CALABASAS, KALIFORNIA 1988
- Erraz-erraza izan da, joder. - Ikusten? Esan dizut.
Lan ona, E.
Bai. Tira, zer esaten digute beti? "Ez zaitzatetela harrapatu".
Baina harrapatu zintuzteten. Eta, oker ez banabil,
aitak Erik horren pagaburu bihurtu zuen, ezta?
Bai, bada. Tira, ez zen nire erabakia izan.
Horrela ezagutu zenuten Oziel?
Bai, psikologo batengana joatea zigorraren parte zen.
Lyle, Erikekin hitz egin dut.
Kontatu didanaren zure bertsioa nahi dut.
Ados.
Lyle, beraz sexualki abusatu zenuela esan dit,
eta aitak zutaz ere abusatu zuela.
Niri leporatu nahi didazue hau guztia?
Ez, Lyle, egia da.
Leslie Eriken abokatua da. Ni, zurea.
Baina hau ohikoa da horrelako epaiketetan. Biongandik entzun behar dugu istorio hau.
Badakit zer egiten ari zareten!
Aita gaiztotzat jotzen ari zarete. Ez da egia.
Ez zen horrelakoa, bikaina zen. Izugarri maite nuen.
Ez dakit ulertuko duzuen. Agian ezin duzue.
Maite nuen, baita berak ni ere. Onena opa zigun.
Horixe ez zuen inork ulertu,
gutaz asko espero zuela, ezta?
Eta zuek hona ekarri nauzue izugarria zelaz aritzeko,
eta ez dut horrelakorik egingo, ados?
Maite ninduen.
Aita maite dut.
Lyle, buruan tiro egin zenion. Ez du inolako zentzurik, ikusten?
Ulertzen dut zuentzat zentzurik ez izatea.
Ez dakizue aita nor zen, nigandik zer espero zuen.
- Zer espero zuen, bada? - Ni onena izatea.
Zertan?
Guztian.
Tenisean onena izan behar nuen.
- Horixe! Aupa! Bai horixe, seme! - Bai!
Nota onenak atera behar nituen.
Uste duzu kaka honekin Ivy Ligako unibertsitate batean sartuko zarela ?
Aurkezpen-gutun honek ume batek egina dirudi eta penagarria da.
Sinestezina da, joder.
Utzi hurrengoa niri.
Neska onenekin ibili behar nuen.
Bera da! Afaltzera etor zitekeela esan diot.
Ez. Badakit neska hori nor den. Tuntuna eta puta bat da.
Atzo seinalatu zenuen neska bada, ezta pentsatu ere.
- Ama! - Ez!
Neska horrek ez du nire portzelanazko baxeratik jango.
Ziur aski hiesa izango du.
- Ama, zer ostia diozu? - Aizu! Lasai.
- Kanpoan dago! Atean dago! - Eseri. Ez.
Lyle!
Atea irekitzen baduzu, hilko zaitut, benetan. Eseri.
Eseri.
Ai ene. Neuk hitz egingo dut dotezalearekin.
Eskerrik asko. Libratu beraz, mesedez. Orain.
Bueno.
Kaixo?
Tira, Lyle ez dago libre zurekin ibiltzeko, bihotza.
Agur!
Ivy Ligako uni batera joan behar nuen. Aitak obsesioa zuen horrekin.
"Eta uste osoz esan diezazueket Onarpen Batzordekoei,
Princetonera joateaz gain,
nik, Joseph Lyle Menendezek, bikaintasuna ere seguru lortuko dudala".
Hara, Lyle, primeran!
Ederki, laztana.
- Bikain. - Mila esker.
Egon. Berarekin ala nirekin ari zarete? Neuk idatzi nuen hori.
Tira, haren aurkezpen-gutunak...
margoekin idatzia zirudien.
Horrekin Princetonen sartuko zara. Hori bai aurkezpen-gutuna!
- Aita, hori ez da...? - Zer? Tranpa?
Sekretu bat kontatuko dizuet, ados?
Guzti-guztiek egiten dute tranpa, joder. Eta badakizue zer deritzodan horri?
Badakizue hau guztia nola lortu?
Esan gezurra, egin tranpa,
lapurtu.
Baina irabazi.
Ados?
Ez zaitzatetela harrapatu.
Baina Princetonen sartu zinen.
Bai.
Kostata.
Urtebete eman nuen unibertsitate komunitario batean, baina bai.
Hau konpontzeko egin dezakegun zerbait egongo da, ziur nago.
Lylek ikaskide baten psikologia-laborategiko lana kopiatu du.
Barkatu. Egon.
Barkatu. Psikologia-laborategia? Zer da hori? Inoiz ez dut hori entzun.
Tira. Psikologian laborategiak dituzte?
Benetan?
Bai.
Baina, mundu errealean psikologo batengana zoazenean,
inoiz ez dio: "Agur, laborategira noa!". Tira.
Horrek... ez du inolako zentzurik.
Esan nahi dudana da
semeak ez duela garrantzitsua den zerbaitetan kopiatu.
Tamalez, guk ez dugu horrela ikusten.
Bale, begira. Kopiatu du. Epelak emango dizkiot horregatik,
- baina ez duzue kanporatuko. - Menendez jauna...
Ez, jauna, ez duzue kanporatuko. Jainkoaz degizut. Entzun.
Diru mordoa eman dut komunitate honen euskarri gisa.
Diru mordoa urteetan zehar, joder.
Beraz, gutxienez...
konponbidea aurkitu behar dugu.
Bene-benetan diot.
Ez naiz aulki honetatik mugituko.
Praketan txiza egingo dut.
Ados.
Eskain dezakedan onena urtebeteko kanporaketa da.
Ezin diozu inori kontatu.
- Ados? - Bai.
Udan nirekin egingo duzu lan Los Angelesen,
exekutibo-ikastun gisa. Ez dago inolako arazorik.
- Ados? - Bai. Asko sentitzen dut.
Ama eta aita Kaliforniara joanak ziren aitak lan handia lortu zuelako.
Zer ostia?
Eta Lyle udako oporretan dago. Princetonen ikasten du. Ez dakit ezagutzen duzuen.
Mila esker barreengatik.
Guztian bikain atera du. Pun, pun, pun. Bata bestearen atzetik.
Tenis-taldeko onena da.
- Zer deritzozue? - Bai.
Eta orain gure zuzendari-ikastun berria da, ados?
Egin diezaiogun ongietorria Lyle Menendezi LIVE Entertainmentera.
Aupa!
Aizu, egon. Ilea galtzen ari zara?
Bueno, bada.
Emanaldi berezia dugu gaur.
Alu puta hori!
Esango diot: "Badakit zure aita nor den, beraz, ados".
Buruaz baietsi eta esango dut: "Bai, ideia bikaina"
Bai, ezta? Ume aberats putak.
Modelo honek ederki emango dizu.
- Bai, hori da egokiena. - Bai!
Bai!
Oso lan ona. Oso ona.
Ez nago ziur.
Ez dakit hau egokiena den.
A ez? Tira.
Está bien bravo. Ederki ematen dizu.
Onena izan nahi duzu, ezta?
- Bai. - Ezta?
- Negozioetan arrakastatsu izan nahi? - Bai, jauna.
Politikan sartu nahi duzu?
Orduan, ilea beharko duzu, ezta?
Ederra. Lan bikaina. Primeran dago.
Baina ez badut...
nahi, zer?
Zer ez baduzu nahi?
Ileordea eraman.
Ileordea ez badut eraman nahi?
Etxean hitz egingo dugu honetaz. Ados?
Ileordea eramango duzu.
Eramango duzu eta kito. Ados?
Ez didazu esango: "Mila esker nigatik egiten duzunagatik"?
Mila esker nigatik egiten duzunagatik.
Horixe. Ondo.
Halakorik!
Lyle, hitz egin dezagun kanporatua izan baino lehen gertatu zenaz:
lapurretez eta Oziel ezagutzeaz.
Lyle!
- Zer zabiltzate? - Begira honi.
Ostia!
Nondik atera duzue?
John Listen gurasoak kanpoan daudenez, festa bat antolatu du.
Kabroi honek kutxa gotorreko kodea aurkitu du ohar batean.
Aitari dirua eskatzea baino hobe da, ezta?
Erraz-erraza da. Oporretan dauden guztiak ezagutzen ditugu.
- IBM PS/2 etxeko ordenagailua? - Bai.
Ariketa-makina. Suaren kontrako kutxa gotorra. Inprimagailua.
Bai, idatzita.
Gauza pila dago. Zerrendako ezer falta da?
Bahitu dutena: bitxiak eta portzelanazko baxera-pieza batzuk.
Hau aipatu zuen saltsaontzia izango da.
Eta 8000 dolar dirutan ere zeudela diote.
Ados. Esan kopuru bat eta txekea beteko dut.
Ados.
- Asko sentitzen dugu, aita. - Ez, mesedez.
Txintik ere ez dut entzun nahi.
Zer egingo dut?
Lyle, zer esan behar duzu honi buruz?
Zera...
Sentitzen dugula.
Ez.
Eskerrik asko fidantza ordaintzeagatik.
Ez, ez duzu ulertzen.
Ez duzu ulertzen, joder.
Testamentutik kanpo geratu zarete.
Ez duzue ezer jasoko.
Esan gezurra, egin tranpa, lapurtu, baina ez zaitzatetela harrapatu, ostia!
Auzitegiaren kontua da.
Epaileak joan behar dutela dio. Joango dira.
Nire semeek ez dute psikoterapiarik behar, ondo daude.
Paper hori sinatu behar duzu.
Nire semeak ez dira ez familia honetaz, ez etxe honetan gertatzen denaz arituko.
Ez horixe. Eta, aritzen badira, niri esan. Mesedez.
Ez dute horretaz aritzeko joan behar, baizik eta...
lapurretez...
haien damuaz, alhaduraz
eta abarrez aritzeko. Kito.
Barkatu itxaronaldia. Zuetako nor da Erik?
Erik ni naiz, eta bera, Lyle.
Zergatik ez zenion kontatu?
- Ozieli. - Zergatik ez nion zer kontatu?
Abusuena.
Sexu-abusuena.
Tira, harengana joaten hasi ginenean...
nik ez nekien aita Eriki oraindik hori egiten ari zitzaionik,
niri egiten ohi zidana. Oraindik ez zidan kontatu izan, ostia.
Bai, baina ulertzen didazu?
Zergatik ez zenion inori
aitaren abusuena kontatu?
Guztia kontatzen ari zara, hori ez ezik.
Argi dago aita maite zenuela.
Jillek eta biok ulertzen dugu.
Baina, Lyle, aitak zutaz sexualki abusatu bazuen, jakin behar dugu.
Ahalik eta xehetasun gehien eman behar dizkiguzu.
Ados.
Ados?
Ados, bai, ulertzen dut.
Zera...
Barkatu...
Ez, hartu zure denbora.
Erikek badaki, jakina,
eta Donovani, Princetoneko nire gelakideari, kontatu nion.
Lehengusinari ere bai.
Gurekin bizi zen.
Eta...
berarekin sotoan lo egin nahi nuen aita horra jaitsi ahal ez izateko.
Gogoratzen dut galdetu niola: "Zure aitak inoiz...
ukitzen dizu hankartea?".
Begiratu zidan
esaten ari nintzena ulertu ere ahal ez balu bezala.
- Zenbat urte zenituen hau hasi zenean? - Sei, nik uste.
Eta horretaz pentsatzen dudanean...
film bat balitz bezala da.
Dena kamera geldoan doa.
Tenisean jokatuz gero masajeak eta ematen hasi zen.
Tira.
Bitxia, ume batek kirola egiten duenean, ez baitu masajerik behar.
Haren eskuak gogoratzen ditut.
Sentitzen nuen...
berezia nintzela.
Haren munduaren muina nintzela.
Elkar laztantzen genuen.
Eta amak bazekien hori gertatzen ari zela?
Ez, ez dut uste.
Hala ere, zazpi urte bete nituenean,
kontua aldatzen hasi zen eta...
niri filmak jartzen hasi zen.
Porno-filmak?
Eta nik...
Bainugelan sartzen ginen, eta nik estanpatu arraroa zuen
baldosa batean belauniko jarri behar nuen.
Luze begiratzen nion eta, orain, batzuetan, zirriborroak egitean,
estanpatu hori marrazten dut.
Tira...
Ni belauniko jartzen nintzen, eta berak gidatzen ninduen.
Gidatzen zintuen... bera laztantzeko?
Baina ahoaz.
Zazpi urterekin...
aitak berari aho-sexua egitera behartzen zintuen?
Bai.
Eta badakit zazpi urte nituela
Sesamo Auzoko peluxeak oparitu berri zizkidatelako,
eta haiek beti eztabaidatzen zuten egiten ari nintzenaz...
Barkatu, "haiek"?
Peluxeek.
Oscarrek iritzi sendoa zuen beti,
eta Epik gero nirekin jolastu nahi zuen beti.
Niri kontu hori burutik kentzeko edo.
Zeren garai hartan, edo agian apur bat geroago,
gogoko izateari uzten hasi nintzen.
Aitak objektuak sartzen hasi zelako.
Biluzten ninduen eta objektuak sartzen zizkidan.
Banekien horri arraroa zela eta lehengusinari kontatu nion.
Amak ez zion sinetsi, ala ez zion inolako axolarik.
Orduan Eriki hori egiten hasi nintzen.
Ez dakit zergatik, aitak niri egitea ez nuen gogoko.
Berak ere ez zuen gogoko. Gelditzeko eskatzen zidan beti.
Baina normalizatu behar nuen, ezta?
Aita egiten ari zitzaidana normalizatu behar nuen.
Normala ez zela banekien ere.
Baina, zortzi urte bete nituenean,
sexu-kontuak txartu ziren...
eta elkarrekin dutxatzen hasi ginen.
Eta bortxatzen ninduen.
Min handia ematen zidan, eta...
Min ematen zidala eta hori amaitzea nahi nuela esan nion.
Gogoratzen dut esan zuela: "Maite zaitut, ez dizut minik eman nahi. Akabo".
Eta amaitu zen.
Amaitu zen.
Orain badakit zergatik: Eriki egiten ari zitzaiolako.
Harengana joan
eta Erik eta haren artean gertatzen ari zena banekiela esan nion,
eta amaitu behar zuela.
Begiratu zidan eta esan zuen...
Erikek gauzak asmatzen ditu.
Hau gure artean gera dadila, ados?
Lyle, sentitzen dut egoera hori bizi izan behar izana.
Askoz geroago arte ez nuen jakin...
Erikez abusatzen jarraitzen zuela, ostia.
Lyle, zerbait esan behar dizut.
Zer?
Eta, joder, esan zidanean, sentitu nuen...
Zer?
Anaia puta kendu zidala
Erik gorroto eta ni maite ninduelako. Erik gorroto zuelako, ostia.
Ez! 45, 46, 47!
Tira, Erik! Minutu batean egin dezakezu. Tira.
Erik gorroto zuen, eta niri gorrotarazi zidan.
Aitak nola tratatzen zuen ikusten nuen, eta nik era berean tratatzen nuen.
Nork egingo lioke horrelako zerbait anaiari? Zer motako perbertituk?
Ez nuen gogoko aitak niri egitea, eta nik berari egiten nion.
- Badakit zer zabiltzan Erikekin. - Zer? Zer esan duzu?
- Ez egin ez jakinarena! - Egon. Zer diozu?
Benetan, ostia, akabo kontu hau.
Ulertzen? Zuen artekoa amaitu da!
Ez ezazu ukitu.
Inoiz ez.
Guztiei kontatuko diet.
Beraz, utzi hori egiteari.
Horixe da, bada, zure erabakia?
Ez, utzi hori egiteari, ostia, hitzeman zenuen bezala!
Bai, baina erabakia hartu duzu, beraz.
Ez, aita, diodana da, egiteari uzten ez badiozu...
Entzun dizut.
Orain, ez izan koldarra...
eta egizu. Egizu, ostia.
Egin zer?
Ez dakit.
Zeuk galdetu didazu.
Tira, harro nago zutaz, Lyle, azkenik zerbait egiten ari zarelako.
Primeran! Bai horixe, seme! Ongi!
Erikek erabakia hartu du.
Zuk erabakia hartu duzu.
Neuk neurea hartuko dut.
Zer esan nahi zuen horrekin, zuk uste?
Ez nuen uste izan beharrik. Banekien.
Gu hil nahi gintuen, joder.
Laztana.
Eskerrik asko, bihotza.
Andreok, inoiz ez dut zurrumurrurik errepikatzen, beraz, entzun.
Benetan, Nick, nola lortu duzu menendeztarren etxea bisitatzea?
Carrie, Vanity Fair eko erreportari batek ez ditu inoiz bere iturriak ezagutarazten,
baina merezi du Beverly Hillsen higiezinen agente on bat ezagutzeak.
Nolakoa zen, bada?
Tira, alde batetik, errege-etxea ohi zen.
Han Prince, Hal Prince antzerki-zuzendaria,
printze saudi bat eta printzesa bat ere bizi izan dira.
Diana printzesa?
Elton John.
Ea, behin sartuta,
ezinezkoa da bigarren mailako altzari itsusiak ez ikustea.
Baina, altzari itsusiak atzean utzita,
telebista-gelak biltzen du arreta osoa.
Lehen begiratuan, ez dago han zer gertatu zen jakiteko modurik.
Baina, behar bezain luze begiratuz gero...
Zer ostia?
Kasuko inspektoreekin izandako elkarrizketetan oinarrituta
eta gelaren antolamendua ikusita, niretzat argi dago
anaiak atzealdetik sartu zirela, terrazako atetik,
gurasoak ustekabean harrapatu ahal izateko.
Jose eta Kitty guztiz babesgabe zeuden,
ez zekiten zer gertatuko zitzaien.
Harrapakin errazak ziren.
Jakinaren gainean egin zutela uste duzu?
Guztiz jakinaren gainean.
Lylek eta Erikek asteak zeramatzaten horretaz pentsatzen. Urteak ere.
Nire iturritako askok baieztatzen dute.
Gidoia idazten ari ginela uste nuen, besterik ez.
Ez nekien gurasoak hiltzeko Eriken plana idazten ari ginenik.
Ez, inoiz ez zioten Jerryri berehalako arriskuan zeudela esan.
Egoerarekin nazkatuta zeuden
eta azkena emango ziotela erabaki zuten.
Eta, hilketez gero izan zuten jarrera kontuan hartuta...
Limusinetan joateak eta Bel-Air hoteleko
luxuzko suitean geratzeak besterik ez zien axola.
Suite ederra da, gero.
...baita haien atxiloketaz gerokoa ere...
Lyleren gutun bat aurkitu dut Eriken gelan.
Tipoak ihes-plan zoroa idatzi zuen.
...gero eta zailagoa egiten da
anaia soziopata horiengatik pena sentitzea.
Jakina, haien senide batzuek
haiei aurpegia ateratzen jarraitzen dute,
eta batzuk konspirazio-teoria xelebreei atxikitzen dira.
Joseren enpresak hilaraziko zituen bera eta Kitty,
aseguruko dirua zela eta.
Halako...! Nola esaten da? Halako kabroi diruzaleak!
Eta, jakina, ez dezagun ahaztu haien berebiziko lege-taldea,
zeinen buru Justiziagile andrea den.
Nahi duzuena esan dezakezue,
baina Erik eta Lyle izan ditudan bezero onenetarikoak dira.
Maitagarriak dira.
Egon. Benetan esan zuen maitagarriak zirela?
Inoiz ez dut esajeratzen, badakizu.
Zergatik uste duzu egin zutela? Diruarengatik?
Inork ez lituzke gurasoak
diruarengatik bakarrik hilko Jose eta Kitty Menendez
hil zituzten moduan hilko.
Eskopetez hurbiletik tiro eginez.
Literalki aurpegia lehertuz.
Inork ez luke arma berriz kargatuko
ama bizirik jarraitzen duela ikustean.
Gorputza urratu dioten postez josia izanez gero ere,
animalia elbarria bezala lurretik arrastaka dabilela ikustean,
apenas bizirik.
Inor ez litzateke berarengana hurbilduko, kea zeharkatuz eta bala-zorroak zapalduz,
eskopeta haren masailaren kontra jartzeko,
begietara begiratzeko, nor den argi gera dadila,
eta gero...
Ez.
Ez zen diruarengatik izan.
Gorrotoaz harago doan arrazoi sakonago, ilunago
eta zitalago batengatik baizik.
Ene, Nick.
Argi dago zergatik ez genizun zuri Pretty Woman berridazteko eskatu.
Portzierto, Nick, zure Vanity Fair eko artikuluak izenbururik al du?
"Amesgaiztoa Elm ibilbidean".
Joder, sinestezina da hau.
Lasai. Ez zenuke hori irakurri behar.
Tamalez, herrialde osoa irakurtzen ari da!
Orain, benetako kazetariak jasan behar izateaz gain,
seudo kazetariak ere jasan behar ditut.
Gertaerek axola ez dieten Dunne bezalako psikologo faltsuak.
"Mutilak terrazako atetik sartu ziren". Txorakeriak!
"Lan-jantziak eta eskularruak zeramatzaten". Txorakeriak ere bai!
"Jose eta Kitty izozkia eta fruta jaten ari ziren".
Dunnek adituaren txostena irakurtzeko denbora ere ez zuen hartuko.
Eta ulertzen dut.
Alaba hil zioten, tragedia izugarria da hori.
Ez naiz hori ezeztatzen ari.
Baina horrek gezurra esateko eta akusazioaren
ipurgarbitzailea izateko eskubidea ematen dio?
Zurrumurruez bizi da, laztana. Eta, tamalez, ondo saltzen dira.
Hala ere, benetan esan zenuen Lyle eta Erik maitagarriak zirela?
Hori ez da kontua, Tim!
Kontua da, berari esker, iritzi publikoa usteldu egin dela!
Orain inola ere ez dute epaiketa justurik izango.
Agian kasua utzi beharko zenuke.
Ezin dut utzi.
Badakizu ezer ez dudala uzten. Horregatik jarraitzen dut erretzen.
Akusazioaren aldeko zentzugabekeria honi
buru egiten lagun diezadakeen kazetari on bat ezagutuko banu...
Les, tratua egin genuen. Ez nahasi Eliza eta estatua.
A, hori.
Gainera, auzi-gelan kazetarien aurrean baino hobea zara.
Gehienak aluak direlako!
Bale, ados. Eraso-txakurra zara! Horregatik ezkondu nintzen zurekin.
Baina saiatu datorren asteko
adopzioaren jarraipenean inori popatik-keinurik ez egiten.
Datorren astean da? Noiz?
Asteartean.
Kaka. Ezin dut. Barkatu. Ozielen zintei buruzko epaiketa aurreko bista dut.
- Bitan aldatu dugu hitzordua! - Ezin dut.
Zinta horiek froga gisa onartezinak direla bermatu behar dugu kasua irabazteko.
Bale, ados. Agentziara deitu eta hitzordua aldatuko dut.
Agian saiatzeari utzi eta Lyle eta Erik adoptatu beharko genituzke.
Tira, agian Erik bakarrik.
Tira, eskerrik asko nirekin elkartzeagatik, Donovan.
Badakit, azken bi hilabetetan zehar, jende askok galderaz josi zaituela.
Abramson andrea,
zurekin hitz egiteko eta zure galderei erantzuteko prest nago.
Baina ez dut epaiketan lekukoa izan nahi.
Tira, une honetara iritsita, ziur aski ez duzu aukerarik.
Azken finean, Erikek zure nortasun-agiria erabili zuen eskopetak erosteko.
GIDABAIMENA DONOVAN J. GOODREAU
Gainera, Lyle eta biok hain lagun onak bazineten,
ahal duzun guztia nahi egin izango duzu haren defentsan laguntzeko.
Gas-ganberan hiltzeko zigorra jaso lezake.
- Oraindik egiten da hori Kalifornian? - Bai.
Lylerekin bizi zinenean, zeri buruz hitz egiten ohi zenuten?
Ia guztiari buruz.
Gure ametsei, asmoei eta familiei buruz.
Asko genuen erkide.
Adibidez?
Aita larderiatsuak. Hala ere, Jose nire aita baino askoz txarragoa zen.
Irabazteak besterik ez zion axola, kosta ahala kosta.
Lyle presiopean zegoela ikus nezakeen.
Tira, inoiz kontatu zizun
bere familiari buruzko sekreturik?
Aitari buruzkoak, zehazki?
Gau batean, aitak afera izan zuela kontatu zidan.
Eta, jakitean, ama ia hil zela.
Inoiz ez dut Lyle hain haserre ikusi.
Amari egin dionarengatik hil nezake.
Tira.
- Ez zara serio ari. - Bai horixe.
Amari egin diona, gu guztioi egin diguna...
Agian norbaitek hil beharko luke. Ezin da berarekin bizi.
Ez nion buelta askorik eman. Jendeak denetik esaten du haserre dagoenean.
Pare bat aste geroago, jatetxe txinatar batera joan ginen.
¡Salud!
Joder. Nire lagun mina zara, ezta?
Bai.
- Edozer egingo genuke elkarrengatik. - Bai horixe, edozer.
Zera...
zerbait izugarria gertatuko balitzaizu,
nik zure familia zainduko nuke, jakina.
Eta, niri zerbait izugarria gertatuko balitzait,
zuk Erik eta ama zainduko zenituzke.
- Jakina. - Familia garelako, joder.
Bai horixe.
Familia garrantzitsuena da, ezta?
Bai.
Tira, familiarekin... Joder, benetako familiarekin,
ezin da sekreturik izan.
Ados nago.
Ez zara niri ezer ezkutatzen ari?
Ezertxo ere ez?
Une hartan, Lyle ni probatzen ari zela sentitu nuen.
Bazirudien, gauza zuzena esaten ez banuen, lagunak izateari utziko geniola. Beraz...
txikitan abusuak jaso izan nituela esan nion.
Familiako lagun batzuen etxean.
Guzti-guztia kontatu nion.
Gertatu izan zen gela gogoratzen nuela,
hormetako argazkiak,
alfonbrako orbanak...
zer usain zuen tipo horren...
Norbaiti kontatzen nion lehen aldia zen, eta ez nekien Lylek nola erantzungo zuen.
Joder, asko sentitzen dut.
Zure alde nago.
Badakit zer pairatzen ari zaren.
Bai, mila esker.
Benetan, motel... Ba... Badakit, joder.
Erikek eta biok ere...
abusuak jaso genituen.
Aitarengandik.
Orduan, Lylek sexu-abusuak jaso izan zituela aitortu zizun
hilketak baino lau hilabete lehenago?
Bai. Tira, ez zidan xehetasun askorik eman.
Baina dutxa nazkagarriez hitz egin zidan.
Erikek zatirik txarrena jaso omen zuen.
Nik uste, gogorrena Lylerentzat Erik babestu ahal ez izatea izan zen.
Oso errudun sentitzen zen.
Gertatutakoa bere errua izan zela sentitzen zuen.
Lyle, galdera bat.
Ezer berezirik gertatu zen asteburu hartan?
Zergatik uste zenuten zuen bizitzak arriskuan zeudela?
Erikek gehiago kontatu ahalko dizu, baina, aitari buru egin nion gauean,
Erik berandu iritsi zen, eta ni ohean nengoen.
Erik, tira, ireki atea!
Utzi sartzen! Erik!
Jainkoarren! Ireki atea, mesedez!
Utzi sartzen. Erik.
- Inori ez kontatzeko esan nizun! - Badakit, aita. Barkatu.
Inori ez kontatzeko esan nizun!
Zuk egin duzu hau! Zuk suntsitu duzu familia!
Kendu gainetik!
Zer duzu?
- Ezer ez. Zuk ez duzu ulertzen. - Jakina baietz.
Ez nekiela uste duzu?
Lelotzat nauzu?
Beti jakin izan dut.
Zer diozu?
Neuk mantendu dut familia lotuta!
Bagenekien amak aitaren aldea hartuko zuela.
Lyle!
Lyle, ireki atea.
Zer gertatzen da?
Egin zion guztiagatik ere, bera engainatu izanagatik ere.
Zer ostia? Zer?
- Badaki. Lyle, badaki. - Zer?
Ez dugu denbora askorik.
Amak zuek hil baino lehen?
Ez dut uste ama nolakoa zen dakizunik.
Amak armak maite zituen. Txirri izeneko txoriak gorroto zituen.
Eta etxegabeak uxatu nahi zituen.
Behin, Erik berarekin eraman zuen arma bat erostera.
Eta Erikek dio esan ziola...
Norbait hilko dut honekin.
Aitaz ari zela pentsatu zuen, ala, agian, bere neska-lagunaz.
Hau da erosiko dudan hurrengoa.
Nire poltsan sartzen da.
Pistola bat zuela uste zenuen?
Isilgailuarekin. Bai.
Biok uste genuen hala.
Erikek Peter Untxia liburuan gordetzen zuen dirua hartu
eta eskopetak erostera joan ginen.
Hori... ostiral batean izan zen?
Bai, larunbatean arrantzan egitera joan behar genuelako.
Marrazoak harrapatzera. Familian.
Baina ikaratu gintuen zerbait gertatu zen.
Biharko txangoa atzeratu dugu. 16:00etan irtengo gara, ez 11:00etan.
Esan Lyleri.
Horrek nolabait kezkatu gintuen.
Zergatik bestela aldatuko zuten ordua?
Ilun egoteko eta gu uretara botatzeko, gero ito garela esan ahal izateko!
Bai, marrazoak ez direlako gauez harrapatzen, ezta?
Urduri geunden.
Pentsatu genuen ideiarik onena arratsaldea autoan ematea zela,
gu gabe joango ziren esperantzarekin.
Joder! Hemen jarraitzen dute.
Tira, ontzia badoa. Ene, mugi.
- Zer egingo dugu armekin? - Utzi zure autoan.
Kontuz.
Marrazoak harrapatzeko prest?
Zertaz hitz egiten ari dira?
Ez joan. Gera gaitezen elkarrekin.
Ezin gaituzte biak harrapatu.
Sentitzen dut, Erik.
Sentitzen dut nigana ezin zenuela jo pentsatu izana.
Eta sentitzen dut...
zuri hori egin izana.
Ez dakit zergatik...
Ez da zure errua.
Arrantzan egin nahi dute?
Ez dakit. Ideiarik ez.
A zer denbora-galtzea!
Zer zabiltzate? Igo.
Perry dator gure bila.
Ez, igo autora.
Ez, hitz egin dezagun. Zenbait gauza argi uzteko. Tira.
Lasai. Zoazte zuek. Gu Perryrekin elkartuko gara.
Une hartan erabaki genuen
guri min emateko beste aukerarik ez geniela emango.
Ez genien berriz gure artean sartzen utziko.
Bera babestuko nuen.
Perdigoiak ala postak nahi dituzue?
Perdigoiek atzerapen txikiagoa dute, baina ezin dute tipo gaizto bat gelditu.
Azpitituluak: Yara Prieto Ortiz