CARBONDALE, ILLINOIS 1962
Ai, barkatu.
Kaixo.
Nor zaren gogoko dut.
Zer esan nahi duzu?
Zarela oso...
estatubatuarra.
Eta zu... batere ez.
Bai! Aupa nire neska!
Jose, gazteegia zara ezkontzeko.
Heldua nintzen Carlosekin hegazkina hartu
eta neure kabuz hutsetik hasteko.
Jose, ez dut errepikatuko.
Ezetz. Gazteegiak zarete ezkontzeko. Ahaztu zozokeria hori!
Egunen batean, zenbat min eman didazun esatera ausartuko naiz.
"Jose" "Joseph" gaztelaniaz da?
Bai, hala da.
Joseph izen polita da.
Ez diozu ezta begiratu ere egin!
- Gelditu eta pentsatu! - Ez duzu ulertzen! Maite dut!
Plazera izan da zu ezagutzea. Tira, goazen.
Ez kezkatu.
Ez dugu bera behar. Elkar behar dugu, kito.
Senar-emazte izendatzen zaituztet.
Ametsa bezalakoa da. Kitty Menendez naiz.
Bada ametsa.
Amets amerikarra da.
Guztia emango dizut. Uste zenuen baino askoz gehiago.
Nire umeak gorroto ditut.
Zergatik ez onartu? Lehenago edo geroago onartuko nuen.
Egia esan, parasitoak dira.
Ez nireak bakarrik, umeak oro har.
Hezurretako kaltzioa kentzen dizute barruan dituzun artean.
Gorputza suntsitzen dizute bizirik jaten zaituzten artean.
Nire umeek...
Zera, Lylek...
Ezin duzu utzi. Hilabete soilik daramazu han lanean.
Ama! Ordaintzen didaten baino diru gehiago aurkituko nuke
nire arropa-saski putan!
Konturatzen al zara?
Lylek izutzen nau.
Erik, aldiz...
Joder!
Erik penagarria da.
Hala ere, nire erara, haietaz kezkatzen naiz.
Izugarri.
Lo seko daudenean,
haiei lotuta sentitzen naiz oraindik.
Zilbor-hesteak oraindik mantentzen gaitu loturik.
Gau betean, umetxoak bezala gogoratzen ditut.
Orduan berriz maite izaten ditut.
Baina, egun gehienetan,
ia ez ditut ezagutzen.
Bizitza beira lausotu baten zehar ikustea bezala da.
Tartea dago gure artean.
Eta senarra...
kanpoan geratu da.
Inoiz ez dut Joserengandik nahikorik jasotzen.
Lyle eta Erik izan nituen, eta Jose kendu zidaten.
Beti dabiltza nire bizitzako maitasuna kentzen saiatzen.
Bai haiek, bai senarraren maitalea.
Louise deitzen omen da. Urteak daramatzate joan-etorriekin.
Eta ulertzen dut, benetan.
Etxeko kaosari ihes egiten saiatzen ari da.
Lyle eta Erik diren kaosari.
Niri geratzen zaidan bakarra etxea berritzea da.
Eder geratuko da. Josek nahi dudana egiten uzten dit.
Eta datorren astean lifting a egingo dut. Bitxiki, ondo aterako delakoan nago.
Oporrak baino lehen hertzea espero dut.
Joseri gustatuko zaiolakoan nago.
Puntuan jartze txikia gabonak baino lehen.
- Zer deritzozu honi? - Polita da.
Ez, berdea tradizionalegia da, ezta?
Lifting puta egin dut zugatik. Ez duzu ezer esango?
Kirurgia plastikoa ordaintzean esan nuen, eta itxura ederra duzu.
Itxura berritua duzu. Ederra zaude.
Baina gorputza zaindu behar duzu, mesedez.
Galdu lau kilo.
Non daude umeak? Berandu ez iristeko esan nien.
Beraz, badugu zuhaitzak aldatzeko denbora.
Bat gela bakoitzean. Zure laguntza beharko dut.
Berdea polita da. Gera gaitezen horrekin. Tira.
Gabon gaua da. Perfektua izan behar du.
Polita bakarrik ez, perfektua.
Kaka. Hemen daude.
Ez utzi oraindik sartzen.
Non zeundeten? Esan nizuen.
Zer? Gabon-festa batean geunden.
Gaur trukatu behar genituen opariak bihar Lylek txapelketa duelako.
- Aita, Gabon gaua da. - Aizue! Itxaron.
Gabon gaua da, baina goizean tenisean jokatu behar duzu.
Gabonetako txapelketa da.
Horregatik trukatuko ditugu opariak gaur.
Horregatik esan nizuen garaiz heltzeko, ados?
Gabon zoriontsuak!
Hara! Hemen dago.
Zer guapo zauden, Bizarzuri.
Eskerrik asko.
Gabon zoriontsuak. Hau zuretzat da, laztana.
Hara, "laztana"!
- Bizarzuri ez dago ezkonduta? - Bai.
Ama, nola egin diezaiokezu hau Bizarzuri andreari?
Hau zuretzat eta hau zuretzat.
Hara! Liburu bat.
Primeran.
Amari zerbait erosi diozue?
Ez. Inork ez zigun opariak trukatuko genituenik esan.
Bai, nik esan nizuen gabonak direla. Gabonetan opariak egiten ditugu.
Ireki itzazue.
Eder-ederra da, bihotza.
- Ez dago ezer gehiagorik hor barruan? - Zer?
Ea ezer gehiagorik ez dagoen.
Ai ene! Auto bat? Mercedes Benz bat?
Bizarzuri!
Zer? Bizarzuri! Ikusi behar dut!
Begira iezaiozue.
Kabrioleta da!
Ai ama! Aliciari erakutsi behar diot! Oraintxe nator.
Horra hor maitasuna, bai horixe. Bale, ireki zuenak.
Ederki! Amarentzat Mercedes bat eta guretzat liburuak.
Zein atsegina zaren, aita.
Bai. Liburua da.
Ama eta biok New Yorkera joan ginenean,
ontzi-garbitzaile lana soilik lor nezakeen.
Kuban ia erregea nintzen eta, AEBn, morroia, ezta?
Besteen plateretatik listua eta zikinkeria kentzen.
Han besterik ezin nuen lana lortu.
Arduradunak liburu horren kopia bat zuen.
Atsedenetan etengabe irakurtzen nuen.
Herrialde honetan norbait izateko nire biblia bihurtu zen.
Zergatik dago hainbeste paragrafo ezabatuta?
Txorakeriak ezabatu nituen. Txorakeria pila bat dago.
Baina utzi nuena... Hitz horiek...
Egin behar duzuena... Entzun.
Egin behar duzuena hitz horiek ikastea da. Haiekin konprometitzea.
"Gaur nire emozioak menderatuko ditut".
"Gaur nire emozioak menderatuko ditut.
Oraindanik, nigan esnatzen den edozein nortasun kontrolatzeko prest nago.
Nire aldartea kontrolatuko dut ekintza positiboen bidez.
Nire aldartea kontrolatuta, nire patua kontrolatuko dut".
Ados, mutilok?
Bai?
- Jose Menendez zara? - Bai.
Mills inspektorea naiz. L.A.-ko konderriko sheriffarekin nago.
Kaixo. Zertan lagun zaitzaket?
Ea, jauna, zure mutikoak hemen daude.
Nire mutikoak? Nola nire mutikoak? Nire semeak?
Bai. Jauna, gaur goizean atxilotu ditugu.
Inguruko zenbait lapurretatan nahasita egon omen dira.
Aita, itxaron.
- Aita. - Igo autora.
Ez dugu etxe horietan lapurtu, ados? Ez.
Aita, Erikek eta biok...
Badakigu lanetik irten behar izan duzula. Sentitzen dugu.
Eskerrak eman nahi genizkizun.
Joder!
Joder.
Geratu auto putan!
Ez niri hurbildu, mesedez.
Aita? Aizu.
Ikusten urmaela hemen dagoela?
Hemen nahi dut.
Urmaela metro erdi mugitzea nahi duzu? Ados.
Tira, honekin eta dutxagela berriarekin, aurrekontua bikoiztuko da.
Zer dutxagela? Ez dugu dutxagelarik egingo.
Zure senarrak dutxagela handia nahi du dutxa-buru guztiekin.
Bainu erromatarra bezalakoa, esan zuen.
Etxez aldatuko gara.
Etxea aurkitu dut Beverly Hillsen. Astebete barru goaz.
Zer? Lizunarengatik? Zorakeria da hori. Lizun pixka bat besterik ez da.
Lizunarengatik ez, semeengatik. Gaizkileak direlako. Kriminalak.
Gaizkile-talde baten buru dira hemen, Calabasasen.
Menendez abizena orbandu egin da hiri honetan.
Hutsetik hasi behar dugu ezagutzen ez gaituzten
eta gure familiaren birgaitzea ikuska dezakedan nonbait.
Lotsatuta nago, Kitty.
Nire ametsetako etxea da hau.
Harekin geratu. Jarraitu berritzen.
Beverly Hillsera joango gara Erik unibertsitatera joan arte.
Urte pare bat barru itzuliko gara.
Ordurako, espero dut semeek nire izenari ekarritako lotsaizuna
joandako ura izatea,
nire kaletik haietaz kezkatu gabe ibili ahal izateko.
Kaixo, Michael. Zer ondo zu ikustea. Zer moduz?
Ados? Badakit, bihotza.
Has gaitezen maletak egiten.
Hartu.
Itxaron. Hor ez. Egongelan, mesedez.
Bai?
Kaixo. Jose Menendez naiz.
Ez sinetsi nire semeek esaten dizutena.
Gezurtiak dira. Ahoberoak dira. Soziopatak dira.
Jakinarazi behar nizun, ados?
Zugana bidali ditut auzitegiak hala diolako.
Ea arrastoan sartzen dituzun. Ez dakit orain hori inork lor dezakeen.
Baina zorte on. Bihar arte. Agur.
Nik uste, hainbat zentzutan, lapurreta horiek laguntza-oihuak ziren.
- Egoera larriak bizi izan ditugu. - Bai.
Eta...
etxean egotea ez da beti errazena. Beraz...
Zer ez da erraza etxean egotetik? Bai. Zer ez da erraza etxean egotetik?
Arroparen kontua? Zer?
Gogorra ote da arropa eta oinetakoetan milaka dolar gastatzea?
- Ez, Menendez jauna... - Ixo, ostia.
Ordaintzen dizut. Badakizu.
Gogorra ote da amak eta biok aukera puta guzti-guztiak eskaini izana?
Ala are gogorragoa ote da zuentzat nahi duzuen guztia izatea,
behar duzuen guztia?
Ez dut ulertzen.
Guzti-guztia, ostia!
Bale.
Doktore?
Ai ene. Hain zarete... irrigarriak.
Irrigarriak dira, joder.
Tira. Altxatu.
Aizu, altxatu. Mr. Chowra goaz.
Tira.
Ondo pasa haiekin, doktore. Mutiko hauek gure altxorra dira.
Errepasatu nahi duzu?
Bai. Zergatik ez? Bai.
Menudo umeez osatuta dago.
Zer gertatuko da hazten direnean edo diru gehiago eskatzen dutenean?
Menudoko kide baten ahotsa aldatuz gero,
abeslari gazteago batekin ordeztuko da.
Menudoko kide batek diru gehiago eskatuz gero,
beste abeslari batekin ordeztuko da.
Joder. Neuk egin diet hau?
Zuk uste, semeak nire erruz dira horrelakoak?
Nolakoak?
Gauzaez eta alproja hutsak. Nire erruz dira horrelakoak?
- Zure erruz, zergatik? - Badakit zertaz ari naizen.
Hamasei urte nituen herrialde honetara heltzean.
Hamasei urte.
Tira, familiak hegazkin batean sartu ninduen. Ez nuen ezer.
Pertsona bakar bat ezagutzen nuen hemen.
Eta, zera...
Barkatu.
Askotan entzun duzu istorio hau, ezta?
Egia esan, ez.
Emaztea eta umeak maite dituzunean, behetik hasten zarenean...
Ez nekien ingelesez, mahaiak eta zoruak garbitzen nituen, edozer egiten nuen.
Maite nuen emakumea aurkitu nuen,
eta berak bi ume eder eman zizkidan, bi seme.
Oso eskertuta nengoen berarekin, herrialde honekin.
Naizen guztia eman nahi izan diet, daukadan eta nirea den guztia.
Baina haiek hori dena eskubidez jaso dutela uste dute.
Gogor borrokatu naiz hori guztia lortzeko, joder.
Baina haiek nik guztia
haien eskura jartzea nahi dute, inolako esfortzurik egin behar ez izateko.
Haietaz lotsatzen naiz. Neure buruaz lotsatzen naiz, hezi ditudan moduaz.
Eurek lortu behar dute hori guztia. Sentitzen dut.
Baina haien bizitza guztiz nahasia dago, bai horixe.
Ez zara aita txarra, Jose.
Gauza bat esango dizut. Argi dago batzuetan gogorra zarela haiekin...
Baina zer beste aukera dut une honetan?
Esan. Horrelakoa izatea gogoko dudala uste duzu?
Haiei errieta egitea gogoko dudala?
Ez, bada. Ez dut gogoko.
Baina, errieta eta mehatxurik gabe, kabroi horiek ez dute kasurik egiten,
besteen etxeetan sartu eta haien familien objektu baliotsuak saltzen dituzte.
Tira, zer ostia?
Ez da zure errua.
Nire errua ez dela?
Ez dakit. Nik uste, bai.
Nik uste, bai. Bai horixe.
Joder.
Zer egingo dut orain, Marzi?
Guztiarekin.
Hau guztiarekin.
Hau ez doa ondo. Ez doa ondo.
Ez doa ondo.
Zer ostia egingo dugu haiekin?
Zer zabiltza?
Kafe bat hartzen, besterik ez.
Laztana, goizeko 05:30ak dira.
Ez zaitut maite, Kitty.
Ez ditut gure semeak maite.
Ez dut familia hau maite.
Nik uste, familia honek porrot egin du.
Nik porrot egin dut. Baina, laztana...
Ene! Zuk porrot egin duzu.
- Mozkorra eta pilulazalea zara. - Nahikoa.
Inoiz ez zaitut maite izan. Zer ostia?
Familia bat nahi nuen. Besterik ez. Hori zen nire ametsa.
Badakizu zer? Ametsa ustel atera da.
Joder.
Zergatik egiten duzu hau?
New Yorkerako hegazkina hartuko dut.
Familiarentzako diru gehiago irabazi behar dut, horixe behar baitu:
diru gehiago. Ezin dut gezurra esaten jarraitu.
Ezin dizut maite zaitudala eta familia hau maite dudala esan egia ez bada. Ezin dut.
- Mozkortuta egongo zara hau esateko. - Ez nago mozkortuta.
Sentitzen dut. Bene-benetan ari naiz, Kitty.
Agur, laztana.
Mila esker, Jose. Goraintziak zure neska-lagunari.
Gezurrez nekatu zarela diozu. Zergatik jarraitu horrekin?
Maite ez nauzula diozu poker-aurpegi horrekin?
Lotsatu beharko zenuke. Gezurra!
Lehen aldiz ikusi ninduzun unetik maite ninduzun, Jose Menendez.
Bihotz-bihotzez maite ninduzun.
Biziki maite ninduzun.
Nigandik guztia maite zenuen.
Ez esan maite ez ninduzula, maite ninduzun eta.
Eta ez dut itxura ona. Porru eginda nago.
Ezin naiz semeez arduratu.
Lylek izugarri ikaratzen nau.
Suizidatzen saiatu nintzen. Ba al zenekien?
Ez zen ondo atera. Huts egin nuen. Horretan ere huts egin nuen.
Pilulak hartu eta segidan esnatu nintzen, ederki sentitzen gainera.
Siesta ederra egin izan banu bezala.
Eta orain, egunero,
suizidatzeaz pentsatu gabe saiatzen naiz aurrera egiten.
Ez dut azken aldia gogoratzen. Duela pare bat urte, gabonetan agian.
Ez dakit.
Zeren, Beverly Hills nazkantera behartuta ekarri ninduzunetik,
nire lagun guztiengandik urrun,
eta egoera hobetzeko kreditu-txartela bat eman zenidanetik,
egunero nahi izan dudan hilda egotea.
Kitty...
Tira. Itzuli ohera.
Tipo berria zara zu. Ez dakizu ezer musikaz.
Non egiten zenuen lan RCAn baino lehen?
Hertzen.
Zuri hartu nizun autoa errentan, bada!
Zergatik bidali dute auto-alokatzailea nirekin negoziatzera?
Latinoamerikar musika ehuneko 400 hazi izango delako 1990erako.
Kubatarra naizelako. Jose Menendez deitzen naizelako.
Eta 30 milioi dolar eskainiko dizkizudalako
Menudo RCA Recordsen kontratatzeko.
A zer txorakeriak esaten dituzun!
Ia engainatu nauzu!
Tira, zenbat eskainiko didazu? Orain serio ari naiz.
Serio ari naiz. 30 milioi dolar eskainiko dizkizut. Zer deritzozu?
Irango xaha ezagutzen duzu? Nahi baduzu, haren hegazkina emango dizut.
Menudo toki orotan nahi dut:
Coca-Cola makinetan, janari-ontzietan, jostailuetan...
Munduko talderik handiena izango da.
Hogeita hamar milioi. Zer deritzozu?
Tira... ikusiko dugu.
Horixe baietz!
Jakina. Bai, tratu puta itxi dut.
Badakit. Ez horregatik.
Jakina. Agur.
Xaboia erabili duzu?
Zer? Ea xaboia erabili dudan?
- Dutxatzeko esan didazu. - Eta? Xaboia erabili duzu?
- Bai. - Ados.
Enpresaria zara, ezta? Tratu garrantzitsua itxi berri duzu, antza.
Nahikoa da. Ixo!
Ni ez naiz zure beste bezeroak bezalakoa.
Ez dut hau maiz egiten.
Harrituko zinateke.
Zer dakizu antzinako Erromaz?
Grekoek, espartarrek,
gizontasun desberdina sortu zuten, ez oraingoa bezalakoa.
- Elkarrekin larrua joz? - Ai ene.
Arrunkeria hutsa da hori. Zu bezalako norbaitek ezin du ulertu.
Zerbaiti etiketa jartzen ari zara. Erromatarrek ez zuten hori egiten.
Bale. Zer egiten zuten?
Haien artean loturak sortzen zituzten. Mina zer zen ikasten zuten.
Benetako minari aurre egiteko behar zena ikasten zuten.
Beti elkarrekin, dena elkarrekin egiten.
Elkar maite zuten.
Ezin zuten borrokan kiderik galtzea jasan,
borroka-kidea galtzea euren burua galtzea bezala zelako.
Eta horregatik sortu zuten inoiz egon den
armada putarik bikainena. Ulertzen?
Eta hau guztia naturaltasun osoz gertatu zen,
soldaduek elkarri benetako gizona izaten irakatsiz.
Bale. Zuk hala uste baduzu...
Ez. Eseri. Tira. Marikoi konturik ez.
Ez dut hitz hori gogoko.
Hitz hori entzutean, ni...
jotzeko gogoa duzu?
Bai, hala da.
Bale.
Ez kendu tunika.
Jarri lau hankan,
zatoz hona
eta...
kendu nire tunika ahoaz.
Itxaron.
Bale. Tira, ostia. Aurrera.
Tira.
Joder!
Ekin!
Bai!
"'Gabon, ama. Gabon, aita'.
Ahotsaz errukia erakusteko asmoa du, baina gorrotoak errukia estaltzen du.
Argia itzaltzen da eta kamera eskaileran behera doa,
garrasak entzuten...".
Itxaron. "Garrasak"? "Garrasiak" jarri behar luke.
A, bai.
"Garrasak" jarri zenuen makinan idaztean, ez "garrasiak".
Zer ostia? Orrialde osoa makinan berridatzi beharko dugu!
Lasaitu. Nola berridatzi beharko dugula?
Neu ari naiz transkribatzen eta makinan idazten.
"Garrasak" idatzi zenuen. Idatzi zenuena kopiatu dut.
Ene, anaia! Amak izorratu zaitu.
Ama, berrikusi behar duzu guk irakurri baino lehen.
Orain makinan berridatzi behar dugu!
Egia da, ama. Beti izorratzen dituzu gauzak.
Ezin didazue horrela hitz egin!
Beti hartzen duzue elkar nire kontra aita kanpoan dabilenean.
Ezin dut gehiago.
Zuek biok lapurrak zarete, psikopatak zarete.
Familia osoa pozoituko banu, agur nire miseriari.
Ama, lasaitu.
Ixo!
Alua eta bizitza-suntsitzailea zara. Eta zuk, idatzi zuk zeuk zeure gidoia!
Eta, Craig, ezin zara afaltzera geratu. Barkatu, ez naiz jatetxea.
- Zer du honek? - Zer? Boloniar saltsa da.
Ez, gainean du...
- Erik, ez jan hori. - Kanela dirudi.
- Ama, zerbait bota diozu ala...? - Zer diozu?
Pozoitu gaituzu?
Denontzako afaria prestatu dut...
Bai zera, ostia! Pozoituko gintuzuela esan zenuen, eta hala egin duzu.
- Txantxa zen. Tira... - Goazen. Burutik zaude.
Hanburgesa baten bila goaz...
Agian pozoitu beharko zintuzketet!
Azkenik begiratzen didazue beldurrez eta errespetuz!
Agian pozoitu beharko zintuzketet.
Goazen hanburgesen bila.
Kaixo.
Hepa.
Kaixo.
Bera utzi dut. Bukatu da. Akabo.
Emaztearekin itzuliko naiz.
Emazte jazartzailearekin? Larrua jo nahi ez duzun psikopatarekin?
Badakizu zer lortu dudan?
Kontratua Menudorentzat.
Eskerrik asko.
Zorionak. Bidaia emankorra izan omen da.
Eskerrik asko.
Zer moduz zaude? Zer gertatu zen mutilekin? Erikek deitu zidan.
Airelineako itxarongelan nengoela jarri zen harremanetan nirekin.
Sutan zegoen.
Zer gertatu zitzaizun haiekin?
Aldaketa positiboak egiten ari naiz familia honentzat.
Ados? Zuk gauza bera egitea behar dut.
Utzi hainbeste pilula puta hartzeari. Epilepsia eragingo dizute.
Haserreak itsututa nago.
Bale.
Bale. Lagunduko dizut.
- Benetan? - Bai.
Ados. Nola?
Pasa den urtean aipatu zenuen bikote-terapiaren kontua
gogoan duzu oraindik?
Joan gaitezen. Aurkitu terapeuta on bat eta joango gara.
Familia hau konponduko dut.
Orain goiko bi mutiko horietaz arduratuko naiz.
Bai. Esnatu!
Esnatu, ostia!
Esnatu! Jantzi!
Tira. Esnatu.
Kaixo.
Badakit nor zareten.
- Ez... - Barkamena eskatzen ere ez dakizu?
Zenbat dolar balio zuen lapurtu zizuten guztiak?
- "Lapurtu genizun guztiak". - Lapurtu genizun guztiak.
Kaixo.
Zure etxean lapurtu nuen.
Barkatu. Ez nuen horrelakorik egin behar.
Asko sentitzen dut.
Tira, hau egiteko modu bakarra, Erik, zeuk pagaburua izatea da. Ados?
- Itxaron. Zer? - Psikologoari esango diozu
lapurretak zure ideia izan zirela, eta gero poliziari esango diozu.
Adingabea zara. Ni, adinduna. Honekin, akabo nire bizitza.
Ez da bidezkoa!
Komunitate-lanak egingo dituzu.
Zenbait astez errepideko zaborra jasoko duzu.
Tira, erraza da. Utzi marmar egiteari eta kexatzeari.
Lylek ez du oraindik bere bizitza guztiz suntsitu. Oraindik.
Oraindik badu aukera bat.
Baina ezin du zigor-aurrekaririk izan eta Princetonen lizentziatu behar du.
Bai? Gero negozioen eta politikaren txanda izango da.
Hala ere, zure ideia izan zen, Erik.
Arraioa.
Tira, argi dago ez naizela behar zenuten aita izan.
Hori bistakoa da. Baina...
hori aldatuko da. Oraintxe bertan.
Egoera honetatik libratuko zaituztet, baina azken aldia izango da.
Aizue! Zuek biok, entzuten didazue?
Laguntza amaitu da.
Bakarrik zaudete.
- Unetxo bat al duzu? - Jakina.
Jacki deia itzultzeko asmorik duzun jakin nahi nuke.
Hiruhileko honetako Menudoren zenbakiak berrikusi nahi ditu zurekin.
Miami gogoko duzu?
Bai, noski.
Han bizitzeko nahikoa?
Itxi atea.
Eseri.
Hogei milioi dolarreko beste tratu bat. Horixe besterik ez dut behar. Gero...
Pun! Floridara joango naiz.
Barrutia erosiko dut.
Senatari izateko aurkeztu eta Fidel Castro uzkailiko dut.
Zera... Fuera, ostia.
Zure laguntza beharko dut. Nirekin etorriko zinateke?
Ez didazu orain esan behar. Pentsa ezazu.
Han musika dago toki orotan.
Joe Kennedy bezalakoa izango nintzelakoan nengoen,
umeei politikan sartzeko bidea urratuko niela.
Baina... ez horixe.
Ez. Ume hauei ez.
Tira, beraz...
amets amerikarra nahi badut, neuk lortu behar dut.
Neure kabuz.
Pentsa ezazu eta ez kontatu inori.
Eraman hau, mesedez.
Eta deitu Jacki. Oraintxe deituko diot.
- Marzi, sekretu bat jakin nahi? - Jakina.
Musika-industriaz tutik ere ez dakit. Baina txit!
Tori.
- Zer ikusiko dugu gaur? - L.A. Law.
Bale.
A zer parea!
Tripaundi-bikotea gara.
Erretzeari utzi eta azukreari ekin diogu.
Gaur zerbait dibertigarria egingo dugu elkarrekin.
Eta ezin naute jendaurrean erretzen ikusi funtzionario hautetsia izan nahi badut.
Ez.
- Ohitura nazkagarria da. - Bai.
Nancy Reaganek ere bakarrean erretzen omen du.
Ez duzu nahikorik?
Jose Menendez.
Kaixo, Menendez jauna. Charles Deere naiz, Princetoneko ikasleen dekanoa.
- Bai. - Unetxo bat al duzu?
Bai.
Marzi, erosi Newarkerako hegaldia. Limusinaz noa aireportura.
Araudi zorrotza dugu kopiatzeari dagokionez.
Ezin naiz honetan malgua izan.
Lyle aldi baterako egotzi beharko dugu. Biltzarrak aztertuko du kasua.
Aita, ez dut kopiatu, ostia.
- Ados? Ez dut kopiatu, hitzematen dizut. - Ez niri hitz egin, Lyle. Mesedez.
Badakizu hau zer den?
Familia ehorzteko Princetonetik hurbil erosi nuen lursaila da hau.
Grover Cleveland, Aaron Burr...
- Badakizu nor ziren? - Bai, lehendakariak izan ziren.
Bale.
Uste duzu hemen haiekin ehortzita izatea merezi duzula,
gizon estatubatuarrek haien familiak harrotu zituzten tokian?
Menendez abizena eramatea merezi duzula uste duzu?
Ez dakit zer nahi duzun esatea.
Ez, aita, ez dut hala uste.
Zer deritzozu?
Zer deritzodan?
Zer zara, Lyle?
Belar txarra zara, sagar ustela? Zer zara?
Zuretzat gauzak nahi nituen. Horra hor arazoa.
Zuk beti kontrakoa egin behar zenuelako.
Zuretzat ezer nahi izan ez banu, kontrakoa frogatu beharko zenidakeen.
- Benetan galdetzen ari zara hori? - Bai.
Zergatik naizen horrelakoa? Erik eta biok? Benetan jakin nahi duzu?
Eta gu jotzea edo jendaurrean ezdeusak deitzea, zer?
Zer zen hori?
Neuk esatea nahi duzu?
Abusua da hori.
Aita, abusua da hori.
Bale. Eta zer?
- "Eta zer"? - Bai, eta zer?
Zu jo eta bestelako gauzak egin nizkizulako zara galtzailea?
Gogoratzen gure lehen txakurra?
Khan? Txakur puta ezin txarragoa zen. Gorroto nuen, ostia.
Maskota dendara joan nintzen
puntadun lepokoa erostera.
Puntak barrurantz, ez kanporantz, dituenetako bat.
Beraz, estutzean, txakurraren lepoan iltzatzen da.
Hedetik tiratzean, txakurrak nabaritzen du, ezta?
Leunki tiratuz gero ere, txakurrak nabaritzen du
eta badaki zer nahi duzun: geldi dadila.
Eta, paseatzen duzunean, korrika egin edo tiratu nahi badu,
hedetik tiratzen duzu, eta min ematen dio. Baina desobeditzen badu soilik.
Ondo portatzen bada eta jabeari kasu egiten badio,
lepokoak ez dio minik ematen.
Geroago, lepoko normala izango du berriz eta kito.
Ea, seme,
askok uste dute lepoko horiek krudelak direla.
Nik uste, besteak dira krudelak,
gaizki portatzen diren, tiratzen duten
eta ez nor diren, ez nola jokatu ez dakiten txakurrak sortzen baitituzte.
Badakizu zer pentsatzen dudan nik zu jotzeaz kexatzen zarenean?
Ez zintudala behar bezain gogor jo, Lyle.
Aitak ni jotzen ninduen moduan.
Hain gogor jotzen ninduen, non burua luze aritzen zitzaidan burrunbaka.
Tira, min izugarria ematen zidan, joder.
Baina banekien zehazki zer espero zuen nitaz.
Ados?
Beraz, maite zaituen aita gisa, Lyle,
barkatu behar bezain gogor ez jotzeagatik.
Nire errua da.
Eta sentitzen dut.
Erik, barrura.
Zatoz. Eseri.
Eseri.
Ea... Tori.
- Zertarako da? - Atleta-oinarentzat.
Hainbat medikuri deitu eta zure arazoa azaldu diet.
Errezetarik gabeko botika ez omen zen nahikoa,
eta errezeta behar duen hau erosi dizut.
Oso botika eraginkorra da hau, baina... Ez dakit. Jarri.
Jarri nola?
Behatzen artean igurtzi behar.
Igurtzi behatzen artean onddoak hiltzeko.
- Espraian al dago? Espraian jar dezaket? - Pomada sendagarria da.
Ene Jainkoa!
Kendu zapatak eta galtzerdiak.
Oinarrizko kontua da hau, Erik. Nolatan ez dakizu?
Ados, erakutsiko dizut.
Oina, hemen.
Gogoratzen dut, haurra zinenean,
zu loarazteko era bakarra zure oinak igurztea zela.
Txiki-txikiak ziren. Eta begira orain.
Apur bat erretzen du.
Erre behar du. Funtzionatzen ari dela esan nahi du.
Tira...
Esango dizut zer egingo dugun, ez bainaiz zutaz fidatzen.
Unibertsitatean tenisean jokatuko zenuela uste zenuen?
Ez zara behar bezain ona. Lyle bazen. Zu ez zara behar bezain ona. Beraz...
UCLAn enpresa-ikasketak egingo dituzu.
Baina ez zara egoitzan biziko,
etxean baizik, nik zu kontrolatzeko.
Itxaron. Egon. Tira...
Zer? Egon zu.
Hitz egiten uzten badizut,
esango didazu izan nahi duzula...
Zer? Modeloa?
Zer ostia dira argazki hauek? Tira, zer ostia da...?
Zer ostia da hori?
- Zer ostia dira? - Nire modelo-argazkiak.
Modelo-argazkiak? Erik.
Zara...? Ai ene.
Galdera serioa.
Homosexuala zara ala?
Ene...
Serio galdetzen ari naiz. Inoiz ez zaitut eme batekin ikusi.
Zer esaten ari...? Sinestezina da hau. Ez dut hau entzun behar.
Eseri.
Begira niri.
Kendu begirada hori.
Zuri etorkizuna ematen ari naiz nirekin.
Senataria naizenean, nirekin jardungo duzu politikan.
Etorkizun horretarako, neska-laguna behar duzu. Janice Shemanski.
- Ez. Aita, ez. - Haren gurasoekin aritu naiz.
Ederra da. Miss Amerika itxura du. Tira.
Gogoko zaitu. Graduazio-dantzara eramango duzu.
Ez horixe.
Bai, eramango duzu.
Axola didan bakarra graduazio-argazkia da.
Gero Craigek eta biok buztana elkar jango duzue. Ados?
Ez, ez dut hori egingo.
Modeloa eta aktorea izango naiz.
Eta antzerkia ikasiko dut, Shakespeareren antzezlanak egin baititut.
Aktore ona naiz.
Ez naiz hemen biziko, egoitzan baizik. Hori egin nahi dut.
Zatoz hona. Goazen gora.
Goazen zure logelara.
Sartu.
- Aita... - Joder!
Mesedez, barkatu.
Makurtu. Zer ostia dira argazki horiek?
Ez esan ezer, ostia!
Zure ikasketetan, unibertsitatean eta tenis-klaseetan dirutza gastatu dut,
eta, zer ostia, modeloa izan nahi duzu?
Joder!
Ondo. Kito.
Bale.
Bat, bi, hiru, lau,
bost, sei, zazpi, zortzi, bederatzi, hamar.
Hamar.
Aita.
Hamar.
Erikek ez du kondoirik erabiltzen.
- Nola dakizu? - Zenbatu ditudalako. Hamar.
Ez du neskarik haurdun utziko. Ez du neska-lagunik.
Horixe diot. Ez du kondoirik erabiltzen.
Uste duzu dela...?
Ez du neska-lagunik, bale? Eta ez du kondoirik erabiltzen.
Eta zergatik kezkatzen zaitu horrek?
Erikek hiesa izaterik ez dudalako nahi.
Beraz, uste duzu dela...
Ideia putarik ez, baina...
badakit zer omen dabilen.
Ezin du hiesa etxe honetan sartu.
Ezin du etxe honetan sartu.
Erik, zatoz hona.
Esan.
Zakila begiratu behar dizut.
Zer?
Babak dituzun ikusteko.
Utzi begiratzen, mesedez. Eta herpesaren ondoriozko ultzerak.
Ama, zergatik? Zer zabil...? Zer?
Nerabea zara eta frogatu duzu fidagarria ez zarela.
Utzi begiratzen, mesedez.
Ama, azkenekoan esan nizun neuk begira dezakedala. Ez dut babarik.
Begiratu behar dut.
- Bale. - Ikusten?
Tira, higiene-kontua da.
Zertan ari zara?
Kaixo. Ezertan ez. Miaketa-batzordearen kontuekin nabil.
Tira, goiz da oraindik, baina leloa nahi dute,
eta ez zait bat bururatzen. Ez zait...
Tira, zerbait bururatu zait, baina...
Zer gertatu da?
Zer?
Maite zaitut, Jose.
Maite zaitut.
Ados.
Eta?
Zera...
Tira...
Zer?
Jakin behar dut zer gertatzen den zu eta semeen artean.
Zer esan nahi duzu?
Nolabaiteko...
joerak dituzu?
Ez du zentzurik hori pentsatzeak izan dituzun aferak kontuan hartuta.
Baina ja ez dugu sexu-harremanik.
Ez. Erantzuna ezetz da.
Zergatik diozu hori?
Tira... Badirudi hiesak izugarri kezkatzen zaituela.
Zehazki Eriki dagokionez.
Bota galdera. Bota, Kitty. Bota galdera.
- Zer galdetzen ari zara? - Bale.
Sexu-harremanak ote dituzu semeekin?
Ez diot inori kontatuko.
Baina... jakin behar dut.
Ez dut gure artean gezur gehiago egoterik nahi.
Ez.
Ez, ez ditut.
Ai ene! Mozkor zaude?
Egon behar horrelako galdera egiteko. Mozkor zaude?
Gaur? Ez.
Ez, inoiz ez ditut izan.
Ez.
Tira, zer...?
Ez dakit. Agian zergatia azaltzeko garaia heldu da.
Nola "garaia"? Ni ikaratzen ari zara.
Badago kontatu ez dizudan zerbait.
Ez dizut kontatu
nola erreakzionatuko zenuen, zer pentsatuko zenuen
eta zer emango zuen ez nekielako.
Badakit abusuak jasotzea nolakoa den.
Zelako mina eta nahasmendua sortzen duten. Zeren, txikitan,
ez dut gogoratzen zer adinarekin,
baina pixoihalak neramatzan oraindik, beraz, txikia nintzen,
amak laztantzen ninduen, baita nire zakila ere, tentetu arte.
Gero barreka hasten zen grazia egiten zitzaiolako.
Ez nekien zer pentsatu, kilimak egiten zizkidalako
eta amari barrearaztea maite nuelako.
Baina, geroago, hazi nintzenean, sei edo zazpi urte nituenean,
Martak, arrebak, amarekin eztabaidatu zuen
eta esan zuen: "Ama, ez egin hori berriro. Ez zenuke egin behar. Ez dago ondo".
Eta amak esan zuen:
"Marta, ez izan leloa. Ez da ezer".
Eta badakizu zer?
Hori entzutean, pentsatu nuen: "Arrazoi du, ez da ezer".
Tira...
Badakit hori oker zegoela, baina, orduan,
berarentzat,
agian ez.
Haientzat, helduentzat,
ez baitzuen garrantzi handirik, dibertigarria zen zerbait zen.
Zen... tontakeria bat, agian.
Bizitza errealean gertatzen zen zerbait,
benetako familia batean.
Ez du garrantzi handirik.
Badakit zergatik nahasi zaren.
Zeren... Bai, ulertzen dut.
Tenisetik datozenean batzuetan haiekin dutxatzen naizelako.
Haiekin borrokatzen naiz, heltzen diet, ukitzen ditut... Hori normala da oso.
Aitak ere horixe egiten zuen nirekin.
Eta...
bizitza osoa eman dut
bi mutil horiek gizon bihurtzen saiatzen.
Soldadu.
Tira, batzuetan urrunegi joan naiz?
Bai, badakit.
Askotan egin diet errieta. Badakit.
Batzuetan jotzen ditut. Zer ostia?
Eta nire bizitzako gauza askoz damutzen naiz. Gauza askoz lotsatzen naiz.
Baina ez horretaz.
Maite zaitut. Badakizu zergatik ez naizen damutzen?
Maite zaitudalako eta familia bat garelako.
Hori da axola duena.
Familia bat gara.
Hara, hori bai lelo ona! Joder! "Florida familia bat da".
Horixe.
Goazen gora lotara.
Semeak gorroto ditut.
Eta izugarria da, baina egia.
Izan nahi ez dugun pertsonak bihurtu gaituzte. Baztertu gaituzte.
- Ez dut zure izenean hitz egin nahi. - Aurrera, bota.
Horregatik eskertzen dut hainbeste horrelako gizona izatea.
Oso gogorra da.
Jose, oso gogorra zara eta asko maite zaitut.
Maite zaitut.
Txikitan tratu txar pila bat zegoen etxean.
Aitak ama jotzen zuen.
Gauero ikusi behar genuen hori sukaldean afalorduan.
Gero gu jotzen gintuen eta joaten zen.
Horrek erakarri omen ninduen.
Zer esan nahi duzu?
Emakumeak euren aitak bezalako gizonekin ezkontzen direla.
Ez dut esan nahi Jose horrelakoa denik.
Bai.
Haren jokaeraz ari naiz. Aura oso maskulinoa du.
- Bai. - Bai.
Baina Josek jotzen zaitu?
A, ez. Ez. Semeak jo ditut pare bat aldiz.
Eta ni guztiz ados nago horrekin.
Txikitan sexu-abusurik egon zen etxean?
Ez.
- Jose? - Zer?
Zergatik ari gara honi buruz?
Bai ala ez?
Tira. Kitty.
- Bai? - Amatxo, Jose naiz.
- Zer moduz? - Zer? Zer ordu da?
Amatxo...
Gogoratzen...?
Gogoratzen aspaldi esan nizula
zenbat min eman zenidan esateko deituko nizula?
Zer diozu?
Ez, ez ni leloa banintz bezala tratatu.
Ondo dakizu zer egin zenuen. Ez nazazu esatera behartu.
Zer ostiaz ari zara?
Badakizu zertaz ari naizen. Txikia nintzen.
Martak bazekien egiten ari zinena gaizki zegoela eta sentiarazi zenion...
leloa zela.
Gezurtia zela sentiarazi zenion.
Eta, helduagoa nintzenean, jakin nahi nuela esan nizun,
eta ergela banintz bezala tratatu ninduzun.
- Gogoratzen ala ez? - Ez dakit zertaz ari zaren.
Nola ez dakizula zertaz ari naizen?
Zuri gauza bera gertatu zitzaizun! Martak esan zidan!
Martak zure osabarena kontatu zidan. Ez dut haren izen puta gogoratzen.
Mozkor zebilen beti.
Txikia zinenean, ukitzen zintuen. Gauzak egiten zizkizun.
- Zure arreba gezurtia da. Jeloskor dago. - Ez dakizu zertaz ari naizen, ostia!
Azken nahia eta testamentua Menendez jaunarentzat. Ekiogun!
Primeran. Gatzduna zara. Aurrera. Beti gatzduna.
Zer asmo duzu? Bitan banatuko dugu?
Ez. Hemendik.
Zenbait aukera aztertu nahi ditut.
Azkenaldian hausnartzen ibili naiz,
eta zenbait aldaketa egin behar dira nire bizitzari eta herentziari dagokionez.
- Ados? - Ados.
Ados, primeran. Ekiogun.
Bai, Europara joan nintzen Jamie ikustera, eta maite dut.
Eta, bai, gurasoek ordaindu beharko luketelakoan nago.
Ene, irrigarriak zarete.
Nahikoa izan dut.
Ez naiz saio gehiagora etorriko.
- Kitty... - Ez, inola ere ez.
Damutzen zait zuek izan izana.
Ama, ezin duzu hori esan.
Aitak itsasoa zeharkatu zuen
eta nik edertasun-erregina baten bizitza utzi nuen. Zinema-izarra ere
izan nintekeen, Kim Novak bezala. Eta horren ordez zuek zaituztet?
Erik, zeure autoak sorrarazten dizun lotsaren harira...
Hitz egingo diguzu horretaz?
Tira, Ford Escort bat da, beraz, lotsagarria da oso.
Ene, isildu, mesedez.
Zer?
- Zergatik begiratzen diguzu horrela? - Ezin dizuet irribarre egin?
Tira.
Ea, primerako saioa izan dugu Oziel doktorearekin.
Mila esker.
Eta nire emazte ederrarekin nago.
Eta zer gehiago esan dezaket?
Tira, bai, irribarrea praktikatzen ari naiz,
zeren, bost minutu barru, saio honekin amaitu
eta laurok Searsera joango garen.
Ederra.
Kitty, Lylerengandik apur bat hurbilago.
Ondo. Eskaini irribarre zabalak.
A zer hortz zuriak! A zer familia!
Eta...
Hau bai, nik uste.
Tori.
GURE FILM NAGUSIA
Azpitituluak: Yara Prieto Ortiz