- Xa o sabemos. Non queremos a das 22:55! - Vale.
- Queremos a das 21:50! - Podemos falar cun superior?
- Señor, díxenlle que pechamos. - Si.
Xa o dixeches. Pero pedín máis viño.
Hostia, non hai ninguén.
Non o sei. Cheguei a casa e atopeinos así.
Miña nai e meu pai.
Ao chan! Hai alguén máis aí dentro?
Somos os que chamamos.
- Alguén máis? - Chamamos nós.
Ben. Veña, vamos.
Policía! Entramos!
Mírame. Son o detective Zoeller.
Este é o detective Linehan. De acordo?
- Viches a alguén? - Non.
Entramos e había fume en todas partes.
- Escena asegurada! Dous corpos. - Quen o puido facer?
Meu pai era un empresario moi importante.
Tratou con xente turbia ao longo dos anos.
Foi a mafia!
Si!
Si, quizais...
Angel!
O axente Angel levaravos a declarar á comisaría.
Vale?
Angel...
Que pasa? Que sucedeu?
- Mataron os nosos pais. - Que?
Meu Deus.
- Queres ir primeiro? Xa que eu empecei... - Non. Vas ti primeiro.
- Rexistramos o volume da tele? - Si.
Podemos apagala?
O primeiro que notei
foi que había fume en todas partes.
E empecei a berrar.
Parecían...
Non parecían reais.
Corrín escaleiras arriba e chamei o meu adestrador. Non sei por que.
Pero Lyle chamou a policía.
Temperatura do fígado?
Trinta e dous graos.
- Iso significa que morreu sobre as 21:30? - Ás 22:00.
A que hora chamaron ao 911?
Ás 23:47.
Dúas horas despois.
Meu pai non tiña moitos amigos no traballo.
Sempre dicía que a mafia ía tras del.
Recolleron todas as balas.
Así que non podemos saber a orde dos tiros.
É un pouco trapalleiro para ser a mafia, non?
Escopetas?
A mafia non a tería tocado.
Espera, están mortos?
Meu Deus. Están mortos?
Se non descubrides que faltan obxectos da casa,
entón meu pai é o motivo
de que sucedese algo así.
Que queres dicir?
Traballaba para RCA Records e era un home moi importante.
Foi de verdade un gran pai, pero...
Foi traballar a unha empresa máis pequena
e bateu cun...
cun grupo moi sórdido.
Meu pai era un gran negociador
e sempre quería máis e máis de ti.
Era un home que cría nos números.
O axente Angel vaivos levar á casa.
Un deles dixo que estaba cheo de fume
cando entraron dúas horas despois dos disparos.
Con esa ventá rebentada?
Eu acabo con mamá.
- Desculpe, non pode andar aí. - Só quero coller a miña raqueta.
- Apartade de aí, por favor. - Ten aulas de tenis máis tarde.
Quero que entredes comigo.
Só para ver se falta algo.
Vale.
Están todas as xoias de miña nai.
Veño agora. Teño que ir ao baño.
O detective dixo que podo coller a bolsa de tenis.
Grazas, axente.
Reservamos o auditorio do sindicato para o memorial do venres
para destacar o grande que era o voso pai para LIVE Entertainment.
Erik e eu queremos falar, se pode ser.
Teño algunhas ideas para facelo emotivo,
con música e cousas así.
Por suposto.
Agora, rapaces, deberiamos falar un pouco sobre cartos.
Está a chegarvos un seguro de vida,
e aínda que descoñezo o contido do testamento de Jose,
imaxino que vos deixaría algún tipo de herdanza.
Démosvos todo o que quixestes sempre.
Literalmente todo.
Aquí tes.
E ides roubando as casas da xente.
Podo explicalo...
Hai liñas que non se poden cruzar e, se o fas, hai consecuencias.
Marchas da casa.
Sabedes cal é o problema?
Que vos intentamos dar todo, pero agora...
agora non ides ter nada.
Porque volos dous... Escoitádesme?
Estades fóra do puto testamento, verdade?
E xa está feito. Boa sorte, rapaces.
Estades sós.
Estamos aflixidos. Non tivemos tempo para pensar niso.
O que quero dicir é que pode levar un tempo.
Sei que tedes as tarxetas. Agora preocúpanos a vosa seguridade.
E iso pode poñerse caro.
Por aquí, poñámonos neste lado.
DIRECTOR EXECUTIVO
Se foi a mafia, poderían ir por vós.
Así que dende LIVE ímosvos protexer os dous as 24 horas.
Gardacostas?
Si, parece apropiado tendo en conta a situación.
- E no que se refire ao transporte? - Tedes a limusina.
Si, pero é para os dous.
- Estades a pedir unha segunda limusina? - Si, estaría xenial.
E o gardacostas poderá facer recados?
Ir buscar comida a Pink Dot, ou...
Non, iso sería máis ben un asistente.
Si, tamén queremos un par deses.
E teño curiosidade.
Contactou a policía contigo con algunha pista, ou...
Si. Hai teorías sobre quen o puido facer?
Parece que teñen unha pista.
Había un coche branco na vosa casa a noite dos asasinatos
que coincide cun que atoparon na casa dun produtor porno no Val.
O tipo recibiu nove tiros.
- Entón caso pechado, non? - Non creo que sexa unha coincidencia.
Peter, se iso é así, non podemos quedar na casa. Non é seguro.
- Precisamos un lugar seguro. - Por suposto. Estamos...
Hotel Bel-Air.
Ola. Servizo de habitacións, por favor.
Quería un sándwich de queixo e...
Non, a auga da billa está ben.
Queres algo?
Dáme iso.
Espera un minuto.
Pediches un sándwich e auga da billa?
Si.
Cantas gambas tedes? Dicídeme un número.
Para cantos cócteis de gambas chegan?
Quero dúas ducias de cócteis de gambas, sen colas,
e quero unha caixa, non unha botella, de Perrier.
Tedes Perrier?
Tédela! Estupendo.
Apurade, e cargádeo á habitación. Grazas.
Lyle, temos que ter un pouco máis de coidado cos cartos.
- Que pasa coa herdanza? - Non o entendes!
Fixémolo.
Vale?
Tiñamos unha vida
que decidimos non seguir aturando.
Queriamos máis e fixemos o necesario.
Tomamos unha decisión, e agora témola. Temos esa vida.
Si. E non imos mirar atrás nunca.
Así que, empezando agora mesmo,
imos pedirlle máis á vida. Iso significa un par de cousas.
Significa, sobre todo, que non vas beber da billa nunca máis!
Estamos no testamento? Talvez non.
Así que o imos atopar e destruír.
Ata entón imos vivir as nosas mellores vidas.
Vale?
E nunca imos volver atrás.
Nunca!
Este,
este e este.
E eu levo estes tres.
Dez desas, dez desas, e dez destas.
Máis.
Si, fillo da puta, si!
Valos levar en todas as cores.
Estás vendo iso?
Ola!
- Mark Heffernan. Encantado. - Igualmente.
Si!
Veña!
Vamos!
Si!
En que punto estamos no caso Menendez?
Temos máis entrevistas programadas.
Familiares, amigos da familia,
socios de Jose Menendez...
E temos un par de pistas novas.
Pero estamos preto de facer algún arresto?
Non. Non neste momento, xefe.
Iso ten que cambiar
Sabedes o que está a pasar na cidade?
Voaron as cabezas dun matrimonio na súa propia casa
nunha tranquila tarde de domingo.
Esas cousas non pasan en Beverly Hills.
Isto non é Compton.
A xente está entrando en pánico tras os asasinatos dos Menendez.
Están paranoicos. Non se senten seguros, temen ser os seguintes.
Están a contratar seguridade privada
porque temen que a policía non poida protexelos.
Ademais, os medios acósannos buscando respostas.
Sei que o sabedes.
Noticias locais, nacionais, Hard Copy, Inside Edition...
E cada día que o caso segue sen resolverse
aumenta a presión, o caso faise máis grande,
e nós quedamos cada vez peor.
De feito, chamoume o xefe Gates o outro día.
Dixo que parecemos putos idiotas.
Preguntoume por que non somos quen de resolver o caso Menendez,
pero temos tempo para molestar a Zsa Zsa Gabor.
POLICÍA
Baixe, señorita Gabor.
Ten a matrícula e o permiso caducados. Baixe.
Isto é absurdo. Chego tarde a comer.
Á merda. Eu marcho.
Non pode marchar.
Sabedes que a prensa internacional está a cubrilo?
Chámano "o sopapo que escoitou o mundo enteiro".
Entre Zsa Zsa e os asasinatos dos Menendez parecemos incompetentes.
Se isto continúa así non só seremos uns pallasos.
Vannos despedir a todos.
Necesitamos resultados no caso Menendez.
Agora.
Entendido?
Entendido.
Ben.
Marchade.
- Os gastos están descontrolados. - Son necesidades.
Podes definir "descontrolados"? É impreciso.
Meus pais, xa sabes, os que están mortos,
criáronnos para levar certo estilo de vida.
Si, pero de onde se supón que vai saír o diñeiro?
Estás de broma?
Da nosa herdanza, de onde sae agora.
Meus pais deixaron claro que todo o que tiñan sería para nós.
Que?
Estás seguro?
- Si, por suposto. - Ti non estás seguro?
Temos que esperar a ler o testamento.
E non tes o testamento aquí nas túas mans?
Non. Jose tíñao noutro sitio.
Onde está?
Estamos a buscalo.
Temos que esperar polo voso tío, o executor...
Non sei se o lembras...
pero asasinaron os nosos pais.
Estamos a intentar comprar felicidade?
Si.
Si, quizais.
Pódesnos culpar? Disparáronlles na cara.
Síntoo. Non quero ser insensible.
Imos tomar os gastos con calma.
Cando chegue o voso tío e atopemos e leamos o testamento
saberemos máis.
As roupas e os reloxos están ben.
Moverei algúns fíos.
Que?
Papá falaba en serio, Lyle.
Cando atopen o testamento imos quedar sen nada.
- Xa o dixeches antes. Tiñas razón. - Pararás, por favor?
Escoita, non temos nada de que preocuparnos.
Isto non vai ser un problema.
Como podemos estar seguros, Lyle? Non sabemos nin onde está.
Claro que si.
Un, dous, tres, catro.
Catro...
Non, para!
Como que non? Temos que abrila.
Si, claro, porque non é nada sospeitoso.
Abrir a caixa coa radial?
- Temos que ser listos nisto. - Vale, Erik.
Entón que outra opción hai?
Ola?
Billy, son Erik Menendez.
Erik?
Meu Deus, como estás? Escoitei o de...
Teu pai é aínda avogado de sucesións?
Si.
Por que? Queres que cho pase?
Non. Imos cear no Chin Chin. Pasamos logo.
Non o facías a miúdo?
Chamar para que chas abran sen ter o código.
Pero algún de vós é o executor da herdanza?
- Son o home da casa. - O executor é o noso tío.
Chega mañá en avión co resto da familia.
Segundo entendemos,
necesitamos un avogado para abrila de forma legal.
- Vinculante. - Por iso te chamamos.
Pois imos chamalo e pedirlle permiso para contratar quen a abra.
Que?
Non o podo facer se o executor non está presente.
Poderían inhabilitarme.
Pois chamamos un cerralleiro. Eu quería, pero negácheste.
Si, porque se a forzan involucramos a policía.
- Xa a abrimos nós. Grazas. - Non o podo permitir.
Se iso sucedese, estaría obrigado a contarllo ao executor.
De feito, a caixa forte debería quedar aquí esta noite.
Non a perdas de vista. Entendido?
- Por que teño que quedar eu? - Foi a túa idea. É o teu amigo.
Espera, para onde vas?
Á Cheesecake Factory con Jamie.
Seguro que vas estar cómodo aquí?
Estou ben. Boa noite, señora Wright.
- A caixa está no garaxe? - Si.
- Grazas por vir, Carlos. - Síntoo, amigo.
Síntoo moito.
Boteivos en falta.
Quérote.
Aberta.
Ben.
Preparados?
Fagámolo.
Non, primeiro quero entrar eu só.
Lyle, todos temos que estar presentes.
Si, son o executor da herdanza...
Non o quería, pero é o que hai.
Todos sabemos que meu pai tiña mozas.
E só quero asegurarme de que non haxa...
fotos porcas nin nada.
Non quero que humillen máis a miña nai, tío Brian.
Así que vou entrar aí e vou mirar.
E vou volver xusto despois. Vale?
- Vai. - Vale, si.
Non vin testamento ningún.
- Que? - Que?
- Estás seguro? - Si.
Podes mirar ti mesmo, pero non o vin.
- Ola! - Lyle!
- Jamie deixou un xersei... - Atopei isto!
Erik!
- Que? - Mira o que atopou Flor.
- Que é? - Nun armario.
Quedamos con todo.
Déronnolo todo.
"Nomeo herdeira a miña muller, Mary Louise Menendez,
e no caso do seu falecemento,
todo o meu patrimonio deberá repartirse equitativamente
entre...
os meus fillos,
Joseph Lyle Menendez e Eric Galen Menendez."
Isto é dunha carta que me escribiu meu pai hai non moito.
"Lyle, como xa sabes, a familia é o máis importante na miña vida.
E espero que o sexa na túa."
Mr. Buffalo podería ser enorme.
Máis grande que TCBY.
Só necesito 300 000 dólares da herdanza para o anticipo.
As vistas aquí son incribles. Vanvos encantar.
"Anímote a vivir a vida e gozar dos froitos do teu traballo."
Moi ben, Erik.
"E da boa fortuna da herdanza."
Ben. Perfecto.
"A pensar na túa familia, no teu país, e nos teus concidadáns."
Estas vistas son ao porto, non ao mar.
Quero construír o legado de papá.
A miña familia pode lograr moito máis.
Iso é, Erik.
Xusto así. Si.
Vale.
- Si? - Trato.
Está claro de quen es fillo.
"Penso que ti e Erik podedes cambiar as cousas.
Penso que o faredes."
DOUS MESES DESPOIS
Ei!
Vou coller algo de Pink Dot. Queres algo?
Erik?
Non o podo facer.
- Vale. - Non.
- Se non queres nada... - Estou a falar de Oziel.
Non podo matalo.
Non podo.
Se queres matalo ti, podes, pero eu...
Escóitame. Pensas que eu quero?
Canta máis xente saiba o que pasou,
máis posibilidades hai de que nos collan.
Pensei que desfacerme deles e conseguir os cartos
faríame sentir mellor.
Dixeches que sería así.
Pero despois de ler o testamento síntome peor.
Por iso fun ver o doutor.
Non o tiña que facer, síntoo,
pero non o podo matar, Lyle!
Está ben.
Non o temos que matar.
Está ben.
Pero temos que telo preto. Continuar véndoo.
Asegurarnos de que non nos vaia delatar
porque esta movida é seria, Erik.
Seino.
Non máis confesións, vale?
Ou terei que matarte a ti.
Ei, estou de broma.
Quérote. Sempre te vou protexer.
Seino.
Eu tamén te quero.
Síntoo.
Mañá vou gardar as miñas notas da confesión de Erik
nunha caixa de seguridade
e vouche dar a chave.
Se me pasa algo, chama o meu avogado.
- Non, tes que ir á policía. - Non podo ir á policía!
Aínda non. Son os meus pacientes.
A quen lle importa o da confidencialidade de merda?
Ameazáronte!
Que? Por que tes esa pedra na man?
É turmalina negra, para protexer o espírito.
Mira... só necesito algo de tempo, vale?
Canto tempo van estar fóra Laurel e as nenas?
Vou telas fóra da cidade unha semana máis,
ata que atope un sistema de seguridade mellor para a casa.
Contratar un gardacostas, quizais.
Jer, teño medo.
E se me mudo un tempo con vós?
Iso non é unha boa idea.
Eu tamén corro perigo! Lyle viume!
Non sabe que es a miña paciente nin onde vives!
Puido seguirte ata o meu apartamento.
Ti mesmo o dixeches. Son sociópatas!
Judalon, son un home casado. Non podes mudarte á miña casa.
Necesito o cuarzo afumado.
Se te estás a preguntar por que necesito cuarzo afumado
dareiche a resposta sen pelos na lingua.
É porque me vai protexer.
Ti non podes.
Vas protexer a túa muller e deixarme a min co cu ao aire?
- Vas deixar que me maten! - Ninguén te vai matar...
E sabes que? Cando me maten libraraste por fin de min.
Estou segura de que quedarás moi aliviado.
Onde quedou o de pasar as nosas vidas xuntos?
Canto se supón que teño que esperar
ata que un dos Menendez me pegue un tiro na testa coa escopeta?
- Judalon, non fagas isto. - Por favor. Só...
Meu Deus.
Non podo respirar. Estame a pasar o de non poder respirar.
Vale, está ben. Xa está.
Mira, déixame falar con Laurel.
Direille que es unha paciente miña
e que estás a pasar un mal momento.
Preguntareille se podes quedar na casa de convidados
un par de noites, vale?
Vale.
Aínda pensas deixala, verdade?
Aínda me queres para sempre, verdade?
Si. Cando chegue o momento, cando todo isto remate,
contareille o noso.
E si, aínda te quero.
Para sempre.
Jer...
POLICÍA - CENTRO ADMINISTRATIVO
Sabedes, rapaces? Eu digo que lle carguemos o morto
a Fidel Castro
e marchemos a casa.
Es brillante.
Moi ben.
Repasemos a lista coas teorías que temos.
Teoría número un. Matounos a mafia
polos posibles negocios de Jose no mundo do cinema para adultos.
A teoría do porno.
Teoría número dous. Matounos un cártel
porque Jose estaba movendo drogas en secreto dende Suramérica.
Porque como se enriquece un cubano coma Jose nos EUA
se non é co tráfico de drogas?
Teoría número tres.
Matounos unha banda de San Fernando coa que Erik tiña movidas
e que ao parecer xa fixeran ameazas.
Ningunha ten sentido.
Non se forzou a entrada.
As probas forenses non indican que houbese pelexa.
É case como se...
Jose e Kitty Menendez coñecesen os atacantes.
Exacto. E iso déixanos cunha única teoría posible.
Sei que queredes cargarlles o morto aos fillos...
O morto? Por que non nos devolveron as chamadas?
Non temos suficiente para acusalos.
Nin sequera queren falar con nós se non é co seu avogado.
Veña! Paréceche o comportamento dunha persoa inocente?
Non. Xa o sei.
E non buscamos residuo de disparo nas súas mans
a noite dos asasinatos...
Iso foi unha merda.
O feito, feito está.
Se queremos facer un arresto precisamos probas.
Temos que atopar algo
porque non vai caer do ceo.
Si?
Les? Chamaron preguntando por ti.
Parece que é un amigo de Erik Menendez.
Vaites!
Escribiches un guión sobre matar os nosos pais?
Es un puto idiota. Iso é...
Incriminatorio?
Non fales por min. Si, incriminatorio.
Busca todas as copias desa merda e quéimaas.
Non é unha merda. É moi bo.
Rapaces, centrémonos.
Craig e eu traballamos moito en Friends.
Non o liches, así que non digas que é unha merda.
- Chámase Friends? - Si.
É o máis parvo que escoitei nunca. Normal que non se vendese.
Contácheslle o que fixemos?
Non. Por suposto que non.
Quero que volvamos á pregunta
de por que sentistes que tiñades que matar os vosos pais.
E tamén, só para que o saibades,
gardei as notas das sesións anteriores en caixas de seguridade.
- Como? - Que carallo?
Ben. Díxenvos que non vou ir á policía.
Pero se algo me sucedese
non sería bo para vós, rapaces.
Estasnos a ameazar, Oziel?
Non.
Pero si que penso que, en diante,
teriamos que empezar a gravar as nosas sesións.
Non. Nin de puta broma.
Asegúroche que só eu vou ter acceso a esas cintas.
Se imos continuar traballando
para resolver os problemas
que vos fixeron matar os vosos pais, preciso un seguro.
Necesito saber que estamos xuntos nisto.
Honestamente, doutor, non teño máis "problemas" por "resolver".
Porque os "problemas" máis grandes que tiña están mortos.
Ben. Vale, iso está ben, Lyle.
Dicir o que dixeches en voz alta é parte do proceso de curación.
E o que se di nesta consulta
queda na consulta. Tes a miña palabra.
Friends. Tremendo título de merda.
Erik confesouche despois dos asasinatos que matou os seus pais.
Non apareceu e dixo: "Matei os meus pais."
Pero si, basicamente admitiuno.
E por que pensas que cho dixo?
Erik é o meu mellor amigo. Contámonolo todo.
E...
O ano pasado estivemos escribindo un guión xuntos.
Estaba inspirado na película The Billionaire Boys Club.
"Meu pai non era un home que amosase as súas emocións.
Ás veces dicíame que non era digno de ser seu fillo.
Cando o facía, eu esforzábame máis
para chegar máis lonxe, para demostrarlle a miña valía,
só para escoitalo dicir: 'Quérote, fillo.'"
"Un guerreiro que perdeu os seus pais
continúa sendo un guerreiro."
Carallo, é boísimo!
Si que o é.
Espera. Ti e mais Erik escribistes un guión
sobre un neno rico que mata os seus pais?
Xa o sei. Sabiamos que era retorcido cando o escribimos.
Pero só era unha película.
Pero agora, despois do que me dixo, simplemente...
non podo quedar calado.
Es moi valente por estar aquí, Craig.
Fixeches o correcto.
Non creo que Erik deba ir ao cárcere.
Creo que necesita axuda.
El e Lyle. Axuda psicolóxica.
Se fixeron isto é obvio que están fatal da cabeza.
Entón, ídelo arrestar agora?
Desafortunadamente, o que nos contaches
non é suficiente para unha orde de arresto.
Serían declaracións indirectas.
"Indirectas." Sei o que é. Utilízano moito en L.A. Law.
De todos modos, se queres axudar a Erik
e axudarnos a nós coa investigación,
hai algo que podes facer.
Nin punto de comparación. Levanto 20 quilos máis co peito.
Iso mellorou o meu rendemento na cancha.
Que ben.
E empecei a ver a unha rapaza.
Acabamos de ir a esquiar a Utah.
Está boa?
Meu, está para mollar pan.
Ven un día á nosa casa nova.
Está moi ben.
Ten canchas de tenis privadas.
Estiveches xogando tanto que me vas machucar.
Ti ensináchesme a...
Parabéns para ti...
Ti ensináchesme a xogar a tenis.
Parabéns para ti...
Non os escoito. E ti?
Merda!
- Parece que che vai ben. - Si, vaime ben.
Non creo que meu pai quixese verme por aí compunxido.
Sabes? Penso que querería verme vivir e conseguir cousas,
incluso máis das que conseguiu el.
Facerme senador ou algo así.
"Un guerreiro que perdeu os seus pais continúa sendo un guerreiro."
- Iso non é do noso guión? - É?
Falando do tema, xusto o lin o outro día.
- Quería velo con perspectiva. - De verdade?
E?
A trama ten buracos e hai diálogos melindrosos,
pero sigo pensando que é moi bo.
Penso que se reescribimos un par de cousas poderiámolo vender.
Si, pode ser.
E agora, xa sabes, podémolo facer máis crible.
Sabes? Polo de...
Vamos.
Polo de que?
A ver, os personaxes seguirían sendo totalmente ficticios.
Non o fariamos exactamente igual que...
o que fixeches con Lyle.
Craig, que cona dis?
Cambiaremos os detalles. Sempre o fan nas películas.
Non, non se che ocorra xogar máis con iso.
Vamos, Craig.
Veña, Erik. Quero dicir...
Contáchesme que o fixeches.
Dixen que non xogues máis con iso.
- Escóitasme? Non xogues máis con iso. - Si...
Non puidemos ser nós sobre todo por como sucedeu.
Pero puido ser Lyle?
Non, Lyle non o fixo.
- Encargaríao? - Estiven con el toda a noite.
Soas como os detectives.
Cren que fomos nós.
- Sinto insistir... - Por que o fas?
Porque quero saber quen foi. Coma ti.
Falou contigo a policía?
Que?
Contactaron contigo como parte da investigación?
Si, contactaron.
- Que lles contaches? - Nada.
Ben. Porque non hai nada que contar.
Vale.
Porque Lyle e eu non matamos os nosos pais.
Por suposto que non. Non poderiades.
Exacto. Non poderiamos.
Grazas.
Estivo ben verte, meu.
Falamos para que veñas a casa a semana que vén.
Perfecto.
Grazas.
En fin. Síntoo.
- Supoño que non foi de moita axuda, non? - Tremenda merda.
Entón...
Pensades
que a vosa nai merecía morrer?
Nunca o vimos así.
Era máis como:
"Se imos matar o noso pai, teriamos que matar tamén a nosa nai."
Algún de vós tiña outra opinión sobre matar a vosa nai?
Non, para nada.
Nunca decidiría matar a miña nai sen o consentimento de Erik.
Nin sequera quixen influencialo niso.
Deixei que o pensase un par de noites.
Vale. Erik?
Si.
Tivemos que matala.
- Dependía del. - Dependía totalmente.
E era a súa única saída.
Dádesvos conta do extremo que é matar os vosos dous pais?
Tiveron que ver os cartos na decisión?
Non.
Entón non tiñades medo de ser desherdados?
Nunca considerastes que se só matabades a Jose,
a maioría dos cartos iría a Kitty,
e non teriades todo o control ata...
Non os matamos por putos cartos.
Vale. Erik, créote.
Nunca foi polos cartos.
Foi por facerlle un favor á miña nai.
Tiña que terminar sucedendo.
Tiña que morrer porque era a súa única saída.
- A de todos! - Xa está.
Pero por que? Por que tiveches que matar o teu pai e a túa nai?
Por que era a única solución
para liberala a ela, a ti e ao teu irmán?
Non tes por que contestar.
Dime, Erik, por que?
Estou farto desta conversa. E el tamén.
- Lyle... - Rematamos.
Foi o crime perfecto.
A policía non ten nada.
Os únicos que sabemos o que pasou de verdade estamos aquí.
E polo teu ben, doutor, é mellor que continúe así.
Veña, levanta. Marchamos.
Rapaces.
Esperade.
Vamos, rapaces.
Estamos xuntos nisto.
Non?
Antes de marchar, collede isto.
Que é AutoMax?
É unha empresa pequena que axudei a montar.
Creo que sería un bo investimento para vós.
Penso que podo ser máis que un terapeuta para vós.
Poderiamos ser socios.
Si, vale.
Mirareino.
- Si. - Grazas, doutor.
Sen problema.
Ei, tróuxenche un petisco.
Mamá non me deixa tomar doce antes da cea.
Estivo moi ben estar aquí estes últimos meses
vivindo contigo, coa túa irmá e co teu papá.
Sabes? Se fose a túa nai,
poderías comer lambetadas cando quixeses.
Por favor, non me podes facer isto.
Claro que podo!
Xa aturamos bastante a túa loucura.
Non tiven que traerte a casa. Iso foi un disparate.
- Fixéchelo por amor. - Non.
Fíxeno porque estabas deprimida, maníaca e asustada,
e déchesme pena.
Ata tiven que convencer a miña muller.
Pero non o tería feito
de saber que nos ías converter en prisioneiros!
As ameazas, os cambios de humor, mover os mobles!
E agora dislle á miña filla que vas substituír a súa nai!
Perdiches a puta cabeza?
Dixeches que a ías deixar, vale?
- Dixéchelo! - Pois non o vou facer, vale?
Non a vou deixar.
Vaste arrepentir disto.
Sei cousas, e ti sabes que sei cousas.
Judalon.
Non sexas estúpida.
Vai á merda, Jer!
Jude! Polo teu ben, pola túa seguridade,
non fales do caso Menendez con ninguén. Especialmente das cintas.
Deberías levar a ametista que che comprei.
O chakra do teu terceiro ollo está desaliñado.
- Detective Zoeller? - Si?
Teño información sobre o caso Menendez que che vai interesar.
Subtítulos: Ana Belén Barrera