KOMPANIA WSCHODNIOINDYJSKA
"Aby zapobiec dalszemu pogarszaniu się sytuacji,
w dbałości o wspólne dobro,
wprowadza się niniejszym stan wyjątkowy
z rozkazu lorda Cutlera Becketta,
prawowitego przedstawiciela JKMości.
Zgodnie z dekretem i obyczajem stanu wojennego
przestają obowiązywać następujące prawa:
Prawo do wolności zgromadzeń - czasowo zawieszone.
Prawo habeas corpus - czasowo zawieszone.
Prawo do obrony przed sądem - czasowo zawieszone.
Prawo do osądu przez równych sobie - czasowo zawieszone.
Zgodnie z dekretem wszyscy winni zbrodni piractwa,
wspierający osoby skazane za piractwo
lub przestający w towarzystwie skazanych za piractwo
zostają skazani na śmierć przez powieszenie".
Król wezwał ludzi,
by królową wykradli
i w ludzki oblekli ją kształt.
Odtąd nasze są wody,
i bez żadnej przeszkody
każdy szlak będzie nasz.
Jo ho
ciągnąć szot razem,
banderę stawić na maszt.
Ciągnąć go,
złodzieje, nędzarze,
śmierć nie dotknie nas.
Jo ho
ciągnąć szot razem.
banderę stawić na maszt...
Milordzie!
Zaczęli śpiewać, milordzie.
Wreszcie.
Śmierć nie dotknie nas.
PIRACI Z KARAIBÓW
NA KRAŃCU ŚWIATA
Jedni pomarli, jedni żyją wciąż,
inni po morzach wciąż mkną.
Do klatki dzierżąc klucz,
u diabła mając dług,
rzucamy kotwicę swą.
Dzwonu dźwięk wodny opuszcza grób,
usłyszcie żałobny ten ton.
Wszystkim nam zew szkwału niesie śpiew...
Kurs obierz, gdzie twój dom.
Jo ho
ciągnąć szot razem,
banderę stawić na maszt.
Ciągnąć go...
Złodzieje, nędzarze...
Śmierć nie dotknie nas.
Niebezpieczna to pieśń
dla tych, co nie znają jej znaczenia.
Zwłaszcza dla kobiety.
Zwłaszcza dla kobiety, która jest sama.
A czemuż to sądzisz, że jest sama?
Ochraniasz ją?
A czemuż to sądzisz, że potrzebuję ochrony?
Twój pan nas oczekuje.
Niespodziewany zgon zepsułby nastrój naszego spotkania.
Przebierać nogami!
Ruszać się!
Przed siebie patrz!
Trzymaj kurs!
Dobra!
Masz wieści o Willu?
Wierzę, że panicz Turner Zdobędzie mapy,
a ty okażesz respekt kapitanowi Sao Fengowi.
Budzi aż tak wielką grozę?
Jest podobny do mnie, acz pozbawiony miłosierdzia i zasad fair play.
Weszliśmy! Szykujcie się!
Szybko!
Łudzisz się, że kobiet nie podejrzewamy o zdradę?
Skoro tak to waść ujmujesz...
Zdejmij. Proszę.
Kapitanie Barbossa, witamy w Singapurze.
Więcej pary.
Nie!
Jeśli nasz plan nie wypali, będą zdani tylko na nas.
Jak rozumiem, przybywacie do mnie z pewną prośbą.
Raczej z pewną propozycją.
Chcę przedsięwziąć wyprawę i poszukuję statku z załogą.
Niebywały zbieg okoliczności.
Bo masz na zbyciu statek z załogą?
Nie.
Bo dziś rano, o krok stąd,
złodziej wtargnął do świątyni mego czcigodnego stryja,
i usiłował wynieść z niej to...
Mapy morskie.
Szlak do Najdalszej z Bram.
Nie byłoby zdumiewające, gdyby twoja wyprawa
doprowadziła cię za granicę tego świata?
Aż trudno byłoby w coś takiego uwierzyć.
Oto i złodziej. Czy jego twarz jest wam znana?
Więc nie sądzę, by mu była dłużej potrzebna.
Nie!
Przybywacie do mego miasta, nadużywacie mej gościnności...
- Nie miałem pojęcia... - Że da się pojmać?!
Planujecie wyprawę do Luku Davy'ego Jonesa.
A ja zachodzę w głowę...
Po co?
Rozbrzmiała pieśń.
Czas nas nagli.
Trzeba zwołać Trybunał Braci.
Jako jeden z 9 pirackich władców, musisz stawić się na ten zew.
Więcej pary.
Więcej pary!
Wyznaczono cenę za każdą z naszych głów.
To prawda.
Dziś jedynym źródłem dochodu pirata
jest wydanie władzom innych piratów.
- Zapomnijmy o urazach. - Czekaj na sygnał!
Pierwszy Trybunał Braci dał nam morza we władanie.
Dziś naszą władzę podważa lord Cutler Beckett.
Czy dla Kompanii Wschodnioindyjskiej Trybunał Braci ma jakieś znaczenie?
- Czy możemy coś wskórać? - Możecie walczyć!
Zostaw mnie!
Jesteś Sao Feng, piracki władca Singapuru.
W czasach, w których nieustraszeni dowódcy przemierzają wolne szlaki,
gdzie miarą fal nie są stopy lecz strach,
a o tych, co przejdą próbę, opowiada się legendy.
Czy kres tej epoki ma nastać na twojej wachcie?
Najbardziej osławieni piraci świata
jednoczą się przeciwko wrogowi,
a ty się kulisz ze strachu, siedząc w kąpieli?
Elizabeth Swann.
Wzrok patrzącego nie dostrzega tego, co w tobie tkwi.
Choć widok jest dla patrzącego rozkoszny.
A jednak muszę zauważyć, że nie odpowiedziałeś mi na pytanie.
Czegóż to szukacie w Luku Davy'ego Jonesa?
Jacka Sparrowa.
Jednego z pirackich wodzów.
Jedynym powodem,
dla którego pragnąłbym jego powrotu z krainy śmierci,
byłoby posłanie go tam z powrotem!
Jack Sparrow ma jeden z dziewięciu talarów.
Nie przekazał go przed śmiercią spadkobiercy.
Dlatego musimy go tu ściągnąć.
A zatem... przyznajesz,
że mnie oszukałeś.
Do broni!
Zapewniam o szlachetności naszych zamiarów.
Rzućcie broń, inaczej go zabiję!
Zabij. To nie nasz człowiek.
Skoro nie jest z wami ani z nami,
to z kim trzyma?
Will!
Gotuj!
Ognia!
Mapa!
Kompania!
Gotuj! Ognia!
Kompania!
Gotuj!
Ognia!
Dziwny zbieg okoliczności, prawda?
Kompania odszukała mnie akurat w dniu, kiedy przybyliście.
Zwykły zbieg okoliczności.
Jeśli chcesz się dogadać z Beckettem, przyjmiesz moją propozycję.
Zdradziłeś Barbossę. Jesteś gotów zdradzić Jacka Sparrowa.
Czemu miałbyś mnie lepiej potraktować?
Potrzebuję "Czarnej Perły", by uwolnić ojca.
Pomożesz mi ją zdobyć.
Trafiony, zatopiony!
Dzięki, Jack.
- Masz mapy? - I nie tylko.
- Mam statek i załogę. - Gdzie Sao Feng?
Osłoni nas, spotkamy się w Zatoce Rozbitków.
- Tędy! Szybko!
Sao Feng nie ma się już gdzie schować.
Czy usłucha wezwania?
Trudno mi powiedzieć.
Pośród tych wód kryje się zło,
przed którym nawet najbardziej żądni krwi piraci drżą ze strachu.
Talar.
9 sztuk, powiadasz?
Nasz nowy sojusznik z Singapuru wyraźnie to podkreślał. 9 talarów.
Dziewięć talarów.
Ciekaw jestem, co to może oznaczać.
Cóż zagrozi naszej flocie,
zwłaszcza pod wodzą "Holendra"?
Nic, o czym wiemy.
Twój znajomy wspomniał o miejscu zwołania Trybunału?
Milczał w tej kwestii jak grób.
Czyli zna wartość tej informacji.
Zachowajmy to dla siebie.
Źle by było, gdyby ktoś pospieszył do Singapuru, prawda?
- Admirale. - Wzywałeś mnie, milordzie.
A tak. Mam coś dla ciebie.
Nowa funkcja jest warta odnowienia starej znajomości.
- Kolejny nakaz rekwizycji? - Nie.
Nakaz egzekucji.
Bracia wiedzą, że czeka ich zagłada.
Teraz mogą już tylko wybrać miejsce swej ostatniej potyczki.
Nie mówili, że będzie tak pieruńsko zimno.
Na pewno jest jakiś ważny powód, dla którego cierpimy.
Wiedźma nie może ściągnąć Jacka w taki sam sposób jak Barbossę?
Nie, ponieważ Barbossa był jedynie martwy.
Jack Sparrow został porwany duszą i ciałem tam,
gdzie nie czeka go śmierć, tylko kara.
To najgorsze, co człowiek może na siebie ściągnąć.
I ciągnie się w nieskończoność.
Taki los czeka w Luku Davy'ego Jonesa.
Czułem, że jest jakiś ważny powód.
Żaden element nie jest stały.
Nie może być tak dokładna jak współczesne mapy.
Ale prowadzi do większej liczby celów.
PONAD KRAŃCEM I PONAD ZNÓW
"Ponad krańcem...
i ponad znów.
Świt zachodzi...
zielony błysk".
Zechcesz nam to objaśnić, kapitanie Barbossa?
Oglądałeś kiedyś rozbłysk zieloności, panie Gibbs?
Tyle razy, ile wystarczy. Rzadkie zjawisko.
O zachodzie strzela w niebo zielony snop światła.
Jedni całe życie go nie oglądają.
Inni kłamią, że oglądali. A jeszcze inni mówią...
To sygnał, że czyjaś dusza powraca z krainy zmarłych.
- Przepraszam. - Wierz mi, paniczu Turner,
trudność nie tkwi w tym, jak dotrzeć do krainy śmierci.
Tkwi w tym, jak powrócić.
- Bosman! Pod wiatr! Żagiel w górę! - Tak jest!
Do diaska, nic nie zostało.
Jones jest nieobliczalny, panie.
Przynieść skrzynię.
A gubernator?
Dopytywał się o serce.
Wie?
Więc może jego przydatność dobiegła końca.
Spokojnie.
Precz. Wszyscy! I zabierzcie to diabelstwo z piekła rodem!
Nie chcę go na pokładzie mojego statku!
Przykro mi to słyszeć. Bo ja bardzo chcę.
To jedyna gwarancja,
że ten statek wykona zalecenia Kompanii.
Chcemy przesłuchać jeńców,
a do tego najlepiej nadają się żywi.
"Holender" pływa tak, jak rozkaże jego dowódca.
A jego dowódca pływa nim tak, jak mu każą!
Nie nauczyłeś się tego, gdy ci kazałem uśmiercić pupilka?
To już nie jest twój świat, Jones.
Sprawy niematerialne straciły walor...
materialny.
Cel i pal!
Długo jeszcze nie będziemy ze sobą rozmawiać?
Kiedy uratujemy Jacka, znów będzie dobrze.
Kiedy uratujemy Jacka.
Na to, czego pragniemy najmocniej...
jest cena, którą pod koniec przyjdzie zapłacić.
- Barbossa, przed nami! - Tak, wreszcie jesteśmy zgubieni.
- Zgubieni? - Trzeba się zgubić,
by znaleźć to, do czego nie można trafić
Inaczej każdy by wiedział, gdzie tego szukać.
- Nabieramy prędkości! - Tak!
Na stanowiska!
Wszyscy na stanowiska!
Ster lewo na burt! Do zwrotu!
Nie! Nie słuchać go! Niech mknie prosto przed siebie!
A niech to!
- Skazałeś nas na śmierć! - Bądź grzeczniejsza.
Być może nie przeżyjesz
I będą to ostatnie miłe słowa, jakie usłyszysz.
Wybrać żagle!
Ster lewo!
Trzymajcie się!
Opuśćcie banderę, wszawe karaczany!
Martwi... nie snują... opowieści...
Mój fistaszek.
Do fałów! Luzować brasy!
- Tak jest! - Luzować brasy!
Ruszać się, żwawo!
- Tak jest! - Już!
Z życiem!
- Pomocy! - Na drzewce, parszywe ropuchy!
Ciągnij!
Ciągnąć szoty! Refować żagle łacińskie!
- Tak jest! - Już!
- Panie Sparrow? - Tak jest, kapitanie!
Jak oceniasz stan tego takielunku?
- Po mojemu jest jak się patrzy. - Jak się patrzy?
Ani jak się patrzy, ani jak trzeba. Ani zadawalający, ani należyty.
Jest w stanie wołającym o pomstę do nieba.
Wybacz, ale gdybyś dał mi szansę poprawy...
A powinienem?
Właśnie takie rozumowanie wpędziło nas w tarapaty.
Straciliśmy prędkość, a co za tym idzie - czas.
Cenny czas, który raz utracony staje się nie do odzyskania.
Zrozumiano?
- Tak jest, panie kapitanie. - Czy aby na pewno?
Wszystko trzeba poprawić. Wszystko!
I niech to będzie dla wszystkich nauczka.
Pas ciszy, szefie. Załoga jest podminowana.
Nie mam dla was współczucia, larwy,
i nie mam cierpliwości udawać, że jest inaczej.
Panowie, w obliczu tego dziwactwa umywam ręce.
Nie ma wiatru.
Oczywiście, że nie ma, do cholery!
Oddałbym duszę za bryzę. Za podmuch. Zefirek.
Maleńkie, miniaturowe tchnienie.
Tak, wiem, ale czemu to zrobił?
Bo jest lebiegą.
I nie zaprosimy cię na nasze urocze garden party.
Sio.
Kamień.
A teraz łażą za nami kamienie. Tego jeszcze nie było.
Lina.
To doprawdy miejsce zapomniane przez Boga.
Nie widzę Jacka. Nikogo nie widzę.
Jest tutaj.
Davy Jones nie oddaje tego, co raz chwycił.
I co?,
Utknęliśmy tu przez ciebie tak samo jak Jack.
Przebiegły Jack jest bliżej niż wam się wydaje.
Niemożliwe.
Łajba.
A niech mi dadzą trzy klapsy i wręczą mamie. To Jack.
- Kapitan! - Balsam dla oczu!
Schowaj rum!
Pan Gibbs.
Tak też myślałem.
Spodziewam się wyjaśnień twoich poczynań.
Sir?
Na statku panuje chaos i rozprzężenie. Dlaczego?
Dlaczego, pytam?
Panie, jesteś... Jesteś w Luku Davy'ego Jonesa.
Wiem. Wiem, gdzie jestem.
- I nie myśl, że nie. - Jack Sparrow.
Hector!
Od ostatniego spotkania minął szmat czasu, co?
A tak. Isla de Muerta, pamiętasz? Zastrzeliłeś mnie.
Nieprawda.
Tia Dalma, nosi cię po świecie, co?
Wniesiesz uroczy akcent makabreski w każde delirium.
Bierze nas za halucynację.
William, powiedz,
przybywasz tu, by ocalić pewną potrzebującą damę...
czy raczej damę w potrzebie? Jedno z dwojga.
Nie.
Inaczej byś tu się nie zjawił.
Więc nie możesz tu być. Wniosek: nie ma cię tu.
Jack.
To rzeczywistość. Jesteśmy tu.
- W Luku, powiadasz? - Ano.
Przybyliśmy cię wyratować.
Co ty powiesz? Bardzo się wam to chwali.
Choć wydawałoby się, że skoro ja mam statek, a wy nie,
to raczej was trzeba poratować. Chyba nie jestem w nastroju.
Patrzę na swój statek. O tam.
Nie widzę.
Zapewne to jakaś łupinka schowana za "Perłą".
Beckett ma serce Davy'ego Jonesa.
- Dowodzi "Holendrem". - Przejmie władzę nad morzami.
Pieśń już rozbrzmiała. Zwołano Trybunał Braci.
Spuszczam was na chwilę z oka i wszystko schodzi na psy.
Tak, Jack. Świat cię potrzebuje.
A ty potrzebujesz załogi.
Po co miałbym was werbować?
Czworo z was chciało mnie ukatrupić, jednej się udało.
Nie powiedziała ci?
No to czekają was tu długie rozmowy.
A ty...
Tylko mi nie wmawiaj, że nie było ci przyjemnie w tamtych czasach.
No tak. Masz słuszność.
Ciebie nie chcę, przerażasz mnie.
Gibbs, szykuj się. Marty.
Cotton.
Jego papuga jest ciut podejrzana, ale będzie chociaż z kim pogadać.
A ty to kto?
Tai Huang. To moi ludzie.
- Z kim sympatyzujesz? - Z tym, kto najwięcej oferuje.
- Mam statek. - Więc to ty najwięcej oferujesz.
Zacna duszo... Podnieść kotwicę! Za chwilę wypływamy!
Podnieść kotwicę!
Jack...
W którym kierunku chcesz żeglować?
Zrefować ten żagiel! Poluzować brasy i szoty.
Bandera na maszt!
Co robisz?
- Co robisz? - A ty?
Na statku rządzi kapitan.
Kapitan tego statku rządzi!
- Mój statek, więc jestem dowódcą. - A to są moje mapy!
Więc jesteś... mapoludem.
Zamknąć mordy! Obydwaj! To rozkaz! Zrozumiano?!
Przepraszam. Skoro są wątpliwości, kto dowodzi,
chciałem zgłosić swoją kandydaturę.
Przepraszam.
- Ja bym na ciebie głosował. - Tak?
Rzuciłaś Jacka na pastwę Krakena.
Ale go wyratowaliśmy. Było, minęło.
Will, nie mogłam inaczej.
Mogłaś mi powiedzieć.
Nie.
To nie było twoje brzemię.
A jednak dźwigałem brzemię, prawda?
Tyle że nie wiedziałem jakie.
Myślałem...
Myślałeś, że się w nim zakochałam.
Skoro sama dokonujesz wyborów, jak mogę ci ufać?
Nie możesz.
Upiorne.
Czysta makabra.
Co by było, gdyby na takiego spuścić kulę armatnią?
Byłby to brak szacunku.
Powinien się nimi zająć Davy Jones.
Taki obowiązek został na niego nałożony
przez boginię Kalipso.
Przewozić tych, co zginęli na morzu, na drugą stronę.
A raz na 10 lat
mógł przybić do brzegu,
by odwiedzić tę, która go kocha... prawdziwie.
Ale ten człowiek stał się potworem.
Więc nie zawsze był... omackowany?
Nie.
Był człowiekiem...
kiedyś.
A teraz płyną tu statki.
Nie stanowią dla nas zagrożenia. Mam rację?
Jesteśmy dla nich tylko duchami.
Lepiej zostawmy ich w spokoju.
To mój ojciec. Wróciliśmy!
Ojcze! Spójrz tutaj, ojcze!
Elizabeth.
Nie wróciliśmy.
Ojcze!
Jesteś martwa?
Nie. Nie.
Bo ja chyba tak.
Nie, to niemożliwe!
Bo widzisz, była pewna skrzynia...
Dziwne. Wtedy wydawała się tak ważna.
Wejdź na pokład!
I serce.
Teraz wiem, że jeśli je dźgniesz, musi je zastąpić twoje serce.
I będziesz żeglować po morzach przez wieczność.
"Latający Holender" musi mieć kapitana.
Głupio za coś takiego ginąć.
Niech ktoś mu rzuci linę! Wracaj z nami!
Chwytaj!
Dotknięcie... przeznaczenia.
Chwyć linę!
Jestem z ciebie taki dumny.
Chwyć linę!
- Nie wolno jej opuścić statku! - Ojcze!
Wracaj z nami! Nie! Nie zostawię cię tu!
Uściskam od ciebie twoją mamę.
Nie pozwolę ci odpłynąć!
Jest jakiś sposób?
Już znalazł spokój.
Nie ma wody.
Dlaczego nie ma nic prócz rumu?
Rum też się skończył.
Jeśli przed nocą nie uciekniemy z tego pasa ciszy,
wypłyniemy na morza, na które nikt się nie zapuszcza,
skazani na żeglugę na pograniczu obu światów...
przez wieczność.
Którą może przyspieszyć brak wody.
Czemu nic nie robi?
- Oddaj mi oko! - Żadnego w tym sensu.
A zielony błysk przychodzi o zmierzchu, nie o świcie.
"Ponad krańcem..." Jestem już na krańcu wytrzymałości.
Świt nie zachodzi.
"Góra to dół".
Frustrująco mało to pomocne.
Czemu wskazówki nigdy nie są jasne?
- Jasne jak błoto, Jackie. - Co?
- Dźgnij serce. - Nie dźgaj serca.
- Że jak? - "Holender" musi mieć dowódcę.
To jeszcze mniej niż mało pomocne.
Żegluj po morzach przez wieczność.
- Uwielbiam morze. - A porty?
Od porto wolę rum.
Zawijanie do portów. Gdzie można zdobyć rum i hoże dziewoje.
- "Raz na 10 lat". - Co powiedział?
- Raz na 10 lat. - 10 lat to wielki szmat czasu.
Zwłaszcza, gdy brak rumu.
Ale wieczność dłuży się jeszcze bardziej.
Jak chcesz ją spędzić? Jako trup?
Czy też nie?
- Nieśmiertelny Jack Sparrow. - Dobre!
Po zachodzie będzie wszystko jedno.
Nie po zachodzie.
Słońce w dół...
Wzejść... W górę.
Co to?
Co to? Nie wiem? A jak ty uważasz?
- Gdzie? - Tam.
Co się dzieje?
Rozbujamy łajbę!
Chce rozbujać statek.
Tak. Rozgryzł zagadkę.
Chce rozbujać łajbę.
Przywiążemy się do masztu
głową w dół, będzie jak znalazł!
Zgrajcie to z ruchem fal!
Odwiązać działa, leniwe szczury z zęzy!
Odsztauować ładunek! Niech się suwa!
A teraz góra...
jest dołem.
To był twój pomysł.
Kochane zachodnie wiatry!
Wróciliśmy!
Wschód słońca.
Negocjujemy?
Pistolety! Rozwiąż się!
No dobrze!
Trybunał Braci zbiera się w Zatoce Rozbitków.
I obaj się tam wybieramy. Bez gadania.
A ja pogadam.
Skoro zbierają się piraci, biorę kurs w przeciwną stronę.
Chcą walczyć z Beckettem, sam jesteś piratem.
Walcz lub nie, ale nie uciekniesz.
Jeśli nie połączymy sił, wybiją nas,
aż zostaniesz sam jeden.
Nawet nieźle mi to brzmi. Kapitan Jack Sparrow, ostatni pirat.
Tak.
I sam staniesz do walki z Jonesem. Nie pokrzyżuje ci to szyków?
Jeszcze tego nie rozgryzłem.
Ale nie mam zamiaru wracać do Luku. Możesz na to liczyć.
Proch zamókł.
Zaraz! Możemy ich użyć jak pałek!
Wybacz. A jednak to skuteczne.
Na wyspie bije źródło.
Odnówmy zapas wody, a potem znów się wystrzeliwujmy.
Zejdziesz z ludźmi na ląd, ja pilnuję swojej łajby.
Nie oddam ci swego statku pod rozkazy.
Może obaj zejdziecie na ląd, oddając okręt pod moje rozkazy?
Tymczasowo.
Pilnuj łajby!
- O wciórności! - Rany koguta!
Uważaj! Uważaj!
- Ty durna rybo!
To akurat głowonóg.
I dobrze ci tak!
Dadzą szylinga, by go obejrzeć.
I drugiego za sportretowanie na jego grzbiecie!
Pintel i Ragetti, pogromcy Krakena.
Możemy sprzedawać plastry na pamiątkę.
Wciąż myślisz o ucieczce, Jack?
Myślisz, że prześcigniesz cały świat?
Z byciem kimś ostatnim wiąże się pewien szkopuł.
Wkrótce nie ostanie się żaden.
Czasem to, co przeminęło, wraca. Jesteśmy tego żywym dowodem.
Tak, ale szanse na to są raczej znikome.
Nikt ci nie zagwarantuje, że wrócisz.
Ale to, że się przekręcisz, masz jak w banku.
A zatem zwołujemy Trybunał Braci, co?
To nasza jedyna nadzieja, chłopcze.
Smętny to komentarz.
Świat był kiedyś znacznie większy.
Świat jest taki, jaki był.
Tyle tylko, że mniej w nim i mniej.
Zatruta. Skażona trupim jadem.
Znam go...
Kapitanie!
Hej!
Mamy gości!
On jest kapitanem.
Sao Feng.
To, że cię tu spotykamy to zaiste przedziwny zbieg okoliczności.
Jack Sparrow.
Srodze mnie kiedyś znieważyłeś.
To zupełnie nie w moim stylu.
Już jesteśmy kwita?
Puśćcie ją.
- Nie jest stawką w przetargu. - A czegóż dotyczy przetarg?
Słyszeliście kapitana Turnera.
- Puśćcie ją! - "Kapitana Turnera"?
Perfidna gnida wznieciła bunt!
Potrzebuję "Perły", by uwolnić ojca.
To jedyny cel mojej podróży.
Nie mówiłeś mi o tych planach.
Sam dźwigałem to brzemię.
Potrzebuje "Perły". Kapitan Turner potrzebuje "Perły".
Ty się czułaś winna. A ty i twój Trybunał Braci?
Czy nikt nie ruszył mi na ratunek tylko dlatego, że się stęsknił?
Trzymam z nimi.
Wybacz, Jack. Twój stary znajomek chce się przedtem z tobą spotkać.
Czy podołam dalszym wizytom starych znajomych?
Masz okazję się przekonać.
Ciekawe.
Twoi kamraci wyglądają na zrozpaczonych.
Stracili wiarę w skuteczność zlotu zwaśnionych piratów
przeciw "Holendrowi"?
I rozpacz pchnęła ich do zdrady.
Ale dla nas dwóch zdrada to nie pierwszyzna, prawda?
Nie ma go tu.
Czego? Czego nie ma?
Serca Davy'ego Jonesa.
Jest na pokładzie "Holendra" i nie może być kartą przetargową
w spłacie długu wobec kapitana.
Z tego, co wiem, ten rachunek został wyrównany.
Przez twoją śmierć?
A jednak tu jesteś.
Zamknij oczy i wmawiaj sobie, że to zły sen.
Mnie to pomaga.
A gdyby Davy Jones dowiedział się, że przeżyłeś?
Wiosła w dół!
Wiosła!
Zachować czujność!
Mam dość własnej załogi.
Statek Kompanii - załoga Kompanii.
Zgodziłeś się... "Czarna Perła" miała być moja.
I była.
Może uznasz inne rozwiązanie.
Takie, w którym nie żąda się od ciebie niczego... prócz informacji.
Zapewne na temat Trybunału Braci. Czy zapłata będzie sowita?
Spłata długu wobec Jonesa,
gwarancja mojej wolności?
Oczywiście.
Ubijesz świetny interes.
Gdyby zebrało mi się na ujawnianie, cóż mógłbym ujawnić?
Wszystko.
Gdzie wyznaczyli spotkanie?
Kim są władcy piratów?
Jakie jest przeznaczenie dziewięciu talarów?
Beckett się zgodził... "Czarna Perła" miała być moja.
Sądzisz, że odda jedyny statek zdolny prześcignąć "Holendra"?
Szkoda, że nie honorują kodeksu Braci, prawda?
Honor to w dzisiejszych czasach rzadki towar.
To żaden honor: trzymać stronę przegranych.
Przejście na stronę zwycięzców to tylko dobry interes.
- Stronę przegranych, mówisz? - Mają "Holendra"...
Teraz przechwycili "Perłę"!
A co mają Bracia?
Mamy... Kalipso.
Kalipso.
Postać z legend.
Nie. Boginię we własnej osobie, zaklętą w ludzką postać.
Pomyśl: cała potęga mórz przeciw naszemu wrogowi.
Mam zamiar ją uwolnić. Ale potrzebuję na to zgody Trybunału.
W pełnym składzie.
Weź sobie Barbossę.
I wojowniczego homunkulusa oraz jego kompana z okiem z drewna.
I Turnera. Zwłaszcza jego.
Reszta ze mną, na "Perle". Powiodę was do Zatoki Rozbitków,
gdzie ja wam wydam piratów, a wy mnie nie wydacie Jonesowi.
- Cholernie uczciwa transakcja. - A co będzie z panną Swann?
A czemuż cię ona interesuje?
Co proponujesz, kapitanie?
A co przyjmiesz, kapitanie?
- Dziewczynę. - Co?
Jack.
Coś sobie przypomniałem.
Mam cudowną busolę, wskazującą to, czego pragnę.
Nie będę miał z ciebie pożytku.
Nie jest kartą przetargową.
Bez dyskusji.
A czyż ja dyskutuję?
Wskazuje to, o czym marzysz.
Nie jest to Trybunał Braci.
- Więc cóż to jest? - Ja.
- Martwy. - Zgoda.
Co? Nie ma zgody.
To cena wolności, zgoda!
Psia krew.
A jednak, jeśli cię zabiję, mogę użyć busoli,
by odszukać Zatokę Rozbitków, nieprawdaż?
Eliminując pośrednika.
To piraci.
Mam aż nadto doświadczenia w kontaktach z piratami!
A zatem doszliśmy do porozumienia?
Uśmierciwszy mnie, odszukasz Zatokę,
a w niej niezdobytą twierdzę,
zdolną stawić opór wieloletniemu oblężeniu.
"Że też nie ma wewnątrz kogoś, kogo nie uśmierciłem,
by zadbał o to, by piraci wyszli na zewnątrz".
A ty byś tego dokonał?
Możesz mnie zabić, ale nie wolno ci mnie obrażać.
Kim jestem?
Kapitanem Jackiem Sparrowem.
Zgoda!
Oszalałeś.
I Bogu dzięki, bo inaczej nic by z tego nie wyszło.
I to wszystko bez najmniejszej kropelki rumu.
Wsadź parszywego, zdradliwego, tchórzliwego wątłusza do kubryku.
Za którym?
Niech "Holender" ściga Sao Fenga. My popłyniemy za "Perłą".
Jak szybko statek będzie zdatny do pościgu?
Myślisz, że on to wszystko planuje, czy improwizuje w biegu?
Sir.
Jutro o tej porze będziemy w Zatoce Rozbitków, a ty odzyskasz wolność.
Kalipso.
Słucham?
Niezbyt miłe jest ci to imię... spośród wielu, które nosisz,
ale właśnie takim cię nazywamy.
My, czyli kto?
Potwierdzasz to.
Co potwierdzam?
- Nic mi nie powiedziałeś. - Trybunał Braci. Nie ja.
Pierwszy Trybunał Braci, którego decyzji byłbym przeciwny.
Kazali ci przybrać ludzką postać,
by morzami władał człowiek, a nie...
Ja.
Ale ktoś taki jak ty nie może się zniżać do poziomu śmiertelniczki.
Piękne słowa w ustach porywacza.
Ale szeptane przez więzienne kraty tracą urok.
Czyż można mnie winić za moje starania?
Wszystkich wabi morze, choć bywa niebezpieczne.
Niektórzy kładą na szali namiętność, by usprawiedliwić zbrodnie.
Ja - tylko własną namiętność.
A w zamian...?
Przyjąłbym twoje dary... gdybyś była skłonna ich użyczyć.
A jeżeli... nie będę skłonna?
Wówczas zadowolę się
twym gniewem.
Sao Feng?
Tutaj.
Proszę...
Zebrawszy wszystkie dziewięć talarów,
odzyskasz wolność.
Bierz!
Odtąd jesteś kapitanem.
Ja?
Popłyń zamiast mnie do Zatoki Rozbitków.
Kapitanie! Statek zdobyty, nie możemy...
Wybacz mi... Kalipso.
Sao.
Co ci powiedział?
Mianował mnie kapitanem.
Gotuj! Ognia!
Nie uznam w tobie kapitana!
Elizabeth.
James. James.
Bogu dzięki, żyjesz.
Twój ojciec tak się ucieszy.
On nie żyje.
Niemożliwe. Powrócił do Anglii.
Lord Beckett ci to mówił?
Kogo spośród was zwą kapitanem?
Kapitan. Ona.
Kapitan?
Weź statek na hol. Zamknąć więźniów w kubryku.
Kapitanowi oddam własną kwaterę.
Dziękuję, panie.
- Ale wolę zostać ze swoją załogą. - Elizabeth.
Przysięgam...
Nie wiedziałem.
Czego nie wiedziałeś? Którą wybrałeś stronę?
Teraz już wiesz.
Rzemyk?
Rzemyk.
Bill Turner?
Rzemyk.
Znasz moje przezwisko.
Tak, znam twego syna.
Willa Turnera.
Williama.
Udało mu się! Przeżył!
I przysyła cię tu, byś mi powiedziała, że wróci po mnie.
Rany boskie! Zmierza tu!
Tak, Will żyje.
I chce ci pomóc.
Nie może mi pomóc. Nie zjawi się...
Ale jesteś jego ojcem.
Znam cię.
Mówił o tobie.
Nie ocali mnie. Nie zjawi się, przez ciebie.
Mnie?
Jesteś Elizabeth.
Tak, to ja.
Gdy Jones zginie, ten, co go uśmierci, zajmie jego miejsce.
Kapitan. Na wieki.
"Holender" musi mieć dowódcę.
Jeśli Will mnie uratuje...
straci ciebie.
Rozumiem.
Mnie nie wybierze.
Sam bym się nie wybrał.
Powiedz mu, by się tu nie zjawiał.
Niech się trzyma z daleka.
Powiedz, że już za późno.
Stałem się już częścią tego statku...
I załogi.
Rzemyk...
Znasz moje przezwisko.
Znam twego syna.
Williama.
Przybędzie tu po mnie.
Zaczekaj tylko.
Zobaczysz.
Obiecał.
KOMPANIA WSCHODNIOINDYJSKA
Sir.
Ślad z okruszków chleba.
- Mamy nim podążyć. - Jest wśród nich zdrajca?
- To pułapka? - Gambit wytrawnego przeciwnika.
Zmieńcie kurs, poruczniku.
Obyśmy dopłynęli do celu,
zanim zabraknie im trupów.
Wymknąłeś się z kubryku szybciej, niż się spodziewałem.
Czy niczego nie dostrzegasz?
A raczej:
czy dostrzegasz brak czegoś, co by można było dostrzec?
- Nie wszcząłeś alarmu. - Dziwne, co?
Ale nie tak dziwne jak to.
Sam to sobie wykoncypowałeś?
Powiedziałem sobie: "Rozumuj jak Jack".
I to ci przyszło do głowy?
Doprowadzisz Becketta do Zatoki, by zaskarbić jego łaski?
Osiągnąć własne cele?
Zachowujesz się, jakbyś mnie zupełnie nie znał.
A co twoja ukochana sądzi o tym planie?
Uznałeś, że nie należy go jej zdradzać.
Tracę ją, Jack.
Każdy krok w stronę ojca oddala mnie od Elizabeth.
Jeśli zamkniesz serce, stracisz ją na pewno.
Pożyczę ci maczety, wyjdź z chaszczy intelektu:
Uniknij dokonywania wyboru.
Zmień fakty.
Niech ktoś inny ukatrupi Jonesa.
Kto?
Ty?
Śmierć osobliwie wpływa na kolejność listy priorytetów.
Zakradam się, odnajduję serce, dźgam,
uwalniam twego ojca od długu.
Wracasz do uroczej morderczyni.
Jesteś gotów wyciąć sobie serce i zaokrętować się
- na wieczność? - Nie. Czeka mnie wieczna wolność.
Wolność pływania poza krańce mapy. Wolność od śmierci.
Ale będziesz miał obowiązki, Jack.
Będziesz przewoził dusze na tamten świat.
Albo skończysz jak Jones.
Nie do twarzy mi będzie z mackami.
Ale nieśmiertelność to nie w kij dmuchał, nie?
Do czego to?
Rozumuj jak ja. Domyślisz się.
Ukłony dla Davy'ego Jonesa!
Nienawidzę go.
Chodźcie ze mną.
Szybko!
Co robisz?
Wybieram stronę.
Nie płyń do Zatoki Rozbitków. Beckett wie o spotkaniu Braci.
Boję się, że wśród nich jest zdrajca.
Za późno, bym ci wybaczyła.
Nie miałem nic wspólnego ze śmiercią twego ojca.
Ale to mnie nie rozgrzesza z pozostałych win.
Płyń z nami.
James, popłyń ze mną.
Kto tam jest?
Uciekaj! Dołączę do ciebie.
Ty kłamiesz.
Nasze losy się splatały...
ale nigdy się nie połączyły.
Uciekaj!
Wracaj na stanowisko, marynarzu.
- Nikt nie opuści tego statku. - Odejdź. To rozkaz.
To rozkaz...
Część załogi, część statku.
Część załogi, część statku...
- Uspokój się! - Część załogi, część statku!
Uwaga! Jeniec ucieka!
- Zamilcz! - James!
Jeniec ucieka!
James! Nie!
- Admirał nie żyje. - Admirał nie żyje?
Do kajuty kapitańskiej!
Jamesie Norrington... Czy lękasz się śmierci?
Rozumiem, że nie.
Ładna szpada.
"Latający Holender" jest pod moim dowództwem.
Chwilowo.
Z życiem i obserwować pogodę!
Nie bez kozery zwą ją Wyspą Rozbitków,
gdzie nad Zatoką Rozbitków leży Osada Rozbitków.
Słyszeliście? Żywo!
Choć słyniemy jako wielcy mądrale,
brak nam wyobraźni nazewniczej.
Tak.
Pływałem kiedyś ze staruchem, który stracił obie ręce i część oka.
Jak go wołaliście?
Larry.
Nie renegocjuję warunków umowy.
Ale ustaliliśmy jedynie cele,
o środkach decyduję ja.
Uważaj, Barbossa.
Nie zapominaj, że to moje moce wyciągnęły cię z krainy śmierci.
Ani o tym, co będzie, jeśli mnie zawiedziesz.
Nie zapominaj, dlaczego mnie stamtąd wyciągnęłaś.
Dlaczego nie zostawiłem Jacka na zasłużony nędzny los.
Trzeba było 9 pirackich władców, by cię odszukać, Kalipso.
I trzeba będzie nie mniej tylu, by cię uwolnić.
Matowie Pintel i Ragetti.
Zabierzcie tę przekupkę do kubryku.
Tędy, pani Kupko.
Nie przybiegam na gwizdnięcie, jak nierasowe szczenię.
A jednak przybiegłeś.
Chyba się znacie.
Znów chcesz dołączyć do mojej załogi, paniczu Turner?
Nie twojej.
Jego.
Jack Sparrow przesyła ukłony.
Sparrow?
Nie mówiłeś mu?
Uwolniliśmy Jacka z Luku wraz z "Czarną Perłą".
Czego jeszcze mi nie mówiłeś?
Jest też inna kwestia, budząca dużo większą troskę.
Domyślam się, że znana ci jest osoba o imieniu Kalipso.
Nie osoba.
Pogańskie bóstwo.
Podsuwające mężczyznom najśmielsze sny,
by ukazać, że są puste i garści popiołu niewarte.
- Świat się od niej uwolnił. - Nie do końca.
Trybunał Braci chce ją wypuścić.
Nie! Nie mogą tego zrobić!
Pierwszy Trybunał przysiągł uwięzić ją na wieki!
- Zgodnie z naszą umową! - Waszą?
Pokazałem im, jak ją pojmać.
Nie można jej było ufać.
Nie pozostawiła mi wyboru.
Musimy działać, zanim ją wypuszczą.
Kochałeś ją.
To ona...
A potem ją zdradziłeś.
To ona udawała, że mnie kocha!
To ona mnie zdradziła!
Po której z tych zdrad wyciąłeś sobie serce?
Nie prowokuj mnie.
Nie dopiłem.
Uwolnisz mojego ojca.
Zapewnisz bezpieczeństwo Elizabeth.
I moje.
Twarde warunki, panie Turner.
Oczekujemy czegoś równie dobrego w zamian.
Jest tylko jedna cena, na którą mogę przystać:
uśmiercenie Kalipso!
Jest na pokładzie "Czarnej Perły".
Jack popłynął nią do Zatoki Rozbitków.
Nie jesteś na jej pokładzie. Jak nas tam doprowadzisz?
Czego pragniesz najmocniej w świecie?
Popatrzcie tylko.
Nie było takiego zgromadzenia za naszego życia.
I każdemu z nich jestem winien pieniądze.
Wezwałem was tu,
by rozpocząć obrady Czwartego Trybunału Braci.
By potwierdzić swą pozycję i prawo zabierania głosu,
poproszę teraz kapitańską brać o okazanie talarów.
To nie talary. To śmieci.
Pierwotnie mieli zebrać 9 talarów, by uwięzić Kalipso.
Ale na Pierwszym Trybunale wszyscy cienko przędli.
Nazwijcie to inaczej.
"Dziewięć sztuk tego, co akurat macie w kieszeni"?
Tak, to brzmi bardzo piracko.
Panie Ragetti, jeśli łaska...
Strzegłem go tak, jak kazałeś, panie.
Teraz potrzebuję go z powrotem.
Sparrow.
Chcę zauważyć, iż brak nam jednego z wodzów
i jestem na to, jak na lato, by zaczekać na Sao Fenga.
Sao Feng nie żyje.
Za sprawą "Latającego Holendra".
Przeklęty statek!
Mianował cię? Rozdają te tytuły komu popadnie.
Posłuchajcie!
Ktoś zdradził, gdzie jesteśmy.
Jones służy pod rozkazami Becketta. Płyną tu.
- Kto zdradził? - Raczej nikt z tu obecnych.
- Gdzie Will? - Jest nieobecny.
Mniejsza o to.
Ustalmy, co robić. skoro już do tego doszło.
Walczyć!
Zatoka Rozbitków to forteca.
Dobrze zaopatrzona forteca.
Nie ma potrzeby walczyć, skoro jest niezdobyta.
Jest też i trzecie wyjście.
Kiedyś, w tym właśnie miejscu
Trybunał Braci pojmał boginię mórz, by ją zakląć w ludzką postać.
To był błąd.
Obłaskawiliśmy dla siebie wody.
Ale otworzyliśmy też furtkę Beckettowi i jemu podobnym.
Lepiej było, gdy władza na morzu
nie pochodziła z paktów z upiorami,
lecz była owocem potu czoła i wysiłku zgiętych karków.
Wiecie, że mam rację.
Panowie.
Panie.
Musimy uwolnić Kalipso.
- Odstrzelić go! - Wyrwać język!
Odstrzelić, język wyrwać i odstrzelić. I przystrzyc brodę.
Sao Feng zgodziłby się z Barbossą.
Kalipso była i jest naszym wrogiem.
Humor jej się nie poprawił.
A ja bym się zgodził z Sao Fengiem. Uwolnijmy Kalipso.
- Grozisz mi? - Uciszam cię.
- To obłęd. - To polityka.
A nieprzyjaciel się zbliża.
Jeśli jeszcze go tu nie ma.
Mój najmilszy.
Przychodzisz po mnie.
- Spodziewałaś się mnie. - To była męka.
Być uwięzioną... w tej jednej postaci.
Odciętą od morza.
Od wszystkiego, co kocham.
Od ciebie.
10 lat poświęciłem, by wypełniać zlecony przez ciebie obowiązek.
Przez 10 lat zajmowałem się tymi, którzy zginęli na morzu.
Aż w końcu... kiedy mogliśmy znów być razem,
nie zjawiłaś się.
Dlaczego cię nie było?
Taka już moja natura.
Czy kochałbyś mnie, gdybym była inna niż jestem?
Ja cię nie kocham.
Bywałeś różny, Davy Jonesie.
Lecz nigdy okrutny.
Sprzeniewierzyłeś się swemu przeznaczeniu
i sobie samemu.
I schowałeś w ukryciu to, co powinno należeć do mnie.
Kalipso.
Odzyskam wolność.
A kiedy to się stanie, oddałabym ci swoje serce.
I bylibyśmy razem już na wieki.
Gdybyś tylko posiadał serce, które mógłbyś mi dać.
Po co przyszedłeś?
A jaki los przeznaczyłaś tym, którzy cię schwytali?
Trybunałowi Braci?
Ostatnią rzeczą, jaką każdy z nich w swym życiu pozna,
będzie bezmiar mojego okrucieństwa!
A twój los, Davy Jonesie?
Moje serce zawsze będzie twoje.
Pierwszy Trybunał uwięził Kalipso.
My powinniśmy zwrócić jej wolność.
A wtedy z wdzięczności obsypie nas klejnotami łask.
Klejnotami? Twoimi?
Zwodnicze durnoły-ględoły,
Jeśli znasz lepsze rozwiązanie, przybliż je nam, proszę.
Mątwy.
Nie zapominajmy, zacni druhowie,
o naszych zacnych druhach - mątwach.
Obleśne, ożywione pęta kiełbas.
Zagnaj je do kupy, a wyżrą się nawzajem.
To takie ludzkie, prawda?
Albo... takie rybie.
Możemy się tu zamknąć z prowiantem i bronią.
W miesiąc zostanie z nas połowa.
Co jest raczej ponurą perspektywą. Lub też...
Jak mój uczony przedmówca naiwnie proponował,
możemy uwolnić Kalipso i modlić się, by była miłosierna.
W co bardzo wątpię.
Możemy udawać, że nie jest kobietą,
której gniew furię piekieł zniweczy? Nie możemy.
Zostaje nam tylko jedna opcja.
Przyznaję rację... sam nie wierzę, że te słowa wychodzą z moich ust...
Kapitan Swann. Trzeba walczyć.
- Zawsze stroniłeś od walki! - Nieprawda.
- Prawda! - Nie!
- Prawda. - Nie!
- Prawda, dobrze wiesz. - Nieprawda, potwarz i kalumnia.
Pozostaję wierny prastarej i szlachetnej pirackiej tradycji.
I twierdzę, iż tu i teraz powinniśmy podtrzymać ją wszyscy:
musimy walczyć,
by móc uciec.
Tak!
Wg Kodeksu wypowiedzieć wojnę... czyli to, co sugerujesz...
może tylko i wyłącznie król piratów.
- Wyssałeś to z palca. - Czyżby?
Wzywam kapitana Teague'a, strażnika Kodeksu.
Sri Sumbadżi stwierdza, że to wszystko brednie!
W cholerę z Kodeksem. Kogo obchodzi...
Kodeks to prawo.
Stoisz mi na drodze, mały.
- Kodeks. - Kodeks.
- Kodeks... - Spisany przez Morgana i Bartholomew.
- Nie... Jak...? - Żółwie morskie, kamracie.
Żółwie morskie.
Barbossa ma rację.
Jedną chwilkę...
"Obowiązki króla...
wypowiadać wojnę, pertraktować ze wspólnymi wrogami".
Coś takiego...
Od pierwszego zgromadzenia nie było króla.
I to się raczej nie zmieni.
- Raczej nie. - Dlaczego?
Król piratów jest elekcyjny.
A każdy pirat głosuje tylko i wyłącznie na siebie.
Proszę zarządzić głosowanie!
Głosuję na Ammanda Korsarza.
Na kpt. Chevalle'a, spłukanego Francuza.
Sri Sumbadżi wybiera Sri Sumbadżiego.
Pani Ching!
Szlachcic Jocard.
- Elizabeth Swann. - Barbossa.
Vallenueva!
Elizabeth Swann.
- Co? - Ciekawostka.
Głosuj na mnie!
O czym ty gadasz?
Więc mam rozumieć, że postąpicie wbrew Kodeksowi?
Doskonale.
Co nam rozkażesz, kapitanie Swann, królu Trybunału Braci?
Przygotować wszystkie pływające jednostki.
O świcie...
rozpoczniemy wojnę.
A zatem przystępujemy do wojny!
No co?
Przeszedłeś przez to wszystko. Przetrwałeś.
I to jest najważniejsze, co? Przetrwać.
To nie sztuka żyć wiecznie, Jackie.
Sęk w tym, jak żyć wiecznie z samym sobą.
A co u mamusi?
Świetnie się trzyma.
Widzę nieprzyjaciela! Do ataku!
Uciekać z pokładu!
Pertraktacje?
Ty jesteś kundlem, który wpuścił wilki do naszej zagrody.
Nie wiń Turnera. Był jedynie narzędziem zdrady.
Jeśli chcesz ujrzeć jej architekta, odwróć głowę w lewo.
Moje ręce są czyste.
W przenośnym sensie.
Działałem samopas.
- Jack nie brał w tym udziału. - Piękne słowa. Słuchaj narzędzia.
Byłam na "Holendrze".
Wiem, jakie dźwigasz brzemię. Ale to przegrana sprawa.
Żadna sprawa nie jest przegrana, jeśli choć jeden głupiec o nią walczy.
Skoro Turner nie działał w twym imieniu, to dlaczego mi to wręczył?
Zawarłeś ze mną układ, Jack, że wydasz mi piratów. Są tutaj.
Nie krępuj się. Upomnij się o nagrodę.
Wciąż nie spłaciłeś długu, który u mnie zaciągnąłeś.
Sto lat służby na pokładzie "Holendra". Na początek!
Ten dług spłaciłem, kamracie. Nie bez pomocy.
- Uciekłeś! - Formalnie rzecz biorąc...
Proponuję wymianę.
Will popłynie z nami...
a ty weźmiesz Jacka.
Zgoda.
- Niezgoda! - Zgoda.
To jeden z 9 pirackich władców. Nie masz prawa.
Król.
- Wedle rozkazu, jaśnie panie.
Jeśli chcesz coś wyjawić, to i ja mam coś do powiedzenia.
No to kto pierwszy, ten lepszy?
Czy lękasz się śmierci?
Nawet nie masz pojęcia.
Przekaż swoim Braciom,
że mogą wybrać walkę i wszyscy zginąć,
lub powstrzymać się od walki i zginie jedynie większość.
Zamordowałeś mojego ojca.
Sam sobie wybrał los.
Tak jak ty wybrałeś swój.
Wybieramy walkę.
A wy zginiecie.
Niech tak będzie.
Król?
Wybrany przez Trybunał. Przez uprzejmość Jacka.
Więc może jednak wie, co robi?
Brawo!
Trafiłeś na pokład "Holendra" zgodnie z zakładaną koncepcją.
- Słuchaj... - Szacuneczek.
Poza aresztowaniem poszło jak w zegarku.
Wynocha!
- Mamy wracać do Luku? - Tylko z tobą, Jackie.
Dźgnij serce.
I żyj całą wieczność jako dowódca "Latającego Holendra".
Ale z drugiej strony,
skoro ty siedzisz za kratkami,
to kto ma dźgnąć serce?
Trochę to utrudnia dostęp do nieśmiertelności.
Fistaszek.
"Czarna Perła" będzie Naszym okrętem flagowym.
- Coś takiego? - Dobra, pani Kupko. Idziemy.
Barbossa, nie możesz jej uwolnić.
Dajmy Jackowi szansę.
Przykro mi, już nazbyt długo nie jestem kowalem własnego losu.
Wystarczy.
Nieprzyjaciel
wybrał unicestwienie.
Ogłoś stan gotowości.
Na stanowiska!
Istnieje jakiś rytuał lub zaklęcie?
Tak.
Wszystkie przedmioty są w jednym miejscu.
Trzeba je spalić.
A ktoś wypowie słowa:
"Kalipso, wyzwalam cię z okowów człowieczeństwa".
I już?
Ma to brzmieć, jak wyznanie kochanka.
Wyzwalam cię z okowów człowieczeństwa!
- I to już? - Nie. Źle to wymówił.
Niedobrze...
Trzeba to prawidłowo wymówić.
Kalipso...
Wyzwalam cię z okowów człowieczeństwa.
Tia Dalma.
Kalipso.
Kto podpowiedział Trybunałowi, jak cię uwięzić?
- Kto cię zdradził? - Wymień jego imię!
Davy Jones.
I o to chodziło! O to!
Kalipso!
Przychodzę do ciebie jako sługa, korny i uniżony.
Wypełniłem ślubowanie, a teraz proszę cię o łaskę.
Oszczędź mnie, mój statek i załogę,
a swą furię skieruj przeciw tym, co ośmielają się mienić twymi panami...
lub moimi.
To już?
Żadnej z niej pomocy.
Co teraz?
Nic.
Zawiodła nas ostatnia nadzieja.
- To jeszcze nie koniec. - Wciąż czeka nas walka.
Mamy przeciw sobie całą flotę. "Holender" nie da nam szans.
Istnieje tylko cień szansy.
Zemsta nie przywróci twemu ojcu życia.
I nie jest to cel, za który planuję zginąć.
Słusznie.
Więc za co przyjdzie nam zginąć?
Posłuchacie mnie.
Słuchajcie!
Oczy Braci kierują się ku nam, ku "Czarnej Perle" wiodącej prym.
I co ujrzą?
Przerażone szczury z zęzy na pokładzie wraku? Nie.
Nie, ujrzą wolnych ludzi! I wolność!
A wróg ujrzy błysk naszych dział!
Usłyszy szczęk naszego oręża i zrozumie, do czego jesteśmy zdolni!
Wypracujemy to w pocie czoła,
w trudzie zgiętych karków.
w dzielności naszych serc!
Panowie...
bandera na maszt.
Bandera na maszt.
Wiatr nam sprzyja, chłopcy. Więcej nam nie trzeba!
Bandera na maszt!
Wiatr jest dla nas pomyślny.
W rzeczy samej.
Daj Jonesowi znak, by był bezlitosny.
To go wprawi w dobry humor.
Do broni! Będziemy bezlitośni!
Kalipso.
Zauważyłeś, że na domiar złego pada?
To niedobry omen.
Do kabestanu! Reja w górę! Nie zamoczyć prochu!
Malstrom!
Kapitanie Barbossa!
Musisz stanąć u steru!
Tak, to prawda.
Reje w górę, niezdarne pokładowe małpy!
Warto było żyć, by doczekać takiej śmierci!
Rufą do wiatru!
Nie zrobi nam krzywdy.
Cała naprzód w stronę otchłani!
Czyś oszalał?
Boisz się zamoczyć?
Dogania nas!
Zwiększyć prędkość! Łapać wiatr i trzymać fason!
Przygotować działa!
Omińmy wir, inaczej nas zmiotą.
Nie! Podpłyniemy bliżej! Przebijemy się na szybsze wody!
Do salwy całą burtą!
Do dział! Żywo!
Odwagi, panowie! Pełna gotowość!
Myśleć jak ten szczeniak.
Zawiasy, zawiasy.
Myśleć jak szczeniak.
Proste zawiasy.
Dźwignia.
Życzcie nam powodzenia, chłopcy.
- Już mi go brak. - Uroczy człowiek, prawda?
Nie ruszać się!
Upuściłem gdzieś mózg.
Uszczelnić klapy luków!
Wszyscy do dział!
Kanonierzy, celować w maszty!
Przygotować baterię główną!
Nie strzelać! Czekać aż staniemy burta w burtę!
Ognia!
- Ognia! - Ze wszystkich dział!
Ognia!
Już za późno, by zmienić kurs, kamraci!
Stój! Stój, bo strzelam!
Dobre!
Przyszedłem zabrać swój dobytek.
Choć i to chwalebne, co robicie tutaj, mogąc być gdzieś indziej?
Ktoś musi zostać i pilnować skrzyni.
Na pokładzie doszło do rozprzężenia i osłabienia dyscypliny.
Wszystkiemu winni rybowaci.
Więc rybowaci, już przez sam fakt bycia rybowatymi,
są automatycznie mniej zdyscyplinowani niż nierybowaci?
Mówię tylko, że to nie bez znaczenia.
To prawda. Gdyby nie było rybowatych, nie byłoby potrzeby pilnować skrzyni.
A gdyby nie było skrzyni, nie musielibyśmy jej pilnować.
Do abordażu!
Kryć się!
Nie!
Popatrzcie-no, chłopcy. Zbłąkany wróbelek.
Zbłąkana ptaszyna, która nie nauczyła się latać.
Ku mojemu wielkiemu żalowi.
Aliści...
Na naukę nigdy za późno.
Skrzynia! Oddaj mi ją!
Mogę cię uwolnić.
Już dawno temu pożegnałem się z wolnością.
Elizabeth.
Wyjdziesz za mnie?
To chyba nie jest najlepsza chwila!
Innej może nie być!
Kocham cię.
Dokonałem wyboru. A ty?
Barbossa.
Udziel nam ślubu!
Chwilowo jestem zajęty!
Barbossa, już!
No dobrze!
Moi drodzy, zebraliśmy się tu dziś,
by przybić ci flaki do masztu, francowata zarazo!
Elizabeth Swann, czy bierzesz mnie za męża?
- Tak! - Świetnie!
Willu Turner, czy chcesz mieć we mnie...
żonę...
W chorobie i w zdrowiu,
choć na to drugie nie ma co liczyć?
Tak.
Jako kapitan ogłaszam was teraz...
Możesz pocałować...
Całujcie się!
Zostaw to!
Bez klucza nic nie zdziałasz!
Klucz już mam!
Nie masz.
Mówisz o tym...
Nie!
To mój pistolet.
Turner.
Ognia!
Dzięki, Jack.
To ja!
Will. Twój syn!
Uciekaj!
Ty megiero! Nie okażę ci litości!
Dlatego mam przy sobie to!
Nie zabiję cię. Dałem ci słowo.
Pudło!
Czyżbyś zapomniał? Jestem łajdakiem bez serca.
Miłość.
Budzące grozę pęta.
A jednak tak łatwo je przeciąć.
Powiedz mi, Williamie Turnerze, czy lękasz się śmierci?
A ty?
To lepsze niż napitek, trzymać w dłoni życie i śmierć.
Okrutny z ciebie człowiek, Jacku Sparrow.
Okrucieństwo
Czyżby?
Will?
Patrz na mnie! Będzie dobrze!
William?
Mój syn!
Will? Will? Patrz na mnie! Patrz!
Nie uciekniesz przed moim wyrokiem.
Kalipso...
Ciągnie nas na dno! Zwijać się, inaczej skończymy w Luku!
Nie.
Nie, nie.
Nie!
Część załogi, część statku...
Nie opuszczaj mnie!
Nie!
Nie opuszczę cię!
"Holender" musi mieć dowódcę.
Stój!
Bogu dzięki, Jack.
Flota nas dogania, "Nieustraszony" na sterburcie,
chyba czas się uciec do prastarej i szlachetnej pirackiej tradycji.
Nie należę do miłośników tradycji.
Ostro na wiatr! Do łopotu! Nie zmieniać kursu!
Nie słuchać go! Zmiotą nas!
Nie słuchać tego "nie słuchać"!
Ale flota...
- "Nieustra... - Milczeć! Cisza! Kubeł!
Na co oni czekają?
Spodziewa się, że dotrzymamy warunków umowy.
Nic do ciebie nie mam, Jack. Chcę ubić dobry interes.
A jednak przetrwał.
- Ładować działa! - Załadowane!
Stawić wszystkie żagle!
Tak jest, stawić wszystkie!
Co rozkażesz?
Sir!
Kapitanie!
Ognia!
Jakie są rozkazy? Rozkazy, panie?
Co rozkażesz?
To po prostu
dobry interes.
Opuścić pokład!
Zawracają!
Wiatr ci w żagle!
A niech mnie kule biją!
Kapitanie Turner!
Panie Gibbs?
- Możesz rzucić mój kapelusz. - Tak jest!
Hura!
A teraz idź i go przynieś.
Co rozkażesz, panie?
Już nie służysz na "Holendrze". Jesteś wolny.
Tak.
To bardzo dobra wieść,
ale na mój rozum wciąż mam dług do spłacenia.
Jeśli mnie zechcesz.
Zatem bierz ster, panie Turner.
Tak jest, kapitanie Turner.
Statek podejmie dawną misję.
A tam, dokąd płyniemy,
nie będzie dla niej wstępu.
Jeden dzień na brzegu,
dziesięć lat w morzu.
Wysoką zapłacisz cenę.
Zależy jaki to będzie dzień.
Rydwan już czeka, wasza wysokość.
Wiosła są w środku.
Pani Turner...
Do widzenia, brzdącu.
Jack.
Nasz związek nie miałby szans.
Powtarzaj to sobie, kochanie.
Tamten raz wystarczy.
Dziękuję.
Będzie mi potrzebny drugi.
Zachód słońca bliski.
Zawsze należało do ciebie.
Będzie u ciebie bezpieczne?
Tak.
Will!
Wypatruj mnie na horyzoncie.
To prawda, że odchyla się w lewo
i czasem budzi grozę u młodszych pań.
Ale obiecuję wam, że nie będziecie zawiedzione.
To ona?
"Czarna Perła"?
Nie jest zbyt duża.
Kochaniutka, to jest szalupa.
Moja jednostka jest wspaniała, bojowa i olbrzymia... sta.
I zniknęła. Dlaczego zniknęła?
To tamto coś w oddali?
A tak.
Co tam robi?
Z bliska wygląda okazalej.
Obiecałeś nam przejażdżkę.
- Ja miałam być pierwsza. - Co? Ty?
- Wcale tak nie mówił. - Coś takiego!
Czy jest jakiś powód, dla którego mój statek odpłynął?
Statek? Przecież na nim jesteśmy.
Statek odpłynął!
Doprawdy?
Panienki! Proszę zamknąć jadaczki!
Posłuchajcie mnie. Tak. Okłamałem was.
Nie, nie kocham cię.
Jasne, że cię pogrubia. Nigdy nie byłem w Brukseli.
Mówi się: "niewyobrażalny".
I nie, nie znam Pizarra, ale piecze wyśmienite spody.
A wszystko to jest nieistotne,
bo mój statek znowu zniknął. Kapewu?
- Bierz, ile możesz. - Niczego nie oddawaj.
Powiedzcie, drogie panie, co wiecie o żółwiach morskich?
O żółwiach morskich?
Opowiem wam historię...
Chcesz spróbować?
Grzeczna małpeczka, pupilek tatusia.
O tiak... o tiak...
Sir?
Niektórzy mają obiekcje, że zostawiamy kapitana Jacka.
- Znowu. - Znowu.
Nie mówcie?
Ulżyłoby nam stukrotnie,
gdybyśmy zobaczyli to, o czym mówiłeś.
Na mapie.
Na własne oczy.
Zdjęłoby to z nas brzemię winy.
Napaście oczy, marynarze.
Jest wiele dróg do nieśmiertelności.
Panowie, przedstawiam wam Źródło Młodości.
Sparrow.
Jo-ho, jo-ho, jak słodko piratem być.
FLORYDA
WODA ŻYCIA
Diabłyśmy, czarne owce, zbuki wśród zdrowych jaj...
Pijcie, kamraci, jo-ho!
PIRACI Z KARAIBÓW NA KRAŃCU ŚWIATA
Jo-ho, jo-ho, jak słodko piratem być.
10 LAT PÓŹNIEJ
Łupimy, grabimy, bogactwa znajdziemy,
Pijcie, kamraci, jo-ho!
Porwania i gwałty to dla nas są żarty.
Pijcie, kamraci, jo-ho!
Jo-ho, jo-ho, jak słodko piratem być.