo.
Nie idę spać.
Wiem.
Odpoczywaj.
Nie odchodź nigdzie.
Zostanę tutaj.
Wypuście mnie!
Otwórz drzwi!
Pospiesz się, Ben.
Proszę. Pospiesz się.
Mamo?
Obudź się!
Obudź się, mamo!
Tak mi przykro.
- W porządku. - Tak mi przykro.
Musimy stąd iść.
- Gdzie byłeś? - W szpitalu.
Miałem kłopoty, ale jestem.
- Nie uwierzysz, co się stało. - Będzie dobrze.
Wiem jak się martwiłaś, ale nie musisz już się obawiać.
- Wysłuchaj mnie. - Nie ty.
- Doktorze Ben. - Odejdź od niego!
Chodź tu!
Odejdź!
Spójrz na siebie. Taka jesteś?
Taka chcesz być? Niepotrzebnie z nimi walczyliśmy.
Pamiętasz wyprawę do Colorado? A wypad do Aspen?
- Zamknij się! - Jak pięknie tam było?
- Pamiętasz co do mnie mówiłaś? - Do ciebie nic nie mówiłam!
Chciałaś by ludzie mogli żyć w ten sposób.
Połączeni ze sobą. W harmonii.
Jako jedność.
Nie jesteś Benem. Wiem o tym.
Nie tylko Benem.
Jestem czymś więcej.
Stój! Nie otwieraj drzwi!
Oglądałaś telewizję? Czytałaś gazety?
Nie widzisz co oferujemy? Świat bez wojen.
Bez morderstw, gwałtów.
Świat bez cierpienia.
Bo w naszym świecie, nikt nikogo nie skrzywdzi.
Albo zniszczy, bo w naszym świecie nie ma innych.
Wiesz, jak to jest.
W głębi duszy wiesz, że walka z nami to walka z nieprawidłościami.
Wiesz, że to prawda. Nasz świat jest lepszy.
A co z Olim?
- Zajmiemy się nim. - Jak?
Mów, jak?!
Dla odpornych nie ma miejsca na tym świecie.
Nikt nie tknie mojego dziecka!
- Wszystkich nas pozabijasz? - Jeśli będe zmuszona.
- Musimy cię powstrzymać. - Nie powstrzymacie mnie.
Spróbujemy.
A mnie zastrzelisz z taką łatwością?
Uciekaj!
Do samochodu!
Komórka Bena.
To ty, Carol?
Czekaliśmy na Bena. Jest z tobą?
- Potrzebujemy pomocy! - Gdzie jesteś?
Co się stało?
Obudź się!
Bierz telefon!
Gdzie jesteście?
- Jestem w helikopterze, nad miastem. - Mówi, że jest w helikopterze.
- Gdzie jesteśmy? - Nie wiem.
Chyba na czternastce w stronę południa.
Czternastka, w stronę południa.
Musicie dostać się do budynku Carlsona, na lądowisko.
- Prawie tam jesteśmy. - To kilka przecznic stąd.
Słysze go.
Tam. Już prawie jesteś. Pod budynkiem jest parking.
Padnij!
Skręć w prawo. Teraz!
A teraz na dach!
Lecimy.
Nic ci nie jest?
Nadchodzą!
Szybko! Już prawie!
Wszystko w porządku.
Wg naukowców, znalezienie genu odporności pozwoli uzyskać szczepionkę.
Rząd robi wszystko by rozpylić lek na jak największym obszarze.
Jedzenie i dostawy wody.
Liczba odpornych zaczęła się szerzyć, odbierając kontrolę w największych miastach.
Rocznica katastrofy wahadłowca Patriot zebrała naukowców w stolicy.
Rozważając nad radykalizacją środków.
Sytuacja jest pod kontrolą.
Na całym świecie walka jest zwycięska. Ludność jest leczona i uodparniania.
- Czemu tak łatwo to wyleczyć? - Wirus nie ma systemu obronnego.
Gdy odkryliśmy surowicę rezultat mógł być tylko jeden.
- Ile osób jest jeszcze zakażonych? - Nie jesteśmy pewni, ale liczba maleje.
Sposób w jaki byt wchodził w nas system, był zupełnie inny.
Umysł interpretował doświadczenia obcego w postaci nieświadomości.
Co tłumaczy brak pamięci wyleczonych.
Czuli się jak we śnie.
- Czy to koniec? - Czego?
Wirusa. Jak został zwalczony?
Weź gazetę. Na dobre i na złe...
wciąż jesteśmy ludźmi.
Pospiesz się, spóźnisz się!
- Gdzie Gene? - Idzie.
- Co ci o tym mówiłam? - Prawie wygrałem.
Dostaniesz po szkole.
Miłego dnia. Kocham cię.
Ciebie też.
Do zobaczenia.
83 kolejne śmierci w Bagdadzie.
Czy to się nie skończy?
W tej sytuacji człowiek zdolny jest do okropnych zbrodni.
Wyobraź sobie świat wolny od tego, gdzie każdy kryzys nie kończy się...
nowymi okrucieństwami.
Gdzie każda gazeta nie jest wypełniona wojnami i przemocą.
Wyobraź sobie świat, gdzie człowiek szuka człowieczeństwa.
tłumaczenie: thorek19 korekta: endospor
<> http://kinomania.org
Odwiedź www.NAPiSY.info