Proszę podać imię i nazwisko.
Judalon Smyth.
J-U-D-A-L-O-N Smyth. S-M-Y-T-H.
Jestem właścicielką firmy kopiującej taśmy.
Specjalizuję się również w sprzedaży kryształów i kamieni.
Publikuję też biuletyn dla kolekcjonerów lalek.
Mam dwa koty, Shanti Oz i Ishi Kitty.
Jak poznała pani L. Jerome’a Oziela?
Kopiowałam taśmy z zajęć na temat związków i postanowiłam się na nie wybrać.
Na końcu powiedziano, by kontaktować się z Instytutem Fobii w Beverly Hills.
Odpowiedział doktor Oziel.
Stwierdził, że nie potrzebuję zajęć, tylko terapii indywidualnej.
Nawiązaliście relacje seksualne, czyż nie?
To były relacje oparte na gwałcie, praniu mózgu, hipnozie...
- Sprzeciw. - Podtrzymuję.
...przemocy i porwaniu.
Sprzeciw.
- Podtrzymuję. Pani Smyth. - Wow. Mówię!
Przepraszam, może pani powtórzyć pytanie?
Przepisał mi xanax i prozac.
Kazał mi zrobić test na AIDS, zanim zaczęliśmy współżyć.
Miał się rozwieść za siedem miesięcy.
A siedem miesięcy później oświadczył, że za kolejne siedem miesięcy.
Mogę zapytać, jak akcentuje się nazwisko Menendez?
Jerry przez cały czas miał zawieszoną licencję.
- Nie powinien pracować. - Sprzeciw.
Zlecał pacjentom różne roboty. Jak niewolnikom.
- Sprzeciw. - Ja byłam niewolnicą seksualną.
Sprzeciw.
Czemu się pani sprzeciwia?
To pani wpychano narkotyki do gardła? Bo też się temu sprzeciwiałam.
Podtrzymuję, pani Smyth.
Odpowiadam tylko na pytanie.
- Normalnie gwiazda. - Wiem.
Wygra dla nas ten proces.
Wie pani, co to jest?
Tak.
To skrypt dłużny na 500 aktów płciowych, które miałam z nim odbyć.
Podpisała go pani?
Tak, a moje koty były świadkami.
To ich słodkie łapki.
Gotowe.
Kiedy zaczęła pani nagrywać doktora Oziela?
Na początku robiła to moja sekretarka.
Nagrywała wszystkich, jakby posiadała własną wolę.
Halo? Jesteś tam?
Boże.
Chyba nas nagrywa.
Ale ponieważ miałam firmowy sprzęt, sama zaczęłam go nagrywać.
Jestem... O tak.
Zwiększę ci dawkę prozacu, bo płonę z miłości.
To on udający Elvisa.
Czasem, gdy się całujemy, szczerość to za dużo.
Mam wtedy ochotę przelecieć cię w kuchni.
To wiersz miłosny.
W jego mniemaniu.
Podoba mi się.
Bardzo mi się podoba, doktorze Tatusiu.
Często mówiłam dziecinnym głosem.
Pani Smyth, opowie nam pani o Halloween?
Gdy, według Jerome’a Oziela, Erik przyznał się do zabójstwa?
Wiedział, że chcę z nim zerwać,
więc użył Lyle’a i Erika, by ponownie mnie zwabić.
Judalon, mówię poważnie.
Już tu jedzie, a ja się boję. Musisz mi pomóc.
Co?
Wzięłam naładowaną broń, którą pożyczyłam od sąsiada.
Słyszała pani, co mówili w jego gabinecie?
Nie, słyszałam tylko, jak Erik płakał, a Lyle krzyczał.
Więc nie słyszała pani, jak grozili L. Jerome’owi Ozielowi?
Nie. Słyszałam tylko, jak Lyle mówi...
Hawaje?
Będziecie się tam dobrze bawić.
Bez wątpienia.
Powodzenia, doktorze.
„Powodzenia, doktorze”.
Zgadza się. A Jerry nie bał się po ich wyjściu.
Stawką jest 14 milionów dolarów.
Judalon!
Chcę im tylko pomóc je zainwestować.
Tak, AutoMax to moja firma, ale również świetna inwestycja.
A potem zrobiło się mrocznie.
Przestań.
Nie.
Tak jest.
Połknij.
Poza tym jej stan jest stabilny?
Tak.
Już kiedyś próbowała to zrobić.
Jestem jej lekarzem.
Zajmę się nią.
Nie.
Jeśli kiedykolwiek mnie zostawisz, wyślę cię do psychiatryka.
Ciągle mi powtarzał, że Erik mnie ściga.
Miałam koszmary.
Ciągle wspominał o tym, jak gałka oczna Kitty zwisała z oczodołu,
kiedy ją znaleźli.
W kółko to powtarzał.
Powiedział, że moja mama jest czarownicą, która mnie otruje.
Używał słowa „ciernie”, by mnie hipnotyzować.
Gdy je wymawiał, w głowie miałam nagle pustkę.
Zgwałcił mnie.
Dwa razy mnie zgwałcił.
Czy Oziela oskarżono kiedyś o napaść na innych pacjentów?
To nieistotne.
Owszem, bardzo istotne, jeśli uprawiał z nimi seks,
dawał im leki bez recepty.
- Sprzeciw. - Podtrzymuję.
Kazał im mówić do siebie „doktor Tatuś”.
Podtrzymuję!
- Wykreślmy to. - Wycofuję.
Poszła pani na policję dla ochrony?
Przed człowiekiem, który panią zgwałcił? Bo bała się pani o życie?
- Tak. - Do czego to zmierza?
I co zrobiła policja?
Absolutnie nic.
Pani Smyth, zakochała się pani w doktorze Ozielu?
Boże, nie.
I nie mówi pani tego, bo nie chciał mieć z panią dzieci?
Nie chciałabym mieć dzieci, które wyglądałyby jak on.
Dziękuję.
Nie mam więcej pytań.
Zróbmy przerwę na lunch. Wrócimy o 13.30.
Przypominam przysięgłym, by nie omawiali z nikim sprawy.
Czułeś to?
Nie. Co?
Czternaście milionów, brachu.
Zawsze myślałem, że raczej 30.
Pewnie będzie z 30, które dostaniemy z majątku,
ale powiedzmy, że 14.
- Minus koszty sądowe. - Dobra, czyli 13.
Planowałem do przodu, bo chyba czułem, że nam się uda.
Wiem, czego chcę: Mr. Buffalo, książka.
Powstanie też film.
Wiesz o tym?
Nakręcą o nas jebany film.
Erik!
- Kto nas zagra? - Nie wiem.
Musimy dopilnować, abyśmy to my o tym decydowali.
Zacznij myśleć o swoich marzeniach.
O tym, co chcesz robić po wyjściu, bo niedługo to nastąpi.
Udało nam się, kurwa.
A te fiuty, które twierdzą,
że jesteśmy seryjnymi mordercami jak Jeffrey Dahmer?
Jak jego kuzyni.
Niech się pierdolą.
Brian Bosworth byłby świetnym Lyle’em.
Może Rob Lowe mógłby zagrać ciebie.
Jest seksowny.
Zaprosimy go na przesłuchanie.
POTWORY: HISTORIA LYLE’A I ERIKA MENENDEZÓW
Co to było?
- Co, do... - Słyszeliście?
17 STYCZNIA
Otwórzcie!
Lyle!
Niech to ustanie.
Halo. Chcę rozmawiać z kimś z więzienia hrabstwa LA.
Czuję gaz. Musimy się zmywać.
Chcę tylko wiedzieć, czy budynek stoi.
Musimy iść.
Muszę wiedzieć, czy budynek stoi.
- Odłóż słuchawkę. Musimy iść! - Czy budynek stoi?
Cholera.
- Rozmawiałam z Lyle’em. - Dzięki Bogu.
Nic im nie jest. Są tylko trochę poobijani.
Nie ustają.
A jak u ciebie? Mieszkasz w Westwood?
W Cheviot Hills, ale dom jest nowy.
Myślałam, że się zawali.
Sędzia powiedział, że nie możemy tu kontynuować.
Jest otwarty na inne opcje. Możemy użyć sali w centrum.
Przynajmniej będzie bliżej dla Erika i Lyle’a.
Malkovich, stary. Pieprzony John Malkovich.
Grał mnie w Saturday Night Live.
Norma mówiła, że wyszło zajebiście. Jesteśmy sławni.
Nie tylko proces, ale i my.
Wskaźnik oglądalności poszybował w górę.
Możesz płakać, gdy będziesz zeznawał.
Wiem.
To znaczy...
Ale co ja będę pouczał aktora i scenarzystę.
Nie żebyś grał...
Wiem, co masz na myśli.
Mówię o cytrynie i cynamonie.
To nic złego, jeśli zareagujesz emocjonalnie.
Dam radę.
Wyciągniesz nas z tego.
Proszę podać nazwisko.
Erik Galen Menendez. M-E-N-E-N-D-E-Z.
Czy jest pan świadomy osobliwego zachowania mikrofonu?
Co?
Jeśli jest się zbyt blisko, trzeszczy. Jeśli za daleko, nie słychać.
Właśnie.
Więc gdyby mógł pan usiąść w odpowiedniej odległości.
Trochę bliżej.
- Teraz za blisko. - Dobrze.
Po prostu... Tak, właśnie tam.
Dalej, Erik. Jedziemy.
Czułem, że nie jestem ważny.
Mikrofon trzeszczy.
Myślałem, że mnie ukarze, bo kiedy...
Proszę usiąść wygodnie, bo mikrofon trzeszczy.
Nagrywała moje rozmowy i założyła mi podsłuch...
Dalej od mikrofonu.
Założyła mi podsłuch na telefon.
Kiedyś kładła...
Wkładała kiedyś...
- Mikrofon jest za nisko. - Dobra.
Czy możemy znaleźć odpowiednią pozycję dla mikrofonu?
Proszę usiąść wygodnie na krześle.
Oprzeć się.
I nie ruszać.
Proszę kontynuować.
W szafie był pojemnik.
Spierdoli to. Wygląda jak psychol.
Pomiędzy czym?
Pomiędzy moją sypialnią a sypialnią rodziców.
Dalej od mikrofonu.
Proszę się cofnąć.
Inaczej mikrofon trzeszczy.
Proszę się oprzeć o krzesło.
I się nie ruszać.
Miał pan 11 lat?
Miałem 11 lat.
Trzeba być zwróconym do mikrofonu.
Wiem.
Muszę skorzystać z toalety. Potrzebuję przerwy.
Dobrze. Zrobimy przerwę.
Co pana zdaniem
było pierwotną przyczyną tego,
że ostatecznie zastrzeliliście rodziców?
Gdy powiedziałem...
Co?
Gdy powiedziałem Lyle’owi, że...
Co mu pan powiedział?
Że mój tata...
Mój...
Co powiedział pan Lyle’owi?
Że mój tata...
Mój...
- Odpowie pan na pytanie? - Tak.
Że tata mnie molestował.
Czy chciał pan czegoś od brata?
Dlatego mu pan powiedział?
Chciałem, żeby to się skończyło.
Czy były różne rodzaje molestowania?
- I... - Tak.
Może pan powiedzieć, jak je pan nazywał?
Kolana.
Kolana?
- To był jeden z rodzajów? - Tak.
Co jeszcze?
Miły seks.
Do mikrofonu.
Miły seks.
Co jeszcze?
Ostry seks.
Panie Menendez,
po tym, jak pan i pański brat zastrzeliliście rodziców,
sporo kłamaliście.
Sprzeciw. Sporne.
Oddalam.
Okłamywaliście dziennikarzy.
Członków rodziny.
Detektywów.
Ale teraz mówicie prawdę.
To pytanie?
- Mówi pan prawdę? - Tak.
- O wszystkim? - Tak.
- Nie kłamie pan? - Nie.
- O niczym? - Nie.
Świetnie. Czy naprawdę poszliście do sklepu Big 5 w Santa Monica
rankiem 18 sierpnia, by kupić broń?
Tak. Bez wątpienia.
Zajrzeliście do walizki z bronią,
ale powiedziano wam, że nie możecie z nią wyjść,
bo musielibyście poczekać 15 dni?
Tak.
A czy wiedział pan, że sklep Big 5 nie sprzedaje krótkiej broni od 1986 roku?
Nie wiedziałem.
Była tam broń.
Oglądaliśmy ją.
A sprzedawca powiedział, że nie możemy z nią wyjść, więc...
To wszystko wydarzyło się w 1989 roku?
Tak.
Panie Menendez, kłamał pan w przeszłości, ale teraz pan nie kłamie?
Nie.
Nie mam więcej pytań.
Czemu to powiedziałeś?
Że próbowaliśmy kupić broń w Big 5?
Mówiłem ci już, że to właśnie miałem w pamięci.
Mówiłem prawdę!
Nie, próbowaliśmy kupić broń w sklepie na Sepulveda w zachodnim Los Angeles.
Big 5 w Santa Monica sprzedawał wiatrówki tuż obok wędek.
Dlatego pojechaliśmy do San Diego, ciołku.
Przepraszam, Lyle.
Nie patrzyłem na mapę. Nie miałem przewodnika na kolanach.
Ja dałem w sądzie popis życia. A ciebie przyłapali na kłamstwie.
Nie kłamałem.
Jak możesz tak mówić?
Godzinami mnie tam trzymali.
Wyglądałeś jak psychol. Jakbyś chciał kogoś zajebać.
To przez ten mikrofon.
Czemu się z nim tak pierdoliłeś?
Zamiast się, kurwa, nie ruszać.
Miałeś odpowiadać na pytania tak, jak ćwiczyliśmy.
Nie zrzucisz na mnie winy. To twoja sprawka.
Zmusiłeś mnie do tego. To był twój pomysł.
Nie wierzę, że to mówisz.
Moja sprawka?
Moja?
Ty masz obsesję na punkcie Klubu młodych miliarderów.
To ty napisałeś scenariusz o zamordowaniu swoich rodziców.
Wybacz, że się powtarzam,
ale co to za pojebany tytuł Przyjaciele?
Kto będzie oglądał coś o takim tytule?
Jak śmiesz, ty gnoju!
Mogłem zeznać w sądzie, że to wszystko się zdarzyło,
bo starsi nagrywali twoje rozmowy i przyłapali cię na gejowskich pierdołach.
Odkryli, że ty i Craig Signorelli
obciągaliście sobie fiuty
i robiliście inne popaprane rzeczy.
Mogłem powiedzieć, że do mnie przylazłeś, błagając o pomoc.
- Nie jestem gejem. - Ale nas wydymałeś.
To przez ciebie.
To twoja wina.
Serio?
Mówi gość, który rozwalił ojcu łeb, a matce twarz.
Nie zapominajmy, co nam zrobili.
Dostali to, na co zasłużyli.
Poród był łatwy i bezproblemowy.
Jest zdrowy?
Syn jest idealny.
Zdrowiutki. 3300 gramów.
Chce go pani potrzymać?
Cameron to dobry aktor.
Ale nie jest seksowny.
Lyle Menendez ma seksapil.
Obczaj to.
Wiesz, kto to jest?
- Timber Dawn. - To moja laska.
Co? Pierdolisz.
- W życiu. - Przysięgam. Pokażę wam listy.
Mam dość tych wstrząsów.
Niedługo się skończą. Są coraz rzadsze.
- Gotowy? - Tak.
Cześć, skarbie.
Gratulacje.
Jak maluszek?
Jest piękny.
Ale dziś chodzi o ciebie.
Wyciągnijmy cię stąd.
Ciężar dowodu w tej sprawie spoczywa na prokuraturze.
Ponad wszelką wątpliwość.
Zostaniecie poinstruowani na temat niedoskonałej samoobrony,
co oznacza,
że gdy ktoś szczerze wierzy, iż znajduje się w niebezpieczeństwie
i się broni, można go skazać tylko za nieumyślne spowodowanie śmierci.
Prokuratura powie, że chodziło o pieniądze.
Ale zeznano, że chłopcy wiedzieli, że ich wydziedziczono.
Wiedzieli, że nie dostaną pięciu milionów z polisy na życie,
bo Jose się nie zbadał.
Gdyby odczekali dwa tygodnie,
dostaliby te pięć milionów.
Czemu więc nie poczekali, skoro chodziło o pieniądze?
Prokuratura podkreśli fakt, że kupili strzelby.
Czy to znaczy, że planowali zastrzelić rodziców?
Pozwólcie, że spytam.
Jeśli mieszkacie w dzielnicy, w której było dużo włamań,
i kupujecie broń, to czy planujecie kogoś zabić?
Nie. Bronicie się.
Gdyby planowali ich zabić,
to czemu nie czekali dwóch tygodni na broń?
Po co kupować dwie świetne strzelby?
Prokuratura ma nadzieję, że zapomnicie o kuzynie Andym,
któremu Erik w wieku 12 lat wyznał, że ojciec masuje mu penisa
i że to bardzo bolesne.
Zapytał go, czy to normalne.
A co z kuzynem Alem,
który zeznał, że Jose zmuszał chłopców do wspólnych pryszniców,
że prał ich na kwaśne jabłko
i molestował ich, gdy mieli sześć lat,
po czym Erik ze szczęśliwego dziecka stał się całkowicie wycofany.
Albo o kuzynce Diane,
która mówiła, że chłopcy musieli walczyć o to,
kto nie będzie musiał spać z matką.
Albo o trenerze Wadlingtonie, który zeznał, że Jose Menendez
był najgorszym rodzicem i najsurowszą osobą, jaką w życiu spotkał.
„Erik i Lyle przyniosą nam chlubę i sławę i będą naszymi królikami doświadczalnymi”.
Wbijał szpilki i pinezki w jego udo,
drapał go nimi po penisie.
To ironia, że zginęli pod regałem z trofeami,
bo wyłącznie tym byli dla nich chłopcy.
Trofeami.
W tej rodzinie nie rozmawiano.
Zboczone eksperymenty seksualne.
Oprawcy są bardzo zaborczy w stosunku do swoich eksperymentów.
Problem w tym, że maltretowane w ten sposób dzieci
nie zawsze stają się idealnymi produktami.
W tym kraju nie szanuje się dzieci.
Myślimy, że kłamią, zmyślają i fantazjują.
Nic dziwnego, że maltretowane dzieci rzadko ufają dorosłym.
Gdyby moimi klientami były Lila i Erika Menendez,
czy zrobiłoby wam to różnicę?
Bo jeśli tak, to nie powinno.
Chłopcy nie powinni być ofiarami, ale czasami nimi są.
A pod żadnym pozorem nie wolno nam winić ofiary.
Moja mowa końcowa była nieco długa.
A to dlatego, że jak tylko skończę, Erik znajdzie się poza moim zasięgiem.
A ja nie chcę wypuścić go z rąk.
Tak jak Jill nie chce wypuścić Lyle’a.
Ludzie mnie pytają,
czego ja z tego chcę.
I...
moja odpowiedź niekoniecznie ma charakter prawny.
Chcę zobaczyć Erika idącego ulicą.
Bez kajdanek.
Bez kajdan.
Po prostu idącego.
Wolnego od tego wszystkiego.
To, co się teraz stanie,
zależy od was.
Byliście wspaniałymi ławnikami.
Dziękuję wam za to.
Damy radę, stary.
Załatwione.
Kubanka i ta czarna laska zerkały na siebie.
Na bank nas nie skażą.
To znaczy...
Nie wiem.
Jak unieważnią proces, trzeba go będzie powtórzyć.
Erik, to za drogi interes.
Ten proces kosztował podatników miliony dolarów.
I po co? By skazać dwóch ulubieńców Ameryki?
No weź.
Ludzie nas nie wydadzą.
Wściekną się.
No nie wiem.
Mam wrażenie, że...
Że co?
Że coś się zmieniło.
Całe miasto jest wzburzone.
Wpierw zamieszki, potem trzęsienie ziemi, a teraz oczekiwanie na werdykt.
Wiecie, kto strasznie boi się trzęsień ziemi?
Erik Menendez.
Jest pod stałą obserwacją, aby nie popełnił samobójstwa.
Mówiłem! Nie mogę.
Najwyraźniej zaczyna mu odbijać.
Całymi nocami pisze jakąś powieść science fiction.
„Po raz kolejny udało mu się uciec przez portal czarnoksiężnika
i wrócił do siedemnastego wymiaru”.
I maluje.
I wiecie co?
Jest niezły.
Włada strzelbą lepiej niż większość znanych mi artystów.
A najlepsze jest to,
że ma dziewczynę.
„Nie wiem, jak by to wyglądało.
I jak to się stało, że uczucia tak mną owładnęły.
Wiem jednak, że są prawdziwe.
Czuję, jakbym znała cię od zawsze.
I że będę cię znała do końca życia. Z wyrazami miłości”.
Tammy.
Jakie kobiety randkują z psychopatami?
Co ona z tego ma?
Na pewno nie mokre widzenia, jeśli o to ci chodzi.
Co, jak sądzę, bardzo pasuje Erikowi.
Czujecie to?
Chryste, nie widać końca.
Tim!
Co? Wszystko w porządku.
Jesteśmy cali.
Oddychaj.
Wszystko w porządku.
Mam zszargane nerwy.
Jestem taka zielona. A to nie było nawet duże trzęsienie.
Nie.
Zapomniałam, jak bezradne są niemowlęta.
Nie mogą się odprężyć...
Nigdy nie wiadomo, co będzie.
Wiem.
Ale ty nie martwisz się...
kolejnym trzęsieniem ziemi.
Lyle był w sądzie naprawdę genialny.
Może był złym geniuszem.
Czego nie mogę powiedzieć o Eriku.
Patrzyłem na ławę przysięgłych
i chyba nie nawiązał z nimi kontaktu.
A ta cała Judalon?
Panie Dunne?
Judalon Smyth.
Proszę posłuchać.
Demi była na okładce. Michelle Pfeiffer też.
Rozumiem. To gwiazdy.
Chwila.
Mówi pani o okładce Vanity Fair?
Czy ma pan bezpośredni numer do Graydona Cartera?
Bo nieważne, ile razy dzwonię, zawsze odbiera ta sama suka z recepcji.
Gdybyś miał zgadywać.
Zabójstwo pierwszego stopnia czy uniewinnienie?
Naprawdę nie wiem.
Ale wiem jedno...
Jeśli ława przysięgłych wypuści ich na wolność,
te dwie martwe dusze będą chodzić po ziemi...
i ich nawiedzać.
Upomni się o nich karma.
Proszę wstać.
Dziękuję.
SĘDZIA
Po długim namyśle
ława przysięgłych znalazła się w impasie
i nie potrafi wydać werdyktu.
Nie jest jednomyślna.
A więc obawiam się, że muszę unieważnić postępowanie sądowe.
Proszę poczekać.
Chwileczkę. Dalej, ludzie.
- To chyba dobrze? - Proszę zachować spokój.
Skoro nie jesteśmy winni, co teraz?
- Później to obgadamy. - Jak do tego doszło?
Obwiniaj mężczyzn.
Proszę o spokój.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Jak wiecie, trzeba powtórzyć cały proces.
A wy, moje panie,
moje bohaterki,
jesteście tymi, które uwierzyły,
że Erik jest niewinny lub winny nieumyślnego spowodowania śmierci.
Więc chcę zasięgnąć waszej rady.
Co to było?
Co przegapiliśmy?
Co ci mężczyźni usłyszeli, że nie chcieli ustąpić?
I co powinni byli usłyszeć?
Pod koniec procesu czułam, jakby Erik i Lyle byli moimi synami.
I myślę, że...
faceci nie mają chyba instynktu macierzyńskiego.
Nikt nie zabiłby swoich rodziców w ten sposób,
gdyby nie wydarzyło się coś złego.
Ja tak nie myślę, ale oni chyba tak.
Uważają, że przemoc seksualna nie dotyczy chłopców.
Co jeszcze?
Czy my... Przepraszam.
Mogłybyśmy do niego zadzwonić?
Cześć, Erik.
To twoje dziewczyny.
Cześć, Erik.
Chciałyśmy powiedzieć... Mam na imię Tina. Miło cię poznać.
Choć czuję, że cię znam.
Chciałyśmy tylko powiedzieć, że bardzo nam przykro.
To nie była sprawiedliwość.
Właśnie.
Słyszałeś?
Mogę pogadać tylko z tobą?
Jasne.
Chwileczkę.
Cześć. Jak się masz?
Jesteś taki przygnębiony.
Tak.
Jestem.
Nie trać ducha.
Wygramy to. Obiecuję.
Nie możesz tego obiecać.
Coś się zmieniło.
Wiesz?
Wszyscy w mediach obrócili się przeciwko nam.
Dostaję nienawistne listy.
To się wcześniej nie zdarzało.
Więc...
Nie wiem.
Po prostu mam wrażenie, że coś się zmieniło.
Nie wiem, co to jest, ale...
wygląda na to, że to koniec.
Nie pozwolę ci tak myśleć.
- Wygramy to. - W porządku. Pogadamy później.
Dziękuję. Wróćcie bezpiecznie do domu.
- Dziękuję. Pa. - Pa.
Właściwie, pani Abramson,
jeśli naprawdę chce pani wiedzieć, co było jednym z problemów...
Inne panie nie śmiały powiedzieć.
Zamieniam się w słuch.
Ważnym czynnikiem w przypadku tych mężczyzn...
To prawda, że nie lubili Lyle’a i Erika.
Ale...
przede wszystkim pani.
Jeśli ma to jakieś znaczenie,
nie lubili pani.
Dziękuję, że mi to pani powiedziała.
Oczywiście.
Jeszcze raz dziękuję.
Mam złe wieści.
Dużo złych wieści.
Nie wiem, jak to ująć.
Zacznę od tego, że skończyły się pieniądze.
Nie martwię się o nie.
A powinieneś, bo już ich nie masz.
Musiałybyśmy pracować pro bono.
Są pieniądze.
- Uwierz mi. Nie ma. - Ale będą.
Przebrnijmy przez to.
Proszę zapisywać przepracowane godziny, a potem to uregulujemy.
Ja ureguluję.
Wydam książkę.
Piszę książkę.
Pomaga mi przyjaciółka Norma,
choć ma bardziej pozycję sekretarki.
Ale ma po prostu obsesję na moim punkcie.
Zabujała się we mnie.
To coś wyjątkowego.
I pomaga mi napisać książkę.
To ona ją pisze.
Oboje nad nią pracujemy.
Ale to moja książka.
Nie, mam na myśli, że książka już wychodzi.
Bo pozwoliłeś jej się nagrywać.
A ona teraz publikuje te nagrania.
To jest ta książka.
Wcale nie.
Wszystko jej wypaplałeś.
„Mówiłem, że poruszę ławę przysięgłych, bo ćwiczyłem płacz”.
„Robię się w tym naprawdę niezły”.
„Musimy wytłumaczyć jakoś to, że nie mówiliśmy Ozielowi o molestowaniu.
Moglibyśmy powiedzieć, że nas szantażuje”.
„Trochę mnie poniosło tamtej nocy”.
Nawiązując do nocy morderstwa.
Pisze też: „Lyle powiedział mi o rodzajach maltretowania dzieci,
które zamierzał wykorzystać w procesie”.
To jakieś jebane kłamstwo! Nigdy tego nie powiedziałem.
Nagrała cię!
- Wiesz, co to znaczy? - Nie.
To, że możesz być przesłuchiwany
na temat wszystkiego, co powiedziałeś.
- Więc... - Nie możesz zeznawać.
Nie w drugim procesie.
To rujnuje naszą linię obrony.
Będziesz musiał polegać na Eriku.
Co?
Nie.
Czuję, że nie mogę cię dłużej bronić.
Chcę ci pomóc znaleźć dobrego obrońcę z urzędu.
Ale nie będę pracowała przy drugim procesie.
Przykro mi.
Kurwa mać.
Podobno są kompletnie spłukani.
Zacząłem się zastanawiać,
czy ludzie naprawdę będą ofiarować datki na braci Menendezów.
Datek dla braci Menendezów?
♪ braci Menendezów.
„**** braci Menendezów?” Co to za język?
Wszystko zależy od ciebie.
Ale w pewnym sensie ułatwia nam to zadanie.
Zawsze byłeś sympatyczniejszy.
To nieprawda.
Właśnie że tak. Jesteś lepszym świadkiem niż Lyle.
Możemy wykreślić samoobronę, więc...
No tak.
Sędzia...
nie chce kolejnego impasu.
A więc motyw samoobrony jest już nieaktualny.
Ale to była prawda.
- Tak było. - Dobra.
To była nasza obrona.
Wymyślimy coś innego.
Nie lubisz tego słuchać,
ale nie ma żadnych dowodów na to,
że to ty zabiłeś mamę albo tatę.
Mogłeś do nich strzelać, ale to Lyle ich zabił.
Postrzelił śmiertelnie ojca w tył głowy.
Wyszedł na zewnątrz, by przeładować broń, gdy matka jeszcze żyła.
Ludzie pani nienawidzą.
Wie pani o tym?
Bo się pani nie spisała.
Kazała mi pani założyć okulary, których nie noszę.
I ubrać się w pastele.
Ale to nie podziałało.
- Eriku... - Nic z tego nie podziałało.
A teraz wszyscy nas nienawidzą. Moje życie się skończyło.
- Nieprawda... - Zamknij się, kurwa!
Zamknij jadaczkę!
Nie wiesz tego, kurwa.
Nie wiesz tego.
Ale ja wiem.
Niby jak mi pomożesz?
Jak to naprawisz?
Nie możesz.
Wstawaj. Sprzątamy dziś blok.
Dlaczego?
Przyjeżdża do nas VIP.
W fordzie bronco znajduje się OJ Simpson z Alem Cowlingsem.
Według drogówki OJ przyłożył sobie broń do skroni
i zażądał odtransportowania do matki.
Jedziemy autostradą 405 w kierunku północnym
i właśnie minęliśmy Manchester.
Prawdopodobnie jest teraz w La Tijera.
Patrol drogowy, policja z LA
i co najmniej tuzin radiowozów
na sygnale ściga lub raczej jedzie za OJ Simpsonem...
Z OSTATNIEJ CHWILI
...który nadal zmierza w kierunku swojego domu w Brentwood.
Możemy mówić do ciebie Juice?
Jesteście strażnikami.
Mówcie, jak chcecie.
Juice mi pasuje.
- Czuj się jak u siebie. - Pomożemy ci się zadomowić.
Macie może coś na ząb?
- Coś ci skombinujemy. - Dzięki.
Mój człowiek.
OJ?
- OJ? - Tak. Ktoś ty?
Jestem Erik Menendez.
Serio?
Tak.
Jeden z braci?
Brat jest tam z tobą?
Nie, trzymają go w innym skrzydle.
Cholera. Długo już siedzicie.
Tak, trzy lata.
Mamy mieć drugi proces.
Coś ci powiem. Długo tu nie zabawię.
Bo tego, kurwa, nie zrobiłem.
To Nicole mnie uderzyła.
Słyszałeś, co o mnie mówią?
Tak.
Tak, słyszałem.
Słyszałem, że...
Czy to prawda?
Robert Shapiro jest twoim prawnikiem?
Tak.
To znaczy mam ich sporo. Wiesz, o czym mówię.
Tak. Chciałem ci tylko powiedzieć, że...
Był też naszym prawnikiem.
I on...
Powinieneś na niego uważać,
bo w sumie nas udupił.
Mogłem zostać w Londynie.
I pewnie nie groziłaby mi kara śmierci.
Ale poradził mi wrócić do domu...
Dzięki za radę.
Widziałeś tych ludzi wzdłuż autostrady?
To był jakiś obłęd.
Tak. Ludzie mnie uwielbiają.
Wygląda na to, że przestaną zwracać uwagę na nas
i zajmą się teraz tobą.
Mogę powiedzieć ci coś jeszcze?
Jasne.
Powinieneś rozważyć ugodę.
POTWORY: HISTORIA LYLE’A I ERIKA MENENDEZÓW
Napisy: Monika Bartz