Tak, wiemy. Nie przyszliśmy na seans o 22.55.
- Tylko o 21.50. - Z kim możemy pogadać?
- Mówiłam, że już zamknięte. - Tak.
Ale prosiłem o więcej białego wina.
Jasna cholera, nikogo nie ma.
Nie wiem. Wróciłem do domu i ich znalazłem.
Mamę i tatę.
Na ziemię!
Jest tam ktoś jeszcze?
To my dzwoniliśmy.
- Ktoś tam jest? - To my dzwoniliśmy.
Dobra. Idziemy.
- Policja! Wchodzimy! - Dlaczego!
Spójrz na mnie. Detektyw Zoeller.
A to detektyw Linehan.
- Widziałeś kogoś? - Nie.
Gdy weszliśmy, wszędzie było pełno dymu.
- Zabezpieczone. Dwa ciała. - Kto mógł to zrobić?
Tata był bardzo wpływowym biznesmenem.
Miał do czynienia z podejrzanymi typami.
To była mafia.
Tak.
Może.
Angel?
Funkcjonariusz Angel zabierze was na komisariat.
Dobrze?
Chodźmy.
Co się dzieje? Co się stało?
- Ktoś zabił naszych rodziców. - Co?
Boże.
- Będziesz zeznawał pierwszy? Bo ja już... - Nie, ty pierwszy.
- Zarejestrowano głośność telewizora? - Tak.
Możemy to wyłączyć?
Pierwsze, co zauważyłem, to...
wszechobecny dym.
I zacząłem krzyczeć.
Wyglądali jak...
Wyglądali nierealnie.
Pobiegłem na górę i zadzwoniłem do trenera tenisa. Nie wiem dlaczego.
A Lyle wezwał policję.
Temperatura wątroby?
Trzydzieści dwa stopnie.
- Czas zgonu nastąpił więc około 21.30? - 22.00.
O której zadzwonili?
O 23.47.
Dwie godziny później.
Mój tata nie miał wielu przyjaciół w interesach.
Zawsze powtarzał, że ściga go mafia.
Pozbierali wszystkie łuski.
Czyli nie możemy ustalić kolejności strzałów.
Trochę niechlujnie jak na mafię.
Strzelby?
Mafia by jej nie ruszyła.
Chwila. To oni nie żyją?
Boże. Nie żyją?
Jeśli ustalicie, że w domu niczego nie brakuje,
to znaczy, że doszło do tego przez mojego ojca.
Co masz na myśli?
Pracował dla RCA Records i był bardzo ważnym człowiekiem.
Był naprawdę wspaniałym ojcem,
ale zaczął pracować dla mniejszej firmy
i zetknął się tam z...
podejrzaną grupą.
Ojciec był twardym negocjatorem
i stale próbował wycisnąć z ludzi więcej.
Był człowiekiem, który wierzył w zyski.
Funkcjonariusz Angel odwiezie was do domu.
Jeden z nich powiedział, że w pokoju było pełno dymu.
Dwie godziny po oddaniu strzałów.
Przy wybitym oknie?
Wykończę mamę.
Przepraszam. Nie można go ruszać.
Muszę tylko wziąć rakietę.
Odsuńcie się, proszę.
Ma lekcję tenisa.
Chodźcie do środka, chłopcy.
Sprawdzimy, czy niczego nie brakuje.
Biżuterii mamy nie ruszono.
Zaraz wracam. Muszę iść do łazienki.
Detektyw mówił, że mogę wziąć torbę tenisową.
Dziękuję.
POTWORY: HISTORIA LYLE’A I ERIKA MENENDEZÓW
Zarezerwowaliśmy salę DGA na nabożeństwo żałobne w piątek,
by podkreślić, jakim gigantem dla Live Entertainment był twój ojciec.
Chcielibyśmy powiedzieć parę słów.
Sprawię, by ceremonia była wzruszająca. Odpowiednia muza i tak dalej.
Oczywiście.
Powinniśmy porozmawiać też o finansach.
Wiem, że wypłacą wam odszkodowanie,
i choć nie jestem wtajemniczony w sprawę testamentu Jose,
podejrzewam, że dostaniecie spadek.
Przez całe życie dawaliśmy wam wszystko, czego można by tylko zapragnąć.
Dosłownie wszystko.
Proszę.
A wy okradacie czyjeś domy.
Mogę wyjaśnić...
Pewnych granic się nie przekracza.
Inaczej ponosisz konsekwencje. I znajdujesz się za drzwiami.
Wiecie, w czym problem?
Staramy się dawać wam wszystko, ale teraz...
Nic nie dostaniecie.
Bo oboje...
Słyszycie?
Oboje zostajecie wykreśleni z jebanego testamentu.
Załatwione. Powodzenia, dzieci.
Radźcie sobie sami.
Jesteśmy w żałobie.
Nie mieliśmy do tego głowy.
Chodzi mi o to, że to może trochę potrwać.
Macie karty kredytowe. Chcemy zadbać o wasze bezpieczeństwo.
A to może kosztować.
Usiądźmy tutaj.
Jeśli to mafia, możecie być następni na liście.
Firma zapewni wam więc całodobową ochronę.
Ochroniarzy?
Tak, to rozsądne w naszej sytuacji.
A co z transportem?
Macie do dyspozycji limuzynę.
Tak, ale dla nas obu.
- Chcecie drugą limuzynę? - Byłoby super.
Ochroniarz będzie załatwiać nam sprawunki?
Skoczy w razie czego do sklepu lub...
Nie, to zadania dla asystenta.
Też ich nam załatwcie.
A tak z ciekawości...
Policja się z tobą kontaktowała w sprawie tropów albo...
Tak.
Mają jakieś teorie?
Wygląda na to, że mają trop.
W wieczór morderstw pod waszym domem stał biały samochód.
Taki sam, jaki znaleziono pod domem producenta filmów porno.
Strzelono do niego dziewięć razy.
- No i koniec tematu. - To nie mógł być przypadek.
W takim razie nie możemy zostać w domu. To zbyt niebezpieczne.
- Musimy być w bezpiecznym miejscu. - Jasne. Pracujemy...
Hotel Bel-Air.
Witam. Chciałbym zamówić coś do pokoju.
Poproszę grillowany ser i...
Tak, może być kranówka.
Chcesz coś?
Daj mi to.
Chwileczkę.
Zamówiłeś ser i kranówkę?
Tak.
Ile macie krewetek?
A konkretnie?
Ile koktajli z krewetek możecie zrobić?
Chcę dwa tuziny koktajli z krewetek, bez ogonków.
I skrzynkę, nie butelkę, tylko skrzynkę wody Perrier!
Macie?
Jasne, że tak! Świetnie.
Dopiszcie do rachunku. Dziękuję.
Musimy być ostrożniejsi z wydatkami.
- Co z testamentem? - Nie rozumiesz, kurwa!
Udało nam się!
Nasze życie było do bani
i nie mogliśmy dłużej tego znosić.
Chcieliśmy więcej od życia.
Podjęliśmy decyzję, a teraz żyjemy tak, jak chcieliśmy.
Tak.
I nie będziemy oglądać się za siebie.
A więc od teraz
żądamy od życia więcej,
co między innymi oznacza, że nie pijemy już cholernej kranówki!
Zapisali nam coś? Pewnie nie.
Znajdziemy testament i go zniszczymy, a na razie używamy życia.
I nie wracamy do przeszłości.
Nigdy.
Ten.
Ten i ten.
Ja wezmę te trzy.
Dziesięć tych, tych i tych.
Więcej.
O to, kurwa, chodzi.
Weźmiesz je w każdym kolorze.
Widzisz to?
- Mark Heffernan. Miło cię poznać. - Wzajemnie.
Tak!
Dawaj.
Wciągaj!
Jak stoimy ze sprawą Menendezów?
Organizujemy więcej przesłuchań.
Członków rodziny, przyjaciół.
Niektórych wspólników Jose Menendeza.
I sprawdzamy nowe tropy.
Jesteśmy bliżej aresztowania?
Na razie nie, szefie.
To się musi zmienić.
Wiecie, co tu się dzieje?
Sympatycznej parze odstrzelono głowy w ich własnym domu
w spokojny niedzielny wieczór.
Takie rzeczy nie zdarzają się w Beverly Hills.
To nie Compton.
Po morderstwach Menendezów ludzie wpadają w panikę.
Mają paranoję. Nie czują się bezpieczni. Boją się, że będą następni.
Zatrudniają własną ochronę,
bo obawiają się, że policja ich nie ochroni.
Poza tym media domagają się odpowiedzi.
Wiecie o tym.
Wiadomości lokalne i krajowe, programy telewizyjne.
Każdego dnia bez rozwiązania sprawy
presja z zewnątrz rośnie, sprawa przybiera większe rozmiary,
a my wyglądamy coraz gorzej.
Prawdę mówiąc, dzwonił do mnie komisarz Gates.
Powiedział, że wyglądamy jak banda idiotów.
Zapytał, czemu nie możemy rozwiązać sprawy Menendezów,
a mamy czas na szykanowanie Zsa Zsy Gabor.
POLICJA
Proszę wysiąść, panno Gabor.
Pani prawo jazdy straciło ważność. Wysiadka.
Co za idiotyzm. Spóźnię się na lunch.
Pieprzę to. Jadę.
Nie może pani.
Wiecie, że pisze o tym prasa zagraniczna?
Mówią o „policzku, który słyszy cały świat”.
Przez Zsa Zsę i Menendezów wyglądamy na niekompetentnych.
Jeśli nic się nie zmieni, nie tylko będziemy pośmiewiskiem,
ale wszystkich nas zwolnią.
Co oznacza, że musimy osiągnąć rezultaty w sprawie Menendezów.
Już.
Zrozumiano?
Tak.
Dobrze.
Idźcie.
- Za dużo wydajecie. - Potrzebujemy tych rzeczy.
Możesz określić, co znaczy „za dużo”?
Nasi świętej pamięci rodzice
przyzwyczaili nas do pewnego stylu życia.
Tak, ale skąd weźmiecie na to pieniądze?
Żartujesz?
Ze spadku, który właśnie wydajemy.
Rodzice zawsze mówili, że wszystko odziedziczymy.
Co?
Jesteście pewni?
- Oczywiście. - A ty nie?
Musimy poczekać na odczytanie testamentu.
Nie masz go przypadkiem u siebie?
Jose trzymał go gdzie indziej.
Więc gdzie on jest?
Szukamy go.
Wasz wujek, który jest wykonawcą testamentu...
Nie wiem, czy pamiętasz...
ale naszych rodziców zamordowano.
Czy oddajemy się szałowi zakupów, by poprawić sobie nastrój?
Tak.
Być może.
Dziwisz nam się?
Strzelono im w twarz.
Przepraszam. Nie chcę być gruboskórny.
Ale przyhamujcie trochę z tymi zakupami.
Gdy przyjedzie wasz wujek, a testament zostanie odczytany,
dowiemy się więcej.
Ubrania i zegarki są w porządku.
Jakoś to rozwiążę.
Co?
Tata mówił poważnie.
Nic nie dostaniemy, jeśli znajdą testament.
- Miałeś rację. - Przestań.
Proszę.
Słuchaj. Nie ma się czym martwić.
Testament nie będzie stanowił problemu.
Skąd wiesz, Lyle?
Nawet nie wiemy, gdzie jest.
Pewnie, że wiemy.
Jeden, dwa, trzy, cztery.
Cztery...
Nie!
Co nie? Musimy go otworzyć.
Bo to wcale nie będzie podejrzane.
Chcesz przeciąć sejf?
- Musimy to zrobić z głową. - No dobra.
Co proponujesz?
Billy, tu Erik Menendez.
Boże. Jak się masz? Słyszałem o...
Twój tata nadal jest adwokatem spadkowym?
Tak.
A co?
Podać ci go?
Nie, wpadniemy do ciebie po obiedzie.
Mówił pan, że nierzadko wynajmuje fachowców do otwarcia sejfów.
Ale czy któryś z was jest wykonawcą testamentu?
- Jestem panem domu. - Nasz wujek jest egzekutorem.
Przyleci jutro z resztą rodziny.
Z tego, co rozumiemy,
musimy otworzyć sejf w obecności prawnika.
- Tak. - Dlatego jesteśmy.
Dobrze, poprośmy wujka o pozwolenie,
by zatrudnić kogoś do otwarcia.
Co?
Nie mogę zrobić tego bez egzekutora.
Inaczej stracę licencję.
Dobra, wezwiemy ślusarza. Od razu mówiłem, ale nie chciałeś.
Bo ściągnęlibyśmy sobie na głowę policję.
- Sami go otworzymy. - Nie mogę na to pozwolić.
Musiałbym wtedy poinformować wykonawcę testamentu.
Właściwie sejf powinien zostać tu na noc.
Nie spuszczaj go z oka.
- Czemu to ja mam go pilnować? - Bo to był twój pomysł.
Czekaj.
Dokąd idziesz?
Spotykam się z Jamie w kawiarni.
Na pewno będzie ci tu wygodnie?
Tak.
Dobranoc.
- Sejf jest w garażu? - Tak.
- Dzięki, że przyjechałeś, Carlos. - Przykro mi.
Tak mi przykro.
Tęskniłem za wami.
Kocham was.
Sejf otwarty.
Dobrze.
Gotowi?
Chodźmy.
Nie, najpierw wejdę sam.
Wszyscy musimy przy tym być.
Jestem wykonawcą testamentu.
Nie tego chciałem, ale jest, jak jest.
Wiemy, że ojciec miał dziewczyny.
Chcę się tylko upewnić, że nie ma tam...
żadnych sprośnych zdjęć,
bo nie chcę kolejny raz upokorzyć matki, wujku Brianie.
Dlatego tam wejdę
i rzucę okiem.
A potem zaraz wyjdę.
- Śmiało. - Tak.
Nie ma testamentu.
- Co? - Co?
- Na pewno? - Tak.
Sami zobaczcie, ale ja nic nie widzę.
- Hej, Flor. - Lyle!
- Jamie zostawiła sweter... - Patrz!
- Co? - Flor to znalazła.
- Co to jest? - W szafie.
Dostajemy wszystko.
Wszystko nam zapisali.
„Niniejszym zapisuję wszystko mojej żonie Mary Louise Menendez,
a w razie jej śmierci chcę,
by cały mój majątek został równo podzielony
między...
moich synów,
Josepha Lyle’a Menendeza i Erika Galena Menendeza”.
To z listu, który ojciec niedawno do mnie napisał.
„Lyle, jak wiesz, rodzina jest dla mnie najważniejsza w życiu.
Mam nadzieję, że również w twoim”.
Mr. Buffalo może być wielki.
Większy niż TCBY.
Potrzebuję tylko trzystu kawałków na zaliczkę.
Widoki są olśniewające. Będziecie zachwyceni.
„Krocz przez życie, ciesząc się owocami swojej pracy”.
Pięknie, Erik.
„I dobrą fortuną dziedzictwa”.
Nieźle. Idealnie.
„Myśl o swojej rodzinie, kraju i współobywatelach”.
To widok na port, nie na ocean.
Chcę budować na tym, co stworzył tata.
Nasza rodzina może osiągnąć dużo więcej.
Tak jest, Erik.
Właśnie tak.
- Tak? - Umowa stoi.
Zdecydowanie jesteś synem swojego ojca.
„Możecie z Erikiem dokonać zmian.
Wierzę w to”.
DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Chcesz coś ze sklepu?
Nie mogę tego zrobić.
- Dobra. - Nie.
- Skoro nic nie chcesz... - Mówię o Ozielu.
Nie mogę go zabić.
Nie mogę.
Jak chcesz, to go zabij, ale...
Myślisz, że, kurwa, chcę?
Im więcej ludzi o tym wie,
tym większe szanse, że nas złapią.
Myślałem, że zabicie ich i zdobycie pieniędzy sprawi,
że poczuję się lepiej.
Mówiłeś, że tak będzie.
Ale od odczytania testamentu czuję się coraz gorzej.
Dlatego do niego poszedłem.
Przepraszam, że to zrobiłem, ale nie mogę go zabić.
Już dobrze.
Nie musimy go zabijać.
W porządku.
Musimy się z nim spotykać, mieć go na oku
i dopilnować, żeby nas nie wsypał,
bo to poważny problem, Erik.
Wiem.
Żadnych więcej wyznań.
Inaczej będę cię musiał zabić.
Żartuję.
Kocham cię.
Zawsze będę cię chronić.
Wiem.
Też cię kocham.
Przepraszam.
Jutro zrobię notatki z sesji Erika i umieszczę je w skrytce bankowej.
Dam ci klucz, a jeśli coś mi się stanie, zadzwoń do mojego adwokata.
Musisz iść na policję.
Nie mogę!
Jeszcze nie. To moi pacjenci.
A kogo obchodzi tajemnica lekarska i inne bzdury?
Grozili, że cię zabiją.
Czemu trzymasz ten kamień?
To czarny turmalin dla duchowej ochrony.
Po prostu potrzebuję trochę czasu.
Jak długo nie będzie Laurel i dziewczynek?
Postaram się, by wróciły dopiero za tydzień,
gdy zdążę założyć lepszy system bezpieczeństwa w domu.
Może zatrudnię ochroniarza?
Jer, boję się.
Może na razie się do was wprowadzę?
To nie jest dobry pomysł.
Przecież Lyle mnie widział.
Nie wie, że jesteś pacjentką ani gdzie mieszkasz.
Mógł cię śledzić do mojego mieszkania.
Sam mówiłeś, że to socjopaci.
Judalon, jestem żonaty.
Nie możesz się do mnie wprowadzić.
Wezmę kwarc dymny.
Jeśli zadajesz sobie pytanie, po co mi kwarc dymny,
to dam ci jasną odpowiedź, doktorze.
Zapewni mi ochronę, której ty mi nie zapewnisz.
Żonę chronisz, a mnie pozwolisz odstrzelić?
- Dasz mnie zabić. - Nikt cię nie zabije.
A jak mnie zabiją, w końcu się mnie pozbędziesz
i na pewno kamień spadnie ci z serca.
Mieliśmy spędzić razem życie.
Jak długo mam czekać?
Aż jeden z Menendezów odstrzeli mi łeb?
Nie rób tego.
Nie, proszę...
Boże.
Nie mogę oddychać.
Znów nie mogę oddychać.
No dobra.
Posłuchaj.
Porozmawiam z Laurel.
Powiem, że jesteś moją pacjentką
i że przechodzisz trudny okres.
Zapytam, czy możesz zatrzymać się w domku gościnnym.
Na kilka nocy.
Zostawisz ją, prawda?
I nadal kochasz mnie na zawsze?
Tak.
Jak tylko ta cała historia się skończy,
powiem jej o nas.
I tak, nadal cię kocham.
Na zawsze.
KOMISARIAT POLICJI
Wiecie co?
Zwalmy całą winę za to wszystko
na Fidela Castro
i po sprawie.
Genialne.
Przejrzyjmy aktualną listę teorii.
Teoria pierwsza: zabiła ich mafia
w wyniku możliwych interesów Jose w świecie filmów dla dorosłych.
Teoria porno.
Teoria druga: zabił ich kartel,
bo Jose potajemnie przemycał narkotyki z Ameryki Południowej.
Bo jakim cudem Kubańczyk wzbogaciłby się w Ameryce?
Musiał handlować narkotykami.
Teoria trzecia.
Zginęli z rąk gangu z San Fernando, któremu Erik się naraził
i który podobno słał mu pogróżki.
Żadna teoria się nie trzyma.
Nie ma śladów włamania.
Nie znaleziono żadnych śladów walki.
Niemal jakby...
Jose i Kitty Menendez znali napastników.
Tak. Co zostawia nam tylko jedną prawdopodobną teorię.
Słuchajcie. Wiem, że chcecie zwalić to na synów.
Zwalić? Dlaczego do nas nie oddzwaniają?
Mamy za mało dowodów, by ich oskarżyć.
Nie chcą nawet z nami rozmawiać, chyba że przez adwokata.
Błagam.
To zachowanie niewinnego człowieka?
Tak, wiem.
Nie wierzę, że nie sprawdziliśmy, czy nie mają śladów prochu na rękach.
Zjebaliśmy to.
Mówi się trudno.
Ale jeśli chcemy ich aresztować, potrzebujemy dowodu.
Musimy coś znaleźć,
bo dowód nie spadnie nam z nieba.
Tak?
Les? Ktoś do ciebie dzwonił.
Bliski przyjaciel Erika Menendeza.
Niech mnie.
Napisałeś scenariusz o zabiciu naszych rodziców?
Ale z ciebie kretyn.
To...
Obciążające?
Nie wchodź mi w słowo. Tak, obciążające.
Spalimy każdą kopię tego gównianego scenariusza.
Nie jest gówniany. Jest niezły.
Chłopcy, musimy się skupić.
Włożyliśmy w Przyjaciół dużo pracy.
Nie czytałeś go, więc nie nazywaj go gównianym.
- Ma tytuł Przyjaciele? - Tak.
Najgłupszy tytuł pod słońcem. Jasne, że się nie sprzedał.
Nie powiedziałeś nic Craigowi?
Jasne, że nie.
Chciałbym wrócić do pytania,
dlaczego czuliście, że musicie zabić swoich rodziców.
Chcę wam również uświadomić,
że notatki z ostatniej sesji umieściłem w kilku skrytkach.
- Skrytkach? - Co?
Mówiłem, że nie pójdę na policję,
ale gdyby coś mi się stało,
to nie byłoby dla was korzystne.
Grozisz nam, Oziel?
Nie.
Ale myślę, że od teraz powinniśmy nagrywać nasze sesje.
W żadnym, kurwa, wypadku.
Zapewniam, że nikt poza mną nie będzie miał dostępu do tych taśm.
Jeśli mamy kontynuować terapię,
by rozwiązać problematyczne kwestie,
które popchnęły was do morderstwa, muszę mieć zabezpieczenie.
I pewność, że razem w tym siedzimy.
Szczerze mówiąc, doktorku,
nie muszę rozwiązywać żadnych problematycznych kwestii,
bo dwie największe „problematyczne kwestie” nie żyją.
To dobrze, Lyle.
Mówienie głośno o tym, co się stało, jest częścią procesu leczenia.
A co zostanie powiedziane w gabinecie,
pozostanie w gabinecie. Macie moje słowo.
Przyjaciele.
Tytuł z dupy.
Po morderstwach Erik ci wyznał, że zabił rodziców.
Nie powiedział tego wprost,
ale w zasadzie się do tego przyznał.
Czemu powiedział akurat tobie?
To mój najlepszy przyjaciel.
Mówimy sobie wszystko.
I...
W zeszłym roku pisaliśmy razem scenariusz.
Zainspirowany filmem Klub młodych miliarderów.
„Ojciec nie był mężczyzną pokazującym emocje.
Czasem mawiał, że nie jestem godzien być jego synem.
A wtedy starałem się jeszcze bardziej,
by osiągnąć więcej i udowodnić mu, że się myli.
By usłyszeć słowa: »Kocham cię, synu«”.
„Wojownik, który stracił rodziców,
wciąż jest wojownikiem”.
Zajebiste.
- Tak. - Chwila.
Napisaliście scenariusz o bogatym dzieciaku, który zabił rodziców?
Tak. Wiedzieliśmy, że to dość pokręcona historia.
To był tylko film.
Ale po tym, co mi powiedział...
nie mogłem milczeć.
To bardzo odważne, Craig.
Postąpiłeś słusznie.
Erik nie powinien iść do więzienia.
Potrzebuje pomocy.
On i Lyle. Psychiatrycznej.
Bo jeśli to zrobili, to mają popaprane w głowie.
Aresztujecie go teraz?
Niestety to, co nam powiedziałeś,
nie całkiem wystarczy, by wydać nakaz aresztowania.
Byłoby to uznane za pogłoski.
Często używają tego słowa w Prawnikach z Miasta Aniołów.
Jeśli jednak chcesz pomóc Erikowi
i nam w śledztwie,
mógłbyś zrobić jedną rzecz.
To wszystko zmieniło. Wyciskam na ławce 20 kilo więcej.
Co z kolei poprawiło wyniki na korcie.
Nieźle.
Zacząłem też spotykać się z jedną dziewczyną.
Byliśmy właśnie na nartach w Utah.
Seksowna?
Stary, to seksbomba.
Wpadnij do nowego mieszkania.
Jest naprawdę ładne.
Mamy prywatne korty tenisowe.
Teraz zmiażdżysz mnie na korcie.
To ty mnie nauczyłeś...
Sto lat...
Nauczyłeś mnie grać w tenisa.
Sto lat...
Nie słyszę. A ty?
Kurwa!
Wygląda na to, że ci się wiedzie.
Tak.
Tata chyba by nie chciał, żebym łaził przybity.
Tylko żebym żył i osiągnął sukces,
być może nawet większy niż on.
Został senatorem.
„Wojownik, który stracił rodziców, wciąż jest wojownikiem”.
To nie z naszego scenariusza?
Tak?
Skoro o tym mowa, ponownie go przeczytałem.
- Sprawdzałem, czy trzyma się kupy. - Serio?
No i?
Ma parę dziur w fabule i kiepskie dialogi,
ale ogólnie jest naprawdę dobry.
Parę drobnych przeróbek i na bank moglibyśmy go sprzedać.
Tak. Może.
A teraz będzie jeszcze bardziej wiarygodny.
No wiesz, z powodu...
Dalej.
Z powodu czego?
Postaci nadal będą całkowicie fikcyjne.
Nie napiszemy dokładnie tego samego, co się wydarzyło...
- Co zrobiliście z Lyle’em. - Co ty pierdolisz?
Zmienilibyśmy szczegóły. W filmach zawsze tak robią.
Nie, nawet nie ruszaj tego tematu.
Dalej, Craig.
No weź, Erik...
Mówiłeś, że to zrobiłeś.
Powiedziałem: nie ruszaj tego tematu.
Słyszysz?
- Tak. - Nie ruszaj tematu.
Bo nie moglibyśmy tego zrobić, zwłaszcza w taki sposób.
Myślisz, że Lyle by mógł?
Nie zrobił tego.
To może kogoś najął?
Jezu, gadasz jak ci gliniarze.
Myślą, że to my.
- Sorry, że naciskam... - Dlaczego?
Bo chcę się dowiedzieć, kto to zrobił.
Gliny z tobą rozmawiały?
Co?
Gliny się z tobą kontaktowały w ramach śledztwa?
Tak.
- Co im powiedziałeś? - Nic.
No i dobrze. Bo nie ma nic do powiedzenia.
Jasne.
Bo nie zabiliśmy naszych rodziców.
- Nigdy byście tego nie zrobili. - Właśnie.
Nigdy.
Dziękuję.
Miło było cię widzieć.
Potem się zgadamy co do twoich odwiedzin.
Mnie pasuje.
Dzięki.
Przepraszam, chłopaki.
- Chyba nie pomogłem. - Niech to szlag!
Więc...
czy myślicie...
że matka zasłużyła na śmierć?
Nigdy tak o tym nie myśleliśmy.
Stwierdziliśmy, że skoro zabijemy tatę, powinniśmy zabić również mamę.
Czy któryś z was miał inne odczucia, jeśli chodzi o zabicie mamy?
Absolutnie nie.
Nigdy nie podjąłbym decyzji o zabiciu matki bez zgody Erika.
Nawet nie chciałem na niego wpływać.
Zaproponowałem, by się z tym przespał.
Tak.
Musieliśmy ją zabić.
- Była od niego zależna. - Całkowicie.
To było dla niej jedyne wyjście.
Zabicie obojga rodziców jest bardzo radykalnym posunięciem.
Pieniądze odgrywały jakąś rolę?
Nie.
Nie baliście się, że zostaniecie wydziedziczeni?
Nie rozważaliście tego, że gdybyście zabili tylko Jose,
majątek trafiłby do Kitty i nie mielibyście nad nim kontroli do...
Nie zabiliśmy ich dla pieniędzy.
Dobrze, wierzę ci.
Nigdy nie chodziło o pieniądze.
Tylko o okazanie mamie serca.
To musiało się wydarzyć.
Nie było dla niej innego wyjścia.
- Dla nikogo. - Dość.
Ale dlaczego?
Dlaczego musieliście zabić ich oboje?
Dlaczego było to jedyne rozwiązanie, by uratować ją, ciebie i brata?
Nie odpowiadaj.
Dlaczego, Eriku?
Mam dość tej gadki. On też.
- Lyle... - Skończyliśmy.
To zbrodnia doskonała.
Policja nic nie ma.
Jedyni ludzie, którzy o tym wiedzą, znajdują się w tym pokoju.
I lepiej, żeby tak zostało, doktorku.
Wstawaj. Chodźmy.
Chłopcy.
Czekajcie.
Proszę, chłopaki.
Razem w tym siedzimy.
Prawda?
Weźcie to ze sobą.
Co to AutoMax?
Mała firma, której pomogłem zaistnieć.
To byłaby dla was świetna inwestycja.
Mógłbym być kimś więcej niż tylko waszym terapeutą.
Powinniśmy być partnerami biznesowymi.
Tak.
Przemyślę to.
- Tak. - Dzięki.
Jasne.
Cześć. Przyniosłam ci przekąskę.
Mama nie każe ich jeść przed kolacją.
Miło było spędzić tutaj ostatnich kilka miesięcy.
Mieszkać z tobą, twoją siostrą i tatą.
Gdybym była twoją mamą,
mogłabyś jeść smakołyki do oporu.
Nie, nie możesz tego zrobić.
Jasne, że mogę.
Wystarczająco długo znosiliśmy twoje szaleństwa.
Chyba upadłem na głowę, pozwalając ci się tu wprowadzić.
- Przecież mnie kochasz. - Nie.
Zrobiłem to, bo miałaś depresję i byłaś przerażona.
Było mi cię żal.
I jeszcze namówiłem do tego żonę.
Nie zrobiłbym tego, gdybym wiedział, że zrobisz z nas swoich więźniów!
Groźby, huśtawki nastroju, przemeblowywanie.
A teraz mówisz mojej córce, że zastąpisz jej matkę!
Pojebało cię?
Mówiłeś, że ją zostawisz.
- Tak mówiłeś. - Ale tego nie zrobię.
Nie zostawię jej.
Pożałujesz tego.
Wiesz, że wiem o pewnych sprawach.
Judalon.
Nie bądź głupia.
Pierdol się!
Jude!
Dla własnego dobra i bezpieczeństwa
nie rozmawiaj z nikim o sprawie Menendezów,
a zwłaszcza o taśmach.
Powinieneś nosić ametyst, który ci kupiłam.
Twoja czakra trzeciego oka kuleje.
- Detektyw Zoeller? - Tak?
Mam informacje o sprawie Menendezów, które chyba pana zainteresują.
Napisy: Monika Bartz