Ay, sorry.
- Hi. - Hi.
Alam mo, gusto kita.
Bakit naman?
Kasi napakaano mo...
American.
Tapos ikaw... hindi.
Oo! Girlfriend ko 'yan!
Ang bata mo pa para mag-asawa.
Nakaya ko ngang pumunta dito kasama si Carlos
at magbagong buhay mag-isa mula sa wala.
Jose, wag kang makulit.
Di pwede. Ang babata n'yo pa para magpakasal. Tigilan mo na 'yan!
Balang-araw, masasabi ko din kung gaano mo ako nasaktan.
'Yong "Jose" ba, Spanish ng "Joseph"?
Opo, tama.
Joseph, magandang pangalan.
Di mo nga siya kayang tingnan, e!
- Mag-isip-isip ka nga muna! - Pero, Ma! Mahal ko siya!
Masaya ako na nakilala ko kayo.
Halika na. Tara na.
Ayos lang 'yan.
Di natin siya kailangan. Kahit tayong dalawa lang.
Inihahayag ko na kayo ay mag-asawa na.
Parang panaginip 'to.
Kitty Menendez na 'ko.
Panaginip nga 'to.
Ito ang American dream.
Ibibigay ko sa 'yo ang lahat.
Higit pa sa inaakala mo.
Ayoko sa mga anak ko.
Mabuti nang magpakatotoo.
Mapipiga mo rin naman sa akin 'yon.
Ang totoo, mga parasite sila.
Di lang 'yong mga anak ko. Lahat ng bata.
Inaagaw nila ang calcium sa buto mo habang lumalaki sila sa tiyan mo.
Sinisira nila ang katawan mo habang...
kinakain ka nila nang buhay.
'Yong mga anak ko?
Ewan ko. Si Lyle?
Di ka pwedeng mag-resign. Isang buwan ka pa lang do'n.
Ma! Mas marami pa akong mahahanap na pera dito sa labahan ko kesa do'n!
Alam mo ba 'yon, ha?
Natatakot ako kay Lyle.
Si Erik naman...
Tangina!
Walang kuwenta si Erik.
Pero kahit paano, may malasakit pa rin ako sa kanila.
Sobra.
Kapag tulog sila,
ramdam ko na konektado pa rin kami.
Binibigkis pa rin kami ng umbilical cord.
Sa gabi, naaalala ko sila no'ng mga bata pa sila.
Tapos mahal ko na ulit sila.
Pero madalas,
di ko na sila makilala.
Parang tinitingnan ko ang buhay ko sa malabong salamin.
Ang layo namin sa isa't isa.
'Yong asawa ko?
Puwera siya.
Pero nagkukulang din sa 'kin si Jose.
Iniluwal ko sina Lyle at Erik, tapos inagaw nila sa akin si Jose.
Lagi na lang inaagaw ng mga batang 'yon ang mahal ko.
Sila at 'yong babaeng kinakantot niya.
Louise yata ang pangalan. Ilang taon na silang on and off.
Pero kuha ko naman, e. Oo.
Tinatakasan niya lang 'yong gulo sa bahay.
'Yong gulo ni Lyle at ni Erik.
Nagpapaka-busy na lang ako sa pag-renovate ng bahay.
Magiging maganda 'yon.
Basta hinahayaan lang ako ni Jose.
Tapos magpapa-facelift ako sa susunod na linggo.
Sana maganda ang resulta.
Sana di na maga bago mag-Pasko.
Magugustuhan ni Jose 'yon.
Kaunting paganda bago mag-Pasko.
- Eto kaya? - Oo, maganda.
Ay, sobrang common na ng green, di ba?
Nagpa-facelift ako para sa 'yo tapos wala kang sasabihin?
Nasabi ko na no'ng binayaran ko 'yong plastic surgery.
Ang ganda mo. Fresh na fresh ka.
Ang ganda mo.
Pero kailangan mong alagaan 'yang katawan mo.
Magbawas ka ng nine pounds.
Nasaan 'yong mga bata? Sabi ko wag silang magpapagabi.
Pwede pa tayong magpalit ng Christmas tree.
Isa sa bawat kuwarto. Tulungan mo 'ko.
Maganda naman 'yong green, a. 'Yan na lang. Sige na.
Bisperas ng Pasko ngayon. Dapat perfect.
Di lang maganda, dapat perfect.
Patay. Nandito na sila.
Wag mo muna silang papasukin.
Saan kayo galing? Sinabi ko, di ba?
Ano? Nasa Christmas party kami.
Magbubukas tayo ng mga regalo ngayon kasi may tournament si Lyle bukas.
- Pa, bisperas pa lang. - Hoy! Sandali.
Oo, bisperas nga, pero may tennis ka bukas.
Holiday tournament 'yon.
Kaya magbubukas tayo ng mga regalo ngayong gabi.
Kaya sinabi kong umuwi kayo nang maaga. Okay?
Merry Christmas!
O, eto na siya.
Ang gwapo mo naman, Santa.
Salamat.
Merry Christmas. Para sa 'yo 'to, darling ko.
Uy, "darling".
- Erik, di ba may asawa si Santa? - Oo.
Ma, di ka ba naawa kay Mrs. Claus?
Ito ang sa 'yo at ito ang sa 'yo.
Wow. Libro.
Ayos.
May regalo ba kayo sa mama n'yo?
Walang nagsabi sa 'min na magreregalo ngayong taon.
Oo, sinabi ko 'yon.
Pasko, di ba? Nagbibigayan tayo ng mga regalo sa Pasko.
Buksan mo na.
Uy, ang ganda, honey.
- Pero 'yan lang ba ang laman? - Ano?
Tinatanong ko kung 'yan lang ang laman.
Ay, grabe, kotse? Mercedes-Benz?
Santa!
Ano?! Santa? Patingin!
Tingnan n'yo siya.
Convertible!
Diyos ko! Ipapakita ko kay Alicia! Babalik ako.
Pag-ibig ang tawag diyan. Iyan 'yon. Buksan n'yo na 'yan.
Ayos, may Mercedes si Mama tapos libro sa amin.
Sobrang bait mo, Pa.
Oo. Libro 'yan.
No'ng lumipat kami ng mama n'yo sa New York,
wala akong ibang mapasukan kundi dishwasher.
Parang royalty ako sa Cuba tapos utusan sa America, di ba?
Naglilinis ng laway at dumi sa pinggan ng iba.
Pero 'yon lang ang tumanggap sa akin.
Tapos may ganyang libro 'yong manager.
Binabasa ko 'yan tuwing break, walang tigil.
Tapos naging bibliya ko 'yan kung paano umangat sa bansang 'to.
Bakit ang daming linyang natakpan?
Tinakpan ko 'yong mga kalokohan kasi maraming kalokohan diyan.
Pero 'yong mga natitira... 'Yong mga salita...
Basta... Makinig kayo sa 'kin.
Basta aralin n'yo lang 'yan.
Isapuso n'yo.
"Ngayon ako na ang hari ng emosyon ko."
"Ngayon ako na ang hari ng emosyon ko.
Mula ngayon, handa na akong kontrolin ang anumang katauhang lalabas sa akin.
Kokontrolin ko ang damdamin ko sa positibong paraan.
Kapag nakontrol ko ang damdamin ko, kontrolado ko rin ang tadhana ko."
Okay, boys?
Hello.
- Si Jose Menendez ba 'to? - Oo, ako 'to.
Detective Mills ng LA County Sheriff.
Hello, sir. Ano'ng maitutulong ko?
Sir, nandito 'yong mga bata mo.
Mga bata ko? Anong mga bata? Mga anak ko?
Opo. Sir, inaresto namin sila kaninang umaga.
Naniniwala kaming sangkot sila sa magkakasunod na pagnanakaw dito.
Pa, sandali lang.
- Pa. - Pasok sa kotse.
Di namin ninakawan 'yong mga bahay na 'yon, okay? Hindi.
Pa, kami ni Erik...
Di ka tuloy nakapasok sa trabaho. Sorry.
Gusto lang naming magpasalamat.
Punyeta!
Punyeta.
Diyan lang kayo sa kotse!
Layuan n'yo ako, parang awa n'yo na.
Pa? Uy.
Di ba nandito 'yong pond?
Gusto kong ilipat dito.
Gusto mong ilipat 'yong koi pond? Sige.
Kung ito at 'yong bagong shower room, dodoblehin natin ang budget.
Anong shower room? Di kami magpapagawa ng shower room.
Sabi ng asawa mo. Malaking shower room, may mga shower head.
Parang Roman Bath daw.
Lilipat na tayo.
Nakahanap ako ng bahay sa Beverly Hills. Aalis tayo sa isang linggo.
Ano? Dahil ba sa amag?
Grabe ka. Kaunting amag lang 'yon.
Di dahil sa amag. Dahil sa mga anak natin. Mga kriminal sila.
May grupo sila dito sa Calabasas.
Sira na ang pangalang Menendez.
Sira na tayo sa bayang 'to.
Doon tayo kung saan di tayo kilala
at kaya kong bantayan ang pagbabagong-buhay ng pamilya natin.
Hiyang-hiya ako, Kitty.
Pero pangarap kong bahay 'to.
Sige. Ituloy mo ang renovation.
Sa Beverly Hills tayo hanggang mag-college si Erik,
tapos babalik din tayo dito.
Sa panahong 'yon, 'yong kahihiyang ginawa ng mga bata,
sana nakalimutan na,
at makakalabas na ako nang di nag-aalala sa mga tao.
Hi, Michael. Kumusta?
Okay? Alam ko, honey.
Mag-empake na tayo.
Pakihawak nga.
Sandali. Hindi diyan. Sa den po 'yan.
Hello. Si Jose Menendez 'to.
Wag kang maniniwala diyan sa mga anak ko.
Mga sinungaling sila. Gumagawa ng kuwento. Mga sociopath sila.
Gusto ko lang malaman mo 'yon. Okay?
Kaya ko sila pinapunta diyan dahil utos ng korte.
Sana maayos mo sila.
Pero ewan ko kung may makakagawa no'n.
Pero good luck. Kita tayo bukas. Bye.
'Yong mga pagnanakaw na 'yon, parang paghingi namin ng tulong 'yon.
- Marami lang kaming pinagdadaanan. - Oo.
Tapos...
Minsan ang hirap kasi sa bahay. Kaya...
Ano'ng mahirap sa bahay?
Oo nga. Ano'ng mahirap sa bahay? Ano?
'Yong mga damit ba?
Mahirap bang bumili ng libo-libong dolyar na damit at sapatos?
- Hindi, Mr. Menendez... - Tumahimik ka.
Binabayaran kita. Alam mo 'yon, Doc.
Mahirap ba na ibinibigay namin ng mama n'yo lahat ng oportunidad?
O mas mahirap ba para sa inyo na nakukuha n'yo ang lahat ng gusto n'yo,
lahat ng kailangan n'yo?
Ang labo, e.
Pambihira!
Okay.
Doc?
Ay, grabe. Kayong dalawa... mga gago.
Mga gago sila.
Halika na. Tayo na.
Ikaw, tayo na. Pupunta tayo sa Mr Chow.
Sige.
Bahala ka na sa kanila, Doc. Ipinagmamalaki namin ang mga batang 'yan.
Gusto mo bang pasadahan ulit?
Oo. Bakit hindi? Sige.
"Mga bata ang mga miyembro ng Menudo.
Ano'ng mangyayari paglaki nila lalo na pag humingi ng dagdag na pera?"
Kapag nagbago ang boses ng isang Menudo member,
papalitan siya ng mas batang performer.
Kapag nanghingi ang Menudo member ng mas malaking pera,
papalitan siya ng isa pang performer.
Punyeta. Ako ba ang may kasalanan no'n?
'Yong mga anak ko.
Ginawa ko ba silang gano'n?
Anong gano'n?
Mga walang kuwenta, tamad. Kasalanan ko ba 'yon?
- Paano mo naging kasalanan 'yon? - Alam mo na 'yon.
No'ng dumating ako sa bansang 'to, 16 ako.
Sixteen years old.
Pinasakay ako ng pamilya ko sa eroplano. Walang-wala ako.
Isang tao lang ang kilala ko rito.
Tapos...
Sorry.
Ilang beses mo nang narinig 'to, di ba?
Parang hindi pa.
Mahal mo ang asawa mo, mga anak mo, tapos nagsisimula ka pa lang.
Di ako marunong mag-English.
Tagalinis ako ng mesa, sahig, kung ano-ano.
Makikilala mo 'yong babaeng mahal mo
tapos bibigyan ka niya ng dalawang anak, dalawang lalaki.
Tapos sobra ang pasasalamat mo sa kanya, sa bansang 'to.
Gusto mong ibigay sa kanila ang lahat,
lahat ng meron ka, mga pag-aari mo.
Pero ang napapala ko sa kanila, ang iginaganti nila, puro kayabangan.
Tapos lumaban ka nang lumaban. Pinaghirapan mo nang husto ang lahat.
Pero gusto lang nila na isubo mo ang karangyaan sa mga sakim nilang bibig
nang walang kahirap-hirap, walang sakripisyo.
Ikinahihiya ko sila.
Ikinahihiya ko'ng sarili ko, kung paano ko sila pinalaki.
Dapat pinagsisikapan 'yon.
Sorry.
Pero nabubuhay sila nang paurong. 'Yon ang nakuha nila.
Hindi ka masamang ama, Jose.
Wag mo sanang masamain, mahigpit ka sa kanila minsan, pero...
Pero ano pa ba ang magagawa ko sa puntong 'to, sa sandaling 'to?
Sige. Akala mo gusto kong maging gano'n?
Tingin mo gusto ko silang bulyawan?
Hindi. Hindi.
Kung di ko sila bubulyawan, tatakutin, di makikinig ang mga gagong 'yon,
tapos nanloob pa sila ng mga bahay, ibinenta 'yong mga gamit ng mga tao.
Ano'ng tawag mo do'n?
Di ikaw ang gumawa no'n.
A, hindi ba?
Ewan ko. Ako yata.
Ako yata. Oo.
Punyeta.
Ano'ng gagawin ko, Marzi?
Sa lahat-lahat.
Sa lahat ng 'to?
Kasi walang nangyayari. Wala talaga.
Walang nangyayari.
Ano na'ng gagawin namin sa kanila?
Ano'ng ginagawa mo?
Eto, nagkakape lang ako.
Sweetheart, 5:30 pa lang ng umaga.
Di kita mahal, Kitty.
Di ko mahal ang mga anak natin.
Di ko mahal ang pamilyang 'to.
Wala nang pag-asa ang pamilyang 'to.
Talunan ako. Pero darling...
Ikaw, talunan ka din.
- Lasinggera ka, adik sa gamot. - Tama na.
Hindi kita minahal kahit kailan. Ano ba?
Gusto ko lang magkapamilya. 'Yon lang. Pangarap ko 'yon, e.
Alam mo ba? Nabigo ang pangarap na 'yon.
Punyeta.
Bakit mo ginagawa 'to?
Lilipad na ako mamaya papunta sa New York.
Dapat kumita nang mas malaki dahil 'yon ang habol ng pamilyang 'to.
Pera, pera, pera. Di ko na kayang magsinungaling.
Ayokong sabihing mahal kita kahit hindi.
Ayokong sabihing mahal ko ang pamilyang ito kahit hindi.
- Lasing ka lang kaya mo nasasabi 'yan. - Hindi ako lasing.
Sorry. Totoo ang bawat salita ko, Kitty.
Totoo 'yon.
Thank you, ha, Jose.
Hi pala sa babae mo.
Pagod ka na palang magsinungaling. E, ba't patuloy 'yon?
Ang tigas ng mukha mo, sasabihin mo di mo ako minahal?
Mahiya ka. Kasinungalingan 'yan!
Unang kita mo pa lang sa 'kin, minahal mo na 'ko, Jose Menendez.
Minahal mo 'ko nang buong puso't kaluluwa.
Sinamba mo 'ko.
Lahat ng tungkol sa 'kin, minahal mo.
Kaya wag mong sabihing di mo 'ko minahal. Minahal mo 'ko.
Oo, ang sama ng hitsura ko. Di ako matino.
Di ko kaya 'yong mga bata.
Natatakot ako kay Lyle.
Nagpakamatay na 'ko, alam mo ba 'yon?
Pero wala ring nangyari. Nabigo ako.
Do'n ako nabigo.
Ininom ko lahat no'ng gamot pero nagising pa rin ako.
Ang saya pa nga, e.
Para lang akong umidlip nang mahimbing!
Tapos ngayon, araw-araw,
pinipilit ko na lang na wag mag-isip na magpakamatay.
Di ko na maalala 'yong huli. Ilang taon na. Pasko yata 'yon.
Basta di ko na alam.
Dahil araw-araw mula no'ng kinaladkad mo 'ko sa Beverly Hills,
malayo sa mga kaibigan ko,
tapos binigyan mo ako ng credit card para sumaya...
Araw-araw gusto kong mamatay.
Kitty...
Sige na. Matulog ka na ulit.
Ikaw pala 'yong bago. Wala ka namang alam sa music.
Saan ka nagtrabaho bago ang RCA?
Hertz.
A, ikaw 'yong sa car rentals!
Ba't sila magpapadala ng taga-car rentals para makipag-deal sa akin?
Dahil tinatayang papatok ang Latin music ng 400% pagdating ng 1990.
Dahil Cuban ako. Dahil si Jose Menendez ako.
At inaalok kita ng $30 million para ipasok ang Menudo sa RCA Records.
Sus, puro ka satsat.
Muntik na akong maniwala!
Pero ano 'yong offer? Seryoso na ako.
Seryoso ako, $30 million ang offer. Ano sa tingin mo?
Kilala mo 'yong Shah ng Iran? Ibibigay ko 'yong jet niya kung gusto mo.
Gusto kong may Menudo kahit saan.
Sa mga Coke machine, sa mga baunan, sa mga action figure.
Magiging pinakamalaking banda ang Menudo.
Thirty million. Ayos ba sa 'yo?
Sige... tingnan natin.
Tama 'yan.
Siyempre. Oo. Na-close ko 'yong deal.
Alam ko. Walang anuman.
Sige. Bye.
Nagsabon ka ba?
Anong nagsabon?
- Sabi mo maligo ako. - At? Gumamit ka ba ng sabon?
- Oo. - Okay.
A, negosyante ka pala. Mukhang nakapag-close ka ng malaking deal.
Tama na. Tumigil ka.
Iba ako sa mga kliyente mo.
Bihira ko lang gawin 'to.
Baka magulat ka.
Ano'ng alam mo sa ancient Rome?
'Yong mga Greek, mga Spartan.
Ibang-iba ang mga lalaki nila kesa sa mga lalaki ngayon.
- Paano? Sa pagtira sa isa't isa? - Ay, naku.
Ang cheap naman.
Di 'yon maiintindihan ng tulad mo.
Nagle-label ka, e. Di ganyan ang ginawa ng Romans.
E, ano'ng ginawa nila?
Naging isa sila.
Inaral nila kung ano ang sakit.
Kung paano tiisin 'yong matinding sakit.
Lagi silang magkakasama, sama-sama sa lahat ng bagay.
Minahal nila ang isa't isa.
Di nila kayang mawalan ng kapwa sundalo sa labanan
kasi parang pagkawala ng sarili ang pagkawala ng kasama.
At mula dito, binuo nila ang napakalakas na puwersa
na nasaksihan ulit ng mundo, alam mo 'yon?
Tapos parang kusang nangyari ang lahat,
'yong nagtuturuan ang mga sundalo kung paano maging tunay na lalaki.
Okay, kung 'yon ang gusto mong itawag.
Hindi. Maupo ka. Sige na. Ayoko ng kabaklaan dito.
Ayoko nga ng mga salitang 'yon, e.
Dahil sa mga salitang 'yon, para bang...
gusto mo akong saktan?
Oo. Gano'n nga.
Mabuti.
Wag kang maghuhubad.
Gusto kong lumuhod ka
tapos gumapang ka papunta dito
tapos...
hubaran mo ako gamit 'yang bibig mo.
Teka, teka.
Sige. Tara na. Sige na.
Halika na.
'Yan, ganyan.
Sige pa!
Vien!
"'Magandang gabi, Ma. Magandang gabi, Pa.'
May pagkahabag sa boses niya pero natatalo ito ng galit.
Nakapatay lahat ng ilaw at kinukunan ng camera ang hagdan
habang ang mga singaw..."
"Singaw"? Dapat "sigaw" 'to.
Oo nga.
Ma, "singaw" ang nilagay mo, hindi "sigaw".
Tangina naman! Ita-type ulit namin 'tong buong page!
Kalma lang. Ita-type n'yo ulit?
Ako ang nagta-transcribe at nagta-type nito.
"Singaw" ang nandito, o. Kinopya ko lang dito.
Naku, bro. Barado ka kay Mama.
Ma, dapat tsine-check mo muna 'to bago namin basahin.
Ngayon ita-type na naman namin!
Totoo 'yan, Ma. Palagi ka na lang palpak.
Wag n'yo akong bastusin!
Palagi n'yo akong pinagkakaisahan pag wala ang tatay n'yo.
Di ko na kaya 'to.
Mga magnanakaw kayo. Pareho kayong psychopath.
Lasunin ko kaya tayong lahat nang matapos na.
Ma, kalma lang.
Tumahimik ka!
Gago ka, maninira ka ng buhay.
Kayo na ang mag-type niyan mula ngayon!
Craig, di ka pwedeng maghapunan dito. Sorry, di ako restaurant.
- Ano 'to? - Ano ka ba? Ragú 'yan.
Hindi, parang may ano...
- Erik, wag mong kainin 'yan. - Parang cinnamon.
Ma, may nilagay ka ba dito?
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Nilason mo ba kami?
Nagluto lang ako ng hapunan...
Tangina! Sabi mo lalasunin mo kami at eto na 'yon.
- Biro lang 'yon. Kain... - Erik, tara na. Baliw ka.
Kakain kami sa Hamburger Hamlet.
Baka dapat lasunin ko nga kayo!
Baka sakaling matakot kayo at igalang n'yo na 'ko!
Baka dapat lasunin ko kayo.
Ano, sa Hamlet? Tara.
Hello.
Uy.
Hi.
Tapos na kami. Tapos na. Wala na.
Babalik na ako sa asawa ko.
'Yong asawa mong stalker? 'Yong baliw na ayaw mo nang maka-sex?
Alam mo ang nangyari?
Pumirma na ang Menudo.
Salamat.
Congratulations. Mukhang marami kang nagawa.
Salamat.
Ikaw, kumusta ka?
Ano'ng nangyari sa mga bata? Tinawagan ako ni Erik.
Ipina-page niya ako sa United Airlines lounge bago ang flight.
Galit na galit siya.
Ano ba ang nangyari sa inyo?
Gusto kong may mabago sa pamilyang 'to.
Okay? Dapat gano'n ka din.
Itigil mo na ang pag-inom ng mga gamot. Magiging epileptic ka diyan.
'Yong galit ko, di ko makontrol.
Sige.
Sige, tutulungan kita.
- Talaga? - Oo.
Sige. Paano?
Ano nga 'yong sabi mo no'ng nakaraang taon tungkol sa couple's counselor?
Gusto mo pa rin?
Sige. Maghanap ka ng magaling tapos punta tayo.
Aayusin ko ang pamilyang 'to.
Didisiplinahin ko lang 'yong dalawang bata sa taas.
Uy. Gising!
Letse, gumising ka!
Gising! Magbihis ka na!
Sige na. Gising.
Hi.
Kilala ko kayo.
- Hindi ko... - Di man lang kayo marunong mag-sorry?
Magkano ang halaga no'ng mga ninakaw sa inyo?
- Na ninakaw namin. - Na ninakaw namin.
Hi.
Ninakawan ko ang bahay n'yo.
Sorry. Di ko dapat ginawa 'yon.
Sorry po talaga.
Ganito ang gagawin natin, Erik, aakuin mo ang lahat.
- Teka. Ano? - Sasabihin mo do'n sa therapist.
Sasabihin mo na ikaw ang nakaisip nito, gano'n din sa pulis.
Minor ka naman, e. Ako, 21 na. Masisira ang buhay ko.
Ang daya!
Magko-community service ka lang.
Ilang linggo ka lang naman magpupulot ng basura.
E, ano? Ang dali no'n. Wag ka nang umangal.
Di pa tuluyang nasisira ni Lyle ang buhay niya. Hindi pa.
May pag-asa pa siya.
Pero kailangan natin ng malinis na record at degree sa Princeton.
Okay? Tapos usapang negosyo at politika.
Ikaw naman talaga ang nakaisip no'n, e.
Pucha naman, o.
Oo, alam kong di ako naging mabuting ama sa inyo.
Alam ko 'yon. Pero...
magbabago na 'yan ngayon.
Tutulungan ko kayo dito pero huling-huli na 'to.
Hoy! Kayong dalawa, naririnig n'yo ba 'ko?
Wag n'yo na akong asahan.
Bahala na kayo.
- May oras ka ba? - Meron.
Baka lang pwede mong tawagan si Jack.
Tungkol sa numbers ng Menudo. Gusto niyang marinig uli.
Gusto mo sa Miami?
Oo naman.
Okay sa 'yong lumipat do'n?
Pakisara 'yan.
Maupo ka.
Isa pang 20-million-dollar deal. 'Yon lang ang kailangan ko. Tapos...
Boom. Lilipat ako sa Florida.
Bibili ako ng compound.
Tatakbo ako sa Senado. Pababagsakin ko si Fidel Castro.
Lintik. Fuera.
Pero kailangan kita. Gusto mo bang sumama sa akin?
Di mo kailangang sumagot ngayon. Pag-isipan mo lang.
Saan ka pa, may music kahit saan ka magpunta.
Akala ko magiging parang si Joe Kennedy ako,
inihahanda ko ang mga anak ko para sa politika.
Pero... hindi, e.
Hindi. Malabo ang mga batang 'to, e.
Pero kahit na...
Para sa American dream, kailangan kong gawin 'to.
Para sa sarili ko.
Pag-isipan mo at atin-atin na lang 'to.
Pakilabas mo naman ito, o.
Tapos si Jack, tatawagan ko na siya ngayon.
- Marzi, may sasabihin ako sa 'yo. - Oo ba.
Wala talaga akong kaalam-alam sa music industry.
Pero shh!
Eto.
- Ano'ng papanoorin natin ngayon? - L.A. Law.
Okay.
Tingnan mo tayo.
Dalawang mataba.
Tumigil na sa paninigarilyo, puro matatamis naman ang tinitira.
Nakakatuwa na ginagawa natin 'to.
Di ako pwedeng makitang naninigarilyo kung tatakbo ako.
Di pwede.
- Masamang bisyo 'yon. - Oo.
Pati daw si Nancy Reagan, patago manigarilyo.
Gusto mo pa ba?
Jose Menendez.
Hello, Mr. Menendez. Si Charles Deere 'to, Dean of Students sa Princeton.
- Oo. - Pwede ka bang makausap saglit?
Oo.
Pa-book ako ng flight papuntang Newark. Dadalhin ko 'yong limo sa airport.
Mahigpit talaga kami pagdating sa pandaraya.
Wala na akong magagawa dito.
Isususpende si Lyle sa Princeton habang nag-iimbestiga ang board.
Pa, di talaga ako nandaya.
- Okay? Peksman, di ako nandaya. - Wag mo akong kausapin, Lyle.
Alam mo ba kung ano 'to?
Ito 'yong libingang binili ko dito sa Princeton para sa pamilya natin.
Grover Cleveland, Aaron Burr.
- Kilala mo kung sino sila? - Mga dating presidente.
Okay.
Tingin mo, karapat-dapat ka bang mailibing kasama sila,
kasama ang mga Amerikanong nagdala ng karangalan sa mga pamilya nila?
Tingin mo, karapat-dapat ka ba sa pangalang Menendez?
Ewan ko kung ano'ng gusto mong sabihin ko.
Di ko alam, Pa, ewan ko.
Paano 'yan?
"Paano 'yan?"
Ano ka ba, Lyle?
Masamang binhi ka ba o bulok na itlog o ano? Ano ka?
Gusto ko lang mapabuti ka. 'Yon ang problema, e.
Kasi lagi mong gagawin 'yong kabaligtaran.
Dapat di na ako nangarap para sa 'yo para wala ka nang dapat patunayan.
- Gusto mo ba talagang sagutin ko 'yan? - Oo.
Bakit ganito ako? Kami ni Erik?
Gusto mo ba talagang malaman?
E, paano no'ng sinaktan mo kami
o tinawag na walang kuwenta sa harap ng iba?
O, tapos?
Gusto mong sabihin ko?
Pang-aabuso 'yon.
Pa, pang-aabuso 'yon.
Sige. E, ano ngayon?
- E, ano ngayon? - Oo, ano ngayon?
Sinaktan kita at kung ano pa. E, ano? Kaya ka talunan?
Naaalala mo ba 'yong unang aso natin?
Si Khan? Nakakabuwisit na aso 'yon.
Inis na inis ako sa asong 'yon.
Kaya bumili ako sa pet shop ng collar na may mga spike o mga pin.
Pero di palabas 'yong tusok. Paloob.
Kaya kapag sumikip 'yon, natutusok 'yong leeg ng aso, di ba?
Tapos paghatak mo ng tali, ramdam no'ng aso 'yon, tama?
Kaunting hatak, ramdam na niya 'yon
at alam niya ang gusto mo, gusto mong tumigil siya.
Pag inilakad mo 'yong aso at gusto niyang tumakbo o manghila,
hatakin mo 'yong tali at masasaktan siya.
Pero masakit lang pag sumuway siya.
Kung mabait 'yong aso at sumunod sa gusto ng amo,
di masakit 'yong collar.
Tapos babalik na siya sa regular collar. Gano'n lang.
Ngayon, anak,
iniisip ng maraming tao na malupit 'yong collar na 'yon.
Pero baka 'yong regular collar ang malupit
kasi pinaparami no'n ang mga asong pasaway, matitigas ang ulo,
tapos di na nila alam kung sino sila at kung ano'ng dapat nilang gawin.
Alam mo ang iniisip ko pag nagrereklamo kang sinaktan kita?
Parang kulang pa 'yong pananakit ko sa 'yo, Lyle.
Di tulad ng pananakit ng ama ko.
Sa sobrang lakas ng sapak niya, ilang araw na parang binibiyak ang ulo ko.
Sinasabi ko sa 'yo, sobrang sakit.
Pero alam ko kung ano'ng inaasahan sa akin.
Okay?
Bilang ama na nagmamahal sa 'yo, Lyle,
sorry dahil kulang pa ang pananakit ko.
'Yan ang pagkakamali ko.
Patawarin mo 'ko.
Erik, halika rito.
Halika. Maupo ka.
Upo.
Sige, ngayon... Eto.
- Para saan 'yan? - Sa alipunga mo.
Ilang doktor ang tinawagan ko tungkol sa problema mo.
Mahina daw 'yong mga over-the-counter kaya nagpareseta ako nito.
Malakas daw 'to, pero... ewan ko.
Gamitin mo na.
Paano gamitin 'yan?
Ipahid mo sa pagitan ng mga daliri ng paa.
Ipahid nang mabuti para mamatay ang fungus.
- May spray ba? Pwedeng i-spray? - Iho, medicinal cream 'to.
Ay, sus.
Hubarin mo 'yong sapatos at medyas mo.
Simple lang 'to, Erik. Paanong di mo alam 'to?
Ipapakita ko sa 'yo.
Dito.
A, naaalala ko no'ng sanggol ka pa.
Nakakatulog ka lang pag hinihimas 'yong paa mo.
Ang liit pa ng mga paa mo no'n. Ngayon tingnan mo.
Medyo mahapdi.
Gano'n talaga. Ibig sabihin gumagana, di ba?
Okay, kaya...
Ipapaalam ko lang sa 'yo ang plano kasi wala akong tiwala sa 'yo.
Maglalaro ka ba ng tennis sa college?
Kasi di ka gano'n kagaling. Si Lyle, magaling.
Ikaw, hindi. Kaya...
Ipapasok kita sa business school sa UCLA.
Pero di ka magdo-dorm. Dito ka sa bahay para mabantayan kita.
Sandali. Teka. Di ako...
Ano? Sandali lang. Maghintay ka.
Pag pinagsalita kita,
sasabihin mo sa akin na gusto mong maging...
Ano? Male model?
Anong kalokohan 'to, Erik? Anong kalokohan...
Letse, ano 'yan?
- Ano 'yan? - Modeling pictures ko 'to.
Modeling pictures? Erik.
Ano ka ba... Ay, naku.
Seryosong tanong.
Homosexual ka ba?
Grabe...
Di pa kasi kita nakitaan na may kasama kang bilat.
Ano ba... Grabe na 'to. Ayoko nang makinig sa 'yo.
Upo.
Tingnan mo 'ko.
Ayusin mo 'yang mukha mo.
Binibigyan kita ng kinabukasan kasama ako.
Kapag senador na ako, sasamahan mo ako sa politika.
Para diyan, kailangan mo ng girlfriend.
Si Janice Shemanski.
- Pa, ayoko. - Nakausap ko na ang mga magulang niya.
Maganda siya, mukhang Miss America. Sige na.
- Gusto ka niya. Dadalhin mo siya sa prom. - Ayoko.
Dadalhin mo siya sa prom para lang sa letseng prom pictures,
tapos kahit magtsupaan na kayo ng kaibigan mong si Craig. Okay?
Hindi, ayoko.
Modeling at acting ang gusto ko.
Tapos magme-major ako ng theater kasi nag-Shakespeare na ako dati.
Magaling akong umarte.
Di ako titira dito. Magdo-dorm ako. 'Yan ang gusto ko.
Halika rito. Tara sa taas.
Tara na sa kuwarto mo.
Pumasok ka diyan.
- Pa... - Punyeta.
Sorry na po.
Dapa. Ano 'yong mga picture na 'yon?
At sumasagot ka pa!
Sayang lang 'yong perang binabayad ko sa pag-aaral mo,
sa college mo, sa mga tennis class mo.
Tapos ano? Gusto mong maging ano? Model?!
Punyeta!
Okay. Tapos na 'to.
Okay.
Uno, dos, tres, cuatro,
cinco, seis, siete, ocho, nueve, diez.
Diez.
Papa.
Diez.
Hindi gumagamit ng condom si Erik.
- Paano mo nalaman? - Binilang ko 'yon. Sampu.
Di siya makakabuntis. Wala siyang girlfriend.
'Yon nga, e. Di siya gumagamit ng condom.
Tingin mo ano siya...
Wala siyang girlfriend. Okay? At di siya gumagamit ng condom.
E, bakit ka nag-aalala?
Dahil ayaw kong magka-AIDS si Erik.
Iniisip mo nga na ano siya...
Aba, ewan ko, pero...
Alam ko kung ano'ng ginagawa niya.
Di siya pwedeng magdala ng AIDS dito.
Di niya 'yon dadalhin sa pamamahay na 'to.
Erik, halika.
Bakit?
Titingnan ko 'yang ari mo.
Ano?
Kung may mga singaw.
Patingin ako. At saka kung may herpes sores ka.
Ma, bakit? Ano ba... Seryoso?
Binata ka na, at di ka mapagkakatiwalaan.
Patingin lang.
Ma, sabi ko na sa 'yo, ako na ang titingin at wala talaga.
Patingin ako.
- Okay. - Kita mo?
Gusto ko lang malaman kung malinis ka.
Ano'ng ginagawa mo?
Uy. Wala naman. 'Yong exploratory committee lang 'to.
Oo, masyado pang maaga pero gusto nila ng slogan,
tapos wala akong maisip, di ako...
Baka makaisip din ako, pero...
Ano'ng nangyari?
Ano?
Mahal kita, Jose.
Mahal kita.
Okay.
At saka ano?
Meron kasi...
- Ano kasi... - Ano?
Gusto kong malaman kung ano'ng nangyayari sa inyo ng mga bata.
Linawin mo nga.
Meron ka bang...
mga hilig?
Paano naman kasi, sa dami ng mga naging relasyon mo.
Tapos di na tayo nagse-sex.
Wala. 'Yong tinatanong mo, wala.
Ba't mo nasabi 'yan?
E, kasi sobrang nag-aalala ka sa AIDS.
Lalo na pagdating kay Erik.
Itanong mo na. Sige na, Kitty. Diretsuhin mo na 'ko.
- Ano 'yong tanong mo? - Okay.
May nangyayari bang sexual sa inyo ng mga bata?
Hindi ko sasabihin kahit kanino.
Kailangan ko lang malaman.
Ayoko na ng may tinatago tayo sa isa't isa.
Wala.
Wala talaga.
Sus, lasing ka ba?
Lasing ka siguro kaya natatanong mo 'to. Lasing ka ba?
Ngayon? Hindi, a.
Wala akong ginawang gano'n.
Wala.
Grabe, ano ba...
Ewan ko. Baka oras na para sabihin ko kung bakit.
Ano'ng sinasabi mo? Tinatakot mo 'ko.
May hindi pa ako nasasabi sa 'yo.
Di ko nasabi kasi di ko alam kung ano'ng iisipin mo,
paano ang dating sa 'yo.
Alam ko ang pakiramdam ng maabuso.
'Yong sakit at 'yong kalituhan no'n.
Dahil no'ng bata pa ako,
di ko na maalala kung ilang taon ako,
pero naka-diaper pa ako kaya maliit pa ako.
Hihimasin ng nanay ko 'yong ari ko hanggang sa tigasan ako,
tapos tatawa siya
kasi para sa kanya, nakakatawa.
Nalito ako tungkol doon dahil nakikiliti ako
at gusto kong mapatawa ang nanay ko.
Pero katagalan, no'ng tumanda ako, six o seven yata ako no'n,
nagtatalo sila ng kapatid kong si Marta.
Sabi niya, "Ma, itigil mo na 'yan. Tama na. Mali 'yan."
Tapos sabi ng nanay ko,
"Marta, tumigil ka nga. Wala 'yon."
Tapos alam mo?
No'ng marinig ko 'yon, naisip ko, "Tama siya. Wala 'yon."
Kasi nga...
Alam ko na ngayon na mali 'yon, pero no'ng panahong 'yon,
para sa kanya,
baka hindi.
Dahil sa mga gano'ng tao, mga taong may edad na,
para sa kanila, wala lang 'yon, parang katuwaan lang.
'Yong parang...
kalokohan lang siguro.
Nangyayari talaga 'yon sa totoong buhay, nangyayari sa pamilya.
Maliit na bagay lang 'yon.
A, alam ko kung bakit ka nalilito.
Dahil sa... Oo, naintindihan ko 'yon.
Kasi sabay kaming naliligo minsan pagkatapos ng tennis.
Nakikipagbuno ako sa kanila, hinahawakan ko sila.
Ano ka ba? Normal lang 'yon.
Gano'n din sa akin noon 'yong tatay ko.
Tapos...
buong buhay ko, pinilit ko
na gawing lalaki 'yong dalawang 'yon.
Mga sundalo.
Ano, sumusobra na ba ako minsan?
Oo, alam ko naman.
Madalas akong sumigaw. Alam ko 'yon.
Minsan sinasaktan ko sila. Ano ba?
Oo, may mga pinagsisihan ako sa buhay. Ang dami kong ikinahihiya sa buhay ko.
Pero hindi 'yon.
My love, mahal kita. Alam mo kung bakit di ako nagsisisi?
Dahil mahal kita at dahil pamilya tayo.
'Yon ang mahalaga.
Pamilya tayo.
Wow, magandang slogan 'yon, a!
"Pamilya ang Florida."
O, ayan na.
Akyat na tayo, tulog na tayo.
Ayoko sa mga anak ko.
Ang sama pero totoo.
Naging ganito kami dahil sa kanila.
Pinaglayo nila kami.
- Ayokong magsalita para sa 'yo. - Sige lang. Tuloy mo lang.
Kaya laking pasasalamat ko na may asawa akong tulad niya.
Ang tibay niya.
Jose, napakatibay mo at mahal na mahal kita.
Mahal kita.
Maraming pang-aabuso sa bahay habang lumalaki ako.
Sinasaktan ni papa si mama.
Gabi-gabi sa kusina, nakikita namin 'yon.
Tapos sinasaktan niya kami hanggang sa iwan niya kami.
Parang hinahanap-hanap ko 'yon.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Nauuwi ang mga babae sa mga lalaking tulad ng mga ama nila.
Di ko sinasabing gano'n si Jose.
Oo.
'Yong mga kilos niya lang. Talagang lalaking-lalaki.
- Oo. - Oo.
Pero sinasaktan ka ba ni Jose?
Hindi. Nasaktan ko 'yong mga bata, isa, dalawang beses.
At saka suportado ko din talaga 'yon.
May namolestiya ba sa inyo no'ng mga bata kayo?
Wala.
- Jose? - Ano?
Bakit natin pinag-uusapan 'to?
Meron ba?
Ano ba 'to? Kitty.
- Hello? - Ma, si Jose 'to.
- Kumusta? - Ano? Anong oras na ba?
Ma... Ano...
Naaalala mo noon, matagal na 'yon.
Sabi ko noon, sasabihin ko sa 'yo kung gaano mo ako nasaktan.
Ano'ng sinasabi mo?
Hindi.
Wag mo akong gawing tanga.
Alam mo naman 'yong ginawa mo, e. Wag mong antaying ako ang magsabi.
Ano'ng pinagsasabi mo?
Alam mo kung ano'ng tinutukoy ko. Bata pa ako no'n.
Alam ni Marta na masama 'yong ginawa mo tapos pinaramdam mo sa kanya...
na tanga siya.
Pinagmukha mo siyang tanga.
Tapos no'ng pagtanda ko, sinabi ko sa 'yo na gusto ko ring malaman
tapos pinagmukha mo din akong tanga.
- Naaalala mo ba 'yon? - Hindi ko alam.
Anong hindi mo alam?
Nangyari din sa 'yo 'yon! Sinabi sa akin ni Marta!
Sinabi sa akin ni Marta 'yong sa tito mo. Di ko maalala ang pangalan niya.
Lagi siyang lasing.
No'ng bata ka, hinipuan ka niya. May mga ginawa siya sa 'yo.
- Sinungaling si Marta. Nagseselos siya. - Di mo pala alam ang sinasabi ko, a!
Last will and testament ni Mr. Menendez. Gawin na natin.
Ayos. Ang kuwela mo. Pasok. Lagi kang nagpapatawa.
Ano'ng balak mo? Bubuksan ba natin?
Hindi. Dito tayo.
Gusto ko lang pag-usapan 'yong mga posibleng mangyari
kasi nag-iisip talaga ako kamakailan
at may ilang mga pagbabagong dapat gawin
sa buhay ko at saka sa pamana ko.
- Okay? - Okay.
Sige, ayos. Simulan na natin.
Oo, pumunta ako sa Europe para makita si Jamie. Mahal ko siya.
Oo, si Mama at Papa ang dapat magbayad no'n.
Grabe, anong klaseng mga anak kayo?
Ang totoo, ayoko na.
Di na ako pupunta sa mga session na 'to.
- Kitty. - Hindi. Hindi na.
Sana di ko na kayo iniluwal.
Ma, wag mong sabihin 'yan.
Galing pa sa malayong bansa ang ama n'yo,
tapos iniwan ko ang buhay beauty queen
o baka artista pa ako ngayon tulad ni Kim Novak.
Tapos ganito lang kayo?
Erik, balikan natin 'yong sinabi mong nahihiya ka sa sasakyan mo.
Pwede mo bang ikuwento?
E, kasi Ford Escort 'yon kaya dyahe talaga.
Grabe, manahimik ka nga.
Ano?
- Ba't ganyan ka makatingin? - Di ko ba kayo pwedeng ngitian?
Wala 'to.
O, ang ganda ng session natin kay Dr. Oziel, di ba?
Maraming salamat.
Tapos kasama ko pa ang maganda kong asawa.
Tapos ano pa ba ang masasabi ko?
A, oo, pina-practice ko 'yong ngiti ko
kasi tatapusin na natin ang session na 'to
tapos pupunta tayo sa Sears, tayong apat.
Ang ganda.
Kitty, paurong nang kaunti? Kaunti lang. Palapit kay Lyle.
Sige. Isang ngiti pa diyan.
O, nakalabas 'yong ngipin. Ang gandang pamilya.
Tapos...
'Yan na 'yon.
O, heto.
Nagsalin ng Subtitle: Jewel T