Poprzednio...
Sicariusy. To najbardziej jadowite pająki świata.
Jako przyczynę śmierci wskazano setki ukąszeń wewnątrz ciała.
To Cyrus zrobił z ciebie mordercę.
Może Cyrus miał własną sieć? Jakąś grupę znajomych?
Nie. Nikomu nie mówiłem.
Cyrus był podejrzany w sprawie Silvia Herrery.
Nie przesłuchano go.
Policja sądziła, że wyjechał z kraju.
Kto im tak powiedział?
Przedstawiła się jako Tessa LeBrun, córka Cyrusa.
- Nic ci to nie mówi? - Pierwsze słyszę.
Myślisz, że mogę być inny?
Myślę, że już jesteś.
Mógłby was doprowadzić do sieci.
Sługa Voita.
Sieć zwiera szeregi.
Voit też jest celem.
Elias, puszczaj.
Mamy kłopoty. Coś jest nie tak.
Tu agentka Prentiss.
Potrzebne wsparcie. Strzelanina w Melgren, wiele ofiar.
Czy Voit...?
Nie ma go.
A ty dokąd?
Znowu na psy?
Niczego nikomu nie mówiłem.
Niby jak? Nigdzie mnie nie puszczasz samego.
Właśnie. Bo nie wolno ci wychodzić samemu.
Nie potrzebuję cię.
Odchodzę.
Po moim trupie.
Raz się wykazałeś sprytem, chłopcze.
Jak mnie zabijesz, od razu dojdą, że to ty.
Może jednak myślisz.
Jeszcze tu wrócisz.
Masz tylko mnie.
Dolej.
- Zostawić? - Tak.
W czym mogę panience pomóc?
Nalej mi tego samego.
Willie.
Na mój koszt.
Tylko wygląda groźnie.
Za uprzejmość.
Poproszę większą szklankę i lód.
Robi się.
Nie widziałem cię w okolicy.
Dzięki za drinka. Nie chcę być niegrzeczna,
ale nie twoja liga.
Przepraszam.
Nie chciałem...
Nie. Jesteś w wieku mojego syna.
Tylko zagaduję.
Też miałaś ciężki wieczór.
Można tak powiedzieć.
Wiem coś o tym. Żonę pochowałem.
A syn...
Syn spojrzał mi w oczy i wyznał, że nie chce mnie widzieć.
Jezu.
Mnie chciał tylko puknąć promotor.
Wiesz, jak to jest.
„Piekło to inni ludzie”.
Doktorat?
Daruj, znam to spojrzenie.
„Już widzę, jak gówniara liczy”.
Gdzie tam.
Mój syn też jest dobry w te klocki.
Też robił doktorat z inżynierii mechanicznej?
- Nie. - Właśnie.
Jeszcze kolejkę.
Teraz chyba już się nie obronię.
Promotor powiedział, że chce mi pomóc przy projekcie.
Śledzenie satelitarne.
W zasadzie szpiegowskie bajery.
- Tak? - Ano.
- Kurde. - Powiedział,
że chce sprawdzić elektrownię pod miastem.
Gdy dojechaliśmy, zbok wyjął fujarę.
No to ja mu kopa w jaja, buchnęłam mu wóz i w długą.
- Pokręcona akcja. - Ta.
W moim stylu.
Powiadomi gliny?
W życiu. Jak to wyjaśni żonie?
No tak.
Pewnie się trochę pomartwi,
a potem po niego pojadę.
- Możesz prowadzić? - Za Chiny.
- Kawusia i będzie git. - Jasne.
Cóż,
miło było cię poznać.
Constance.
Ale mów mi Tessa.
Bywaj, Tessa.
- Dzięki, Willie. - Trzymaj się.
OBECNIE
Chcę pomówić ze Sługą.
Śmiało.
Nie jestem dla ciebie nikim ważnym, prawda?
Zgadza się, Tesso.
Ty jesteś dla mnie wszystkim.
Eliasie.
ZABÓJCZE UMYSŁY: EWOLUCJA
„Dobro może istnieć bez zła.
Zło bez dobra już nie”.
Tomasz z Akwinu.
Nie tylko Voit zniknął. Lekarki też nie ma.
Monitoring wyłączono.
Mów, Penelope.
Z danych szpitala wynika,
że sprawcy dostali się do budynku, używając hasła dr Ochoi.
A co z monitoringiem?
Wyłączyli go tym samym hasłem.
Jakoś ciężko mi uwierzyć,
że pani doktor spiskowała ze Sługą.
Hasło można ukraść.
Możliwe, że była szantażowana.
Mogła się obawiać o bliskich.
Penelope, Luke i Tyler,
sprawdzicie bliskich pani doktor.
Już się robi.
Nie wyobrażam sobie gorszego pierdolnika.
Evan, weź się...
Uspokój? Serio?
Wszystkie media o tym trąbią.
Dacie wiarę?
Mówią tylko o tym, że uciekinier
zabił funkcjonariusza i poszedł na korzystną ugodę.
Załagodzimy sprawę.
Niby jak?
A i tak w końcu wypłynie,
że Lee Duval to Elias Voit i pieprzony Sicarius.
Media to nasze najmniejsze zmartwienie.
Mamy na głowie zorganizowanych zabójców,
a nasz jedyny trop
to Tessa LeBrun z Falls Lake.
Naprawdę sądzisz, że to ona jest Sługą?
Nie wiem. Ale wszystko wskazuje na to,
że może nam udzielić odpowiedzi.
Już to sprawdziłem.
Nie ma żadnych śladów
urodzin ani istnienia kogoś takiego w Falls Lake w okolicach 2004 roku.
A pytałeś w NCBI
o zaginione osoby z tego okresu?
Nie.
Pomogę ci.
Chyba że masz jakąś konferencję prasową.
Zaczeka.
Będziemy informować.
Doktor Ochoa.
Kim jesteś?
Boisz się.
Tak.
Spójrz na mnie.
Nie krzywdź mnie.
Proszę.
On cię bardzo podziwia.
Kto?
Elias.
Co mu zrobiłaś?
Ty jedna...
Ty jedna możesz mi oddać Sicariusa.
Błagam.
Gdzie jest Julia?
Julia?
Jesteś po imieniu
ze swoją lekarką?
Gdzie jest?
Myślałam, że kochasz tylko Sydney. Pamiętasz żonę?
Walą mnie twoje gierki.
Rozumiem zauroczenie.
A Sydney cię zdradziła.
- Wcale nie. - Nie? To gdzie jest?
Ukryta w programie ochrony świadków.
Jest bezpieczna.
Nie jest Julią, która wsparła cię w trudnej chwili.
Nie wiem, czego chcesz, ale jej w to nie mieszaj.
Poznajesz mnie?
Skąd to masz?
Wszystkich nie zabrałeś.
Cyrus nie miał swojego typu,
ale lubił zagubione dziewczęta.
Chryste.
DEWIACJA – DAVID ROSSI
Nie!
Musisz coś zrozumieć.
Jesteś moja. Na zawsze.
Nie ma już odwrotu.
Poza tym
i tak nie masz do kogo wrócić.
Twoi rodzice nie żyją.
Pożar. Zdarza się.
Co za tragedia.
Dlaczego?
„Nie tobie o przyczynę dopytywać.
Tobie czynić i dogorywać”.
Zgrywam się.
Zajmę się tobą.
Cyrus spalił twoich rodziców?
Twoich też zabił.
Nie. Sam ich zabiłem.
Czyżby?
Cyrus o wszystkim mi opowiedział.
To nie byli twoi rodzice.
To twoje wujostwo. On był twoim ojcem.
O czym ty gadasz?
Zrobił wszystko, by dać ci siłę. Jak i mnie.
Potrafić odebrać życie to potrafić przetrwać.
- Pieprzysz. - Nie.
Wszystko, co robisz, co ja robiłem,
sprawia tylko ból.
Niech cierpią, jak i my cierpieliśmy.
- Ofiary były niewinne! - Nikt nie jest niewinny.
Teraz tego nie dostrzegasz.
Ale ja cię uwolnię.
Jak ty niegdyś mnie.
To nieprawda.
Ty i ja...
jesteśmy rodziną.
- Cześć. - Siemka.
Tyler i Luke sprawdzają krewnych lekarki.
Ja przeglądam jej maile.
Coś znalazłam.
Osiem tygodni temu napisał do niej inny lekarz z Anglii,
neuropsychiatra, niejaki dr Jarvis Parsons.
Chyba wiem, dokąd to zmierza.
Bo jesteś utalentowaną, wspaniałą profilerką.
Pani doktor nie wspomniała o Voicie,
numeru pacjenta też nie podała.
Doktor Parsons prosił tylko
o pomoc w adaptacji protokołów rehabilitacji.
Ale to fałszywe nazwisko.
A że jestem utalentowaną, wspaniałą hakerką,
odkryłam, że to żaden doktorek.
Tak naprawdę to nasz Sługa.
Użył adresu e-mail Parsonsa, oszukał doktor Ochoę
i zainstalował jej trojana.
Stąd znał hasła.
Dziękujmy bogom,
bo w takim razie pani doktor
nie wkręciła się w to bagno dobrowolnie.
Oznacza to również, że Luke i Tyler muszą się spieszyć.
Jesteś w stanie sprawdzić,
dokąd trafiały wiadomości?
Tak i nie.
Z chwilową przewagą „nie”.
- No to działaj. - Jasne.
To ci krewni?
Większość. Ci z okolicy.
Udało nam się skontaktować z policją w Chicago,
więc w zasadzie mamy wszystkich.
Przez jakiś czas będą pod naszą ochroną.
Wspaniale.
Garcia potwierdziła włamanie do komputera doktor Ochoi.
Skradziono jej hasła.
Poważnie?
Tak, a co?
Bez najmniejszego problemu namierzyliśmy jej bliskich.
- Mamy szczęście. - Owszem. Ale...
A co, jeśli Sługa wcale nie chce
wymóc czegoś poprzez grożenie rodzinie?
Co, jeśli miał już hasła?
Słudze może wcale nie chodzić
- o jej umiejętności. - Tak.
Sądzicie, że ze względu na relację Voita z lekarką...
Doktor Ochoa ma być ofiarą.
Czuję je!
Nie chcę umierać!
Wciąż widzisz i słyszysz krzyki Tate’a Andrewsa, prawda?
Wiem.
Wystarczy, że ujrzysz śmierć kogoś,
kto wiele dla ciebie znaczy,
a Sicarius będzie wolny.
Dzień dobry. Mieszka tu niejaki Cyrus LeBrun?
Owszem.
Możemy z nim pomówić?
A o co chodzi?
O sprawę zabójstwa sprzed lat.
Niedaleko znaleziono ciało kobiety.
Tak?
Nie pamięta pani?
Nie.
Jak się pani nazywa?
- Tessa. - Mieszka tu pani?
Tak, z tatą.
Cyrus LeBrun to pani ojciec?
Tak.
Może go pani zawołać?
Nie ma go w kraju.
Tak?
A kiedy wróci?
Nie wiem.
No cóż.
Proszę mu to przekazać.
Niech jak najszybciej się odezwie.
- Mogę o to panią prosić? - Oczywiście.
Życzymy miłego dnia.
Myślisz, że chodziło o Lee?
Nie wiem, co tu się odwala.
Już kogoś zamknęli za tę dziwkę.
Kiedy ostatni raz z nim rozmawiałeś?
Z kim?
Z twoim synem. Lee.
Sukinsyn jest dla mnie trupem.
Nie waż się wypowiadać jego imienia.
Już nigdy.
- Zrozumiałaś? - Tak.
Zrobię kolację.
Rebecca i Evan uważają, że to jej szukamy.
Constance Merrick. Dla przyjaciół Tessa.
Nie widziano jej od lipca 2002 roku,
ale nie zgłoszono zaginięcia.
Była podejrzana o drobne przestępstwo.
Ukradła samochód wykładowcy?
Doktorantka mechaniki kradnie wozy?
Tu jest jakieś drugie dno.
Owszem.
Niedługo po tym, jak jej rodzice przekonali policję,
że Constance zaginęła, oboje zmarli. Przyczyna, uwaga,
pożar domu.
Jak rodzice Voita.
Co za przypadek.
Gorące odkrycie Evana i Rebekki. To mi wyszło.
Przypominam, że wuj Voita
szukał ofiar nawet po jego odejściu.
Trzeba przyjrzeć się dokładniej tej całej kradzieży auta.
W takim razie kluczowy element profilu Voita to fałsz?
To nie on zabił rodziców, ale jego wuj?
Niemożliwe. Czytaliśmy akta wiele razy.
Poza tym Cyrus miał mocne alibi.
Nie zabił rodziców Voita.
Ale od razu wiedział,
że to kluczowy element, który uczynił Voita zabójcą.
Zabijając rodziców Tessy, chciał to powtórzyć.
Zgadza się.
Nie porwał Tessy Merrick, żeby zaspokoić żądze.
Chciał zastąpić Voita.
Z raportu z 2004 roku wynika,
że Tessa przedstawiła się jako córka Cyrusa.
Udało mu się zbudować więź na bazie traumatycznych przeżyć.
Jak to się rozwinęło w psychopatię?
Gdy uwolniła się spod wpływu Cyrusa, jej przemoc, jak u Voita,
wyniknęła z pragnienia zemsty
oraz zapanowania nad światem,
który potraktował ich okrutnie.
Gdzie była, gdy zginął Cyrus?
Voit otruł wuja, ale nie wspominał, żeby kogoś uwolnił.
Myślę, że o niej nie wiedział.
No proszę. Powrócił syn marnotrawny.
Co tak długo?
Czasem mam wrażenie, że nigdzie się stąd nie ruszyłem.
To robiłeś przez pieprzone 20 lat?
- Tak. - Rozmyślałeś o chałupie?
Nawet po szkole.
Ożeniłem się, mam dwie córki. A nie mogę zapomnieć o tej norze.
Tyle cię nauczyłem, a ty wciąż liczysz, że będziesz normalny.
- Nadal jestem tym, kogo stworzyłeś. - Dlatego wróciłeś?
By rzucać oskarżenia? Mogłem mieć szansę. Być kimś innym.
Bzdura.
Tę potrzebę mamy we krwi.
To ty.
To o tobie gadają.
Sicarius. Przyszedłeś mnie zabić?
Zabiłem godzinę temu. Dodałem ci do kroplówki naproksen.
Przyszedłem patrzeć, jak umierasz.
Rozumiem.
Zawsze wiedziałem.
Rodzina mnie wykończy.
Z tobą też tak będzie.
Twoja rodzinka pozna prawdę.
Pewnie minęło parę dni, zanim Tessa zdołała wyjść z domu.
Potem nie było już odwrotu.
Zważywszy na poziom przemocy, jakiej doświadczyła,
mogła postąpić na dwa sposoby.
Zamknąć się w sobie i dążyć do samozniszczenia.
Albo uznać się za sługę Voita i wkroczyć na ścieżkę zemsty.
Zachowała się jak Aileen Wuornos. Obrała za cel starszych mężczyzn.
Bogatych, zważywszy na dostępne środki.
Co najważniejsze,
chce wrócić do tego, który ją uwolnił.
Do rodziny.
Zanim jej się to udało,
Voit się zmienił.
Był wybrakowany.
Ale ona go naprawi.
Będzie mu dawkować przemoc, aby znów stał się sobą.
Tylko gdzie?
Zacznijmy od chronologii.
Penelope, poszukaj wzorców regionalnych
wśród zaginionych mężczyzn po 60.
Od roku 2022 do spraw sprzed dwóch miesięcy.
Robi się.
Aby plan się powiódł,
musi przetrzymywać Voita w miejscu,
w którym ona czuje się bezpiecznie, a które dla niej wiele znaczy.
Domek Cyrusa?
Zburzony rok temu.
Ale o to chodzi.
To musi być miejsce kluczowe dla jej profilu.
Ty i Tyler to sprawdzicie.
Eliasie.
Wszystko będzie dobrze.
To, co zrobiłeś...
Cóż.
Ocaliłeś mi życie.
Eliasie.
Powiedz coś.
Co czujesz?
Przerażasz mnie.
Zadajesz niewłaściwe pytania.
Nie „co czujesz”,
ale „jak się czujesz”.
Jak pieprzony bóg.
Przyznaję, myślałem, że to strata czasu,
ale mamy prawdziwy trop.
We wskazanym okresie
w regionie środkowego Atlantyku zaginęło 11 mężczyzn
w wieku od 60 do 75 lat,
którzy zarabiali powyżej 500 000 $ rocznie.
Niejaki Lester Samuelson, jeden z zaginionych,
był klientem Vincenta Orlova.
Klient?
Przypadek czy doinformowanie?
Bez znaczenia.
Zapewne tak dostała się do sieci.
Evan zapewne zaznaczy...
Widzę to. Nie mam dowodów, ale widzę.
To tylko poszlaki wskazujące na ofiary Sługi.
Jak u Voita. Nie ma ciała, nie ma zbrodni.
„Z włosem jak gdyby trzcina najeżonym pierwszy się rzucił syn króla, Ferdynand.
»Piekło«, zawołał, »próżne jest na teraz,
a wszystkie diabły zbiegły na nasz okręt«.
Kochany duchu,
czy brzeg był daleki?
O kroków kilka.
Czyś wszystkich ocalił?”
Nowa wiadomość
MECENAS: Znam Sicariusa.
To mój klient.
Zawarliśmy ugodę z FBI,
przeniosą go na półotworek.
Sługa: Gdzie?
MECENAS: Do Collymore.
Dziwię się, że ufałeś Orlovowi.
- To użyteczny idiota. - Chciał cię zabić.
Bo to idiota.
Dla mnie był użyteczny.
Miał urojenia.
Myślał, że wykorzysta twoją sieć.
Gdy uzyskałam od niego wszystko, czego chciałam,
zapłacił za zdradę.
Zdrada. Dwulicowość. Stąd maska?
Nie. Maska Yase-Otoko symbolizuje prawdę, nie kłamstwo.
Rodzice służyli.
Latali po świecie, a ja byłam zagubiona.
Pewnego wieczoru w Kioto ujrzałam w takiej masce siebie.
Udręczoną duszę w piekle.
Wiesz, o czym mówię.
Tę potrzebę mamy we krwi.
Sama nie dałabym rady.
Potrzebowałam twojej społeczności. Ciebie.
Rozumiem, ale sieć miała istnieć w cieniu.
Miała pomagać takim jak my
zaspokajać pragnienia bez obaw o złapanie i karę.
A ty pokazałaś ją światu.
Nie bez powodu kazałem wszystkim odebrać sobie życie w razie porażki.
Mieli zabrać tajemnicę do grobu.
To nie musi być tajemnica.
Musi. Prawo nie śpi.
Służby będą nas szukać.
- Możemy walczyć. - Przegramy.
Co mamy zrobić?
Zniknąć i zniszczyć dowody naszego istnienia.
Jak twój kontener.
Właśnie.
Zostawimy kozła ofiarnego jak Benjamin Reeves.
Tak. A sami się ukryjemy.
To wszystko, co mamy o zaginionych. Niewiele.
Jezu. A czas ucieka.
Boję się, że Ochoa już nie żyje.
- Pewności nie mamy. - Nie?
Jeśli jej śmierć na oczach Voita
przebudziłaby jego żądzę krwi, to nie ma opcji,
na pewno już ją zabiła.
Jest inna możliwość.
Jaka?
Niewiele osób okazało Voitowi łaskę.
Ty, Penelope i doktor Ochoa.
Jeśli Voit naprawdę się zmienił,
zrobi wszystko, żeby ją chronić.
Zabije?
Tak. Co i tak jest na rękę Słudze.
Ale jeśli pani doktor ma rację,
Voit ma teraz na ramieniu dwa aniołki.
Luke i Tyler coś znaleźli.
Z akt Constance Merrick
oraz jej profilu wynika,
że jedna z ostatnich lokalizacji
jest dla niej ważna.
Po zaginięciu Tessy policja rozmawiała z jej koleżanką,
która potwierdziła, że jej promotorem
był dr Adrian Gammon.
Swego czasu tajemnicą poliszynela było,
że zabiera studentki na „wypady”
w celu „obserwacji satelitów”.
Typowa gadka uczelnianego zboka.
I tej nocy zabrał ją na taki wypad.
Gdy się okazało, o co chodzi, ukradła mu wóz i zwiała.
Tylko że trafiła wprost na łowisko Cyrusa.
Samochód odzyskano?
Nie, ale Gammon przyznał w końcu,
dokąd wtedy pojechali.
Do nieczynnej od 20 lat elektrowni w Schofield.
Kompleks zapewnia przewagę taktyczną...
Wykrywam masę transmisji bezprzewodowych.
Aż za łatwo je wykryć.
To moja przewaga taktyczna.
Tessa jest konsekwentna.
- To pułapka. - Musimy zaryzykować.
Dave, JJ, Luke, Tyler, szykujcie się.
Wezwę antyterrorystów z HRT.
Co przekażesz sieci?
To samo. Mają czekać na kontakt.
- Skąd wiesz, że posłuchają? - Potwierdzisz to.
Penelope Garcia to odszyfruje.
I dobrze.
Pułapki na BAU to część twojego profilu.
- A jeśli tu przyjdą? - Mury runą.
- Podłożymy ładunki. - Dobrze.
Mamy kozła ofiarnego.
Doktor Ochoa?
Tak. Użyłaś jej haseł, prawda?
- Tak, ale... - Nie.
To wystarczy.
Nieważne, co wiedzą. Ważne, co udowodnią.
- Podłożę ładunki. - Czekaj.
Mam lepszy pomysł. Daj broń.
Daj mu broń.
Eliasie, proszę.
Nie ma czasu. Zaraz świta.
Musimy być gotowi.
- O w dupę. - Co jest?
Tessa popełniła właśnie ogromny błąd.
Wysłała jedną...
Nie, dwie wiadomości
do popleczników Voita. Kazała im się przyczaić.
Ale kody szyfrujące
niezbędne do odczytania wiadomości
zwracają lokalizację, którą przechwyciłam.
Mam przed nosem położenie
wszystkich ćwoków z sieci Voita.
- Nie do wiary. - To gruby błąd.
- Jesteś pewna? - A dzik sra w lesie?
Dobra, powiadomię biura. Dobra robota.
Penelope, zaraz wchodzimy. Co widzisz?
Masę wyglądających groźnie światełek.
Wszystkie wejścia są zaminowane.
- Ściągnąć saperów? - Nie trzeba.
Ładunki są detonowane zdalnie.
Odetniesz sygnał?
Tak, zaraz się dowiemy.
Nikt nie stoi przy drzwiach?
Nie, czekamy na sygnał.
No dobra. Dam radę. Ogarnę.
DETONATORY OFFLINE
Ładunki zneutralizowane.
- Wchodzimy. - Tak jest.
O rany, weszli.
- Dobra. - Nic nie wybuchło.
Penelope zakłóciła sygnały.
Spadamy, sami. Rusz się.
Ja pierdolę.
Jesteśmy w południowo-zachodnim skrzydle.
My w zachodnim.
JJ, raportuj.
Mamy jednego rannego, ale zlikwidowaliśmy cele.
Dave, zgłoś się.
O Boże.
- Agencie Rossi. - Jesteś cała?
Tak.
Voit go zabił?
Ocalił mnie. Nie mogłam uwierzyć.
Nie. Nie musisz tego robić.
To jedyny sposób.
Nie rób tego, błagam.
Udawaj trupa.
Musi mi pan uwierzyć.
Elias skrzywdzi najwyżej siebie.
- Dokąd poszedł? - To stało się tak szybko.
Nie wiem. Przepraszam.
Nie szkodzi. Zabierzemy cię stąd.
Znalazłem panią doktor. Całą i zdrową.
- Chodź. - Dziękuję.
Przerywa.
Powtórz.
- Powtórz! - Spierdoliłaś to.
Niepotrzebnie mi zaufałaś.
Pierdol się!
To koniec. Tego i nas.
- Nie. - FBI!
Emily, Tessa biegnie do ciebie.
Voit, rzuć broń!
Tyler, nie. Nie strzelaj.
Zastrzelcie mnie.
Nie.
- JJ. - Strzelaj, kurwa!
Nie strzelisz.
Nie jesteś w stanie.
Już nie.
Kurwa mać.
Widzę cel.
Nie strzelać.
Constance, nazywam się Emily.
Nie chcemy cię skrzywdzić.
Wiem, co przeszłaś.
Aż za dobrze.
Wiele wycierpiałaś.
Rozumiem,
dlaczego chcesz kogoś ukarać.
Kogokolwiek. Każdego.
Gówno o mnie wiesz!
Czyżby?
Wiem, że twoje życie miało wyglądać inaczej.
Powinnaś budować rakiety.
Zdradził cię człowiek, któremu ufałaś.
Los pchnął cię w objęcia innego,
który odarł cię z duszy.
Elias miał rację.
- To koniec. - Nie, Constance.
Co mnie czeka? Klatka?
Co to za życie?
Dziwię się, że cię wpuścili.
Jestem twoją lekarką.
Aż mnie przeniosą.
Być może.
Posłuchaj.
Chcę ci podziękować.
Przepraszam.
Za co?
Za to, na co cię naraziłem.
Ocaliłeś mi życie.
Nie miałem wyboru.
Miałeś.
Miałeś wybór i wybrałeś dobro.
Tym razem.
Nie trać wiary.
Ja już nie mam wiary.
Pora na mnie.
- Żegnaj, Eliasie. - Żegnaj.
Dziękuję.
Widziałeś, co zrobiłem?
Tak.
Jak myślisz, jak się czułem?
„Jak pieprzony bóg”.
Tak.
Skąd Jennifer wiedziała,
że nie pociągnę za spust?
Zacznijmy od telefonu do Lainey i Avy.
Twój profil się zmienił.
Popełniliście błąd.
- Nie zabijając cię? - Tak.
Przeszło mi to przez myśl.
Mówię poważnie.
Liczy się sprawiedliwość.
Wobec ofiar i ciebie.
Sprawiedliwość? Chcesz sprawiedliwości?
Niech prokurator wniesie o karę śmierci.
Nie tylko za Perry’ego.
Za każdą z ofiar Sicariusa.
W tym celu potrzebowałbym...
Przyznania się.
Mam się przyznać?
Przyznaję się.
To ja.
Zabiłem ich.
Dość pieprzonych ugód.
Naprawdę sobie nie ufasz?
Nie mogę.
Nie wierzę, że po tym, co nam zgotował,
jestem w stanie mu współczuć.
Właśnie.
Co teraz?
Jutro rano przeniosą go do zakładu karnego w Mosby.
Federalnego, o maksymalnym rygorze.
Będzie tam czekał na komplet oskarżeń.
Ponoć dzięki przewadze taktycznej zgarnęłaś całą sieć.
Ja to się znam na taktyce.
Ale nie, to Voit.
Specjalnie sabotował kod.
I tak musiałaś...
wcisnąć przycisk.
- Zabawny jesteś. - Wiem.
Poważnie, zgarnęli ich?
- Co do jednego. - Ciężko uwierzyć, że to koniec.
Optymizm do porzygu.
Martwi się, że skoro Voita mamy z głowy,
przeniosą go jednak do Mobile.
Nie mogą.
- Mogą? - Nie.
Jestem pewna, że powodzenie tej misji
zagwarantowało ci stały przydział.
Gratuluję.
Resztę z was czeka mnóstwo wspólnych przygód,
- ale ja się pożegnam. - Co takiego?
W departamencie zostaję. Tylko sprawę pana Sicariusa mi zabiorą.
Skoro czeka go proces,
przydzielą wam innego prokuratora.
- Na pewno chcesz odpuścić? - Ja chciałam.
Zmieniłaś zdanie.
Cóż, Becca... Wybacz.
Rebecca i ja uważamy, że są lepsze sposoby
na spożytkowanie naszego talentu.
Będziesz za nami tęsknił.
Oczywiście.
Dlatego proponuję zmianę otoczenia.
Pierwsza kolejka na mój koszt.
Skoro...
Skoro daliśmy ci do wiwatu w sprawie Tary...
Ach, sprawa Tary.
Tak sobie myślę, że to Emily powinna stawiać.
O rany. Zapraszam do biura.
Mam cały barek. Za darmo.
Ale nie masz nic na ząb.
Właśnie. A ja zgłodniałam.
To dokąd idziemy?
Pelly’s?
Byliście w Tin Cupie?
Nie tam ci skopali dupcię?
Ten drugi niemal mi założył sprawę. Kto komu skopał dupcię?
Jaką znowu sprawę?
To on?
Voit.
Chyba Sicarius.
Zajebioza.
To nie ja.
Nikogo nie nabierzesz.
Właśnie.
Czaimy, stary.
Nieprawda.
Nie pierdol.
Rozjeb go! Dawaj!
- Duś chuja! - Zajeb szmatę!
- Dalej! - Zabij!
Napisy: Konrad Szabowicz