El Método
Binnen een uur start
de top van het IMF en van de Wereldbank in Madrid...
Tienduizenden jongeren komen aan in Madrid.
Ze werden opgeroepen door meer dan 800 antiglobaliseringsbewegingen.
Ze gaan betogen tegen hen die de toekomst van de wereld bepalen...
Het zal ingewikkeld worden. En als ik thuisbleef van school?
Het zal ingewikkeld worden voor jou als je niet gaat.
Heb je gezien wat er gebeurt? Zou je me de wagen niet laten?
Sandra! - O, God!
Wie heeft dat gedaan? - Het is haar fout! Het is haar fout!
Net zoals in Seattle, Praag en Genua wordt een herhaling gevreesd
van het gewelddadig optreden van radicale anti-kapitalistische groeperingen
die het IMF en de Wereldbank zien als instrumenten van de multinationals
inzake uitbuiting van kinderen, de verkoop van GGO's en het omvormen
van de planeet in een vuilnishoop. Daarom is het IMF...
Bedankt, Roque, vandaag niet.
...hun recht om te betogen, maar niet ons recht op werk.
En bedenk dat degenen die betogen en vluchten voor de politie,
dat zullen doen met schoenen verkocht door diezelfde multinationals.
Ik ga naar de Dekia Toren, daar.
Tegen het IMF en de Wereldbank
Een andere wereld is mogelijk
Goeiendag. - Goeiendag.
De personeelsdienst? - Uw identiteitskaart?
35e verdieping. - Bedankt.
Goeiendag. - Goeiendag.
Ik kom voor een sollicitatiegesprek. - Prima.
Dit is mijn oproep.
Uw naam?
Het staat daar. Carlos de Aristegui Santos.
Oké, u moet dit formulier invullen.
U kunt het in de zaal doen als u wil.
Neem me niet kwalijk.
Ik heb dat al ingevuld, of iets wat hier erg op lijkt.
Ja.
Goeiendag. - Goeiendag.
Hallo. - Hallo.
Die stoel is bezet.
Pardon. Wie zit hier? - Ik.
Nieves. - Carlos.
Hallo.
Hoe gaat het? - Goed.
En met jou? - Prima.
Dat is lang geleden.
Twee jaar... bijna drie. - Solliciteer jij ook?
Je ziet wel. Wat een toeval.
We moeten dat formulier invullen. - Ja. Dan praten we daarna.
Pardon. Vind je't erg van plaats te veranderen?
Absoluut niet.
Bedankt.
Met je rug naar de deur, dat geeft slechte vibraties.
Is het voor iedereen de eerste keer? - Nee.
Ik ben al twee keer geweest. - Twee keer? Ik drie keer.
De eerste keer was geen echt gesprek.
Het was een psychotechnische test. - Ik ook.
En is de rest van jullie ook al geweest?
Kent iemand die Gronolm-methode?
Het is "Grönholm".
Grönholm. - Grönholm.
Ja.
Enfin, nee, ik neem aan dat het die is die ze voor de selectie zullen gebruiken.
Het staat hier, "Grönholm-selectiemethode".
Maar wat is dat?
Ze brengen zeker alle kandidaten samen om hun interactie te observeren.
Ja. - Om te zien wie zich onderscheidt.
"Groepsdynamica" heet dat.
Het lijkt wel zo'n clausule die advocaten gebruiken om zich te dekken.
Ja. Om processen te vermijden.
Goeiendag. - Goeiendag.
Het is logisch, niet? Ze kunnen je nu voor alles vervolgen.
Waarom zouden ze zich hier moeten dekken?
Ik heb dat al ingevuld.
Ik heb al een identiek formulier ingevuld. In feite heb ik er twee ingevuld.
Eén voor ieder gesprek.
Bovendien heb ik een cv met dezelfde informatie gegeven.
Ik snap niet waarom ik het nog's moet doen.
Ze doen het allemaal. - Ja, en?
En?
Luister, ik denk niet dat ik de enige ben die dat...
Ik weet niet... wat vernederend vindt. Ziet u?
Niemand verplicht u het te doen.
Wat? - Het is niet verplicht.
Heel goed...
Vul het alleen in als u wilt deelnemen.
Is er een bepaalde reden voor?
Zoals ons geduld op de proef stellen?
Dan zal ik het voor de derde keer invullen en het is oké.
Ik weet niet waarom u daar moeite mee heeft,
maar ik denk dat zo'n weinig flexibele houding...
Ik bedoel...
Enfin, het is mijn probleem niet. - Niet te geloven.
Ik moet hetzelfde formulier invullen en ik ben inflexibel?
Het is al goed. We hebben door dat jij je niet wil verlagen.
Maar wij willen het doen.
Dank u.
Bedankt.
Dank je, schoonheid. - Geen dank.
Hoe heet je? - Montse.
Excuseer me.
Ik weet niet of je het opgemerkt hebt,
maar het formulier was niet helemaal hetzelfde.
Over de Grönholmmethode...
Enfin...
En nu? Wat doen we nu? - We wachten, neem ik aan.
Voeren we dat gesprek allemaal samen?
Dat is wat ze me gezegd hebben. Een groepsgesprek.
Dat is wat ik al zei.
Groepsdynamica. Ze stellen bijvoorbeeld theoretische gevallen voor,
of problemen die zich kunnen voordoen in die positie,
en dan bespreken we de beste oplossing.
We moeten dus wachten op de komst van iemand van het bedrijf.
Vast een psycholoog. - Nee.
Vind je dat nuttig?
Ja, want de stuwende krachten van die tests
zijn gewoonlijk psychologen.
En waarom ben jij hier? - Ik woon nu in Madrid.
Hoe lang al? - Bijna anderhalf jaar.
En waarom heb je me in die tijd niet gebeld?
Niemand heeft iets gezegd, maar als er iemand van het bedrijf komt,
kan die niet gaan zitten.
Misschien komt er niemand.
Wat? - Niets.
Misschien zal er niemand komen. In de VS doen ze een selectietest.
Ze sluiten de kandidaten op in een lokaal. - Opsluiten?
Om hun reacties te zien, hoe ze banden leggen,
wie zich beter voelt dan de anderen... - Wie het meest praat...
Hoe gaan ze ons beoordelen als er niemand komt?
Er zijn zeker microfoons.
Of camera's. - Camera's?
Waar? - Zeker verborgen.
In de lampen... Er zijn 1000 manieren...
Is dat legaal? - Alsof dat ze tegenhoudt.
Dat zou moeten. - Het is zeker daarom
dat we die methode getekend hebben.
Als het illegaal is hier camera's te plaatsen geldt dat ook voor die vragenlijst.
Ik ga aan de secretaresse vragen waarop we wachten.
Wat is dat? Een grap?
Zijn we opgesloten?
En als ik naar het toilet moet?
Gaan ze aan?
Blijkbaar.
's Kijken wat de machines zeggen.
Niet veel blijkbaar. - Wacht.
Een boodschap. - Wat staat erin?
Hebben jullie'm niet? - Nee.
Zal ik het voorlezen?
"Hallo, iedereen. Proficiat dat jullie zo ver geraakt zijn.
Jullie zijn de finalisten van de vorige gesprekken,
omdat jullie de kwaliteiten bezitten om de functie te bekleden.
Vandaag zal beslist worden wie het meest geschikt is voor de positie.
Als jullie vinden dat een van de tests
onaanvaardbaar is, kunnen jullie op ieder moment stoppen.
Niemand is verplicht verder te gaan, maar als jullie in dit lokaal blijven,
moeten jullie de voorwaarden aanvaarden van de Grönholmmethode. "
Maar wat houdt die methode in?
Dat zouden we moeten weten voor we verder gaan.
Eerlijk gezegd...
zouden ze zich toch's mogen laten zien, niet?
Nog een boodschap.
"De eerste test... "
Nee, ga verder.
"De eerste test is de volgende:
We zeiden dat jullie de finalisten waren, maar dat is niet helemaal correct.
Er bevindt zich onder jullie iemand van onze firma.
Jullie eerste taak bestaat eruit te ontdekken wie geen echte kandidaat is. "
En ik had een gewoon gesprek verwacht.
Het is geniaal! - Geniaal?
Die test. Het is geniaal
omdat we dachten dat we gelijk waren, we waren allen kandidaten
en nu is dat niet meer het geval.
Ik heb daarover gelezen.
Ze geven zich uit voor sollicitanten om ons te bestuderen,
te horen wat we zeggen.
Laten we proberen uit te vissen wie de mol is.
Ik denk dat als er een mol is, jij dat bent. Pardon...
Carlos. - Carlos. Ik ben Ana.
En waarom denk je dat ik het ben?
Je lijkt sinds het begin de test in die richting te willen oriënteren.
Niet slecht. Maar jij zou het ook kunnen zijn.
O ja? En waarom?
Door me te beschuldigen, leid je de aandacht van jou af, bijvoorbeeld.
Ook niet mis. - Het kan eender wie van jullie zijn.
Ik stel voor dat iedereen zich voorstelt en over zijn huidige positie praat.
De mol zal de waarheid niet zeggen. - Dat is toch het grappige, nee?
Wel, wat vinden jullie? Ik begin? Oké.
Julio Quintana. Ik ben advocaat en econoom.
Ik was directeur van een filiaal van Rocher in Spanje.
Rocher?
Ja, Rocher. Een Frans bedrijf. Handelt in pesticiden.
Ik lanceerde het Portugese filiaal dat nu nummer één in de sector is.
Ben je niet wat overgekwalificeerd voor deze positie?
Denk je?
Ga ik verder? Ik ben Nieves Martin.
Verantwoordelijke van de speciale producten in een uitgeversbedrijf.
Speciale producten?
Collecties voor de magazines, promotiepakketten, evenementen.
Alles wat de lancering van een boek of een collectie ondersteunt.
Dat lijkt opwindend. Waarom wil je daar dan weg?
Omdat je weg wil, hé?
Ik wil iets anders proberen voor ik er te oud voor ben.
Goed...
Mijn beurt, als dat oké is.
Carlos de Aristegui en ik ben econoom.
Maakt die "de" deel uit van je naam of heb je er hem net bijgevoegd?
Hij hoort erbij.
Ik heb economie gestudeerd in Cambridge
en deed een master in communicatie in Columbia.
Waar werk je?
Momenteel in de marketingdienst
van een mobiele telefoniemaatschappij die zich hier gaat vestigen.
Welke maatschappij? - Whirkel.
Aangezien jullie elkaar kennen, kunnen jullie elkaars verklaring bevestigen?
Nee. - Ja.
Maar we hebben elkaar al 3 jaar niet meer gezien.
Ze werkte in Barcelona toen we elkaar leerden kennen.
Juist.
Geen van jullie werkte in zijn huidige bedrijf?
Nee.
Jullie bevestigen wel dat geen van jullie psycholoog is?
Ja, natuurlijk.
We kenden elkaar niet heel goed maar hij was geen psycholoog.
Dat helpt ons niet verder. Ze kunnen allebei liegen.
Als een van hen de mol is,
heeft hij dus gelogen en de andere weet het en heeft een voordeel.
We hebben allemaal over onze baan gepraat. Je kan het geloven of niet.
Laten we verder gaan zodat we gelijk staan.
Ik heet Ricardo Arces.
En ik ga niet zeggen waar ik werk.
Waarom niet?
Ik wil niet dat m'n werkgever ervan hoort. - We zullen hem niets zeggen.
In Madrid blijft niets geheim.
Er is minder samenwerkingsgeest in deze groep dan men zou wensen.
Welke groep?
We dingen naar dezelfde positie.
Oké, mijn beurt. Ik heet Ana Paez. Ik ben productiechef bij Studio's Minena.
Opnamestudio's.
Mijn idee om een studio op Ibiza te openen heeft uitstekende resultaten gegeven.
We kregen artiesten zoals Mike Oldfield en Bustamante.
Natuurlijk gaan ze meer naar Ibiza voor de fun dan de geluidskwaliteit,
maar mijn idee is heel rendabel gebleken voor de firma.
Mijn naam is Fernando de Monagas...
De "de" heb ik er net aan toegevoegd.
En ik weiger ook te zeggen waar ik werk. Niet uit voorzichtigheid, zoals Ricardo...
Gewoon om het niet te makkelijk te maken.
Ik denk dat als ze ons observeren,
ze eerst zullen kijken naar ons vermogen om resultaten te behalen.
En hier bestaat het resultaat eruit de mol te vinden. Is dat duidelijk?
Heel duidelijk.
Ik denk niet dat ze willen oordelen over het vermogen om het laatste woord te hebben.
Wat beoordelen ze dan?
Ik weet niet... Ons vermogen om in teamverband te werken.
Juist. Het komt erop aan de mol te vinden, niet onder elkaar te vechten.
En gaan ze ons ook allemaal samen tot directeur benoemen?
Ik zet in op mijn linker buurman.
Ik wed dat hij de mol is.
En noteer dat ik dat gezegd heb nog voor hij zich voorstelt.
Mogen we weten waarom?
Je had het over Amerikaanse methoden en verborgen camera's
en je zei dat er niemand van het bedrijf zou komen,
en eerlijk gezegd lijk je die situatie in de "loft" stijl te appreciëren.
Je amuseert je goed. - Helemaal niet.
Ik wil een positieve houding aannemen. - En daar slaag je heel goed in.
Mogen we weten waarom je zoveel weet over die methoden?
Natuurlijk. Wel...
Voorheen werkte ik voor Sonivision, een fabrikant van elektronische componenten.
Ja, op de weg van Barcelona, op 65 km.
Zone 4, gebouw16. Trouwens, ik heet Enrique Leon.
Ik werk voor Sonco, in dezelfde branche.
Human resources? De Personeelsselectie?
Nee, ik was financieel directeur.
Het was een familiebedrijf en we deden een beetje van alles.
Is het daarom dat je zoveel weet over de Amerikaanse methoden?
Ja, ik heb de gewoonte genomen
me op de hoogte te houden van de testtechnieken...
Hoe? - Tijdschriften, internet...
Is het daar dat je leerde over groepsdynamica, en verborgen camera's?
Ja, inderdaad.
Wel, ik geloof er ook niet in. Ik stem ook voor jou.
Ik ook.
Dat lijkt me juist. - Het is niet persoonlijk.
Je bent de grote favoriet. En jij? Heb je niets te zeggen?
Ze houden ons voor de gek. - Wie?
We denken dat er een bedrieger is omdat zij ons dat zeiden,
maar ik denk dat we alle zeven echte kandidaten zijn.
Ik denk nog altijd dat het Enrique is.
Zoals je wil.
Goed... vijf stemmen voor Enrique, één onthouding.
Wel, Enrique.
Wil jij voor iemand stemmen?
En nu? Gaan jullie me fouilleren? Me lynchen?
We gaan gewoon je naam in het vakje zetten.
Mag ik?
Super.
Nog een boodschap.
Hebben jullie die ook? - Nee, nee.
Zal ik'm voorlezen? - Ga je gang.
Jullie zullen je allen moeten excuseren.
"Nu moeten jullie een leider kiezen.
Hij kan niet bij meerderheid verkozen worden,
maar enkel met algemene stemmen. "
Zeggen ze niets over de mol? - Nee.
Gaan ze het ons niet zeggen? Omdat een van ons niet met ons is.
Dus is er geen mol.
Wel, wordt een van ons kapitein? - Hoe gaan we hem kiezen?
We kennen elkaar niet, dus moeten we onze intuiiitie volgen.
En mijn intuiiitie zegt me dat de leider Enrique moet zijn.
Ik weiger de mol te kiezen. - Je blijft er dus bij?
Waarom? Als hij de mol is en we hem kiezen,
bevoordeelt dat niemand.
Goed, ik zal niemand anders dan mezelf kiezen.
Vermits eenstemmigheid vereist is...
Als je niet wil meewerken, laat ons het dan tenminste doen.
Het bedrijf zal daarna beslissen. - Dat is heel goed.
Trouwens, ik stel jouwnaam voor.
Niet omdat hij mij aanwees,
maar omdat ik echt denk dat hij een goede leider is.
Laten we stemmen.
Schriftelijk, om het geheim te houden? - Ja, om te beginnen.
Om te zien hoeveel voor Julio of Enrique zijn.
Momenteel de enige kandidaten.
En Fernando natuurlijk.
Natuurlijk. Laten we's kijken. Julio.
Julio. Fernando.
Julio.
Onthouding.
Enrique.
Carlos.
Sommigen hebben zich blootgegeven. - En als Julio voor mij gestemd had?
3 stemmen voor Julio, 1 onthouding,
1 voor Carlos, 1 voor Enrique, 1 voor Fernando.
Ik stem voor Julio.
4 stemmen voor Julio. - Ik ook.
Heel nobel je te onthouden, Julio.
Ja... Nee. Dat was ik niet. - O nee?
5 stemmen voor Julio.
- Wachten jullie op mij?
Goed... Gezien de omstandigheden
heb ik nobel beslist mijn stem aan Julio te geven.
Bedank me niet.
Er blijft nog één stem over. - Wie keurt Julio's kandidatuur niet goed?
Ziezo, het is beslist. - Goed.
Bedankt voor jullie vertrouwen, dames en heren.
Julio, ben jij dat?
3 of 4 jaar geleden, niet?
Ja, in mei 2001.
Een chemische fabriek, niet? - Ja, van pesticiden.
Je hebt je bedrijf aangeklaagd voor vervuiling.
Ik heb mijn plicht gedaan om een ramp te vermijden.
Wanneer was dat? - In mei 2001.
Je stond in alle kranten.
We hebben een nationale held in ons midden!
Bedankt, werkelijk. Ik had dat liever willen vermijden, maar...
Je maakt het ons moeilijk. - En wat is er gebeurd?
Wel... We konden de vervuiling stoppen en de ramp vermijden.
Is het waar dat 200 mensen ontslagen werden?
Tweehonderd, ja. Tweehonderd.
Maar van twee kwalen kozen we de minst erge.
Ik probeerde dat eerst met het bedrijf te regelen,
de raad te overtuigen investeringen te doen,
wat minder winst te maken...
Ik begrijp dat niet allemaal.
Heb je dat in je cv gezet of heeft het bedrijf dat ontdekt?
Ik heb het er niet in gezet.
Ik wou het niet verbergen,
maar ik vind niet dat dat deel uitmaakt van mijn cv.
Ze hebben het dus zelf ontdekt.
Nog een boodschap.
Op mijn scherm.
"Jullie moeten nu beslissen...
of jullie Julio Quintana zouden kiezen,
als jullie zouden deel uitmaken van onze human resources.
Jullie beslissing zal bepalen
of hij in het selectieproces blijft of niet. "
Wel...
We beginnen te zien wat de Grönholmmethode voorstelt.
Gaan ze dat met ieder van ons doen?
Ik denk dat een bedrijf tegenwoordig
de ecologie, de eerbied voor het milieu niet kan negeren.
Neem me niet kwalijk, Enrique.
We moeten het probleem onder ogen zien.
Zouden we Julio vertrouwen?
Sorry dat ik het zo moet zeggen,
maar aangezien je de firma die je tewerkstelde, verried...
Ik heb niemand verraden.
Ik heb ze gewaarschuwd, dat zei ik al. Ik heb de Raad gecontacteerd.
Je hebt misschien geprobeerd, maar tenslotte heb je je bedrijf verraden.
Ik had geen keus als ik niet mee verantwoordelijk wou zijn
voor een ramp in de Duero.
Ik wil je niet veroordelen, maar...
Maar je doet het. - Nee, helemaal niet.
Je doet het sinds je van "verraad" sprak.
We moeten beslissen alsof we hen zijn, niet? We moeten hem niet beoordelen.
De eenstemmigheid heeft eerder goed gewerkt.
Ik heb geen verraad gepleegd.
Ik heb alles geprobeerd. Ze lieten me geen keus.
Het is belangrijk dat je ze niet verried
uit eigenbelang, maar voor de gemeenschap, zullen we zeggen.
De schade zou onomkeerbaar geweest zijn.
De fabriek had moeten sluiten en het imago van het moederbedrijf had erg geleden.
Hier wordt hij bewierookt.
Excuseer me, maar het gaat er niet om te weten
of zijn beslissing ethisch was of niet.
Het gaat erom te beslissen of we hem zouden aannemen voor die positie
als we die verantwoordelijkheid hadden.
De echte vraag is: Waar worden de beslissingen genomen?
Als je het zo bekijkt...
Wat we moeten nagaan zijn de gevolgen van onze beslissingen.
Wie zou de wet overtreden voor het bedrijf?
Ik wel. Ik zou Julio aannemen. Ik zal het uitleggen.
Wat telt voor een bedrijf zijn de resultaten van onze beslissingen.
De beste bedrijven zijn degenen die goeie ideeën kunnen aanvaarden,
waar ze ook vandaan komen.
Voor de chemische fabriek, of wat die van Julio ook deed,
lag het probleem bij de raad van bestuur.
Het was duidelijk hun verantwoordelijkheid omdat ze een veel te hoog risico namen
toen ze het afval in het water stortten,
zonder de gevolgen, zoals de aanklacht van Julio, te voorzien.
Precies.
Trouwens, de concurrentie heeft je kort daarop aangenomen. Nietwaar?
Ik heb niet genoeg info om me een mening te vormen.
Ik weet niet of de concurrentie hem aannam om haar imago te verbeteren
of dat hij alles voorzien had alvorens klacht in te dienen.
Het is niet tegen jou, Julio.
Wat we doen heeft dus weinig belang?
Natuurlijk wel.
Ik denk niet dat we alle moreel oordeel kunnen uitsluiten.
Oordelen is onvermijdelijk en het is ook een goede zaak.
Ik denk dat Julio juist handelde maar zijn bedrijf niet.
Ik zou hetzelfde gedaan hebben, als ik geen keus had.
Niemand hier twijfelt aan je goede bedoelingen.
Maar we moeten hier en nu beslissen
of we hem de betrekking zouden geven.
En een bepaald detail doet me denken van niet.
Niet omdat je het algemeen belang boven dat van je firma stelde,
maar omdat je je vergiste in je manier van handelen.
Als het zo duidelijk was dat je gelijk had,
zo zeker dat de raad zich vergiste, ethisch en professioneel,
waarom kon je ze dan niet overtuigen?
De raad had zeker ongelijk,
maar we moeten Julio evalueren, niet hen.
Ik kom tot de slotsom dat je geen goede communicatie
met de raad kon bereiken.
En daarom zou ik je de positie niet geven.
Stemmen we? - Ja...
Ik moet zeggen dat ik na dit debat, dat ik heel interessant vond,
me tegen Julio's kandidatuur in dit bedrijf zou verzetten.
Pardon.
Zelfs als ik hier werkte en ik weigerde Julio aan te nemen,
ben ik niet zeker dat ik wil stemmen.
Dat is heel slim van jou.
Voor Julio stemmen is de verantwoordelijkheid
voor zijn verwijdering nemen
en het bedrijf legt ons die taak op
zonder ons te raadplegen en zonder te betalen.
En jullie hebben dat aanvaard omdat jullie dachten dat ze dat wilden.
En als dat niet het geval is?
Ben je overtuigd dat het dat is wat ze willen?
We hebben drie, drie en één onthouding.
Gelijkheid van stemmen. Laat hen beslissen.
Ana?
We hebben gedaan wat we konden.
Julio.
Je vergeet je jas.
Verrekte Grönholmmethode!
Wat gebeurt er?
Wat is dat?
Ik laat geen verstoppertje met mij spelen! Dat ze het me recht in m'n gezicht zeggen.
Het is vast een vergissing.
Neem me niet kwalijk.
Personeelszaken zegt dat de selectie voorbij is.
Het psychologenteam heeft beslist geen enkele kandidaat te selecteren.
Het is een grapje.
Er is een technisch probleem met de computers. Ik ga dat regelen.
En voor Julio?
Dat was geen vergissing. Pardon.
Hinder ik je? - Nee, hij is helemaal van jou.
Goed.
Nu zou het moeten lukken.
Ziezo.
En?
Een korte sanitaire pauze?
Hallo.
Hier zijn toch geen camera's?
Kunnen ze ons beoordelen volgens onze manier van pissen?
Wel sterk, hé?
Wat? - Alles...
Het is goed uitgekiend, dat moet ik toegeven.
En je leert veel bij.
Tijdens het debat, in het begin, had ik mijn idee erover
en Nieves heeft me van mening doen veranderen.
Het systeem is heel goed. - Wat denk jij ervan?
Ben jij niet toevallig een van hun psychologen?
Wat denk jij over Julio?
Een kandidaat minder, niet? - Is dat wat je denkt?
Ik vraag me alleen af of ze over ieder van ons
een geheim uit hun hoed kunnen toveren.
Koffie? - Dank je.
Proficiat. - Waarom?
Omdat je Julio verdedigde.
Je hebt het hun moeilijk gemaakt.
Als dat waar is, waarom stemde je dan tegen?
Wel...
Ik heb graag dat ze me smeken.
Bekijk hen.
De nieuwe school.
Ik denk niet dat dat bestaat. - Denk je dat echt?
Zie je een verschil?
Nee, geen enkel. - Waarom ben je gekomen?
Niet erg romantisch.
Ze stelden me een betere baan voor dan in Barcelona, dus ben ik gekomen.
Bevalt het je hier? Hou je van Madrid?
Wel, ik heb niet veel vrije tijd. Ik werk zonder ophouden.
Je bent dus hierheen gekomen na onze ontmoeting.
Wanneer was die conferentie in Tunis? - Pasen 2003.
Dat was een goeie tijd.
Dat was een heel goeie tijd.
Jammer dat we elkaar hier weerzien. - Waarom?
Omdat ik verplicht zal zijn je te verslaan.
Integendeel. Dat maakt het allemaal nog opwindender.
"Het jaar 2013.
De 3e Wereldoorlog is uitgebroken
en over de planeet hangt een radioactieve wolk.
Jullie hadden het geluk net op tijd een atoomschuilkelder te bereiken,
die uitgerust is met al het nodige om 20 jaar te overleven.
Die schuilkelder is echter gebouwd voor een familie van 5 personen,
dus een van jullie moet vertrekken.
Beslis wie moet vertrekken en toon concreet aan
waarom jullie moeten blijven.
Degene die eruit gezet wordt moet ook de selectie verlaten. "
Kijk, onze cv's.
Moeten we ons enkel op onze cv's baseren? - Nee, niet uitsluitend.
Ze kunnen staven wat we zeggen, veronderstel ik.
Sommige zaken die niet in onze cv staan kunnen nuttig zijn in de schuilkelder.
Zoals? - Kunnen koken, bijvoorbeeld.
Dat is wat ik ging zeggen.
Ik kan heel goed koken. Ik doe wonderen met twee keer niks.
Er staat:
"concreet aantonen".
Ik kan dus niet weten of het waar is.
Begin jij maar als je zo zelfverzekerd bent.
Goed.
Jullie weten dat ik gewerkt heb
en nog altijd werk, in de elektronische componentensector.
Als jullie mijn cv bekijken,
zullen jullie zien dat ik een cursus electronica gevolgd heb,
ik kan dus een radio bouwen.
In geval er buiten overlevenden zijn of als het leven weer normaal wordt.
Een radio? Zei je niet dat je financieel directeur was?
Ja, maar de cursus was heel uitgebreid.
Bekijk mijn cv. - Dat heb ik gedaan.
Doorgedreven genoeg om een radio te kunnen bouwen?
Ik zeg ik toch. Stel me een vraag.
De schuilkelder zal al wel een radio hebben.
En wie zegt dat? - Niemand, dat neem ik aan.
Als het niet in de instructies staat, nemen we niets aan.
Er moet ook gezorgd worden voor het elektrisch onderhoud.
Ik denk dat koken belangrijker is.
Heeft iemand z'n legerdienst gedaan?
Dan zal ik instaan voor de organisatie en de rantsoenering.
Met mij vergeten jullie het woord "muiterij".
Ja, kolonel, ja! - Twee dagen buiten en zonder gasmasker.
En pompen? - Daarna. Voor mij.
Waarom denk je dat we autoriteit nodig hebben om ons te organiseren en te rantsoeneren?
Daarom.
Dat is altijd nodig. - Wie zegt dat?
Dat heb je voordien met Julio verdedigd.
Toen ging het om een bedrijf, geen bunker.
We zijn allen volwassen en er is zoiets als "dialoog".
Ja, maar het gaat er niet om te beslissen of we klaverjassen of poker spelen.
20 jaar in een schuilkelder, dat is geen vakantie.
We kunnen om beurten voor de rantsoenering zorgen.
Ja. Goed.
En wat zal jij doen als het je beurt is,
als ik een dubbel rantsoen wil omdat ik's morgens honger heb?
In dat geval...
Zal ik niets alleen doen.
Maar samen zullen we je tegenhouden. - Ik heb het niet over hen, maar over jou.
Zal je ze overtuigen om samen op te treden?
Zal je iedereen opdragen me aan te vallen?
Luister, ben jij misschien de mol die ons wil uitdagen?
Beeld je niks in. En ik praat tegen haar.
Ja, dat zou ik allemaal doen.
En bovendien ga ik proberen jou uit de schuilkelder te verjagen.
Je bent gevaarlijk.
Gevaarlijker dan Carlos of Enrique? - Net genoeg. Maak je geen illusies.
Maar je vindt me ook geestiger, hé? - Supergeestig.
Natuurlijk. Maar zeg me, heb je meer vertrouwen in hen dan in mij?
Zeer zeker.
Zelfs al zou er autoriteit nodig zijn, zou ik nooit voor een militair stemmen.
Dat is maar een excuus, dat weet je best.
Je zou voor mij stemmen want onder mijn hoede zou je veilig zijn.
Als je je koest zou houden. - Wat bedoel je daarmee?
Ik bedoel dat een vrouw tussen zoveel mannen,
in haar binnenste zich liever beschermd zou weten.
Uit welk gekkenhuis ben jij ontsnapt?
Fernando, er staat dat jij advocaat bent.
Waarom heb je niets gezegd?
Dat alleen al verzekerde je een plaats in de schuilkelder.
Maar waartoe dient een advocaat in een verwoeste wereld?
Als hij fysicus was...
Wetten zijn nuttig, zelfs na de bom. Dat kan je niet ontkennen.
Wat is een wet zonder autoriteit?
Al goed, John Wayne. - Ik zeg alleen dat
als iemand een dubbel rantsoen neemt, ik hem er een geef
en als hij weigert schoon te maken, geef ik hem er nog een.
Dat is beloofd.
En als je je belofte niet houdt, wie geeft jou er dan een?
Jij.
Leuk.
Oké, laten we daarmee afsluiten.
Vergeten we Fernando's voorstel om op te treden als rechter...
en indien nodig, als beul?
Wat stel jij voor?
Ik? Als de rechter te hardhandig is, bied ik mijn diensten als dokter aan.
Jullie zien in mijn cv dat ik 2,5 jaar
geneeskunde gestudeerd heb,
ik weet er dus iets van.
Niet mis.
Heel slim, Ricardo. In feite, al die geheimzinnigheid over je vorige werk
en nu kan iedereen het zien.
"Adjunct-directeur van de transportafdeling bij Mercolex. "
Mercolex. - Ging je naar de cursus?
Toen je geneeskunde studeerde.
Ja, waarom?
Zomaar.
In feite heb je me m'n voorstel afgepikt. Ik ging me als dokter aanbieden.
Heb jij ook geneeskunde gestudeerd?
Nee, maar ik kan klimmen
en ik heb eerste hulp geleerd en anatomie...
Wat ver gezocht, vind je niet?
Nee. Waarom?
Ik kan eerste hulp geven maar ik speel geen doktertje.
Ja, je hebt gelijk. Ik wou tijd winnen.
Ik kan niets anders uit mijn cv halen.
Of toch.
Ik zal jullie elke avond...
een verhaal vertellen.
Dat lijkt misschien onnozel, maar ik heb literatuur gestudeerd.
Ik hou daar veel van.
Ik zou jullie verblijf onder de grond draaglijker kunnen maken.
Goed geprobeerd, Carlos,
maar als ik zo vrij mag zijn, nu zijn jij en...
Ana het slechtst geklasseerd. - Waarom zeg je dat?
Er is een dokter, een rechter,
een technicus... - En een kokkin.
Hou je niet van haar kookkunst?
Dat is het niet, Fernando. Het staat niet in haar cv.
En wie heeft een radio nodig op een verwoeste planeet?
Wel... Dat is mijn mening maar.
Nieves,
jij ontbreekt nog.
Goed...
Ik stel voor de moeder van jullie kinderen te worden.
Niets op aan te merken.
De moeder van het mensdom na de atoombom.
Oké. Ik had er niet aan gedacht. Ik kan dat ook doen.
Dan blijf jij alleen over, Carlos.
Sorry, Ana, ik wil je niet beledigen, maar ben je daarvoor niet wat oud?
Nee.
Weet je het zeker?
Absoluut.
Ik ben geen 20 meer maar... - Noch 30.
Ik heb nog enkele vruchtbare jaren.
En ik heb een zoon, het is dus zeker dat ik kinderen kan baren.
Sorry dat ik aandring, maar tot welke leeftijd kan je moeder zijn?
Is het al niet wat riskant?
Ik kan dat risico aan.
Of hou je alleen van tienermeisjes?
Luister,
die discussie levert niets op.
Nee, het is heel goed. Ze moeten vechten om te blijven.
Als je moet kiezen tussen een goed maal en een verhaal...
Wat?
Ik denk dat het duidelijk is.
Heb je Jack London gelezen, Ana?
Wat? - Jack London.
Hij schreef over eskimo's en hun migraties.
Het gaat over een oude man.
Hij is moe en bijna blind en voelt dat hij niet meer kan bijblijven.
De anderen stoppen en nemen afscheid van hem,
een voor een, zijn kinderen ook.
Daarna laten ze hem daar,
met een hoop hout.
De oude man gaat zitten in de sneeuw
en denkt aan zijn leven.
Als het hout op is, sterft hij van de kou.
Is dat een van je verhalen?
Waarom niet? Het is heel leerzaam.
Sommigen zouden er lessen kunnen uit trekken.
Wie denk je dat je bent?
Zullen je verhalen nuttiger zijn in de schuilkelder?
En je maakt me uit voor een ouwe vrouw, vuile rotzak!
Mij kunnen ze tenminste neuken.
Of ga je je kontje aanbieden?
Jullie zouden beter beslissen en ophouden met die beledigingen.
Je hebt gelijk.
We kunnen beter stemmen.
Wie wil dat ik blijf?
Ik hou de kokkin.
En jij, Nieves?
Ik doe weer hetzelfde. Ik onthou me.
Zet ik Ana's naam in het vakje?
Eerst wil ik jullie een vraag stellen.
Sturen jullie me weg omdat ik een vrouwben?
Omdat ik de 40 voorbij ben?
Of om beide redenen?
We sturen je niet weg. - Stem dan niet.
Doe zoals Ricardo
en laat het bedrijf beslissen.
Zoals jij voor Julio gedaan hebt?
Ze sturen je niet weg om een van die redenen,
maar gewoon omdat je je plaats niet hebt kunnen verdedigen.
Enfin, dat denk ik.
Ik vraag me af wat er beneden gebeurt.
Je ziet niets van hier. - Nee.
Het spijt me, Ana.
Ik heb gewoon gedaan zoals jij. Me verdedigd.
Ik meende niet wat ik zei. Ik speelde een rol om te winnen.
Werkelijk.
Langs hier, a. u. b.
Blijf je niet eten? Er is genoeg voor iedereen.
Is er niets anders te drinken? - Alcohol is verboden in het bedrijf.
Sorry voor die koude maaltijd,
maar met de betoging hebben de restaurants problemen.
Het is prima. - Ben ik het of...
ruikt dat niet lekker?
Stoort het niet als ik met jullie mee-eet? - Nee, integendeel.
Bedankt.
En, gaat het? - Heel goed. Het is fantastisch.
Ik bedoel, de methode. - Vind je?
Zelfs de Amerikanen zouden er niet in slagen. Het is heel goed.
Ineens zo stil?
Smaakt het eten je niet? - Ik heb niet veel honger.
Is het slecht of...?
Het is koud, maar het is niet slecht.
Buiten de geur, maar... het is heel lekker.
Jij lust het ook niet.
Ik weet niet...
Misschien hebben we een wrange smaak in de mond.
Goed...
Nee, dank je.
Waarom heb je me niet teruggebeld?
Ik heb boodschappen achtergelaten.
Herinner je je die avond op het strand?
Als we gedaan hadden wat we toen zeiden, zouden we in Afrika zitten.
Ja.
Bij de zee.
In een hut, aan de kust. - Super.
We wilden een restaurant openen.
Om geld te verdienen. - Voor al de kinderen die we wilden.
Dat is waar. Veel Afrikaanse baby's.
Onze eigen voetbalploeg.
Ik droomde graag met jou.
Ik met jou ook.
Waarom heb je me niet gebeld?
Was je verloofd, getrouwd?
Oké, dat is allemaal verleden tijd. Zou ik nu een kans maken?
Heb je kinderen gekregen zonder mij?
Ik heb er een gehad die op jou leek. Een Afrikaantje. Mooi zoals jij.
Pardon.
Verdomme!
Sorry. Ik weet niet hoe dat gebeurd is.
Werkelijk? - Nee.
Het spijt me.
Ik weet niet waar m'n gedachten waren.
Dat gaat er wel uit met water.
Ik kom zo terug.
Stoor ik?
Nee, integendeel.
Gaat het? - Ja.
Neem me niet kwalijk...
ik vind dat je wat raar doet.
Raar? Wanneer?
De hele tijd. Sinds je aankwam.
Volgens mij zou je meer...
moeten participeren, positiever zijn.
Ik vind het vervelend dat ze zo diep in onze cv's graven.
Waarom? - Kijk wat ze met Julio gedaan hebben.
Hij had een tweede kans kunnen krijgen. - Ja, nou... Ik weet het niet.
We zijn niet wat we gedaan hebben.
Heb je iets te verbergen?
Ben jij misschien de mol?
Het was een stommiteit...
Een futiliteit. Ik vergat het te vermelden op het eerste formulier,
daarna heb ik het ook op de andere niet vermeld.
Ik bleef het dus verbergen. Zoals ik al zei, een stommiteit...
Maar als je ziet hoe ze hier reageren,
zouden ze het als een leugen zien, ze zouden het niet laten doorgaan.
Dat is waarom die formulieren me zo hinderen.
Ze hebben een goeie reden om ons er zoveel te laten invullen.
Nu snap ik het.
Wat is die leug... dat geheim?
Wel...
Dat geheim of die leugen, noem het zoals je wil,
is dat ik enkele jaren geleden, toen ik in Argentinië woonde,
voor een staatsbedrijf werkte en de nieuwe baas
werkte een plan uit dat hij "structurele aanpassing" noemde.
Een manier om mensen te ontslaan terwijl ze net het tegengestelde beloofden.
De vakbonden reageerden om die ontslagen te beletten.
Ik deed er natuurlijk aan mee
aangezien ik deel uitmaakte van het personeel.
Kortom... Ik werd tenslotte...
de woordvoerder van de werknemers.
Vakbondsafgevaardigde?
Een kaderlid met een syndicaal verleden?
Als die van hier ginder referenties vragen...
Hallo.
Gaat het?
Ik wou je al sinds vanmorgen onder vier ogen spreken.
Ik vond niets beters dan dit.
Maar... ik heb daar geen zin in.
In praten?
Om iets met jou alleen te doen.
Denk je dat hier camera's hangen?
Dat zou het toppunt zijn. - Waarom vraag je dat?
Dit is de enige plaats waar we onszelf kunnen zijn.
Waar we ons masker kunnen afnemen.
Heb je het over kleren?
Dat ook.
Ik wed dat we goed zouden kunnen opschieten.
Sorry, Fernando. Het is je geluksdag niet.
Het Spaanse machotype windt me niet op.
Jammer.
Is het dat wat je voor de spiegel zegt?
Beef je iedere keer?
Je kan het niet helpen, maar het werkt, hé?
Het werkt alleen in sommige situaties
en alleen klootzakken zoals ik kennen het.
Als het je niet hindert...
Het hindert me helemaal niet. Vooruit.
Je zegt dat ik je mag vertrouwen?
En ik herhaal het.
Hang dat hemd dan voor me op.
Wat doe je?
Ruk je nu maar af.
Slet.
Nieves!
Bedankt. Dag.
De betoging is een succes. Meer dan die tegen de oorlog.
Jammer dat we er hier niets van zien.
Zit je vast in de betoging of nam je een dag vrijaf om naar hier te komen?
Ik bedoel, ten opzichte van je bedrijf.
In een pak van 1.000 euro? Tegen de Wereldbank?
En dan?
Als je wat nadenkt, je weet nooit... Vandaag ben je hier,
je voelt je thuis en morgen...
Er is wel waarheid in wat de mensen willen zeggen.
Het IMF is de wereld aan het vernietigen.
Als ze Argentinië niet vernietigd hadden, denk je dat ik hier zou zijn?
Er zijn dingen die geen enkele betoging kan veranderen.
Denk je dat we er niks kunnen aan doen?
Je hebt misschien gelijk.
Maar je zal moeten toegeven dat deze wereld klote is.
Ik wou dat ik nee kon zeggen. - Al degenen die daar betogen...
ik benijd hun overtuiging. Jij niet?
Als je dacht iets te kunnen bereiken, zou je hetzelfde doen?
Als ik het geloofde.
Dat is wat ik denk.
Ik benijd hun overtuiging.
Je zit tussen twee stoelen. Je betoogt niet maar je neemt je dag vrijaf.
Verdraai niet alles. Ik nam m'n dag om naar hier te komen.
Zo sta je met iedereen goed.
Voor de werknemers ben je een goeie baas en voor de directie, een verstandige man
die niet wou dat z'n auto in brand gestoken werd.
Je wil me doen doorgaan voor een opportunist.
Dat is niet zo.
Ik begrijp de redenen voor deze staking. Ik zou ze indien nodig verdedigen.
Maar op een zeker professioneel niveau kan je niet staken.
Wie zegt dat?
Ik weet niet wie dat gezegd heeft, maar het is zo.
Een kaderlid kan niet zomaar gaan betogen,
alsof hij geen verantwoordelijkheden heeft.
Waarom niet?
Dat zou...
schijnheilig zijn. - Het is een betoging
tegen de manier waarop de wereld gerund wordt.
Als je de redenen voor de betoging begrijpt, zoals je zegt,
waarom zou je niet gaan, bediende of bankdirecteur?
Als bankier neem je de telefoon op,
je belt de president en je zegt hem wat je denkt.
Ja...
We gaan akkoord dat, of je nu student bent,
kaderlid, zakenman of werkman,
je mag denken wat je wil over het IMF en de Wereldbank?
Als de inzet je niet kan schelen, kan je altijd elders kijken,
maar dan... - Het is belangrijk, ja.
Goed. - Bedankt.
Hadden jullie het over de betoging?
Het is een echte rotzooi daar buiten.
Ze waren verplicht iedereen de middag vrij te geven.
O ja? - Ja.
Je kan niet eens door de straten lopen. Vandaar de koude maaltijd.
Ja, dat heb je al gezegd.
Enfin...
Wat zeiden jullie?
Stoort het niet dat ik dat vraag? - Natuurlijk niet. Wel...
Wie zou tegen de betoging kunnen zijn?
Dus jullie zijn er allebei voor?
Natuurlijk niet.
In onze positie kan je geen betoging steunen.
Enrique,
we kunnen er niet naartoe, maar je zei dat je akkoord ging met de redenen.
Nee, nee, nee.
Enfin, natuurlijk begrijp ik de redenen, maar ik ga niet akkoord.
Ik kan ze niet goedkeuren. - Je zei van wel.
Nee, Ricardo. Meng niet alles door elkaar.
Je zei dat je ze zou verdedigen.
Betrek mij daar niet bij. Ik ben geen vakbondsmilitant, verdomme!
Dat wou ik niet zeggen.
Ik wou zeggen dat, goed... - Het is niet te geloven.
Wat? Luister, Ricardo... We gaan ons niet kwaad maken.
Je weet dat ik dat niet bedoelde. - Wat wou je dan zeggen?
Wat zei je dat je niet wou zeggen?
Niets.
Luister, hij zei dat het niet erg was. - Leg je me uit wat ik mag vragen?
Maakt dat deel uit van de test?
Luister, hij zei dat het niet erg was, dus snap ik niet waarom je zo aandringt.
Dat is genoeg. Maak het niet erger. - Zij vraagt het.
Maar jij maakte het erger door me te verraden.
Moment...
Enrique,
is er iets dat het bedrijf zou moeten weten?
Wat? Ik weet niet, ik...
Misschien moet je het hem vragen.
Waarom? - Omdat... Sorry.
Ik probeer je niet te zeggen aan wie je het moet vragen.
Ik zou nooit durven... - Maar je weet iets?
Ja of nee? - Sorry...
Ik weiger daardoor te gaan. En dat zou jij ook niet moeten doen.
Het is vernederend.
Vernederend zou ik niet zeggen. Je overdrijft.
Je bent ongelooflijk!
Kom dichterbij, dan kan hij je hielen likken.
Pardon, maar zoals ik eerder zei, wie wil, kan vertrekken.
Maar zolang jullie hier zijn, bepaalt het bedrijf de regels.
Begrijp je wat er gebeurt?
Als je dat niet erg vindt, zou ik liever...
Zie je niet dat ze wil dat je me verraadt? Dat is duidelijk.
Laten we ophouden met dat melodrama. - Dat is wat ze wil.
Ze wil enkel onze mening hebben.
Ze eist dat je haar zegt wat je over mij weet.
Je slingert met... - Zaken die ik je verteld heb.
Omdat ik je vertrouwde. Vergeet dat niet.
We gaan daar geen ophef over maken, oké?
Hij vergat iets op het formulier.
lets waarvan ik niet wou dat het geweten werd.
Je maakt er een heel drama van.
En jullie dan? Gaan jullie daar zwijgend blijven zitten?
Het is jullie probleem, niet het mijne. - Het spijt me dat het zo ver gegaan is.
Ja, natuurlijk...
Maar Enrique, je weet iets dat het bedrijf niet weet
en zou moeten weten.
En je wil het niet zeggen.
Je hebt een vreemd idee van loyaliteit tegenover het bedrijf.
Het is ongelooflijk!
In ieder geval... Het zal niets veranderen, hé?
Je zal in ieder geval moeten vertrekken?
Wat maakt het uit of ik het zeg?
Ik zou je niet het plezier gunnen me te zien vertrekken.
Als je me wil verraden,
bekijk me dan. Doe het recht in m'n gezicht.
Recht voor mij.
Goed dan... Ricardo...
heeft in Argentinië voor een staatsbedrijf gewerkt.
Toen het geprivatiseerd werd, werd hij vakbondsafgevaardigde.
Hij heeft de nieuwe administratie, die zeker Spaans was, belazerd.
Zulke mensen...
Als je het hebt over stereotypen...
Argentijnen... Generaliseringen.
Vergeet niet...
Dank je, Montse. - Geen dank, Ricardo.
Je bent fantastisch.
Werkelijk. - Dank je.
Wel? Hoe gaat het?
Goed. En met jou?
Goed, dank je.
Wel, nu weten jullie het. Ik ben de mol.
Nieves. Kom. We moeten verder gaan met de tests.
Enrique, wat vind je nu van de methode? Goed, niet?
Ja, natuurlijk. Natuurlijk wel.
Zeg eens... - Ja?
Wat vind je van dit alles?
Denk je dat je goed gehandeld hebt?
Wat ik gedaan heb? - Ja.
Hoorde je dat te doen?
En wat vinden jullie?
Hoe zouden jullie noemen wat hij deed?
lets te zeggen, Enrique?
Ja, ja... Ik...
Natuurlijk.
Ik...
Ik ben het eens... Volledig eens...
Ik weet niet wat me overkomen is.
Ik heb me laten meeslepen in het élan, veronderstel ik.
Ik dacht dat de secretaresse, Montse...
Ik dacht dat ze...
Het is idioot, niet?
Nee... Ik wil m'n excuses aanbieden.
Sorry, iedereen voor dit alles.
Enrique, ik weet nog altijd niet wat je ervan vindt.
Sorry, van wat?
Dat je het bedrijf vertelde wat je wist. Denk je dat je dat niet had mogen doen?
Ja... Nee... Nee, ik bedoel...
Ja, nee, ik had het niet mogen doen.
Ja of nee, Enrique? - Ja of nee, wat?
Moest je het doen of niet?
Nee. Ja.
Ik weet het niet.
Ik weet het niet. Ik...
Ik kan het niet weten.
Doe me een plezier.
Bied je opnieuw aan voor de selectie als je duidelijke ideeën hebt.
We zullen je met genoegen opnieuw evalueren.
Momenteel ben je geëxcuseerd.
Goeiendag.
Met wat geluk zullen we vlug thuis zijn.
Laten we de volgende test doen. 's Kijken...
Welke doen we? - Ricardo.
Ik ga eerlijk zijn. Zijn er camera's, ja of nee?
Nee, natuurlijk niet.
Niet omdat dat onwettig is.
We vinden dat niet ethisch. We weigeren dat soort zaken.
De meeste firma's verbergen camera's, nemen ook de gesprekken op,
maar dat doen wij nooit.
We amuseren ons goed vandaag, niet?
Vinden jullie niet?
Waarvan? - Dat het grappig is.
Zo zou ik het niet noemen. - Hoe dan wel? Opwindend?
Intens. - Niet slecht. "Intens... "
Heb je het over Enrique?
Bijvoorbeeld.
Ik zou zeggen dat Enrique zich het meest van allen geamuseerd heeft.
Hij heeft zich ten volle gegeven, heel geconcentreerd, niet?
Hij heeft het goed gedaan. Hij heeft het meest geparticipeerd.
Koffie? - Nee, bedankt.
Ik wel, als het kan. - Natuurlijk.
Enrique is vast aangeslagen. En dat zal zeker nog enkele dagen duren.
Maar denken jullie niet dat hij aan dit alles iets zal hebben?
Zoals hij zou zeggen... "Zo gezien... "
Dank je.
Maar serieus nu...
Sommige kandidaten bedanken me, zelfs na hun eliminering.
Ze voelen zich beter voorbereid op het leven,
bewuster van hun mogelijkheden en hun grenzen.
Deze methoden werden uitgevonden door de militairen.
Na de Eerste Wereldoorlog, in Duitsland.
Aangezien de Duitsers klem zaten door het Verdrag van Versailles,
besloten ze hun officiers te evalueren met tests. En om dat optimaal te doen,
voegden ze een psycholoog toe aan de selectiecommissie.
De Engelsen hebben de methode overgenomen,
gevolgd door de Amerikanen en bedrijven.
We gaan vanavond allemaal minder dom slapen.
Het is een moeilijke beslissing.
Een van jullie kiezen, bedoel ik. Jullie zijn alle drie heel goed.
Jammer dat er maar een mag blijven.
Montse, wil je de bal brengen?
Kennen jullie het grapje van de Engelsman, de Fransman en de Spanjaard?
Serrano ham.
Pannenkoeken. - Pudding.
Tortilla. - Tartaar.
Whisky.
Absint. - Sarsaparilla.
Gedaan.
De Engelsen kunnen niet drinken.
Jouwbeurt, Fernando.
Voetballers.
Raul.
Rooney.
Zidane. - Heel goed. Valeron.
Owen. - Mendieta.
Zizou.
Het is Zidane. - Ja, maar hij is Frans.
Het is toch dezelfde.
Vergeet de voetbal.
Fernando begint weer met bijdragen aan de mensheid.
Wat?
Serrano ham.
De guillotine. - De inquisitie.
Shakespeare. - Don Quichotte.
De Republiek. - Geef hem door.
De Spaanse macho.
Jullie mogen ook minder goede opnoemen.
We gaan verder. Carlos.
De Beatles. - Lolly's.
Seks... maar met mensen.
Denk jij ook dat de Fransen dat uitgevonden hebben?
Ik weet dat het niet zo is, maar met hen is het beter.
Ga verder, Fernando.
Leer de bal doorgeven.
Fernando, geef hem door aan Carlos.
Economische voordelen.
Het pond sterling hangt niet af van de Europese economieën.
De euro wordt sterker.
Wacht.
We spreken Engels, dat is een groot voordeel voor zaken.
Wij spreken ook Frans en Engels.
Dat kunnen jullie, Engelsen, niet zeggen.
Het is betwistbaar, maar ga verder.
Wij kunnen goed bluffen.
Dat is een voordeel in zaken. - Hier niet.
Spaans is de 2e meest gesproken taal. - Nee, dat is het Engels.
Het Spaans staat dus op de 1e plaats.
Nee, dat is het Mandarijn. - Verdomd Chinees.
Carlos, alsjeblieft.
We hebben nauwe banden met de Verenigde Staten.
Groot-Brittannië is de moeder van het grootste wereldrijk.
Wat kan ons dat schelen? Wij hebben Latijns-Amerika.
Wij hebben ook nauwe banden met de VS.
We vertegenwoordigen al wat ze nooit kunnen zijn.
Absoluut, mijn beste.
Dat is geen economisch voordeel.
Betwistbaar, maar ga verder. - Talen zijn dus een pluspunt.
Als je het toch over voordelen hebt.
Ik ben bang dat Fernando maar een opschepper is.
Besef je dat nu pas, vriend?
Het is Fernando's beurt, Carlos.
Maar... - Ja.
Spanje heeft de veelbelovendste Europese economie van de komende jaren.
Ja, maar Frankrijk is de 4e economische macht.
Spanje is ook een mogendheid.
We moeten voordelen aanhalen t. o. v. de 2 anderen.
Wij zijn een economische macht.
Je praat zeker over een macht die jullie niet bezitten.
Vooruit, Carlos.
Wij hebben het laagste werkloosheidscijfer in Europa.
Wij leiden op het gebied van tijdelijke betrekkingen en lage contracten.
Wij hebben de hoogste inkomens en BNP.
De Spaanse economie groeit het snelst.
Macht, meisjes... Krijg je geen stijve?
Gedaan. Fernando. - Verdomme.
Ik vergat een voordeel te vermelden.
We hebben geen fiscaal deficit.
O nee? Misschien niet fiscaal, maar wel fysiek.
Schep niet op over wat je niet hebt.
Wat zei je?
Verwar prestatie niet met voyeurisme.
Vooruit, voyeur! Vooruit!
Gedaan. Nieves, jouwbeurt.
Wat zei je?
Niets, voyeur. Bemoei je met je eigen zaken.
Ga terug naar je sleutelgat.
Pas op, jongen. - Kalm aan.
Dat was een woordspeling.
Geef de bal door aan Nieves. - Ja.
Wie is bang van de voyeur, de voyeur, de voyeur?
Wie is bang van de voyeur, de voyeur?
Frankrijk heeft de grootste Arabische markt.
Wij drijven ook handel met India en Australië.
Spanje is de grootste toeristische bestemming in Europa.
Hij gaat zelfs praten over naakte Engelse toeristen.
Het gaat over economische voordelen, Fernando.
Heel goed.
Hij wou makelaar worden en eindigde als rukker.
Wat is er zo grappig?
Een stomme woordspeling die jij niet snapt.
Gedaan, Nieves. Fernando's beurt.
Pardon.
Nee, ik snap het niet. Vertaal het.
Je verliest tijd. - Het is mijn tijd. Vertaal het.
Hij zei dat je makelaar wou worden maar eindigde als...
sjachelaar.
Dat is een goeie.
Gedaan. Carlos' beurt.
Maar ik snap het niet. Leg het me uit.
Hij noemde je een rukker.
Raak me niet aan of ik sla je in elkaar, rotzak!
Bravo, jullie hebben gewonnen. Jullie zijn de besten.
De besten voor de positie? Zeker.
Waarom? Omdat jullie het geloven.
Jullie geloven al die lulkoek over de maatschappijen met een Japans decor,
al die lulkoek
over democratische maatschappijen en duurzame ontwikkeling.
lets anders is er niet.
Ze zeggen dat jullie de besten zijn en jullie geloven dat.
Jullie zijn de slimsten en geloven dat.
De solidairsten, de verdraagzaamsten, de menselijksten zelfs. Het toppunt!
En jullie geloven dat!
Weten jullie wat jullie zijn?
Hem maakt't niks uit. Dat rijkeluiszoontje. Die kijken gewoon de andere kant op.
Dat leren ze van kleins af, voor hen is het gemakkelijk.
Maar jij, wat ga jij doen als je er niet meer in gelooft?
Als je je beklaagt dat je dat kind niet kreeg
en het te laat zal zijn?
Want de tijd dringt.
En als je de Spaanse macho niet meer interesseert?
Hoe lang nog voor die glimlach in een grijns verandert?
Er is maar één verschil tussen jou en mij. Eén maar.
Ik weet al lang dat als je het gevecht verliest,
je alleen achterblijft.
Gaat het, Carlos?
Ik kan nog altijd niet geloven dat jij de psycholoog bent.
Je had het kunnen raden.
Het schoot even door m'n hoofd, maar je bent een goeie acteur.
Je hebt er geen idee van. In feite ben ik een kandidaat.
Omdat ik in het begin wat knoeide, heb ik met Montse, de secretaresse, gepraat
over een middel om te scoren tegenover Enrique.
En ze zeiden ja.
Klootzak. Je bent echt goed.
Gaat het?
Wil je een aspirine?
Het is altijd moeilijker voor ons. Ik bedoel, wij vrouwen.
Ja, dat is waar.
Maar je was geniaal. Vanaf het begin. In alle tests.
Je was van in het begin mijn favoriet.
Meer is er niet. Geen psychologenteam.
Alleen zij en ik, dat is alles.
We organiseren alles, maken de evaluaties.
Het is de methode. De rest is in jullie verbeelding.
Ongelooflijk. Montse is dus ook psychologe?
En die Grönholmmethode, waar komt die vandaan?
Nergens vandaan, maar het klinkt goed, nietwaar?
Acteurs.
Hoezo?
Ja. Soms speel ik de psychologe en hij de secretaris.
Ze moeten gewoon beslissen wie vertrekt en welke tests gebruikt worden.
"Ze"?
Het psychologenteam, Nieves.
Je denkt toch niet dat we dat allemaal alleen doen?
We beslissen in functie van wie overblijft. De test met de bal was voor Fernando.
Waarom?
We kenden z'n handicap wat talen betreft.
Jullie zochten hem dus? - Nee, het was zijn test.
Talen zijn overbodig voor de positie, maar we wilden zien
hoe hij een moeilijke situatie zou aanpakken,
want we wisten dat jullie er voordeel zouden uit trekken.
Maak je geen zorgen over Fernando, hij was een lul.
Hij had al verloren.
Hoezo?
In feite hadden ze allemaal verloren, buiten Carlos en jij.
We hadden ze al afgeschreven.
Bedoel je dat jullie al wisten dat ze niet...?
Natuurlijk. Zie je, de psychologen hadden andere kandidaten nodig
om jullie te kunnen evalueren.
In feite kreeg zij de positie, Carlos.
Zo is het.
Ik zou je dus moeten zeggen,
"Tot ziens, bedankt voor je komst, we zullen je bellen", en al de rest.
Niet alleen omdat Montse dat denkt.
Al is ze nog zo'n goeie psychologe, een vrouwkiest altijd voor een andere vrouw.
Nieves heeft ook meer punten dan jij in alle tests. Zo is het.
Maar je gaat me niet tot ziens en bedankt zeggen, hé?
Ik heb een deal gesloten met Montse. We geven je een laatste kans.
In feite verkiest de meerderheid van de ploeg Carlos.
Hij scoorde zeker meer punten.
En eerlijk gezegd zijn ze wat seksistisch.
Maar goed,
aangezien er in theorie nog een test overblijft
geven ze je een laatste kans.
Je kan de positie nog krijgen.
Er is dus nog een test? - We gaan zeggen van wel.
Maar dat Carlos het niet weet.
Wil je dat ze door de knieën gaat?
Het is een uitzondering omdat ik aangedrongen heb.
Als je er niet in slaagt, krijgt zij de baan.
Wat houdt "door de knieën gaan" in? - Dat hangt van jou af.
Ik heb hiervoor moeten vechten, Carlos. Stel me niet teleur.
Je hebt 15 minuten.
Ricardo gaat doen of hij 15 minuten te laat is.
Terwijl je doet of je wacht,
moet je een middel vinden om Carlos te laten vertrekken.
Je kan de betrekking alsnog krijgen, Nieves.
Maar je moet hem overtuigen ermee te stoppen.
Hem overtuigen?
Zo goed je kan. Zeg hem dat z'n moeder uit de kliniek belde...
Je kan het doen, Nieves.
En vergeet niet, 15 minuten. Geen regels.
Ik moest kakken. De stress...
Hoe gaat het? - Goed.
Ben je zeker?
Als ik je kan helpen...
Je een schouder bieden...
Wat een lul, die Fernando, hé? En gewelddadig.
Hij maakte me bang.
Denk je echt dat hij een smeerlap is?
Nieves, hij klopte je bijna de kop in met z'n bal.
En daarna begint hij
over de kinderen die je niet gehad hebt, over je eenzaamheid.
Hij voelde blijkbaar dat dat je zwakke punt was.
Laten we daarover zwijgen.
Ik draag z'n hemd. - Dat had ik opgemerkt.
Ik weet zelfs niet hoe.
Ik deed het mijne uit om de vlek weg te doen en plots had hij het genomen.
Je kruiste hem in de toiletten.
Wist je dat...?
Ja. - Wat zei hij je?
"Excuseer me, ik ga me even afrukken"? Of eerder...
"Liefje, ik ga je het kind maken dat je altijd gewild hebt. "
Probeerde hij je te dwingen? - Ik wil er niet over praten.
Nee, natuurlijk niet. Ik wou je gewoon helpen.
Als je je hart wil luchten...
Dat is niet nodig. - Nee, natuurlijk niet.
Ik begrijp het.
Ricardo neemt wel zijn tijd.
Carlos...
Niets.
Ik ben blij je terug te zien.
Zelfs in deze omstandigheden.
Een van ons zal moeten verliezen.
Ik ben blij, zelfs al ben ik het.
Dit keer laat ik je niet gaan.
Ik heb al die tijd vaak aan jou gedacht. - Waarom?
Luister... Ik zou niet willen dat je iets anders ziet in wat ik je ga zeggen.
Ik heb niet geiiidealiseerd wat er tussen ons gebeurd is,
maar ik kon het niet vergeten.
Al die tijd heb ik m'n leventje geleid, maar...
die nacht... ik weet niet... We maakten plannen.
We wisten dat het een spel was,
maar het had waar kunnen zijn.
Zie je?
En de afgelopen drie jaar...
niet dat ik treurde om het leven dat we bedacht hadden...
Maar ik slaagde er ook niet in een ander op te bouwen.
Wat je zei over die Afrikaanse baby...
Was dat waar?
Had je hem met mij gewild?
Laten we weggaan.
Laten we nu weggaan. Laten we die test vergeten.
Nu? - Ja, nu.
We hebben hun bewezen dat we bekwaam waren.
Laat ze kiezen, als ze willen.
Ben je zeker?
Hoe lang moeten ze ons nog evalueren?
Hoe lang moeten we nog vechten? Tot we elkaars ogen uitkrabben?
Ik weet dat er veel kandidaten zijn en maar één positie.
Ik weet dat we moeten vechten.
Ik kan zelfs aannemen dat het leven zo is.
Als we wolven moeten zijn, zal ik er een zijn.
Met de anderen hindert me dat niet,
maar met jou...
Met jou kan ik dat niet. Ik wil het niet.
Ik wil me bedrinken op een strand,
en dromen van ons restaurant, en daar met jou leven.
Je gaat me nog overtuigen. - Dat is wat ik wil.
Laten we gaan.
Juffrouw.
Dank je.
Wacht.
Gaan we?
Welke kant van jou moet ik nu geloven?
Deze, Carlos.
Natuurlijk.
Natuurlijk, natuurlijk, natuurlijk. Ik had het moeten weten.
Jij had ook een doel.
Het doet er niet meer toe.
Ik heb gefaald,
we zullen dus nooit weten wat er zou gebeurd zijn.
Al wat je zei...
was daarvoor.
Nietwaar?
Toen je over de Afrikaanse baby sprak...
wou je echt weten of ik een kind met jou zou gewild hebben...
of was het om te winnen?
Je hebt nog tijd.
Je kan de positie nog bemachtigen.
Moet ik iets doen opdat je zou winnen?
Wat moet ik doen, Carlos?