Αρχαία Ρώμη.
Μαλλόν όχι γι'αυτούς, προφανώς.
Σε κάθε περίπτωση αυτη την στιγμή, αυτή είναι μια ολοκαίνουρια Ρώμη.
Ω, Θεέ μου, είναι...
Είναι τόσο Ρωμαϊκά!
Είναι απίστευτο.
Είμαι εδώ,
στην Ρώμη, η Ντόνα Νομπλ, στην Ρώμη.
Είναι σχεδόν τρελό.
- Εννοώ, όλοι εδώ πέρα έχουν πεθάνει. - Καλύτερα,
να μην τους το πείς αυτό.
Για περίμενε ένα λεπτό,
αυτή η ταμπέλα εκεί είναι στα αγγλικά.
Πλάκα μου κάνεις? Είμαστε μήπως στην Έπκοτ?
Οχι, οχι, είναι τα μεταφραστικά κυκλώματα του ΤΑΡΝΤΙΣ,
Φαίνονται σαν αγγλικά και η ομιλία επίσης,
- Μιλάς Λατινικά αυτή την στιγμή. - Σοβαρά?
- Μόλις είπα 'σοβαρά΄στα Λατινικά. - Ω ναί.
Και αν έλεγα κάτι πραγματικά στα Λατινικά?
Όπως, 'Veni, vidi, vici'? Ο μπαμπάς μου, το πε αυτό επιστρέφωντας στο σπίτι απο το γήπεδο.
Αν έλεγα, 'Veni, vidi, vici' πώς θα ακουγόταν?
Δεν ξέρω. Κάνεις πάντως δύσκολες ερωτήσεις.
Θα δοκιμάσω.
Καλησπέρα, γλυκιά μου, τι να σου προσφέρω, αγαπητή μου?
εεμ... Veni, vidi, vici.
Ε? Ορίστε?
Εγώ-δεν-μιλάω-Κέλτικα. Δεν-ξέρω, δεσποίνις.
Ναί...
- Τι εννοεί, Κέλτικα? - Ουαλικά
Ακούγεσαι για Ουαλή.
Εδώ είμαστε, μαθαμέ κάτι, ε?
Δεν είναι τα ρούχα μας λίγο περίεργα?
μπα...Αρχαία Ρώμη, ολα ταιριάζουν.
Είναι σαν το Σόχο, αλλά μεγαλύτερο.
- Εχεις ξανάρθει εδω παλιά? - Mμμ.
Πολλά χρόνια πρίν.
Και εκείνη η φωτία δεν είχε να να κάνει τιπότα με μένα.
Μάλλον... λιγάκι. Αλλά δεν είχα την ευκαιρία να περιηγηθω όσο θα'πρεπε.
Το Κολοσσαίο. Το Πάνθεον.
Το Τσίρκο Mαξιμούς...
Θα περίμενε κανείς να δεσπόζουν με την εμφάνιση τους.
Που είναι όλα αυτά?
Ας πάμε απο δώ.
Δεν είμαι ειδική,
αλλά υπάρχουν εφτά λόφοι της Ρώμης, σωστά?
Πώς μπορεί να έχουν μόνο έναν?
Αντε πάλι!
Περίμενε λίγο...
Ένα βουνό.
Με καπνό.
- που μας κάνει... - Πομπηία.
Είμαστε στην Πομπηία.
Και είναι μέρα ηφαιστείου.
Doctor Who 4x02 Φωτιές στην Πομπηία.
υπότιτλοι απο www.doctorwho.scifi-guide.net English subs: luxbella, Sanju
Κάνω έκκληση ακρόασης απο την Ανώτατη Ιέρεια του Σιμπιλαϊν.
Η Ανώτατη Ιέρεια δεν μπόρει να σε δεί.
- Τι θα της έλεγες, αδερφή? - Ήρθε.
Οπως ειπώθηκε στην προφητεία.
Το κουτί.
Το μπλέ κουτί.
Πλάκα κάνεις.
- Μην μου πείς οτι το ΤΑΡΝΤΙΣ έχει φύγει? - OK.
Πού είναι τότε?
Μα είπες να μην σου πώ.
- Ω, μην κάνεις εξυπνάδες στα Λατινικά. - Περίμενε.
'Με συγχωρείτε, 'Με συγχωρείτε,
υπήρχε ένα κουτί, μεγάλο μπλε κουτί, ένα μεγάλο μπλέ ξυλινό κουτί,
εκεί πέρα, που πήγε?
- Το πούλησα - Μα...
- Δεν ήταν δικό σου για να το πουλήσεις! - Ήταν στο πόστο μου, δεν ήταν?
Πήρα 15 σηστέρσια για αυτό.
- Σε ποιόν το πούλησες? - Στον Κελίκιο. Κοίτα,
αν θες να διαφωνήσεις, γιατί δεν το κάνεις μάζί του?
Είναι στην οδό Φος, στην μεγάλη έπαυλη, δεν γίνεται να μην την δείς.
Ευχαριστώ.
Τι του ήρθε και αγόρασε ενα μεγάλο μπλέ ξύλινο κούτι?
Μοντέρνα τέχνη!
Βγές απο μπροστά, έτσι μπράβο.
Ω, Ρόμπους, πεινάω κάπως, φέρε μου λίγα μυρμήγκια(!!) σε μέλι, καλέ μου φίλε.
η μήπως εναν τυφλοπόντικα?
Τι πιστεύεις?
Μπορεί να το λές μοντέρνα τέχνη.
Έγω θα το λεγα απίστευτη σπατάλη χώρου.
Αλλά ανυψωνόμαστε κοινωνικά αγάπη μου.
Ο Λούσιους Ντέξτρους θα ρθεί αυτοπροσώπως εδώ. Σήμερα το απόγευμα.
Και τι με αυτό, και η Εβελίνα μας θα κάνει το ίδιο...
Ω, μην συνεχίζεις με αυτήν την ιστορία, πατέρα!
Αν είχαμε πάει στην Ρώμη, όπως είπα, θα μπορούσε να γίνει μία απο τις Εστιάδες Παρθένες.
- Ανέφερε κανείς Εστιάδες Παρθένες? - Κουίντους, μην γίνεσαι τόσο αγενής.
Απολογίσου στους θεούς του σπιτιού!
- Παράτα μας. - Απολογίσου, τώρα αμέσως!
Οι θέοι πάντα βλέπουν.
Θέσεις!
Δες τώρα, έκανες τους Ουρανούς να θυμώσουν.
Απλά ζήτα συγγνώμη.
Σου λέω Κελίκιε, αυτό το παιδί δεν θα μας βγεί σε καλό.
Μας συγχωρείτε, Θεοί αυτού του οίκου.
Που ήσουν χθές το βράδυ? στα γνωστά μέρη να υποθέσω?
Κανοντάς καταχρήσεις με Ετρούσκους, Χριστιανούς και το υπόλοιπο κακό συναπάντημα.
πως είναι το κεφαλι σου, λιακάδα μου? πως είναι το κεφαλι σου?
Αμάν πατέρα, ασέ το κύρηγμα!
Μην μας κάνεις τον έξυπνο, Κουϊντους.και σουλουπώσου
πρίν έρθει εδώ πέρα ο Λούσιους Ντέξτρους.
Κοίτα την αδερφή σου,
μας δίνει ...στάτους.
Ω, ναι..., επειδή όλα γυρνάνε γύρω απο την Εβελίνα.
Αυτή έχει το χάρισμα. Ας είσαι για μια φορά περήφανος για την αδερφή σου.
- Έκανες αναπνοές? - Όχι σήμερα το πρωί.
Λοιπόν!, Έλα γλυκιά μου. Κάνε εξάσκηση!
Ω, είναι πολύ ζεστό σήμερα, ο υποκαύστης είναι σε πλήρη λειτουργεία.
Ο θεός του Βουνού πρέπει να είναι χαρούμενος.
Ανέπνεε βαθιά. Θυμήσου τι είπε η Αδερφότητα.
- Πονάει. - Ω, αγάπη μου, καίει τόσο πολύ?
Μερικές φορές, μες στον καπνό...
- Βλέπω τα πιό τρομερά πράγματα. - Σαν τι?
Ένα πρόσωπο.
Ένα πρόσωπο απο πέτρα.
Θα βγάλει νόημα. Μιά μέρα.
Η Αδερφή Σπούρινα το υποσχέθηκε.
το πέπλο θα αφαιρεθεί, και θα είσαι προφήτης.
Ποιός είσαι?
Το ΄χώ! Οδός Φος, απο δώ!
Οχι, αλλα βρήκα κάτι σε μεγάλο αμφίθεατρο,
θα μπορούσαμε να τους μαζέψουμε όλους εκεί πέρα,
και να κρουσούμε τον κωδωνα κινδύνου...
- Εχούν ανακαλυφθεί ακομα? - Τι το θές το κουδούνι?
Για να ειδοποιήσουμε τους πάντες.
Να ξεκινήσουν την εκκένωση.
Πότε θα εκραγεί ο Βεζούβιος?
Στις 23 Αυγούστου 79 μ.Χ
οπότε αναμένεται η μέρα ηφαιστείου....αύριο
Αρκετός χρόνος για να τους βγάλουμε όλους έξω, εύκολα.
Ναι..., μόνο που δεν θα το κάνουμε.
Μα αυτό είναι που κάνεις Δόκτωρ, σώζεις ανθρώπους!
Όχι αυτήν την φορά. Η Πομπηία είναι ενα αμετάβλητο σημείο στην Ιστορία.
Οτι είναι να γίνει, έγινε. Δεν μπορούμε να το σταματήσουμε.
- Ποιός το λέει? - Εγώ το λέω.
Τι, και εσύ είσαι αυτός που θα το καθορίσει?
ΤΑΡΝΤΙΣ, Αρχοντάς του Χρόνου,...Ναι!
Ντόνα, άνθρωπος, Όχι!
Δεν χρειάζομαι την άδεια σου! Θα το πώ μόνη μου!
Στεκόμενη εδω αναγγέλοντας το τέλος,
Θα σε περάσουν για τρελόπροφήτη!
Τώρα, πάμε λοιπόν, ΤΑΡΝΤΙΣ. φεύγουμε απο δώ.
Μπορεί να έχω να πω κάτι γι'αυτό διαστημάνθρωπε!
Ω, είμαι σιγούρος γι΄αυτό!
ο ψηλός .
Μας λέει τρελές.
Τότε είναι ξένος για την Πομπηία.
Σύντομα, θα μάθει.
Το βρήκαμε, Αδερφή Σπουρίνα
Στο Δεκατοτρίτο Βιβλίο των Σιμπιλαϊν Χρησμών.
Το μπλέ κούτι.
Ένας ναός φτιαγμένος απο ξύλο.
Ακόμη, η Σιμπίλ προέβλεψε οτι το κουτί θα εμφανιστεί σε καιρούς βιαίων ταράχων
φωτιάς και προδοσίας.
Αδερφές!
Σεβάσμια Μητέρα, θα έπρεπε να κοιμάστε.
Οι Χρησμόι Σιμπίλαϊν είναι εσφαλμένοι.
Μα έχουμε λατρέψει τους χρησμούς και τα λόγια της για γενιές ολόκληρες.
Αυτή είναι μια νέα εποχή
Προσέξτε τα λόγια μου.
Προβλέπω ένα μέλλον ευημερίας και δύναμης
Μια ατελείωτη Αυτοκρατορία της Πομπηίας,
που θα εκτείνεται εξώ απο αυτή την πόλη σωριάζοντας στο περασμά της την Ρώμη,
περικλείοντας ολόκληρο τον κόσμο.
Αν οι υποστηρικτές του μπλέ κουτιού αψηφούν αυτή την προφητεία,
το αίμα τους θα κυλησει κατα μήκος του δαπέδου του Ναού.
Οι Θεοί εγκρίνουν.
Θέσεις!
Ωπα εδώ είμαστε.
Ευχαριστώ, ευγενικέ κύριε.
Φοβάμαι οτι εχούμε κλείσει για σήμερα. Περίμενω έναν επισκέπτη.
Αυτός είμαι. Ένας επισκέπτης. Γειά σας.
- Ποιός είστε? - Είμαι ο ..
Σπάρτακους.
Το ίδιο και εγώ.
ο Κος και η Κα Σπάρτακους?
- Ω, όχι, δεν είμαστε παντρεμένοι. - Δεν είμαστε μαζί.
Α τότε αδέρφια?
Μα ναι, φυσικά! Μοιάζετε μεταξύ σας.
- Αλήθεια? - Αλήθεια?
Λυπάμαι αλλά τώρα δεν έιμαι ανοιχτός για εμπόριο.
- Και τι ακριβώς πουλάτε? - Μάρμαρο.
Λόμπους Κελίκιους.
Εξόρυξη, γυαλίσμα και σχεδιασμός επ΄αυτού
- Αν θέλετε μάρμαρο, Είμαι ο άνθρωπος σας. - Ωραία, γιατί...
Είμαι επιθεωρητής μαρμάρων.
Μα τους θεούς του εμπορίου, μιά επιθεώρηση!
Λυπάμαι, Κύριε. Συγχωρέστε με για τον γιό μου.
Αυτή είναι η καλή μου γυναίκα, Μετέλα.
- Ομολογώ πως δεν ήμασταν προετοιμασμένοι... - Μην ανησυχείτε.
Είμαι σίγουρος οτι δεν κρύβετε κάτι. Ωστόσο, ειλικρινά, αυτό το αντικείμενο...
- Μου φέρνει περισσότερο σε ξύλο. - Στο είπα να απαλλαχτούμε απ'αυτό.
Σήμερα το αγόρασα!
A, λοιπόν... Ενημερώστε με παρακαλώ.
Ω είστε Κέλτος. Υπέροχα.
Είμαι σίγουρος οτι είναι άψογο κομμάτι, αλλά θα ήθελα να σας το πάρω για κατάλληλη επιθεώρηση.
Καθώς είμαστε εδώ, δεν θα πρότεινες διακοπές, Σπάρτακους?
Δεν σε καταλαβαίνω, Σπάρτακους.
Αυτή η υπέροχη οικογένεια. Μητέρα, πατέρας και γιός.
Δεν πιστεύεις οτι θα έπρεπε να βγούν έξω απο την πόλη?
- Γιατί να το κάναμε αυτό? - Για αρχή ας πούμε το ηφαίστειο.
- Τι? - Το ηφαίστειο.
- τι ποίο .? - Το μεγάλειώδες ηφαίστειο που είναι στην πόρτα σας...
Ω, Σπάρτακους, ντρόπη μας δεν έχουμε ακόμα χαιρετήσει τους θεούς του οίκου αυτού.
Δεν ξέρουν τι είναι. ο Βεζούβιος είναι απλά ένα βουνό γι΄αυτούς.
η κορυφή δεν έχει ανατιναχθεί ακόμα.
Οι Ρωμαίοι δεν έχουν ακόμα τη λέξη ηφαίστειο.
Όχι μέχρι αύριο.
Α ναι τέλεια, θα μάθουν μια νέα λέξη.
- Καθώς πεθαίνουν. - Ντόνα σταμάτα.
Δεν με νοιάζει με τι παιδιά πετούσες μέχρι τώρα,
αλλά σε μένα μην λες να πάψω.
Αυτό το αγόρι, πόσο χρόνων να είναι? Δεκάξι?
- Και αύριο θα πεθάνει. - Και γι' αυτό φταίω εγώ?
Αυτή τη στιγμή, ναι!
Ανακοινώνω τον Λούσιους Πέτρους Ντέξτρους,
Αρχι-Μάντη του Συμβουλείου της Πόλης.
Λούσιους. Ευχαρίστηση μου όπως πάντα.
Κουίντε, όρθιος!
Μια σπάνια και μεγάλη τιμή, Κύριε, για μένα να ρθείτε στο σπίτικο μου...
Τα πούλια πετάνε νότια, και ο άνεμος είναι στα δυτικά.
Απολύτως.
Αυτό είναι καλό, έτσι?
- Μονάχα ο κόκκος του σταριού ξέρει που θα αναπτυχθεί - Λοιπόν, Μετέλα.
- Έχεις ακούσει ποτέ τέτοια σοφία? - Πότε.(το δούλεμα πάει σύννεφο)
Τιμή μας.
Συγχωρέστε με, Κύριε, έχω καλεσμένους,
Αυτοι είναι ο Κος και η Κα Σπάρτακους.
Το όνομα δεν είναι παρά ένα συννέφο πάνω σε καλοκαιρίνο αέρα.
Αλλά ο αέρας κοπάζει στο σκοτάδι.
αλλά τι είναι το σκοτάδι,
- καθε άλλo παρα οιωνός του ήλιου? - Αποδέχομαι οτι κάθε ήλιος πρέπει να δύει...
- Και ωστόσο ο γιός του καθε πατέρα να ανατέλλει εξίσου. - Ανάθεμα.
Πολύ έξυπνο, Κύριε.
Προφανώς, ένας άντρας με γνώσεις.
Ω, ναί. Αλλά μην νοιάζεστε για μένα, δεν θα θελά να ενοχλήσω την παρούσα κατάσταση.
Είναι Κέλτος.
- Θα φυγουμε εντός ενός λεπτού. - Δεν φεύγω.
Είναι έτοιμο, Κύριε.
- Πρέπει. - Λοιπόν, όχι.
Η στιγμή της αποκάλυψης.
Και ορίστε! Ακριβώς όπως το ζητήσατε.
- Σας ευχαριστεί, Κύριε μου? - Οπώς η βροχή ευχαριστεί τη γή.
Ωω, αυτό είναι....διαφορετικό. Ποιός το σχεδίασε αυτό, τότε?
Ο Αρχοντάς μου Λούσιους ήταν πολύ συγκεκριμένος.
- Και πού βρήκατε αυτό το μοτίβο? - Στην βροχή, την ομίχλη και τον αέρα
- Αλλά μοιάζει με κύκλωμα. - Φτιαγμένο απο πέτρα.
Εννοείς οτι απλως το ονειρεύτηκες?
Αυτή είναι η δουλειά μου. Σαν μάντης της πόλης.
Τι είναι αυτό? Κάτι σαν δήμαρχος?
Ω! Συγχωρέστε την φίλη μου. Είναι απο Μπαρτσελόνα.
Αυτή είναι μια εποχή δεισιδαιμονίας, επίσημης δεισιδαιμονίας.
Ο Μάντης πληρώνεται απο την πόλη για να λέει το μέλλον.
"Οτι ο αέρας θα φυσήξει απο δυτικά", γι΄αυτούς είναι οι ειδήσεις των 10.
Μας κοροϊδεύουν.
Αυτοί οι δύο χρησιμοποιούν λέξεις σαν ταχυδακτυλουργοί, μας περιπαίζουν.
Όχι,όχι,προς θεού, δεν ήθελα να σας προσβάλω.
Λυπάμαι, αλλά η κόρη μου κατανάλωνε ατμους.
Μα τους θεούς, μητέρα, τι έκανες?
- Όχι τώρα, Κουίντους. - Μα είναι άρρωστη, απλά κοίτα την!
Πιστεύω έχω έναν ανταγωνιστή σ'αυτό το σπιτικό.
Αλλός ένας με το χάρισμα.
Ω, την έχουμε υποσχέθει στην Αδερφότητα Σίμπιλαϊν.
Λένε οτι έχει αξιοθαύμαστες ικανότητες.
Οι προφητείες των γυναίκων είναι περιορισμένες και θολές,
μόνο οι άνδρες έχουν την ικανότητα της αληθινής διαίσθησης.
Τώρα θα σου πω που φυσάει ο αέρας, φίλε μου...
Ο Θεός του Βουνού σημειώνει τα λεγόμενα σου.
Θα πρόσεχα περισσότερο, στην θέση σου.
- Καταναλώνοντας τους ατμούς, είπες? - Μου δίνουν δύναμη.
- Δεν μου μοιάζει για κάτι τέτοιο. - Αυτή είναι η άποψη σου...
- σαν Δόκτωρ? - Παρακαλώ?
Δόκτωρ, αυτό είναι το όνομα σου.
- Πώς το ξερες αυτό? - και εσύ...
Εσύ λέγεσαι Νόμπλ.
Έλα τώρα, Εβελίνα, μην είσαι αγενής.
Όχι, όχι, όχι, όχι, αφήστε την να μιλήσει.
Και οι δύο σας είστε απο πολύ μακριά.
Οι προφήτισσες τείνουν να να επινοούν καθε τύπου φαντάσιες.
Ω, οχι τώρα, Λούσιους.
Όχι κρίνω οτι έχεις μείνει απο προφητείες.
Έτσι είναι...
- άνδρα απο το Γκαλιφρεϊ? - Πως?
Οι περίεργες των εικόνων...
Το σπίτι σου χάθηκε μες στην φωτιά, έτσι δεν είναι?
Δόκτωρ, τι κάνουν?
- Και εσύ, Κόρη του...Λονδίνου. - Πώς το ξέρει αυτό?
Αυτό είναι το χάρισμα της Πομπηίας.
Κάθε χρησμός λέει την αλήθεια.
- Αυτό είναι αδύνατον. - Δόκτωρ...
Επιστρέφει.
Ποιά? Ποιά είναι αυτή?
Και εσύ, κόρη του Λονδίνου...
Υπάρχει κάτι πίσω σου.
Τι εννοεί?
Ακόμα και το όνομα "Δόκτωρ" είναι ψέμα.
Το αληθινό όνομα είναι κρυμμένο.
Καίει στα άστρα, στον αστερισμό της Μέδουσας.
Είστε ένας Άρχοντας, Κύριε.
Ένας Αρχοντας του Χρόνου.
Εβελίνα!
Δεν ήθελε να γίνει αγενής,
Είναι τόσο καλό κορίτσι.
Αλλά οταν οι Θεοί μιλάνε μέσω αυτής...
- Τι έχει το χέρι της? - Είναι ερεθισμός του δέρματος.
Ποτέ δεν παραπονιέται, να ναι καλά.
το πλένουμε με λάδι κάθε βράδυ.
Τί έιναι?
η Εβελίνα είπε οτι έρχεστε από μακριά.
Σε παρακαλώ, έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο?
Είναι πέτρα.
- Διαφορετικού τύπου υποκαύστη. - Ω, ναί.
Είμαστε πολύ προχωρημένοι στην Πομπηία
Στην Ρωμη, ακόμα χρησιμοποιούν τον παλιό ξύλινο τύπο φούρνων.
Αλλά έχουμε καυτές πηγές, που έρχονται απο τον Βεζούβιο.
- Ποιός το σκέφτηκε αυτό? - Οι προφήτες.
Μετά τον μεγάλο σεισμό, 17 χρόνια πρίν.
Έγιναν πολλές ζημιές.
Αλλά την ξαναχτίσαμε.
Δεν σκεφτήκατε να μετακινηθείτε?
Αλλά όχι, απο την άλλη, το Σαν Φρανσίσκο...
Δεν είναι ένα μικρό ρεστωράν στις ... Naples, σωστ'α?
- Τι είναι αυτός ο θόρυβος? - Δεν ξέρω.
Συμβαίνει ολη την ώρα.
Λένε οτι οι θεοί του κάτω κόσμου παρακολουθούν.
Αλλά μετά τον σεισμό, άσε με να μαντέψω...
- μήπως απο τότε οι προφήτες άρχισαν να βγαζουν νόημα? - Ω, ναί, πάνω-κάτω.
Εννοώ, ανέκαθεν ήταν ας πούμε ανακριβείς στα λόγια τους?
αλλά τότε οι προφήτες, οι μάντες, όλοι τους,
είδαν την αλήθεια ξανά και ξανά.
Είναι καταπληκτικό.
Προβλέπουν καλλιεργειες και βροχές με απόλυτη ακρίβεια.
Είπαν κάτι για αύριο?
Όχι.
Γιατί, θα πρεπε? Γιατί ρωτάς?
Όχι, όχι, δεν υπάρχει λόγος. Απλώς ρωτάω.
Αλλα οι προφήτες, όλοι καταναλώνουν τους ατμούς, σωστά?
Έτσι βλέπουν.
Ipso facto...
Για δες...
- Όλοι καταναλώνουν αυτό. - Σκόνη?
Μικροσκοπικά σωματίδια πέτρας.
Αναπνέουν τον Βεζούβιο.
Κουίντους, παληκάρι μου.
Αυτός ο Λούσιους Πέτρους Ντέξτρους, Πού μένει?
Δεν με αφορά.
Ας δοκιμάσουμε ξανά.
Αυτός ο Λούσιους Πέτρους Ντέξτρους...
Πού μένει?
Μην το πείς στον πατέρα μου.
Μόνο αν δεν πείς το δικό μου μυστικό.
Δώσε μου αυτό το δαυλό.
Τον ψεύτη!
Είπε στον πατέρα μου οτι ήταν το μοναδικό.
Λοίπον, πολλοί έμποροι μαρμάρων σ΄ αυτήν την πόλη.
Πες σε όλους το ίδιο, πάρε τα κομμάτια απο διαφορετικά μέρη,
ώστε κανείς να μην δεί τι είναι.
- Πού είναι τι? - Το μέλλον.
Δόκτωρ, χτίζουμε το μέλλον.
Όπως διατάχθηκε απο τους Θεούς.
Δεν θα πρεπε να γέλας. Ευχαριστώ γι΄αυτό.
Τι πιστεύεις?
Η Θεά Αφροδίτη.
Αυτό είναι ιεροσυλία.
Μου αρέσει που γελάς τουλάχιστον.
Τι κανουν κορίτσια της ηλικίας σου στην Πομπηία?
Έχεις καποιο... ταίρι? Κανέτε βολτές στα μαγαζια?
στα TK Maximus?
Με έχουν υποσχεθεί στην Αδερφότητα για πάντα.
- Δεν είχες καποιο λόγο σ'αυτό? - Δεν είναι απόφαση μου.
Οι Αδερφές με διαλεξάν. Έχω το χάρισμα της ενόρασης.
Τότε...
- Μπορείς να δείς τι θα συμβεί αύριο? - Έχει κατι το ξεχωρίστο το αύριο?
Εσύ θα μου πείς.
Τι βλέπεις?
Ο ήλιος θα ανατέλλει. Ο ήλιος θα δύσει.
Τίποτα το ιδιαίτερο.
Κοίτα,
μην το πείς στον Δόκτωρ οτι σου πα γιατί θα με σκοτώσει,
αλλά έχω και εγώ μια προφητεία.
Εβελίνα, λυπάμαι, αλλά πρέπει να με ακούσεις.
- Αδερφές! - Εβελίνα, μπορείς να με ακούσεις?
Ακούστε...
Υπάρχει μιά μόνο προφητεία.
Αλλά οτι πρόκειται να σου πώ είναι αλήθεια, σου το ορκίζομαι.
απλώς άκουσε με.
Αύριο αυτό το βουνό πρόκειται να εκραγεί.
Εβελίνα σε παρακάλω άκουσε με.
Ο αέρας θα γεμίσει με στάχτη και πέτρες,
τόνοι απο αυτά,
και ολόκληρη η πόλη θα θαφτεί. Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Λυπάμαι.
Ειλικρινά λυπάμαι.
- Αλλά όλοι πρόκειται να πεθάνουν. - Μια νέα προφητεία!
Αδύνατον. Υπάρχει μόνο μία.
Ακόμα και αν δεν με πιστεύεις, πές στην οικογένεια σου να φύγει απο την πόλη.
Μόνο γι΄αύριο, αλλά πρέπει να απομακρυνθείτε.
- Πρέπει να φύγετε απο την Πομπηία! - Μια ψευδοπροφητεία.
Αυτη η Νομπλ γυναίκα.
Μίλησε για μια νέα προφητεία, την πτώση της Πομπηίας.
Η Πομπηία θα διαρκέσει για πάντα.
- Τότε τι πρέπει να κάνουμε? - Η ψευδοπροφήτης πρέπει να πεθάνει.
Θυσιάστε την!
Βάλε αυτό... εκεί.
Αυτό...
εκεί.
Eμ, βάλε αυτό ανάποδα, τώρα τι έχεις?
- Διαφώτισε με. - Τι, ο προφήτης δεν ξέρει?
Ένας σπόρος μπορεί να επιπλεεί στο ψυχρό αεράκι σε κάθε κατεύθυνση.
..Ναί, το ξέρα οτι θα έλεγες κάτι τέτοιο.
- Αλλά είναι ένας ενεργειακός μετατροπέας. - Ενεργειακός μετατροπέας για τι όμως?
Δεν ξέρω.
Δεν είναι φανταστίκο? Μ'αρέσει να μην ξέρω. Με κρατάει στα πόδια μου.
Πρέπει να είναι απαίσιο να είσαι προφήτης,
να ξυπνάς κάθε πρωί και να ρώτας, "Θα βρέξει? Ναι θα έλεγα ΄γω"
Στερεί όλη την διασκέδαση απ'την ζωή. Αλλά ποιός το σχεδίασε αυτό, Λούσιους, εε?
- Ποιός σου έδωσε τις οδηγίες? - Νομίζω είπες πολλά.
Λούσιους πές μου ειλικρίνα, είμαι με το μέρος σου.
- Μπορώ να βοηθήσω. - Προσβάλλεις τους θεούς.
Μπορεί να υπάρξει μόνο μια τιμωρία. Στα όπλα!
Ω, περίμενε ένα λέπτό.
Οι Κέλτικες προσευχές δεν θα σε βοηθήσουν τώρα.
Αλλά κύριε, αυτός με έπεισε να το κάνω.
- Κ.Ντέξτρους, σας παρακαλώ, μη. - Ω έλα τώρα, Κουίντους.
Δείξε λίγο αξιοπρέπεια στον θάνατο.
Σέβομαι την νίκη σου, Λούσιους.
Να δώσουμε τα χέρια?
Έλα τώρα.
Τελευταία ευχή ενός μελλοθάνατου?
- Αλλά είναι... - Δείξε μου.
Το έργο των θεών.
Είναι πέτρα!
Χώρις χέρι πιά.... ουπς! Κουίντους!
- Τρέξε! - Τα σκαλιστά!
Τρέξε!
Τα σκαλιστά μου!
Η δουλειά δεν έσπασε.
Ω, Άρχοντα των βουνών, Σε εκλιπαρώ!
Αυτός ο άντρας...
θα μπορουσε να εμποδίσει την άνοδο της Πομπηίας.
Άρχοντά, σε παρακαλώ, εμφανίσου.
εμφανίσου!
Κανένα ίχνος τους.
Ωραία την γλυτώσαμε. Νομίζω είμαστε εντάξει.
Αλλά το χέρι του, Δόκτωρ.
Αυτό συμβαίνει και με την Εβελίνα?
Τι ήταν αυτό?
Το βουνό?
Όχι, είναι πιό κοντά.
- Βήματα... - Δεν μπορεί.
- Βήματα υπογείως. - Τι είναι αυτό?
Τι είναι αυτό?
Τι είναι αυτός ο θόρυβος?
Δεν μοιάζει με τον Βεζούβιο!
Κελίκιε, όλοι σας! Φύγετε!
- Δόκτωρ! Τι είναι αυτό? - Νόμιζω μας ακολουθούν.
Απλά φύγετε!
Οι θεοί είναι μαζί μας.
Νέρο! Χρειαζόμαστε νερό!
Κουίντους, όλοι σας, φέρτε νερό! Ντόνα!
Ευλογημένοι είμαστε που βλέπουμε τους θεούς.
Μίλα σε μένα, μόνο αυτό θέλω!
Μίλα σε μένα, απλώς πές μου ποιος είσαι.
Μην πειράξεις αυτούς τους ανθρώπους!
Είμαι ο Δόκτωρ, απλά πες μου ποιός είσαι.
Δόκτωρ!
Τι ήταν αυτό?
Καύκαλο πέτρας που συγκρατείται απο, εσωτερικό μάγμα,
ευκόλο να το σταματήσεις. αλλά κρίνω οτι ήταν απλά ένας στρατιώτης.
Δόκτωρ, ή οποιοδήποτε είναι το όνομα σου,
φέρνεις κακοτυχία σ'αυτό το σπίτι.
Ο γιος σας ήταν φανταστικός, δεν θα τον ευχαριστήσετε?
Απ'την άλλη...
αν υπάρχουν εξωγήινοι εν δράσει στην Πομπηία,
Θα ταν καλό να μείνουμε.
Ντόνα!
Ντόνα?
Πλάκα μου κάνετε.
η ψευδοπροφήτης θα παραδώσει και το αίμα της
- και την ανάσα της. - Θα σας παραδοθώ σε ένα λεπτό.
Μην τολμήσετε!
- Θα σιωπήσεις. - Άκου, αδερφή.
Μπορεί να έχεις μάτια στο πίσω μέρος των χεριών σου,
αλλά θα βρεθούν στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου όταν θα έχω τελειώσει μαζί σου!
Αφήστε με να φύγω!
Αυτή η φλύαρη φωνή θα σταματήσει για πάντα!
ω, πότε θα' ρθει αυτή η μέρα.
Κανένας άντρας δεν επιτρέπεται να μπεί στον Ναό της Σίμπιλ.
Ω, ναι μόνο... κορίτσια.
Ξέρετε, συνάντησα την Σίμπιλ κάποτε, τι γυναίκα!
Ήταν απίστευτη, ήξερε να χορεύει την Ταραντέλα! Ωραία δόντια.
Για να πώ την αλήθεια, νομίζω ήταν τσιμπημένη μαζι μου.
της είπα οτι δεν θα μπορούσε να κρατήσει πολύ, και μου πε, "Το ξέρω".
Λοιπόν, θα ήθελε.
- Εσύ OK εκεί? - Ω, ποτέ καλύτερα.
- Ωραίος τήβεννος. - Σ' ευχαριστώ.
- Και τα σχοινιά? - Ναι...., όχι και τόσο πολύ.
Τι μαγεία είναι αυτή?
Επιτρέψτε μου να σας πώ για την Σίμπιλ, την ιδρύτρια αυτής της θρησκείας.
Θα ντρεπόταν για σας.
Όλη η σοφία και η ενόραση της πήγανε χαμένα.
Έτσι διαδιδετέ τον λόγο της? με την λεπίδα ενός μαχαιριού?
Ναί, ένα μαχαίρι που θα σε καλως ορίσει.
Δείξτε μου αυτόν τον άντρα!
Ανώτατη Ιέρεια, ο ξένος θα μας βεβήλωνε.
Αφήστε με να τον δώ. Αυτός είναι διαφορετικός.
Φέρει στο ίχνος του, φώς των άστρων.
ω, πολύ παρατηρητική.
Απο που έρχονται αυτά τα λόγια σοφίας?
- Οι θεοί μου ψιθυρίζουν. - Έχουν κάνει παραπάνω απ'αυτό.
Μπορώ να έχω ακρόαση? Να δω κατάφατσα την Ανώτατη Ιέρεια?
Ω, Θεέ μου.
- Τι συνένη σε σένα? - Οι ουρανοί μ'ευλόγησαν.
Αν μού επιτρέπεις...
- Πονάει? - Είναι απαραίτητο.
- Ποιός στο πε αυτό? - Οι φωνές.
Αυτό θα συμβεί στην Εβελίνα?
Αυτό θα συμβεί σε όλες σας?
Οι ευλογίες είναι πολύπλοκες.
- Είναι πέτρα. - Ακριβώς.
Οι άνθρώποι της Πομπηίας μετατρέπονται σε πέτρα πρίν εκραγεί το ηφαίστειο.
- Αλλά γιατί? - Αυτή η λέξη, η είκονα στο μυαλό σου.
Αυτό το....ηφαίστειο.. Τι είναι αυτό?
Περισσότερο, γιατί δεν ξέρετε ήδη γι' αυτό?
- Τι είσαι? - Η Ανώτατη Ιέρεια του Σιμπίλαϊν.
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, μιλάω στο πλάσμα που είναι μέσα σου.
Αυτό το πράγμα που μεγαλώνει μέσα σε ανθρώπινο σώμα.
στην σκόνη, στούς πνεύμονες,
που παίρνουν την σάρκα και την μετατρέπουν σε...
- Τι? - Η γνώση σου ...
είναι αδύνατη.
Ω, μα μπορείς να διαβάσεις το μυαλό μου, ξέρεις οτι δεν είναι έτσι.
Απαίτω να μάθω ποιός έισαι!
Ξυπνήσαμε.
Η φωνή των θεών!
Λόγια σοφίας, λόγια δύναμης. Λόγια σοφίας, λόγια δύναμης...
Πως ονομάζεσαι! Απο ποιόν πλανήτη είσαι.
Γαλαξιακές συντεταγμένες.
Προσδιορισμός βάση της επικύρωσης της Σκιώδους Προκήρυξης.
Ανερ...
...χόμαστε.
Πές... μού .. το όνομα σου!
Pyrovile.
Pyrovile, Pyrovile, Pyrovile...
- Τι είναι το Pyrovile? - Αυτό, που μεγαλώνει μέσα της.
- Είναι στο ενδιάμεσο στάδιο. - και αυτό μετατρέπεται σε...
εκείνο το πράγμα στην επαύλη που ήταν το ενήλικο.
Και η ανάσα ενός Pyrovile θα σε εξαύλωσει, Δόκτωρ.
Σε προείδοποιω, είμαι οπλισμένος!
Ντόνα, άνοιξε εκείνη την σχάρα.
- Γιατί? - Απλά...
Τι κάνουν τα Pyrovile εδώ πέρα?
Πέσαμε απο τους ουρανούς.
Πέσαμε απο τόσο μακριά και τόσο γρήγορα, σε σημείο που γίναμε σκόνη.
Σωστά, πλάσματε απο πέτρα, που αποσυντέθηκαν στην σύγκρουση.
Πότε έγινε αυτό, πρίν απο 17 χρόνια?
κοιμόμασταν για πάνω απο χιλιάδες χρόνια στην γή.
OK, όποτε ξυπνήσατε πριν απο 17 χρόνια,
και χρησιμοποιείτε τα ανθρώπινα σώματα για να επαναφέρθειτε,
- αλλά γιατί οι ψυχικές δυνάμεις? - Ανοίξαμε το μυαλό τους και βρήκαμε τέτοια χαρίσματα.
OK, οπότε βάλατε τον ευατό σας με το ζόρι μέσα στον ανθρώπινο εγκέφαλο,
χρησιμοποιήσατε τα κρυμμένα ψυχικά χαρίσματα για να γίνει η ένωση,
Το κατάλαβα.
Αλλά το να βλέπετε το μέλλον, είναι περά απο ψυχική ικανότητα,
μπορείτε να δείτε μέσα στον χρόνο.
Από πού προέρχεται το χάρισμα της προφητείας?
Εντάξει!
- Τώρα κατέβα εκεί κάτω! - Τι, εκεί κάτω?
Ναί εκεί κάτω.
Γιατί δεν μπορόυν να προβλέψουν ένα ηφαίστειο? Γιατί τους το κρύβετε?
Αδερφές, βλέπω μες στο μυαλό του.
Το όπλο είναι ακίνδυνο!
Ναι, αλλά θα τσούξει.
Κατέβα έκει!
Την αντιμετώπισες με ενα νεροπίστολο.
Σε λατρεύω!
Απο δώ!
- Που πάμε τώρα? - Μέσα στο ηφαίστειο.
- Με τίποτα - Ω ναι
Appian way.
Ο ξένος θα τιναζέ στον αέρα τον κοπό μας.
Η ώρα ήρθε.
Η προφητεία πρέπει να πραγματοποιηθει!
Η προφητεία πρέπει να πραγματοποιηθεί.
Και έτσι θα γίνει.
- Κάλεσε τους πιστούς του Ήφαιστου. - Ναι, Κύριε.
Πρέπει να πάμε στο βουνό.
Ο Βεζούβιος περιμένει.
Ξημέρωμα, αγάπη μου.
Μια νέα μέρα.
Ακόμα και η μακρύτερη νύχτα πρέπει να τελειώσει.
Το βουνό είναι χειρότερα απο ποτέ.
Σκοτώσαμε έναν αγγελιαφόρο των θεών μέσα στο ίδιο μας το σπίτι.
Γλυκιά μου, μπορείς να δείς?
Πές μας.
Τι πρόκειται να συμβεί
Αφήστε την ήσυχη.
- Μπορώ να δώ... - Τί είναι?
Μια επιλογή.
Κάποιος πρέπει να κάνει μια επιλογή.
Την πιο τρομερή επιλογή.
Αλλά αν οι εξωγηίνοι πυροδοτούν το ηφαίστειο,
δεν σου δίνει το δικαίωμα αυτό, για να το σταματήσεις?
Είναι ακόμα μέρος της ιστορίας.
Αλλά και εγώ είμαι ιστορία για σένα.
Με έσωσες το 2008, μας έσωσες όλους. Τι είναι το διαφορετικό?
Μερικά πράγματα είναι προκαθορισμένα αλλά πάλι ακόμα όχι.
- Η Πομπηία είναι ένα προκαθορισμένο συμβάν. - Πως ξέρεις τι είναι τι?
Επειδή έτσι βλέπω το σύμπαν.
Κάθε λεπτό που περνά, μπορώ να δώ τι είναι, τι ήταν,
τι θα μπορούσε να είναι, και τι δεν πρέπει.
Αυτό είναι το φορτίο ενός Άρχοντα του Χρόνου, Ντόνα.
Και είμαι ο μόνος που απέμεινε.
- Πόσοι άνθρωποι πεθάνανε? - Σταμάτα.
Δόκτωρ, πόσοι άνθρωποι πεθάνανε?
20,000.
Αυτό βλέπεις, Δόκτωρ?
Και οι 20,000?
Και πιστεύεις οτι αυτό είναι σωστό, έτσι είναι?
Ξέρουν οτι είμαστε εδώ. Φύγαμε!
Πανίσχυρε Βεζούβιε,
και δέξου αυτές τις προσφορές, σε σχέδιο του Ηφαίστου,
και φανέρωσε μας, σε εκλιπαρώ, τους θεούς του κάτω κόσμου.
Η καρδιά του Βεζούβιου.
Είμαστε ακριβώς μέσα στο βουνό.
Υπάρχουν εκατοντάδες απο αυτούς.
Τι είναι αυτό το πράγμα?
Ω, βιάσου και σκέψου κάτι, μας πλησιάζουν.
Έτσι μάλλον φτάσανε.
ή οτι απέμεινε απο αυτό. Καψουλα διαφυγής?
Διαστημόπλοιο φυλακή?
Τράπεζα γονιδίων?
Αλλά τι χρειάζονται ένα ηφαίστειο?
Μπορεί...
να εκρυγνηταί, και να εκτοξεύονται πίσω στο διάστημα ή κάτι τέτοιο.
Ω,ω είναι χειρότερα απ'οτι περίμενα.
Πως θα μπορούσε να είναι χειρότερα?
Δόκτωρ, πλησιάζει.
Βαρβάροι!
Μας βεβηλώσατε!
Θα βεβήλωσουν τον ναό σας, Θεοί μου και αφέντες!
Έλα.
- Δεν μπορουμε να μπούμε μέσα! - Αλλά, δεν μπορούμε να πάμε και πίσω.
Συνθλίψτε τους!
Κάψτε τους!
Δεν υπάρχει μέρος να κρυφτείτε, Δόκτωρ, και κόρη του Λονδίνου.
Λοιπόν τότε, Λούσιους, Αρχόντες μου Pyrovillian,
μην βρεθείτε σε λάβα.
- Σε λάβα? - Όχι?
Όχι. Όχι. αλλα θα ικέτευα την σοφία τών θεών,
πρίν χαθούμε,
Όταν η νέα γένια πλασμάτων ολοκληρώθει,
τότε τι θα γίνει?
Οι αφέντες μου θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ρώμης.
Μια πανίσχυρη αυτοκρατορία, που θα κυριαρχήσει σε όλο τον πολιτισμό.
Αλλά αν συγκρουστήκατε,
και έχετε όλη αυτή την τεχνολογία,
Γιατι δεν πάτε απλά πίσω στην πατρίδα σας?
Ο Παράδεισος της Pyrovillia έφυγε.
Τι εννοείς, "'έφυγε"? Πού έφυγε?
Χάθηκε. Η Pyrovillia χάθηκε.
Αλλά υπάρχει αρκετή ζέστη σ'αυτόν τον κόσμο για να ανέλθει ένα νέο είδος.
Ναι.., Θα έπρεπε να σας προειδοποιήσω, υπάρχει πάνω απο 70% νερό εκεί έξω.
Το νέρο θα βράσει. και τα πάντα θα καούν, Δόκτωρ.
Τότε όλος ο πλανήτης κινδυνεύει.
Ευχαριστώ. Αυτό ήθελα μόνο να μάθω.
Ντόνα!
Τους έχετε στο χέρι σας, Άρχοντες μου!
Θα μπορούσαμε να είμαστε περισσότερο παγιδευμένοι αυτην την στιγμή?
λίγο παραπάνω ζέστη.
Βλέπεις? Ο μετατροπέας ενέργειας παίρνει την λάβα,
και χρησιμοποιεί την δύναμη για να δημιουργήσει μια μήτρα συγχώνευσης,
το οποιό ενώνει τους Pyrovile με τους ανθρώπους.
Είναι ολοκληρωμένο, Μπορούν να μετατρέψουν εκατομμύρια.
Δεν μπορείς να το αλλάξεις? Με αυτούς τους πίνακες?
Φυσικά μπορώ, αλλά δεν βλέπεις?
Γι΄αυτό οι προφήτες δεν μπορουν να δούν το ηφαίστειο. Δεν υπάρχει ηφαίστειο.
ο Βεζούβιος δεν πρόκειται ποτέ να εκράγει.
Οι Pyrovile κλέβουν όλη την ενέργεια του,
θα το χρησιμοποιήσουν για να κυρίαρχοι του κόσμου.
Αλλα...μπορείς να το αλλάξεις, έτσι?
Μπορώ να αντιστρέψω το σύστημα, να πυροδοτήσω το ηφαίστειο, και να τους τινάξω όλους, ναί.
Αλλά αυτή είναι η επιλογή, Ντόνα.
Η Πομπηία ή ο κόσμος.
Ω θεέ μου.
Αν η Πομπηία καταστρέφεται τότε δεν είναι απλά ιστορία.
Είναι...εγώ.
Το κάνω να συμβαίνει.
Αλλα οι Pyrovile είναι πέτρες, μπορεί να μην ανατιναχθούν.
Ο Βεζούβιος θα εκραγεί με την ισχύ 24 πυρηνικών βομβών.
Τίποτα δεν θα επιζήσει.
Εννοείται ούτε εμείς.
Μην σε νοιάζει για μας.
Σπρώξε αυτόν τον μοχλό και όλα θα τελειώσουν.
20,000 άνθρωποι.
Οοοοοοχι!
Μια νέα προφητεία.
Το μέλλον αλλάζει.
Ο ουράνος θα πέσει πάνω μας!
Θανατός. Μονάχα θανατός!
Ήταν όντως μια κάψουλα διαφυγής.
Έξω! έξω, όλοι έξω!
Γρήγορα!
Μας είπες ψέματα!
Ωστόσο, αυτό ήταν γραφτό να γίνει.
Μη!
Μην πάτε στην παραλία!
Μην πάτε στην παραλία, πηγαίντε στους λόφους!
Ακούστε με!
Μην πάτε στην παραλία, δεν είναι ασφαλές!
Ακούστε με!
Έλα εδώ.
Δωστόν σε μένα!
Έλα.
Ναι! Θεέ μου σώσε μας, Δόκτωρ!
Όχι!
Μην λές οτι δεν μπορείς!
ΔΟΚΤΩΡ!
Δεν μπορείς απλά να ΤΟΥΣ αφήσεις!
Δεν νομίζεις οτι έχω κάνει αρκετά?
Η ιστορία επαληθεύεται. Όλοι πεθαίνουν.
Πρέπει να πάς πίσω.
Δόκτωρ, στο λέω για ακόμα μια φορά πήγαινε αυτό το πράγμα ΠΙΣΩ!
Δεν είναι δίκαιο.
Όχι δεν είναι.
αλλά ο δικός σου πλανήτης. κάηκε.
Έτσι είναι τα πράγματα. Δεν το βλέπεις, Ντόνα?
Δεν καταλαβαίνεις? Αν μπορούσα να επιστρέψω πίσω και να τους σώσω θα το έκανα,
αλλά δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να πάω πίσω, δεν μπορώ.
Απλά δεν μπορώ, δεν μπορώ.
Απλά κάποιον.
Σε παρακαλώ.
Όχι όλη την πόλη.
Απλώς σώσε κάποιον.
Ελάτε μαζί μου.
Δεν θα ξεχάστει ποτε, Κελίκιε.
ο χρόνος θα περάσει, οι άνθρωποι θα προχωρήσουν, και οι ιστόριες θα ξεθωριάσουν.
Αλλά μια μέρα,
η Πομπηία θα βρεθεί ξανά, κάποτε.
Σε χίλια χρόνια.
Καί όλοι θα σας θυμηθούν.
Εσύ πώς είσαι, Εβελίνα?
Μπορείς να δείς κάτι?
Τα οράματα έχουν φύγει.
Η έκρηξη ηταν τόσο δυνάτη που άνοιξε ένα σχήμα στον χρόνο.
Για ένα δευτερόλεπτο. Αυτό είναι που σου έδωσε το χάρισμα της προφήτειας.
Αντήχησε πίσω στο Πυροβίλιαν εναλλακτικό σύμπαν.
Αλλά όχι πιά.
Είσαι ελεύθερη.
Αλλά πές μου,
Ποιός είσαι , Δόκτωρ?
Με τα λόγια σου, και τον ναό σου που να περιέχει τόσο χωρό μέσα του?
Α, δεν ήμουν ποτέ εδώ.
Μην το πείτε σε κανένα.
Ο μεγάλος θεός Ήφαίστος πρέπει να ναι εξοργισμένος!
Είναι τοσο ηφαιστειώδες.
Είναι κάτι σαν...
ηφαίστειο.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι.
Σ' ευχαριστώ.
Ναί.
Είχες δίκιο.
Μερίκες φορές χρείαζομαι κάποιον.
Καλώς ήρθες.
Ναί.
Μετέλα, αγάπη μου,
είδες αυτο το clasp?
Με το σκαθάρι.
- Οι Αιγύπτιοι αγαπούν τους σκαραβαίους. - Εδώ είμαστε, το γύαλιζα λίγο.
Ηρέμησε τώρα.
Αν πάρω αυτό το συμβόλαιο, για τα μάρμαρα της Αλεξάνδειας,
θα γίνουμε πλούσιοι, θα δείς...
Για περίμενε, Εβελίνα.
Δεν θα φορέσεις αυτό ελπίζω!
Μην αρχίζεις, μπαμπά, είναι οτι φοράνε τα κορίτσια τώρα στη Ρώμη.
Θα σας δώ μετά.
Βλέπεις αυτό το αγόρι πάλι?
Ω, κοίτα τον Κουίντους.
Ο γιός μου, Ο γιατρός.
Μάνα, σού 'πα, δεν είμαι γιατρός, όχι ακόμα.
Απλά είμαι σπουδαστής των φυσικών επιστημών.
Λοιπόν, για μένα γιατρός είσαι
Ευχαρίστησε τους θεούς πρίν φύγεις.
Τι καλό παιδί!.
Έλα δω, ασε με να το φτιάξω. Το τύλιξες τελείως λάθος...
Σας ευχαρίστω,θεοί του οίκου αυτού.
Σας ευχαριστώ για όλα.
Τώρα, Δοκτώρ Νόμπλ, Μις Νόμπλ ελάτε μαζί μου.
ω, όχι, όχι, δεν είμαστε παντρεμένοι.
- καθόλου παντρεμένοι. - Ποτέ.
Εδώ στις Ούντ επιχειρήσεις, θέλουμε να θεωρούμε τους Ούντ σαν έμπιστους φίλους μας...
Οι ανεπιθύμητοι επισκέπτες.
- Επείδη στην ουσία, τι είναι ένα Ούντ... - Είμαι με το μέρος σας!
...αλλά μια αντανάκλαση μας?
Είναι μια επανάσταση.
- Αν το Ούντ σας είναι χαρούμενο... - Ο κύκλος πρέπει να σπάσει.
Τι είναι αυτό? Ποιός κύκλος?
Τότε θα είστε και εσείς χαρούμενοι επίσης.
Πύρ!
Δόκτωρ, Ντόνα, φίλοι! Δόκτωρ, Ντόνα, φίλοι!