- Pucha, sisiw. - O, di ba? Sabi ko sa 'yo, e.
Ang galing, E.
Oo, ano nga 'yong lagi nilang sinasabi? Basta wag magpapahuli.
E, kaso nahuli kayo.
Tapos sa pagkakaalam ko,
ipinasalo lahat ng tatay mo kay Erik 'yon, di ba?
Oo. E, di naman kasi ako 'yong nagpasimuno no'n.
Do'n mo nakilala si Jerome Oziel?
Oo. Kasama sa parusa namin 'yong magpatingin sa therapist.
Lyle, nakausap ko si Erik.
Gusto kong makuha ang panig mo sa mga sinabi niya.
Okay.
Lyle, sinabi niyang minolestiya mo siya,
at ginawa din daw sa 'yo ng tatay mo 'yon.
Teka, parang gusto n'yo yata isisi lahat sa akin?
Hindi, Lyle, ganito 'yon.
Si Leslie ang counsel ni Erik. Ako sa 'yo.
Pero normal lang 'to sa mga ganitong trial.
Kailangan naming marinig ang panig n'yong dalawa.
Alam ko'ng binabalak n'yo!
Pinapalabas n'yong masama si papa. Di totoo 'yan.
Di siya gano'n. Mabuti siyang tao. Sobrang mahal ko siya.
Ewan ko kung maiintindihan n'yo 'to. Pero baka hindi.
Mahal ko siya, mahal niya ako. Puno siya ng pangarap.
Eto 'yong di makuha ng iba,
kung bakit sobrang taas ng expectation niya sa amin, tama?
Tapos pinapunta n'yo ako dito para lang siraan siya,
pero wala kayong mapapala, okay?
Minahal niya ako.
Mahal ko si papa.
Lyle, binaril mo siya sa ulo.
Parang magulo, di ba?
Alam ko namang di mo maiintindihan, e.
Di n'yo kasi kilala si papa, kung ano talaga ang gusto niya sa 'kin.
Ano ba'ng gusto niya?
Gusto niya akong maging number one.
Saan?
Sa lahat ng bagay.
Dapat pinakamagaling ako sa tennis.
- Ayan! Yes! Anak ko 'yan! - Yes!
Dapat matataas 'yong grades ko.
Akala mo makakapasok ka sa Ivy League school
sa walang kuwentang 'to?
Itong essay na 'to, parang sinulat ng bata at walang kuwenta.
Grabeng kabobohan 'yan.
Ako na'ng magsusulat.
Dapat best girls ang i-date ko.
Siya na 'yan! Pinapunta ko siya dito para mag-dinner.
Hindi. Kilala ko 'yang babaeng 'yan. Walang laman ang utak, malandi pa.
Kung siya 'yong sinabi mo kahapon, puwes, hindi.
- Ma! - Hindi!
Di siya pwedeng kumain sa magandang plato ko.
Baka may AIDS pa siya.
- Ma, grabe ka, ano'ng pinagsasabi mo? - Hoy! Kalma.
- Nasa labas siya! Nasa pinto siya! - Upo ka. Hindi.
Lyle!
Sige, buksan mo 'yang pinto. Makikita mo, papatayin kita. Upo.
Upo.
Buwisit. Pagsasabihan ko 'yang letseng gold digger na 'yan.
Ay, salamat. Palayasin mo siya. Ngayon na.
Okay.
Hello?
Okay, di ka pwedeng i-date ni Lyle, iha.
Bye!
Dapat makapasok ako sa Ivy League school. Gustong-gusto niya talaga 'yon.
"At buong tiwala kong masasabi sa inyo, Board of Admissions,
na hindi lang ako nakatadhana sa Princeton.
Ako, si Joseph Lyle Menendez, nakatadhana ako sa tagumpay."
Wow. Lyle, ang galing.
Magaling, iho.
- Ang ganda. - Salamat.
Teka. Siya ba ang kausap n'yo o ako? Kasi sinulat ko 'yan.
E, kasi 'yong essay niya parang...
parang isinulat ng bata.
Ganyan dapat para makapasok sa Princeton.
'Yan ang essay.
- Pa, di ba ano 'yan... - Pandaraya?
Sasabihin ko sa inyo ang sekreto. Okay?
Bawat tao, nandaraya sa mundong ito. Alam n'yo kung ano'ng masasabi ko diyan?
Paano n'yo ba nakukuha lahat ng 'to, ha?
Magsinungaling. Mandaya.
Magnakaw.
Pero manalo.
Okay?
Wag magpapahuli.
Pero nakapasok ka sa Princeton, di ba?
Oo.
Medyo natagalan. Isang taon muna ako sa community college.
Oo, pwede naman natin sigurong pag-usapan 'to.
Nag-plagiarize si Lyle ng psychology lab assignment. At...
Sorry. Sandali lang.
Sorry. Sandali. Psychology lab? Ano 'yon?
Parang bago yata sa akin 'yan.
Paano ba 'yon, may labs ba sila sa psychology?
Talaga?
Oo.
Sa totoong buhay, pag magpapatingin ka sa psychologist,
di mo naman sasabihing, "Bye, punta na ako sa lab!"
Medyo... kalokohan 'yan.
Ang sinasabi ko lang...
Hindi nandaya ang anak ko sa isang importanteng bagay.
Pasensiya na, di pwede sa amin 'yon.
Okay, sige na. Nandaya siya. Bubugbugin ko siya dahil diyan.
- Pero di mo siya patatalsikin. - Mr. Menendez...
Sir, di mo siya patatalsikin. Sinasabi ka sa 'yo. Makinig ka.
Bilang haligi ng komunidad na 'to, malaki ang inaambag kong pera.
Sobrang daming pera taon-taon!
Kaya kahit papaano,
gawan naman natin 'to ng paraan.
Seryoso ako.
Hindi talaga ako aalis dito.
Kahit...
Kahit maihi pa ako dito.
O, sige.
Ito lang ang kaya kong ibigay, isang taong suspension.
Walang makakaalam nito.
- Maliwanag? - Opo.
Mag-summer ka sa LA. Magtrabaho ka sa akin.
Magiging executive trainee ka. Ayos na lahat.
- Naintindihan mo? - Opo. Sorry talaga, Pa.
Lumipat sina mama at papa sa California kasi nakakuha si papa ng malaking trabaho.
Anak ng...
At nandito si Lyle, naka-summer break siya galing Princeton.
Baka di n'yo pa narinig 'yon.
Uy, napatawa ko kayo.
Puro A ang grades niya. Boom, boom, boom. Sunod-sunod 'yon.
Number one pa siya sa tennis team.
- O, di ba? - Ayos.
At ngayon, siya ang pinakabagong management trainee natin, okay?
Kaya bigyan natin ng LIVE Entertainment welcome
si Lyle Menendez.
Uy!
Uy, teka. Naglalagas ba 'yang buhok mo?
Okay.
Oo, ngayong gabi, may special screening tayo.
Ang gago talaga.
"Alam ko kung sino ang tatay mo, kaya sige."
Tatango na lang ako, "Oo, ayos 'yan."
O, di ba? Mga anak-mayaman talaga, o.
Siguradong bagay sa 'yo 'to.
- Oo, tamang-tama. - Ayos!
Ayos!
Ang galing. Magaling.
Ewan ko.
Ewan ko kung eto na ba 'yon.
Hindi? Ayos 'yan.
También bravo. Guwapo ka diyan.
Gusto mo ng killer looks, di ba?
- Oo. - Tama?
- Gusto mo bang umasenso sa negosyo? - Yes, sir.
Gusto mong pumasok sa politika?
E, dapat may magandang buhok ka, tama?
Ang ganda nito. Magaling. Ang galing.
Pero paano kung...
ayaw ko?
Ayaw mong ano?
Magsuot ng wig.
Paano kung ayaw kong mag-wig?
Pag-usapan natin 'to sa bahay. Okay?
May wig ka na ngayon.
At di mo na 'yan tatanggalin. Okay?
Wala man lang, "Salamat, Pa, sa lahat ng ginagawa mo para sa akin"?
Pa, maraming salamat po sa ginagawa mo para sa 'kin.
Mismo. Sige.
Kita mo ba 'to?
Lyle, balikan natin saglit no'ng bago ka ma-suspend,
'yong mga pagnanakaw at meeting kay Oziel.
Lyle!
- Ano'ng ginagawa n'yo? - Tingnan mo 'to.
Pucha.
Saan n'yo nakuha 'to?
Nagbakasyon 'yong parents ni John List kaya nagpa-party siya.
'Tong tiktik na 'to, nakita 'yong combo ng safe sa Post-it.
Mas madali 'to kesa humingi ng pera kay Papa, di ba?
Lyle, ang dali nito. Kilala namin 'yong mga nasa bakasyon ngayon.
- IBM PS/2 home computer? - Oo.
Isang Soloflex machine. Malaking fireproof safe. Printer.
Oo, check na.
Ang dami niyan. Ano'ng kulang sa listahan?
A, 'yong mga isinanla nila. Alahas, ilang chinaware.
'Yan yata 'yong gravy boat na sinasabi niya.
Tapos may 8,000 daw, cash.
O, sige, magkano lahat 'yan at gagawan ko ng tseke.
Okay.
Sorry talaga, Pa.
Hindi. Huwag.
Ayokong makarinig ng salita n'yo.
O, paano 'to ngayon?
Lyle, ano'ng masasabi mo dito?
Ayun lang.
Sorry po talaga.
Hindi ganyan.
Salamat sa pagpiyansa sa amin.
Hindi, di mo naiintindihan.
Di mo talaga naiintindihan.
Kayong dalawa, wala na kayo sa will.
Gano'n lang kasimple.
Magsinungaling, mandaya, magnakaw, pero wag magpapahuli!
Utos ng korte 'to.
Utos ng judge 'to, at kailangan nilang sundin.
Di kailangan ng mga anak ko ng therapy. Maayos sila.
'Yong pirma mo lang sa papel ang habol ko.
Dahil ayokong pag-usapan ng mga anak ko ang pamilyang 'to
o anumang nangyayari sa bahay na 'to.
Di pwede. At kung may sabihin sila, i-report mo sa akin.
Di sila pupunta diyan para sa ganyan. Pupunta sila para pag-usapan 'yong...
mga pagnanakaw at saka...
Oo, 'yong pagsisisi nila sa mga ginawa nila.
Blah, blah, blah, at iyon na 'yon.
Sorry, napahintay kayo. Sino sa inyo si Erik?
Ako si Erik, at ito si Lyle.
E, bakit di mo sinabi sa kanya?
- Kay Dr. Oziel. - Bakit di ko sinabi ang ano?
'Yong pang-aabuso.
'Yong pangmomolestiya.
E, kasi no'ng umpisa na nagpupunta kami sa kanya...
Di ko alam na...
ginagawa pa pala ni papa kay Erik 'yon, 'yong ginawa niya sa 'kin.
Di ko pa alam no'n.
Oo, pero kuha mo ba 'yong punto ko?
Bakit di mo sinabi kahit kanino
'yong tungkol sa pang-aabuso ng tatay mo?
Sinasabi mo sa amin 'yong iba, pero may di ka sinasabi sa amin.
Halata namang mahal mo'ng ama mo.
Kuha namin ni Jill 'yon.
Pero kung minolestiya ka ng tatay mo, kailangan naming marinig.
Kailangan mong sabihin lahat ng detalyeng kaya mong ibigay.
Okay.
Okay?
Sige, oo, naiintindihan ko.
Kasi...
Sorry...
Wag kang magmadali.
Alam ni Erik, siyempre,
at ni Donovan, roommate ko sa Princeton, sinabi ko sa kanya.
Pati sa pinsan kong babae.
Nakatira siya sa amin no'n.
Tapos...
Gusto kong makitulog sa kanya sa basement para makaiwas kay papa.
Tapos tinanong ko siya, "'Yong papa mo ba...
hinahawakan 'yong ari mo?"
Tiningnan niya lang ako
na parang di niya naintindihan 'yong sinasabi ko.
Ilang taon ka no'ng nagsimula ito?
Six yata.
Tapos pag inaalala ko 'yon, parang...
Ewan ko. Pero para siyang pelikula.
Slow motion ang lahat.
Nagsimula siya sa masahe pagkatapos ng tennis at iba pa.
Halika na.
Nakakatawa lang, kasi pag naglalaro ang bata,
di mo naman kailangan ng masahe.
Naaalala ko 'yong mga kamay niya.
Pakiramdam ko...
special ako?
Parang ako 'yong sentro ng mundo niya.
Tapos hinihimas namin ang isa't isa.
At alam ba ng nanay mo na nangyayari ito?
Hindi yata, hindi.
Tapos no'ng seven years old na 'ko,
unti-unting nagbago 'yon, at...
pinapanood niya ako ng mga movie.
Mga porn movie?
Tapos kailangan kong...
Pupunta kami sa banyo tapos luluhod ako do'n sa tiles
na may kakaibang pattern.
Sa dalas kong makita 'yon, kahit ngayon pag nag-doodle ako,
'yon ang kinalalabasan.
Tapos...
nakaluhod ako, tapos gagabayan niya lang ako.
Gagabayan ka para...
himasin siya?
Pero sa bibig ko.
No'ng seven ka...
pinipilit ka ng tatay mong makipag-oral sex?
Oo.
Alam kong seven ako no'n
kasi kakakuha ko lang ng set ng Sesame Street stuffed family,
at pinagtatalunan nila 'yong mga ginagawa ko sa kanila.
Teka, sino sila?
'Yong mga stuffed toy.
Laging binabatikos ni Oscar 'yon,
tapos nakikipaglaro si Ernie sa akin pagkatapos.
Ewan ko ba, baka para makalimot ako?
Kasi no'ng panahong 'yon, o no'ng medyo katagalan,
ayoko na talaga no'n.
Kasi si papa, gumagamit na siya ng mga bagay.
Paghuhubarin niya ako, tapos ipapasok niya 'yong mga bagay.
Alam kong di normal 'yon kaya sinabi ko sa pinsan ko.
Di naniwala 'yong mama ko. Wala talaga siyang pakialam.
Pero do'n ko na sinimulang gawin kay Erik.
Ewan ko ba kung bakit ko ginawa 'yon, e, ayoko nga 'yong ginawa sa akin ni papa.
Ayaw din niya. Lagi niya akong pinapatigil.
Pero dapat normal lang 'yon, di ba?
'Yong ginagawa sa akin ni papa, normal lang 'yon.
Kahit alam kong hindi.
Pero no'ng lumaki na 'ko, no'ng eight na 'ko,
mas lumala 'yong sex.
Naliligo kami nang magkasama.
Tapos gagahasain niya ako.
Sobrang sakit, tapos...
Sinabi ko sa kanya na masakit, at gusto kong matigil na 'yon.
Tapos sabi niya, tanda ko,
"Mahal kita, ayaw kitang saktan. Titigil na 'ko."
Tapos gano'n nga.
Tumigil na.
Tapos alam ko na kung bakit, kasi kay Erik naman.
Kaya pinuntahan ko siya.
Sinabi ko sa kanyang alam ko ang nangyayari sa kanila ni Erik
at dapat matigil na.
Tumingin siya sabay sabi...
Gumagawa ng kuwento si Erik.
Atin-atin na lang 'to. Okay?
Lyle, ikinalulungkot ko ang pinagdaanan mo.
Tapos nalaman ko na...
ginagawa pa rin pala niya kay Erik.
Lyle, may sasabihin ako sa 'yo.
Ano 'yon?
Tapos no'ng sinabi niya sa akin 'yon, pakiramdam ko...
Ano?
Para bang pinagkaitan niya ako ng kapatid
kasi ayaw niya kay Erik at mahal niya ako, kaya dapat ayoko din kay Erik.
Hindi! 45, 46, 47!
Sige pa, Erik! Isang minuto na lang. Sige.
Ayaw niya kay Erik, pati tuloy ako, nagaya na rin sa kanya.
Nakita ko kung paano siya tratuhin ni papa kaya gano'n din ang ginawa ko sa kanya.
Sino'ng gumagawa no'n sa sariling kapatid? Sinong siraulo?
Ayoko ng ginawa sa akin ng papa ko pero ginawa ko sa kanya.
Alam ko'ng ginagawa mo kay Erik.
Ano? Ano'ng sinabi mo?
- Maang-maangan ka pa! - Teka. Ano'ng sinasabi mo?
Sinasabi ka na sa 'yo, tigilan mo na 'to.
Naintindihan mo? Tapos na kayong dalawa.
At wag na wag mo na siyang gagalawin.
Kahit kailan.
Sasabihin ko sa lahat.
Kaya tumigil ka na.
'Yon na ba talaga ang desisyon mo?
Hindi, tama na, gaya ng ipinangako mo!
Oo nga, pero nakapagdesisyon ka na.
Hindi, Pa, sinasabi ko lang na kung di ka titigil...
Oo, narinig kita.
Ngayon magpakalalaki ka.
Gawin mo. Sige, gawin mo na.
Gawin ang ano?
Ewan ko sa 'yo.
Paulit-ulit ka.
Aba, ipinagmamalaki kita, Lyle, dahil sa wakas may ginagawa ka na.
Magaling! 'Yan ang anak ko! Ayos!
Nakapagdesisyon na si Erik.
Nakapagdesisyon ka na rin.
Ako naman ngayon.
Ano kaya ang ibig niyang sabihin do'n?
Di ko na kailangang hulaan pa.
Alam ko na 'yon.
Papatayin niya kami.
Eto sa 'yo.
Naku, salamat.
Alam n'yo na, di ako nag-uulit ng tsismis, kaya makinig kayong mabuti.
Seryoso, Nick, paano mo napasok 'yong bahay ng mga Menendez?
Aba, aba, Carrie, di naglalabas ng source ang isang Vanity Fair reporter,
pero sabihin na nating sulit makakilala ng realtor sa Beverly Hills.
E, kumusta naman?
Una sa lahat, may kasaysayan ng mga royalty 'yong bahay.
Kasama sa mga tumira dito si Prince,
'yong theater director na si Hal Prince,
isang Saudi prince,
at may prinsesa pa.
Si Princess Di?
Si Elton John.
Ngayon, pagdating mo sa loob,
mapapansin mo agad 'yong mga mumurahing muwebles.
Pero pagkalagpas mo sa mga pangit na kasangkapan,
di mo mapigilang mapatingin sa TV room.
Sa unang tingin, di mo mahuhulaan kung ano ang nangyari doon.
Pero kung titingnan mo nang matagal...
Ano 'to?
Base sa mga pakikipag-usap ko sa mga detective ng kaso,
at sa nakita kong layout ng kuwarto, malinaw sa akin
na pumasok ang magkapatid galing sa likod, sa pinto ng terrace
para di makahalata ang kanilang mga magulang.
Sina Jose at Kitty, wala silang armas,
wala silang alam sa mangyayari.
Mga walang kalaban-laban.
Kaya sa tingin mo premeditated 'yon?
Talagang premeditated 'yon.
Pinag-isipan ito nina Lyle at Erik ng ilang linggo, ng ilang taon.
Kinumpirma rin 'to ng ilan sa mga source ko.
Akala ko, nagsusulat lang kami ng script.
Plano na pala 'yon kung paano papatayin ni Erik ang parents niya.
Hindi. Di nila sinabi kay Jerry na nasa peligro ang buhay nila.
Basta sawa na daw sila sa sitwasyon
kaya nagdesisyon silang tapusin na 'yon.
Tapos pag tiningnan mo 'yong asta nila matapos ang mga pagpatay...
Ang importante sa kanila, ipag-drive sila sa limousine
at tumira sa presidential suite sa Bel-Air Hotel.
Ang gandang suite no'n.
At matapos silang arestuhin...
Nakita ko 'yong sulat ni Lyle sa selda ni Erik.
Sumulat siya ng nakakatawang escape plan.
Kaya habang tumatagal,
lalong di ako naaawa sa magkapatid na sociopath na 'to.
Ngayon, siyempre, may ilang miyembro ng pamilya
na dedepensahan pa rin sila.
'Yong ilan do'n, naniniwala pa sa conspiracy theories.
Baka 'yong kompanya ni Jose ang utak ng pagpatay
dahil sa insurance money.
Lahat sila... Ano'ng tawag do'n? Mga sakim!
At siyempre, wag nating kalimutan 'yong bigating legal team nila,
sa pamumuno ng matapang na si Little Orphan Annie.
Sige, magsalita kayo nang magsalita,
pero sina Erik at Lyle, kabilang sila sa mga best client ko.
Nakakatuwa sila.
Teka. Seryoso? Sinabi niyang nakakatuwa sila?
Di ako nag-e-exaggerate, di ba?
E, ano sa tingin mo ang motibo nila? Pera?
Hindi mo papatayin ang mga magulang mo
sa gano'ng paraan ng pagpatay kay Jose at kay Kitty Menendez
para lang sa pera.
Pinasabog sila ng shotgun nang malapitan.
Literal na sabog 'yong mukha.
Di mo ire-reload ang baril mo
kapag nakita mong buhay pa ang nanay mo.
Matapos mo siyang tadtarin ng bala
na nangwasak sa katawan niya
tapos gumagapang siya sa sahig na parang nilumpong hayop
at naghihingalo.
Di mo siya lalapitan sa gitna ng usok ng mga pinakawalang bala,
itututok mo ang shotgun sa pisngi niya,
titingnan mo siya sa mata para malaman niyang ikaw 'yon,
at pagkatapos...
Hindi. Hindi talaga.
Di ito tungkol sa pera.
May kung anong mas malalim, mas madilim...
at kademonyohang higit pa sa galit.
Grabe ka, Nick.
Buti di ka namin kinuha para i-rewrite 'yong Pretty Woman.
Oo nga pala, Nick.
'Yong Vanity Fair article mo. May title ba?
Nightmare on Elm Drive.
Grabe, nakakabuwisit.
Kalma. Di mo na dapat binabasa 'yan.
Aba, binabasa 'to ng buong America!
Sobra na nga 'yong mga totoong journalist.
Dadagdag pa 'tong mga journalist kuno.
At mga quack psychologist tulad ni Dunne na walang pakialam sa katotohanan.
"Pumasok ang mga lalaki sa pinto ng terrace"? Kalokohan!
"Nakasuot sila ng overalls at gloves"? Kalokohan din.
"Kumakain ng ice cream at prutas sina Jose at Kitty."
Binasa ba talaga ni Dunne 'yong forensic report?
Alam ko naman.
Pinatay 'yong anak niya at trahedya talaga 'yon.
Di ko naman kinokontra 'yon, e.
Pero dahilan ba 'yon para magkalat ng tsismis
at maging tutang journalist ng prosecution?
Nabubuhay si Dunne sa gossip journalism. At mabenta ang tsismis.
Pero tinawag mo ba talagang nakakatuwa sina Lyle at Erik?
Hindi 'yon ang punto, Tim!
Ang punto diyan, salamat sa kanya, sira na ang opinyon ng publiko!
Paano pa sila magkakaro'n ng fair trial?
Bitawan mo na kaya 'yong kaso.
Di ko pwedeng bitawan 'yon.
Alam mong di ako sumusuko, di ba?
Nagyoyosi pa rin ako, o.
Kung may kilala lang akong journalist
na makakatulong sa akin na labanan 'tong mga pro-prosecution na 'to, e.
Ay, naku, Les. May usapan na tayo, di ba? Church at state.
A, 'yon ba?
Isa pa, mas magaling ka sa korte kesa sa panliligaw sa press.
Kasi karamihan sa press, mga gago!
Oo, alam ko. Isa kang palaban!
Kaya kita pinakasalan, e.
Basta wag kang magsusungit sa follow-up ng adoption natin next week.
Next week? Anong araw?
Martes.
Lintik. Di ako pwede. Sorry. May pre-trial hearing sa Oziel tapes.
- Dalawang beses nang nag-reschedule! - Di pwede.
Importante sa kaso na masigurong di magamit na ebidensiya 'yong tapes.
O, sige.
Tatawag ako sa agency para mag-reschedule.
Baka mas madali kung ampunin na lang natin sina Lyle at Erik.
Hindi, baka si Erik lang.
Salamat, pumayag kang makipag-usap sa 'kin, Donovan.
Alam kong marami na ang nambabato sa 'yo ng mga tanong
nitong mga nakaraang buwan.
Oo, Miss Abramson,
ayos lang sa 'kin makipag-usap sa 'yo at sagutin ang mga tanong mo.
Pero ayoko talagang tumayo sa witness stand.
'Yon nga lang, di na natin maiiwasan 'yon.
Isa pa, ginamit ni Erik 'yong ID mo para makabili ng shotgun.
Kung talagang close kayo ni Lyle gaya ng sabi mo,
siguradong handa kang gawin kahit ano para tumulong sa depensa niya.
Gas chamber ang nag-aantay sa kanya.
- May gano'n pa pala sa California? - Meron.
Ngayon, no'ng roommates kayo ni Lyle, ano-ano'ng mga napag-usapan n'yo?
Lahat halos.
Mga pangarap namin, mga pamilya namin.
Marami kaming pagkakapareho.
Tulad ng ano?
Pareho kaming dominante ang mga ama.
Pero sampung beses na mas malala si Jose.
Handa siyang gumawa ng kahit ano para lang manalo.
Sobrang nape-pressure si Lyle.
Ano kasi...
Nagsabi ba siya ng...
kahit anong sekreto tungkol sa pamilya niya
lalo na sa tatay niya?
Sinabi niyang may babae daw 'yong papa niya.
No'ng nalaman ng mama niya, halos ikamatay daw niya 'to.
Halos sumabog si Lyle sa sobrang galit.
Mapapatay ko talaga siya dahil sa ginagawa niya kay mama.
Hoy.
- Nagbibiro ka, di ba? - Seryoso.
'Yong pasakit na binibigay niya kay mama, sa aming lahat.
Dapat mamatay na siya. Imposible siyang pakisamahan.
Di ko sineryoso 'yon. Kasi nga, normal lang na padalos-dalos pag galit.
Makalipas ang ilang linggo, nasa Chinese restaurant kami.
Cheers.
Pucha. Best friend kita, di ba?
Oo.
- Wala tayong di gagawin para sa isa't isa. - Wala talaga.
Kunwari...
may masamang mangyari sa 'yo.
Siyempre, aalagaan ko 'yong pamilya mo, di ba?
Tapos, alam mo 'yon, kung may sobrang samang mangyari sa akin,
aalagaan mo din si Erik at si mama.
- Oo naman. - Dahil pamilya tayo.
Tama.
Wala nang mas mahalaga pa sa pamilya, 'no?
Di ba?
Kasi sa pamilya, 'yong totoong pamilya,
walang sinisekreto.
Tama 'yan.
Kaya wala kang itinatago sa 'kin?
Wala talaga?
No'ng sandaling 'yon, parang sinusubukan ako ni Lyle.
Para bang pag mali 'yong sagot ko, tapos na ang pagkakaibigan namin. Kaya...
Sinabi kong minolestiya ako no'ng bata ako.
Nangyari 'yon sa bahay ng family friend.
At sinabi ko sa kanya ang lahat.
Naaalala ko pa rin 'yong kuwarto kung saan siya nangyari,
'yong mga picture sa dingding,
mantsa ng tinta sa carpet.
'Yong amoy no'ng ano...
Alam mo... di ko 'yon sinasabi kahit kanino
kaya di ako sigurado sa reaction ni Lyle.
Sorry, pare.
Nandito ako para sa 'yo.
Alam ko 'yang pinagdadaanan mo.
Oo, salamat, pare.
Seryoso, pare.
Alam ko.
Kami ni Erik.
Minolestiya din kami.
Ng tatay namin.
Kaya ipinagtapat ni Lyle sa 'yo 'yong pangmomolestiya ng ama niya
apat na buwan bago ang mga pagpatay?
Oo, pero di siya nagbigay ng maraming detalye.
Pero nakuwento niya 'yong sabay silang naliligo.
Parang kay Erik 'yong pinakamatindi.
'Yong pinakamahirap para kay Lyle, di niya maprotektahan si Erik.
Nakokonsensiya siya.
Parang sinisisi niya ang sarili niya.
Lyle, may tanong ako.
Ano ba'ng di-pangkaraniwan sa weekend na 'yon?
Bakit n'yo naramdamang nanganganib ang buhay n'yo?
Mas maraming detalye si Erik, pero no'ng kinumpronta ko si papa,
gabi na no'ng makauwi si Erik tapos tulog na ako.
Erik, buksan mo 'tong pinto!
Papasukin mo ako! Erik!
Ay, sus. Buksan mo 'tong pinto!
Papasukin mo ako. Erik.
Di ba ang sabi ko wag mong sasabihin kahit kanino!
- Alam ko, Pa. Sorry. - Wag mong sasabihin kahit kanino!
Kasalanan mo 'to! Sinira mo ang pamilya natin!
Bitawan mo 'ko!
Ano'ng problema mo?
- Wala. Di mo maiintindihan. - Siyempre, oo.
Akala mo di ko alam?
Akala mo tanga ako?
Alam ko noon pa.
Ano'ng sinasabi mo?
Pinilit kong panatilihing buo ang pamilyang 'to!
Naging malinaw sa 'min na papanigan pa rin niya si papa.
Lyle!
Lyle, buksan mo 'to.
Ano'ng problema?
Sa kabila ng mga ginawa ni papa sa kanya, gaya ng pambababae, wala lang sa kanya.
Ano'ng meron? Ano?
- Alam ni mama. Lyle, alam niya. - Ano?
Wala na tayong oras.
Bago kayo ano, patayin ng nanay n'yo?
Di mo kasi kilala 'yong mama ko.
Mahilig si mama sa baril.
Ayaw na ayaw niya 'yong mga ibong plover.
Tapos gusto niyang takutin ang mga palaboy.
Minsan, sinama niya si Erik sa pagbili ng baril.
Tapos sinabihan daw siya ni mama...
May papatayin ako gamit 'to.
Akala niya, si papa o 'yong babae niya ang tinutukoy ni mama.
'Yan ang susunod kong bibilhin.
Kasyang-kasya sa bag ko.
Naisip mo na may baril siya?
Na may silencer. Oo.
Naisip namin pareho ni Erik.
Kinuha namin 'yong pera sa Peter Rabbit book ni Erik
at bumili kami ng mga shotgun.
Ano 'to... Biyernes?
Oo. Kasi 'yong Sabado, dapat may fishing trip kami.
Shark fishing. Kaming pamilya lang.
Pero may nangyari na ikinatakot talaga namin.
Na-reschedule 'yong boat trip bukas.
Di na siya 11:00. 4:00 p.m na.
Sabihan mo si Lyle.
Kaduda-duda talaga 'yon kaya napraning talaga kami.
Bakit nila babaguhin 'yong oras, di ba?
Para madilim sa labas,
tapos itatapon nila tayo at sasabihing nalunod tayo!
Oo, kasi walang nagsa-shark fishing sa gabi! Di ba?
Na-stress kami.
Tapos naisip naming maglibot na lang maghapon,
baka sakaling iwan nila kami.
Pucha! Nandito pa sila.
Bilis. Paalis na 'yong bangka. Sus, tara na.
Paano 'yong mga baril?
Iwan natin sa kotse mo.
Dahan-dahan lang.
Tara, manghuli tayo ng pating!
Ano kaya ang pinag-uusapan nila?
Dito ka lang. Wag tayong maghihiwalay.
Di nila tayo mapagsasabay.
Sorry talaga, Erik.
Sorry kong naramdaman mong malayo ang loob ko sa 'yo.
Tapos sorry din na...
Sorry sa ginawa ko sa 'yo.
Ewan ko kung bakit...
Hindi mo kasalanan.
Ano, gusto ba nilang mangisda?
Ewan ko. Di ko alam.
Nagsayang lang ng oras.
Ano'ng ginagawa n'yo? Sakay na.
Susunduin pala kami ni Perry.
Hindi. Sakay na.
Hindi, kailangan natin mag-usap. May mga aayusin tayo. Tara.
Ayos lang. Mauna na kayo. Imi-meet namin si Perry.
Doon namin napagkasunduan
na di na namin sila bibigyan ng pagkakataong saktan kami ulit.
Di na namin sila hahayaang paghiwalayin kami ulit.
Poprotektahan ko siya.
Gusto n'yo ba ng birdshot o buckshot?
Mas mahina ang sipa ng birdshot, pero di 'yon uubra sa masasamang-loob.
Nagsalin ng Subtitle: Jewel T